'Gebrekkige overdracht van waarden door ouders en opvoeders leidt tot grote maatschappelijke schade.' kopte het persbericht bij het verschijnen van het boek, eind vorig jaar.
Lees complete artikel
Het probleem zit hem voornamelijk dat de volwassenwereld en de jeugd angstvallig verdeeld worden geleefd. Wat voor contacten hebben veel volwassen met de jongeren generaties als ze geen oma/opa zijn? Kinderen moeten angstvallig zich koest houden in de woonwijken anders zijn het hangjongeren die overlast plegen. In kinderdagverblijven is er een frisselucht verordening, want kleine kinderen moeten ''stil' zijn als ze spelen, niet brabbelen, geluidloos huilen. Als dit niet gebeurd worden de dreumenzen/peuters bekogeld met eieren of wat de bewoners voor handen hebben om de peuters tot kalmte te manen.
Als een dertien jarige jongens nog onwennig in zijn uitgroeiende lichaam verblijvt en nog niet zo goed weet waar hij/zij bijhoren en nog met wat jongere leeftijdgenoten de degens spelenderwijs kruizen. De hormoonhuishouden van de jongvolwassen doet hem agressiever overkomen dan het in werkelijkheid lijkt, maar dat wordt anders ervaren door de volwassenwereld. Die jongens worden bedreigt, aan hun keel opgehangen met hun voeten zwevend van de grond. Een rood aangelopen gezicht (man) die totaal de controle kwijt is geraakt en die je dan meerder malen moet aanspreken voordat deze meneer zich enigzins weer ondercontrole heeft. ;de dertien jarige kind is helemaal overstuur en de greep van de man staat nog afgedrukt in zijn keel. Dat is de andere kant van het verhaal die altijd eenzijdig belicht wordt.
Tijdens het Jeugjornaaldebat was er een vraag hoeveel boete een school kreeg als de voetbal over het hek op straat terechtkwam, zelfs de politicus waren geschokt dat de school een boete van 500 euro kreeg opgelegd.
Een doemscenario die ik schets, maar ik kan niet anders dan de waarheid vertellen. De kinderen ontwikkelingen zich met een razend tempo en ontgroeien de volwassen die zich moeilijk kunnen aanpassen aan de veranderingen in de samenleving. Ouders hebben geen tijd, hebben hoge verwachingen van hun kroost, die de dromen van de ouders moeten waarmaken. Kinderen spelen op een andere manier en leren sociale vaardigheden op school door samen te werken aan een project. De scholen hebben het zwaar doordat zij geconfronteerd worden met gedragsproblemen die zij als zodanig benoemen, maar uiteindelijk is het gewoon ontwikkelingsgedrag wat bij kinderen hun ontwikkelingsfasen behoort, een uitzondering daargelaten. Kinderen zitten meer binnen achter een scherm (computer) en raken hun energie niet meer kwijt, dat zich uit in hun drukke gedrag binnen de schoolmuren waar concentratie een belangrijk onderdeel is om te werken.
Mijn zoon is net dertien jaar geworden, door zijn dromeringheid is hij nogal afwezig waardoor hij veel kwijtraakt en onlangs had hij zijn fiets geparkeerd en die stond niet goed recht en viel tegen een scooter aan, een enorm bedrag tot gevolg als schadeclaim. Ik bedacht mij hoe kan ik hem verantwoordelijkheid leren, dus heb ik een vrijwillegersbaantje voor hem gezocht. Hij werkt nu een keer per week in een bejaardenhuis en helpt op zondagmiddag met: koffie/thee, de bewoners die niet zeflstandig kunnen lopen begeleiden van hun kamer en ga zo door.
Als ouder moet je creatief zijn om kinderen vaardigheden aan te leren in een ruimere zin, hij vindt het ook leuk, ondanks dat hij in het begin het geen leuk idee vond. Hij leert iets essentieel om zorgzaam te zijn voor ouderen, ikzelf vind het een belangrijke norm voorwaarden om niet alleen te delen maar om te leren respect te hebben voor elke fase die het menselijk leven doormaakt. Ouders verzorgen hun kinderen en later worden de rollen omgedraait en dat zijn we uit het oog verloren doordat we onze ouders in een verzorgingshuis kunnen onderbrengen.
Aangezien ik zelf geen kinderen heb(bewust), had ik er normaal gesproken geen mening over mogen hebben maar nog niet zo lang geleden had ik het "voorrecht" om 1 jaar conciërge te mogen zijn op een middelbare school (havo, vwo, gymnasium). Maar goed dat ik na dat jaar werd ingeruild voor de volgende ge-subsidieerde dwangarbeider want anders had ik denk ik nu moeten zuchten in het cachot wegens pubermoord. Wat een geteisem. (inderdaad de brugklassers uitgezonderd maar dat komt nog wel)