Bio Bekijk alles van Nico Haasbroek Word fan

Nico Haasbroek

Nico Haasbroek oud-hoofdredacteur NOS Journaal

09 januari 2011 Reageer (8) 400 x bekeken Leven RSS

Nico's nieuws 5: Ach, Coen Moulijn

De mooiste herinneringen bewaar ik aan mijn gesprekken met hem bij Vermeijden, de delicatessenwinkel bij mij om de hoek. Daar kwam hij vaak broodjes halen. Ik ook

Ik heb hem een paar keer mogen interviewen, maar van de inhoud kan ik me niks meer herinneren. Coen was niet een man van prikkelende uitspraken. Je deed het om dat hij bij Feyenoord hoorde. En bij de stad. Ook ik was wel eens in zijn winkel geweest. Of in de sponsorbox van Willem van 't Wout.

Maar de mooiste herinneringen bewaar ik aan mijn gesprekken met hem bij Vermeijden, de delicatessenwinkel bij mij om de hoek. Daar kwam hij vaak broodjes halen. Ik ook. Want Vermeijden heeft de lekkerste broodjes van Rotterdam. Daar kwam zelfs Coen voor van zijn herenmodezaak op Zuid. En dan stonden we in de rij, groeten elkaar beleefd, en maakten een praatje. Meestal ging het nergens over, maar nietszeggendheid kan betekenisvol zijn,  kan in je geheugen blijven hangen. Meneer Moulijn. Keurig gekleed. Vriendelijk. Met broodjes.

Zaterdag is de begrafenis. Ik twijfel of ik naar de Coolsingel zal gaan. Enigszins bang dat het toch weer uit de hand zal lopen. Maar Mieke, die niet ver van Coen's Bloklandstraat is opgegroeid, gaat wel. Het is echt Rotterdams weer: fris en winderig. Het is al behoorlijk druk op de Coolsingel. Veel bekende gezichten. Het Rotterdamgevoel. Harde koppen, gewone kleding, stoere taal. We bellen Wilfried. Die zegt dat hij bij het beeld van Oldenbarnevelt staat. Ik zie Jan Oudenaarden. Net zo bescheiden als Coen. Hij heeft een prachtig gedicht over het stadion geschreven. 'Onze Kuip der Kuipen, ja wordt het Kuipst van allemaal'. Ik hoor het hem nog voorlezen op de laatste avond in de oude Kuip. Onze neef Mitch was een toonaangevend lid van de harde kern van de Feyenoord-aanhang. Hij trouwde hier op het stadhuis en kwam in een ruim van een schip in de haven om het leven. Ook hij werd herdacht tijdens een heel bijzondere bijeenkomst in het Maasgebouw, onderdeel van de Kuip. Op het moment dat ik aan hem terugdenk wordt ineens overal rood licht ontstoken en beginnen omstanders het Feyenoord repertoire te zingen. De kist van Coen. Licht. Rook. Lawaai. Respect. Rotterdammers onder elkaar. Daarna volgen de bussen met de VIP's. Ik zie veel Gerard Cox-achtige hoofden. Mieke zegt: "Raar idee dat de onderklasse hier voor de bobo's staat te klappen." Voor het afscheid van Coen worden ze op afstand gehouden. Zo zijn de verhoudingen hier. We druipen af en stuiten op Tineke, die we uit het caféleven kennen.  Ze vertelt dat bij de dood van haar moeder ook als laatste 'You 'll never walk alone' klonk. We doen een bakkie. Als ik terug naar huis fiets ligt de Coolsingel er weer bij alsof er niks gebeurd is. Ik vang nog wel een glimp op van de zwart wit foto van Coen, die op de voorkant van het stadhuis is geplakt. De wind heeft weer vrij spel.

Laatste Reacties (8) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Erik van Erne, di 11 januari 2011 11:02 Reageer op Erik

    Erik

    Mooie voetballer, aardige man. Helaas aan ieder leven komt een eind. Coen rust zacht

  • Ben Joosten, di 11 januari 2011 00:09 Reageer op Ben

    Ben

    Als geboren Rotterdammer, maar daar al 50 jaar weg, zal ik bepaalde beelden nooit vergeten. Europa cup, dat was: laat opblijven, en zien hoe Feyenoord in een ver land tegen Benfica speelde.
    Ik herinner me vooral de afscheidswedstrijd in 1965 van Sir Stanley Matthews, ter gelegenheid van diens 50e (!) verjaardag. Engeland speelde tegen de rest van de wereld, en in dat laatste elftal speelde, naast legendarische grootheden als Puskás en Di Stefano, als enige Nederlander ook "onze" Coen Moulijn.
    Reken maar, dat ik gloeide van trots.
    Met zijn dood verdwijnt ook een stukje van mijn jeugd.

