Het orgaandonatiebeleid moet echt anders. Het is een gevoelig onderwerp. Je lichaam is je heiligdom. Niet iedereen denkt graag over de dood na. Daar staat tegenover dat mensen nog liever willen blijven leven. Laten we het er daarom toch even over hebben.
Lees complete artikel
Met "Jij wilt zo min mogelijk registraties, ik geef de voorkeur aan een beleid dat levens redt boven die wens." neem je aan dat het één het ander uitsluit en dat betwist ik. Als dierbaren weten wat je wil, kan dat op dezelfde manier levens redden. Het klinkt ook wel leuk voor je: jij de nobele levensredder en ik die alleen aan mezelf denk. En de lezer moet daarmee een keuze maken wie het bij het 'rechte eind' heeft.
@Anja
Het afstaan van een nier uit liefde is een mooi gebeuren. Alleen zou het denk ik mooier zijn als dat niet nodig zou zijn. Het gebeurd uit liefde, maar zo een operatie blijft een ingreep met risico's.
@Hans
Ik kan de nrc-fact check niet vinden. Weet je nog welke datum dit was? Ook kan ik geen grafieken vinden die een ander beeld schetsen. Hier is een onderzoek die onderschrijft dat een andere default-optie tot meer donoren zal leiden: http://webs.wofford.edu/pechwj/Do%20Defaults%20Save%20Lives.pdf
Belangrijk is het om een onderscheid te maken tussen aantal geregistreerde donoren, en het aantal werkelijke transplantaties. Deze laatste verschilt inderdaad erg, ook in landen met opt-out. Bijvoorbeeld door de verkeersdoden die je noemt. Het klopt dat er in Nederland relatief minder vaak succesvolle transplantaties uitgevoerd kunnen worden dan in België, omdat Nederland erg weinig verkeersdoden heeft. Maar dit is natuurlijk irrelevant voor de registratie-discussie. Want ongeacht het donor-effect, wil je altijd zo min mogelijk verkeersdoden hebben, meer dan die doelstelling kun je daar geen invloed op hebben. Wat belangrijk is, dat er meer mensen hen keuze aangeven, er meer mensen als donor geregistreerd staan, zodat als iemand overlijdt er een kans is dat hij of zij iemand kan redden. En zoals je ook in het onderzoek hierboven ziet, zie je dat in landen met gelijksoortige culturen het registratiebeleid echt een verschil maakt. Wat belangrijk is, is dat het niet zomaar een verzameling van landen is, maar landen met gelijksoortige Europese culturen, waardoor het beleid de voor de hand liggende factor is. Als je een dergelijk overtuigende grafiek van gelijksoortige culturen weet te produceren met een ander beeld, dan zie ik die graag. Ik zou mijn leven erop durven te zetten, dat een wijziging in een opt-out of verplichte keuze systeem, tot meer donoren leidt.
In hoeverre die donoren ook tot veel meer transplantaties leiden, is ook een kwestie van de details en de uitvoering van het beleid na de registratie, daar moet goed naar gekeken worden.
@Muse
Wat ik bedoelde met mensen niet willen aanzetten tot een keuze is dit: het doel van mijn schrijven was niet om een paar mensen te overtuigen zodat ze hen keuze vastleggen. Mijn doel is om het beleid te veranderen, in een beleid waarbij mensen actief worden gevraagd of verplicht om de keuze vast te leggen. Jij wilt zo min mogelijk registraties, ik geef de voorkeur aan een beleid dat levens redt boven die wens.
@Hans & Muse
De nuance in mijn verhaal is blijkbaar niet duidelijk geweest. Ik pleit op het einde niet voor een opt-out of een opt-in systeem, maar voor een systeem waarbij mensen een keuze moeten maken. Dit is mijn ziens het eerlijkst omdat zowel opt-in als opt-out een default optie heeft die voor of tegenstanders bevooroordelen. In dat licht biedt, ook al klinkt het tegenstrijdig, een verplichte keuze de meeste keuzevrijheid. In een Amerikaanse staat leidde dit tot 50% donoren van de bevolking, niet zoveel als een opt-out systeem, maar wel een stuk meer. Ik raad beiden sterk het boek "Nudge" aan, waarbij aardig inzichtelijk wordt hoeveel ons gedrag door omgevingsfactoren, zoals default opties gestuurd wordt.