De Joop, al uw nieuws en opiniesWereld

Laatste Reacties (2) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Jan Roos, wo 04 november 2009 21:58 Reageer op Jan

  

  Ik ben er blij met dit besluit van Obama tot wijziging van beleid, hetwelk overigens door zijn voorganger en democratische congresleden in gang is gezet.
  Wetende, dat er een grote Nederlandse betrokkenheid bij dit onderwerp is geweest, heb ik de aanleiding opgezocht en daarover een verhaal gemaakt.
  Maatschappelijke organisaties zoals de Hiv Vereniging Nederland, maar ook Nederlandse parlementariers en achtereenvolgende regeringen verdienen een compliment.
  
  En vooral - in Memoriam - de in 1990 aan AIDS overleden Hans-Paul Verhoef.
  
  De arrestatie van de Nederlander Hans-Paul Verhoef in de Verenigde Staten.
  
  In april 1989 landde de heer Hans Paul Verhoef, 31 jaar oud, uit Rotterdam, op Minneapolis-St. Paul International Airport. Dit om op een ander vliegtuig over te stappen op weg naar de nationale Lesbian en Gay Health conferentie in San Francisco.
  Het AIDS-medicijn AZT werd in zijn bagage gevonden. Hans-Paul bevestigde dat hij Aids heeft. Hij werd daarop gearresteerd en gedetineerd in de Scott County Jail, ongeveer 20 mijl van de Minneapolis-St. Paul Airport.
  Aanhouding en gevangenneming vond plaats vanwege schending van een Federale wet uit 1952 die mensen verbiedt met ''gevaarlijke en besmettelijke ziekten de VS binnen te komen zonder een ontheffing. Het Congres had Aids aan de lijst van ziekten in 1987 toegevoegd . Aids werd n.l. in die wet door de VS beschouwd als een 'serious thread' voor de volkgezondheid.
  De heer Verhoef vroeg het immigratiebureau af te zien van toepassing van het reglement voor Aids-patiënten. Dit omdat die wet het ook mogelijk maakt voor het agentschap om ontheffing te verlenen van die regels voor bezoekers die een minimaal risico vormen voor de volksgezondheid.
  Immigratie functionarissen vertelden dat eerder een tiental mensen met Aids staande werden gehouden bij lucht-en zeehavens, maar dat de heer Verhoef de eerste was die de wet uitdaagde en een ontheffing vroeg..
  Zijn arrestatie haalde alle krantenkoppen waardoor het Amerikaanse inreisbeleid voor mensen met Aids/Hiv voor de eerste keer wereldwijd onder de aandacht van het publiek werd gebracht.
  Enkele maanden voor dit incident werden enkele Canadezen de toegang tot de Verenigde Staten geweigerd voor medische behandeling voor aids, dit kreeg onvoldoende aandacht.
  
  Supporters van aids-patiënten intervenieerden:''Wij geloven niet dat het de bedoeling achter de immigratie wet was om toeristen uit te sluiten,'' zei Democratisch-Congreslid Pelosi.
  Pelosi kwam in actie en vroeg de USA- Procureur-Generaal voor een ontheffing die het mogelijk zou maken dat Hans-Paul naar San Francisco kon gaan.
  Maar de reiziger, Hans Paul Verhoef, blijft in de gevangenis tot de aanbeveling is gecertificeerd door de immigratie-ambtenaren in Washington, zei Tom Schiltgen, district directeur van de Immigratie-en Naturalisatie Service. ''De I.N.S. heeft vastgesteld dat de heer Verhoef een gevaarlijke besmettelijke ziekte heeft,'' alsdus een verklaring.
  Hans-Paul vertelde dat hij gefrustreerd was omdat hij verschillende dagen van de conferentie hierdoor had moeten missen.Hij werd ondervraagd door immigratie ambtenaren die vreesden dat hij een gevaar was voor de volksgezondheid door het virus te willen overdragen..
  De heer Verhoef zei dat hij zich bewust was van het beleid inzake besmettelijke ziekten, voordat hij arriveerde. Hij ondernam de reis toch omdat de Amerikaanse ambassade-ambtenaren in Nederland en zijn arts hadden gezegd, dat het beleid niet werd gehandhaafd.
  Ook de toenmalige burgemeester van Delft heeft zich op verzoek van Hans-Paul actief ingezet voor zijn vrijlating.
  Rechter Vinikoor zei dat de immigratie ambtenaren juist hadden gehandeld om de heer Verhoef aan te houden, maar dat het Congres discretionaire bevoegdheid had toegestaan bij de interpretatie van de wet. De rechter oordeelde :''Ik denk dat hij? (Hans-Paul) ? beschikt over de gronden tot opheffing van de uitsluiting omdat de aanvrager heeft aangetoond dat er een minimaal risico is voor de Verenigde Staten, als hij wordt toegelaten op tijdelijke basis.''
  Op de hoorzitting voor rechter Vinikoor, vertelde de Hans-Paul dat hij tijdens zijn verblijf in de VS zich niet zou bezighouden met een seksuele daad, Hij beloofde alleen om : ''veilige seks.'' te beoefenen.
  Verhoef moest van de rechter een 10.000 dollar-waarborg overleggen. Het geld werd door aanhangers van de Minnesota AIDS-project ingezameld binnen een paar uur na de uitspraak van de rechter, zei Helene Haapala, een van de advocaten van de heer Verhoef.
  De Immigratie-en Naturalisatiedienst ging onmiddellijk in beroep bij de Federale Raad van Immigration Appeals in Falls Church, Virginia, Maar de raad weigerde het verzoek te onderzoeken, aldus Thomas Schiltgen, van de immigratie dienst in St. Paul.
  Door dit en Pelosi's actie werd Hans-Paul - en nadat hij ermee akkoord was gaan om na drie weken de VS te verlaten, na een gevangenisstraf van vijf dagen ? vrijgelaten op last van de federale rechter die de wet overrulede' .
  De rechter liet hem gaan om aan de conferentie deel te nemen. Aan Hans-Paul moest alsnog een ?waiver voor een 30-daags verblijf? toegekend worden.
  Op zaterdag 8 april 1989 vertrok Hans-Paul aan boord van een vlucht naar San Francisco, waar de vijfdaagse Aids-conferentie zondags erop zou eindigen.
  
  Internationale aandacht.
  Mede door de nationale- internatinale aandacht die deze zaak kreeg, werd al een maand later een wijziging van het beleid van kracht. Voortaan zou de immigratiedienst buitenlanders met Aids in de Verenigde Staten toelaten om op tijdelijke visa om conferenties bij te wonen of voor medische behandeling aldus David Runkel, een woordvoerder van procureur-generaal Dick Thornburgh.
  
  Aandacht 2e Kamer der Staten-Generaal.
  Ook in het nederlandse parlement kreeg deze zaak de aandachtn compliment.

• antoine timmermans, wo 04 november 2009 00:42 Reageer op antoine

  

  Werd tijd he.
  Ik vraag me af of ik nu dan wel wordt toegelaten tot het land, in mijn woede op de bush regering heb ik virtueel over de amerikaanse vlag geplast in een videofilmpje op youtube tte zien. vrijheid van meningsuiting dacht ik. Het is vertoont op een of ander filmfestival en dan gebeurt als zo vaak, volledige radio stilte.
  
  aids, ja ook daar in de media absolute radiostilte.. zogenaamd omdat het niet meer een dodelijke ziekte is en omdat er medicijnen voor zijn, maar toch druppelen de mensen van ons weg, (lees, gaan dood), vaak omdat hiv misschien op zich zelf wel te behandelen is, maar in de media hoor je niks over de combinatie van hiv met andere infecties als syphillis. Ik ben waarschijnlijk dom, maar ik heb er voor gekozen openlijk er over te zijn, en waarom, omdat gewegkwijn in al die donkere hoeken van ons land aan de kaak te stellen. Ik vind de homo gemeenschap zo stil. waarom is dat. Ik weet inmiddels van dat artikel in het nrc onlangs dat de kwaliteit van mijn leven hoger zou zijn als als ik het geheim houdt. en ik denk dat dat zo is. Ik had ooit Kanker, en de reactie daarop was eigenlijk super. mensen leefde met je mee, ok natuurlijk rende ook toen een enkele aap weg uit angst geconfronteerd te worden met mijn mogelijke dood. dat ik het inmiddels heb overleefd was voor hun eigenlijk lastig want afscheid hadden ze in hun hoofd al genomen. Nu is de reactie steeds paniekerig, en natuurlijk dat ik hiv/aids heb natuurlijk mijn eigen schuld, wat eigenlijk niet helemaal waar is. Mijn kanker was zeker niet mijn eigen schuld. is ook niet waar, ik had als kunstenaar onbeschermt gewerkt met polyester, cyclische koolwaterstof en ja dan krijg je die soort kanker.
  waarom al deze openheid van mij.
  Ik zie vreemde dingen.
  safesex propaganda die alle greep op zijn doelgroep heeft verloren. in duitsland werd onlangs zelfs hitler uit de kast gehaald om in ieder geval nog enige reactie te genereren. Maar een soort sufgenuekte reakte in totaal. Ik vraag me openlijk af of er uberhaupt nog wel safe geneukt word. Ik hoop dat u geen aanstoot geeft aan mijn taal gebruik. ik doe het in de beste cabaret traditie waarin dat toch allemaal mag. k vroeg in mijn vrienden kring rond en ik werd niet gelukkig. Ik denk dat de wetenschap eens een studie zou moeten doen naar het flippen van een generatie. Ik zelf flipte ook, draaide uit op een psychose, en dat flippen zie ik overal. met dat vreemde gedrag tot gevolg. Misschien ligt daar een sleutel. want jongens teveel talent ging van ons heen, hellen zelluf, vera springveer om maar twee te noemen. en die kunnen helemaal niks meer zeggen. Een arm landen worden we.