Het waarom van de ombudsman
Bij de oprichting van het programma de ombudsman in 1969 was een van de doelstellingen om ‘de machteloosheid te doorbreken’ van mensen die niet meer geloofden dat er een oplossing bestond voor hun problemen.
Als iets mensen knakt, dan is het dit gevoel van machteloosheid. Nu, ruim veertig jaar later, mag ik vanaf vrijdag 8 januari wekelijks voor de VARA De Ombudsman gaan presenteren. Het motief voor het programma is wat mij betreft onveranderd. Wij willen de machteloosheid doorbreken. We willen mensen laten zien dat er oplossingen bestaan voor hun problemen en we willen ze helpen om weer greep te krijgen op hun eigen bestaan. Maar de politieke en maatschappelijke omgeving is wel ingrijpend veranderd. Na een uitzending over de barre omstandigheden waaronder bejaarden in verzorgingstehuizen leefden, kreeg de redactie in 1969 honderden brieven binnen. Eind jaren zestig waren instellingen nog niet gewoon om rekening te houden met de uiteenlopende wensen van hun cliënten en bewoners. In het afgelopen decennium werd juist alom geroepen dat de klant centraal moet staan en de zorg vraaggericht moet zijn. Ook gedwongen passiviteit van mensen die steun van de overheid krijgen, is taboe verklaard. Mensen worden juist aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheid. Helaas steekt de werkelijkheid schraal af bij deze mooie voornemens. Er blijft een enorme kloof bestaan tussen de systeemwereld van de bureaucratie en de leefwereld van mensen.
Lees complete artikel
