Bio Bekijk alles van Abdelkarim El-Fassi Word fan

Abdelkarim El-Fassi

Abdelkarim El-Fassi Schrijver

08 januari 2012 Reageer (50) 1581 x bekeken Leven RSS

Mijn vader, de berberbarbaar

Mijn vader koos ervoor om zijn geluk te beproeven in een land dat nooit het zijne is geweest, in de hoop dat zijn kinderen misschien wél dat gevoel zouden ervaren

Mijn vader is een Berber, van het oertype dat nog steeds kippenbouten met zijn handen uit elkaar rukt. Een Berber die in potentie nog steeds de hersenpan van een geit naar binnen kan slurpen. Een rasechte Berber, van de bovenste plank, die nog steeds in Marokko een krukje zoekt en zijn nichtjes een emmer vol van zijn lievelings cactusvruchten laat plukken. Een Berber die wel raad weet met een vissenkop. Dat is mijn vader, ja.

Mijn vader was ook mijn huiskapper. Terwijl mijn autochtone klasgenoten hun blonde lokken lieten snoeien bij echte kappers, weet ik nog goed dat ik tweemaandelijks, wanneer mijn nekhaar zich krullend richting mijn rug begon te begeven, doodstil, in mijn onderbroek op een koude leren stoel moest zitten. Dan kreeg ik een plastic laken over me heen geworpen, werd er ongerept krantenpapier op de grond gedeponeerd en kon de ‘marteling’ met een veel te botte tondeuse beginnen. Het haar werd zo nu en dan letterlijk uit mijn kop gerukt. Tsjakka. En als ik een teken van leed liet doorschemeren? Dan kreeg ik een rectificerende tik tegen mijn rechteroorlel; want stuiptrekkingen zijn niets voor échte Berbers. Als ik er aan terugdenk, begint mijn oor spontaan te piepen. Schaarse guldens werden nou eenmaal niet zo snel aan vlijmscherpe tondeuses besteed.

Vier dagen
Het is tegenwoordig een zeldzaamheid dat mijn ouders en aanhang in complete formatie onuitputbare zakken pistachenootjes verslijten. De een is getrouwd en heeft kinderen. De ander is haar geluk gaan zoeken in het buitenland. De ander is druk aan de studie. Met de islamitische feestdagen wil het nog weleens gebeuren dat we ons allen op huisnummer twaalf begeven. Dan halen we collectief herinneringen op, onofficieel tot cultureel erfgoed gebundeld. Soms, komen die ‘botte-tondeuse-herinneringen’ nog weleens ter sprake. Dan schept mijn broer op dat hij het langst een piepje heeft gehad. Vier dagen. En dan vragen we aan pa of hij er net zo om kan lachen als wij. Nee, duidelijk niet. We weten dat hij meeluistert, maar hij zwijgt en vergeet zijn faux pas liever. Ook al weet hij dat het hem is vergeven.

Gegrilde sardientjes
Die berberbarbaar die hij ooit was, die is hij nu duidelijk veel minder. Zeeland heeft hem veranderd, de negen kinderen die hij toch maar even op de wereld heeft gezet hebben hem veranderd. Het reizen heeft hem veranderd. Zijn bedevaart naar Mekka heeft hem veranderd. Zijn eerste kleinkinderen hebben hem veranderd. De Nederlandse keuken heeft hem zelfs veranderd; hij schijnt de vissenkoppen niet meer te lusten. Voor een portie gegrilde sardientjes uit de contreien van Al-Hocaima kun je hem echter nog wel wakker maken.

Vlekkenloos Berbers in een broek vol vlekken
Als mijn vader in Marokko was gebleven en het land van zijn ouders niet had achtergelaten. Dan was het leven anders geweest. Dan had hij zijn ouders vaker gezien en mij waarschijnlijk niet als een ezel opgevoed, maar op een ezel. Dan had ik tussen de schizofrenen van Tamassint-City, in vlekkenloos Berbers, in broeken vol vlekken, verlangd naar het leven achter de woeste Middellandse Zee. Mijn vader had zich dan zelfverzekerd kunnen uitdrukken in zijn moedertaal en verse pompoenen kunnen verbouwen in de bergen van Tamassint. Maar dat deed hij niet. Hij koos ervoor om zijn geluk te beproeven in een land dat nooit het zijne is geweest, in de hoop dat zijn kinderen misschien wél dat gevoel zouden ervaren. En wij het beter zullen doen. En zijn kleinkinderen nog beter. En voor die kans, daar ben ik hem onvoorwaardelijk dankbaar voor.

