Politici moeten deze weken weer kunst en vliegwerk - zo niet wonderen - verrichten om een nieuwe crash van onze economie te voorkomen.
Lees complete artikel
Het zal wel dom van me zijn maar bij mij komt steeds de vraag op of we wel moeten proberen onze steeds absurder stijgende honger naar consumeren bij te houden door het bedenken van energievoorzieningen, hoe duurzaam ook bedoeld. Hebben we dan niet in de gaten dat er andere componenten zijn zoals het opraken van grondstoffen, het steeds groter worden van afvalbergen en het steeds verder vervuilen van onze atmosfeer?
Het is toch krankzinnig: in de vele eeuwen die terugliggen heeft de mensheid altijd maar weer moeten vechten tegen hongersnoden en ellende. Nu zijn we in onze westerse wereld eindelijk al een aantal decennia zover dat we daar niet meer bang voor hoeven zijn, en ook dat we qua wooncomfort en niet te vergeten qua entertainment royaal zijn voorzien. Het zou tijd moeten zijn om terug te leunen en heerlijk te gaan genieten van wat generaties voor ons allemaal hebben bereikt. Genieten van het feit dat we nu ineens alle tijd hebben om onze kinderen op te voeden, met vrienden en familie tijd door te brengen, maar ook misschien samen met buren onze eigen leefomgeving nog een stapje mooier te maken.
Maar in plaats daarvan jagen we als totale idioten de ene fad na de andere na. Van Ipod naar Ipad, het moderne interieur van gisteren is plots hopeloos oubollig, de computer waar we twee jaar geleden nog dolblij mee ware is nu ineens niet goed genoeg meer. Althanns, dat alles beelden we onszelf in.
Is dat echt al die hysterie waard? We leveren ons hele leven in voor speeltjes en modeverschijnselen! In plaats van te genieten van wat we hebben bereikt moet het steeds meer, steeds meer, steeds meer. En het tempo lijkt steeds idioter te worden. Onderwijs moet nog hoger en beter anders "komen we niet meer mee", voor het verzorgen van ouderen is straks geen plaats en zouden we dus mensen moeten importeren (alsof die mensen in Azië en Afrika geen eigen ouderen hebben om te verzorgen). Een nieuw vorm van uitbuiting? Heeft U, heeft iemand een idee hoe dit alles uiteindelijk eindigt? Ik weet het, de aandeelhouders en multinationals eisen dat we zo doorgaan, maar is het in het belang van ons als mensen, verhoogt het werkelijk onze levenskwaliteit? En hoe lang kan het nog doorgaan voor er een enorme ramp gebeurt hierdoor?
More government equals less sustainability.
De overheid heeft de onbedwingbare neiging 'goede' dingen te stimuleren die het zonder stimulans niet redden. Vaak gokt ze fout, want het zijn ook maar mensen (zie JSF-beslissing, zie Uruzgan, zie windenergie). Dat is de eerste verspilling.
Als ergens een markt voor is en dan komt die er wel. Als ergens nog geen markt voor is (maar in politiek correcte hoofden wel zal komen) wordt die door overheidsingrjipen bij voorbaat verpest: de verkeerde bedrijven krijgen subsidie, niet de pioniers/ondernemers maar de subsidieslurpers.
120 jaar geleden kreg de auto-industrie ook geen overheidssubsidie om zich te kunnen ontwikkelen (ten koste van paard enwagen). Als een nieuwe technologie subsidie nodig heeft (om introductie te versnellen, omdat het duurzaam is) is het eigenlijk per definitie geld weg gooien. Niet doen in economisch barre tijden.