Bio Bekijk alles van Paul Wilders Word fan

Paul Wilders

Paul Wilders Publicist op weblog Hollandsche Politiek

31 maart 2010 Reageer (15) 957 x bekeken Leven RSS

Identiteit & politiek, een voor de hand liggende combinatie

Even een open deur inschoppen: wat is de mens zonder identiteit? Niet meer en niet minder dan een wezen zonder enig houvast en dus zonder enige zekerheid. 

Om als individu te functioneren is identiteit een noodzaak. De vraag die onlosmakelijk rijst is logischerwijze: wat is identiteit in algemene zin en welke rol speelt deze in de politiek?

Identiteit is uit de losse pols geformuleerd de combinatie van een aantal gezamenlijk gedeelde kenmerken. Deze kunnen slechts bestaan bij de gratie van het feit dat er tenminste één identiteit bestaat die op wezenlijke gronden afwijkt van de eigen identiteit. Zoals de kleur zwart een nietszeggend en betekenisloos woord is zolang er geen afwijkende kleur bestaat: wit, geel groen – noem ze maar op.

Kortom: de mens heeft als zodanig geen fundament zodra en zo lang er geen groeperingen bestaan die wat wezenlijke kenmerken afwijkt van de zijne; hij/zij weet als het ware niet wie hij is.

De geschiedenis staat bol van voorbeelden welke de noodzaak van een afwijkende identiteit als noodzaak onderstrepen. Soms op vreedzame wijze, vaak op geweldadige wijze. Recente en willekeurige voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld de Koude Oorlog waarin identiteit van de ene groep individuen werd ontleend aan het bestaan van de afwijkende identiteit van de andere groep individuen: democratische versus totalitaire indentiteiten. Het Zuilenstelsel in Nederland is eveneens een uitstekend voorbeeld, vaak nauw verweven met godsdienstige verscheidenheid.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden uit een lange rij. Datgene wat ze allen gemeen hebben is wezenlijk: het bestaan van afwijkende identiteiten bevestigt het bestaan van de eigen identiteit van de mens als individu en vormt zo een sociale identiteit – het diepgewortelde en noodzakelijke gevoel en de overtuiging “ergens bij te horen”. Hetgeen niet anders is dan een andere verwoording van bestaansrecht gefundeert op gezamenlijke eigenschappen. Inderdaad: wederom identiteit.

In het verleden en tot op de dag van vandaag dienen deze identiteiten op gezette tijden getoetst te worden om de bevestiging te verkrijgen dat ze inderdaad nog bestaan. Als simpel voorbeeld moge gelden een voetbalwedstrijd tussen Nederland en Duitsland op bijvoorbeeld wereldkampioenschappen of Europese kampioenschappen: geen enkele wedstrijd is zo beladen is deze. Een vreedzame toetsing van het bestaan van de Nederlandse identiteit. Alsook de Duitse identiteit overigens. Buren die in het dagelijks leven elkaar amper goedendag zeggen, vallen elkaar in de armen als het Nederlands nationale voetbalelftal scoort, laat staan een dergelijke wedstrijd wint. De identiteit is bevestigd.

Problemen onstaan zodra ijkpunten van de inditeit verwateren of zelfs weg vallen: daarmee wordt de bijl gelegd aan de wortel van de zo nodige identiteitsbevestiging en raakt de mens als individu behorend bij een groep gelijkgestemden gedeeltelijk of zelfs volledig ontheemd. De identiteit komt op het spel te staan. De constatering dat grofweg de aflopen vijftig jaren deze broodnodige ijkpunten langzaam maar zeker zijn afgebrokkeld of zelfs zijn verdwenen is een gegeven dat door weinigen zal worden ontkent. De Koude Oorlog is voorbij, het Zuilenstelsel min of meer eveneens. Dit geldt tevens voor overige ijkpunten welke van groot belang zijn voor individuele en sociale identiteit en cohesie. De Nederlandse burger die voorheen als van zelfsprekend op een politieke partij stemde op grond van geloofsovertuiging stemt vandaag de dag niet vanzelfsprekend meer op bijvoorbeeld het CDA. Evenmin stemt de “arbeider” zoals vroeger wel het geval was vandaag de dag vanzelfsprekend op de PVDA.

