De winterse tijdgeest die Nederland vanaf 2006 in de houdgreep heeft, bereikte gedurende 2008 en 2009 zijn hoogtepunt. En na ieder hoogtepunt volgt vanzelf de weg omlaag. Waar de winter begint te wijken, grijpt de lente zijn kans.
Lees complete artikel
Interessant en prikkelend om zo iets ongrijpbaars als 'de tijdgeest' eens op een andere manier te duiden en te verklaren. De gangbare manier om naar de tijdgeest te kijken, is middels die bekende slinger die van de ene naar de andere kant zwaait, daarbij soms te ver doorschiet maar uiteindelijk altijd weer de tegenpool bereikt.
De visie van Kniesmeijer om de tijdgeest te zien als een soort van cyclus met duidelijk te onderscheiden fasen met daarbij behorende kenmerken, waarbij die fasen heel goed vergeleken kunnen worden met de bekende seizoenen, komt op mij over als een verassende nieuwe invalshoek. Op deze manier lijken soms onbegrijpelijke ontwikkelingen zoals de veranderde maatschappelijke houding ten aanzien van fenomenen als de kraakbeweging, homo-emancipatie, pedosexualiteit ed, beter verklaard te kunnen worden.
Mij spreekt deze manier van kijken naar de maatschappelijke ontwikkelingen, waarvan de tijdgeest de concrete weerslag vormt, erg aan en ik ben dan ook zeker nieuwsgierig naar het boek van Kniesmeijer. Benieuwd wat hij daarin nog meer te vertellen heeft en naar de meer uitgebreide uitwerking van zijn gedachtegoed
Dank voor alle reacties, positief en negatief. Misschien ben ik voor hen niet duidelijk genoeg geweest? Meer informatie kun je in ieder geval vinden op http://www.deseizoenenvandetijdgeest.nl
Voor hen die twijfelen: mijn boek maakt aannemelijk dat de tijdgeest, de dominerende trant van denken en handelen binnen de samenleving, zich ontwikkelt via een steeds terugkerend en herkenbaar patroon. Dat betekent dus dat de ontwikkelingen binnen de cultuur voorspelbaarder zijn dan we denken. Zo om de vijf jaar slaat de tijdgeest om. En dus de manier waarop mensen zich uiten in de media, de muziek, kunst, een film, of de politiek.
Door 50 jaar cultuurgeschiedenis onder de loep te nemen kwam ik erachter dat je het patroon achter de zich ontwikkelende tijdgeest uitstekend kunt beschrijven aan de hand van seizoenen. Lente, zomer, herfst en winter wisselen elkaar in een vaste volgorde af. En zo gaat het ook met de tijdgeest. Om de vijf à zes jaar schuift de tijdgeest een seizoen op. Dat biedt dus allerlei mogelijkheden, niet alleen om onze huidige winterse tijdgeest in een kader te plaatsen, maar ook om een aanstormende lente eerder te herkennen!