Profiel van Merlijn van Veen Word fan

Merlijn van Veen

Merlijn van Veen

Ik ben fan van

Ik ben nog van niemand fan.

Mijn laatste reacties

  • za 26 december 2009 01:37, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Allemaal leuk en aardig zo'n religieuze webpagina hoor, maar ik zie die voorspelling van Hitler niet.
    Noch zie ik de methode waarmee die voorspelling gedaan is...

    Wat wil je nu eigenlijk zelf zeggen?
    Dat er een almachtige god is die van tevoren de complete geschiedenis van het universum heeft vastgelegd van begin tot einde?

    Zo ja, dan kan ik alleen zeggen dat dat een gemakkelijke uitweg is om onze voortdurende ervaring van het nu te duiden.
    En aangezien onze ervaring altijd van deterministische aard is, dwz er is steeds slechts een enkele uitkomst in het nu, kun je op deze manier eenvoudigweg zeggen dat god hierachter zit en dan is de rest overbodig: met onze neuzen in de tora is dan de oplossing.

    Ik heb een donkerbruin vermoeden waar dit naar toe gaat.

  • di 01 december 2009 21:13, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Tsja, zolang er niemand wat van zegt, kan zelfs een Jack the Ripper wegkomen met moord.
    Of dat nu fysieke moord, wetenschappelijke moord, of karaktermoord is doet er dan niet toe.
    Bovendien gaat het niet om 'moreel onwenselijke implicaties door de ontdekking', dan heb je niet goed gelezen, sorry.
    De 'ontdekking' is namelijk geen ontdekking of openbaring, maar een middel om de morele publieke opinie radicaal te transformeren.
    Ik kan ook het argument aanvoeren dat iemand die met blauwe ogen geboren is nooit bruine ogen zal krijgen, en dit argument naar voren schuiven om te stellen dat de mate waarin iemand kan zien afhankelijk is van zijn kleur ogen - alleen maar om mijn voorkeur voor een bepaalde oogkleur te populariseren bij het publiek terwille van een politieke of financiële agenda.
    Dit is ongeveer hoe het loopt; het is maar wat je een 'wetenschappelijke discussie' noemt.
    Dezelfde onjuistheid zijn we tegengekomen in het bedrog rond het klimaat.

    Dat je vervolgens niet kritisch staat tegenover 'de openbaringen' of 'dit soort inzichten' is jouw keuze, niet de mijne.
    Ik zie dan ook geen aanleiding om deze als premisse te beschouwen in het vervolg van de discussie, en daar verschillen wij in.

    Bovendien, ik beweer geenszins, zoals je nu impliceert, dat er geen mensen zijn die beperkt zijn in hun kunnen en die aangepaste plekken nodig hebben.
    Dat is ook helemaal niet het thema van 'de onrendabelen'.
    Je hoeft helemaal niet minder begaafd of fysiek dan wel geestelijk beperkt te zijn om onrendabel te worden, dat is de clou.

    Maar juist deze voorbeelden worden aangehaald om in overkoepelende zin te stellen dat we geen vrije wil hebben en dat ons gedrag niet kan veranderen, dat is de rode draad in het verhaal (die overigens alleen maar gebaseerd is op een verkeerde interpretatie van determinisme, dat is het uitgangspunt en niet een of ander onderzoek).
    Dus wat men doet is een aantal zware gevallen van onvermijdelijkheid erbij halen om dit zogenaamd 'wetenschappelijk' aan te tonen.
    In feite wordt er gezegd: ?Dit is het individu als niet functionerend instrument, met de specifieke eigenschap dat de door zijn verkeerde constructie veroorzaakte onvermijdelijkheid deze disfunctie creeert. Niet in sommige gevallen, maar in alle gevallen.?

