-
J van Ginkel, di 02 februari 2010 18:01
in reactie op uitgeschreven uitgeschreven
Je verhaal over Koeweit klopt .. en klopt niet ... Het probleem is dat de staat Irak iets is dat in de 20ste eeuw is gecreëerd. In die zin zijn alle grenzen modern .. een beslissing van machthebbers op een bepaald moment. Dit is overigens ook waar in Europa ... De grenzen van Duitsland, Polen, Denemarken, Frankrijk, België .. en ga zo maar door ... allemaal vastgesteld in de 20ste eeuw. Allemaal ook mede bepaald op grond van militair geweld - meest in het oog springend WO I en II. Het idee dat die grenzen `historisch' zijn of - God verhoede - etnisch zijn leuke verzinsels om de huidige situatie te bestendigen. Het hangt er maar vanaf welk jaartal je uit de kast trekt en de grenzen verschuiven .. zelfs van Nederland.
Dus ja, Koeweit behoorde vaak bij gebieden die nu samen Irak vormen ... maar dat geldt ook voor delen van SA en Iran en Turkije en Syrië .... Zoals overigens die staten, afhankelijk van het jaartal, een claim kunnen leggen op delen van Irak. Staten, vooral hun grenzen, zijn flexibel .. het gevolg van een machtsbalans tussen buren .. zelfs heden ten dage nog.
Wat betreft de problemen tussen bevolkingsgroepen in Irak. De oorlogen tussen deze groepen, vaak met inroepen van buitenlandse machten zoals de Turken, de Perzen, de Britten en Arabische stammen die we nu als niet-Iraaks zien, zijn door de eeuwen heen te volgen. In hoeverre ze bloederig zijn geweest... . ? Lees de gedetailleerde geschiedenisboeken maar .. je wordt er niet vrolijk van.
De geschiedenis van Irak sinds de onafhankelijkheid kent ook een hele reeks slachtpartijen (overigens, dat is niet iets specifieks Irakees of islamitisch ... maar menselijk). Daarbij moet worden opgemerkt dat de Soenni's vanaf het begin (of eigenlijk al eerder, onder Osmaanse Turken) de macht in de staat hebben gehad en behouden (ten tijde van Qasim was er relatief de meeste ruimte voor Shi'ieten ... maar zelfs toen waren de Soenni dominant)
De Iraki zelf zijn erg trots op de Ath Thawra al Iraqiyya al Kubra omdat toen voor het eerst de verschillende groeperingen (vooral Shia en Sunni) samenwerkten tegen een vijand (Britten). Daarvoor vochten ze voornamelijk met elkaar .... Deze coalitie hield helaas niet lang stand. Vanaf het moment dat er een bestuur gekozen moest worden werden de scheurtjes zichtbaar. Met de benoeming van Faisal werd het leger het centrale element van de Irakese samenleving. Het was het enige echt `nationale' element van die samenleving - en had de macht anderen te `overtuigen' van het feit dat zij de baas waren. Daarbij leverden de Soenni's de officieren, de Shi'a het voetvolk. De soenni hadden al onder de Turken het gebied beheerst .. en hebben die macht nooit opgegeven. De feodale structuren bleven ook bestaan .. wat duidelijk ten nadele van de Shi'ieten was. De politiek werd bepaald door een paar extended families, die onderling steeds weer nieuwe allianties aangingen. Met uitzondering van maar een paar Shi'itische families hadden shi'ieten in principe niet veel in te brengen. In de literatuur en kranten uit die tijd lees je dan ook allerlei verhalen over de minderwaardigheid van de Shi'ieten.
Shi'ieten werden en worden nog steeds voor Perzen uitgemaakt .. en daarmee niet echt behorend tot de natie. Onder Qasim zijn er hervormingen doorgevoerd die ten voordele waren van de Shi'ieten - bijv. afschaffing van de feodale structuren en nieuwe landverdeling. Maar de uitvoering ging stroef ... (NB: de communistische partij in Irak kende relatief veel Shi'ieten en steunde Qasim ... en werd vervolgens meedogenloos vervolgd.)
Over de koerden kunnen we helemaal kort zijn .. die waren gedurende de 20ste eeuw vaker in oorlog met Bagdad dan dat er vrede heerste. Vraag vervolgens de Turkmenen maar over hoe zij de onafhankelijkheid hebben beleefd. Niet goed ... weggezet als bondgenoten van de vroegere overheersers, de Osmaanse Turken, werden ze vaak ontslagen uit staatsdienst. Op hun eigen websites hebben ze het nogal vaak over ethnic cleansing ... Ten tijde van Qasim vonden uitgebreide confiscaties en deportaties plaats - en werd een deel van de intelligentsia vermoord. Vooral in Kirkuk werd stevig huisgehouden - vreemd genoeg een plaats waar wat olie in de grond zit ...
Andere groeperingen zoals de assyrische christenen zullen je verwijzen naar bijvoorbeeld het Simele bloedbad (1933) en daarop volgende pogroms. Dit resulteerde vervolgens in een uitgebreide migratie naar Syrië (je vindt de nakomelingen in de Khabur-vallei).
De joden ... zeker vanaf de jaren 30 werden joden door delen van de irakese bevolking geminacht en soms vervolgd. Vanaf 1934 grotendeels via de wet uit staatsdienst geweerd, onderwijs over eigen cultuur aan banden gelegd. Al in de jaren 30 waren er goede contacten met Nazi Duitsland.Een weinig bekend onderdeel van WOII is dat duitse troepen en vliegtuigen meevochten met Rashid Ali tegen de Britten. Na diens nederlaag volgde de Farhud-pogrom. De tegenstellingen werden scherper en scherper tot de masale vlucht van joden naar Israel rond 1950.
De jazidi en mandaeërs ... wat die in de afgelopen eeuwen hebben meegemaakt ... laten we daar maar niet over beginnen ....
Kortom, minderheden hadden het er altijd lastig en probeerden te compenseren door tegen de heersende macht aan te schurken .. en kregen daarvoor om de zoveel tijd de rekening gepresenteerd. En de shi'ieten waren al sinds eeuwen de onderliggende partij .. dat is een constante ind e geschiedenis van Irak .. tot de val van Sadam. Voor het eerst sinds eeuwen heersen zij nu in Baghdad. En het is niet zonder reden dat verreweg de meeste aanslagen tegen de shi'ieten zijn gericht, omdat soenni's deze `nederlaag' niet kunnen verkroppen.
Voor de dictatuur van Saddam Hussein was de situatie niet zoals nu, maar was er altijd een andere dictatuur ... en de spanningen waren een veenbrand die ooit eens zou losbarsten ...
-
In eigen land zijn ze geen vreemdeling.