Maar de noodzaak aan ijkpunten blijft onverminderd bestaan. Dus resteert er geen andere optie dan op zoek te gaan naar nieuwe ijkpunten ter waarborging van de zo noodzakelijke identiteit. Andere identiteiten worden gezocht en gevonden. Het afzetten daartegen is een noodzaak. Dit kan op vreedzame wijze, maar ook op vijandige wijze. Dat laatste heeft thans overduidelijk de overhand. De vraag rijst: hoe wordt met dit gegeven om gegaan? Ontbreken of tornen aan identiteit levert onlosmakelijk angst op, die zich zoals de geschiedenis uitwijst, (te) vaak uit op extreme en negatieve wijze ten opzichte van de nieuwe dan wel afwijkende identiteiten die gezocht en gevonden werden.

Politiek speelt in de aanpak van het bovenstaande weliswaar niet de enige, maar wel een bijzonder belangrijke rol. Op deze rol kom ik in een volgend stuk terug.

 

Dit stuk staat ook op de website Hollandsche politiek.

Laatste Reacties (15) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Paul Dekkers, wo 31 maart 2010 22:02 Reageer op Paul

    Paul

    Welbeschouwd gaat dit over het gevoel "erbij te horen".
    Hoe belangrijk dat gevoel is, is nauwelijks te ontkennen.
    Dat dat gevoel soms wegvalt, als de samenleving sterk verandert, ontzuild e.d., is ergens ook wel logisch.
    Maar de mate waarin je dat gevoel ontleent aan de overeenkomsten en verschillen met anderen is wel voor iedereen anders.
    Ik draag zelf geen hoofddoekje of kruisje om de nek, maar hoef mijn gevoel van "erbij horen" ook niet te bevestigen door het hoofddoekje of kruisje bij een ander weg te rukken. Wederzijds respect is voor mij voldoende basis voor het gevoel "erbij te horen". Gelijkheid is iets anders dan eenvormigheid. Het is ook fijn als iedereen ook een beetje bijzonder kan zijn, een beetje eigen kan blijven. Het is fijn om dat te mogen, het is fijn om het bij een ander te zien. Ik voel me geaccepteerd in mijn anderszijn, ik accepteer anderen in hun anderszijn.
    Het is jammer dat dat tegenwoordig voor velen niet meer genoeg is.
    Er ontstond een steeds grotere groep die anderen niet meer accepteert in hun anderszijn, een steeds grotere groep waar ik niet bij wil horen.
    Maar gelukkig wordt die groep alweer kleiner.

  • Meneer Dick, wo 31 maart 2010 14:54 Reageer op Meneer

    Meneer

    Je hebt dus individuele identiteit en groepsidentiteit, heb ik.
    Dat ik een zekere groepsidentiteit heb, kan ik niet ontkennen.

    Ik ben niet mijn hele leven Robinson Crusoe geweest. In mijn leven heb ik op diverse plekken in de wereld geleefd. Dus is het een gevarieerde reeks aan omgevingen, die mijn individuele identiteit hebben gevormd en geconditioneerd. Ik ben totaal niet gehecht aan één type groep.

    Ik verschil dus pertinent van mening met Paul W.
    Ik heb GEEN problemen, onstaan doordat ijkpunten van mijn groeps(?)inditeit verwaterd zijn of zelfs zijn weggevallen. Ik heb GEEN nood aan identiteitsbevestiging en ik raak als individu behorend bij een groep gelijkgestemden(?) NIET gedeeltelijk of zelfs volledig ontheemd. Mijn identiteit komt NIET op het spel te staan.

    In tegendeel. Doordat ik gewend ben om van omgeving te verhuizen, ben ik ook voorbereid als de omgeving om mij heen verandert.

    Paul W. moet niet zo generaliseren.

