13.139
581

redacteur

Samira Ahli (Amsterdam, 1980) is redacteur. Ze studeerde journalistiek aan de Hogeschool Utrecht, werkte bij verschillende mediabedrijven en maakte de documentaires Ghetto Girls (2006) en Vrouw vs Geweld (2004)

Ze bestaan nog, mensen die niet bang zijn voor de PVV

Popfestival Lowlands en filosoof Rob Riemen geven energie voor de strijd tegen het nieuwe fascisme

De PVV maakt van zijn hart geen moordkuil, dat weten we intussen. Als voorman Geert Wilders iets niet bevalt dan laat hij dat LUID en duidelijk horen. Afgelopen week was het de beurt aan Lowlands om de toorn van de Grote Geblondeerde Leider te ondervinden. Het was een SCHANDE dat het festival filosoof en PVV-criticus Rob Riemen had uitgenodigd om een college te geven aan de Lowlands University. Het festival liet weten niet onder de indruk te zijn van het geblaat van de neo-fascisten en Rob Riemen riep vrijdag bij zijn lezing op tot verzet tegen de domheid, het ultieme wapen van de fascist. De oproep van de filosoof en het enthousiasme waarmee deze door het festivalpubliek werd ontvangen hadden een weldadig effect op mij. Eindelijk, eindelijk mensen die niet in hun broek schijten voor de PVV!


Met een gerust hart ging ik vrijdag naar het festival. Donderdag had Lowlands-directeur Eric van Eerdenburg immers al laten weten niet bang te zijn voor de PVV, al dreigde die nog zo hard met de stok die subsidiestop heet. De lezing van Riemen zou hoe dan ook doorgaan. Een sprongetje maakte mijn hart bij het zien van de volle zaal, de Echo,  die klaar zat voor de filosoof. Even was ik bang geweest een zaaltje met drie mensen en vijf journalisten aan te treffen, dat niemand de muzikale optredens zou onderbreken voor een man die ruim een half uur lang zou staan praten, alleen maar praten. Maar ik had het mis en wat werd ik daar gelukkig van!

Riemen legde in zijn college (zie video) uit hoe het fascisme toch weer zijn lelijke kop kon laten zien in onze samenleving. Hij wees op de overeenkomsten tussen de opkomst van het fascisme in de jaren 30 van de vorige eeuw en de opkomst van de PVV nu. Hij noemde domheid (it’s cool to know nothing), gemakzucht en de inhoudsloze vrijheid van onze tijd als ultieme voedingsbodem voor het nieuwe fascisme. Hij waarschuwde voor intellectuelen en politici die het gevaar niet willen zien. En hij riep op tot verzet.

We moeten ons verzetten door de dingen te koesteren die wel betekenis en daardoor waarde hebben; wetenschap, muziek, literatuur. Het is niet voor niets dat deze ook door de nieuwe fascisten onmiddellijk tot vijand zijn bestempeld, zie de bezuinigingen die de PVV voorstaat voor de culturele sector. Ze bieden de mens de mogelijkheid om zich te ontplooien en de domheid te ontstijgen en dat moet Geert natuurlijk niet hebben, want dan hebben de mensen Geert niet meer nodig om ze te vertellen wie goed is en wie fout.

Hoe Rob Riemen zich voelde weet ik niet, maar ik kreeg het oprecht warm van het applaus dat hij  ontving tijdens en na zijn college. Het was het ultieme tegengeluid. Blijkbaar heb ik dat enorm gemist. Het is, althans voor mijn gevoel, de laatste jaren te vaak overstemd door de schreeuwlelijkheid van de PVV en de politieke opportunisten (CDA, VVD, SGP) die met de wolf meehuilen.
Ook persoonlijke aanvaringen met schokkende domheid hebben me de afgelopen jaren de moed in de schoenen doen zinken. Een kennis vertelde me dat zijn ouders PVV hadden gestemd uit ‘protest’ tegen de gevestigde partijen. Het islamstandpunt van de beweging namen ze niet zo serieus. Een beetje gek (en eng) aangezien het hele fascistische bouwsel daarop is gefundeerd.

Zelfs op Lowlands heb ik het spook van de achterlijkheid zien rondwaren. Op mijn weg naar de lezing van Riemen liep ik achter een jongen in een voetbalshirt met op de rug het woord Israël. Tot zover niks zorgwekkends. Maar zijn vrienden moesten er enorm hard om lachen. “Jij hebt lef!”, werd hem toegeroepen. “Ach”, antwoordde hij, “er zijn hier toch geen allochtonen”. Dom gehinnik alom. Mijn wangen vlamden rood op van plaatsvervangende schaamte en mijn berg vrees voor de toekomst werd nog een stukje hoger.

Deze vrees werd diezelfde dag nog weggevaagd, door de kordate, onbevreesde handbewegingen waarmee Riemen zijn woorden de Echo instuurde en vooral ook door de vruchtbare aarde waarin zijn oproep tot verzet tegen de domheid viel. De domheid van die ene malloot viel hierbij in het diepzwarte niet. Op Lowlands was niemand bang voor de PVV, nu de rest van Nederland nog!

Geef een reactie

Laatste reacties (581)