Thanks pa.

Laatste Reacties (50) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Peter Pater, ma 23 januari 2012 18:54 Reageer op Peter

    Peter

    Die arme Marokkaanse soldaten die mee hebben gevochten in de oorlog tussen de Europese mogendheden hebben zelf er nooit voor gekozen.

    Hun land leed op dat moment onder een gruwelijke bezetting door de Fransen en Spanjaarden.
    Als zij een keuze hadden, hadden ze liever hun eigen land bevrijd, in plaats van te sterven voor de nobele bevrijding van hun bezetters.

  • Joop Schouten, di 10 januari 2012 15:07 Reageer op Joop

    Joop

    Imazighen hebben ook aan de zijde van de geallieerden gevochten.
    In de meidagen van 1940 hielpen Imazighen soldaten bij de verdediging van Nederland, en later hebben ze een belangrijke bijdrage geleverd aan de bevrijding van Zuid-Europa.

  • Joop Schouten, di 10 januari 2012 15:25 in reactie op Joop Schouten Reageer op Joop

    Joop

    Was een reactie op Truus.

  • gerrie de vries, wo 11 januari 2012 13:10 in reactie op Joop Schouten Reageer op gerrie

    gerrie

    Wat probeer je steeds te bewijzen hoe goed de moslims waren er waren er meer die vochten aan de kant van de Duitsers, zie de Balkan, en daar is lekker huis gehouden. Je zoekt steeds naar bevestiggingen en als iemand met een tegen argument komt wuif je het weg. Ik zie het als volgt toen in de 30er jaren het fascisme opkwam dacht ook iedereen het loopt wel los zo zie ik het nu met de Islam, dus ik draai het verhaal eens om en dat die Wilders een roepende is in de woestijn. Hoeveel liepen er wel niet achter het communisme aan in de 50 en 60er jaren, de meeste hebben er nu spijt van.

  • Semolina Pilchard, di 10 januari 2012 19:31 in reactie op Joop Schouten Reageer op Semolina

    Semolina

    'In de meidagen van 1940 hielpen Imazighen soldaten bij de verdediging van Nederland, en later hebben ze een belangrijke bijdrage geleverd aan de bevrijding van Zuid-Europa.'

    Klopt niets van. Er zijn drie dode Marokkaanse soldaten aangespoeld, dat was ongeveer de Marokkaanse bijdrage aan de bevrijding van Nederland.

  • Joop Schouten, di 10 januari 2012 20:51 in reactie op Semolina Pilchard Reageer op Joop

    Joop

    Aantallen zijn niet van belang. Het zijn mensen die 'ons' hebben geholpen.

    ...

    ‘Ik was sergeant in het Franse leger in Marokko. Ik had de leiding over 34 soldaten. Bij het uitbreken van de oorlog vertrok ik met mijn eenheid naar Frankrijk. We moesten de Duitse troepen tegenhouden. In mei 1940 kwamen we terecht in Zeeland.
    Bij de strijd in Kapelle stierven twaalf van mijn soldaten. Acht soldaten werden gevangen genomen.

    Moughit Ben Daoud

    ...

    Andere Marokkaanse soldaten van het Franse leger worden in Zeeland door de Duitsers gevangengenomen. Ze worden met goederentreinen en schepen naar kampen in Duitsland gebracht. Na Nederland worden ook België en Frankrijk door Duitsland verslagen.

    ...

    ‘In mei 1940 kwamen in Venlo regelmatig treinen aan met Franse krijgsgevangenen. Ze zaten in veewagens met een kleine ruimte voor lucht en licht. Ik zag het als tienjarig meisje. Ik weet nog dat het bloedheet was en dat de soldaten riepen ‘manger’ [eten], en ‘d’eau’ [water]. Ik verstond dat niet.
    Ook gooiden de gevangenen brieven en kaarten uit de trein. Er waren ook soldaten bij met een rode fez op. Later zei mijn vader: de mannen met de rode fez zijn Marokkanen.’

    Leny van der Wouw

    ...

    ‘We hadden nog nooit een neger gezien. Eentje zei altijd Bye Bye tegen ons. We dachten dat hij zo heette, pas later begrepen we dat het Engels was.’

    Francina Tatenhove

    ...