    Zelf zou ik meer aandacht willen voor de omstandigheden binnen maatschappelijk verband waarin mensen moeten leven, en dus meer focus op de maatschappij.
    Op deze manier worden spelletjes gespeeld, niet alleen met mensen, maar ook met hun wereldbeeld. Dit is wat ik noem het aanjagen van mentale corruptie.

    Om dit te voorkomen lijkt het me een goede zaak om kinderen niet alleen de standaard vakken te leren, maar ook ze te leren hoe de grijze massa werkt die ze daarbij gebruiken.
    Kinderfilosofie is daar een voorbeeld van; dat leert kinderen kritisch na te denken en niet alles klakkeloos te accepteren.
    Verder wil ik nogmaals wijzen op het verhaal van Philip Zimbardo, waarin hij duidelijk maakt dat veel van onze handelingen afhankelijk zijn van de situatie waarin wij ons bevinden.
    Onvermijdelijkheid van ons gedrag kan als zodanig aangemerkt worden wanneer wij in ons handelen ongemerkt uitgaan van de vanzelfsprekendheid der dingen (gekleurd door een cultuur, door een sociale omgeving, door de dagelijkse sleur etc.).
    Als wij handelen op basis van deze 'automatische piloot', wat we maar al te vaak doen, dan zullen ook de meest cruciale punten van ons handelen wat dat betreft onbewust blijven.
    Dat wil echter nog niet zeggen dat een dergelijk handelen onvermijdelijk is.
    Veel hangt af van een gewaarworden, en het is bekend dat ons bewustzijn doorgaans niet zo gewaar is van zichzelf, en ook niet goed is in het beseffen indien informatie tegen de vastgeroeste vanzelfsprekendheden ingaat.
    Dat zou dus in mijn optiek van jongs af aan geleerd moeten worden, zodat de vermijdelijkheid der dingen ook eens recht van spreken krijgt.

    Zolang wij top-down voortdurend er in gehamerd krijgen dat de mens niet meer dan een onbewust instrument van het maatschappelijk collectief is, krijg je inderdaad dat mensen als onrendabele of ongeintegreerde worden weggezet en bovendien de verantwoordelijkheid hiervoor nog zelf mogen dragen ook.

    Je kunt bijvoorbeeld stellen dat het gros van de delinquenten een psychiatrische aandoening heeft, maar het is niet ondenkbaar dat de cultuur/sociale groep waarin zij vertoeven een sterk bepalende invloed heeft op de vanzelfsprekendheden die zij ervaren.
    Als je ze vervolgens aanspreekt op hun gedrag, kun je dus een 'don't mess with me' attitude verwachten en dat is m.i. ook de reden waarom harder straffen averechts werkt.

  • ma 30 november 2009 19:49, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Alles goed en wel deze opsomming van losse uitspraken en bevindingen (van mensen die in mijn ogen voor u alwetende iconen zijn), maar mij is niet duidelijk welk punt u hier wilt maken.

    Daniel Dennett heeft geschreven over het Cartesiaans theater in verband met het al dan niet bestaan van de op zichzelf staande ik-entiteit of ziel in ons brein.
    Hij ontkent dat bestaan, en derhalve zal hij logischerwijs het bestaan van vrije wil moeten ontkennen als dat bestaan de premisse zou vormen.
    Dat gaat niet over vrije wil als zodanig, maar over het fenomeen 'ik'.

    Wat betreft Libet kan ik daarmee eens zijn, onze hersenen bepalen.
    Echter, ons brein is een orgaan van het grotere geheel, ons lichaam.
    En vervult ook een functie voor het lichaam, nl. het sturende bewustzijn.
    Het 'ik' is in dat verband niet de op zichzelf staande sturende entiteit, maar de kwantiteit en kwaliteit die ons bewustzijn toekent aan ons eigen lichaam, ons eigen individu, afgemeten aan de status binnen de omgeving/situatie waarin het individu zich bevindt.
    Een evaluatie van het 'zelf' teneinde het 'zelf' te kunnen sturen.

  • ma 30 november 2009 19:27, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Het uitgangspunt van de discussie ging veelal niet om het maatschappelijke debat maar over extremere, door de maatschappij niet getolereerde persoonlijke 'eigenaardigheden' van mensen die genetisch vastgelegd zouden zijn.
    Dit doet niet alleen onrecht aan het maatschappelijk probleem van de onrendabelen in het algemeen (onrendabel betekent immers economisch nutteloos) , maar geeft ook de misplaatste indruk dat we het probleem moeten zoeken in het individu.
    Dus kan de wereld gewoon doordraaien als voorheen en zullen problemen voortaan opgevat worden als individuele genetische misfits.
    Probleem opgelost, maatschappelijk debat gesloten, en de persoon in kwestie mag in 'behandeling'. Is dat een humane manier van optreden?
    Bovendien is de door Swaab aangevoerde 'wetenschap' enkel en alleen gebaseerd op determinisme; onderzoek kan weliswaar aantonen dat iemand zijn kleur ogen niet kan veranderen wegens zijn genetische achtergrond, maar dat wil nog niet zeggen dat de oogkleur het stereotype beeld moet vormen voor onrendabiliteit.
    Ergo, men haalt selectieve voorbeelden aan teneinde de radicale transformatie van de publieke opinie te bewerkstelligen.
    Dat is geen wetenschap, dat is indoctrinatie. En dat IS onwenselijk.

    Misschien vinden mensen zichzelf ten onrechte incompetent om zich te mengen in wetenschap, dat vind ik jammer maar akkoord.
    Zolang mensen maar niet de morele implicatie bedoelen dat ik mij derhalve daar ook niet in mag mengen, wat dat is niet minder dan een ad hominem argument.

  • ma 30 november 2009 19:05, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Merlijn, Hoewel in het programma de vrije wil werd onderbelicht heb ik niemand horen beweren dat die niet bestaat of dat je er niets aan hebt. Dat die vrije wil nu eens onderbelicht werd was ook goed op zijn plaatst omdat de situatie van mensen vaak alleen maar aan hun eigen vrije wil met verkeerde keuzes wordt toegeschreven. En dat hoeft nog lang niet het geval te zijn. De titel van het programma is wel toepasselijk. Daarnaast kwam goed naar voren dat het strafsysteem verouderd is en averechts blijkt te werken.

    Toch wel.
    Het uitgangspunt is determinisme, een filosofie met als doel publieke opinie te veranderen, en niet een of ander onderzoek die de afwezigheid van vrije wil zou bevestigen.
    Als je vervolgens alleen de extremere voorbeelden erbij betrekt om de aangeboren hulpeloosheid zogenaamd aan te tonen, zoals het voorbeeld van psychiatrische aandoeningen bij criminelen, dan doe je onrecht aan het thema van 'de onrendabelen'.

    Bovendien insinueer ik geenszins dat mensen altijd verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor elke (slechte) keus die ze maken.
    De (maatschappelijke) omstandigheid kan daar in sommige en mogelijk veel gevallen daar ook debet aan zijn.
    Dat is wat mij betreft dan ook de tweede bottleneck: in de discussie wordt ingegaan op de mankementen van het individu, niet op de mankementen van de vaak manipulerende en eisen stellende maatschappij.
    Het stuk van Karl Marx (in het stukje Eigen Verantwoordelijkheid op Joop) vond ik tekenend hoe de mens als instrument van het kapitalisme werd weergegeven. Kun je in een dergelijk kapitalistisch systeem eigenlijk nog wel verwachten dat niet het instrument, maar juist het systeem, waarin het instrument wordt gebruikt, aan een kritische blik wordt onderworpen?

    Maar nogmaals, de kritiek die er wel was, namelijk de zogenaamde onvermijdelijkheid van extreem 'onaangepast' gedrag, bleek op een leest van een verkeerde opvatting ten aanzien van determinisme geschoeid te zijn en niets anders dan dat.
    Derhalve is die kritiek niet valide.

  • zo 29 november 2009 14:31, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Tja, dood gaan we toch allemaal, dus waarom zul je bang zijn...

  • zo 29 november 2009 13:21, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Wat ik nog vergeten heb te vermelden, is dat het uitgangspunt van het ontbreken van vrije wil in de neurowetenschap zijn oorsprong vindt in het determinisme, en wel in een verkeerde opvatting daarvan.

    Dat is dan ook de reden waarom ik dit uitgangspunt bezwaarlijk vind.
    En zeker in verband met het plan om de publieke moraal radicaal te veranderen ten aanzien van wel/niet straffen en wel/niet behandelen.
    In het verlengde van die radicaal getransformeerde moraal schuilt het gevaar dat mensen zichzelf gaan beschouwen als onbewuste entiteiten, en dus ook als entiteiten die niets kunnen weten zolang ze geen expert of specialist zijn.
    Het laat zich raden in hoeverre mensen dan manipuleerbaar worden.

  • zo 29 november 2009 13:10, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Filosofie is een normatieve wetenschap, en psychologie is een formele wetenschap.
    De aanname dat alleen meten tot weten kan leiden, zoals in de empirische wetenschap, is een veronderstelling die soms berust op een wantrouwen in eigen kracht en een afhankelijke opstelling van diegenen die als expert beschouwd worden.
    Sterker nog, indien iemand niet als expert beschouwd wordt, komt het ook nogal eens voor dat naar die persoon niet geluisterd wordt.
    Dit is niets anders dan een Ad hominem argument, omdat het niet wil zeggen dat iemand geen kennis heeft als deze persoon niet gespecialiseerd is op een bepaald vlak.

    De argumentering heb ik al gegeven, en ook verwijzingen naar informatie op internet.
    Nu is het dus aan de lezer om daarvoor vatbaar te zijn.
    Of niet natuurlijk, dat is een kwestie van vrije wil.

  • zo 29 november 2009 11:10, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    "Dat is precies wat ik bedoel, deze wereld is zo ingericht dat we geen keus hebben. We hebben gewoon niks te kiezen, zelfs de idealisten realiseren zich dat je geld nodig hebt om vrij te kunnen zijn. "

    Het is maar welk uitgangspunt je neemt.
    Waar geld spreekt zijn er altijd verliezers; ons monetaire stelsel is namelijk niet solvabel. Dus krijg je een zogenaamde 'rat race'.
    In dat opzicht is de kapitalistische maatschappij beklemmend en dan kun je vaak niet vooraf bepalen waar je terecht gaat komen.
    Maar dat is het uitgangspunt van geld - fysiek leven.

    Je kunt echter wel kiezen hoe je over dingen denkt en wat je dus in feite doet met je tijd - geestelijk leven.
    Je hebt ook de keuze om geobsedeerd te raken door geld of niet; sommige wensen komen niet uit, maar ook dat is afhankelijk van je eigen wensen.
    Moet je willen wat je 'behoort' te willen?

  • zo 29 november 2009 07:37, bij Eigen schuld, dikke bult?

    Merlijn

    Spinoza had een voorliefde voor de gevestigde orde, ofwel het sociaal-maatschappelijke collectief.
    Een dergelijke conformistische ideologie zien we ook terug in Orwell's '1984'.
    Dat dit ten koste gaat van de kritiek van de rede (Immanuel Kant) laat zich raden.

    Het handelen uit puur eigenbelang zoals Spinoza dat beschrijft is zelfs niet waar in de dierenwereld.
    Er bestaat zoiets als altruisme, opoffering, persoonlijk rechtvaardigheidsgevoel en zelfrespect.
    Dat kan alleen door vrije wil.

    Het verloochenen van die vrije wil kan alleen maar tot kritiekloos conformisme leiden en tot een dehumaniseren en artificieren (nieuw woord: kunstmatig worden) van de menselijke geest.

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven