-
Oude wijn in nieuwe zakken.
Alle soorten van het z.g. "flexwerk" voor werknemers in dienstverband zijn een instrument voor en ten bate van werkgevers.
Er is hier helemaal niets nieuw onder de zon.
Het is een onderdeel uit het al lang bestaande beruchte "cafetaria" systeem waarbij werknemers zogenaamde vrijheid van keuze hebben.
Het leid alleen maar tot een verdere afbraak van inspraak voor werknemers in sectoren waarbij automatisering als onderdeel van de werkzaamheden hoofdzaak zijn. In sectoren van handarbeid speelt dit geen enkele rol.
Een verkiezing? stuntje van partijen die momenteel in opspraak zijn vanwege hun (nieuw) rechtse koers.
Ga eens opkomen voor b.v. de Postmedewerkers,mevrouw van Gent.
-
>> Of Ineke van Gent is naïef, en dat is het vriendelijkste woord dat ik kan vinden. Of ze wil dit als onderdeel van de hervorming aan de onderkant van de arbeidsmarkt.
Of (3) de onderhandelingen voor het volgende kabinet zijn al begonnen.
-
Een ongetwijfeld bekende en niet per se ongewilde consequentie is dat arbeidstijden niet meer een beschermende functies hebben voor de zwaksten op de arbeidsmarkt.
Of Ineke van Gent is naïef, en dat is het vriendelijkste woord dat ik kan vinden. Of ze wil dit als onderdeel van de hervorming aan de onderkant van de arbeidsmarkt.
-
Piet de Geus, vr 03 december 2010 17:57
in reactie op Rob Geurtsen
Reageer op Piet
"Of Ineke van Gent is naïef, en dat is het vriendelijkste woord dat ik kan vinden. Of ze wil dit als onderdeel van de hervorming aan de onderkant van de arbeidsmarkt."
Of Rob heeft het niet helemaal begrepen of Rob is weer eens kwaadaardig bezig omdat de PvdA wederom blinkt door onzichtbaarheid.
Een recht voor een werknemer is geen plicht. Het recht op deeltijd is ook geen plicht tot geworden, dus waarom zou dat met het recht op flexibiliteit wel zo zijn?
-
" De werkende ouders rennen zich rot " ? Nou en ? Misschien dat ze dan geen kinderen hadden moeten nemen ? Het is geen verplichting hoor, niemand die jou dwingt om én kinderen te nemen én carriére te maken. Het is uw eigen vrije keus mevr. Halsema.
-
Hoe heet dat ook alweer? Oh ja: "Newspeak."
"CDA en GroenLinks samen voor het gezin" staat er, maar de betekenis is "CDA en GroenLinks samen tegen het gezin" of "CDA en GroenLinks samen voor het bedrijfsleven," kies zelf maar. Ik kom hier zo op terug, want het artikeltje barst werkelijk van de newspeak:
"De tijd die ouders kwijt zijn aan het spreekwoordelijke kopje thee met de kinderen kan in de avonduren worden ingehaald."
De tijd die ouders *kwijt* zijn aan de kinderen..?!?!!? Kan worden *ingehaald*??? Alsof tijd gespendeerd aan het nageslacht verloren tijd betreft... In tegenstelling natuurlijk tot de tijd doorgebracht ter meerdere glorie van de één of andere baas... CDA had als motto toch dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is? Ik ben het met dat motto eens; nu het CDA zelf nog.
"Met de wetswijziging wil de GroenLinks politica vooral ruimte geven aan werkende ouders."
Nee, hiermee wil ze meer ouders aan het werk krijgen; een ordinair lokkertje om toch vooral ook deze mensen te vangen met de mantra van het "meedoen." En dus is deze maatregel om nog meer afbreuk te doen aan het gezin in naam van de economie. Newspeak.
"Flexibel werken kan een boel reistijd schelen, bijvoorbeeld omdat men thuis werkt..."
Klopt, maar er is ook veel te zeggen over en vooral voor de scheiding van werk en privé.
"Maar nog belangrijker: het geeft ze de flexibiliteit om meer hun eigen tijd in te delen."