    In de zomer van 1943 komen er opnieuw Marokkanen in Zeeland. Het zijn gevangenen genomen soldaten die als dwangarbeiders voor de Duitsers moeten werken. Ze bouwen mee aan de Atlantik-Wall, de grote Duitse verdedigingslinie langs de kust.

    'Ik was negen jaar toen ik in Vlissingen een vreemde groep mensen voorbij zag komen. Donkere mannen, gekleed in vodden, liepen door de Badhuisstraat. Ze werden bewaakt door Duitse soldaten met geweren in de aanslag. Af en toe riepen ze wat onverstaanbaars. Ik wilde een van de mannen een koekje geven, maar ik werd afgesnauwd door een bewaker.'
    Piet Quite

    ‘Elke morgen en avond liepen de Marokkanen op weg naar hun werk door onze straat in Vlissingen. Als we naar school moesten, reden we soms in dezelfde tram als de Marokkanen. De meisjes probeerden zo dicht mogelijk bij ze te zitten en probeerden een praatje te maken of gaven briefjes door. Op een gegeven moment moesten de meisjes bij de directeur van de school komen. De Duitse bewakers hadden geklaagd. Het werd verboden nog langer contact te hebben met de Marokkanen.’ Ad van Dijk




















    ‘Je kan het een vorm van naastenliefde noemen. Vooral mijn jongere zusje en broertje brachten eten aan de Marokkanen. Bij kleine kinderen maakten de Duitse bewakers geen problemen. We brachten een keer pannenkoeken. Mijn moeder zei tegen mijn zusje dat ze eerst de Duitse schildwacht een pannenkoek moest aanbieden. Wanneer die in de smaak zou vallen, mochten de gevangenen vast ook wel een pannenkoek.’
    Ad van Dijk







    ‘Met sommige Marokkanen waren we bevriend. Ik herinner me Bellaïd Ben Achmed, door ons Nimbou genoemd. In het begin was hij moe en neerslachtig. Hij had heimwee en moest ook heel hard werken. Op een gegeven moment vertelde hij ons dat hij de volgende ochtend heel vroeg zou vertrekken naar Frankrijk. Waarschijnlijk vonden de bewakers hem te lastig. We stonden die ochtend op het balkon voor ons huis om Nimbou en nog een paar andere gevangenen uit te zwaaien. Vanuit Frankrijk heeft hij ons later nog brieven gestuurd.’
    Marga van Dijk

    ‘Ik had een poesiealbum waar een van de Marokkanen iets in heeft geschreven. Hij heette Louis Merzouqui. Hij schreef in het Frans en in het Arabisch. Mijn broer Ad heeft er een tekening bij gemaakt. We kregen ook een foto van hem, waarop hij samen met zijn broer staat. Die broer was eerder in de oorlog gesneuveld.’
    Marga van Dijk

    ‘De Marokkanen in Borssele zaten gevangen achter prikkeldraad in een barak aan de Zeedijk. Ik had nog nooit zulke donkere mannen gezien. Ze hadden mooie krullen en dat vond ik prachtig. Het liefst ging ik met een paar vriendinnen naar het kamp. Hoewel het een rottijd was, vonden we het heel spannend. Ik was naaister en breide wel eens kleren voor de Marokkanen. Eigenlijk mocht dat niet. Als de Duitsers zagen dat ze een trui van ons aan hadden, pakten ze die af. Dus breide ik sokken, onderbroeken en onderhemden, want die konden ze niet zien.' Francina Tatenhove

    'Het dorp betoont hen veel sympathie, vrouwen wassen voor hen, sommigen doen zelfs meer. Er is één werkelijk beeldschone jongen bij, en profiel als een woestijngazelle. Hij is zilversmid van beroep en maakt in vaders werkplaatsje sieraden van geldstukken die de mensen brengen. Soms maken ze muziek, op meegebrachte en zelfgemaakte instrumenten, ze dansen en zingen. Ik verga van nostalgie als ik dat hoor, maar echt contact kan ik niet met hen krijgen. Ook hun etensgeuren brengen een armzalige vleug oosterse romantiek in dit afgelegen oord.’

    dagboekaantekening van Hans Warren

    ...

    'Mijn moeder Neeltje Joziasse-de Witte had een kruidenierswinkeltje. Bij de toonbank had ze een doos neergezet met het opschrift ‘Voor de Marokkanen’. Daar konden de klanten spullen in stoppen, meestal was dat voedsel of kleding. Elke dag kwamen de gevangenen op de terugweg van hun werk even langs om te kijken of er wat in zat. Als dank kreeg mijn moeder slangenstokken en ringen, die ze weer aan de klanten gaf die wat in de doos hadden gedaan. Na de oorlog ontving ze bedankbriefjes van de Marokkaanse dwangarbeiders. Ze was hier erg blij mee en heeft ze zorgvuldig bewaard.'

    Jannie Joziasse

    ...

    'Het was voor ons kinderen een hele belevenis toen de Marokkanen in Koudekerke gevangen zaten. Wij gingen vaak naar het Marokkanenkamp, zoals wij het noemden. Wij praatten met de gevangenen over het prikkeldraad, in gebarentaal want we verstonden elkaar niet. In ruil voor wat eten kregen we stokken, waarop slangen waren uitgesneden. Jarenlang heb ik deze stokken bewaard.'

    B. Mosselman

  • Semolina Pilchard, di 10 januari 2012 21:25 in reactie op Joop Schouten Reageer op Semolina

    Semolina

    Er is reeds lang aangetoond dat de zogenaamde bijdrage van Marokkaanse soldaten in Zeeland in 1940 vooral berust op de wens van de overheid om allochtonen meer bij de herdenking en 5-viering te betrekken. En ze vochten in Europa voor het geld, niet omdat ze Europa zo'n warm hart toedroegen. http://vorige.nrc.nl/article1891654.ece

  • Rene Janssen, di 10 januari 2012 14:49 Reageer op Rene

    Rene

    Mooi, liefdevol proza.

  • Bas Grootel, ma 09 januari 2012 18:22 Reageer op Bas

    Bas

    Ach. Het zal wel leuk worden in onze verzorgingstehuizen. Waar iedereen samenkomt. Papa berber wil geen alcohol. Pool Poelinson wil juist een borreltje. Opa. Nederland is daar niet vies van. Zij vinden Papa berber maar vreemd. Gaat tegen vrouwen tekeer. Zij gaan lekker slapen. Maar pappe berber heeft iets uit te leggen. Dat had hij zestig jaar geleden ook kunnen bedenken. Maar dat heeft je vader niet gedaan. Waarom eignelijk niet.

  • The Boy Wonder, di 10 januari 2012 09:11 in reactie op Bas Grootel Reageer op The Boy

    The Boy

    Wat probeer je nou eigenlijk te zeggen?

  • Mostafa Mouktafi, ma 09 januari 2012 12:24 Reageer op Mostafa

    Mostafa

    Meneer Al Fassi, als je in Marokko in de jaren 60 als beest word behandeld worden tijdens het selecteren van Marokkaanen die naar Nederland mogen gaan werken,hoe wil je dat je vader hier gaat funtioneren, als beest of mens?! Denk je dat je vader het leuk vond? als een beest door het leven? voor het geld?..
    Nederalnders kijkten toen alleen naar de schouders van de Marokkanen, een soort lopende machines zochten ze dan ..weet je laat maar, ik kom terug, ik heb nu geen tijd....wacht maar af!

  • Jim Peeters, ma 09 januari 2012 13:23 in reactie op Mostafa Mouktafi Reageer op Jim

    Jim

    onzin. Men zocht toen naar tijdelijke werkkrachten net als tegenwoordig de polen. Helemaal niks mis mee. Uitgezonderd dat het ook daadwerkelijk tijdelijk had moeten blijven.

    Verder erg mooi verhaal van hoe de ontwikkeling eigenlijk hoort te gaan. Al ben ik wel benieuwd of de vader Nederlands kan praten

  • Ibrahim (Mazdak) Qizilbash, ma 09 januari 2012 14:15 in reactie op Jim Peeters Reageer op Ibrahim (Mazdak)

    Ibrahim (Mazdak)

    Volgens mij is er toch echt wel een groot verschil tussen de Polen nu en de Marokkanen en Turken destijds. Polen zijn vrij om te komen en te gaan wanneer ze willen. Ze kunnen meerdere keren per jaar terug naar Polen om hun familie te zien. De Marokkanen en Turken konden alleen (na jaren) terug als ze bereid waren het risico te lopen niet meer terug te mogen.

