De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (38) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Wim Verver, di 23 februari 2010 19:56 Reageer op Wim

  

  Een eerlijk stuk van Roos Wouters. In feite geeft het weer dat een slimme meid die op haar toekomst is voorbereid, toch niet zo slim is. De toename van de welvaart kwam door de verhoogde inkomsten welke 2 partners genereren. Dat effect is nu uitgewerkt, de maatschappij heeft er de vruchten van geplukt. Iedereen kapitalist prima, maar om het in stand te houden, moeten wel 2 inkomens blijvend worden ingebracht. Er komt een einde aan het uithoudingsvermogen van de moderne vrouw. Dat is een volstrekt legitieme hartekreet lijkt mij. Wat nu? Alles heroverwegen en armer gaan leven. Alleenstaanden hebben die keuze niet, trouwens nooit gehad.

• Dik Brix, wo 17 februari 2010 22:10 Reageer op Dik

  

  Goed verhaal.
  Uit een aantal reacties hieronder blijkt wel dat een verandering van mentaliteit hoog nodig is.
  Nederland is nog lang niet geëmancipeerd. Zolang mensen denken dat 'men' zich aan de maatschappij moet aanpassen, omdat die, ooit door mannen geschapen, nu eenmaal zo 'is', zal er weinig veranderen.
  
  Geen idee waarom mensen meestal denken dat de huidige samenleving nu eenmaal een vast gegeven is, alsof dat onveranderlijk zou zijn. Wat een onzin. Alsof de gemiddelde bedrijfscultuur de maatschappelijke cultuur behoort te bepalen.
  En waarom mensen die dat willen veranderen van egoïsme zouden getuigen is mij duister.
  Er valt echt het nodige te verbeteren. Zoals ook Franke hier mooi aangeeft.
  
  Beetje vreemd voorbeeld misschien:
  Ik heb ooit in AD gelezen over een ludiek onderzoekje (weet helaas niet meer welk), waaruit bleek dat vrouwen de neiging hebben om wc-papier te verfrommelen tot een propje en mannen dat meestal netjes dubbelvouwen.
  Zolang wordt verwacht dat vrouwen wc-papier ook netjes dubbelvouwen en mannen die er een propje van maken als afwijkend worden beschouwd, zal er van emancipatie weinig terechtkomen.

• davide boer, di 16 februari 2010 10:11 Reageer op davide

  

  dit is alleen maar hebben, hebben, hebben...
  
  ik ben 33, heb 2 kinderen van 9 en 3....wij hebben bewust gekozen, dan maar minder op vakantie...maar wel lekker jong kinderen.
  De zwangerschapsgym was een lachertje, mijn vrouw die toen 20 was kon alles meedoen, de oudjes van 37/38 konden hun been nog niet opliften.
  2 x een 10 was de score bij de bevalling, 4 uur in ziekenhuis, 5u30 geboren, om 8 uur weer thuis..en alles ging goed.
  
  Dus mensen, kies eens niet voor jezelf..egotrippers tegenwoordig..
  
  en ja, mijn vrouw kiest bewust voor het moederschap, is de hele dag vrij...en mijn kinderen?
  Nou, die hebben zich kunnen hechten aan 1 persoon zoals het belangrijk is tot hun 6e jaar, evenwichtig en sterk en zeer geliefd door ons..
  ouderwets he...:)
  
  en ik? ik werk 4 dagen..
  hoe we het doen? nou..geen auto, op vakantie naar italie in de caravan van mijn schoonouders..
  nee, we kunnen geen g-star betalen, geen nieuwe tv of weet ik wat.
  Maar ik heb alles wat ik wil....zeker met de sneeuw is alles wat je nodig hebt een slee...die had ik nog van toen ik klein was..

• d d, ma 15 februari 2010 11:46 Reageer op d

  

  Ach, is carriere ook niet meer iets voor kinderlozen? Sinds ik kinderen heb vind ik "carriere maken" helemaal niet meer zo interessant. Ik probeer zoveel mogelijk thuis te zijn / werken, heb met liefde de cabrio ingeruild voor een nietszeggende station en vind het pas echt belangrijk om carriere te maken als de meest lieve papa van de hele wereld. Ik zat toevallig dit weekeinde de 3 geboortekaartjes nog eens na te lezen en de tranen schoten mij in de ogen. Tevreden klanten zijn zeker belangrijk maar sinds ik kinderen heb weet ik wel wat ECHT belangrijk is.

• P. Luckor, zo 14 februari 2010 07:37 Reageer op P.

  

  Wat ik idd mis is de eigen verantwoording in dit verhaal. Natuurlijk zijn er schrijnende gevallen maar de meeste tweeverdieners met kids moeten zelf prima in staat zijn om , en te werken en te zorgen. Ik accepteer een lager salaris en lever werktijd in voor zorgtijd. Ook mijn partner doet dit. We accepteren dat hiermee onze carrière even in de wacht staat. Dit doen we samen, met heel veel plezier.

• Biff Everwood, za 13 februari 2010 23:48 Reageer op Biff

  

  Ik denk dat het nog steeds nogal progressief elitair is te veronderstellen dat man en vrouw alles exact fifty-fifty willen en zullen verdelen als er kinderen komen. Meestal kiest de vrouw toch voor part-time (of niet) werken en een groter aandeel in de zorg. Ik heb eens begrepen dat uit onderzoek bleek dat de meeste vrouwen daar heel gelukkig mee zijn.
  
  De hoogopgeleide progressievelingen voeren volgens mij dus een achterhoedegevecht. De enige manier om toch allebei carriere te maken en toch veel uurtjes met de kinderen door te brengen iis volgens mij flexibele werktijden te bedingen. Dat moet werktechnisch maar net mogelijk zijn natuurlijk. Of voor jezelf beginnen, zoals de schrijfster van 't stuk.

• Censuur Joop, zo 14 februari 2010 11:20 in reactie op Biff Everwood Reageer op Censuur

  

  Nou, nee. Het zijn niet alleen hoogopgeleide vrouwen die volle uren, in volle dagen in volle weken maken. Het zijn juist de vrouwen aan de onderkant van de sociale ladder zoals alleenstaande vrouwen met een lage opleiding en kleine kinderen, die achter de kassa zitten, of in de horeca werken, of in het schoonmaakwezen, enzovoort.
  
  Niet iedereen heeft een topbaan maar moet toch 40 uur per week werken om rond te kunnen komen.
  
  De vrouwen die zich de luxe kunnen veroorloven om te werken wanneer het hun het beste uitkomt, hebben inderdaad niets te klagen en mogen zich daarom best gelukkig noemen.

• Jager Verzamelaar, za 13 februari 2010 23:01 Reageer op Jager

  

  Het hele verhaal heeft niks te maken met feminisme maar met egoïsme.
  Wel kinderen willen en ook een vette baan willen.
  
  Het nemen van een kind is tegenwoordig in Nederland een bewuste keuze. Niet voor niks spreken we over kinderen 'nemen' ipv kinderen 'krijgen'.
  
  Je wilt dus een kind en dan wil je ook nog beide aan je carrière werken ?
  
  Voor veel mensen in Nederland is dat tegenwoordig een noodzaak omdat de overheid geen huismannen en vrouwen meer wil zien als mensen die iets doen. Als grachtengordelroosje heb je duidelijk ook nog zelf de keuze met Joost!
  
  Kinderen horen niet in naschoolse op[vang, dagverblijven etc.
  Op het moment dat jij besluit een kind te 'nemen' moet je inleveren. Dan maar niet die nieuwe functie, dan maar niet die te gekke 'kans'.
  
  Ik zou het de nieuwe verwendheid willen noemen deze klachten.
  En uiteindelijk zul je het te horen krijgen van de volwassen mensen die uit je hobby gegroeid zijn.
  
  Maar met feminisme heeft dit alles niks te maken.
  Ik zie het eerder als snobisme.
  
  Als ik er naast zit,
  Joost mag het weten

• Piet de Geus, zo 14 februari 2010 03:16 in reactie op Jager Verzamelaar Reageer op Piet

  

  Als kinderen en een carrière willen egoïstisch is, hoe zit het dan met al die carrièremannen met kinderen? Die krijgen dat verwijt nooit. Dat is wat er scheef zit.
  
  Anderzijds is het wolkenfietserij als je langdurig voor parttime werken kiest en tegelijk zeurt over een glazen plafond. Maar dat zou voor mannen net zozeer moeten opgaan als voor vrouwen.

• Jager Verzamelaar, zo 14 februari 2010 15:00 in reactie op Piet de Geus Reageer op Jager

  

  hoho!
  
  Ik zeg nergens dat die mannen dat verwijt niet krijgen van mij.
  Ik verwijt haar en meneer joost

• irene ..., za 13 februari 2010 17:26 Reageer op irene

  

  Feminisme is een verouderde term, veel vrouwen zien de noodzaak of de mogelijkheden er niet meer van in. Toch werken nog te weinig vrouwen in de top. Het wordt tijd dat de combinatie werk en ouderschap niet alleen meer een vrouwenstrijd is maar dat ook meer mannen hun zorg-recht gaan opeisen.

• A de Leeuw, za 13 februari 2010 16:03 Reageer op A

  

  Het probleem ligt bij de mensen zelf. Gewoon pure verwendheid en het totale ontbreken van verantwoordelijkheidsgevoel van de Nederlanders zelf. Ook het krijgen van kinderen is gewoon een KEUS. Ook het willen combineren van ouderschap en carierre maken is een KEUS.
  
  Het eerste wat je hoort te leren als je een kind bent die in een snoepwinkel staat is dat je keuzes moet maken. Je kan niet alle soorten snoepjes krijgen. Als je de ene soort kiest krijg je de andere soort niet. Maar kennelijk zijn veel mensen in dit land nooit volwassen geworden en denkt men dat we alles kunnen krijgen. En als er dan nadelen kleven aan bepaalde keuzes dan schuiven we die nadelen gewoon op het bordje van de overheid, of nog erger gewoon op het bordje van een ander. Op het moment dat je een kind neemt weet je dat je bepaalde dingen opgeeft. Op het moment dat je kiest voor het ouderschap dan weet je dat of jij of je partner minder kans maakt op een grote carriere. Dat ligt niet aan de overheid, niet aan een glazen plafond en ook niet aan conservatieve oude mannen. Gewoon puur aan het feit dat je je tijd maar een keer kan besteden. En het mooie is dat je zelf verantwoordelijk bent voor het maken van je eigen keuzes. En weet je wat? Je kan ook andere keuzes maken...

• Zjen Zen, za 13 februari 2010 16:22 in reactie op A de Leeuw Reageer op Zjen

  

  Als dat werkelijk een persoonlijke keuze zou zijn en niets meer dan dat waar bemoeit de regering en het parlement zich dan mee?
  Waarom zouden werkgevers dan voor kinderopvang zorgen of part time werken mogelijk maken?
  
  Waar gaat dat glazen plafond dan over?
  
  Wie heeft het dan over geld?
  
  Het IS niet alleen een persoonlijke keuze...de samenleving moet daar ook ruimte voor hebben en die ruimte die maken we als gemeenschap en als democratisch land.

• Piet de Geus, za 13 februari 2010 17:04 in reactie op Zjen Zen Reageer op Piet

  

  Dat is de spijker op zijn kop: waar bemoeien regering en parlement zich mee! Het gaat niet aan om de ene keuze te belasten en de andere te subsidiëren. En weet je wat het mooie is? Als de overheid met haar tengels van de private keuzen van de mensen afblijft, dan houdt wie werkt genoeg geld over om kinderopvang te betalen.
  
  Laat de overheid zich beperken tot het afdekken van onvoorziene rampen, zoals invaliditeit die ontstaat voordat je de leeftijd hebt om je daar voor te verzekeren (al zou je kunnen zeggen dat dat een taak van de ouders is). Maar stop met het ongelimiteerd rondpompen van geld van mensen die het verdienen naar mensen die het niet verdienen maar kiezen voor een leefstijl die de aanhang van bepaalde partijen toevallig het best bevalt. Of platter gezegd: die hen ten koste van anderen bevoordeelt. Dat is geen verzorgingsstaat die iedereen van een vangnet voorziet maar een herverdelingsstaat die sommigen op uiterst dubieuze gronden een hangmat biedt.

• Zjen Zen, za 13 februari 2010 21:06 in reactie op Piet de Geus Reageer op Zjen

  

  De strekking van mijn betoog was dat het dus GEEN persoonlijke KEUZE alleen is maar een gemeenschappelijk gedragen goed.
  
  Je wil het maar niet zien.

• Censuur Joop, za 13 februari 2010 18:00 in reactie op A de Leeuw Reageer op Censuur

  

  Het probleem zegt bij de mensen zelf, zeg jij.
  
  Daarom moet een jonge meid op haar toekomst zijn voorbereid en werken tot aan haar 67ste, met kinderen, met een huishouden, geen of wel een vent, en baas die in haar nek hijgt als ze het meer even waagt aan haar kindertjes te denken.
  
  Daarom worden bijstandsmoeders al verplicht te gaan werken als de kindertjes nog maar net uit de luier zijn.
  
  Daarom wordt van elke vrouw verwacht dat ze werkt, want als die vrouw tien jaar jonger is dan de man, en de man wordt 65 moeten ze leven van iets meer als 600 euro per maand aan AOW, want de vrouw kan nog wel werken. Desnoods op haar artroseknieën vloeren boenen als schoonmaakster. Maar dat kan ze thuis ook.
  
  Daarom hebben vrouwen geen echte keus meer om thuis te blijven en moedertje te spelen, behalve als ze een man hebben met een meer dan bovenmodaal inkomen.
  
  Gezinnen hebben nauwelijks meer een keus. Het is werken of verrekken. In bijna elk opzicht.
  
  En dat geeft niet. Werken kan heel fijn zijn en blikverruimend en zelfs verheffend, maar dan moet het niet onmogelijk gemaakt worden, en niet alles afwentelen op de vrouw. Die straks na de kindertjes, buiten werk en huishouden om, ook ouders en schoonouders kan vermantelzorgen.
  
  Er komt eens een eind aan het uithoudings- en incasseringsvermogen van de gemiddelde werkende vrouw.

• Piet de Geus, za 13 februari 2010 19:33 in reactie op Censuur Joop Reageer op Piet

  

  Hoe kom je erbij dan de vrouw iets moet? De discussie gaat erover of ze de consequenties van haar keuze moet aanvaarden of dat er legitieme redenen zijn om de rekening bij een ander op het bordje te leggen. En het is het laatste dat me uiterst onkies lijkt, dus niet het principe dat ieder een vrije keus moet hebben maar wel het perverse principe dat een ander dan geen keus heeft dan voor de gevolgen op te draaien.

• Censuur Joop, za 13 februari 2010 20:56 in reactie op Piet de Geus Reageer op Censuur

  

  Piet, ik kan aan elke letter lezen dat jij een man bent er er geen moer van snapt!

• Piet de Geus, za 13 februari 2010 21:18 in reactie op Censuur Joop Reageer op Piet

  

  Ik hoef er ook geen moer van te snappen. Zolang jij maar de verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven. En hoe jij de taken met je eventuele partner verdeelt mag je helemaal zelf weten. Dat hoef ik niet te snappen, daar hoef ik geen inspraak in en dat wil ik zelfs niet te weten... maar ik wens daar uiteraard ook niet voor op te draaien.
  
  Als jij een partner kiest die de kindertjes, werk, huishouden en de mantelzorg voor ouders en schoonouders op jou afwentelt en je wilt daar bij blijven dan mag je dat helemaal zelf weten. Ik snap er geen moer van maar ik hoef er ook helemaal niets van te snappen: het is mijn zaak niet, dus maak het dat ook niet.

• Censuur Joop, za 13 februari 2010 21:49 in reactie op Piet de Geus Reageer op Censuur

  

  Piet, ik zal geen woorden meer aan je vuil maken. Tegen jou egoïsme en kortzichtigheid kan ik niet op. Het ga je goed, in je eentje of met een zwoegende vrouw.

• Piet de Geus, zo 14 februari 2010 03:44 in reactie op Censuur Joop Reageer op Piet

  

  Waaruit ik dan maar concludeer dat jij behoort tot het "kartel van conservatieve mannen én vrouwen dat de traditionele rolpatronen in stand houdt" waartegen het manifest zich keert.

• Zjen Zen, za 13 februari 2010 21:08 in reactie op Piet de Geus Reageer op Zjen

  

  Ik wens je een volgend leven toe als vrouw met 2 kindjes, vmbo opleiding en een vader die verzorging nodig heeft.
  
  Veel plezier.

• Zjen Zen, za 13 februari 2010 15:21 Reageer op Zjen

  

  Joke Smit verbond daar OOK een basisloon aan voor iedere Nederlander.
  
  
  Dat zou de eerlijke verdeling tussen man/vrouw en werk/ privé en kinderen/geen kinderen heel gemakkelijk maken..zonder alle rompslomp die we nu hebben met kinderopvang en overwerkte vrouwen en glazen plafonds en gekift tussen vrouwen onderling zoals in Opzij.
  
  Omdat we niet aan het basisloon willen zitten we nu met al dit gedoe.
  
  Goed stuk Roos!

• Rob van Koot, za 13 februari 2010 14:37 Reageer op Rob

  

  Ik denk dat vrouwen teveel willen. En dit... En dat. Ik snap de wens maar waar is dan de verantwoordelijkheid voor de kinderen? Echte moeders zijn er op de eerste plaats voor hun kinderen en stellen hun leven in het teken van hun opvoeding. Maar ja dan moet je jezelf wegcijferen. En wie wil dat....?

• Zingende Zaag, za 13 februari 2010 15:31 in reactie op Rob van Koot Reageer op Zingende

  

  Als dat geldt voor echte moeders, help je ons dan ook even door te vertellen wat geldt voor echte vaders? Da's wel zo makkelijk ...

• Zingende Zaag, za 13 februari 2010 15:54 in reactie op Rob van Koot Reageer op Zingende

  

  Dit is probleem is m.i. vooral gestoeld op de in essentie christelijke visie op de verdeling van taken tussen man en vrouw. Tweede oorzaak is toch vooral dat de politiek nog steeds een mannen kwestie is. Het maakt in dit geval niet uit of er wel of niet vrouwen in de (christelijke) partijen in de Tweede Kamer zitten, want die zijn van kind af aan zo geïndoctrineerd, dat daar de vernieuwing niet van komt. Dat zijn en blijven m.b.t. de emancipatie, gezondheidszorg en onderwijs toch vooral 'remmers in vaste dienst' met een bijrol, meer nog een excuus positie in de emancipatie.
  Vanuit dat perspectief is het niet zo opmerkelijk dat er geen door vrouwelijke Tweede Kamerleden geïnitieerd initiatief is om dit
  streven wettelijk te verankeren.
  
  Het wordt inderdaad hoog tijd dat mannen en vrouwen zich bewust worden van de economische waarden van vrouwen, en dat de vrouwen die waarde beter leren uitspelen in onderhandelingen.
  Te beginnen met het opzeggen van lidmaatschappen van vakbonden en dergelijke en het zeer politiek kiezen van vertegenwoordigers in allerlei publieke organen.
  
  Nog los daarvan is het een probleem dat aan het verdampen is. Gekwalificeerde medewerkers worden op korte termijn heel erg schaars door de vergrijzing. Ik heb het fantasietje dat vrouwen over niet al te lange tijd zelf hun voorwaarden stellen waaronder ze willen werken en voor wie.
  Moeten ze die kans natuurlijk wel aangrijpen en zich niet in de mindere posities laten drukken, al was het maar door wél te gaan studeren en het overgrote deel van de tijd als drs. of ir. achter het aanrecht te gaan staan. Daar hebben vrouwen in het verleden zelf veel laten liggen in de afspraken met hun partner.

• Zjen Zen, za 13 februari 2010 16:52 in reactie op Zingende Zaag Reageer op Zjen

  

  Ik stel voor dat mannen nu eindelijk eens gaan luisteren naar wat vrouwen willen en ophouden daar vanuit een mannelijke visie telkens aan te knabbelen en over te emmeren...doe nou eens gewoon wat er door vrouwen gevraagd wordt..je zult je er een stuk beter bij gaan voelen Zaag.

• Zingende Zaag, ma 15 februari 2010 03:47 in reactie op Zjen Zen Reageer op Zingende

  

  ... doe nou eens gewoon wat er door vrouwen gevraagd wordt...
  
  alsof dat alleen ooit geholpen heeft (lol)
  
  klinkt overigens niet alsof je veel verkeert in een omgeving met veel vrouwen...

• Piet de Geus, za 13 februari 2010 16:10 in reactie op Rob van Koot Reageer op Piet

  

  Dus als ik het goed begrijp is een goede moeder een baarmoeder en niets meer dan dat. Of moet die moeder zich heel stiekem behalve voor de kinderen ook voor jou wegcijferen?

• Zjen Zen, za 13 februari 2010 16:50 in reactie op Rob van Koot Reageer op Zjen

  

  Ik denk dat mannen en vrouwen iets anders willen.
  
  In een mannencultuur overheerst wat mannen willen en dat is gewoon niet wat vrouwen willen.
  
  
  Om dan te zeggen dat vrouwen teveel willen is een uitdrukking van een mannelijk gebrek aan zelfreflectie over henzelf en wat ze willen.

• Jan Stroomer, zo 14 februari 2010 00:37 in reactie op Zjen Zen Reageer op Jan

  

  Wat leuk: Ik denk ook dat mannen en vrouwen iets anders willen.
  
  En dat kan prima!
  
  Maar dan zijn er ook nog vrouwen die willen wat vrouwen willen, en willen wat mannen willen.
  
  En dat kan ook! Mooi land toch...
  
  Maar dan zijn er ook nog 'lieden', die willen wat vrouwen willen, en willen wat mannen willen, en ook nog tegelijkertijd, en in dezelfde mate, of als het kan net even iets meer, dan anderen die niet alles (tegelijkertijd) willen.
  
  Dat die laatste groep, in zuiver kwantitatieve zin, misschien iets teveel (tegelijk) wil, lijkt mij een redelijk verdedigbaar standpunt.

• davide boer, di 16 februari 2010 10:20 in reactie op Rob van Koot Reageer op davide

  

  Toch heeft Rob gelijk, of de andere kant uit kan ook..
  ik zou ook graag huisman/huisvader willen zijn...heerlijk om die kleintjes het leven te leren.
  Nu doet mijn vrouw dit...
  
  ik vind ook dat moeders/vaders bij de kinderen blijven, iig tot ongeveer 5/6 jaar...heerlijk om die rust te hebben bij het ophalen van school...je ziet ze gewoon stralen..zeker als papa EN mama buiten staan..ipv die gehaaste mensen die kinderen van anderen komen ophalen.
  
  Ja ik weet het, nu zal iedereen gaan schreeuwen dat ik denk dat ik overtuigd ben van mijn gelijk.
  
  ik was 47% rechts, mijn overtuiging dat er iemand thuis moet zijn voor de kinderen is ook Rechts, maar dat deze taak ook perfect kan worden uitgevoerd door de vader is weer links...dus wat bomt het allemaal..;0
  
  Kinderen EERST!!!

• davide boer, di 16 februari 2010 10:23 in reactie op Rob van Koot Reageer op davide

  

  oh ja, toch nog ff on-topic.
  
  Hoe in godsnaam kun je je kind vergeten, hoe?
  Je leeft op het moment dat je kinderen hebt niet voor jezelf, maar voor hen.
  
  Nogmaals, hoe kun je je kind nu vergeten...vergeten...sjongejonge...
  een echte feministe zou iig om te beginnen trouw moeten zijn aan haar vrouwelijke gevoelens...of zijn die al zo afgesleten?

• Piet de Geus, za 13 februari 2010 13:53 Reageer op Piet

  

  Prima verhaal en een goed manifest, al snap ik niet waarom daarin dan weer gevraagd wordt om "betaalbare en laagdrempelige voorzieningen voor kinderen". Dat betaalbare riekt er toch naar dat anderen aan die opvang moeten meebetalen en dat is helemaal niet nodig.
  
  Het is zo simpel: de moderne tweeverdieners betalen nog steeds kapitalen om het traditionele gezin te subsidiëren. Gelukkig wordt er langzamerhand een eind gemaakt aan de maar liefst 5 miljard aanrechtsubsidie per jaar, maar er blijft nog genoeg over. Denk alleen maar aan de partner-AOW waardoor nimmer werkende huisvrouwen zo'n 140.000 euro incasseren uit de pensioenpot. En wie brengt dat op? Precies.
  
  Als een eind wordt gemaakt aan het financieel discrimineren van gelijkwaardige partners ten gunste van traditionele kostwinnergezinnetjes, dan is er helemaal geen externe bijdrage nodig voor kinderopvang: dat kun je allemaal ruimschoots bekostigen van geld dat niet meer van je wordt afgepakt.
  
  En gelukkig hoeven steeds minder werkgevers ervan te overtuigd te worden dat parttimers en thuiswerkers hun werktijd veel efficiënter besteden. De ondernemersbladen staan vol met succesverhalen, dus het besef dringt echt wel door dat er met flexibiliseren pure winst te behalen valt.

• Jan Stroomer, zo 14 februari 2010 00:19 in reactie op Piet de Geus Reageer op Jan

  

  "Het is zo simpel: de moderne tweeverdieners betalen nog steeds kapitalen om het traditionele gezin te subsidiëren."
  
  Nederlandse kinderen in 'basisschoolleeftijd':
  Ongeveer 2 miljoen.
  
  Directe overheidssubsidie aan kinderopvang:
  2 miljard, voor 0,5 miljoen kinderen.
  
  De 'aanrechtsubisidie' heffingskorting:
  Kennelijk 5 miljard. Voor de resterende 1,5 miljoen?
  
  Of is er een andere berekening mogelijk waarin de kinderopvang niet harder gesponsord wordt dan het aanrecht?

• Piet de Geus, zo 14 februari 2010 14:48 in reactie op Jan Stroomer Reageer op Piet

  

  Je rekent verkeerd: aanrechtsubsidie is niet voor kinderen maar voor niet-werkende partners. Die krijgen de arbeidskorting (waarom zou die nou toch zo heten?) cadeau van de belastingen. Dit wordt langzamerhand afgebouwd, maar het was inderdaad 5 miljard per jaar.
  
  Kinderopvang (die wat mij betreft zeker niet gesubsidieerd zou moeten worden: steek dat geld liever in onderwijs) wordt zeker niet alleen door tweeverdieners gebruikt. En aangezien die kosten inkomensafhankelijk zijn krijg je zelfs meer subsidie naarmate je minder werkt.
  
  Niet-werkende partners betalen alleen de nominale ziektekostenverzekering en zijn toch volledig verzekerd, wat neerkomt op een subsidie van zo'n 1.500 per jaar.
  
  Niet-werkende partners betalen geen AOW-premie maar krijgen wel partner-AOW. Volgens de Ombudsman is dat 72.000 per 10 jaar. Met de huidige levensverwachting is alleen al dit per persoon 142.000!

• simon lagroht, za 13 februari 2010 12:22 Reageer op simon

  

  Het verlangen is duidelijk; combineren. Maar het onderliggende probleem is niet van sociale aard, het probleem is gewoon dat het onmogelijk is om op hetzelfde moment op 2 verschillende plaatsen aanwezig te zijn, meer werken gaat ten koste van zorg, meer zorg gaat ten koste van het werk; het ene lijdt relatief altijd onder het andere en alleen aan dat waar je (blijkens je daden, niet je woorden) de relatief hoogste hoogste prioriteit aan geeft zal je afdoende tijd aan kunnen besteden.
  
  De enige manier waarop dit opgelost kan worden is door de verantwoordelijkheid voor het kind enigszins over te hevelen van het gezin naar te samenleving toe. Door 'gratis' kinderopvang, of door wat discriminerende wetgeving die deeltijd werkende moeders (en vaders) voorrang geeft bij promoties t.o.v. full-time werkenden. Enige min-puntje daarbij is dat het niet echt rechtvaardig is naar kinderlozen die wellicht niet echt te wachten zitten op deze kinderopvang rekening of carrière-achterstelling.

• Zjen Zen, za 13 februari 2010 16:54 in reactie op simon lagroht Reageer op Zjen

  

  Het gejongleer tussen privé en werk en wat de maatschappij verlangt is dodelijk vermoeiend.
  
  Vrouwen hebben goed ideeën over hoe je dat kunt balanceren maar zonder mannen lukt dat niet.