En dit is de werkelijke valkuil. Werkgevers hebben over het algemeen behoefte aan vaste quota. Zij verwachten per bepaalde tijdseenheid een bepaalde hoeveelheid productie; dit geldt voor het meeste werk dat er bestaat, en is logisch om vele redenen. De werkgever biedt vervolgens aan dat jij, de werknemer, je een aantal uren per week beschikbaar stelt, met een minimum van 16 uur en een maximum van 40 uren per week bijvoorbeeld. Dit geeft een enorme flexibiliteit in het vaststellen van de uren waarbinnen je te werk gesteld *zou kunnen* worden... En dat is meteen de valkuil. In de praktijk komt het er simpelweg op neer dat jij, binnen de door jou opgegeven uren oproepkracht bent van de baas, en die heeft de beschikking over niet alleen jou, maar tientallen of honderden andere werknemers die evenzo flexibel oproepbaar zijn; de aan jou geboden schijn-flexibiliteit resulteert in een enorme bewegingsvrijheid voor de werkgever.
Daarom ben ik van mening dat dit stukje:
"Werken wordt flexibel ingevuld, tenzij er zwaarwegende belangen zijn om dat niet te doen. De norm nu is andersom: werken is rigide ingevuld, tenzij de werkgever bereid is om het anders in te vullen"
pure Newspeak is.
-
Suzan Uz, vr 03 december 2010 13:52
in reactie op Winston V.
Reageer op Suzan
["De tijd die ouders kwijt zijn aan het spreekwoordelijke kopje thee met de kinderen kan in de avonduren worden ingehaald."
De tijd die ouders *kwijt* zijn aan de kinderen..?!?!!? Kan worden *ingehaald*??? Alsof tijd gespendeerd aan het nageslacht verloren tijd betreft... In tegenstelling natuurlijk tot de tijd doorgebracht ter meerdere glorie van de één of andere baas...]
Ja, ingehaald. Want, men komt met de werkgever overeen, net zoals bij opdrachtgever, dat het werk met een deadline, binnen een bepaald tijdsbestek, afgerond dient te zijn.
Ze hebben spreekwoordelijk de tekst theedrinken met kinderen en dan inhalen van die tijd genoemd, wat ze ermee zeggen volgens mijn interpretatie, is of je nu s'middags of s'avonds of in de ochtendgloren je werk doet, als men de deadline maar haalt, zoals afgesproken.
Het behalen van de resultaten is toch het uiteindelijk doel ? De werktijd flexibel op persoonlijk thuissituatie in kunnen stellen, daar gaat het om.
["Met de wetswijziging wil de GroenLinks politica vooral ruimte geven aan werkende ouders."
Nee, hiermee wil ze meer ouders aan het werk krijgen; een ordinair lokkertje om toch vooral ook deze mensen te vangen met de mantra van het "meedoen." En dus is deze maatregel om nog meer afbreuk te doen aan het gezin in naam van de economie.]
Ze willen ruimte geven aan reeds werkende ouders en de ouder die in de toekomst willen werken.
Het lijkt mij eerder een verruiming van verantwoordelijkheid en vrijheid van ouders, zodat ze beter hun tijd kunnen indelen en meer zelfbeschikking over de invulling van hun leven. Hier lees ik geen dwang om mensen massaal aan het werk te krijgen.
["Flexibel werken kan een boel reistijd schelen, bijvoorbeeld omdat men thuis werkt..."
Klopt, maar er is ook veel te zeggen over en vooral voor de scheiding van werk en privé.]
Werk is werk, en prive is prive. Een zelfstandig verantwoordelijk iemand kan zélf toch waar die zich ook bevind die onderscheid maken ? Of dient daarvoor een controlerende baas aan de pas te komen ?
"Maar nog belangrijker: het geeft ze de flexibiliteit om meer hun eigen tijd in te delen."
Juist, vele mensen kunnen prima zelf hun tijd indelen en de resultaten behalen die men overeengekomen is.
-
"Ja, ingehaald."
Het gaat mij hier om de gebruikte woorden; ik heb het dan ook over newspeak.
"Want, men komt met de werkgever overeen, net zoals bij opdrachtgever, dat het werk met een deadline, binnen een bepaald tijdsbestek, afgerond dient te zijn."
Dat heb ik ook gezegd; de economie vereist dat de baas kan rekenen op een bepaalde hoeveelheid productie per tijdseenheid.
"De werktijd flexibel op persoonlijk thuissituatie in kunnen stellen, daar gaat het om."
Ik heb uitgelegd waarom de winst in flexibiliteit voor de baas veel groter is dan voor jou; de notie dat werkgevers uit de goedheid van hun hart jou deze flexibiliteit "gunnen" klinkt in mijn oren een beetje wereldvreemd anno 2010. Waar gaat het om? Door deze flexibiliteit te bieden is ouderschap van de lijst "excuses" om niet te hoeven werken gehaald. Daar gaat het om. De mantra die luidt: iedereen die kan werken die moet ook werken. En dat terwijl in een ander artikel de verzuring van de zee wordt behandelt; onze overproductie is daar zwaar debet aan; hoezo moeten er nog meer mensen aan het werk voor nog meer overproductie, vraag ik mij dan af. Oh ja... even vergeten: de economie moet natuurlijk groeien, het begin en het einde van ons denken...
"Ze willen ruimte geven aan reeds werkende ouders en de ouder die in de toekomst willen werken."
Maar dan vooral de ouders die in de toekomst willen gaan werken en degenen die ze nu meteen over de streep kunnen trekken.
"Hier lees ik geen dwang om mensen massaal aan het werk te krijgen."
Ik ook niet. Ik sprak dan ook over een ordinair lokkertje en newspeak.
"Of dient daarvoor een controlerende baas aan de pas te komen?"
Denk je dat de controlerende baas met deze maatregel komt te vervallen? Een mooie gedachte, maar ik vrees van niet. Wat er gaat veranderen is dat je puur op je output afgerekend zult gaan worden. Eventueel verzachtende omstandigheden gelden niet want geen collega's om die te staven, geen functioneringsgesprekken anders dan over de output et cetera.
Nee, ik zie het toch echt een ietsje anders, Suzan. Maar goed, ik ben dan ook een tikkeltje wantrouwend aangelegd als het maatregelen betreft die op brede steun van werkgevers kan rekenen.
-
Suzan Uz, vr 03 december 2010 14:47
in reactie op Winston V.
Reageer op Suzan
[Waar gaat het om? Door deze flexibiliteit te bieden is ouderschap van de lijst "excuses" om niet te hoeven werken gehaald. Daar gaat het om. De mantra die luidt: iedereen die kan werken die moet ook werken.]
Winston, niemand is verplicht om te werken. Daar kiest men zelf voor.
Als een dame fulltime moeder wil zijn prima, maar mocht ze besluiten toch te werken, dienen er flexiblere mogelijkheden te zijn. Als men uitkering ontvangt of gaat aanvragen wordt er verwacht en geacht dat je je beschikbaar stelt voor passend werk. Het is al zo, dat iedereen die kan werken ook moet werken. Dus het flexibel werken, zie ik meer in voordeel van de werknemer. Het arbeid kan voor elk, op gewenste tijdstippen ingepast worden. Verder blijft men gewoon per mail of mobiel bereikbaar onder kantoortijden.
[Denk je dat de controlerende baas met deze maatregel komt te vervallen? [..]Wat er gaat veranderen is dat je puur op je output afgerekend zult gaan worden. ]
Als het goed is, en het is al zo, dat reeds wordt beordeeld op je output. Daarvoor is toch een arbeidscontract aangegaan ?
Ieder werknemer wordt beoordeeld op zijn productiviteit. Of je nu vanuit huis of 40 uur gedwongen op kantoor werkt.
Een zelfstandig, integer persoon, heeft niet het letterlijke toeziend oog van de baas dagelijks nodig, om productief en efficient te zijn. Die disipline kan hij of zij zelf opbrengen. Of je nu in een kantoor zit gezellig met z'n allen, uhm, of je bent vrij om zelf je deadlines te halen, het heeft met persoonlijke disipline te maken. De werkgever staat uiteraard vrij, om polshoogte te nemen of na te vragen hoever je bent. Dat zou die in een kantoor ook doen.
[Eventueel verzachtende omstandigheden gelden niet want geen collega's om die te staven, geen functioneringsgesprekken anders dan over de output et cetera.]
Een goede arbeidsrelatie dient gebaseerd te wijn op wederzijds vertrouwen. Wanneer de werkgever het niet zint en wil geen dienstverband meer met je, dan heeft het staven van collega's ook weinig zin. Zolang iemand goed werk aflevert dat verifieerbaar en bewezen kan worden middels aangeleverd of afgeleverd werk, zoals afgesproken, kan de werkgever wettelijk niet veel maken.
