Bio Bekijk alles van Ewout Klei Word fan

Ewout Klei

Ewout Klei Politiek historicus

31 juli 2010 Reageer (32) 1048 x bekeken Politiek RSS

Een rechts kabinet? Dan een progressief schaduwkabinet

Oud-minister Van Thijn schreef het boek 'De formatie'. Wat kunnen we daar nu uit leren?

In verschillende media is de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen geïnterpreteerd als een grote overwinning van rechts. In feite hield de verkiezingsuitslag echter een verdere versplintering van het politieke landschap in, omdat het vormen van solide meerderheidskabinet nu een haast onmogelijke opgave is geworden.

Dat de formatie lastig zou gaan verlopen was vier weken voor de verkiezingen voorspeld door Ed van Thijn. In zijn op 11 mei verschenen rode boekje, met de weinig originele maar wel duidelijke titel De formatie,  betoogt de PvdA-coryfee dat het in de toekomst steeds moeilijker wordt om een stabiele regering te vormen, behalve als er snel een ingrijpende hervormingsagenda ter tafel komt. De analyse en aanbevelingen die Van Thijn in zijn boek geeft verdienen nadere bestudering, omdat onze democratie zich als gevolg van de polarisatie (vooral van rechts) in een crisis bevindt, die om een oplossing vraagt. 

Volgens Van Thijn kunnen burgers wel stemmen maar niet kiezen. We stemmen op een partij en niet op een kabinet. In 1977 ging de PvdA de verkiezingen in onder de leus ‘Kies de minister-president’ maar bleef na de formatie buiten de regering. In 2006 werden  de Tweede Kamerverkiezingen gepresenteerd als een tweestrijd tussen Balkenende en Bos, maar het resultaat van deze verkiezingen was dat beide kemphanen tot elkaar waren veroordeeld in het kabinet-Balkenende IV. In de tijd van de verzuiling (1918-1966) leverde ons kiesstelsel van evenredige vertegenwoordiging nog stabiele regeringen op, omdat de verzuilde partijen hun achterbannen strak onder de duim hielden en de zuilelites beseften dat ze compromissen moesten sluiten. Nu politieke partijen niet meer over een vaste achterban beschikken zetten ze zich, uit electorale overwegingen, af tegen gelijkgezinde partijen én nemen ze om diezelfde reden stilletjes ideeën van de tegenpartij over. 

Van Thijn denkt dat het in de toekomst steeds moeilijker wordt om een werkbare coalitie te vormen en vreest voor machteloze middenkabinetten, met als gevolg dat radicale partijen op de vleugels (de PVV op rechts en in mindere mate de SP op links) zullen groeien. Hij vergelijkt de Nederlandse situatie met die van Duitsland ten tijde van de Weimarrepubliek (1919-1933) en de Franse Vierde Republiek (1946-1958), waar instabiele kabinetten elkaar opvolgden, en met Denemarken en Israël, waar radicale partijen grote invloed uitoefenen op het regeringsbeleid (dankzij de gedoogsteun die de populistische Dansk Folkeparti aan de Deense minderheidsregering geeft kent Denemarken het strengste asielbeleid van West-Europa en in Israël is de extreemrechtse Lieberman zelfs minister van Buitenlandse Zaken). 

De instabiele situatie wordt volgens Van Thijn alleen opgelost als het politieke stelsel grondig wordt hervormd. Hij wil geen districtenstelsel zoals in Groot-Brittannië, waar de Tories en Labour de dienst uit maken en de progressieve Liberal Democrats veel te klein zijn (Nick Clegg wil aan dit stelsel een einde maken). Wat Van Thijn wil is een gemengd stelsel, een beetje districtenstelsel en een beetje evenredig stelsel dus. Daarnaast moeten politieke partijen van te voren duidelijk maken met welke partijen ze een regering willen vormen en met welke niet. De PvdA’er lijkt hiermee terug te willen naar de jaren zeventig, toen de progressieve partijen PvdA, D’66 en PPR (een voorloper van GroenLinks) samen het programma Keerpunt ’72 schreven en een schaduwkabinet vormden. De kiezer heeft dan wel iets te kiezen. 