    Ook het Europa uberhaupt binnen kunnen komen was voor de Marokkanen en Turken anders. Polen hoeven nu niet in hun onderbroek in rijen te staan voor een arts die hun de mond laat opensperren om naar de tanden te kijken en hun lichaam betast, vrezend dat ze niet mee mogen als ze een gaatje in een tand hebben. Zij worden niet als beesten op de markt gekeurd. Een Pool die een goede opleiding gehad heeft (hoogopgeleide gastarbeiders waren vroeger niet gewenst en nu maar klagen over het opleidingsniveau!), hoeft dat niet te verbergen voor de immigratieselecteur, hoeft niet met een plattelandsaccent te praten om niet uit de toon te vallen tussen de andere kandidaten.

    Polen werken onder veel betere arbeidsomstandigheden als waarin de Marokkanen en Turken vroeger werkten. EU regels zorgen ervoor dat de werkgevers hun Poolse werknemers met dezelfde voorzorgsmaatregelen (giftige stoffen, veiligheid) laten werken als de Nederlandse. Polen werken ook voor hetzelfde minimumloon als Nederlanders. Dat was vroeger wel anders. Er zullen nu vast wel regels gebroken worden, maar er is volgens mij geen massale en systematische uitbuiting meer zoals vroeger.

  • Truus Beek, ma 09 januari 2012 20:47 in reactie op Ibrahim (Mazdak) Qizilbash Reageer op Truus

    Truus

    tja zo'n medisch keuring heb ik ook 2 keer moeten ondergaan om bij mijn vorige en huidige werkgever te kunnen werken.

  • gerrie de vries, ma 09 januari 2012 15:46 in reactie op Mostafa Mouktafi Reageer op gerrie

    gerrie

    Hoe denkt u hoe de arbeidsrechten waren in de 20 en 30er jaren?

  • Truus Beek, ma 09 januari 2012 20:43 in reactie op Mostafa Mouktafi Reageer op Truus

    Truus

    ze werden niet als beesten behandeld.
    Er is veel fout gegaan maar als beesten behandeld dat zeer zeker niet
    let wel een kleindeel van de marokkanen kwamen hier echt als gastarbeider

  • Wiljan Hoes, di 10 januari 2012 11:22 in reactie op Truus Beek Reageer op Wiljan

    Wiljan

    Inderdaad, een zeer klein deel. !4.000 zijn op deze manier geworven. De rerst dus níét. De meesten, verreweg, kwamen op eigen houtje.

  • dr. Bob, ma 09 januari 2012 12:19 Reageer op dr.

    dr.

    Négen kinderen ? !!!! Got in den Haag.
    P.S. Waarom hoor je nooit, maar dan ook helemaal nooit, van Marokkanen die géén Berber zijn ?)

  • Ibrahim (Mazdak) Qizilbash, ma 09 januari 2012 13:29 in reactie op dr. Bob Reageer op Ibrahim (Mazdak)

    Ibrahim (Mazdak)

    Omdat Marokkanen bijna allemaal Berbers zijn? Er zijn maar weinig Arabieren in Marokko hoor. In Nederland zijn de meeste Marokkanen afkomstig uit het Rif gebergte, dus hier zijn nog minder Marokkaanse Arabieren dan in Marokko.

    In tegenstelling tot Libanon, Syrië, Irak en de rest van Mesopotamië kun je in Noord-Afrika heel goed de Berbers (haplogroep E) van de Arabieren (haplogroep J) onderscheiden. Berbers zijn namelijk geen Semieten. In Mesopotamië is het moeilijker om de oorspronkelijke bevolking te onderscheiden van de Arabieren, omdat de bevolking vóór de Arabische veroveringen ook al Semitisch (haplogroep J1 en J2) was.

    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4d/Haplogroups_europe.png

  • dr. Bob, ma 09 januari 2012 14:43 in reactie op Ibrahim (Mazdak) Qizilbash Reageer op dr.

    dr.

    Dat bijna álle Marokkanen Berbers zijn had ik al vermoed.
    Maar waarom wordt er dan zo opschepperig over gedaan, alsof het iets heel bijzonders is, iets om trots op te zijn ?

  • Truus Beek, ma 09 januari 2012 20:45 in reactie op dr. Bob Reageer op Truus

    Truus

    Berbers hebben in een legeronderdeel aan de zijde van Franco gevochten, ieder volk heeft zo zijn zwarte bladzijden

  • Joop Schouten, ma 09 januari 2012 12:08 Reageer op Joop

    Joop

    Tja, 'Berbers'.
    Ik hen nooit negatief tegen 'de Berber' aangekeken.
    Hun voorvaderen waren 'visionairs', ondernemend en 'geleerd'.

