De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (12) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Theo Logisch, za 13 november 2010 19:57 Reageer op Theo

  

  Was voorspelbaar, Chris. 'Hulp'-verleners die geen hulp weten te verlenen, en erger zelf gaan lopen denken wat er aan de hand is, of moet zijn geweest. Zo is erook hier in feite niets aan de hand geweest. Ja ruzie(tje), so what !! Maar ja, de dames en heren van Justitie nemen de zaken in eigen hand, en gaan zelf zeer agressief te werk, en omdat zij nooit iets verkeerd doen moet een ander het wel geweest zijn. Klassiek geval van hulpverlenen, waar dat niet nodig, of zelfs niet gewenst is. En waar ging de ruzie over tussen die man en vrouw? Precies, dat weet niemand ... Wedden, ze zullen nu wel ruzie krijgen over wie ze (wel) moeten bellen als er weer eens 'bloed vloeit'. ;) Of mag je GVD nu nergens meer kwaad over worden?! Grr^&%&^$ .... ;)

• Fe Ramoran, do 11 november 2010 17:16 Reageer op Fe

  

  *ps. ondanks bloedvlekken op de muur en wonden op mijn hoofd * - dat geouweneel over dat vrouwen altijd slachtoffer zijn moet maar eens afgelopen zijn.*

• Fe Ramoran, do 11 november 2010 17:11 Reageer op Fe

  

  Sommige vrouwen kunnen nog gemener slaan dan mannen, en omdat ik een man ben wordt er automatisch vanuit gegaan dat ik lieg.
  
  Leuk.

• Fe Ramoran, do 11 november 2010 17:08 Reageer op Fe

  

  Tja, raar verhaal. Maar nog vreemder wordt het als je als MAN wordt mishandeld. Dan WIL de politie, ondanks je smeekbedes, niet eens aangifte opnemen. Wel meldingen dat dan weer wel, en dat alles omdat er "een naturalisatie procedure loopt". Geloof me, als man sta je nog zwakker, zelfs als je gehandicapt bent en duidelijk niet je kan verweren, dan als vrouw.
  
  Maar goed, godzijdank heeft ze scheiding aangevraagd en ben ik maar akkoord gegaan. Sneu dat het zo gelopen is, dat dan weer wel.

• Yvonne 1947, do 11 november 2010 15:48 Reageer op Yvonne

  

  Het zal best wel eens gebeuren zoals boven staat vermeld.
  
  Maar ik spreek vanuit eigen ervaring, dat er vroeger toch best veel aandacht geschonken aan werd.
  
  1981: Nadat ik 2x het ziekenhuis ben ingeslagen, raadt de politie mij dringend aan weg te gaan uit de stad waar of ik woon. Het is maar een klein stadje en ik had daar mijn eigen bedrijfje.
  
  Alles achter moeten laten....
  
  De kinderen en ikzelf hadden het niet naar ons zin bij "Blijf van mijn Lijf".
  
  Met hulp van goede vrienden heb ik de stap durven wagen om terug te gaan. Hij heeft toen 2 x huisvrede gepleegd en heeft 1 x 1 week gevangenis straf en de 2e keer een week extra omdat het in de proeftijd gebeurde.
  
  Echter, nu... jaren later hebben we het er wel eens over met vrienden.
  
  Begrijp mij goed, ik praat geweld niet goed, maar ik ga nu goed om met mijn 1e ex en zijn vrouw.
  
  Echter, mijn tweede man... waar ik nu alweer 12 jaar van ben gescheiden, heeft mij psychisch mishandeld.
  
  Dat is zoveel malen erger.
  
  Blauwe plekken waar dan ook, gaan weer weg.
  
  Blauwe plekken op je ziel nooit.
  
  Ik ben niet boos op hem, niet meer.... heb het op mijn eigen manier verwerkt en als we elkaar ergens tegen komen, kunnen we gewoon met elkaar praten.
  
  Wilde ik even met jullie delen.
  
  Lieve groet.

• karuna waaijer, do 11 november 2010 14:36 Reageer op karuna

  

  Goeie beslissing van de rechter.
  Nu krijgt de vrouw in ieder geval geen slaag omdat ze haar "lieve echtgenoot" heeft afgevallen. De rechter is zogezegd de schuldige van de krenking van deze dader.
  
  Het 'mishandelde vrouwen syndroom'. Een uitermate hardnekkig verschijnsel.
  Wanneer je een beetje binnenste-buiten en achterste-voren denkt is het erg logisch, maar blijft gewoon triest.
  Voor beiden overigens, de dader en het slachtoffer. Alhoewel het slachtoffer natuurlijk de lichamelijke verwondingen oploopt en daarmee afschuwelijk in het nadeel zit.

• , do 11 november 2010 12:21 Reageer op

  

  Emotionele horigheid heeft iets te maken met verlatingsangst, en dat zijn vaak vrouwen die kiezen tussen twee kwaden.....met die man doorgaan of alleen verder moeten. Daarbij komt vaak nog het ongeloof, dat iemand waar je zo veel van hebt kunnen houden dat je er mee bent getrouwd ineens zo'n beest kan worden.
  En, wat natuurlijk ook vaak gebeurt, merkwaardig genoeg: Dat ze de schuld (mede) bij zichzelf zoeken.Het is een heel complexe situatie, je kunt wel hulp zoeken maar meestal blijven dit soort vrouwen te lang *plakken*(in de hoop dat het beter wordt).

• h..a.c. van asten, za 13 november 2010 17:13 in reactie op Reageer op h..a.c.

  

  Nou red je kunt aannemen dat ook het aantal mannen dat voor een of andere lieve vrede bij die vrouwen van jou blijft, in de zekerheid dat het n i e t beter wordt, niet gering is.

• Rouane Rabbit, do 11 november 2010 12:06 Reageer op Rouane

  

  Je hoort het zo vaak, slachtoffers die bang zijn, of het in dit voorbeeld geldt weet ik niet, maar een bevriende huisarts weet wel verhalen.
  
  Gok-, drugs-, of alcoholverslaafde mannen die hun vrouw mishandelen, bont en blauw geslagen komen ze bij de dokter, en de dag erna ontkennen ze dat er iets is gebeurd.
  
  Immers, ze moeten verder in het leven. De man kan wel een straatverbod krijgen, maar dat is altijd tijdelijk, en er gaat echt geen politieagent op de hoek op wacht staan.
  
  Een blijf-huis is ook niet altijd een oplossing, de kinderen moeten naar school, en de populatie in blijf-huizen is ook regelmatig zodanig dat niet iedereen zich daar prettig voelt, zeker in zo'n hutjemutje woonvorm.
  
  En uiteindelijk moet je toch weer naar je eigen huis.
  
  Aangifte tegen de man, meewerken aan zijn veroordeling, maakt de zaak soms alleen maar erger, want in veel gevallen zal de man verhaal komen. halen.

• Marc 's Mening in de Marge, do 11 november 2010 13:06 in reactie op Rouane Rabbit Reageer op Marc

  

  En wat nou als het echt zo gebeurd is zoals het 'slachtoffer ' zegt.

• Rouane Rabbit, do 11 november 2010 13:42 in reactie op Marc 's Mening in de Marge Reageer op Rouane

  

  Dan is er geen slachtoffer, en dat was ook politie-interventie niet nodig.
  
  Het valt ook regelmatig niet aan te tonen of er sprake is van ontkend huiselijk geweld of van een raar ongeluk, dat is juist het probleem.
  
  Maar dat maakt de zaak niet eenvoudig, de politie kan niet bij een geweldmisdrijf zo maar de schouders ophalen omdat niemand aangifte durft te doen. Dan zou je het de daders wel erg gemakkelijk maken.
  
  Dan is er toch vaak nog een goede reden om onderzoek te doen naar de ware toedracht van de gebeurtenissen, en na te gaan of men zonder medewerking van het slachtoffer tot een veroordeling van de dader kan komen.
  
  Daarnaast zijn er vaak kinderen in het spel, en dat maakt de zaak nog serieuzer.

• Yvonne 1947, do 11 november 2010 15:59 in reactie op Marc 's Mening in de Marge Reageer op Yvonne

  

  Hoi Marc,
  
  Dan is het echt angst... en geloof me, ik heb ook angst gehad en dat verlamt je.
  
  Ik heb zelf als vrijwilligster na mijn eigen tijd, bij "blijf" gewerkt... en je wilt niet de verhalen weten, die je dan allemaal te horen krijgt.
  
  Wat ik er ook bij wil vermelden, is dat ik toen zó goed begreep waarom mannen hun zelf beheersing verloren bij sommige vrouwen.
  
  Ooit bij een vergadering, onstond er zo'n ruzie tussen vrouwen en er was niet tussen te komen... ik ben toen boven op de salontafel gaan staan en heb toen geschreeuwd: Dat ik wel begreep dat hun mannen hun zelfbeheersing hadden verloren...
  
  Niet goed natuurlijk, maar sommige.... man, man... die zijn echt erg hoor...
  
  Doordat ik er niet goed tegen kon, ben ik na 3 maanden weggegaan.