  • Ahura Mazda, wo 31 maart 2010 17:50 in reactie op Meneer Dick Reageer op Ahura

    Ahura

    "Paul W. moet niet zo generaliseren"

    En dat uit jouw mond... yeah right !

  • Meneer Dick, do 01 april 2010 17:15 in reactie op Ahura Mazda Reageer op Meneer

    Meneer

    Waar heb ik gegeneraliseerd?

  • Ahura Mazda, wo 31 maart 2010 18:05 in reactie op Meneer Dick Reageer op Ahura

    Ahura

    Dhr.Wilders ...Hartelijk bedankt voor dit stuk

    Is het niet verstandiger dat u zich ook bij een politieke partij aansluit?
    Je kan beter een slechte bokser zijn dan een goeie supporter die alles aan de zijlijn volgt.

    Ik denk persoonlijk dat Nederland zulke intellectuelen als U hard nodig heeft , in deze crypto-fascistische tijden.

  • vanessa s., wo 31 maart 2010 14:50 Reageer op vanessa

    vanessa

    Iedere platte autofabrikant weet het, je reclame speelt in op identiteit. Elke dwaas die een t-shirt met een krokodilletje erop op de markt, of schoentjes met een streepje of juist geen streepje erop brengt weet het: je speelt op identiteit. De Nederlandse politiek heeft het probleem een decennium of drie over het hoofd gezien. Met dank aan PW voor deze opening. Ik zou het volwassen vinden om nu eens reacties van politici hierop te zien, in plaats van hun zouteloze stukjes over hun laatste wetsontwerp dat alle andere wetsontwerpen overbodig zal maken.

  • - -, wo 31 maart 2010 14:30 Reageer op -

    -

    Ik kan me deels vinden in hetgeen Paul Wilders hier schrijft. Deels, omdat een groot deel van het betoog, dat fundeert op de uiteenzetting van de betekenis identiteit, de nodige nuance mist.

    Paul Wilders schrijft, ik citeer: "In het verleden en tot op de dag van vandaag dienen deze identiteiten op gezette tijden getoetst te worden om de bevestiging te verkrijgen dat ze inderdaad nog bestaan. "

    U spreekt, begrijpelijk, in algemeenheden. U haalt als voorbeeld een voetbalwedstrijd aan tussen Nederland en Duitsland en nog wat voorbeelden waarbij de saamhorigheid en de gedeelde identiteit tot uiting komen. Maar u verzaakt te vermelden dat er niet iets bestaat als 'de' identiteit. U verhaal gaat op voor een 'deel' van het electoraat of voor een deel van een bevolkingsgroep, met de door u geschetste voorbeelden.

    Maar uit de zekerheden die u noemt kunnen bepaalde groeperingen, lang niet iedereen, slechts voor een deel een vorm van identiteit uit destilleren. Dat staat nog niet gelijk aan dat wanneer deze pijlers, waar men identiteit uit ontleent, weg zouden vallen dat er direct sprake zou zijn van een probleem. Ik zou bijna willen stellen: was het maar zo eenvoudig.

    Onrustige periodes in een willekeurige samenleving gaan altijd gepaard met voor de hand liggende voorvallen, of dit nu economische malaise, een terroristische aanslag of een gebrek aan toekomstperspectief betreft. Deze voorvallen hebben gemeen dat zij als een katalysator fungeren voor het ontstaan van nieuwe onzekerheden en uit die onzekerheden is de mens nu eenmaal sneller geneigd zich aan 'vermeende' (nieuwe) zekerheden vast te klampen. Populisten kunnen hier vanzelfsprekend uitstekend op inspelen, zij komen immers op de proppen met die nieuwe 'vermeende' zekerheden, veelal middels demagogische toespelingen en de nodige drogredenen.

    Ik deel daarom uw mening wel dat de mens als zodanig een zekere vorm van identiteit nodig heeft, maar ik verwerp de suggestie dat deze identiteit getoetst zou kunnen worden omdat dit mijns inziens een utopie betreft. Hiervoor is 'de' identiteit voor één ieder te complex om zich te laten indelen in ietwat simplistische voorbeelden.

    Resumerend

    Zekerheid betreft niet het equivalent voor het hebben van een identiteit. Net zo min als het ontbreken van zekerheden gepaard zouden gaan met het verliezen van de identiteit. Het ligt kort gezegd niet zo zwart-wit allemaal. Als het namelijk zo eenvoudig zou zijn dan zou op voorhand het populisme uitgeroeid kunnen worden. Dat dit laatste niet mogelijk is behoeft verder geen betoog.

    Het opkomen van populisme en het 'wij' versus 'zij' denken is ook een vorm van identiteit. U stelt eerder terecht: 'het erbij willen horen'. Maar dat is niet iets dat perse getoetst zou moeten worden. Want voor het wegvallen van de geijkte zuilen in de samenleving komen nieuwe voor in plaats. Dhr. Wilders betreft slechts een deel van die nieuwe reeks zuilen.

    Het enige dat getoetst zou kunnen worden, en mijns inziens ook terecht gebeurd, is of die nieuwe 'zekerheden' zich conform de grondwettelijke bepalingen manifesteren of niet. Zolang hier sprake van is mogelijk zuilen verdwijnen en aandienen naar gelang hier behoefte aan is. Net zoals de culturen in het algemeen zijn ook zuilen en de diversiteit aan identiteiten aan verandering onderhevig; met en zonder lieden zoals Geert Wilders.

  • Joop Schouten, wo 31 maart 2010 13:08 Reageer op Joop

    Joop

    Leuke bespiegeling.

    Zonder 'spiegel' geen discussie.
    Zonder discussie een dictatuur.

    Ik kijk het liefst naar gedeelde wensen en overeenkomsten.
    Ik wordt alleen pissig als er 'gestolen' wordt (in de breedst mogelijke zin).

    Laten we het eerst eens hebben over de opvoeding.
    Vooral de eerste 4 levensjaren schijnen bepalend te zijn.
    Het 'frontale cortex verhaal' kan weer van stal worden gehaald.

    Dick, waar blijf je?

  • Mees ., wo 31 maart 2010 13:06 Reageer op Mees

    Mees

    Heerlijk deze opinies van Paul....ik vind ze prettig om te lezen.
    Hij is een intelligent man...in tegenstelling tot zijn broer.

  • Piet Paaltjes, wo 31 maart 2010 10:24 Reageer op Piet

    Piet

    Naar mijn mening zijn die ijkpunten er nog steeds.
    Mensen met een eigen menig trekken naar elkaar toe. Alleen ligt het niet meer zo vast als vroeger. Mensen zijn nu eerder geneigd om te wisselen. Als voorbeeld de PVV. Mensen trekken daar naar toe vanwege onveilige situaties, ongeneerd graaien of falende bestuurders. Op het moment dat een andere politieke parij, meer genuanceerd, een PVV standpunt overneemt dan zullen de kiezers zich meer naar die partij wenden.

  • Paul Wilders, wo 31 maart 2010 14:09 in reactie op Piet Paaltjes Reageer op Paul

    Paul

    Heer Paaltjes,

    Ik respecteer uw mening, maar kan deze niet delen.

    Mijns inziens dient een en ander in een aanzienlijk breder perspectief te worden bezien. Alhoewel vastgesteld kan worden dat het verschijnsel "zwevende kiezer" een vlucht neemt, is zulks niet meer dan een bijverschijnsel van de onderliggende redenen.

    Identiteit is (tenminste) een reden welke ten grondslag ligt aan ontheemdheid en alle maatschappelijke gevolgen vandien. Sta mij toe dit standpunt toe te lichten:

    - Na de machtswisseling in voormalig Nederlands Indie zijn een zeer groot aantal Nederlands gezinde Indonisiers (denk aan de KNIL) naar Nederland gekomen. Deze groep en haar nazaten waren en zijn nog steeds een zeer hechte gemeenschap (identiteitsbehoud). De ontvangst alhier door de Nederlandse overheid en bevolking was zacht uitgedrukt op het vijandige af (identiteitsbehoud). Gebrek aan onderlinge cohesie leidde uiteindelijk tot de treinkaping in Deil.

    - Midden jaren zestig van de vorige eeuw werd door "Nederland" en masse omwille van economische redenen "gastarbeiders" binnen gehaald. In eerste instantie van voornamelijk Turkse afkomst, later afkomstig van meerdere mediteraine landen. Deze laatstgenoemde groepen hielden (en houden nog steeds ten dele) vast aan hun eigen gemeenschap (identiteitsbehoud). Nederland gedoogde deze gemeenschappen zolang ze voldeden aan slechts een beoogd doel: goedkope arbeidskracht. Van daadwerkelijke acceptatie was geen sprake. Hetgeen onder meer tot uiting kwam uit de omstandigheid dat er niet meer dan het beoogde economische motief als adagium in het vaandel stond; het aanbieden/vragen van bijvoorbeeld enige vorm van "inburgering" zoals taalkennis werd niet van belang geacht (identiteitsbehoud). Dat achteraf geconstateerd moet worden dat ook hier het gebrek aan de wens tot cohesie op termijn tot zeer ongewenste gevolgen heeft geleid, met extreme uitwassen moge evident zijn. "Tweede-generaties" houden deels op hun beurt en op minder passieve wijze vast aan hun...identiteit. Bij een relatief klein deel daarvan op sociaal-maatschappelijk onaanvaardbare wijze. Logischerwijze worden dit relatief geringe maar maatschappelijk zeer ingrijpend onaanvaardbaar gedrag niet geaccepteerd door de autochtone bevolking.

    Zonodig kan ik het aantal voorbeelden aanzienlijk uitbreiden. De rode draad is echter evident:

    Identiteiten zijn sociaal-maatschappelijk ijkpunten. Komen deze onder (grote) druk te staan zonder sociale cohesie, dan komt er zand in het raderwerk van de samenleving. De uitingsvorm is logischerwijze angst; de individuele en groepsgebonden identeit wordt aangevallen of lijkt te worden aangevallen. Summa sumarum komen die laatste twee op hetzelfde neer.

    De alomvattende vraag die hieruit voortvloeit is: "En nu?"

    Welnu, het komt mij onzinnig voor te veronderstellen dat een oplossing van een en ander waarvan de oorzaak en dermate langdurige achtergrond heeft middels enige simpele maatregelen op korte termijn valt te realiseren. Dat zo spoedig mogelijk gestreeft dient te worden naar tenminste een vreedzame coexistentie is evident. Daar heeft de overheid een rol in, maar meer nog u, ik, mijn en uw buurman - kortom de samenleving zelf. Dat laatste lijkt bij de Nederlandse bevolking (autochtoon alsook allochtoon) een ongehoorde gedachte; "daar dient de overheid/politiek toch voor zorg te dragen!??"

    Van dat laatst geschetste beeld moeten wij met zijn allen af. Dat is geen keuze; dat is een noodzakelijkheid. Natuurlijk dient de politiek/overheid daar ook haar rol in te spelen: stevige strafmaat voor excessen zonder aanziens des persoons om op korte termijn sociale rust te scheppen. Maar bovenal zicht op de brede context en lange(re) termijn. Zulks kan door de Haagse ivoren toren en de focus op naar binnen gerichte onderlinge machtspolitiek los te laten als zelfbevredigend ultieme doel en de ommezwaai te maken naar het scheppen en uitdragen van vertrouwen. Ergo: accepteren en uitdragen dat:

    - er niets mis is met "eigen identiteit" - integendeel.
    - dat identeiten uitstekend kunnen samengaan (sociale cohesie).
    - dat uitwassen van welke identiteit dan ook zwaar gestraft wordt.
    - dat er op basis van het bovenstaande geen reden hoeft te zijn voor angst.
    - dat er voor alle identiteiten een voldoende basicale economische waarborg is.

    In deze context tracht de PVV te floreren door juist datgene te doen waar de gehele Nederlandse bevolking zeer slecht mee af is: het creeeren van angst, het tornen aan identiteiten, het ontkennen dat sociale cohesie op welke wijze dan ook mogelijk is, geen enkele basicale economische waarborg aanbieden, en de illusie wekken dat het verwijderen/tot een minimum beperken van 1 identiteit de oplossing voor alle problemen is - een gotspe van de eerste orde.

    Geert Wilders mag dan voor een (relatief klein) deel der bevolking de beste marktkoopman lijken; over het hoofd wordt gezien dat hij het giftigste fruit in de politieke marktkraam in de aanbieding heeft.

    Met dat laatste is de Nederlandse samenleving bepaald niet gediend. Integendeel. De oplossing ligt elders, zoals hierboven geschetst.

  • Joop Schouten, wo 31 maart 2010 18:38 in reactie op Paul Wilders Reageer op Joop

    Joop

    Wat een geweldig goed en 'juist' omschreven antwoord Paul.
    Bedankt.

  • Gesus , wo 31 maart 2010 22:17 in reactie op Paul Wilders Reageer op Gesus

    Gesus

    ik neem mijn petje af voor u meneer Wilders,dit was een messcherpe analyse.

  • Indisch4ever ., do 01 april 2010 15:19 in reactie op Paul Wilders Reageer op Indisch4ever

    Indisch4ever

    Beste Paul,

    In je reactie van 31 maart 14.09 noemde je Indonesiërs..
    Je bedoelt natuurlijk Molukkers, maar teveel mensen kennen het verschil niet tussen Indonesiërs, Molukkers en Indische Nederlanders.
    Om die verwarring ( over identiteiten) voor te zijn is het beter direct Molukkers te schrijven.

    Er zit wel wat in het idee dat men zich moet conformeren aan de Nederlandse identiteit en dat de nazaten die zich eigen moet maken.
    Dit om de nazaten niet op te zadelen met een outcastpositie...
    En de kans het slachtoffer te worden van monoculturelen die andere identiteiten niet wensen te tolereren
    Dit is ook een overweging geweest van vele Indische Nederlanders hun kinderen te stimuleren op te gaan in de Nederlandse samenleving
    Wat mee speelt is dat Indische Nederlanders zelf outcast zijn geworden in Indonesië. (er zijn meer overwegingen, maar dit even terzijde)

    Om die reden naar een monoculturele samenleving streven is niet de fout... De fout is het niet tolereren van andersdenkenden met een andere levenstijl, met een andere etnische afkomst.

  • Mees ., ma 28 juni 2010 21:07 in reactie op Paul Wilders Reageer op Mees

    Mees

    Ik had dit nog niet gelezen maar bedankt voor deze zeer goede verklaring.
    Vooral de volgende zin ook:

    "Geert Wilders mag dan voor een (relatief klein) deel der bevolking de beste marktkoopman lijken; over het hoofd wordt gezien dat hij het giftigste fruit in de politieke marktkraam in de aanbieding heeft"

    Zo kloppend.
    Geert is een hele grote angstzaaier.
    Hoed je voor zulke mensen.
    Geert Wilders is een antisociaal,dat is iemand die zich niet sociaal gedraagt maar zich wel als zodanig voordoet.
    Het zijn mensen die andere mensen via allerlei trucjes bewerken.
    Ze zijn niet in staat een werkelijke vriendschap met anderen op te bouwen.
    Alles is spel,alles is sluw bedacht.
    Er moet iets met hem aan de hand zijn dat hij dat op die manier wil volhouden.
    Vanaf het eerste moment dat ik Geert Wildes zag,toen hij een uitleg gaf over iets,dacht ik,er is iets met die man.
    Die tunnelvisie,dat blijven herhalen van zichzelf,dat monomane gedrag,bij het autistische af.
    Psychisch klopt er iets niet.
    Het is dus niet zo dat hij het na de bedreigingen heeft gekregen want hij had dat gedrag daarvoor dus ook al.

 

Reageren

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven