Profiel van Monique Oostdam Word fan

Geen foto

Monique Oostdam

Maatschappijhistorica, speechschrijver, nieuwsgierige waarnemer.

Ik ben fan van

Ik ben nog van niemand fan.

Mijn laatste reacties

  • di 13 juli 2010 23:00, bij 'Offer rechten Afghaanse vrouwen niet op voor vrede met Taliban'

    Monique

    De BBC vergelijken met een blogje? Dat is nogal kras. In tegenstelling tot de Nederlandse publiek omroep, wordt daar nog wel eens geld gestoken in doorwrochte documentaires.
    Of nu echt de Taliban zelf door de VS in het zadel zijn geholpen, dat weet ik eerlijk gezegd niet. Afghanistan is zo gecompliceerd, met al die stammen en krijgsheren. Wat ik wel weet is dat de buitenlandse politiek van de VS tijdens de Koude Oorlog vorm kreeg volgens het principe: de vijand van mijn vijand is mijn vriend. Zo is de sjah van Perzie in het zadel geholpen. Zo kwam Pinochet aan de macht (Kissinger noemde de democratisch gekozen president Alliende een hoerenzoon waar hij korte metten mee zou maken) en ja, in dat rijtje past ook: steun verlenen aan oerconservatieve krachten in Afghanistan, om de Russen te dwarsbomen. En hoe je het ook wendt of keert, uiteindelijk hebben de Taliban daarvan geprofiteerd. Zo werd de vijand van de vijand een nog erger vijand. En zitten gewone mensen, vooral meisjes en vrouwen, met de gebakken peren.

  • ma 31 mei 2010 13:45, bij Israëlische commando's richten bloedbad aan bij aanval op hulpkonvooi

    Monique

    Hoe lang blijven we Israel nog een democratische staat noemen? Het decennialange getreiter van de Palestijnen, een bouw van een muur die mensen economisch steeds verder in het nauw drijft, kolonisten die huizen bouwen op grond die aan de Palestijnen toebehoort, en de aanval op Gaza met 1600 slachtoffers, onder wie veel vrouwen en kinderen..

    Het konvooi van zes schepen dat op weg was naar Gaza had goederen aan boord, die Israel eenvoudig niet wil toelaten. Het gaat dan om bouiwmaterialen en cement, prefabwoningen, waterzuiveringsinstallaties en rolstoelen. Israel heeft belang bij het traineren van de wederopbouw in Gaza, want waar mensen de eerste levensbehoeften ontberen, zullen ze niet gauw in opstand komen.

    Israel verweert zich tegen de kritiek op de aanval op het konvooi, door te stellen dat er mensen aan boord waren die banden hebben met terroristische organisaties. Ja hoor, daar draait de propagandamachine weer: als je zegt dat er terrorisme in het spel is, dan zijn kennelijk alle middelen geoorloofd. Laatste nieuws: 19 doden. Ook interessant: aan boord is een 85- jarige holocaustoverlevende. Vast zo iemand die ooit droomde van een vreedzaam land voor de Joden en nu onder ogen moet zien hoe dat land zich alleen nog staande kan houden met geweld, militarisme, het muilkorven van kritische journalisten, een onevenredig sterke politieke macht van rabiate fundamentalisten en miljarden aan financiële steun vanuit de Verenigde Staten.

    Jan Blokker schreef eens in een column hoe paradijselijk Israel was rond 1950. Overal stonden de ramen van huizen open, en daaruit klonk overal prachtige muziek. De mensen waren net zo open als de ramen van hun huizen. Opgewekt, vrolijk, in voor een praatje en vol idealisme.
    Helaas is dat sprookje ontaardt in een nachtmerrie.
    Openheid werd achterdocht. Idealisme maakte plaats voor cynisme. En het leefgebied van de Palestijnen werd stelselmatig steeds verder ingeperkt, door een ijskoude politiek van landjepik.

    Zo kan het echt niet langer. Ik hoop dat de aanval op het konvooi de druppel is die ervoor gaat zorgen dat zowel Europa als de VS zoveel druk op Israel gaat uitoefenen, dat er uiteindelijk een tweestatenoplossing bereikt wordt. Want noch Joden, noch Palestijen verdienen het te leven in een nachtmerrie.

