De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (7) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• vanessa s., vr 05 maart 2010 12:07 Reageer op vanessa

  

  Wij doen al 8 jaar alleen aan navelstaren. Voor de Nederlander is het buitenland een resort aan de kust van een warm land of met 5 cm2 badstof aan op je achterste in het zand in Turkije.

• J van Ginkel, wo 17 februari 2010 15:06 Reageer op J

  

  mooi verhaal, maar ... hoe staat het met de volkenrechtelijke positie van onderdrukte minderheden? Zegt het volkenrecht niet dat men daar mag / moet ingrijpen? Theoretisch ja, ... maar .. en dat is al een pragmatisch ja ... alleen als immanent gevaar is voor die bevolkingsgroep. (NB: dus niet als individuen of zelfs maar delen van de groep gevaar lopen .. de groep als geheel moet in gevaar zijn, voordat - volgens de praktische (tegenover de theoretsiche) beschrijving van het volkenrecht - mag worden ingegrepen. Maar dat brengt een probleem met zich mee ... Wanneer is een groep `bedreigd' in zijn voortbestaan? Kosovo was een case in point. GEEN VN-besluit en toch ingrijpen .. wat -ACHTERAF - door rechtsgeleerden als gerechtvaardigd werd gekwalificeerd. Daarbij verwees men naar de bedreiging van de groep ... maar als je ala Davids analyseert blijkt heel duidelijk dat er weliswaar sprake was van een massale (deels gedwongen, dels op angst gebaseerde) migratie, maar dat de groep als geheel in Kosovo niet immanent bedreigd werd uitgeroeid te worden. Kortom, daar werd die definite al lekker opgerekt.
  Darfur ... zelfde laken en pak. Voor het debat over de Armeense Genocide hadden lieden als staatssecretaris Timmermans geen moeite de gebeurtenissen daar als genocide te beschrijven (Voor wie wiol, ik heb de column nog. Timmermans zelf heeft hem van zijn archief verwijderd omdat het niet uitkwam in de discussie over de Armeense Genocide .. zijn Darfur-definitie van de term zou zijn verhaal waarom de Armeense Genocide geen genocide mocht worden genoemd onderuit halen ...). Daarmee logischerwijs impliciet oproepend tot een militair ingrijpen (NB: internationaal recht zegt ook dat als je een genocide niet voorkomt je in principe ook schuldig bent aan schending van de mensenrechten....) Echter, als we de feiten analyseren blijkt dat de groep in Darfur het weliswaar extreem zwaar hadden en hebben, maar dat ze niet met uitroeing worden bedreigd. Daarmee zou het theoretisch een interne kwestie moeten blijven ...
  
  Wat wil ik met dit alles zeggen? Het internationale recht is niet zo helder als hier wordt voorgesteld. Het is elke keer weer een kwestie van interpretatie (wat overigens in elke rechtzaak het geval is .. met als gevolg dat rechters vaak tot conclusies komen die voor het grotere publiek niet altijd navolgbaar zijn, juist omdat er zoveel gewikt en gewogen wordt en nuances aangebracht...)
  Wanneer we bijvoorbeeld naar Irak kijken in 2002 dan zijn er voorafgaand aan die jaren periodes geweest waarin het regime zeker voldeed aan de criteria die tot ingrijpen in Kosovo en Darfur hebben geleid. Het veel gehoorde argument is dat dat waar is (!!), maar dat dat in 2002 nou net iet waar was .. want er werd op dat moment even niet een groep uitgemoord. De koerden, shiíeten, mandaeers, etc etc hadden het zwaar tot extreem zwaar, maar als groep werden ze niet met uitsterven bedreigd. (Nogmaals, achteraf is gebleken dat dat ook in Kosovo en Darfur niet het geval was, dus ....) Echter, de Mandan (moeras-arabieren) uit de delta liepen als cultuur in 2002 weldegelijk op hun laatste benen. Hun moerassen waren totaal droog gelegd. (http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/2807821.stm vergelijk de plaatjes..) Mensen, die eeuwenlang op dreivende eilanden hadden geleefd werden in de woestijn gedumpt met maar beperkte voorzieningen. Dat komt heel dichtbij de culturele uitroeing van een groep -- De inval in Irak heeft ertoe geleid dat de moerassen weer terug zijn gebracht en dat de cultuur en de groep als nog overleven ... Zonder de inval zou dat waarschijnlijk niet het geval zijn geweest ... Wat zegt het internationale recht hierover? (NB: ik weet dondersgoed dat de Mandan geen inval waard waren voor de meeste landen .. maar daar stoort het recht zich niet aan. Dat is blind .. zegt men.)
  Ander ingewikkeld voorbeeld. De killing fields van Polpot's Cambodja ... als ergens een genocide plaats vond dan daar wel ... en niemand deed iets. Ttodat er oorlog uitbrak tussen Polpot en ex-vriend Vietnam. De Vietnamezen veroverden Cambodja en installeerden een puppet-regiem (regime change) . Totaal in strijd met het internationale recht. Aan de andere kant, een genocide gestopt ... zoals het internationale recht vraagt ... (maar het nieuwe regiem moordde er vervolgens zelf ook lustig op los ... maar veel minder erg dan Polpot.)
  Waar staat Mariko in deze echte wereld? Hoe ga je met dit soort zaken om ...? Let wel, het praten van diplomaten heeft geen Cambodjaan gere4d eind jaren 70 ... het praten van diplomaten heeft niemand van de Madan gered. En de lijst met andere groepen die cultureel of fysiek echt worden uitgeroeid (itt tot de kosovaren of zelfs de meeste Darfur-stammen) is lang ... welke consequentie heeft een transparant en vvolledig op internationaal recht gebaseerd buitenlands beleid voor die groepen? Nogmaals .. het recht schrijft zelfs militair ingrijpen voor in noodgevallen ... Is GL bereid tot dit soort invallen (of schrikt men terug voor de consequenties van consequent zijn)? Als men wil ingrijpen, dan moet het defensie-budget sterk omhoog. Het is een beetje flauw om zelf je heel ethisch te presenteren, maar om vervolgens de lasten niet te dragen en te zeggen dat de praktische zaken maar door een ander moeten worden opgelost. We hebben jarenlang, zonder grote nadelen voor onze economie en welvaart, een veel groter leger en marine, met zeer modern wapentuig, bekostigd. Dat kunnen we ook nu nog ... gewoon een kwestie van morele keuzes ... Dan kunnen we zonder meer ons inzetten voor een transparant en internationaal juridisch dicht getimmerd buitenlands beleid. Dan worden onze diplomaten ook geloofd wanneer ze zeggen dat overtreding van het internationale recht zware consequenties met zich mee kan dragen.
  Of gaat het allemaal alleen maar om "wij willen geen vuile handen maken" ... maar we gaan natuurlijk wel iedereen anders de maat nemen. Juist niet ingrijpen kan ook betekenen dat je vuile handen maakt ... De killing fields zijn het bewijs!!

• Joop Schouten, di 16 februari 2010 12:26 Reageer op Joop

  

  Goed stuk.
  
  Vooral 'Een alternatief voor Afghanistan dat gebaseerd is op een echte politiek-inhoudelijke analyse; ook als die leidt tot vertrek van onze troepenmacht.' spreekt mij aan.
  
  Het valt mij op dat veel politiek zonder politiek-inhoudelijke analyses wordt bedreven.
  
  Je zou een wet kunnen verzinnen die een beslissing te allen tijde eerst wordt getoetst aan waarheidsvinding.

• Ton evertsen, di 16 februari 2010 23:44 in reactie op Joop Schouten Reageer op Ton

  

  sinds wanneer hebben politiek en waarheid iets met elkaar te maken
  
  als er 1 ding van dit kabinet wel duidelijk is geworden is dat ze over zo'n beetje elk onderwerp gelogen hebben
  
  van "legale oorlog" tot "de crisis komt hier niet"en "onze banken zijn in orde"

• Peter Polz, di 16 februari 2010 12:19 Reageer op Peter

  

  wat een wereldvreemd stuk
  
  als er geen onderhandelingen achter gesloten deuren zouden zijn, dan zouden nog veel meer vredesbesprekingen mis zijn gelopen, omdat de partijen terug zouden worden gefloten door de achterbannen (Noor ierland).
  
  Een zekere mate van liegen en huichelachtigheid is nou eenmaal noodzakelijk in het verkeer tussen mensen, en daar hoort ook dit soor diplomatie bij. Als iedere staat maar de hele tijd zegt wat hij van andere staten vindt en wil, was het echt altijd oorlog.

• Ton evertsen, di 16 februari 2010 11:49 Reageer op Ton

  

  ik vraag me af of men in het buitenland ook maar 1 seconde over de nederlandse politieke steun heeft nagedacht. Grote overschatting van ons zelf

• Paradox !, di 16 februari 2010 11:38 Reageer op Paradox

  

  De conclusies lijken nu inderdaad wat op snoepjes voor het volk. Actie beloofd, vertrouwen hersteld. Tien jaar geleden zou een minister verantwoordelijk gehouden zijn voor dergelijke blunders (in dit geval bewuste blunders, ofwel wanbeleid). Nu hoeft er van mij niet een kop te rollen iedere keer dat er iets fout gaat, maar voor betering beloven ben ik niet naïef genoeg.
  
  Blijf vooral druk zetten op concrete uitvoering van de verbeterpunten. Met de kennis van nu zou zoeits nooit meer mogen gebeuren.