Bio Bekijk alles van Kartika Liotard Word fan

Kartika Liotard

Kartika Liotard Europarlementariër Verenigd Links

30 november 2010 Reageer (4) 319 x bekeken Economie RSS

Over achterkamers en achterdeuren

Nog meer marktwerking in de zorg. Desnoods via de goedkopere dokter in het buitenland.

Mensenhandel, vrijhandel en namaakproducten - drie willekeurige agendapunten van het Europees Parlement afgelopen week. Eén onderwerp ontbrak op de officiële agenda: ‘grensoverschrijdende patiëntenzorg’. Toch werd hierover in een Straatsburgse achterkamer druk overlegd. De EU wil namelijk nieuwe regels maken voor zorgbehandelingen in het buitenland.

Als fractiecoördinator voor Verenigd Links kon ik bij dit achterkameroverleg aanwezig zijn. Er staat veel op het spel. Als het huidige plan begin 2011 wordt aangenomen - en daar ziet het naar uit - dan wordt onze gezondheidszorg via een achterdeur opnieuw commerciëler. De meeste Nederlandse volksvertegenwoordigers steunen deze ‘liberalisering’ onder het mom van patiëntenrechten. Ik stel me bij ‘patiëntenrechten’ iets heel anders voor.

Als een Belgisch of Duits regioziekenhuis dichterbij is dan een grotestadsziekenhuis in eigen land, ben ik natuurlijk hartstikke voor. Ook wanneer je voor een zeer specialistische behandeling beter elders terecht kunt. Voorstanders van het EU-plan schermen voortdurend met zulke uitzonderingen. De gang naar een Italiaanse kliniek, of een goedkope knieëndokter in Hongarije kan op den duur echter negatief uitpakken op de huidige keuzemogelijkheden.

Nu krijg je bij een buitenlandse behandeling het Nederlandse tarief vergoed. Een eventueel surplus moet je bijbetalen. Dat recht op behandeling in een buitenlands ziekenhuis hebben we al sinds 1971! Er speelt dus wat anders dan noodhulp en zeldzame behandelingen. De Europese Commissie houdt zich niet alleen bezig met haar kerntaak - grensoverschrijdende kwesties oplossen - maar heeft een verborgen agenda: ze mengt zich in gezondheidstaken van de lidstaten zelf.

Naar een buitenlandse dokter gaan: sluipenderwijs wordt dit de nieuwe norm. Met 'vrijheid en recht' als liberale lokmiddelen. ‘Liberaal’ zou moeten staan voor 'vrijheid', maar in het Europees Parlement staat de term doorgaans voor 'markt en handel'. Met keuzevrijheid heeft het Europese liberalisme al lang niks meer te maken. Let op mijn woorden: het ongrijpbare marktmechanisme bepaalt straks dat je voor bepaalde operaties niet naar het buitenland mág maar móet. Of dat er helemaal geen keus meer is omdat de taak is uitbesteed.

Ik ben mordicus tegen de manier waarop Brussel via een achterdeur meer marktwerking invoert in onze zorg. In 2006 zijn we er met zijn allen in geslaagd om de zorg buiten de zogeheten 'Bolkesteinrichtlijn' te houden. Daar ben ik nog steeds trots op. De richtlijn voor 'grensoverschrijdende gezondheidszorg’, is echter een nieuwe poging van de Europese Commissie om via de achterdeur nationale zeggenschap te verminderen. Haar richtlijn bevordert dat de zorg verder door 'marktdenken' wordt geïnfecteerd.

Mijn belangrijkste bezwaar is, dat liberale partijen de patiënt vooral zien als consument en de zorg als product. Ze gebruiken dat idioom zelfs openlijk. Maar een patiënt voelt zich helemaal geen zorginkoper. Die wil alleen de allerbeste zorg. Liefst dicht bij huis, bijvoorbeeld voor het familiebezoek. De discussie zou moeten gaan over mechanismen die de kwaliteit van de zorg in je éigen regio verhogen. In plaats daarvan gaat het om zorgmogelijkheden elders in de EU, als ze maar goedkoop zijn. Naar de dokter gaan in het buitenland: op termijn geen uitzondering. Het medisch toerisme rukt op.

Een voorbeeld: Sonja reist naar Roemenië voor een kaakoperatie. Veel kapitaalkrachtige Sonja’s volgen dit voorbeeld en ginds floreert de Roemeense kliniek. De lokale zorg voor Roemenen wordt zelfs verdrongen, Sonja’s betalen beter en sneller, zij krijgen voorrang. De Oost-Europese kaakklinieken worden big business; de duurdere Nederlandse kaakzorg krimpt. Voor Sonja’s verzekeraar zijn Roemeense dokters veel lucratiever geworden: “Mee met de volgende kaakvlucht naar Boekarest? Geen wachtlijst, u wordt meteen geholpen!”

Grensoverschrijdende patiëntenzorg gaat niet over patiënten, maar over kostenbeheersing. In Straatsburg spraken we over voorafgaande toestemming voor een buitenlandse behandeling. Ik voorspel: gaat het om een standaardoperatie in een goedkope lidstaat, dan ligt toestemming voor de hand. Maar wat als de buitenlandse behandeling nou eens duurder uitpakt, maar wel beter, sneller of minder risicovol? En wat als Bulgaarse patiënten massaal naar hier komen? Is ‘vrije keuze’ ook hún ‘patiëntenrecht’? U voelt het antwoord al. Alleen de rijke kopgroep met elleboogproblemen kan kiezen of krijgt voortrekzorg. Wie een gewone standaardverzekering heeft, rest de wachtlijst…

Laatste Reacties (4) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Rob Geurtsen, di 30 november 2010 15:24 Reageer op Rob

    Rob

    Mevrouw kartika

    Tja wat veel mensen vergeten is dat hoe verzekeraars het ook draaien zorg uit de basispolis moet ook uit het buitenland gehaald kunnen worden. Daar komen nog wel rechtzaken over - hoop ik.

    Dat de EU vrij economisch verkeer wil en dat dit zo min mogelijk belemmerd moet worden is een openlike duidelijke doelstelling. Dat binnen de EU, naast de commissie, het parlement vooral de Raadsleden (ministers van de lidstaten) macht en invloed hebben geeft ruimte aan debiel complot denken. De mechanismen kunnen optreden, maar systeem-denken en zinnige causale ketens testen, zal u leren dat het ook anders kan lopen. Uw oplossingen kunnen ook nadelen brengen die u nie noemt of niet voorspellen wil of kan, in uw causale keten.

    Dat marktvrijheid te weinig vrijheid is maar meer kapitalisme en marktwerking voor consumenten per se goede gevolgen deel ik met u.

  • - -, di 30 november 2010 13:50 Reageer op -

    -

    Ik vind het uitermate suggestief wat u hier allemaal stelt. Uw betoog is een opeenstapeling van veronderstellingen die veelal funderen op achterdocht en een negatief toekomstbeeld.

    Dat is prima, want, u onderbouwd uw 'angst'. Maar daar zit nu het probleem, verder dan veronderstellen komt het niet. Laten we kijken naar de huidige situatie. Steeds vaker wijkt de patiënt uit naar het buitenland, niet omdat dit 'moet' maar omdat daar betere specialisme bestaat voor de behandeling die de patiënt in kwestie behoeft.
    Of patiënten wijken op basis van wachtlijsten uit naar het buitenland.

    Er zijn legio voorbeelden te geven waarom patiënten uitwijken naar het buitenland. En voor de meeste voorbeelden telt dat patiënten hier zelf bewust volledig achter staan of omdat er geen betere keuze bestaat.

    Het wordt pas een probleem, uw angst, als zorgverzekeraars patiënten gaan verplichten een retourtje Roemenië te boeken omdat daar dezelfde behandeling die ook in Nederland kan plaatsvinden voor de helft goedkoper toegepast kan worden. Maar daar is op heden totaal geen sprake van en ik geloof niet dat het die richting opgaat.
    Ik vind uw relaas wat betreft ook pover in opbouw, zoals gezegd zijn het met name aannames die ik hier aantref.

    Wel ben ik van opvatting dat de privatisering in de zorg een slechte zaak betreft. De openheid om naar het buitenland te kunnen reizen voor een specialistische behandeling of omdat daar geen wachtlijsten bestaan voor een specifieke behandeling juich ik toe, maar de 'norm' die over de kwaliteit waakt moet Europees vastgesteld worden alsmede de kosten voor behandelingen, dan is het voorts aan de patiënt zelf om te bepalen welke behandeling voor hem of haar van toepassing is, dit, vanzelfsprekend, in overleg met een deskundige arts en niet met een zorgverzekeraar die binnen deze context niet als objectieve partij kan functioneren.

  • karuna waaijer, di 30 november 2010 16:22 in reactie op - - Reageer op karuna

    karuna

    [maar de 'norm' die over de kwaliteit waakt moet Europees vastgesteld worden alsmede de kosten voor behandelingen]

    De norm kan natuurlijk wel gelijk gesteld worden, maar de kosten natuurlijk niet want dan is er geen marktwerking meer.

    Specialisaties zijn toch wel om het geheel goedkoper te maken. In die zin heeft de auteur natuurlijk gewoon gelijk. Het gaat echt niet over de patient, het gaat over de kosten.
    En daar zit een nadeel aan. Als de Roemense kliniek uit het voorbeeld de operatie in Roemenie goedkoper doet dan in Nederland bestaat de kans dat de zorgverzekeraar op den duur geen zorg meer inkoopt bij een bepaald ziekenhuis óf zegt tegen de Nederlandse klinieken, jij moet het ook deze prijs kunnen doen. Als het ziekenhuis in Nederland dan zegt: dat kan niet, dan laten ze die zorg gewoon vallen en langzaam maar zeker MOET je naar Roemenie voor een operatie. Of vanuit Groningen naar Limburg omdat de operatie alleen daar nog gedaan wordt in Nederland.

    Dat hoeft niet nadelig te zijn.
    Alhoewel ik het best een probleem ga vinden als ik straks 80 ben en ik naar Roemenie moet voor zeg een staaroperatie omdat ik anders bij moet betalen hier.
    Dat gaat de ouderen en de minder bedeelden natuurlijk mogelijkheden kosten óf ze kunnen ook nog met minder kwaliteit genoegen moeten nemen als er wel een is in de buurt maar goedkoper en bv met minder nazorg of weet ik wat.

  • Piet de Geus, wo 01 december 2010 02:04 in reactie op karuna waaijer Reageer op Piet

    Piet

    "Dat gaat de ouderen en de minder bedeelden natuurlijk mogelijkheden kosten óf ze kunnen ook nog met minder kwaliteit genoegen moeten nemen als er wel een is in de buurt maar goedkoper en bv met minder nazorg of weet ik wat."

    Vooral die nazorg is een probleem. Er zijn massa's mensen die bijvoorbeeld hun gebit onder handen laten nemen in Tsjechië, omdat dat daar zo goedkoop is. Maar als er dan problemen zijn rennen ze naar de Nederlandse tandarts. En dan kijken ze nog vreemd op ook als die het zo langzamerhand zat is om de problemen van die goedkope buitenlandse collega's op te lossen.

 

Reageren

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven