-
Het blijft me iedere keer weer verwonderen hoe allerlei onderwerpen, cq randzaken, blijven afleiden van het onderwerp: er zijn kinderen seksueel misbruikt en hebben levenslang gekregen.
Of het nu over het gegoochel met cijfers (http://www.no-kidding.nu/feiten_en_cijfers) gaat, de discussies dat het ook buiten de RKK voorkomt of de vraag of we het wel of niet wisten; de slachtoffers worden niet gezien, gehoord en geholpen.
Wat de cijfers betreft: vraag eens aan de politie hoeveel zedenzaken ze per jaar behandelen; los van de vraag of het uiteindelijk een zaak is geworden ja of nee.
Kort geleden de zedenrechercheurs gesproken die mijn aangifte 20 jaar van seksueel misbruik geleden heeft gedaan en die sprak dat hij in alleen Noord Holland alleen al het afgelopen jaar zo'n 100-150 zaken heeft behandeld. Veel worden er geseponeerd wegens gebrek aan bewijs, maar dit betekent niet dat er geen kinderen slachtoffer waren.
Mijn vraag is danook: wat kan u voor de slachtoffers doen om hun levenslange gevangenis (geisoleerd leed) iets te verzachten? Een beetje meer zorg en aandacht voor de groep zou zo rond deze mooie feestdagen onze maatschappij niet misstaan.
Hartelijke groet,
Mark van den Heuvel
Een ervaringsdeskundige die de gevolgen nog dagelijks ervaart...
-
Ook ik denk graag mee met dit kabinet en ken nog wel een besparingspotentieeltje: 5 miljard per jaar!!! ja ja u leest het goed: 5 miljard per jaar.
Niet-werkende ICT-projecten
5 miljard van ons belastinggeld wordt jaarlijks over de balk gegooid aan ICT Projecten. Aangetoonde rijksuitgaven die niets opgeleverd hebben...
Gewoon echt geld wat over de balk is gesmeten. Ik zeg kabinet en politiek: pak nu eindelijk eens de regie en uw verantwoordelijkheid.
-
Wat is het verschil? tussen:
1) corruptie, witte boordencriminaliteit, fraude, woekerpolissen, eigen belangen dienen of kun je het ook stelen noemen
2) rebelleren, plunderen, vernielen, in opstand komen tegen..., opkomen voor je eigen belang
En wie zijn de daders, toeschouwers en slachtoffers wat betreft 1 en 2?
Op zoek naar antwoorden zul je verrassende uitkomsten treffen. De vraag is alleen of we er ooit echt iets mee zullen doen. Te veel struisvogelpolitiek op het moment dat het moeilijk is. Regeren is makkelijk als het goed gaat, leiden is nodig in dit soort tijden.
-
Goed dat dit soort onderzoek gedaan wordt. ik hoop dat het gaat bijdragen aan het los laten van veel van onze (voor-) oordelen. Dit is nog maar het begin...
Op dit moment zijn we vooral bezig met het onderzoeken van hersenen, dna en genen.
Naar de toekomst toe zal dit soort onderzoek aangevuld worden met het meer doorgronden van het lichaam, hart en ziel als raadgevers en informatiebronnen. Ik ben er van overtuigd dat we dan opnieuw grote mindswitches zullen meemaken.
De beweging van de ziel, zowel de individuele als collectieve, gecombineerd met meer inzicht in ons (groeps-) geweten gaat ons nog meer vertellen over de boodschap van dit artikel.
Hier is het nog wel veel te vroeg voor...nog 50 jaar wachten.
-
Op het moment dat je op de link van mijn weblog klikt krijg je een melding dat deze niet gevonden kan worden. Haal het laatste haakje weg en dan werkt de url wel. Haakje is in de link terecht gekomen.
-
Allereerst mijn complimenten voor het lef en de moed die Goedele Liekens toont om in gesprek te gaan met Ad van den Berg. Eindelijk iemand die in alle openheid de dialoog aangaat en de intentie heeft om te willen begrijpen hoe pedoseksualiteit werkt.
Ervaringsdeskundige
Als ervaringsdeskundige van seksueel misbruik valt me op dat we nog een wereld te winnen hebben als het over dit onderwerp gaat.
Voor alle duidelijkheid: seksueel misbruiken van kinderen kan en mag niet en daders dienen gestraft te worden voor hun daden. Maar er is meer...
Een klas, 30 kinderen, 3 slachtoffer van (seksueel) geweld
We moeten ons heel goed realiseren dat het massaal gebeurd. Zelf heb ik hierover een artikel op Mindz.com geschreven: Ik kijk niet, dus ik zie niets: NO KIDDING. (http://www.mindz.com/profiles/markheuff/blog/2009/11/4/Ik_kijk_niet,_dus_ik_zie_niets__NO_KIDDING)
Dader- en slachtofferschap
Daders of plegers van (machts-) misbruik worden in onze maatschappij veelal direct aan de schandpaal genageld. Zodra de schuldige is gevonden, is het blijven aanklagen van hem/haar aan de orde van de dag. Het gaat meer over de walging t.a.v. de feiten en focus op de dader, dan over de gevolgen en consequenties voor slachtoffers en hun omgeving. Hierbij wordt veelal vergeten dat veel slachtoffers die niet gehoord (erkend) worden, potentiële daders zijn en soms ook over gaan tot overschrijding van grenzen.
Of het hier nu gaat om daders en slachtoffers van zware zedenmisdrijven of bijvoorbeeld daders en slachtoffers van machtsmisbruik in organisaties, onderliggende dynamieken van macht en onmacht komen overeen. Ik wil maar zeggen de onderliggende patronen zijn dichterbij dan menigeen denkt of verwacht!
Vermenging van schuld en onschuld huist in ons allemaal
Het beeld van slachtoffers als onschuldige, gezuiverde en verheven wezens en van daders als onmenselijke monsters maskeert de echte dader-slachtofferdynamiek en de complexe manieren waarop die twee polen zich kunnen vermengen.
We houden daders op afstand door ze als abnormaal te beschouwen, zodat we onszelf niet aan hen hoeven te spiegelen. Aan de andere kant zijn we bereid om voor slachtoffers te zorgen zolang ze meegaand zijn en ons met grote ogen vol liefde en dankbaarheid aanstaren. Zodra slachtoffers echter onbeleefd of zelfs vals blijken te zijn of zich op onvoorspelbare, storende manier gedragen, hebben we al snel geen geduld meer met ze. Ze blijken ineens niet alleen zielig slachtoffer maar ook 'dader', en velen van ons, ook hulpverleners, hebben hier moeite mee.
Een nieuwe taak
Om daadwerkelijk iets te veranderen moet de context waarin het slachtofferschap ontstaan is worden begrepen, de verschillende aspecten die het mogelijk maakten, moeten worden gesnapt. Vooral in geval van langdurig misbruik is het nodig dat de daders van strategieën van verleiding en verraad heel precies begrepen worden. Niet elk detail hoeft te worden uitgekauwd, maar wel de structuur en de belangrijkste gebeurtenissen.
Als de context van leugens, onwaarheden en dreigementen wordt gezien voor wat hij is, komen zowel de daders als de slachtoffers in beeld. Of het nu gaat over slachtoffers van huiselijk geweld of seksueel misbruik, over zorgprofessionals die slachtoffer zijn van het machtsmisbruik van hun bestuurders of over bestuurders die de politiek weer als dader beschouwen.
Als dit werk niet wordt gedaan, kan er niets verhelderen. Cliënten blijven verward en geïrriteerd door alle verschillende verstrikkingen en bureaucratische molens, zorgprofessionals, familie, vrienden en naasten blijven eveneens gefrustreerd achter en in feite verandert niets.
Durf jij te kijken?