  • do 13 mei 2010 14:10, bij [Video] Hugo Borst: 'Aandacht voor vliegramp overdreven, voetbal belangrijker'

    Monique

    De reactie van Hugo Borst vind ik lomp, maar het gedrag van de media is zo mogelijk nog lomper. Zo zag ik de beelden van Ruben gisteren voor het eerst op het Jeugdjournaal. De presentatrice vertelde erbij, dat dergelijke beelden in Nederland niet gauw gemaakt zouden worden, met het oog op de privacy. Maar dat ze daar in Libie kennelijk heel anders over denken. In medialand leeft dus de gedachte dat beelden die eenmaal gemaakt zijn, uitgezonden mogen worden; ook als het beelden zijn die niet voldoen aan eigen criteria rond persoonsbescherming.
    Later op de avond stond Pauw en Witteman op, dat ik met een schuin oog volgde. Ik zag weer een tafel vol deskundologen. Twee van hen maakten opmerkingen, die indruk maakten: Benno Baksteen vond de beelden van Ruben - die ook bij P&W werden vertoond- ongepast. En een forensisch deskundige vond het eigenlijk niet kunnen dat er al zo uitgebreid werd ingegaan op hoe de slachtoffers ter plekke worden geidentificeerd, terwijl nog zo veel nabestaanden in onzekerheid leven.
    P&W kregen dus billenkoek - en terecht. Het verweer van Witteman op de beelden van Ruben: die beelden zijn al de hele wereld overgegaan. Tja. Mij lijkt dat het belang van het jongetje zwaarder zou moeten wegen dan de dynamiek van de media. Het probleem is dat iedereen bang is iets niet te doen wat anderen wel doen - en daardoor de slag om de kijkcijfers te verliezen.

    Bah!
    Natuurlijk moeten media aandacht besteden aan zulk groot nieuws, met zoveel Nederlandse slachtoffers. Maar meer dan het uitspreken van medeleven met (potentiele) nabestaanden en het onderstrepen van de gruwelijkheid van de ramp, valt er niet te zeggen, zolang de feiten niet op tafel liggen. Met oeverloos gespeculeer vul je weliswaar zendtijd, maar is er iemand die daar wijzer van wordt?

    Tot slot: wat ik nou echt chique zou vinden op zo'n dag als gisteren, waar we allemaal geschokt zijn door het nieuws en onze gedachten laten uitgaan naar de slachtoffers en hun dierbaren- is een dag zonder reclame. Een dag waarop de wereld een keer niet doordraait - maar een dag voor een beetje bezinning en medeleven.

  • vr 30 april 2010 15:38, bij 'Bang voor Wilders of voor Zembla?'

    Monique

    Ik vind dit weerwoord van Kees Schaap sterk. En goed dat hij hier specifiek ingaat op de retorica van Wilders. Want daar gaat het inderdaad om: woorden zijn niet onschuldig. Wilders zet taal in als wapen: zijn woorden zijn agressief en kleinerend, en bedoeld om politieke tegnstanders belachelijk te maken, en belangrijker nog, moslims als minderwaardig af te schilderen. Een woord als 'kopvoddentaks" spreekt in dit verband boekdelen: het verlaagt het hoofddoekje tot een minderwaardig kledingstuk, waarvoor bovendien belasting zou moeten worden betaald. Daarmee worden de draagsters van hoofddoekjes als afwijkend van de norm neergezet en dus buiten de groep geplaatst.
    Daar is niets onschuldigs aan. Inspelen op superioriteit van de ene groep (dat gebeurt automatisch als je leden van een andere groep als minderwaardig bestempelt), het uitvergroten van bestaand ongenoegen over de uit te sluiten groep - dat gebeurt allemaal met taal. Dat taalgebruik in combinatie met factoren die mensen onzeker maken over hun dagelijkse bestaan ( economische crisis, politieke crisis) vormt een explosieve mix. Dat heeft de geschiedenis keer op keer aangetoond. In zijn meest weerzinwekkende vorm tijdens de tweede wereldoorlog, maar ook in voormalig Joegoslavie en in Rwanda.
    Taal kan mensen ontroeren of inspireren tot moedige daden. Maar woorden kunnen ook leiden tot moorden.

    Dat Zembla aandacht heeft besteed aan de retorica van Wilders verdient lof. Al had het van mij wel wat zakelijker gemogen: beginnen met te zeggen dat Wilders een bange man is, is spelen op de man en doet afbreuk aan de centrale boodschap van het programma.

  • do 15 april 2010 22:02, bij Gerechtelijke dwaling Lucia de Berk maakt onafhankelijke onderzoekscommissie noodzakelijk

    Monique

    Mij lijkt de instelling van een Nederlandse CCRC een goede stap. Maar er moet meer gedaan worden om dergelijke dwalingen te voorkomen. Zo is in de zaak van Lucia de Berk pijnlijk duidelijk geworden dat rechters niet genoeg kennis in huis hebben, om de informatie van deskundigen op waarde te schatten. Vooral de statistische analyse van de heer Elffers heeft in de zaak van Lucia een kwalijke rol gespeeld. Zie het artikel op Kennislink daarover.
    Hoe deskundig moet je eigenlijk zijn om als deskundige te worden gehoord? Onder statistici was het door Elffers gevonden verband tussen de incidenten en de aanwezigheid van Lucia, zeer omstreden. Dat werpt bij mij de vraag op, aan welke eisen deskundigen moeten voldoen om op te mogen treden in en rechtszaak.
    Daarnaast is het nodig dat rechters zelf meer kennis verwerven op onderzoeksgebieden als statistiek, dna en psychologie. Alleen dan kunnen ze zich kritisch verhouden tot de informatie die deskundigen verstrekken.

  • vr 09 april 2010 22:23, bij SGP mag vrouwen niet weren van kieslijst

    Monique

    Co,

    Dit is geen kwestie van emancipatie opleggen. Er is geen enkele vrouw die wordt gedwongen actief te worden in de SGP. Maar volgens onze grondwet hebben vrouwen recht op actief en passief kiesrecht. En die grondwet weegt zwaarder dan welke religieuze overtuiging ook.
    De SGP mag gewoon blijven verkondigen dat zij vindt dat vrouwen geen politieke functies mogen bekleden - dat is een kwestie van vrijheid van meningsuiting, waar iedereen recht op heeft. Ook de SGP dus.

    Overigens wil ik graag de toestanden in de katholieke kerk nog even aanhalen. Uit allerlei verhalen over seksueel misbruik blijkt dat daders door bisschoppen en andere katholieke ambtsdragers werden overgeplaatst, maar niet werden aangegeven bij de politie. Je zou dat
    religieuze eigenrichting kunnen noemen. Dat mag niet bestaan in een democratische rechtstaat. Daar hoort iedereen zich aan de wet te houden en moet iedereen op de wet kunnen vertrouwen. Anders zijn mensen- zoals de slachtoffers van seksueel misbruik- vogelvrij.

  • ma 05 april 2010 13:43, bij Weigeren van forensisch psychologisch onderzoek en tbs

    Monique

    Juist in dat zinnetje : "in de visie van de rechter" zit hem de kneep. Uit het stuk van Corine de Ruiter begrijp ik juist, dat de rechter wel degelijk tbs had kunnen opleggen. En als de rechter niet goed heeft opgelet, kan het OM een contra-expertise vragen. Ook dat is niet gebeurd, zo lees ik bij De Ruiter.

    De rechtstaat is een groot goed. Dat een verdachte niet hoeft mee te werken aan zijn eigen veroordeling, is een mooi gegeven. Maar juist daarom moet het recht alle middelen aangrijpen, die tot zijn beschiking staan, om ervoor te zorgen dat iemand met aantoonbare psychopathische kenmerken - lees De Ruiter- ondanks niet meewerken, wel een tbs- veroordeling opgelgd kan krijgen.

    Overigens is het ook voor mij onbegrijpelijk dat de daad zelf geen rol speelt bij de beoordeling van de psyche van de verdachte. Aan iemand die planmatig op zoek gaat naar een jonge prooi, die vervolgens vindt en verkracht, zit toch hoe dan ook een steekje los?

  • zo 04 april 2010 21:00, bij Weigeren van forensisch psychologisch onderzoek en tbs

    Monique

    Het stelt me enigszins gerust te weten dat iemand die weigert deel te nemen aan onderzoek toch tbs opgelegd kan krijgen. Blijft natuurlijk wel de vraag, waarom dat in dit geval niet gebeurd is. Vond de rechter de collaterale informatie niet overtuigend genoeg, of heeft hij/zij het dossier niet grondig genoeg bestudeerd?

    Ik zou sowieso graag willen weten hoe vaak tbs wordt opgelegd aan verdachten die weigeren mee te werken aan gedragsonderzoek. Zet het recht de eigen rechtsmiddelen wel voldoende in? Dat is de vraag die hier volgens mij voorligt.

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven

Tweet van de dag

zo 27 mei 2012

In Baywatch was het iedere dag dit weer.

Kakhiel