-
Anne Theuns, wo 18 augustus 2010 16:34
in reactie op Arie Bombarie
Ik heb in de begindagen van het internet gebruik op het bedrijf (willekeurig bedrijf) handmatig de geopnde URL's gecontroleerd.
Veel advertentie sites...
Veel nieuwssites....
Veel sport sites .....
En porno...
En tussen al die rondborstige veelal Oostblokdames in verleidelijke poses zat regelmatig iets jongs, misschien wel erg jongs.
En of dat nou 18 was en deed of het 15 was of andersom?
Dat was voor mij al niet meer voor te stellen...
Ik vind het eerlijk gezegd ook een beetje zot om bij 15+ nog over "kinderporno" te praten.
Ongewenste Porno misschien wel: maar geen kind meer.
-maar goed ik was jong in de tijd dat de Sekstant een open houding ten opzichte van jeugd en seks propageerde -
-
Los van bovenstaande zaak, waar ik toch wel enige twijfels heb over de juistheid van de geschetste gang van zaken, is er veel onduidelijkheid rondom het vaststellen van wat kinderpornografie is. Ik denk dat het taboe rondom de morele aspecten van kinderpornografie die onduidelijkheid vergroten misschien zelfs in stand houden. Wie wil er zijn vingers branden om de richtlijnen van justitie ter discussie te stellen. Het morele aspect overschaduwt het juridische aspect. Dus blijf daar maar uit de buurt.
Het begint al met het begrip 'kennelijk'. Omdat leeftijd in veel gevallen niet is vast te stellen hanteert justitie het begrip 'kennelijk' omdat de juridische bewijsvoering met zoveel gaten en kieren is gebouwd dat het bijgeplamuurd dient te worden met de interpretatie van de individuele zedenrechercheur. Zeker als het om afbeeldingen gaat die niet voorkomen in de landelijke database van de KLPD.
Daarnaast is het aanbod van afbeeldingen en filmpjes enorm divers. De modellen- en fotografenagencies en de meeste websites timmeren die onzekerheid weg door naar documenten te vragen waarop leeftijden zijn vermeld. Maar de laatste jaren zijn er heel veel sites gekomen waarop iedere amateur zijn foto's en filmpjes kan plaatsen. Door de vaak slechte kwaliteit van die beelden is nauwelijks vast te stellen waar je naar zit te kijken. Met andere woorden 'kennelijk' is vaak zo kennelijk nog niet.
Een ander aspect, dat hier niet aan de orde komt maar daarom niet minder belangrijk is, is dat wat er op het beeld gebeurt. Als er sprake is van seksuele handelingen (geslachtsverkeer, masturbatie etc) is het duidelijk. Zeker in combinatie met die 'kennelijke' leeftijd. Het afbeelden van naakte jongelingen is een ander probleem dat vaak veroorzaakt wordt door datzelfde 'kennelijk'. Dan niet in relatie tot de leeftijd maar door de pose, het camerastandpunt, de getoonde lichaamsdelen etc. Zo is van de bekende fotografe Rineke Dijkstra bekend dat zij veel problemen heeft gehad met een foto van een naakt baby'tje die zij op het strand had gemaakt.
Beelden gemaakt op naturistenplaatsen zijn niet strafbaar, maar eenzelfde afbeelding in een tuin of in huis wel. Waarbij nog een rol speelt of er genitaliën te zien zijn en in welke mate. Is een beeld gericht op het tonen ervan of niet? Ook daar speelt het eigen inzicht van de rechercheur een belangrijke rol. In veel gevallen zijn het dan andere zaken die de doorslag geven of het tot een aanhouding komt of niet. Met andere woorden, er is sprake van willekeur.
Dit maakt het werk van justitie er niet makkelijker op. Vaak is er verschil van inzicht tussen rechercheurs en het OM. Politie is vaak door gesprekken met verdachten in staat een goed beeld van de situatie te maken, het OM heeft andere belangen.
Ik zou niet weten hoe je deze situatie op een bevredigende wijze kan veranderen. Maar dat neemt niet weg dat waar in andere juridische strafrechtelijke zaken gevraagd wordt om een sluitend bewijs, het in deze zaken vrij spel is voor het OM. Natuurlijk mag de verdachte en zijn advocaat een second opinion vragen, maar alleen als het OM dat goedkeurt en moet de verdachte zelf de kosten daarvan betalen.