-
ik ben echt blij met een rustige, vaste Haiku-dichter voor Europa .. maar we moeten er wel rekening mee houden dat onze premier nu wél als kandidaat wordt genoemd. Namelijk om van Rompuy in Belgie op te volgen ..
-
Gefeliciteerd Europa, geen oorlogsmisdadiger als Blair, geen marionet als Balkenende.
Gefeliciteerd Nederland, Verhagen wordt nog even geen premier.
Gefeliciteerd Belgïë, de eerst president is een Belg.
Gecondoleerd Belgie jullie krijgen vast Le Therme terug.
Gecondoleerd Nederland we houden moraalridder als premier wiens normen strijdig zijn met onze waarden.
Gecondoleerd Europa, hebben we nuu echt niemand die wat meer aanspreekt (Cohen, Verhofstad, Fisher om er maar een paar te noemen)?
-
Beetje makkelijke reactie van velen. Deze benoeming was niet het toppunt van democratie, maar wat dan? De Europese Raad van ministers en staatshoofden zochten iemand uit hun midden om de vergaderingen te leiden zodat alle 27 lidstaten de handen vrij hebben om te onderhandelen. Zij vertegenwoordigen dus de lidstaten, en onze vertegenwoordiger is premier Balkenende.
Moeten zij daar inspraak in hebben? Wel als het een visionair is, iemand die alle lijnen in Europa uitzet. Is dat de rol van Van Rompuy? Nee. Hij leidt de onderhandelingen, is vertegenwoordiger van de Europese Raad, maar zal alleen maar de consensus van de 27 naar buiten brengen. De smeerolie, zoals hij gisteren in Nova werd genoemd.
De vertegenwoordiging van ons, de burgers, ligt bij het Parlement, niet bij de EU top. Alternatieven zijn er ook niet. Geen regeringsleider - dat was de wens van de landen, iemand uit eigen gelederen - durfde zich openlijk verkiesbaar te stellen. Dan maar stemmen met z'n allen? Het lijkt me dat mensen nauwelijks interesse en kennis hebben om die keuze te maken. Hoe weet de gemiddelde Est of Nederlander nu wie het moet worden? Bovendien betekent een lage opkomst ook geen geloofwaardig mandaat.
Ashton vind ik overigens wel een kritische keuze. Zij is wel aangesteld voor extern beleid en moet dus met Obama Hu Jintao en Medvedev kunnen spreken. Gezien haar CV, haar werk in Groot-Brittannie en in de Europese Commissie is zij een redelijk lichtgewicht. Gewaagde keuze die makkelijk verkeerd kan uitpakken. Wel slim gespeeld van de Britten, maar wellicht kan die keuze voor een (op het oog) lichtgewicht nog wel eens als een boemerang terugkomen.
Dat die twee geen visionairs zijn die Europa verder helpen? Tja. Is wat voor te zeggen, maar ik denk dat de Eurofielen toch oog voor de realiteit moeten hebben. Zij vinden de benoeming ondemocratisch maar zet er dan maar wel iemand neer die buiten de kiezer om de meest wilde plannen opzet, over ondemocratisch gesproken. Vooral omdat het huidige sentiment in Europa, en vooral ook Nederland, eerder kritisch tegenover Europa is.
Bovendien, hoe veel Obama's lopen er in de wereld rond. En waarom moeten ze in deze tv-democratie toch alleen maar charismatisch en uitgesproken zijn.? Een uitmuntend politicus kan zijn kwaliteiten ook achter de schermen benutten met goed resultaat tot gevolg, ook in de top van Europa. Of misschien juist daar wel.
-
Om te komen tot een eerste president van de EU is er, alweer een poosje geleden, een nieuw verdrag opgesteld. Om de zwaarte en importantie van dit verdrag te duiden gaf men het de naam mee ontwerpgrondwet. Dat is vrij heftig zo vond men in Nederland en gevolg was een volksraadpleging, een referendum. Nederland was duidelijk, de grondwet werd afgekeurd met 63% tegen, bepaald geen nipte meerderheid. Vervolgens werd de grondwet door Nederland verworpen maar de Unie gaf zich niet gewonnen, de term grondwet werd gewijzigd in verdrag, de Europese vlag werd verwijderd zo ook een Europees volkslied en om het geheel te vervolmaken werden enkele leestekens verplaatst, verwijderd of anders neer gezet. Dit in de basis vrijwel onaangepaste verdrag werd vervolgens door het Parlement goedgekeurd, men vond een tweede referendum niet nodig want het aangepaste verdrag kende enkel een paar marginale wijzigingen en men wenste niet het risico te lopen dat het weer zou worden weggestemd, leve de democratie.
De belangrijkste wijziging in dit nieuwe verdrag is het verlaten van de consensus ten faveure van het Amerikaanse model, de meerderheid, de helft plus 1, bepaalt. In elk van de 27 lidstaten zit wel een CDA zodat de meerderheid vervolgens terecht komt bij de groep aangeduid als Christen-Democraat wat op zich al een vreemde naam is want een Christen is door een religieuze belemmering niet in staat tot democratisch handelen. Deze meerderheid nu zoekt dus een kandidaat uit eigen kring teneinde haar macht nog verder te kunnen uitbreiden. Men profileert de nieuwe MP van Europa als een grijze muis. Dat mag geen probleem zijn want behalve Berlusconi is het overgrote deel van de Christendemocraten heel erg grijs en heel erg muis c.q. rat. Wat er dan gebeurt verbaast me nog het meest van alles. Duitsland en Frankrijk hebben wel oren naar Balkenende maar Engeland heeft een eigen kandidaat en ligt dus dwars. Wat maar niet duidelijk wil worden is dat de mening van maar drie lidstaten wordt gegeven wat voor mij het gerucht voedt dat de grootste landen nog steeds hun wil opleggen aan de andere kleinere landen, hoe denken de andere 24 lidstaten er over? Leve de democratie.
In een vraaggesprek met de heer Kok, die wel in het bezit is van een bepaalde statuur die we momenteel zo ernstig ontberen, dient er voor gewaakt te worden dat de keuze wordt bepaald middels het fenomeen koehandel. Wat er dan gebeurt doet mij het ergste vrezen, Duitsland en Frankrijk laten hun eis vallen en komen met een nog grijzere muis op de proppen ene Belg, genaamd van Rompuy, who the f*ck is van Rompuy, dat dachten er meer dus kwam men al snel op de proppen met een historisch wapenfeitje dat België toch de bakermat is van de Europese Unie. Nu moet alleen de nog enige niet teamspeler, Engeland, overgehaald worden. In het Engelse rariteitenkabinet ligt nog een barones te verstoffen op de parlementaire planken. Deze barones wordt dus benoemd op de post Buitenlandse zaken wat ik in Europees verband al een verdachte naam vindt. Klaar, we hebben een oplossing, Duitsland, Frankrijk en Engeland zijn het eens dus is Europa het eens. Leve de democratie.
Volgens de politici is de Europese Unie een toonbeeld van een democratie. Volgens mij is het een grote politieke speeltuin, een zandbak, een wipkip, een klimrek, een glijbaan waar redelijk uitgerangeerde politici de diverse lidstaten de meest idiote regeltjes opdringen. Ik verzoek al die politici om mij nooit meer te zeggen dat er enige vorm van democratie wordt bedreven. Zoals iemand anders hier al zei, het kost gelukkig bijna niets. Leve de democratie
Ik val volgens de Europese mensjes in herhaling.
Lang leve de democratie.
Es lebe hoch, ja hoch.
eins, zwei, drei, SAUFEN.
-
Een heuglijk feit. De gedachte dat het Balkenende zou zijn geworden met als mogelijke opvolger Verhagen is ondraaglijk.
-
Het Nationale Dictee word bijna elk jaar door een Belg gewonnen, dat snap ik ook nooit.
-
Who cares. Het zijn geen volksvertegenwoordigers maar beschermers van de minderheid tegen de meerderheid, beschermers van de werkelijke macht, het bedrijfsleven. Ben blij dat de poppenkast voorbij is. In Nederland betrof de benoeming (Balkenende ja nee) weer een rookgordijn voor de serieuze problemen waar ons land mee kampt. De media volgden weer braaf.
-
Laten we 1 positief punt niet over het hoofd zien. Weliswaar is de Nederlander Balkenende met zo'n schitterende Nederlandse naam et niet geworden, de Vlaamstalige Belg met een eveneens prachtige Nederlandsklinkende naam wel.
En nu worden de grote chauvinusten in de EU wel gedwongen om ten minste 1 woordje Nederlands te leren "Van Rompuy".
Niet dat ik verwacht dat ze er in de praktijk iets van terecht brengen. Maar a la je moet hier toch iets positiefs proberen te melden. En dat met een schaterlach.
-
Tja, zoals een vriend van mij zij, het is het Oude Rome weer, een ondemocratisch gekozen leider voor het volk, hoe ze zijn rol ook afzwakken, en doen alsof hij een soort pop is, waaraan getrokken kan worden. dat is hij niet.Democratie is nu echt compleet niets meer waard, lang leven de democratie.
Trouwens heeft deze man (voor de samenzweerders onder ons) een aardige connectie met o.a. de Bilderberg Groep. Ook op een google krijg je wat vrijmetselarij linkjes, maar hij staat niet op de belgische lijst met prominente leden.
http://www.google.nl/search?rlz=1C1CHMA_en-GBNL342NL342&sourceid=chrome&ie=UTF-8&q=Van+Rompuy+bilderberg
-
lijkt me wel goed als er iemand op die post zit die niet hoog van de toren blaast, maar een rustig persoon is. Misschien saai, maar wel acceptabel voor iedereen. Met zoiets groots als Europa is concensus belangrijk.
-
Als Amerika ook blij mee is ben ik ook blij!
Een ding is zeker: Belgie deed niet mee aan de oorlogen van Bush.
-
20 Jaar na de val van de muur heeft de Europese Unie een omvang bereikt en een juridische vorm gekregen die niet alleen bij mij als fervent Europeaan nog steeds onwennig en vreemd aanvoelt.
De keuze van Rompuy, Barosso en Ashton als het politiek-bestuurlijk leiderschap van de Europese Unie, die ook het gezicht van de Unie naar buiten toe moeten zijn - dat voelt niet okay en werkt vervreemdend. Slechts afstandelijk helder bedachte argumenten kunnen die keuze begrijpelijk, maar nog niet per sé acceptabel maken. Vervreemdend is het kernwoord. Deze mensen zijn geen 'bindende' persoonlijkheden die Europese democratie kunnen stimuleren.
De keuze lijkt een bevestiging dat er in de EU sprake is van een vooral met zichzelf spelende politieke elite. Grote ego's als die van Sarkozy en Berlusconi (deze twee zijn slechts voorbeelden) ondermijnen de keuze van een krachtige inspirerende en vooral effectieve gesprekspartners met de andere leiders van de rest van de wereld.
Het collectief 'Europese Unie' heeft niet gekozen voor naar buiten gerichte relevante gesprekspartners. Gesprekspartners, die als vertegenwoordigers van een politieke en economische reus met vooral historische relevantie, in de nabije toekomst geen vuist kunnen maken naast en tegenover politieke leiders van Rusland, China en de Verenigde Staten.
De keuze voor Rompuy, Barosso en Ashton is weliswaar begrijpelijk, maar toch ook een-beetje-meer-dan-ik-zou-willen teleurstellend. Ik had toch echt gehoopt op Vaira Vike-Freiberga (voormalig premier van Letland). De realiteit is dat we in de Europese Unie vooral nog intern gericht leiderschap nodig lijken te hebben.
20 Jaar na de val van de muur heeft de Europese Unie niet alleen een omvang en juridische structuur die vreemd aanvoelt, ook zullen slechts weinig burgers - de kiezers - zich kunnen identificeren met de huidige politiek-bestuurlijke leiding.
Wwelke risico's hebben we hiermee gezaaid?
-
Helaas blijkt er een nóg grijzere muis te bestaan dan JPB. Zitten we toch nog steeds opgescheept met die "non entity".
En dan maken we als minister van BZ een mevrouw afkomstig uit een land waar ze niet eens de Euro willen. (gelijk hebben ze)
Gek hé dat er zo weinig interesse is in dat hele Eurogebeuren.
Gelukkig kost het bijna niks.
-
"De Britse krant The Guardian heeft in allerijl reacties uit de hele wereld verzameld. Zoals die van het Iraaks parlementslid en lid van de commissie Buitenlandse Zaken dr Jabar Habib:"
Wat is de relevantie van een volslagen onbekend Iraaks parlementslid die vervolgens zegt dat hij NIET met Van Rompay heeft gewerkt....Wellicht heeft de burgemeester van Stavanger of een zwembadeigenaar in Omsk nog wat te melden. Een mening of zo. Over...wel, iets...
-
Ach, dat hele "president"gebeuren is toch een grimlachertje. Moeten we dat nou echt series nemen?
Achterkamertjesgekonkel, meer is het niet.
-
Het is natuurlijk mooi dat de EU eindelijk een president heeft. Ook al kan ik me bij Van Rompuy net zoveel voorstellen als bij de president van Malta. Hoe anders zou dat zijn als Balkenende gekozen was. Dan had je geweten wie je kreeg in plaats van dit Europese Kinderei. Dus laat Van Rompuy de eerste benoemde president zijn en meteen de laatste. Verkiezingen graag. Democratie daar was de EU toch voor bedoeld?
-
Over het algemeen ben ik pro-Europees te noemen, maar het wordt tijd dat de hele EU structuur eindelijk eens democratisch wordt.
Dit hele gedoe van de afgelopen weken lijkt meer op het kiezen van een partijbons voor Communistisch China dan op een democratisch proces.
-
Een president die twee anderstalige landsdelen niet eens kan laten samenwerken, dat lijkt mij nou niet echt een goed figuur voor een verenigd europa.
-
Goed voor Nederland dat Minister-President Balkenende in deze moeilijke tijden niet vertrekt naar Brussel. Het zou een ramp zijn voor het land als het net in gang gezette proces van de heroverwegingensonderzoeken doorkruist zou worden door een regeringscrisis. Want vertrek van de MP zou ongetrwijfeld tot vervroegde verkiezingen leiden en dat is wel het laatste waar we op zitten te wachten. De economische en financiële crisis vraagt om moeilijke, maar onontkoombare besluiten en die kun je beter nemen met een solide regering steunend op een ruime meerderheid in het parlement en met wortels in brede delen van de samenleving. Tussentijdse peilingen van politieke voorkeuren zijn goed voor de krant van vandaag en nog beter voor de kattebak of vis van morgen, want wat echt telt is de meerderheid in het parlement tot de volgende verkiezingen, wat ook de oppositie mag beweren. Ik moet er niet aan denken als de moeilijke besluiten genomen zouden moeten worden met deelname aan de regering van een PVV of TON. Dan krijgen we dezelfde instabiliteit als ten tijde van de LPF. België zal het vertrek van Rompuy (hoe eervol ook) ook niet gemakkelijk kunnen opvullen, gezien de moeizame totstandkoming van het Kabinet Van Rompuy. Misschien komt voormalig premier Yves Leterme wel terug. Dat zou een gerechtvaardigd eerherstel zijn voor deze uitstekende ex-premier.
-
Zeker en vast?
-
Logisch, hij spreekt wél Frans.