De formatie bestaat uit drie delen, een dagboek, een theoretisch/essayistisch deel en een fictief verhaal. Het dagboek is nogal saai. Waar Van Thijn in Dagboek van een onderhandelaar (1978) als één van de onderhandelaars over een tweede kabinet-Den Uyl als insider een tipje van de sluier van de achterkamertjespolitiek oplichtte, is dit dagboek van een buitenstaander weinig onthullend. Het fictieve formatieverhaal aan het slot daarentegen is wel aardig. Van Thijn zit er een beetje naast met zijn voorspelling (zo krijgen van hem de PVV en de PvdA elk 28 zetels, de VVD 24 en D66 18), maar dat er na de verkiezingen moeilijk een kabinet te vormen valt heeft hij goed ingezien. Dat Van Thijn er behoorlijk naast zat met zijn verkiezingsuitslag zegt ook iets over de betrekkelijkheid van opiniepeilingen en de vluchtigheid van de actualiteit. Het middendeel, waarin Van Thijn zijn theorie over de instabiliteit van ons politieke systeem uitwerkt, is zonder meer het interessantst. Eigenlijk zou hij dit nog een keer moeten omwerken tot een wetenschappelijke publicatie. De these van Van Thijn, dat een evenredig kiesstelsel zorgt voor een instabiel politiek systeem, zou als hypothese moeten worden getest in een groot vergelijkend (historisch) onderzoek. 

Dankzij Van Thijn staat het onderwerp bestuurlijke vernieuwingen anno 2010 opnieuw weer op de politieke kaart, waar D66 zich altijd sterk voor heeft gemaakt. Het is geen toeval dat Van Thijn zijn boek heeft opgedragen aan niemand minder dan wijlen D66-oprichter Hans van Mierlo, een “visionair democraat”. Het is aardig om te zien dat juist D66 de adviezen van Van Thijn in de laatste verkiezingscampagne lijkt te hebben opgevolgd, want Pechtold pleitte voor paars plus en nog geen week voor de verkiezingen veranderde het partijlogo van kleur. Helaas voor D66 is paars nu (voorlopig?) van de baan en lijkt te worden aangestuurd op een rechts kabinet. Als de formatie van paars plus was gelukt had D66 misschien weer een ministerie voor Bestuurlijke Vernieuwing kunnen claimen, die van dit thema echt werk zou moeten maken en met goede hervormingsvoorstellen zou moeten komen. Met een rechts kabinet in het verschiet zouden D66, GroenLinks en de PvdA de progressieve samenwerking van de jaren zeventig weer nieuw leven in kunnen blazen.

Of de PVV nu in de regering komt of alleen gedoogsteun geeft, een rechts kabinet is niet mijn kabinet. Begin jaren zeventig vormden oppositieleiders Joop den Uyl en Hans van Mierlo een schaduwkabinet dat klaar stond om te regeren. Als er daadwerkelijk een rechts kabinet aantreedt dan moeten Job Cohen, Alexander Pechtold en Femke Halsema de handen ineen slaan en een nieuw schaduwkabinet vormen, dat het roer van het schip van staat overneemt als Mark Rutte de macht over dit stuur verliest. Zo’n schaduwkabinet - dat helemaal in de geest van Van Thijn is en het publicitair weer ongelooflijk goed gaat doen - wordt dan bovendien een vast baken en een signaal van hoop in een verwilderde en stormachtige tijd, waar donkere wolken zich samenpakken. 


Laatste Reacties (32) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Ton evertsen, ma 02 augustus 2010 01:08 Reageer op Ton

    Ton

    nu is er een gebrek aan progressief bij de meeste partijen dus het kon wel eens een klein kabinet worden.

    Laten we eerlijk zijn links, en dat is niet hetzelfde als progressief, is hopeloos verdeeld men loopt door 1 deur maar in werkelijkheid gunt men elkaar het licht in de ogen niet.

    De pvda vind dat linkse grut maar niets, een bedreiging voor hun positie.

    GL en D66 zijn verbaast dat men het kabinet liet vallen, bos afhakte en cohen neerzette niet om de vvd en cda te bestrijden maar om hun leeg te zuigen.

    De sp is kwaad omdat elke keer als ze proberen wat schot in een samenwerking te krijgen de pvda een beetje flirt maar vervolgens linkse samenwerking ziet al een zo groot mogelijke pvda ten koste van de rest.

  • Henk Daalder, zo 01 augustus 2010 18:24 Reageer op Henk

    Henk

    Juist omdat er een gedoogsituatie dreigt te komen, is het belangrijk om een links schaduw kabinet of minstens een links akkoord te onderhandelen.
    In een gedoogsituatie is er voor de kamer echt wat te doen.
    Ze kunne namelijk gemakkelijker meerderheden benutten.
    De verkiezing van de voorzitter was een mooi voorbeeld.

    Maak een lijstje doelen met links draagvlak, en haal ze binnen als er net genoeg dissidenten in de regeringspartijen zijn.

    Links kan ook lekker verdeeld blijven en niets binnenhalen.
    Het zal nog moeilijk genoeg zijn de om de meerderheids besluiten van de kamer ook echt door het bestuur en ambtenarij uitgevoerd te krijgen.

