940
8

Schrijver

Dennis l'Ami studeerde af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag als grafisch/typografisch ontwerper. Hij publiceerde na het uitkomen van zijn historische roman 'De eeuwige mens' onder andere op De Correspondent, Volkskrant, AD, State Magazine van BNN en Frontaalnaakt.nl. Daarnaast plaatst hij met grote regelmaat stukken op zijn eigen site, www.dennislami.nl

Tête-à-tête: Willem Alexander en René Froger

Een gesprek tussen twee jongens die heel gewoon zijn gebleven

‘Klasse, Wim. Ik vind het klasse. Echt! Jij weet tenminste wat het volk wil. Jij bent altijd een gewone jongen gebleven, net als ik. Tuurlijk, we hebben wat meer op de bank, maar jij houdt toch ook gewoon van een natte klets en een broodje bal?’

De Prins van Oranje schoof wat ongemakkelijk op zijn stoel. Hoe was hij hier ook al weer terecht gekomen? Hij had iets geroepen over aanspreektitels. Dat hij die niet langer nodig vond en nu zat hij met de brokken.

‘Een natte klets, René?’

‘Een pilsje, Wimpie. Een chinees met een kraagie. Een gouwe gabber. Een bakkie pis met twee vingers schuim. Dat ken je toch, ouwe student?’

De Prins van Oranje knikte. En zuchtte. Dit ging te ver. Nog even en hij zou op moeten draven bij een concert van Frans Bauer. Het volk is een middel, geen doel. De gong luidde. Het concert zou worden hervat. René Froger zocht zijn stoel weer op, nadat hij nog riep: ‘Wim, straks nog een pilsie? Wakker blijven, hè? Zie je so, gap!’

De Prins van Oranje reageerde niet, nam zijn plek weer in en schraapte zijn keel. Na vijf seconden deed hij dat nog eens.

‘Max, ik ben het zat,’ fluisterde hij. ‘Morgen laat ik de RVD een communiqué opstellen. Iedereen in dit land noemt mij gewoon vanaf morgen, zoals het altijd geweest is, weer gewoon koning der Nederlanden, gewoon. Omdat ik verdomme zo’n gewone jongen ben gebleven!’

‘Dat is goed, lieverd. Wat vind je van deze étude van Rachmaninov?’

Geef een reactie

Laatste reacties (8)