Ruim een week geleden vermoordde een Marokkaanse moeder haar 16-jarige dochter. Leefde ze te westers, had ze een vriendje, was het eerwraak of gewoon een uit de hand gelopen ruzie?
Lees complete artikel
Ik woonde jarenlang in diverse buitenlanden, en was blij dat je in die tijd (toen er nog geen internet was) wat nieuws uiit nederland kon horen via de Wereldomroep. In een land als de VS waar nagenoeg alle normale nieuws onderdrukt wordt of oninteressant wordt gevonden (in alle jaren dat ik er woonde drong als enige nieuws de treinkaping door) was het voor mij van essentieel belang om de wereldomroep, de BBC World Service en de Deutsche Welle te kunnen ontvangen.
Wat voor mij geldt geldt voor anderen ook: als je Turk of Marokkaan bent kun je heel goed je heil in nederland hebben gezocht terwijl je toch op de hoogte wilt blijven van wat er in je land van oorsprong gebeurt. En waar al je vrienden en familieleden in het thuisland naar luisteren en kijken. Het mensen zoiets willen afnemen vind ik een essentiële schending van mensenrechten. Is trouwens ook in het Verdrag van Rome vastgelegd dus je kunt het niet eens verbieden.
En dan spreek ik nog niet eens van het feit dat je steeds meer radio en tv van het internet kunt plukken waardoor dit hele argument als gezwets terzijde kan worden gelegd.
Zelf heb ik nogal eens gesprekken met Marokkaanse en Turkse vrienden over allerlei politieke en maatschappelijke onderwerpen. Het zijn vrienden die hier geboren zijn, mensen die het niet in hun hoofd zouden halen om hun dochters onder dat soort dwang of bedreiging te plaatsen.
Toch merk ik bij hen bepaalde basisgevoelens die als het ware niet onderhandelbaar zijn. Daarbij gaat het om dingen als trots, ook in relatie tot de postie van de vrouw. Een simpel voorbeeld, ik liet me ontvallen dat ik het wel praktisch vond dat je tegenwoordig kunt kiezen voor de achternaam van je vrouw als je gaat trouwen. Dat was voor hen totaal ondenkbaar, zelfs als de man een echt belachelijk klinkende achternaam heeft. In het ergste geval ga je dan eerst zelf je naam laten veranderen voordat je trouwt "maar het is een teken van onacceptabele overheersing van de vrouw" als je voor haar naam zou kiezen.
Grappig genoeg doen me dat soort gesprekken denken aan de tijd dat ik in de VS woonde en daar Amerikanen ervan probeerde te overtuigen dat McGovern, de toenmalige democratische kandidaat tegen Nixon, niet de "Antichrist" was zoals religieus Amerika hem verketterde. Of mensen die kasten vol mitrailleurs ervan probeerde te overtuigen dat die wapens eerder een gevaar voor henzelf vormden dan een bescherming tegen het totalitair worden van hun staat.
Ik vrees dat je wel elk 8 uur Journaal kunt vervangen door dit verhaal zonder dat je noemenswaardig succes boekt. het gaat namelijk zelden of nooit om rationeel gedrag dat door omdenken kan worden veranderd. Het gaat om een gevoel, hoe krankzinnig ook in onze ogen, maar wel iets waar je eigenlijk niet doorheen komt.
Maar ter vergelijking: ik zit terwijl ik dit schrijf naar een Clint Eastwood film op Duitsland 1 te kijken. Aan het begin wordt een leeftijdsgrens van maar liefst 18 jaar gegeven. Als ik me bedenk wat de gemiddelde leeftijd is waarop tieners voor het eerst de liefde bedrijven.... Je moet het kennelijk eerst een aantal jaren zelf gedaan hebben voor je het op de tv mag zien. dat soort denken is net zo irrationeel als veel dingen die ik hierboven noemde, maar we zijn in een obsessie geraakt op seksueel gebied waardoor we dit soort achterhaalde onzin plots weer volstrekt logisch vinden. Ik vrees dat je onderbuik gevoelens maar zelden of nooit met een rationeel gesprek uit de weg kunt ruimen. gewoon, omdat het niet op rationeel denken gebaseerd is.