Nee, ik zie het toch echt een ietsje anders, Suzan.
Ja, we zien een beetje anders. Peroonlijk zie ik meer voordelen in voor werknemers dan werkgevers.
-
Het is inderdaad een grof schandaal dat Ineke van Gent met oplossingen komt die mensen meer vrijheid bieden, in plaats van met een revolutie om elke vrijheid naar Siberië te verbannen.
-
Wat ik in de Volkskrant heb gelezen ,is, dat de wet de werknemer het recht geeft te vragen om flexibele werktijden en thuiswerk en dat de werkgever dan de inspanningsverplicht heeft, te kijken of dit mogelijk is en moet beargumenteren waarom het niet zou kunnen.
Allereerst lijkt me het recht tot vragen nogal vanzelfsprekend. Is het zo erg in sommige bedrijven, dat je wordt ontslagen als je vraagt of je op andere tijden kunt werken ? Het tekent de ondemocratische situatie in bedrijven. Ik heb het altijd raar gevonden, dat democratie alleen geldt buiten werktijd, maar niet daarbinnen. Maar goed, dat is het gevolg van de eigendomsverhoudingen in ons economisch stelsel.
De argumentatie om flexibele werktijden en thuiswerken niet toe te staan lijken me niet zo moeilijk te verzinnen voor een werkgever.
"Ik ben van mening, dat het beter is voor mijn bedrijf, als u fysiek aanwezig bent op de 'werkvloer' en daardoor een beter contact heeft met de medewerkers en het productieproces" lijkt me al voldoende beargumenteerd.
Het is toch een goed wetsvoorstel, omdat het de macht van de werkgever en daarmee de verhoudingen binnen een bedrijf onderstreept. Werknemers zullen zich daardoor het gemis aan democratische besluitvorming bewust worden.
-
Vals Plat, vr 03 december 2010 16:44
in reactie op Simon Broerse
Reageer op Vals
Tip: Begin samen met zo'n 5 tot 10 gelijkgezinden een democratisch (demokraties) aangestuurd adviesbureau waarin alle deelnemers zelf hun werktijden bepalen. Succes!
-
Het klinkt alsof jij uit eigen ervaring spreekt. In het geval van een adviesbureau lijkt me dat ook heel goed mogelijk en prima voor de deelnemers, zeker als dat is opgezet vanuit het principe van gelijke inbreng van iedere deelnemer.
Helaas werkt het zo niet in grote ondernemingen.
-
Met het huidige data-, internet-, mai- en telefonie verkeer is bereikbaarheid beslist geen punt.
Er zijn genoeg functies die thuis deels- en of geheel vervuld kunnen worden.
Huidige rigide indeling van tijden zijn van het industriële tijdperk.
Zolang overeengekomen deadlines binnen de overeengekomen termijn gehaald worden, zie ik het probleem niet in.
Het is een kwestie van vertouwen tussen werkgever en -nemer.
Bovendien kan het veel productiviteit opleveren, daar men niet zich continu hoeft te stressen door tijdgebrek.
Geen gehaast, stress in de file massaal, verloren reistijd heen- en terug naar huis. Waarvoor ? Om in een kantoorgebouw met collega's te zitten. Wat is de meerwaarde van 8 uur fysiek aanwezig zijn bij collega's ? Haast niets.
In zuiderlijke landen, hebben ze 2 a 3 uur middagpauze, die men gebruikt voor uitgebreid lunch of siesta of wat dan ook. Ze werken gewoon wat langer door s'avonds. Schijnt dat in zuiderlijke landen meer geniet van het leven en minder hartkwalen onder de bevolking zijn. Logisch.
-
Genoeg functies, die deels of in zijn geheel vanuit huis vervuld kunnen worden. Het is oubollig, om 8 uur met collega's in een ruimte op elkaars lip te zitten. Huidie rigide tijden, zijn van industriële tijdperk.
Met data-, internet-, mail- telefonie verkeer en mogelijkheden, hoeft niet gehaast te worden naar een kantoorgebouw.
Gedwongen aanwezigheid in een kantoorgebouw waarbij men 8 uur de tijd en ruimte deelt met collega's levert niet perse meer efficiëntie op. Kan soms zelfs destructief werken, je bent niet altijd even gecharmeerd van elke collega.
Thuiswerken is een kwestie van vertrouwen tussen werkgever en -nemer.
Scheelt veel in verloren filetijd, reistijd en gehaast.
Zolang goed werk afgeleverd wordt en deadlines worden gehaald binnen de overeengekomen tijdsbestek, moet het geen punt zijn, lijkt mij.
Bovendien, in zuiderlijke landen, houden ze 2 a 3 uur siesta of een extra lang middagpauze en werken daarna tot in de avonduren door.
Schijnt dat die mensen minder last van hartkwalen hebben en ook meer van het leven genieten.Logisch.
-
ik weet al hoe het gaat werken
je belt op "nee die is er niet" oh ja ik moet hem toch even spreken, "dan zet ik u wel even door naar zijn mobiel"
er is een reden om van 8.30 tot 17.30 te werken met een pauze in het midden. Heeft ook decennia goed gewerkt, niemand klaagde over te druk, geen tijd etc, is iets van de laatste 10 jaar
vind het een beetje boterzacht plan dat in de reële wereld of niet werkt, of voor een zooitje zorgt
-
Voor sommige functies (verkoop binnendienst, productielijn, teamwerk etc.) zal flexibiliteit niet echt een oplossing zijn maar veel functies in bijvoorbeeld de consultancy kunnen veel flexibeler. Al vanaf het begin van de tijd dat ik mensen in dienst had, was iedereen vrij om thuis te werken, 's avonds te werken, noem maar op. Er was één voorwaarde: zorg dat de opdrachtgever tevreden is over het advies dat volgens alle afspraken geleverd is. Er was ook totaal geen sprake van een 40- of 36-urige werkweek of wat dan ook. Geen aanwezigheidsverplichting, slechts een resultaatverplichting. Alleen het maandelijkse evenement was verplicht ;-)
-
Piet de Geus, vr 03 december 2010 15:10
in reactie op Aert Willem d'Holbach
Reageer op Piet
"Geen aanwezigheidsverplichting, slechts een resultaatverplichting."
Zo heb ik gelukkig ook altijd kunnen werken. Niets erger dan mensen die denken betaald te worden om ergens van 9 tot 5 aanwezig te zijn. Dat leidt maar tot een ding: epibreren.
-
, vr 03 december 2010 17:46
in reactie op Piet de Geus
Reageer op
Epibreren: heen en weer lopen met een mapje onder je arm?
-
"Epibreren: heen en weer lopen met een mapje onder je arm?"
Bijvoorbeeld. Meer in het algemeen: doen alsof je belangrijk werk doet terwijl je in feite niks uitvoert. De term is ooit bedacht door Carmiggelt. Je herkent de hedendaagse epibreerder aan de herhaalde uitroep: druk druk druk.
-
Ton evertsen, vr 03 december 2010 20:12
in reactie op Aert Willem d'Holbach
Reageer op Ton
een consultant (is er een beroepsgroep die nuttelozer is?) moet er gewoon zijn als zijn klanten tijd hebben dus zich aanpassen aan de klant ipv dat hij zegt jullie passen je maar aan mijn wensen aan
-
Piet de Geus, vr 03 december 2010 13:24
in reactie op Ton evertsen
Reageer op Piet
"je belt op "nee die is er niet" oh ja ik moet hem toch even spreken, "dan zet ik u wel even door naar zijn mobiel""
Nee, dat gezeur heb je alleen met parttimers, van die ma-di-do-werkneemsters. Met thuiswerkers merk je daar helemaal niks van: of de telefoon intern of extern wordt doorgeschakeld maakt geen enkel verschil. Misschien heb je al eens zonder het te weten gesproken met een helpdeskmedewerker die in Suriname lekker op de veranda zat te werken.
Bij veel bedrijven is flexwerken al dagelijkse praktijk, want wie op de hoogte is weet dat de arbeidsproductiviteit daardoor toeneemt. Het is dan ook vooral een achterhoedegevecht: de laatst bedrijven een zetje geven. Net zoals het vastleggen van het recht op parttime werk ook de afronding was van een ontwikkeling die al op veel plekken dagelijkse praktijk was.
-
Blijf het raar vinden dat er in de moderne tijd in pricipe 80 uur gewerkt moet worden door 2 personen. En dat daar geen vrije keus in wordt gelaten. En dan maar ondertussen blijven denken dat ´thuis´ het reilen en zeilen` gewoon door gaat. Maar ja, thuis is tegenwoordig een beladen begrip, want wat daar gebeurt is voor velen politiek minder belangrijk. Gelukkig gaat men niet zover het een linkse hobby te noemen. Maar naar mijn mening is het dan maar beter om één lijn te trekken en een gezin als bedrijf te gaan zien anders krijg je toch dat de ene maatschappelijke samenlevingverband (gezin) gediscrimineerd wordt tov ander maatschappelijke vormen (bedrijfsleven).
Nee, zeggen tegenstanders, het levert te weinig op.
Maar, dat is nog maar de vraag en, mag het leven ook een beetje leuk worden gevonden?
-
"Blijf het raar vinden dat er in de moderne tijd in pricipe 80 uur gewerkt moet worden door 2 personen. En dat daar geen vrije keus in wordt gelaten."
Welnee, dat hoeft helemaal niet. Zo lang je maar niet denkt dat je het recht hebt om bij een ander de hand op te houden als jij er voor kiest op halve kracht te gaan werken.
-
roher vogel, vr 03 december 2010 19:53
in reactie op Piet de Geus
Reageer op roher
Wat een makkelijke dooddoener, ik zit juist te vertellen dat het gezin een bedrijf is. En wel een systeembedrijf.
De makke is dat er een soort van biologische behoefte is om kinderen te krijgen en dat de overheid niet de verdenking op zich laadt dat ze er mee kan marchanderen.
makkelijk wordt gemaakt om een doelwit te zijn van is van
-
"ik zit juist te vertellen dat het gezin een bedrijf is"
Welnee, een gezin is een egocentrische entiteit. Het levert geen enkele dienst waar iemand buiten dat gezin iets aan heeft maar is doorgaans zelfs een kostenpost.
-
roher vogel, ma 06 december 2010 09:44
in reactie op Piet de Geus
Reageer op roher
een gigantische denkfout , ik kom zelf uit een gezin en U ook meneer de Geus en we voegen toch een heleboel nuttige informatie toe, waar iedereen wat aan heeft of komt u uit een gebroken gezin?
-
Krijgen we nog vaker te horen aan een balie dan wel telefoon:sorry er is op het moment niemand op de werk plek.
Worden de kantoortijden ook flexibel?
Schei toch uit met die onzin,kies voor je werk of je kinderen.
-
Goed initiatief.
Flexibilisering waar mogelijk invoeren. Scheelt files, stress en ziekmeldingen.
-
Zou GL geen fusie met het CDA aan kunnen gaan. Beiden zijn zwaar gelovig. Ook de clubkleuren komen overeen.
-
Ik heb heel sterk het idee dat D66 en GL snappen dat er nu veel te halen valt deze komende kabinetsperiode.
In ieder geval een veel positievere houding dan elke keer proberen de boel te saboteren, want dat gaat toch niet werken (niet tot aan de prov. staten verkiezingen in ieder geval).
-
Inderdaad. GroenLinks snapt hoe een minderheidskabinet werkt, en dat er voor GL ook veel te halen is. Bepaalde andere partijen zitten nog op de oude toer (van: "alles blokkeren").
-
Dat ziet u goed. Juist in deze samenstelling kun je beter zoeken naar de overeenkomsten en de kansen dan naar de tegenstellingen en bedreigingen.
Op zich ook een goed voorstel trouwens. Wat ik me wel afvraag is of meer flexibiliteit werkelijk ertoe leidt dat men zich minder rot rent. De activiteiten worden er niet minder om, het aantal "milestones" in het totaal neemt niet af. Maar goed, zoiets moet gewoon blijken.
Met de wetswijziging wil de GroenLinks politica vooral ruimte geven aan werkende ouders. "Zij rennen zich rot. Flexibel werken kan een boel reistijd schelen, bijvoorbeeld omdat men thuis werkt of pas na de file in de auto stapt. Maar nog belangrijker: het geeft ze de flexibiliteit om meer hun eigen tijd in te delen. De tijd die ouders kwijt zijn aan het spreekwoordelijke kopje thee met de kinderen kan in de avonduren worden ingehaald."