Ik hoor het deze verkiezingstijd regelmatig: “de uitkeringen kunnen omlaag want dat prikkelt mensen aan de slag te gaan”. Dat raakt me diep: het haalt confronterende herinneringen naar boven.
Lees complete artikel
Het probleem waar kleine luiden mee zitten is, dat ze klein denken. Ze begrijpen alles wat in hun belevingswereld speelt. De slogan, wie niet werkt zal niet eten, is wat ze begrijpen. Dat er hele volksstammen rijke mensen zijn die hun hobby kunnen uitleven en dat "keihard werken noemem" begrijpen zij niet het is niet hun belevingswereld. De uitkeringstrekkers worden het meest veroordeeld door de kleine luiden. Een job doen voor 15000 in de maand, meestal in een verzorgde omgeving geeft meer voldoening dan een job in een slachterij voor 1500 in de maand. Het is onrechtvaardig dat de begaafdere, de minder begaafdere kwalijk neemt als hij bepaald werk niet ambieert.
Tenslotte heb je kleine stelen en grote stelen.
Om het even in perspectief te zetten:
Een manager bij de GGZ in Delft verdient 65.000 euro per *maand*.
Dat salaris wordt geheel betaald uit publieke middelen.
In 2009 waren er 265.000 mensen in de bijstand in Nederland.
Als je 4.000 van dat soort managers zou ontslaan zou je al die bijstandstrekker van het salaris van die managers een inkomen van 1.000 per maand kunnen geven, zonder enig verder beslag op publieke middelen.
Als het salaris van alle managers in de (semi)-publieke sector naar normale ambtenaren-salarissen zou worden teruggebracht en je zou dat geld naar de uitkeringen laten vloeien, zouden bijstandtrekkers riante inkomens kunnen krijgen.
Laat ik het zo zeggen: ik begrijp Nederland niet meer...