Profiel van Ank Aerts Word fan

Ank Aerts

Ank Aerts

Sinds 2002 ben Ik ben werkzaam als stafmedewerker Kwaliteit en Beleid van de Stichting MEE Zuid-Limburg, een organisatie die mensen met een beperking adviseert, ondersteunt en begeleidt. Ik schrijf columns over alledaagse en minder alledaagse onderwerpen.

Ik ben fan van

Ik ben nog van niemand fan.

Mijn laatste reacties

  • zo 08 november 2009 18:16, bij Topvrouw? Nu even niet!

    Ank

    Als je niet weet wat je met je leven wil, ben je reddeloos verloren. Overgeleverd aan de grillen van anderen, het lot of de maatschappij. Wat dat betreft lijkt het erop dat de vrouwen het vroeger gemakkelijker hadden. Zich niet bewust van de piramide van Maslov -verwezenlijk u!-, maar wel van hun maag en het aantal kinderen dat verzorgd moest worden, was er verder niet zo veel te kiezen. In plaats daarvan golden er credo?s als brood op de plank en geld in het laatje. Heel overzichtelijk. Twee voeten op de grond, overdag de handen uit de mouwen en ?s avonds moe van het harde werken op tijd het bed in.
    In de 21e eeuw hebben wij net als het bedrijf waarvoor we werken, op zijn minst een eigen visie. De daarvan afgeleide missie beschrijft in een mooie volzin waartoe wij op aarde zijn. Daar is op zijn minst over nagedacht. Ons bestaansrecht wordt gevangen in mooie woorden. Er eenvoudig zijn, omdat leven nu eenmaal nieuw leven voortbrengt, is een ouderwetse, bijna dierlijke gedachte. Nee, elk menselijk leven, ook het jouwe al geloof je het zelf amper, is verbonden met een missie die correspondeert met het weten-wat-je-wilconcept. Of voor de gelovigen onder ons: het Gods-wilconcept. Om er ?echt bij uit te komen? moet je, als je het niet vanzelf voelt of weet, ?afdalen in jezelf?. Want helemaal diep verstopt, ergens achter een plooitje van je ziel zit het verborgen zaadje van ?je-zelf?. Een kat mag een kat zijn, een boom een boom, maar jij als mens komt er niet zo gemakkelijk vanaf. Jij moet gelukkig zijn en dat ben je pas als je persoonlijke missie voltooid is. Het zaadje moet en zal tot wasdom komen.
    Maar stel je nu eens voor dat je geen indrukwekkend zaadje vindt? Dat je in feite helemaal niet zo veel bijzonders wil?
    Een schooltje bouwen in Madagaskar? Niet aan denken!
    Iets uitvinden waarmee gehandicapten beter kunnen fietsen? Waarom ik?
    Een nieuwe afdeling op het werk gaan leiden? Alleen het idee al!
    Het staat natuurlijk niet zo sexy, dat vermoeide. Alleen maar een beetje ?er gewoon zijn?, niks ?stout? à la van Rooyen maar soms serieus, soms luchtig. Nu eens heel betrokken, dan weer eens wat afstandelijker. Blij, bezorgd, nieuwsgierig, of ook wel onverschillig als dat zo uitkomt. Het lijkt niet zo goed in deze tijd te passen. We moeten grotere dromen en zinderende passies hebben om er bij te horen. Om het idee te hebben dat we mensen van deze tijd zijn. Je bent pas iemand als je gezien wordt: en niet alleen door je gezin, je familie en de buren, maar door iedereen: via de televisie, op YouTube. En dat jaagt de boel behoorlijk op. Soms zo erg dat iemand je eraan moet herinneren dat er niets mis mee is, als je het zo af en toe niet weet. Of maar iets ?heel kleins? wil.

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven