-
Marcus Bakker heeft veel betekend voor de gewone arbeiders in Nederland. Hij heeft ze in moeilijke tijden het vertrouwen meegegeven, dat er tenminste een politieke partij bestond, die werkelijk de belangen van de gewone man diende. Hij was bovendien zo eerlijk om toe te geven, dat hij zich door de sovjetpropaganda misleid heeft gevoeld. Hij ging met de CPN mee in Groen Links. Ik heb dat niet goed kunnen begrijpen. Markus Bakker was beter op zijn plaats geweest bij de SP.
-
Bevlogen politicus, bracht Schwung in de Tweede Kamer, en had een antenne voor wat leefde onder de NL bevolking. Waar kennen we dat van?
-
Vermeldenswaardig erbij is dat bakker zijn betogen nooit uit one-liners bestonden. Ze waren goed doordacht, en vol humor.
Er zijn veel hedendaagse debaters die toch eens goed naar zijn techniek zouden moeten luisteren.
Het zou de omgangsvormen in het Parlement kunnen verbeteren.
-
Ergens in de kop van Groningen lopen nog een paar zielige stuntelaars rond die vinden dat ze communistisch moeten doen, denken en zijn. Wat die mensen niet weten is dat het communisme in Nederland stopte toen Marcus Bakker stopte.
Marcus Bakker is dood en met hem is het communisme in Nederland nu ook dood. Nederland is een commercieel en door het groot-kapitaal verrommeld land wat ieder communistisch bestaansrecht bij voorbaat al uitsluit.
Het socialisme bestaat nog een beetje maar dat kan ook nooit meer lang duren.
Marcus Bakker is er hoe dan ook in geslaagd om in zijn tijd de politiek een beetje te kleuren en zulk soort mensen worden nog node gemist.
-
Het was te verwachten dat met het overlijden van Marcus Bakker de putdeksel van het anti-communistisch riool ook op dit forum omhoog zou komen.
De leugenachtige commentaren van lieden als een Hans van der Horst zijn een kopie zoals je die 30 jaar geleden las. Een hele riedel van napapagaaien van wat je in die tijd regelmatig in rechtse krantencommentaren las. Vooringenomen anti-communistisch tot op het bot, waarbij er altijd aan voorbij werd gegaan dat de CPN een arbeiderspartij was die samen met hen streed voor de minst draagkrachtige in ons land.
Vele van die anti-communistische couponknippers behoren nu tot de grootste graaiers in ons land met een tweede huisje in Frankrijk.
Ook nu betalen de armste de door hen veroorzaakte kapitalistische crisis.
-
Volkomen gelijk heb je, Marcus Bakker was een goede politicus in een tijd waarin links denken in rechtse kring taboe was en men alle mogelijke middelen aanpakte om linkse mensen, net als nu, belachelijk te maken. Een tijd waarin men moest verhullen dat men de VARA-gids las, die werd onder de leestafel gelegd met een kleedje erover als er kennissen langs kwamen, want niemand durfde zich te uiten omdat men dan zijn ambtelijke baan verloor.
Hoevelen zijn geen slachtoffer geworden van het "beroepsverbod" omdat men aan de linker zijde stond. Men kan dat zich tegenwoordig niet meer indenken maar als het zo doorgaat als nu en het rechtse geschreeuw blijft aanhouden dan konden we wel weer voor zo'n periode komen te staan. Het wordt tijd dat het ophoudt met de rechtse hobby's , die ons als arbeiders meer kosten dat de linkse hobby's waarmee rechts de goegemeente probeert te indoctrineren.
Marcus, ik stemde je niet maar had diep respect voor je en jouw levensstijl paste bij "deze kerstdag" want Jezus zei tot de rijkaard, als je mij wilt volgen, geeft dan alles wat je bezit aan de armen en dan mag je achter mij aankomen. Is dat niet eigenlijk een communistische gedacht en zou Jezus wellicht de eerste communist zijn geweest? Rust zacht! En voor zijn nabestaanden veel sterkte in deze donkere dagen.
-
Het jargon ken je nog.
-
Jan Wijn, za 26 december 2009 11:41
in reactie op Piet Knollema
Reageer op Jan
U bevestigt nu precies wat ik schreef. Niet inhoudelijk ergens op in gaan: dat durfde anti-communisten dertig jaar geleden ook niet, maar op een minachtende wijze de aandacht verleggen met uw Volkskrant 'jargon'.
-
Jammer dat rechtse mensen zelden een respectwaardig verhaal kunnen schrijven. Altijd onbeschaafde schimp en scheldpartijen bij gebrek aan de nodige intellectuele bagage voor een goed onderbouwd betoog. Sterkte!
-
ik stuurde zojuist een bericht dat niet op jou maar juist op de mensen die je beschreef is gemunt. Mocht de goedkeurende autoriteit dit nog niet hebben geplaatst graag deze beide bijdragen van mijn kant schrappen svp.
-
Bakker was zeker fout in vele van zijn opinies, maar het was de koude oorlog, ook Amerikaanse presidenten voerden gruwelijke oorlogen en vermoorden niet welgezinde staatshoofden.
Dat is de context waarin de politiek van die tijd moet worden gezien.
-
Marcus Bakker was, net als mijn vader, lid van een generatie wiens wereldbeeld vooral werd bepaald door wat er in de oorlog was gebeurd. Zoals het 100 procent pro Amerikanisme van mijn vader nooit gewankeld heeft, zo stond ook Marcus Bakker door dik en dun aan de kant van de Sovjet Unie. Van strijdmakkers vergeef je nu eenmaal veel. Voorbeeld: mijn vader was anti-communist, maar Marcus Bakker kon hij wel waarderen.
Die Marcus Bakkerzaal mag best zo blijven heten. Ik ben geen communist, maar als ik in Den Haag zou wonen, ging ik er misschien wel wat neerleggen. Een rode roos of zo...
-
Onder historici is het nog steeds geen uitgemaakte zaak wie de grootste schurk van de 20e eeuw was. Adolf Hitler scoort hoog, maar Stalin heeft nog meer doden op zijn geweten. Denk aan de vele zuiveringen in eigen land die miljoenen mensen het leven kostten. Denk ook aan de inval in Polen in 1939, toen Stalin met zijn vriendje Hitler besloot om dit land in tweeen te delen.
Na de Tweede Wereldoorlog hield het niet op. De 'bevrijde' landen in Oost Europa werden onderworpen aan een verschrikkelijk totalitair systeem. Het boek 1984 van George Orwell is niet voor niets gemodelleerd naar de communistische heilstaten achter het ijzeren gordijn.
Marcus Bakker heeft de misdaden van Stalin en consorten altijd verdedigd, zoals er ook mensen waren die de misdaden van Hitler probleerden goed te praten. Persoonlijk vind ik zijn heengaan geen groot verlies voor ons land. Maar daar mogen de gestaalde kaders en geschoolde arbeiders op deze website natuurlijk anders over denken.
-
Ik wens de familie en nabestaanden veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Ik ben zijn politieke tegenpool, maar dat is nooit een reden om iemand wat slechts toe te wensen.
lees je mee Hanneke?
-
Marcus Bakker was een goede debater en een man met charisma. Ik stond niet achter zijn politiek, maar zag hem graag verschijnen in het debat.
-
Ik heb de Marcus Bakkerzaal in het huis van de democratie altijd een absurditeit gevonden. Maar goed; zand erover.
-
De enige keer dat ik Marcus Bakker heb meegemaakt, was in de jaren zeventig. Ik schreef toen de plaatselijke pagina's van een huis-aan=huisblad vol en het grote nieuws was de dreigende ondergang van de scheepswerven. Bakker sprak de woedende arbeiders in het plaatselijke theater toe. Bakker bezat het talent om het voel van zijn publiek in woorden weer te geven. Hij kon ook altijd de schuldige van alle kwaad aanwijzen. Dat was niet , zoals Geert Wilders nu doet - die heeft meer van Marcus Bakker weg dan iedereen van links tot rechts wil toegeven - dat waren niet de moslims en de islam, maar de grote ondernemers en het kapitalisme, met wie het kabinet Den Uyl onder een hoedje speelde, want dat voerde een "keiharde anti-arbeiderspolitiek". Het werd een mooie geladen adem, waarop Bakker de slachtoffers van de werfcrisis beurtelings als "makkers" en als "vrienden" aansprak. "Kameraad!", klonk het uit de zaal. "En die ene kameraad daar", reageerde Bakker. Wij wisten: daar stond een fijne vent.
Maar die fijne vent volgde nauwkeurig de partijlijn, zoals die werd bepaald door partijdictator Paul de Groot, die de CPN al sinds de jaren dertig in een ijzeren greep hield. Paul de Groot was een overtuigde Stalinist die wie van zelfstandig denken blijk gaf, genadeloos uit de partij verwijderde. HIj bleef zelf op de achtergrond en Bakker was zijn woordvoerder.
Het is moeilijk voorstelbaar, hoe een intelligent en talentvol man als Marcus Bakker zich geestelijk totaal onderwierp aan het benepen sectarisme van een partij als de CPN. Dat kun je niet alleen van hem zegggen. Toen ik - rond 1970 - aan de Universiteit van Amsterdam studeerde, vond er om mij heen een kleine bekeringsgolf tot de CPN plaats. Als jaargenoten zich eenmaal bij de partij hadden aangesloten, viel er eigenlijk niet meer met hen te praten. Zij juichten als ware gelovigen over de nieuw gevonden waarheid en weken met geen milimeter af van de CPN-lijn zoals die op vergaderingen en in de Waarheid naar buiten werd gebracht. Zij waren oninteressant geworden, een soort grammofoonplaten. Zij speelden steeds hetzelfde deuntje.
Paul de Groot heeft regelmatig grote zuiveringen georganiseerd onder het motto dat de klassevijand de partij van het proletariaat was binnengedrongen. In 1958 vond opnieuw zo'n zuivering plaats. Slachtoffers waren bijna alle leidende CPN-verzetsstrijders uit de bezetting. (Paul de Groot zelf had zich in die periode op de achtergrond gehouden omdat hij al als politicus bekend was en vooral vanwege zijn joodse afkomst. Zijn hele familie is uitgeroeid. Het is goed die twee dingen allebei te weten om hem en zijn vertrouwen op de Sovjet Unie en Stalin te begrijpen, want die hadden het Beest verslagen).
In opdracht van de partij schreef Bakker toen een brochure met de titel "De CPN en de oorlog", waarin hij alle uitgedreven verzetsstrijders ervan beschuldigde, dat zij spionnen waren geweest en ook nog voor de nazis. Het was te gek voor woorden en de publieke opinie nam met verbijstering kennis van dit schandalige geschrift.
Was Bakker dan een leugenaar en een schoft? Ik denk dat het erger was. Ik denk dat zo'n brochure samenhangt met zijn heilig geloof in de waarheid, zoals zijn eigen secte die predikte. Paul de Groot heeft zijn eigen paranoia op Bakker overgebracht. Zijn wantrouwen was zo monumentaal dat hij de beschuldigingen aan het adres van zijn tegenstanders echt kon geloven en dat geloof bracht hij op Bakker over. En Marcus Bakker had in al die jaren van buffelen voor de partij zelf geleerd om te geloven wat hem werd voorgehouden, oprecht te geloven wat hij vervolgens opschreef.
Als Bakker gewoon wat leugens over die verzetsstrijders had rondgestrooid om ze in een kwaad daglicht te stellen, dan was dat nog tot daaraan toe geweest. Maar hij geloofde in de juistheid van zijn absurde beschuldigingen.
-
Renée O, do 24 december 2009 14:49
in reactie op Han van der Horst
Reageer op Renée
Als telg uit een actief CPN-geslacht is het communisme en de Sovjet Unie als arbeidersparadijs mij met de paplepel ingegoten. Als jong meisje vond ik het machtig interessant partijcoryfeeën als Marcus Bakker, Han Hoekstra, Jules de Leeuwe etc. persoonlijk te kennen, het waren immers de helden van mijn ouders en een groot aantal CPN-ers had immers in het verzet gezeten. Dus, ze waren 'goed'... Gretig ging ik met mijn ouders mee naar Februaristaking herdenkingen, 1 meivieringen, congressen, scholingsavonden en bracht De Waarheid rond... voor niets!
Toen ik echter een puber werd en meer in aanraking kwam met andere meningen, de krant begon te lezen en mensen die mij dierbaar waren de partij om ideologische redenen verlieten, begon ik mijn twijfels te krijgen. Mijn moeder verbrak zonder te verblikken of te verblozen om die reden de band met wie zij eerder dik bevriend was geweest, en dat vond ik vreselijk. In die partij was geen plaats voor een andere mening dan die de leiding voorschreef... Halverwege de zestiger jaren begon ook mijn vader van zijn geloof te vallen, maar mijn moeder niet, tot op de dag van vandaag eigenlijk niet. De CPN was een kerk, het communisme een geloof, en de leiding had de waarheid in pacht. Iedere andersdenkende was 'dom' en iedere afvallige een renegaat die voorgoed in de ban diende te worden gedaan!
Als kind kon ik meegaan in dit soort van verenigingsleven, later begon ik het gênant te vinden. Nu kijk ik er met een milde blik op terug. Hoezeer ik soms ook onder het 'geloof' van mijn ouders heb geleden, zij waren er eerlijk en oprecht van overtuigd dat ze streden voor een betere wereld. Verder was mijn opvoeding allesbehalve burgerlijk. Er heerste een politiek bewustzijn, geld was er nooit, maar wel een zoete inval, voortdurend gelijkgestemden over de vloer waarmee druk werd gediscussieerd... ook al was het allemaal wel in het eigen straatje. ;)
Enfin, Marcus Bakker heb ik diverse keren meegemaakt, en ik vond hem heel sympathiek en geestig. Ik gêneer me een beetje dat ik nog niet eens wist dat hij tot voor kort nog leefde.
Het enige wat ik me nog van hem herinner, was zijn opmerking in de Tweede Kamer over het al dan niet lang haar mogen hebben van Nederlandse militairen, ergens in de eerste helft van de zeventiger jaren.
Ik citeer vrij, het is lang geleden:
"Ach, voorzitter," zei hij. "In de tijd van Michiel de Ruyter droegen soldaten hun haar ook lang, desondanks hebben ze heel wat zeeslagen gewonnen."
LOL
-
Mooie authentieke reactie
-
Ik heb je bericht met veel aandacht gelezen en heb bewondering voor je openhartigheid over je geschiedeins en levensloop en dat het nog goed is gekomen met je. Dat is niet cynisch bedoeld maar echt gemeend en hoewel ik geen ouders had die lid waren van een partij vond ik het toch een heel erg herkenbaar en interessant verhaal. Dank je Renee.
-
Renée O, za 26 december 2009 11:25
in reactie op Dennis Mollis
Reageer op Renée
Dank, Rouane en Dennis. Toen ik het bericht over zijn dood las, werd ik werkelijk overrompeld door jeugdherinneringen, goede en slechte. Ook het verschil in sfeer tussen de jaren vijftig en zestig: de veranderende politieke verhoudingen in het algemeen en in ons gezin... ;) Boeiend genoeg om er boeken vol over te schrijven! :D
-
Laat me weten wanneer je boek uitkomt.
-
Renée O, za 26 december 2009 13:17
in reactie op Dennis Mollis
Reageer op Renée
LOL! Tuurlijk, @Dennis, ik zal je laten weten wanneer ik het mag promoten bij DWDD of P&W... ;-)
-
Ook een mooie reactie, vanuit eigen beleven goed weergegeven.
-
Doet een beetje denken aan de manier waarop Van Agt en de CDA omging met meneer Aantjes, nietwaar? Ik herinner me het publieke tribunaal op die avond nog, de lange tafel en de manier waarop het tv programma onderbroken werd om hem neer te maaien.
-
Je kan er natuurlijk over discussiëren, maar ik heb groot respect voor Marcus Bakker. Iemand die echt een visie had en duidelijk partij koos voor een stroming in de NL-samenleving. Helaas door media hetzes is nooit echt de doelstelling van de CPN objectief beoordeeld. NL moest zonodig kiezen voor het groot-kapitaal aangevoerd door de USA en moet nu met deze stroming op de blaren zitten. Groen-Links de samensmelting van CPN,PSP en PPR is wat ik toen al voorspelde een "geiten-wollen-sokken"partij geworden. De Pvda is gezwicht onder Lubbers-van Aght kapitalisme. Bakker was iemand met standvastigheid en met waarheidsgehalte,je wist wat je er aan had of je er mee eens was of niet.
Beste Marcus, je hebt je strijd op aarde gehad maar je gedachtengoed blijft door strijden !
Rust zacht.
-
In het bericht wordt niet vermeld dat Bakker de Sovjetterreur tegen de Hongaarse opstand in 1956 volmondig steunde, en daar achteraf nooit spijt voor heeft betuigd. Kan er niet rouwig om zijn.
-
Er staat toch echt: "Marcus Bakker heeft nooit spijt betuigd voor zijn geloof in de communistische ideologie en de gevolgen daarvan."
Overigens lijkt het me tamelijk ongepast om na het overlijden van iemand te roepen 'Kan er niet rouwig om zijn'. Sommige meningen kun je beter voor je houden onder bepaalde omstandigheden.
-
Beste GJ Huisman.
Denk eens aan de politionele akties in voormalig NL-Indië
Denk eens aan de Koreaanse-crisis
Denk eens aan Vietnam,Afghanistan, het Israëlisch-Palestijns conflikt etc,etc. landen waar Nederland heeft gemoord of er mee instemde.
Denk ook eens wie het nazisme heeft verslagen, de strijd tegen de kernwapens en voor sociale gerechtigheid.
Je moet leren van het verleden en regeren daar van uit naar de toekomst.
En......"Wie zonder zonde is werpt de eerste steen".
