Profiel van Dennis van den Berg Word fan

Geen foto

Dennis van den Berg

Ik ben fan van

Ik ben nog van niemand fan.

Mijn laatste reacties

  • do 26 november 2009 00:36, bij Video: De Onrendabelen

    Dennis

    Dat er een ideaal achter deze documentaire schuilgaat zal niemand ontkennen. Maar, zo krab ik mij achter de oren, is het zo erg dat er nog mensen idealen verkondigen? Natuurlijk moeten wij niet klakkeloos geloven wat hier is verteld. Maar er bestaat een verschil tussen kritisch hierover nadenken en het bij voorbaat innig wantrouwen. Het idee is juist dat deze documentaire tegen een zekere consensus indruist opdat we gaan nadenken over het een en ander. Dat het precies klopt, dat u een eigen mening heeft, of dat er het een en ander tegenover te stellen is, mag juist gezien worden als een goede zaak in een democratische samenleving.

  • do 26 november 2009 00:31, bij Video: De Onrendabelen

    Dennis

    Geachte John,

    cynisme spuien is niet hetzelfde als met argumenten komen. Daarbij is elke bewering waar u het blijkbaar niet mee eens bent op een hellend vlak stellen of er een hyperbool van maken een drogreden van belang. Weest u liever inhoudelijk en precies, dan kunnen wij daar mogelijk allen van profiteren.

    Daarvoor dank.

  • do 26 november 2009 00:21, bij Video: De Onrendabelen

    Dennis

    De documentaire heeft ook mij geschokt. Het deed me denken aan een periode waarin ikzelf met mijn moeder in de bijstand 'zat', toevalligerwijs ook in Oss. Wat veel mensen niet zullen begrijpen is de ongelooflijke stress die een leven in de bijstand met zich meebrengt. Het gaat hierbij niet om de stress zoals ik die nu ken, de stress om iets te bereiken, om hoger op te komen, om mezelf te ontplooiien. Nee, de stress om rond te komen. Het gevoel dat elke uitgave, hoe lullig ook, gewikt en gewogen moet worden. Dat ik die stress nu niet meer heb is zeer te danken aan mijn moeder, het onderwijssysteem in Nederland en een goed stel hersens.

    Ik denk dat de belangrijkste vraag van de documentaire niet gaat over hoeveel dat meisje bij de Mac zou kunnen verdienen. Wie zich daar te sterk op focust, heeft het zwaartepunt over het hoofd gezien. De grote vraag gaat uit naar diegene die simpelweg niet mee kunnen in onze prestatiesamenleving. Beginnen over de Mac en wel of niet willen werken is dus het punt van de documentaire missen. Bij de onrendabelen die we in deze documentaire langs zagen komen, gaat het niet over de (on)wil te werken. Het gaat hier om mensen die simpelweg niet meekunnen in de manier waarop onze samenleving is en zich ontwikkelt. Wat doen we met die groep? Wat doen we met de onrendabelen?

    Laten we hen aan hun lot over of steken we een helpende hand uit? Een hand die overigens iets verder reikt dan mensen financieel van een minimum voorzien. Bij die hand hoort ook een luisterend oor, hoort ook persoonlijke steun. Hoort, zoals iemand in de documentaire stelt, ook begrip.

    We zullen als samenleving moeten leren dat een deel simpelweg niet mee kan. Maar ook naar hen, vanuit een gevoel van menselijkheid, hebben we als samenleving een verantwoordelijkheid. Deze verantwoordelijkheid nemen is moeilijk. Hoe help je immers diegene die niet mee KUNNEN, zonder het daarmee wel erg makkelijk te maken voor diegenen die niet mee WILLEN?

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven

Tweet van de dag

zo 27 mei 2012

In Baywatch was het iedere dag dit weer.

Kakhiel