    Ik heb twee jaar geleden het Alhambra gezien en bewonderd.
    Prachtige arabesques. Echte Berber architectuur !
    Ik wou dat ik toen de tijd had om meer van ze had kunnen bekijken.
    ...

    Zijsprong. Dit doet me direct denken aan 'Mongolen'. Die worden door velen ook als 'onbeschaafde paardenneukers' gezien (...). Het was wél een 'mongool', Sjah Jahan, die de Taj Mahal liet plaatsen.
    Sjah Jahan was een directe afstammeling van Baboer Sjah (afstammeling van Dzjengis Khan).

    Over de veroveringoorlogen zal ik het maar niet hebben (...).
    Dat was en is, van beide volkeren, net zo vreselijk als die van de V.O.C..
    We kunnen 'elkaar' in dit opzicht wel een hand geven (...).

    Fijn dat je hier woont Abdelkarim. Bedank je pa ook namens mij s.v.p..
    : )

  • Nieuw!: Veldman, ma 09 januari 2012 13:46 in reactie op Joop Schouten Reageer op Nieuw!:

    Nieuw!:

    Berbers zijn een groots volk

  • Joop Schouten, ma 09 januari 2012 14:13 in reactie op Joop Schouten Reageer op Joop

    Joop

    Corr.: 'Ik heb nooit negatief tegen 'de Berber' aangekeken.'

    (Gaat weer lekker.)

  • Nieuw!: Veldman, ma 09 januari 2012 14:35 in reactie op Joop Schouten Reageer op Nieuw!:

    Nieuw!:

    als je echt aardig wil zijn noem je ze natuurlijk geen berber maar amazighen

  • Joop Schouten, ma 09 januari 2012 15:48 in reactie op Nieuw!: Veldman Reageer op Joop

    Joop

    O.K.: 'Imazighen'.

    ; )

  • gerrie de vries, ma 09 januari 2012 15:47 in reactie op Joop Schouten Reageer op gerrie

    gerrie

    Door wie is het gebouwd denk jij?

  • Joop Schouten, ma 09 januari 2012 16:48 in reactie op gerrie de vries Reageer op Joop

    Joop

    De architect is niet bekend.

    Misschien waren het wel Jan van Haelst and Filips van Beergine.
    ; )

  • gerrie de vries, ma 09 januari 2012 17:20 in reactie op Joop Schouten Reageer op gerrie

    gerrie

    Door slaven Joop.

  • Nieuw!: Veldman, ma 09 januari 2012 23:13 in reactie op gerrie de vries Reageer op Nieuw!:

    Nieuw!:

    goh ik google op slaven en alhambra en kom op allerlei extreem rechtse sites terecht .

    niet dat ik het nu gelijk niet geloof maar een beetje een neutrale bron zou wel fijn zijn .

  • gerrie de vries, ma 09 januari 2012 18:41 in reactie op Joop Schouten Reageer op gerrie

    gerrie

    Wat ben je stil Joop.

  • Joop Schouten, ma 09 januari 2012 23:48 in reactie op gerrie de vries Reageer op Joop

    Joop

    Ik was dit draatje ff vergeten Gerrie.

    Tja.... Slaven. Het schijnt een algemeen wijdverbreid modeverschijnsel te zijn geweest.

    Er zijn nog steeds hedendaagse vormen van slavernij te bekijken in de etalages van 'uitzendbureaus'.
    : )

  • gerrie de vries, di 10 januari 2012 09:00 in reactie op Joop Schouten Reageer op gerrie

    gerrie

    Dus daar doe je met mee af een mode verschijnsel, hmmm.... Joop zeer slecht argument.

  • Joop Schouten, di 10 januari 2012 09:59 in reactie op gerrie de vries Reageer op Joop

    Joop

    Door je te focussen op slaven verleg je de discussie van de opdrachtgever/ontwerper naar de 'arbeiders'.

  • gerrie de vries, di 10 januari 2012 16:53 in reactie op Joop Schouten Reageer op gerrie

    gerrie

    Zo kan ik er nog wel een paar, je probeert iets krom recht te praten.

