-
Zowel mannen als vrouwen zijn veelzijdig. Zowel mannen als vrouwen hebben kwaliteiten, die onderling sterk verschillen. Zowel mannen als vrouwen zijn in staat lust op te wekken en daarmee een bepaalde macht over het andere of zelfde geslacht te creëren. Dat is 1 van die vele kwaliteiten, net zoals intelligentie, leiderschap, charisma, zakelijk instinct, zorgzaamheid etc. Als een vrouw op het gebied van bijv. leiderschap of zakelijk instinct boven het korenveld uitsteekt, dan wekt zij nauwelijks jaloezie op bij andere vrouwen, maar zien ze haar juist als een voorbeeld. Daarbij gaat het dan om zogenaamde mannelijke eigenschappen. Zorgzaamheid of het opwekken van lust wordt vaak jusit weer gezien als vrouwelijk. Blijkbaar vinden veel zogenaamde feministes het uitblinken in mannelijke eigenschappen een teken dat dat voor elke vrouw is weggelegd, terwijl dat uiteraard iets is wat die ene uitblinkende, individuele vrouw aan zichzelf te danken heeft. Als vrouwen uitblinken in zorgzaamheid of sexuele aantrekkingskracht wordt dat misschien weer gezien als een bedreiging. Dus worden het sloven of sletten genoemd, alsof dergelijke zogenaamde vrouwelijke eigenschappen inferieur zijn.
Een competitie in vrouwelijkheid is iets wat veel vrouwen bij voorkeur uit de weg gaan, in ieder geval geldt dat voor veel feministes. Althans dat is mijn indruk.
Ik begrijp nu eigenlijk ook niet zo goed meer wat feminisme is of welk doel het tegenwoordig nog dient....
Gelijkheid? De vrouw als eenheidsworst?
Waarom zou een vrouw niet gewoon van haar sexualiteit mogen genieten, op haar eigen manier?
Of dat nu is als lustobject, als meesteres, als beschaafd en doorsnee, of desnoods als iets onzijdigs in vormverhullende kledij.
-
Dik Brix, za 03 juli 2010 19:21
De vraag van Anna Visser beperkt zich tot een specifiek onderdeel van de emancipatiestrijd: het recht van vrouwen zich te uiten, te gedragen of te tonen zoals zij zelf willen op vooral seksueel/lichamelijk/mode gebied.
Het gaat verder dan de beruchte hobbezak/tuinbroek van ooit, maar komt op hetzelfde neer.
Daarmee vervalt Kim Holland in ieder geval als opperfeministe: te beperkt.
Het probleem hierin is steeds de vraag in hoeverre vrouwen zich kunnen losmaken van de wereldwijd nog steeds door mannen gedomineerde cultuur. Van het overwegend door mannen bepaalde cultuurbeeld waar zij aan moeten voldoen. En dat verschilt weer per land en regio.
Is 'daggering' in Jamaica bedacht door vrouwen, door mannen, of allebei?
Kan je, in dezelfde lijn, de tienermoeders van de Antillen beschouwen als vrije keus of cultuur gebonden als gevolg van de historie?
Is het een vrije keus van vrouwelijke BN-ers om botox-inspuitingen, borstvergrotingen en rimpels rechttrekkende behandelingen te ondergaan, of kunnen ze bijna niet anders om mee te blijven tellen in het mannelijke Playboy beeld?
Was het een vrije keus van Patricia Paay om als 60-jarige in Plaboy te verschijnen en dus bewijs van haar zelfstandigheid, bewijs van haar eigenheid, haar schoonheid als vrouw op haar leeftijd, van emancipatie dus, of was het om te bewijzen dat zij nog steeds voldeed aan het gevraagde beeld? Ik vond het een mooie actie, maar ben bang voor het laatste.
Is het een vrije keuze van vrouwen in de NL biblebelt om rokken tot over de knie te dragen, etc, of kunnen ze niet anders, onder dreiging van uitstoting, hel en verdoemenis?
Van dus de door mannen gedomineerde religies.
Is het een vrije keuze van moslimvrouwen om getooid te gaan met hoofddoek of niqaab, wat ook, of kunnen ze niet anders door de dwang van de door mannen gedomineerde religieuze omgeving? Ik heb nog niet gehoord van vrouwelijke imams. Zo die al bestaan, dan zijn het uitzonderingen.
De mogelijkheid tot uitingen van vrouwelijke seksualiteit wordt nog altijd bepaald door mannen.
Van seksualiteit in het algemeen trouwens.
Want ook homoseksualiteit wordt beperkt door de mannelijke (religieuze) testosterondwang.
Zou er in Jamaica, of waar dan ook, geen probleem worden gemaakt van 2 mannen die 'openbaar daggeren'?
En in Afghanistan legt de Taliban de verplichting op voor mannen om baarden te dragen, djellaba en tulband. Zonder dat ben je vrij wild. Is dat een vrije keuze?
Mijn conclusie:
Ondanks misschien wat doorgeslagen ideeën in hier en daar wat praktijkvoorbeelden, komen de relaxte pogingen van naturistenverenigingen, die de mens in zijn eigenheid, in zijn natuur accepteren, toch het dichtst in de buurt van emancipatie op het gebied waar Visser op doelt.
Want dat heeft niets met seks of sekse te maken en al helemaal niet met gedwongen cultuur.
Dus beetje sterk gesteld: hoe meer acceptatie van naturistenverenigingen in de wereld, hoe minder religieuze dwang, hoe meer beschaving, hoe meer vrede. ;-)
Maar dat zijn er helaas nog heel weinig.