    Door een links akkoord blijft de profilering ook actueel en bij de tijd, voor de aankomende verkiezingen. Zowel CDA, VVD als PVV zijn zeer instabiele kiezers groepen geworden.

    En die electorale instabiliteit wordt niet beter met een ander kiesstelsel.
    Wel met ander PR gedrag van politici.

    Politici moeten veel beter gaan uitleggen waarom ze kiezen wat ze kiezen. Dan hebben domme populisten minder kans.
    Goed geïnformeerde kiezers maken een bewustere keus, vooral als er dan ook integer uitleggende politici zijn.
    Die politici moeten hun achterban dan wel inspireren die uitleg verder uit te werken op internet.
    Dat zorgt weer voor draagvlak verbreding.

    Overigens is de VS het voorbeeld waar ultra rechts op uitkomt bij een overdaad aal rechtse en populistische schreeuw media.
    Sommigen zouden kunnen denken dat de democraten van president Obama links zijn, maar zowel democraten als republikeinen zijn ultra rechts, in vergelijking met onze politici.

  • uitgeschreven uitgeschreven, zo 01 augustus 2010 14:04 Reageer op uitgeschreven

    uitgeschreven

    Ik vrees dat er veel teveel aandacht gaat naar de organisatie en veel te weinig naar oorzakelijke verbanden. Niemand heeft ooit een studie van betekenis gedaan naar de gevolgen van het invoeren van de commercie op TV, hetgeen de facto betekent dat er in plaats van een democratische controle is op de objectiviteit van de benadering van het nieuws er iemand met een dikke portemonnee is die beslist wel nieuws op welke manier gebracht wordt.

    De eerste landen die al in een vroeg stadium op commercie overgingen waren Italië en Frankrijk. Niet veel later zag je het gesternte rijzen van Le Pen en Berlusconi. De onrust in Nederland kwam niet autonoom, en Fortuijn was niet het gevolg daarvaan. Nee, we hadden in 1989 de commerciële TV geïntroduceerd en al snel deed de Luxemburgse tv er alles aan om ervoor te zorgen dat vooral het lager opgeleide deel van onze bevolking niet langer naar het NOS journaal keek maar naar Goede Tijden Slechte Tijden. En nog, meestal zorgt men ervoor dat het weerbericht net zo lang duurt dat je de eerste minuten van het NOS nieuws mist als je al over zou willen schakelen.

    Commerciële media betekenen sensatiezucht, angstmakerij en het verdoezelen van geruststellende gegevens over het dalen van de criminaliteit. Iets waar helaas onze publieke media achteraan gehobbeld zijn in hun jacht naar kijkcijfers.

    Als je naar een land als Duitsland kijkt dan zie je dat neo-nazi's en andere fascistoïde groeperingen hooguit enkele malen de kiesdrempel haalden maar dan bij de erop volgende verkiezingen weer weg waren. Waarom? Omdat men bij onze Oosterburen nog steeds alleen maar vertrouwt op de eigen democratische publiekrechtelijke media die wel aandacht besteden aan ondemocratische groeperingen als de NPD maar er geen rechtvaardigingen voor zoekt. En zeker omdat men niet zo sensatiebelust is als intussen in Nederland het geval is.

    Nee, je kunt schaduwkabinetten bij het leven wegzetten, en het kiessysteem allerlei regionale aspecten geven maar dat zal allemaal niets opleveren. Regionaal Limbabwe zal evenzeer in een semi-districtenstelsel vriend Wilders in het zadel helpen als men dat het beste vindt. Als er iets moet veranderen is het de terugkeer naar een veel eerlijker en democratisch gestoelde controle op de berichtgeving die ons als bewoners en stemmers van dit land wordt aangeboden. Want dat en niets anders bepaalt ons wereldbeeld en dus ook ons stemgedrag.

    Maar commercie is helaas net zoiets als kanker, eenmaal binnen groeit het en groeit het, tenzij weg geopereerd zal het nooit minder worden. De tijd van een paar ster blokjes rond het nieuws is intussen al een ver verleden. En waar allerlei rechtse lieden vindt dat drie Nederlandse netten best zou kunnen worden teruggebracht naar twee of zelfs een, hebben ze er geen enkel probleem mee dat de Luxemburgers alleen al vier netten op ons land richten.

  • Beautiful Blues, zo 01 augustus 2010 15:25 in reactie op uitgeschreven uitgeschreven Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Leuke theorie. De vraag die direct opkomt is natuurlijk: hoe verklaar je dan dat in hét commerciële land bij uitstek, de VS, er geen Le Pen of Haider of Berlusconi is?

    Is er werkelijk geen onderzoek naar de effecten van commerciële televisie gedaan, of denk je dat alleen maar? Ik heb journalistiek gestudeerd en heb juist zeer sterk de indruk dat er heel wat wordt afgereflecteerd over de rol en functie van de media.

  • uitgeschreven uitgeschreven, do 05 augustus 2010 13:49 in reactie op Beautiful Blues Reageer op uitgeschreven

    uitgeschreven

    Daar is een vrij simpel antwoord op: in de VS is sinds de jaren '30 al middels de commerciële radio alles wat met socialisme te maken gehad zo verdacht gemaakt dat niemand er meer op durfde stemmen. Dus het bestrijden van een gemeenschappelijke " anti-business" vijand was al sinds die tijd niet meer aan de orde.

    Maar het voorliegen van Amerikanen is een voortdurend gegeven waar ik ook een aantal jaren lang van heb mogen genieten. Zo werd op 9/11 van 1973 de "bevrijding van Chili" gevierd waarbij de gemene communistische dictator Allende eindelijk uit de weg is geruimd. Een CBS radio reporter die een paar weken later door Chili reisde kraaide in zijn enthousiasme zelfs uit "dat je kon zien dat Chili weer vrij was omdat je 10-jarige prostitueetjes langs de kant van de weg stonden, iets wat in de tijd van Allende niet mogelijk was geweest". Ondanks het feit dat dat in die tijd niet zo'n issue was als nu geloofde ik mijn oren niet. Het programma werd later herhaald en helaas bleek ik mijn oren wel te moeten geloven.

    Nee, in de VS zijn er twee kampen die beide gelieerd zijn aan de zakenwereld. De ene club zijn de democraten en de andere de republikeinen. En de zakenwereld die verdeelt zich doorgaans tussen die beide polen. Coca-Cola ondersteunt de ene club en Pepsi-Cola de andere. Dus het bedrijfsleven e.g. de commerciële tv kiest een kant, je bent of tegen de democraten en dus voor de republikeinen of andersom. Niemand steunt een buitenstaander zoals hier Le Pen, Wilders, enzovoorts want die maken geen deel uit van het zaken-establishment.

    Maar de bangmakerij en leugens vieren hoogtij. Een gevolg daarvan is bijvoorbeeld dat waar de VS minder dan 3% van de wereldbevolking telt ze maar liefst 25% van alle gevangenen ter wereld in hun gevangenissen hebben zitten. Een duidelijk gevolg van een steeds idiotere manier van omgang met criminaliteit waardoor ze zich zo bedreigt voelen dat zelfs de meest extreme straffen nog niet erg genoeg zijn.

    En hun volstrekt ontbrekende kennis van de rest van de wereld door een masturberende manier om over hun eigen land te spreken als zijnde de enige democratie die in de wereld bestaat. Zo zijn ze ervan overtuigd dat wij ook in Nederland nog steeds Amerikaanse voedselsteun krijgen zonder welke we zouden verhongeren. Mij werd bij herhaling gevraagd hoe de Nederlandse koningin mij toestemming gegeven had om Nederland te verlaten. En toen we uiteindelijk uit de VS vertrokken moesten we zelfs van onze beste vrienden aanhoren hoe we wel zeker binnen 4 maanden terug zouden keren want de vrijheid en democratie zoals die in de VS heerst die vind je in geen enkel ander land.

    Tja, ik kan hier nog heel lang over doorgaan, mijn ervaringen in die 4 jaar zijn zeer talrijk geweest. Ik heb als vrijwilliger in de campagne van senator George McGovern tegen de zittende president Nixon gewerkt en ook zo heel wat politieke ervaringen opgedaan.

  • Henk-Jan Mielke, zo 01 augustus 2010 15:47 in reactie op uitgeschreven uitgeschreven Reageer op Henk-Jan

    Henk-Jan

    Goede Tijden Slechte Tijden als verklaring voor de opkomst van Fortuijn en Wilders...hoe diep heeft u uw hoofd in het zand gestoken? De onvrede van een hoop burgers komt voort uit de realiteit van alledag en niet van wat er op televisie uitgezonden wordt, maar geeft u gerust de media de schuld, wel zo makkelijk...

  • uitgeschreven uitgeschreven, do 05 augustus 2010 15:00 in reactie op Henk-Jan Mielke Reageer op uitgeschreven

    uitgeschreven

    ze hebben de schuld.

  • Kees Gelijkhebber, zo 01 augustus 2010 12:43 Reageer op Kees

    Kees

    Met een schaduwkabinet wordt bedoeld een gecoordineerde oppositie waarbij de oppositiepartijen afspraken maken over de verschillende aspecten van het regeringsbeleid. In GB werkt een schaduwkabinet alleen doordat de oppositie daar in handen is van een partij. Hier zijn het verschillende partijen met ieder zijn eigen programma. Een goed schaduwkabinet vraagt een oppositieakkoord. Dat gaat er niet komen.

  • GJ Huisman, zo 01 augustus 2010 09:52 Reageer op GJ

    GJ

    Volgens mij zit de polarisatie evengoed op 'links', maar dan al langere tijd. De SP kwam in de 2e kamer tijdens paars1 en profileerde zich door zich af te zetten tegen de PvdA die de socialistische beginselen verkwandelde. Het onderscheid tussen D'66 en GL is m.i. steeds minder, maar of de GL-achterban blij is met de liberale koers van Halsema valt te betwijfelen. Vast staat wel dat D'66/GL enerzijds en SP anderzijds zeer ver van elkaar afliggen.
    De PvdA is allesbehalve een eensgezinde stabiele partij. Zie het gedonder rondom de integratienota en het plotselinge vertrek van Bos als lijsttrekker. Kortom, links/progressief moet eerst maar eens overeenstemming vinden over waar ze elkaar vinden.

    Ik ben overigens wel benieuwd waarom je de CU niet noemt als deelnemer aan het progressieve schaduwkabinet.

  • Beautiful Blues, zo 01 augustus 2010 13:16 in reactie op GJ Huisman Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Omdat de ChristenUnie geen progressieve partij is. Wel een partij met progressieve kantjes, maar dat is wat anders.

    Is programmatische overeenkomst de enige basis voor een fusie? Bij het CDA waren er tussen de drie partners (KVP, ARP, CHU) toch wel wat verschillen. De fusie was grotendeels uit nood geboren: de christelijke partijen holden achteruit in zetelaantal. Dat heeft geleid tot een nieuwe partij waar in de begintijd flinke discussie was over ideologie en koers, maar wel een partij die flink op de kaart stond onder Van Agt en Lubbers. Dat kan dus ook werken: fusie van enkele partijen die niet geheel overeenstemmen kan leiden tot een creatief proces, een vernieuwing die zorgt dat de fusiepartij fris en modern is. (Ik spreek even over 30 jaar geleden he, inmiddels is het CDA oud en star.)

    De CU-methode was anders, daar had je inderdaad partijen (RPF, GPV) die voor 98% overeenstemden, alleen de partijculturen waren anders. Dat leidt tot een "laten we maar onder één naam verder gaan"-geest, die best positief is, maar die het creatieve ideologische proces bepaald niet stimuleert. Je kunt je afvragen of de CU in haar eerste tien jaren echt is meegegaan met de tijd, of de partij christelijke antwoorden biedt voor de 21e eeuw. Ik denk wel eens, dat ze is blijven hangen in de jaren negentig.

  • GJ Huisman, zo 01 augustus 2010 17:01 in reactie op Beautiful Blues Reageer op GJ

    GJ

    De PvdA is, zeker onder Cohen, ook niet progressief. De CU heeft zich samen met de linkse partijen sterk gemaakt tegen Wilders (zie de Schuurman discussie).

    Feitelijk is het enige wat het door Klei voorgestelde progressieve blok bindt, de afkeer van het rechts-populisme van Wilders. D'66 kun je bijna geen linkse partij noemen, die zouden het op sociaal-economisch gebied binnen 5 minuten eens worden met de VVD. De PvdA daarentegen blijft vasthouden aan het behoud van de verzorgingsstaat.

    Leuk trouwens om je ideeën over de CU te lezen:

    "De CU-methode was anders, daar had je inderdaad partijen (RPF, GPV) die voor 98% overeenstemden, alleen de partijculturen waren anders."

    Jij zit er ongetwijfeld beter in dan ik, maar de verschillen tussen reformatorischen en vrijgemaakten waren (en zijn) toch niet gering?

    "Dat leidt tot een "laten we maar onder één naam verder gaan"-geest, die best positief is, maar die het creatieve ideologische proces bepaald niet stimuleert. Je kunt je afvragen of de CU in haar eerste tien jaren echt is meegegaan met de tijd, of de partij christelijke antwoorden biedt voor de 21e eeuw. Ik denk wel eens, dat ze is blijven hangen in de jaren negentig."

    En ik denk dat de CU teveel naar links is gaan hangen onder het idee van christelijk-sociaal denken en het belerende vingertje, het willen opvoeden van de burger met veel overheidsbemoeienis. Daar vindt de CU de overeenkomst met links (met name PvdA en SP).

  • Beautiful Blues, zo 01 augustus 2010 19:04 in reactie op GJ Huisman Reageer op Beautiful

    Beautiful

    De CU lijkt inderdaad iets te veel op de overheid te leunen nu.

    Wat RPF vs GPV betreft: vrijgemaakten zijn uniek in hun exclusieve denken, maar ideologisch gezien zijn het "gewoon" gereformeerden natuurlijk. Ligt dicht tegen Christelijk-gereformeerd en Nederlands-gereformeerd aan, en die twee groepen vormen precies weer de kern van de RPF - samen met natuurlijk de behoudende mensen uit de Hervormde Kerk (Gerformeerde Bond dus), Gereformeerde Kerk en wat evangelische groepen. Voor reformatorisch in de zin van "refo" moet je bij de SGP zijn en dan zie je wel dat er een cultuurverschil is dat lastiger is te overbruggen dan dat tussen GPV en RPF. Het voornaamste verschil tussen GPV en RPF was het vrijgemaakte exclusiviteitsdenken, een soort door de vrijgemaakten decennialang kunstmatig gecreëerd verschil tussen hen en de buitenwereld. De RPF zag al veel eerder (al in de jaren zeventig) dat de verschillen minimaal zijn. Het GPV zag dat pas toen ze het exclusiviteitsdenken liet vallen. Ze dreven in de jaren tachtig/ negentig ook allebei weg van de SGP in de richting van het politieke midden, waar de CU ook ligt nu - misschien iets links van dat midden, maar dat normaliseert nog wel.

  • Piet Paaltjes, za 31 juli 2010 21:13 Reageer op Piet

    Piet

    Met de auteur eens dat er een enorme versplintering is van politieke partijen.
    Als PvdA, SP, GL, PvdD en D66 nou eens samen zouden gaan in een links blok dan wordt het al een stuk overzichtelijker.

  • Beautiful Blues, za 31 juli 2010 21:21 in reactie op Piet Paaltjes Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Maar waarom zouden ze? Als ik bij D66 zou zitten zou ik zeggen: fusie met PvdA en GL is prima, en ik neem aan dat ze het geen probleem vinden om ons programma integraal over te nemen. ;)

    Enige effectieve stimulans om te fuseren zou zijn: een kiesdrempel van 15 Kamerzetels instellen. Dan hebben SP, GL, D66, CU, SGP, PvdD een heel simpele keus: opgaan in de grotere partijen of je parlementaire invloed volledig kwijtraken.

  • Gerwin van Eersel, za 31 juli 2010 21:50 in reactie op Beautiful Blues Reageer op Gerwin

    Gerwin

    "Als ik bij D66 zou zitten zou ik zeggen: fusie met PvdA en GL"

    Gezellig, twee partijen voor vernieuwing samen ongeveer even groot als die ene voor stilstand. Zou dat gaan werken? Wie gaat dat intern winnen?

  • Beautiful Blues, zo 01 augustus 2010 13:08 in reactie op Gerwin van Eersel Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Precies, daar begint het gedonder dus al. ;)

    Ik zeg: kiesdrempel.

  • Piet de Geus, zo 01 augustus 2010 16:29 in reactie op Beautiful Blues Reageer op Piet

    Piet

    "Ik zeg: kiesdrempel."

    Ik neem aan dat je een kiesdrempel wilt die zo hoog ligt dat jouw voorkeurspartij er gegarandeerd boven zit. Net zoals mensen van de HRA af willen voor huizen die duurder zijn als hun eigen huizen. En net zoals mensen hier op joop.nl zelfs durven te pleiten voor een kiezersexamen dat ongetwijfeld zodanig moet zijn dat zij zelf met vlag en wimpel slagen.

    Op de keper beschouwd zijn al dit soort voorstellen gericht op het eigen belang en in de kern antidemocratisch.

  • Beautiful Blues, zo 01 augustus 2010 16:41 in reactie op Piet de Geus Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Ik zei 15 zetels en ben zelf CU-lid. Met je eerste zin ga je dus al de fout in. Voor mijn partij zou zo'n kiesdrempel funest zijn.

  • Fatima Bloodhooft, zo 01 augustus 2010 16:30 in reactie op Beautiful Blues Reageer op Fatima

    Fatima

    Citaat: "Ik zeg: kiesdrempel. "

    Gelukkig heb jij weinig te zeggen. Anders zouden we de keus mogen hebben tussen " democraat en republikein" . De rest zou niet meetellen en aan de kant geschoven worden als zijnde niets te vertellen te hebben. Heel democratisch allemaal.

  • Beautiful Blues, zo 01 augustus 2010 16:42 in reactie op Fatima Bloodhooft Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Als je de kiesdrempel op 15 zetels zet moeten er minstens vier partijen in staat zijn om daar bovenuit te komen. Dat is overzichtelijk, en binnen die partijen kan je weer diverse stromingen hebben. Dus ja, heel democratisch ja.

  • Fatima Bloodhooft, zo 01 augustus 2010 17:12 in reactie op Beautiful Blues Reageer op Fatima

    Fatima

    Dat vind jij. Je zult het vast niet erg vinden als ik er anders over denk.

  • Beautiful Blues, zo 01 augustus 2010 22:27 in reactie op Fatima Bloodhooft Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Natuurlijk. Daarvoor zijn we hier toch? Om van gedachten te wisselen en elkaars mening aan te horen. Ben benieuwd hoe jij democratie ziet. In veel oude socialistische landen (ik heb vooral verstand van de Afrikaanse) ziet men een eenpartijstaat als het meest democratisch, omdat dan het hele volk lid is van de partij en iedereen inspraak heeft.

    Hoe sta jij hierin? Veel partijen = veel democratie, ofzo? Ik gok maar, corrigeer me gerust als ik ernaast zit.

  • GJ Huisman, zo 01 augustus 2010 17:03 in reactie op Fatima Bloodhooft Reageer op GJ

    GJ

    Tomaat, nu heb je weliswaar partijen die door de versnippering precies aansluiten op jouw eigen ideeën, maar na de verkiezingen worden de partijen weer tot elkaar veroordeeld in coalitievorming waar je als kiezer niets over te zeggen hebt, en waar standpunten zonder jouw inbreng ingewisseld worden. Hoe democratisch is dat?

  • Fatima Bloodhooft, zo 01 augustus 2010 17:17 in reactie op GJ Huisman Reageer op Fatima

    Fatima

    Voor mij geen probleem. Mijn partij heeft voldoende zetels om de kiesdrempel van 15 zetels te halen. Dat zal over 4 jaar niet minder zijn. Durf ik van enkele ander partijen inclusief de PVV niet te zeggen.

    Dus mij schaadt het niet. Wel andere partijen die ook hun stem gehoord willen hebben en niet in een bepaald hokje passen. Zoals het kleine partijtje de CU die zich niet aan zal sluiten bij de SGP en waarschijnlijk ook niet bij het CDA, maar die wel ruim drie jaar lang mee mocht regeren.

    En D66 zal zich niet aansluiten bij GroenLinks en vice versa. Waarom zouden ze? Ze worden nu ook gehoord en kunne zich nu ontplooien en ontwikkelen naar datgene wat zij voorstaan. En al zijn beide partijen liberaal en al hebben ze overeenkomsten, de verschillen zijn groter. Al is het alleen maar in ego!

    En d volgend partijen zoekt u zelf maar uit. Ik vind het goed zo.

  • Ton evertsen, za 31 juli 2010 21:05 Reageer op Ton

    Ton

    Wat de schrijver zegt en wat van thijn wil is de positie van de traditionele machtspartijen versterken, in hun optiek is stabiliteit niets anders dan "bussiness as usual"voor met name de pvda en cda. Een stelsel waarin kleine partijen leuk voor de bühne zijn maar nooit enig invloed zullen krijgen.

    Een nederland van ambtenaren en beroepspolitici, als er 1 ding ondemocratisch is...

    De uitslag is de uitslag zoals de kiezers die wilde, het is het probleem van de politici, hun oplossing? voorkomen dat de kiezer de kans krijgt. jammer voor gl, jammer voor sp, jammer voor de pvv, jammer voor de pvvd opgeofferd .

  • Fred doet geen beloftes die hij niet nakomt, za 31 juli 2010 23:06 in reactie op Ton evertsen Reageer op Fred

    Fred

    Inderdaad, de oplossing van de heer Van Thijn is oude wijn in nieuwe zakken.

    Ikzelf zie meer in het regelmatig stemmen op personen in de twee kamer dan op partijen.

    Een gedachte, tweede kamer naar 100 man/vrouw en per kwartaal zijn er 25 zetels te winnen. Stemmen slechts op de persoon niet op de partij.

    Alle voorstellen worden ter behandeling voorgelegd aan de kamer bij 30 stemmen voor, daarna besluit bij meerderheid en amendatie ja/nee.

    Voordeel van dit systeem is het breken van de oude macht van de hudige politieke partijen en het maakt het keuze proces aanzienlijk soepeler dan nu.

  • vanessa s., za 31 juli 2010 20:26 Reageer op vanessa

    vanessa

    Er is iets moeilijks aan een Nederlands schaduwkabinet. In Groot Brittannie kan het omdat eenvoudigweg de verliezende partij het schaduwkabinet vormt op basis van haar programma. In Nederland hebben we coalities en dan zou er dus eerst een soort regeerakkoord tussen de progressieve partijen gesloten moeten worden, op basis waarvan dat schaduwkabinet moet worden geformeerd. Anders zouden de schaduwministers bij elk standpunt eerst moeten overleggen met de andere partijen. Een ander probleem is dan meteen: wie zitten er in het schaduwkabinet? D'66, GroenLinks, PvdA, mag je aannemen. Maar ook SP? De ChristenUnie? Dus komt er eerst een schaduwformatie. Ik zie dat met opkomende vermoeidheid tegemoet.

  • Quillem Enkeling, za 31 juli 2010 19:35 Reageer op Quillem

    Quillem

    1 Van instabiele regeringen is vooralsnog geen sprake. Van Thijn maakt zich eigenlijk zorgen over het feit dat comfortabel macht uitoefenen verleden tijd aan het worden is.
    2 Van Thijn heeft gefantaseerd over de gevolgen voor politieke partijen van het missen van een vaste achterban. Zijn gevolgtrekkingen zijn onjuist, zoals zijn probleemstelling onjuist is.

    De ontwikkeling van de werkelijkheid kenmerkt zich door voortgaande individualisering. Naast de vervelende gevolgen als egocentrisme is het individu zeer kritisch en wil/neemt steeds meer eigen verantwoordelijkheid. Daar gaat de strategie van Van Thijn aan voorbij. Hij blijft gevangen in zijn denken over collectieven, het hoog/laag-denken en het temmen van het electoraat door middel van politiek leiding geven. Dit denken is van voorbijgaande aard.
    De toekomst is besturen i.p.v. regeren.
    Individuen willen misschien wel een vertegenwoordiger voor de politiek kiezen, maar partijgedoe is taboe. Partijen en andere machtsblokken zullen daarom verleden tijd worden. Individuen willen hun stem terug kunnen halen mocht de gekozen vertegenwoordiger zich in politieke zin misdragen. Gelijk afrekenen graag.
    Ideologieën hebben hun langste tijd gehad. Individuen wensen een inhoudelijke discussie van politici om tot de best mogelijke standpunt te komen. Voorkeuren uitspreken op deelonderwerpen, bijvoorbeeld d.m.v. een referendum is daarom aantrekkelijk voor individuen.
    Kortom: het individu wil van het regeren af en de samenleving (vol individuen) haar gang laten gaan en het bestuur doet slechts aan bijsturen. Uiteraard is er de rechtspraak om conflicten te beslechten.

  • Loïsa Mendosa, di 03 augustus 2010 21:15 in reactie op Quillem Enkeling Reageer op Loïsa

    Loïsa

    Quillem Enkeling u heeft volkomen gelijk. Directe democratie is wenselijk.
    Ons onderwijssysteem heeft weldenkend volk gebracht, maar nu mogen ze niet vrij mee denken en mee regeren? De oude politieke bestuurders willen niet eens een referendum toestaan?
    Willens en wetens hebben ze alles doorgedrukt waar men op tegen was. Nu ineens begrijpen ze niet dat de kiezer in opstand komt en geen vertrouwen meer heeft in de oude politiek.
    Dus ook geen schaduwkabinet.

  • Beautiful Blues, za 31 juli 2010 18:47 Reageer op Beautiful

    Beautiful

    Leuk stuk en geinig om te zien dat degene die destijds eigenhandig Den Uyl II heeft kapotgepolariseerd, ruim dertig jaar later toch niet meer zo'n liefhebber is van polarisatie. Ouder en wijzer, gok ik. Of wellicht houdt hij alleen van polarisatie als deze links van karakter is.

    In een schaduwkabinet zie ik niet zo veel. Wel denk ik dat ons politieke systeem aan modernisering toe is. Dan bedoel ik niet dat we de ideeën van D66 moeten uitvoeren, die zijn immers ook alweer een halve eeuw oud.

  • Erik van Erne, za 31 juli 2010 17:39 Reageer op Erik

    Erik

    "dan moeten Job Cohen, Alexander Pechtold en Femke Halsema de handen ineen slaan en een nieuw schaduwkabinet vormen"-->

    Geweldig plan. Na een rechtse minderheidsregering VVD-CDA met gedoogsteun van de PVV krijgen we dan een linkse minderheidsregering PvdA-D66-GL met gedoogsteun van? Ja, van wie eigenlijk?

    Ik zeg: Nieuwe verkiezingen.

  • hans groen, za 31 juli 2010 22:20 in reactie op Erik van Erne Reageer op hans

    hans

    Met steun van de SP waarschijnlijk :)

 

Reageren

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven