De Joop, al uw nieuws en opinies

Ik ben fan van

Ik ben nog van niemand fan.

Mijn laatste reacties

• vr 06 november 2009 13:36, bij De liefde van Kluun

  

  Ik zou geloven willen definiëren als een persoonlijke maar ook collectieve behoefte aan troost/ zekerheid/ rechtvaardigheid. Witteman haalt zijn troost uit Bach. Wat jij zegt Myrthe vind ik ook raak, Witteman heeft dat vermoedelijk ook met de camera. Hij wordt gezien en gehoord, en in zijn werk laat hij anderen gezien en gehoord worden. Dat is ook een vorm van liefde. Ik zou zeggen, laat god toch met rust, en wees een doe-het-zelver.

• vr 06 november 2009 12:39, bij De liefde van Kluun

  

  Ik zou geloven willen definiëren als een persoonlijke maar ook collectieve behoefte aan troost/ zekerheid/ rechtvaardigheid. Witteman haalt zijn troost uit Bach. Wat jij zegt Myrthe vind ik ook raak, Witteman heeft dat vermoedelijk ook met de camera. Hij wordt gezien en gehoord, en in zijn werk laat hij anderen gezien en gehoord worden. Dat is ook een vorm van liefde. Ik zou zeggen, laat god toch met rust, en wees een doe-het-zelver.

• wo 04 november 2009 21:41, bij Jeugdzorg faalt structureel

  

  Ik bedoelde dat er 'vroeger' veel meer mensen in de omgeving van een kind aanwezig waren, er was meer vanzelfsprekende betrokkenheid doordat er een andere sociale structuur was. Nu zit iedereen op z'n werk. Ik bedoelde niet dat tantes en ooms, buren etcetera de opvoeding moeten overnemen van de ouders, maar dat ze door hun aanwezigheid en belangstelling voor de kinderen in hun omgeving ook een belangrijke rol hebben. En ik bedoel juist in positieve zin, niet in de zin van "wat ben jij brutaal". Als ik een kind onbeleefd vind, omdat het bijvoorbeeld niet bedankt voor iets wat het van mij krijgt (go-go's bij de C1000), dan zeg ik heel oubollig "en wat zèg je dan??" Net als de ouders zouden doen als ze erbij waren.
  En dat werkt als een trein, ik kreeg zelfs een hand van dat kind! Ze gingen helemaal op in de go-go's en hij was het even vergeten.
  Verder, als een moeder/vader ziek is, zijn er niet veel buurvrouwen/buurmannen meer over die even een kind kunnen opvangen, want die zitten op hun werk. Heel goed. Maar er is niets anders voor in de plaats gekomen. Ook om een beetje babbelen over opvoeding zonder meteen over elkaar te oordelen, of te vitten over de jeugd van tegenwoordig, moet je het ver zoeken, bijvoorbeeld bij een lotgenotengroep. Mensen hebben zo gauw hun oordeel klaar, zonder met een beetje vriendelijkheid te corrigeren of een klein handje te helpen. Het zou fijn zijn als men zich soms een beetje probeerde in te leven. Ik stond eens op een stoep en had net twee kleine kinderen en twee boodschappen op mijn fiets geladen, toen de jongste zijn knuffeltje liet vallen. Er kwam een vrouw voorbij en ik vroeg haar "zoudt u me even willen helpen?"
  Ze antwoordde "nee hoor, dat heb ik allemaal ook zelf moeten doen."
  Wat een wrok bleek daar uit. Die vrouw heeft vast weinig steun uit haar omgeving gekregen toen ze haar kinderen groot bracht, denk ik dan.
  Maar Martina, wat vindt u ervan dat via jeugdzorg kinderen in jeugdgevangenissen terecht komen, alleen maar omdat er niet genoeg geld of inzicht is om een gezin daadwerkelijk te steunen, als dat echt hard nodig is? Want daar ging mijn stukje eigenlijk over.

• wo 04 november 2009 13:55, bij Jeugdzorg faalt structureel

  

  De wereld van vandaag is een moeilijke om kinderen goed op te voeden.
  Ik zelf heb door omstandigheden daarvan mijn prioriteit moeten maken. Mijn beide kinderen hebben adhd. Ik heb goede ambulante hulp gehad van een goede instelling voor kinder- en jeugdpsychiatrie. Na lange wachttijden, inderdaad.
  Even los van probleemkinderen: er is tegenwoordig geen goed sociaal netwerk waarin kinderen kunnen opgroeien. Tantes, buurvrouwen, vriendinnen werken allemaal. Heel goed, moeten ze zeker doen, laat die vaders, ooms, buurmannen, en vrienden eens hun aandeel in de opvoeding gaan nemen, want "It takes a village to raise a child." Ik denk dat Rouvoet met zijn Centra voor Jeugd en Gezin een stap wilde doen om het gat te vullen van het ontbrekende dorp.
  Nu dat evaluatierapport over de Jeugdzorg is verschenen wordt gezegd dat het systeem van jeugdzorg helemaal anders moet.
  Ik ben geschokt dat Rouvoet dat na 2 1/2 jaar als minister nu pas constateert. Bij Netwerk zag ik onlangs een moeder vertellen dat ze steun had gezocht bij jeugdzorg omdat ze problemen met haar dochter had. Dit meisje is uiteindelijk in een justitiële jeugdinrichting terecht gekomen, waaruit zij op haar 18de jaar werd vrijgelaten, omdat ze volwassen was, zonder enige behandeling te hebben gekregen. Een andere moeder had een 17-jarige zoon, die depressief was geworden en was gaan spijbelen. Na een tijd ging het wat beter, de jongen was naar een andere school gegaan waar het goed ging. Probleem opgelost voor de leerplichtambtenaar, zou je denken en ook voor Jeugdzorg, maar nee, op een dag stond jeugdzorg voor de deur. De jongen moest uit huis geplaatst worden, in een jeugdgevangenis. De moeder heeft haar zoon via de rechter vrij gekregen. Mijn hart brak toen ik deze vrouw zag vertellen over wat ze had meegemaakt. "Mamma, wat heb ik nu weer verkeerd gedaan?" "Je hebt niets verkeerd gedaan lieverd, helemaal niets." De machteloosheid van deze vrouw is gewoon onvoorstelbaar in Nederland anno 2009. Dat je naar de rechter moet om een goede moeder te zijn.
  Rouvoet zei laatst in de Volkskrant dat er nog "veel te veel kinderen" in een jeugdgevangenis zitten die daar niet horen. Ik werd daar zo vreselijk boos over. Elk kind dat door (m.i.) ongelegitimeerde vrijheidsberoving vast zit in een jeugdgevangenis is er EEN TEVEEL. Het leven van zo'n kind wordt in de knop gebroken, zo denk ik erover
  Wat een onbeschaafd land is Nederland in dit opzicht. Gisteren vernam ik uit de zap-service van Pauw&Witteman dat Rouvoet voor het einde van dit jaar de 200 kinderen die onterecht in jeugdgevangenissen zitten wil reduceren tot 0. Dat lijkt me een mooi streven, maar deze 200 kinderen moeten MORGEN al hulp krijgen, in een daartoe bestemde jeugdinrichting. En daarna moet er meteen een parlementaire enquête over de Jeugdzorg plaatsvinden. Minister Rouvoet heeft tijd genoeg gehad. Er zaten toen hij aantrad al kinderen die alleen maar hulp nodig hadden in jeugdgevangenissen. En waar ik ook zo meer dan genoeg van heb is dat hij vooral antwoordt in termen van geld, dat hij er al ingepompt heeft. Maar dat is dus kennelijk niet genoeg, het gaat om prioriteiten stellen.
  Misschien is dit een beetje ongenuanceerde gedachtegang, maar soms moet je met oogkleppen op kijken om iets echt te kunnen zien, denk ik dan maar.
  met vriendelijke groet

opiniemakers

• 

  Mei Li Vos Directeur Orangegas en publicist

  Bio
• 

  Ivan Wolffers Hoogleraar Gezondheidszorg en Cultuur VU

  Bio
• 

  Ewout Klei Politiek historicus

  Bio
• 

  Boris van der Ham Tweede Kamerlid D66

  Bio
• 

  Brecht van Hulten presentatrice Kassa

  Bio

• Alle opiniemakers »

Populair