De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (6) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Hans Paul LHUR, za 21 november 2009 19:16 Reageer op Hans Paul

  

  Tja, in de jaren 60 waren de ouders ook lui, men kwam daar op terug.
  Wanneer gaat de dingen nu eens langs de lijn van fijne nuance gevoed door echte aandacht.

• eveline salario, vr 20 november 2009 13:01 Reageer op eveline

  

  Hoi,
  Ik heb mijn kinderen vaak ook zo behandeld, dan zei ik dat ik geen zin had, of iets niet kon, dan deden ze het zelf . Zo hebben ze veel meer geleerd dan dat ik het voor je zou doen. Je moet dan wel geduld en gevoel voor humor hebben, en ze mogen fouten maken.
  je moet dan wel inschatten wat ze kunnen en ze behandelen naar hun leeftijd. met respect.
  En mijn dochters zaten allebei op de Dalton, daar moet je ook zelf je lessen leren. De ene studeert Engels en de ander heeft nu een goede baan.
  Het ligt er natuurlijk ook aan hioe je zelf bent opgevoed.

• Censuur Joop, vr 20 november 2009 11:35 Reageer op Censuur

  

  Allemachtig zeg, we hebben weer eens iets nieuws uitgevonden.
  
  Mijn vader liet mij al bijna zestig jaar geleden eerst alles zelf oplossen. Ik kan me nog herinneren hoe hij altijd zei, "probeer het eerst zelf maar, als het dan echt niet lukt kan je het weer eens vragen". Vaak was ik woedend op hem, maar naarmate ik ouder werd was ik hem er dankbaar voor. Het maakte me ondernemend en onafhankelijk.
  Alhoewel ik slechts (van)uit mijn eigen ervaring kan putten en praten denk ik dat dat gold voor vele ouders en kinderen in die tijd.
  
  Elk decennium kent een andere methode van opvoeden. Iedere keer weer wordt het wiel opnieuw uitgevonden. Het maakt ouders onzeker en overbezorgd. Bang om iets fout te doen. Moest je gisteren je kind laten huilen bij buikkrampjes, vandaag moet je darmmassage toepassen en morgen moet je het gewoon een mild laxeermiddeltje geven. Maar wat doe je dan overmorgen? Je eigen gevoel volgen natuurlijk.
  
  Jonge ouders, ook - of misschien juist - als ze de dertig al ruim gepasseerd zijn, maken zich vaak veel te bezorgd om hun eerste kind. Bij de tweede gaat het al een stuk beter en losser. Mochten ze de moed op kunnen brengen een derde te nemen (word je vaak scheef op aan gekeken, overbevolking enzo) dan zullen ze zien dat ouderschap bijna vanzelf gaat (zelfs in de pubertijd) als je je maar niet teveel bemoeit met je grut, ingrijpt, knuffelt en luistert wanneer nodig, en je eens lekker tijd voor jezelf neemt en ze dat ook duidelijk maakt. Dat geldt voor paps en mams.
  
  Kinderen zijn niet van suikergoed, hoor. Ouders soms wel.
  
  Alhoewel ik mijn negenjarig kind niet in z'n eentje met de metro door Amsterdam zou laten reizen. Er zitten grenzen aan verantwoord ouderschap.
  
  En wat betekent eigenlijk ?zeer joods?? Net zoiets als een beetje zwanger?

• Zjen Zen, vr 20 november 2009 10:55 Reageer op Zjen

  

  Grappig...
  In onze opvoedingsstijl vertegenwoordigde mijn man het hyperparenting en ik het luie parenting. Onze zoon is al jaren uit huis. Ja, het gaat goed met hem. grijns.
  
  Kinderen zelf laten doen wat ze zelf kunnen , daar groeien ze van.Krijgen ze zelfvertrouwen van, leren ze zelf beslissingen nemen, zelf verantwoordelijk te zijn, hun eigen passie te volgen, idealen te koesteren en na te streven.
  
  En dat kost heel veel inspanning , jazeker, van de opvoeders.
  Je moet namelijk je kind vertrouwen, aanvoelen waar je kind aan toe is, zonder al te veel gedebatteer en onderhandelen de leiding nemen en de weg wijzen,met angstzweet toekijken of het wel goed gaat en ze veilig thuiskomen.
  Je moet ze wijzen op dat gat in de weg waar ze in kunnen vallen zonder ze aan de hand te nemen en ze eraan voorbij leiden...als ze erin donderen, nou ja, dan hebben ze een belangrijke les geleerd.
  Je moet zelf verantwoording nemen voor hoe jij je kind opvoedt, zonder goedkeuring te verwachten van de goegemeente en je moet durven staan voor je beslissingen, met zelfvertrouwen.
  
  Quality time...wat een belachelijk woord en begrip! Alle kind-ouder tijd en dat is 24/7 is quality time.
  
  Het is een tweesnijdend zwaard.

• Bart 34, vr 20 november 2009 10:55 Reageer op Bart

  

  Helemaal eens met Annet dat opvoeden niet "volgens het boekje" kan. De kracht zit hem waarschijnlijk in het flexibel kunnen inzetten van gedrag.
  Toch snap ik "lui ouderschap" als tegenreactie wel en is het in mijn beleving wel goed om hier aandacht aan te schenken om een wat meer evenwichtig beeld te creëren. Niet al te lang geleden ging het hier ook over bij Noorderlicht, waarbij door een psycholoog een pleidooi werd gehouden voor "gezonde verwaarlozing" als reactie op een gps systeem waarmee ouders 24-7 konden weten waar hun kind uithing. Pffft, een beetje vrije ruimte lijkt me zeker wel gezond, voor zowel kind als ouder.

• Annet de Graaf, vr 20 november 2009 08:48 Reageer op Annet

  

  Mijn reactie op lui ouderschap: weer een label erbij, belachelijk en ook zo typisch Amerikaans.
  
  Ouderschap is in mijn ogen een intuïtief proces. Zodra je het kadert en volgens profielen of standaardisering moet gaan handelen, lui, hyperactief, tokkie-wokkie, overbezorgd heb je direct weer een alibi voor alles wat je nalaat als ouder (ja hoor eens, ik ben nu lui ... ) en tevens een schuldgevoel als je iets "buiten de kaders" doet.
  
  En kunnen daar weer boeken over geschreven worden en Oprah shows bezocht worden, om de ouderzakken te vullen.
  
  Wees gewoon ouder en vertrouw op jezelf!
  
  Nog even iets anders: wat bedoel je eigenlijk met zeer joods en New Yorks? bestaat er ook een niet-zeer variant? ;-)