De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (7) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Martijn Benders, zo 15 november 2009 08:32 Reageer op Martijn

  

  Aangezien 'serotinelevels' aantoonbaar door jezelf te manipuleren zijn
  (makkelijk aan te tonen: denk een half uur aan plezierige zaken en je voelt je gelukkig, denk een half uur aan politiek en je voelt je klote etc)
  is de kernvraag hier: hoe komt men erbij dat externe symptoombestrijding (toedienen van drugs) die inderdaad op moeilijk meetbare factoren gebaseerd is te prefereren valt boven het mentaal trainen van mensen om zelf iets aan hun zogenaamd serotinelevel te doen? Het antwoord is uiteraard: aan mensen die zelf 'leren vissen' verdienen we niets, we verkopen liever vissen.
  
  Is het niet de hoogste tijd dat we als samenleving nieuwe vormen van secularisme implementeren? Want het lijkt mij van het hoogste belang dat de wetenschap niet in dienst van de Staat functioneert, of het bedrijfsleven. Want dan krijg je inderdaad symptoombestrijding: het bedrijfsleven is slechts geinteresseerd in oplossingen die permanent geld opleveren, de Staat is slechts geinteresseerd in oplossingen die permanent voor makkelijk te controleren onderdanen zorgt. Een hele gevaarlijke situatie, Nietzsche zag het 100 jaar terug al aankomen maar niemand luistert.

• Marten Hofstede, za 14 november 2009 12:33 Reageer op Marten

  

  Voor een Amerikaanse statistiek van "adverse reactions", zie:
  http://www.cchrint.org/psychdrugdangers/paroxetinereactionswithindications%2060-64.html. Oorzaak en gevolg lijken me in dit soort gevallen moeilijk uit elkaar te houden.

• g van brussel, do 12 november 2009 11:47 Reageer op g

  

  Het niet meten van (serotonine) tekorten en het daarop afstemmen van de dosis medicatie is een structurele en systematische tekortkoming bij alle antidepressiva.
  Wel wordt bij het verstrekken van antidepressiva in de bijsluiter en/of op de verpakking vermeld dat het de rijvaardigheid kan beïnvloeden, dus er is sprake van invloed op de werking van de hersenen zoals het ook bedoeld is door de geneesmiddelenproducent. Maar als je daarna een geweldsmisdrijf pleegt dan is het kennelijk moeilijk vast te stellen of dit ook zo is en dit juridisch te vertalen in verminderde toerekeningsvatbaarheid.
  Het nalaten van het vergaren van bewijslast over de aanwezigheid van drugs in het lichaam belemmert een goede procesorde en zou zo'n zaak bij voorbaat ongeldig moeten maken.
  Immers niet alle bewijzen voor een evenwichtige oordeelsvorming zijn beschikbaar. Waarom dan deze eenzijdige bewijsvoering ??? waardoor iemand ten onrechte kan worden veroordeeld i.p.v. behandeld ?
  Waarom vinden wij dat drugsgebruik door gezonde mensen schadelijk is voor de gezondheid in het algemeen en de hersens in het bijzonder, terwijl dezelfde drugs gegeven - als medicatie - aan zieke mensen heilzaam zou werken. Is het dan alleen een arts die tegen de medicatie kan vertellen dat het middel in het geval van ziekte in het voordeel van de patient moet gaan werken en hoe wordt deze opdracht aan het middel omgezet in de bedoelde effectiviteit ? Kan dat wetenschappelijk door meting worden vastgesteld ? Soms heb ik het gevoel dat er veel Hans Kazan exemplaren bij het Openbaar Ministerie en bij de Rechterlijke Macht werken.
  
  De illusionisten zijn de wereld nog niet uit.

• Yggdrasill a.k.a. GeWeBe, do 12 november 2009 11:31 Reageer op Yggdrasill

  

  Ik beschouw mezelf ervaringsdeskundige betreffende het gebruik van antidepressiva en ik onderschrijf ook dat het gebruik van bepaalde antidepressiva een verhoging kent van het agressie niveau. Echter het kan natuurlijk nooit zou zijn dat je als een redelijk functionerend individu na het slikken van antidepressiva plotseling je familieleden vermoordt met een bijl nota bene. Ik bedoel die sprong is wel heel erg groot.

• Fernand Haesbrouck, do 12 november 2009 10:36 Reageer op Fernand

  

  Toen in de jaren '80 in het kader van een mindcontrol-programma in de VS een nieuw amfetaminepatroon was ontwikkeld, wou men vermijden dat de nieuwe stoffen met dit patroon onder een opiumwetgeving zouden worden gebracht en ook als 'nieuwe amfetamines' door het leven zouden gaan.
  
  Men bedacht daarom het verhaaltje van de serotoninetekorten.
  Tekorten, die men nu na meer dan 20 jaar nog steeds alleen maar vermoedt.(presume, in de wetenschappelijke literatuur).
  
  De nieuwe stoffen noemde men SSRI (selective serotonin reuptake inhybitor), selectief dan nog!
  
  Niemand stelde zich daarbij vragen, maar in realiteit drogeert men patiënten met een depressie met amfetaminedoping.
  
  Voorbeelden van de accidenten met die doping staan op www.ssristories.com.
  
  Maar zowel Overheden als geneeskunde doen alsof de neus bloedt.
  
  Renners zijn slimmer dan artsen, want zij weten dat ze met Prozac en Strattera legaal amfetamine als een basisdoping kunnen gebruiken.

• Ton Sijm, di 10 november 2009 17:14 Reageer op Ton

  

  Als we van iets weinig weten is het de werking van het brein. Seroxat heeft mijn vader zijn leven vreugdevol verlengd en daar is zijn hele omgeving achteraf nog steeds blij mee. Iemand die als getuigendeskundige heel veel kan zeggen is hooglerraar Rene Kahn. We weten nog geen 10% van de werking van de geest.
  
  In hoeverre Seroxat in verband met het aanzetten tot moord in verband gebracht kan worden is onmogelijk door een rechter te beantwoorden. Zet alle mensen er maar eens tegenover die er baat bij hebben.

• Stefan de Neef, di 10 november 2009 13:43 Reageer op Stefan

  

  STEL: Als ik die Mevrouw K. moet nemen als een doodnormale moeder die 'gewoon' antidepressivum slikt vanwege de stress van de wereld, de stress van het huwelijk of wat voor enigzins -normale- zaken dan ook. Plus stel dat die bepaalde antidepressivum bij haar sterke aggressieve impulsen in het brein activeerde, lijkt me het zeer zeker geen onnozele overweging dit goed te onderzoeken tijdens misdrijven.
  
  Natuurlijk kan het ook zo zijn dat ze geen doodnormale vrouw was en van nature uit aggressiever is, stoornissen heeft in haar hersenen of wat dan ook en misschien heeft de antidepressivum wel geen effect gehad. Dan nog kan je haar wel veroordelen en haar als monster beschouwen, heeft op zich ook geen zin, zo is ze geboren, zo disfuntioneerd zij, kan ze in principe weinig tegen doen.
  
  Dit is weer echt zo'n misdrijf wat eigenlijk niet meer crimineel te noemen valt, betwijfel gewoon sterk of hier enige vorm van rationele opzet bij te pas komt.