  • YggY ..., zo 09 januari 2011 17:08 Reageer op YggY

    YggY

    Ik ben inmiddels oud genoeg om te kunnen zeggen dat ik Moulijn heb zien spelen want dat was het namelijk toen nog. Voetbal was nog een spelletje en het was nog een tijd dat een voetballer er niet bij liep als een wandelende reclamezuil.

    Zijn voetbal-stijl zag er enigszins driftig uit met korte snelle bewegingen, zo hard als zijn kleine beentjes hem maar konden dragen. Ging hij buitenom of binnendoor dat was voor menig verdediger de vraag waar ze maar zelden een passend antwoord op hadden.

    Het was een markante voetballer, een voetballer met een geheel eigen stijl en watervlug maar het meest opvallende aan Coen Moulijn is wel als je hem opzoekt op Wikipedia want daar staat o.a. het volgende:

    Hij speelde vanaf midden jaren vijftig tot begin jaren zeventig als linksbuiten bij Feyenoord en het Nederlands elftal.

    Het is niet alleen dat hij een markant voetballer was en geen man van grote woorden maar het getuigt van een bepaalde clubliefde als je zolang bij dezelfde club speelt.

    Het was in de tijd dat voetbal nog een spel was en niet het veredelde rugby-spel van tegenwoordig, het was ook een tijd dat de commercie het spel nog niet had gekaapt.

    Coen Moulijn speelde het voetbal zoals het voetbal gespeeld moest worden en ook bedoeld was om gespeeld te worden.

    Kleine man, grote daden, geen woorden maar daden.

  • Eric Jan Taapken, zo 09 januari 2011 16:29 Reageer op Eric Jan

    Eric Jan

    Nico,
    Ik sprak met mijn vader de woensdagavond, we herdenken de dood van mijn moeder in november en huilden samen maar spraken ook over Coentje, hij had hem dikwijls zien spelen in de Kuip en hield van deze mooie, sympathieke dribbelaar, ik ben bij Sparta terecht gekomen maar ik heb warme gevoelens voor deze oud speler, een gemis voor het Nederlandse voetbal en voor deze mooie stad die juist uniek is vanwege zijn bijzondere goede jeugdopleidingen zowel van West als Zuid, maar ik denk vooral aan Coentje als een warm mens en zag hem ook regelmatig op het Kasteel bij zijn oud voetbalvrienden van o.a. Sparta en Feyenoord gezellig kijken naar een pot voetbal en lekker babbelen,nogmaals een gemis deze nuchtere Rotterdammer, bedankt voor dit stukkie journalistiek!

  • Semolina Pilchard, zo 09 januari 2011 15:49 Reageer op Semolina

    Semolina

    Helaas ben ik te jong om Coen te hebben zien voetballen, maar zijn passeerbewegingen waren, zo blijkt uit archiefbeeld, subliem. De voorloper van Robben. Een monument, dat ook. Moulijn wees Nederland de weg naar voetbalsucces door de allereerste grote prijs in 1970 binnen te slepen.

  • Hein van Leeuwen, zo 09 januari 2011 16:28 in reactie op Semolina Pilchard Reageer op Hein

    Hein

    Bij de de eerstvolgende keer dat je die eerste zin tot aan de komma gebruikt zal ik er op reageren. Nu is dat niet gepast.

  • Semolina Pilchard, zo 09 januari 2011 16:41 in reactie op Hein van Leeuwen Reageer op Semolina

    Semolina

    Wilt u mijn comments diskwalificeren op grond van leeftijd? Zo ja, hoe oud moet een commenter zijn om serieus te worden genomen? Ten derde: hoe oud denkt u dat ik ben?

    Pfff, wat een onzin.

  • Hein van Leeuwen, zo 09 januari 2011 16:52 in reactie op Semolina Pilchard Reageer op Hein

    Hein

    Ik zei al, bij een ander onderwerp. Maar je vooringenomenheid is er nog steeds merk ik.

 

Reageren

Registreren Wachtwoord vergeten

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven