Secularisatie bevordert onverdraagzaamheid

29 januari 10 Reageer (131) Leven RSS MSN Reporter NUjij eKudos Hyves Facebook LinkedIn Google Twitter

Secularisatie bevordert onverdraagzaamheid

Je mag je geloofstraditie vaarwel zeggen. Maar het hoeft niet. Laat dát de boodschap zijn.

De jaren vijftig van de vorige eeuw. Je groeide op in vastomlijnde kaders. De elites schreven voor wat je moest denken en doen. In de katholieke zuil bepaalden bisschoppen je leven, tot in de slaapkamer aan toe. Althans, dat dachten ze. Gereformeerden werden beïnvloed door dominees en ouderlingen die op huisbezoek kwamen. De secularisatie, het proces van ontkerkelijking, bracht emancipatie en bevrijding. Ook vandaag zijn er nog gemeenschappen waar vrouwen geen volwaardige plek krijgen, het geloof in onwrikbare leerstellingen wordt doorgegeven en mensen niet durven uit te komen voor hun seksuele geaardheid. Ik denk dat orthodoxe christenen niet onder doen voor behoudende moslims.

Lees complete artikel

Laatste Reacties (131) Reacties in wachtrij: 0

Harry Moentezool, vr 05 februari 2010 09:13 in reactie op Patrick Jak

We zullen het denk ik niet zonder meer eens worden over het al dan niet absolute karakter van overtuigingen. Ik denk dat ik goede (verdere) argumenten heb om mijn standpunt hierover te kunnen verdedigen. Maar goed, dat is voor dit moment teveel o.t.

De scheiding epistemologie en ethiek is inderdaad een zinnige. Iemand als Stephen Jay Gould werkt dat onderscheid verder uit in zijn Noma-these. Helaas worden religie en wetenschap door veel mensen maar al te vaak op één hoop gegooid met een onontwarbaar kluwen als gevolg waar je dan ook niets moois meer van kunt breien.

Met mijn baksteen analogie probeerde ik zelf te zeggen dat er fenomenen zijn die vooraf gaan aan de vraagstelling waar/onwaar. Waarheid is immers een eigenschap van de taal en niet van de wereld daarbuiten. Dientengevolge zijn directe ervaringen (bijv. een klap in je gezicht) waar noch onwaar. Ze zijn.

Ik laat het hierbij want het wordt zo langzamerhand al teveel bezijden het onderwerp.

uitgeschreven uitgeschreven, do 04 februari 2010 17:40

Ik heb me vanaf mijn 11e levensjaar gerealiseerd dat de fabeltjes die ik op de zondagsschool en in het prot. chr. onderwijs te horen kreeg juist dat waren, fabeltjes. En kunnen zien dat de meest oorlogszuchtige mensen die steeds maar nieuwe en zwaardere bewapening wilden zonde zogenaamde Christenen zijn.

Het aantal doden als geloof is verbijsterend. In Irak moorden sjiieten en soennieten elkaar uit, in Ierland de katholieken en protestanten. Moslim terroristen voelen zich door hun geloof geïnspireerd maar ook de Joodse Israëli nemen het land van hun buren met graagte in omdat het volgens hun geloof van hen is, en ga zo maar door.

Ik gun een ieder zijn recht op eigen (bij-) geloof. Ik ben nog nooit mijn plaatsgenoten lastig gaan vallen met het feit dat ik op geen enkele manier bereid ben om in hun godsverzinsels te geloven, maar het aantal keren dat bij mij de deurbel rinkelde met lieden die mij met alle macht van hun geloof wilden overtuigen is niet te tellen.

In arme landen als Roemenië geven seculaire mensen gewoon hulp om de armen te helpen. Bij de religieus geïnspireerde hulporganisaties zit er doorgaans een voorwaarde aan. Die gaat minimaal van het moeten aanhoren van een hele preek om hen van hun orthodox-katholieke geloof af te helpen en maar protestant te worden tot een voorwaarde om lid van een of andere protestantse sekte te worden om te worden geholpen. In het zo godsvruchtige Amerika moest ik aanhoren dat mensen die in het "goddeloze communisme" geloofden maar het best uitgeroeid konden worden. Vietnam zou met atoombommen tot een grote parkeerplaats moeten worden platgebombardeerd. Allemaal meningen van Christenen die dat in hun kerken verkondigden.

Nee, ik ben er rotsvast van overtuigd dat de wereld er duizend maal beter voor zou staan als die idiote drang er niet was om het vele onverklaarbare om ons heen op te lossen door een of ander geloof in wat voor god dan ook. Als mensen gewoon zouden accepteren dat je nu eenmaal niet alles kunt weten en met name niet wat er met je gebeurt nadat je overleden bent.

En juist uit het feit dat het vaak de meest gelovige mensen te zijn er niet tegen kunnen dat anderen dat geloof niet delen en die koste wat koste tot hun geloof willen bekeren leid ik af dat zij het ook niet zeker weten. Want als dat wel zo was dan hadden ze het niet nodig om anderen hun visie op te dringen.