-
Enjoy poverty is goede film dat ook de enige is die naast de verschrikkingen ook de complexiteit laat zien. Prima eyeopener. Nog veel meer van geleerd dan de menige reclame spotjes die over armoede gaan. En veel confronterender. Een heel moedige kunstenaar die door zijn nogal wrange opmerkingen de werkelijke geest van armoede laat zien. Alleen een kunstenaar kan dat doen, dus kunstenaars als deze zijn hard nodig. Kunst is er niet om je menig te bevestigen, noch om alleen maar de schoonheid van de wereld te laten zien. Dat is achterhaald. Als kunst het goed doet, dan laat het je op z'n minst een andere invalshoek zien, zo niet, je doen verbazen, verschrikken en je binnenste buiten keren als dat nodig is. In dit geval was dat nodig.
-
Zeer Voornaam, vr 20 november 2009 13:58
Ik denk dat wat Renzo Martens laat zien is dat "wij" als het puntje bij paaltje komt niets om arme Afrikaanse mensen geven.
Individueel ligt dat anders. Een dokter kan vanuit eigen kunnen een lijfelijke bijdrage geven aan het verlichten van individueel leed. Ik vind dat prijzenswaardig, maar het zal niet veel doen op structureel niveau.
Bono (oa) probeert met One om wereld schuld en honger te stoppen. Dit blijkt helemaal geen hoog agenda punt voor de wereldtop. Doelstellingen worden uitgesteld, gehalveerd, naar 2500 verschoven. Het is ook tegenstrijdig, immers de wereld bevolking neemt toe, niet af.
Een kunstenaar als Renzo Martens probeert volgens mij -ook- iets te doen aan armoede en wereld honger, namelijk ons laten zien dat we er geen moer om geven. Tien jaar artsen zonder grenzen ( betaald uit giften, niet uit overheids geld ) heeft nauwelijks bijgedragen aan een betere verdeling van rijkdom over onze wereld bevolking.
Het is een kunstenaars taak dit te verbeelden, al is het niet voor nu, dan toch voor later. "Kijk, in 2010 waren mensen niet slagvaardig genoeg om honger de wereld uit te helpen."