Een overheid die absolute vrijheid van meningsuiting en onafhankelijke rechtspraak garandeert, daar tornden Van Gogh en Fortuyn niet aan. Geert Wilders wel.
Lees complete artikel
'en als eindconclusie'...
Lieke, je haalt twee opmerkingen van mij aan en schrijft dat laatste er dan snel even achter alsof ik dat ook gezegd zou hebben.
Een lage streek. Ik voel mij genoodzaakt dat even recht te zetten. Ik heb over het al dan niet logisch zijn van de moord op Theo niets gezegd. Dat hoef ik ook niet. Als je mij dergelijke uitspraken in de mond wilt leggen, mag je me citeren. Je mag niet voor mij verzinnen wat ik gezegd zou hebben. Ook een kwestie van beschaving.
Mijn conclusie was en is, dat uitgerekend Theo geen voorvechter van vrijheid was. Of misschien voorvechter van een vrijheid van 'wie kan, doet wat hij wil en schijt aan de buren'. Dat is niet mijn opvatting van vrijheid en dat verkondig ik, zonder beledigingen, zonder leugens en zonder minne trucjes.
ben ik fout als ik zeg dat van Gogh het zoontje is uit een welgestelde warme familie, waar met een glimlach welwillend naar zijn jeugdige overmoed en brutaliteit werd geluisterd en hij gesterkt hiermee in zijn volwassen leven is doorgegaan onder het motto dat alles gezegd moet worden. Met deze achtergrond en zijn toenemende vrijpostige brutaliteit kon hij naar hartelust onbelemmerd roeren in het ruime sop van de tolerante Nederlandse samenleving en met middelmatig talent in sommige kringen een hoge status bereiken. Als ik nu doodga heb ik een fantastisch leven gehad, aldus de triomfantelijke van Gogh tijdens een interview. Kenmerkend is wel dat er na vijf jaar bij de herdenking op de plaats van de moord in een lege straat slechts een cactus als symbool is achtergebleven.