  • Nieuw!: Veldman, di 10 januari 2012 18:09 in reactie op gerrie de vries Reageer op Nieuw!:

    Nieuw!:

    Kom eerst een met een betrouwbare bron

  • gerrie de vries, wo 11 januari 2012 14:48 in reactie op Nieuw!: Veldman Reageer op gerrie

    gerrie

    Waarom? kom maar met een betrouwbare bron die het tegendeel bewijst.

  • Joop Schouten, di 10 januari 2012 18:23 in reactie op gerrie de vries Reageer op Joop

    Joop

    Nee Gerrie. ik heb het over vakmanschap en schoonheid in de architectuur.

  • gerrie de vries, wo 11 januari 2012 14:46 in reactie op Joop Schouten Reageer op gerrie

    gerrie

    Acg Joop dit hebben ze ook in frankrijk, italie, duitsland, roemenie, rusland,nederland, belgie,bulgarije en ga zo maar door dus dat overdreven gedrag laat a.u.b. achterwegen.

  • Co Stuifbergen, ma 09 januari 2012 11:22 Reageer op Co

    Co

    Ook ik dacht:

    de vader heeft de kinderen verwekt, de moeder heeft hen ter wereld gebracht.

  • Bijstandskoning van GeenStijl, ma 09 januari 2012 11:02 Reageer op Bijstandskoning

    Bijstandskoning

    9 kinderen... Sorry hoor maar dan geef ik u groot gelijk dat u deze titel met barbaar kiest!

  • Evert van Vliet, ma 09 januari 2012 10:56 Reageer op Evert

    Evert

    "Dan halen we collectief herinneringen op, onofficieel tot cultureel erfgoed gebundeld."

    Dat ontstijgt het officiële goedje met vlag en wimpel.

  • Al Bundy, ma 09 januari 2012 08:59 Reageer op Al

    Al

    "de negen kinderen die hij toch maar even op de wereld heeft gezet hebben hem veranderd"

    Z'n echtgenote die dit presteerde wordt -naar echte vrouwen onderdrukkingstraditie- maar weer eens even fijntjes buiten het verhaal gehouden...

  • Dikra L, ma 09 januari 2012 15:43 in reactie op Al Bundy Reageer op Dikra

    Dikra

    Als je goed naar de titel had gekeken, had je kunnen zien dat deze tekst gaat over zijn vader. DAT is de reden dat er niets wordt gezegd over de moeder, dit heeft niets met vrouwenonderdrukking te maken zoals jij graag wilt geloven. En daarnaast zou hij zijn moeder tekort doen als hij haar tussen neus en lippen door zou noemen :)

  • Al Bundy, ma 09 januari 2012 17:51 in reactie op Dikra L Reageer op Al

    Al

    Precies en het had hem juist gesierd als hij hier z'n moedâh in de schijnwerpers had gezet!
    Maar goed, vrouwen daar nu eenmaal niet op de eerste plaats, ik zal d'r mee moeten leren leven :(

  • Rene Janssen, di 10 januari 2012 14:50 in reactie op Al Bundy Reageer op Rene

    Rene

    Je snapt er echt geen ene moer van.

  • jopie bakkert, ma 09 januari 2012 05:38 Reageer op jopie

    jopie

    een prachtig verhaal, dat heeft u goed geschreven. mvrgr j.bakkert

  • Nieuw!: Veldman, zo 08 januari 2012 23:41 Reageer op Nieuw!:

    Nieuw!:

    net mensen hè die berbers
    echt kerel zoveel verschillen jullie niet van ons hoor
    alsof onze vaders niet op ons neerkijken omdat we geen kip durven te slachten of de vetrandjes van het vlees snijden

    volgens mij hebben jullie tweede generatie mocro's maar een raar beeld van ons .

    niet alle papa's in nederland waren intellectueel of woonden in het gooi

  • Herman , zo 08 januari 2012 23:37 Reageer op Herman

    Herman

    Hier vind je wat en daar laat je wat Abdelkarim El-Fassi.

    Voor een portie gegrilde sardientjes uit de contreien van Al-Hocaima kun je hem echter nog wel wakker maken.
    En niet alleen je vader.

    Was fijn om het te lezen en het ga je goed.

  • Vals Plat, zo 08 januari 2012 22:57 Reageer op Vals

    Vals

    Ontroerend.

    Het streven om het onze kinderen (nog) beter te laten hebben dan wij is universeel. Sommigen moeten daar grote offers voor brengen.

 

Reageren

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven