do 02 september 2010
Journaal: 'nu harde reset van formatie' En dan control alt delete?
Het draagt niet alleen bij aan eigen welvaart en welzijn, maar ook aan de mogelijkheden van de overheid het welzijn van iedereen te vergroten. Het geeft mensen meer mogelijkheden tot zelfverwerkelijking en het verdienen van het respect van anderen. Maar hoe ver kan het stimuleren gaan? Welke instrumenten zijn uit humanitair oogpunt aanvaardbaar en welke instrumenten zijn geschikt? Bereiken ze ook hun doel?
Het beleid om de afstand tussen uitkeringen en lonen te vergroten is gebaseerd op de veronderstelling dat daarmee de prikkel werk te zoeken en/of te aanvaarden groter wordt. Dat lijkt voor de hand te liggen. De meeste mensen willen graag een hoger inkomen. Maar uit internationaal onderzoek blijkt dat die prikkel veel kleiner is dan verondersteld. Zo zijn de vaardigheden van veel mensen zo beperkt dat hun werk geen mogelijkheden tot beter betaalde arbeid oplevert. Ook carrièremogelijkheden spelen een rol, net als niet-financiële overwegingen, zoals de kenmerken van een baan en de aard van de arbeidsovereenkomst, arbeidsethos en sociale en medische belemmeringen.
Tekenend voor het ideologische karakter van het beleid om de afstand tussen loon en uitkeringen te vergroten is dat dit aan het begin van de jaren tachtig is gestart en dat pas in 2005 de effecten van de zogenaamde armoedeval voor het eerst zijn onderzocht. De conclusie van dat onderzoek luidt: ‘Wanneer (…) rekening gehouden wordt met andere factoren die het zoekgedrag of de verandering in arbeidsmarktstatus kunnen verklaren, blijkt dat de rol van de inkomensafhankelijke regelingen nagenoeg wegvalt. Kenmerken als leeftijd, geslacht, opleiding, gezondheid en inkomensbron zijn factoren waarmee het waargenomen gedrag beter is te verklaren. Wanneer met deze achtergronden van mensen rekening wordt gehouden, wordt het belang van de inkomensafhankelijke regelingen naar de achtergrond gedrongen. Het lijkt er dus op dat de armoedeval slechts een beperkte rol speelt in de beslissingen die mensen nemen.
Dat het vergroten van de afstand tussen lonen en uitkeringen niet het gewenst effect had is ook af te leiden uit de toenemende dwang om werk te zoeken en te aanvaarden: de verplichting te solliciteren, sancties voor mensen die nalatig zijn, verplichte deelname aan reintegratieprojecten, de verplichting ook niet-passende arbeid te aanvaarden enzovoort. Voor de andere doelstelling, arbeid zo goedkoop mogelijk maken om er zoveel mogelijk van te kunnen verkopen, was het nodig het minimumloon zo laag mogelijk te krijgen. Er waren ook pleidooien om de leer van Milton Friedman te volgen en het minimumloon maar af te schaffen. In Nederland werd gekozen voor een geleidelijk achterblijven van het minimumloon bij de gemiddelde loonstijging. Dit had tot gevolg dat mensen met de laagste opleiding steeds verder achterbleven bij de welvaartsgroei. Ter vergelijking is in bovenstaande grafiek ook de koopkrachtontwikkeling weergegeven van de 10 procent van de bevolking met de hoogste inkomens, waarmee ook inzicht wordt gegeven in de groei van de inkomensverschillen in die periode.
Mensen met een minimuminkomen hadden na bijna 25 jaar, nog steeds ongeveer 5 procent minder te besteden dan in 1980. De koopkracht van de hoogste 10 procent is in dezelfde periode met ongeveer 60 procent gestegen. De recente kredietcrisis heeft het neoliberalisme inmiddels flink onderuitgehaald. Als die crisis iets heeft duidelijk gemaakt, dan is het wel dat de markt niet in staat is de hebzucht of het eigenbelang zodanig uit te schakelen dat het systeem het kan overleven. Adam Smith had ongelijk toen hij veronderstelde dat het eigenbelang de dienaar was van de welvaart. Gebleken is dat het eigenbelang de hele wereld in armoede kan dompelen. Het lijkt er echter op dat de correctie eruit zal bestaan dat de overheid via toezichtregels de bevoegdheden van een marktmeester zal verruimen. Maar het eigenbelang van enkelen moet kunnen worden getemperd om het eigenbelang van velen als drijfveer van de economie te kunnen handhaven.
Dat het superkapitalisme als kind van het neoliberalisme op een veel fundamenteler niveau de samenleving bedreigt, is nog lang niet doorgedrongen. De volle aandacht is gericht op het weer laten functioneren van de financiële markten en het herstellen van de economische groei. Maar ook de rol van de overheid als verdediger van publieke belangen moet worden geherwaardeerd. De markt produceert ook publieke ondeugden en schiet tekort in het produceren van diensten die de publieke ruimte en de samenleving leefbaar maken. En de markt schiet tekort in het produceren van menselijkheid en mededogen. Naarmate de rol van de markt groter is, verliest de samenleving aan humaniteit en worden meer mensen buitengesloten. Niet iedereen is in economische termen rendabel, maar iedereen verdient wel een goed leven. De partijen die de eenpartijstaat de afgelopen dertig jaar hebben geregeerd, hebben de verzorgingsstaat afgebroken omdat die onbetaalbaar zou zijn. Zij hebben over het hoofd gezien dat het niet waar was. En ze zagen ook niet dat gebroken werd met het lange proces van humanisering.
Over dit thema hebben Marcel van Dam en Hans Heijnen de film De Onrendabelen gemaakt die op vrijdag 20 november wordt uitgezonden op Nederland 2 om 20.10 uur. De film is inmiddels hier te zien.
Op vrijdag 27 november om 20.50 uur is het vervolg op de Onrendabelen, de talkshow Eigen schuld, dikke bult, te zien op Nederland 2.
Het boek Niemands land van Marcel van Dam verschijnt op donderdag 19 november bij uitgeverij de Bezige Bij.
Het overmogen begrip te hebben voor onrendabelen, is een tekort aan empathie en dat is binnenkort vast een te testen psychiatrische afwijking. De idee van rendabelen winnaars te zijn klopt ook al helemaal niet en het is bovendien bijzonder onsportief, door afkomst met een voorsprong t.o.v. van onrendabelen is het gebaseerd op een valse start.
Overigens zijn het soort onrendabelen al sterk verminderd, sinds DNA is het syndroom van Down vrijwel uit het straatbeeld verdwenen. Ik kwam in Amsterdam nog nooit een dwerg tegen. In de serie van VPRO genaamd Beter dan God begin jaren negentig werd dit al voorspeld.
Als over twintig jaar ook blinden doven en psychiatrische patienten niet meer worden geboren vraag ik me af wie dan onrendabel zal zijn een laag iq?
In de AOW zitten veel alleenstaande vrouwen, niet omdat ze onrendabel zijn maar omdat de wet niet klopt. De wettelijke verplichting te zorgen voor je kind, en de wettelijke verplichting voor je eigen inkomen te zorgen zonder kinderopvang is vaak de reden. Lekker aan het werk en je kind thuis in de vensterbank, ik snap niet dat men maar over gezinnen blijft neuzelen.
5 a 10% wil of kan niet, nou en? Komen degenen die wel willen eerder aan het werk, wat alweer alleen maar voordeel oplevert, geen depressies etc. Laat onrendabelen en onwilligen lekker en redelijk leven werkgevers zijn dan zeker gemotiveerde mensen in dienst te krijgen, alweer een voordeel minder ziekteverzuim, Alle instanties in het leven geroepen om onrendabelen of onwilligen toch aan die arbeid te krijgen kunnen dan worden opgeheven. Hoeven we ook niet te bezuinigen.
Er is geen werk hoewel in de grondwet staat dat je recht hebt op werk. Eeen civiel proces tegen de staat door werklozen en een schadevergoeding eisen klopt. Werlozen als de paria s van Nederland te betitellen door een overheid welke al 20 jaar faalt het recht op die arbeid te verwezelijken.
Bechaving versus hebzucht,
lees het interview met Marcel van Dam in DUS (FNV Bondgenoten) en zijn antwoorden op lezersvragen(http://www.fnvbondgenoten.nl/nieuws/actueel/interview_marcel_van_dam/).
Marcel van Dam spreekt over zijn jeugd in een Utrechtse arbeiderswijk ("ik heb geregeld mijn vuisten gebruikt"), het verzetsverleden van zijn vader ("een enorm stempel op ons gezin"), zijn imago ("ik wek de indruk van drammerigheid"), solidariteit ('je gaat pas de straat op als je denkt dat het íets uitmaakt'), de afbraak van de verzorgingsstaat ("er blijft niets meer over") en de vakbond ("jullie willen te veel mensen te vriend houden").
En nu de juiste link: http://www.fnvbondgenoten.nl/nieuws/dus_ledenmagazine/
Beste Pauline,
het enige wat je echt kunt doen in zo'n situatie is in positieve bewoordingen blijven vertellen wat je wel wil...en zo te lezen weet je wat je wil.
Niet opgeven om te blijven zeggen en handelen naar wat je wel wil.
Geef je dat op dan ben je verloren.
Op za 28 november 2009 17:30 heb ik hier in het kort mijn verhaal vertelt. De grote misvatting die ik hier tegen kom en ook bij de sociale dienst is dat het gaat om rendabel zijn en niet rendabel zijn. Niet mee willen werken is niet rendabel willen zijn of kunnen zijn. Hier gaat het echter niet om ! Het reintegratiebeleid is fout !
Het gaat om het spel van macht en angst. Om de wrede diernatuur. Om je eigen mening niet mogen hebben. Je eigen grenzen niet mogen aangeven. Er word over je heen gelopen. Met dubbele agenda's, valse beloftes word er over je heen gewalst. Je moet meewerken, je moet de vogeltjes weer horen fluiten, je moet er zijn voor anderen. Je moet je plek weten in de hirarchie ! Niets meer mogen zeggen. Zwijgen en meewerken. En als je in mijn geval dat gewoon niet meer kan, dan zetten ze je uitkering stop.
Ik was dankbaar dat ik in een land als Nederland woonde waar als je traumatische ervaringen meemaakt je
de kans krijgt er weer bovenop te komen. Nu herken ik Nederland niet meer. Waar ben ik in Godsnaam ?
Ik zie helemaal geen licht meer. Is alle licht er nog wel of is het alleen maar een mooi liedje geworden ?
Een verre onbereikbare belofte ?
Zijn er nog mensen met mij ? Zijn er mensen waarmee ik eye toe eye kan zien ?
Mensen van goede wil, waar je in goed vertrouwen mee kunt werken en voor kunt werken ?
Dan pas kun je goed doen, dan pas kan een mens rendabel zijn !
Een ieder die dit leest en bij zichzelf te raden gaat kan niet anders dan erkennen dat het zo is !
Het reintegratiebeleid is fout !
Hallo Pauline, het enige wat je MOET is trouw blijven aan jezelf.
Als tegengif kun je misschien alle shit die je over je heen krijgt weer daar neerleggen waar het hoort. Zo te lezen kun je prima opschrijven en verwoorden wat je te zeggen hebt dus schrijf alles en iedereen aan. Dat helpt. Er is altijd iemand die het leest.
Het reïntegratietraject is een werkverschaffingsproject op zich geworden. Ik heb er ook ervaringen mee.
Bij de gemeente heb ik uiteindelijk voor elkaar gekregen dat ze me in ieder geval de komende 5 jaar met rust laten voor een medische keuring.
Je staat zeker niet alleen, dus houd moed!
Als je de verwachting van een eventuele uitkomst of oplossing loskoppelt en "gewoon" maar doet wat je moet doen, dan is de weg die je bewandelt wat minder frustrerend, is mijn ervaring.
Dat schept rust en ruimte, zo belangrijk voor gevoelige zielen
grote groet van mij,
Ik vond het gesprek van Marcel van Dam met Paul Witteman en Jeroen Pouw uitermate verhelderend. Dat vind ik ook in De Onrendabelen terug, alleen ligt daar de nadruk m.i. te eenzijdig op de mensen met een handicap. Wat hen overkomt, is schandalig en een maatschappij, die zichzelf repecteert, onwaardig.
Natuurlijk zijn er dan reacties van mensen, die allerlei uitwegen gaan zoeken, waaraan het gezegde "eigen schuld - dikke bult "op van toepassing kan worden toegevoegd, zoals huisdieren houden kost geld, meedoen aan loterijen kost geld, roken kost geld, drinken kost geld etc.etc.
Tegen hén, die vanuit hun eigen veilig (gewaande?) positie zoiets beweren, zou ik het beeld even willen aanvullen!
Ik behoor bij de generatie, die in 1957 bij de invoering van de AOW
is gaan meebetalen aan de generaties voor ons, die niet de mogelijkheid hadden, om een pensioen op te bouwen. Dat was solidariteit!
Via een omslagstelsel zou de AOW "welvaartvast" worden, de werkende generatie betaalt hiervoor een premie, waarvan de hoogte zou worden bepaald aan de behoefte. Daar konden wij op rekenen en ook de komende generatie. Het zou een goede basis worden voor ons pensioenstelsel. Niet Dus! In 1980 werd de koppeling aan de werkelijke loon- en prijsontwiikkeling losgelaten en werden de uitkeringen gekoppeld aan het minimum-coa-loon!
Ik maak al bezwaar tegen het gebruik van het woord "uitkering"omdat de AOW een pensioen is, waarvoor premies wordt en is betaald!
Mensen met aleen AOW of met een klein pensioen hebben de grootste moeite om de eindjes aan elkaar te knopen.
Zij zijn gaan strepen in hun uitgaven: geen krant meer, geen tijdschrift meer, geen bloemetje meer op tafel of meenemen op visitie,beknibbelen op een een cadeautje bij een verjaardag, iets extra's geven aan je kleinkindern is er niet meer bij!
Ja, ja ik hoor het al: dan had je maar een pensioen op moeten bouwen! Eigen schuld....... Maar beste mensen : wij ouderen hebben na 1945 het land weer opgebouwd, wij hebben lange tijd te maken gehad met van tijd tot tijd een loonstop, niet in iedere industrie was een pensioenfonds, en naast de AOW-premie bleef er weinig over om nog eens geld opzij te zetten voor een aanvulling op je pensioen.
Inmiddels lopen wij 18 (achttien!) procent achter op het welvaartspeil en als Marcel van Dam zegt, dat de ouderen van nu minder hebben te besteden dan in 1980, dan heeft hij niet alleen
maar dan heeft hij een groot schandaal blootgelegd.
Om deze reden zijn een aantal mensen in Amsterdam gestart met een handtekenening-actie voor een burgerinitiatief richting de Tweede Kamer om daar aandacht voor te vragen. (je kunt nog je handtekeing plaatsen via www.aowbedragomhoog.nl
We hebben al 42.000 handtekeningen, maar er kan nog meer bij!
Help mee, een eind te maken aan de verarming van de ouderen,waaraan OOK JIJ! te huidige welvaart hebt te danken.
En, als je wilt, dat je ook op jouw 65-jarige leeftijd, je nog kan spreken van een redelijk bestaan, verzet je dan tegen de plannen van Donner en consorten. Geef ze dezelfde les als Eelco Brinkman, die met het CDA uit het centrum van de macht werd gestoten, toen hij de AOW wilde aantasten!
Jaap Duppen
En even als aanvulling. Vrouwen werden niet geacht pensioenpremie te betalen, dat werd dus ook niet ingehouden. Ze kregen dat geld ook niet extra in hun inkomen. Integendeel, dat inkomen was altijd lager dan dat van een man die van oorsprong kostwinner was. Vrouwen... die werden op hun oude dag wel door hun man onderhouden.
Zodat er nu alleenstaande vrouwen zijn met geen of een zeer klein pensioen. Altijd hard gewerkt, geen mogelijkheid gehad lonend te sparen voor een pensioen en nu armoe troef.
Verder ben ik het helemaal met je eens.
Hartelijk dank voor het boek Niemandsland. Ben halverwege, kan het bijna niet wegleggen.
In de afgelopen jaren begon ik me meer en meer te verbazen over het politieke beleid in Nederland. Of het gebrek eraan. Daarnaast begon ik me geleidelijk aan een werknemer van Nederland BV te voelen die zichzelf kost wat kost moet terugverdienen. Elke dag weer die tredmolen in om ? soms tegen heug en meug ? de hongerige maag van de economie te vullen.
Ook heb ik me regelmatig verbaasd over de berichtgeving over de vergrijzing. In het najaar van 2007 kreeg ik de kans om mijn ongenoegen daarover te uiten. Ik kreeg een pagina in een publicatie van mijn eerste opdrachtgever (actief als software ontwikkelaar voor o.a. thuiszorg) tot mijn beschikking.
Ik schreef: ?Ik vind de berichten in de kranten over 'nijpende financieringskwesties' en 'onbetaalbare zorg' vervelend. Alsof ouderen een soort onvoorziene kostenpost zijn. Het zal ongetwijfeld niet de bedoeling zijn om deze indruk te wekken maar toch vind ik het pijnlijk overkomen. Natuurlijk moeten we slim omgaan met de beschikbare budgetten maar we schieten soms te ver door met rekenen. Op een gegeven moment moet je de rekensommen opzij leggen en naar de kansen kijken. Dan ontstaat ruimte voor creativiteit. Bovendien ís de vergrijzing geen probleem. Het is een demografisch gegeven. Dat is heel wat anders. Als we vergrijzing als een probleem betitelen, dan zeggen we eigenlijk dat we de werkelijkheid niet accepteren. En dat is wél een probleem.?
Blij om te lezen (op pagina 181 van zijn boek) dat Van Dam zich ook verbaast over het feit dat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën aan de vergrijzingskapstok worden gehangen. Dit demografische gegeven wordt misbruikt om allerlei impopulaire (bezuinigings)maatregelen door te voeren.
Als journalisten de gelegenheid zouden hebben om onderzoeksrapporten van de overheid die ten grondslag liggen aan beleid stuk voor stuk door te spitten zouden ze ? zo schat ik in ? veel verrassend materiaal tegenkomen.
Toen er zoveel reuring ontstond rond de hervorming van het ontslagrecht vroeg ik me af: op welke veronderstellingen is het beleid van Donner nu eigenlijk gebaseerd? In het najaar van 2008 spitte ik het onderzoek dat het ministerie van SZW deed naar de werkbaarheid van de ontslagbescherming onder werkgevers (d.d. 9 juni 2006) door. Ik kan mezelf wel vervloeken dat ik het rapport niet gedownload heb op mijn computer (kan het nergens meer vinden) maar het rammelde aan alle kanten. De onderliggende vraagstelling van het rapport is:
Hoe beoordelen werkgevers het ontslagrecht?
En verder:
- Wat zijn de consequenties voor het bedrijfs- en personeelsbeleid?
- Welke knelpunten worden (nog) ervaren door werkgevers?
- Wat zijn belangrijke wensen naar de toekomst?'
Kortom: In hoeverre hebben jullie er last van en hoe willen jullie het hebben?
Tjsa, als ik werkgever was, en je houdt mij zo'n worst voor, dan zou ik wel gek zijn om niet te happen.
Uit het onderzoek blijkt dat 75% van de werkgevers het ontslagrecht (enigszins) belemmerend vindt. 25% ervaart geen belemmering.
De onderzoeksresultaten lijken een rechtvaardiging om de boel eens flink onder handen te nemen. Maar zoals gezegd lijkt het onderzoek me verre van objectief te noemen: in de vraagstelling is voelbaar dat het ontslagrecht als een probleem wordt beschouwd. En een algemene wet is: alles wat aandacht krijgt wordt groter. Oftewel, als je vraagt om problemen, dan krijg je die ook.
Wat wordt als (enigszins) belemmerend ervaren door werkgevers?
- moeilijk om slecht functionerende werknemers te ontslaan (20,4%)
- eisen aan dossieropbouw lastig (20,4%)
- kosten ontslagvergoeding te hoog (20,4)
- ontslagvolgorde belemmerend (16,3%)
Opvallend: bij veel van de bedrijven die een belemmering ervaren gaat het steevast om 1 of 2 werknemers. Men zou ze liever ontslaan, maar doen dat vanwege mogelijk hoge ontslagvergoedingen niet. Rechtvaardigt dit een hervorming van het ontslagrecht? Of hebben we hier te maken met die paar collega's die bijna elk bedrijf kent die eigenlijk niet zo lekker functioneren maar waar niemand iets van durft te zeggen?
Opvallend is wel dat 44% van de ondervraagden de koudwatervrees bij het omzetten van een tijdelijk naar een vast contract wijt aan het ontslagrecht.
Het grootste probleem lijkt mij dat maar liefst 83% van de ondervraagden geen verband ziet tussen ontslagrecht en scholing. Slechts 18% (voornamelijk grootbedrijven) investeren (enigszins) meer in scholing dan voorheen om prestaties te verbeteren en mobiliteit binnen het bedrijf te bevorderen. Daar valt dus nog een wereld te winnen. Maar of deze oorlog met Donner gewonnen wordt?
Het lijkt erop dat Donner niet veel verder komt dan blijven sleutelen aan auto's die prima functioneren.
Exemplarisch voor de Nederlandse politiek anno 2009?
De Onrendabelen.
Er was laatst een programma op de televisie. En zoals tv programma's tegenwoordig doen, moeten ze zichzelf promoten.
Hoewel documentaire programma's op de TV altijd wat over de top zijn, zelden het héle verhaal vertellen, terwijl het lijkt of een programma goed gedocumenteerd is, wordt je als kijker vaak meegenomen om te kijken met oogkleppen op. Als je niet verder nadenkt heb je zelfs als kijker de indruk dat wat op TV verteld wordt DE Waarheid is.
De kunst van TV maken.
Punt is, dat wanneer er een opinie programma komt op TV, dit vaak al een onderbuik reactie is van de maatschappij. Met andere woorden: de praktijk in dagelijks leven wordt al zo bevoeld en op gereageerd.
De onrendabelen .
Ik proefde het woord in mijn mond, liet het door mijn hoofd dwalen en trachtte de smaak ervan te herkennen. Zo ongeveer alsof je iets proeft, de ingrediënten herkent maar ze nét nog niet bij naam kan noemen.
Ik moest er lang over kauwen voor ik door had wat mij stoorde in de titel van het programma.
Ik proefde bitterheid, onmacht, boosheid, machteloosheid, overmacht, geen winst opleverend,
niet bedoeld om in stand te houden, iets wat weg moet omdat het niet nuttig is.
Ik was nieuwsgierig geworden wat het woordenboek erover te zeggen had. Kramers woordenboek zegt: onrendabel: ?niet winst of rentegevend?. Kramers is al van mijn leeftijd, dus zocht ik het ook op in de Prisma, nieuw aangeschaft dit jaar voor mijn zoon die zijn intrede heeft gedaan in het voortgezet onderwijs. Prisma zegt: ?niet voldoende winstgevend?
Dan denk ik aan de DSB bank, aan graaiers met dikke salarissen die het geld wegmaaien van het bedrijf of instelling, en vervolgens verkondigen dat er écht bezuinigd moet gaan worden.
Mensen die projecten laten stuklopen omdat ze hun eigen salaris belangrijker vinden. Die werknemers ontslaan om hun eigen salaris te behouden. Die de bezuinigen doorvoeren op de werkvloer waardoor de werkdruk, werkkwaliteit, werkgenoegen achteruit holt. Om vervolgens werknemers te berispen dat ze onder de maat presteren.
Dan denk ik aan politici, die onder het mom van maatschappijverbétering allerlei bezuinigingen doorvoeren die een radicale verarming en verschraling in alleen al zorg en onderwijs zijn. Hun denkbeelden geven negatieve rente. Geven op korte termijn misschien wat meer poen in de schatkist, maar zijn op langere termijn beslist ?niet voldoende (maatschappelijk) winstgevend?.
Onrendabel kan ook nog een oude appelboom zijn, die geen fut meer heeft om voldoende frisse appels te toveren. En ja, uit eerbetoon mag ie dan met de VUT, oftewel omgekapt. Daar komt een frisse nieuwe jonge boom voor in de plaats die staat te springen om kilo's appels te produceren. Jonge bomen zijn niet duur, goedkoop in onderhoud, weten vaak van toeten nog blazen en gehard tegen appelschimmel, wormen en ander appelleed zijn ze toch nog niet, dus een flinke dosis vergif eroverheen maakt alles weer goed.
De consument vertel je gewoon dat het verstandig is een appel te schillen of vooral goed te wassen. De TV doet gewoon haar kunstje.
Onrendabel kan ook een verwarmingsketel zijn die verouderd is. Kost veel stroom en energie en alsnog kleumende huisgenoten. Vervanging van een onrendabele ketel levert dus veel winst op: een warm huis en minder energieverbruik. Helemaal mee eens.
Dat de techniek niet heeft stilgezeten en nu een meer rendabele ketel kan aanbieden met meer oog voor ook groene wensen is wat in de tussenliggende jaren is gegroeid. Daarin is geïnvesteerd, is onderwijs op ingezet, zijn mensen mee bezig geweest en uiteindelijk tot een goed-beter-best product gekomen. Bedrijven zijn er bedrijvig mee geweest, van Top tot werkvloer is erin geïnvesteerd. Want ja, groen, energiezuinig, liefde voor mens en milieu zijn hier het maatschappelijk draagvlak voor.
Al met al zo kauwend en proevend heb ik toch vooral de indruk dat onrendabel op producten slaat of misschien in wat ruimere zin, het product van menselijk handelen.
Maar daar ging dit programma op de TV niet over. Het ging over mensen, die om welke reden dan ook buiten de maatschappelijke norm van presteren vallen.
Mensen met een beperking, lichamelijk of verstandelijk of psychisch, geen jonge bomen die niet duur zijn en goedkoop in onderhoud.
De bittere nasmaak kwam van het feit dat ze verzelfstandigd werden aangeduid. Als ?niet winst of rentegevend? en ?niet voldoende winstgevend?. Klaar om weggedaan te worden, op te doeken, opzouten.
Het proefde als een oude harde pepernoot waar je heel hard op moet knagen om de pepernoot nog als pepernoot te herkennen.
Of als prachtige zonnige volgroeide tomaten en komkommers die weggegooid worden omdat er geen geld aan te verdien is. ?Overproductie?.
De techniek van de verwarmingsketels is gegroeid naar meer oog voor milieu en capaciteit. Een ware verrijking.
Hoe is het maatschappelijk draagvlak voor mensen die niet ?doorsnee? zijn gegroeid in de jaren van ontwikkeling van de techniek?
Mensen worden als product gelabeld. Dat is veelal de norm geworden. Ze zijn bijna een tomaat of komkommer die teveel is omdat er geen winst mee kan worden gemaakt.
Overal worden onderzoeken gedaan, zo ook naar de houding van UWV. Er waren twee manieren van begeleiden van arbeidszoekenden. Manier 1 was de pressie van ?je moet en zal werken, anders??.?, manier 2 was de arbeidszoekende in totaliteit ondersteunen, vragen waar kwaliteit en kunde ligt, bemoedigen en deskundigheidsbevordering.
Tot verbazing van de onderzoekers van groep 1 na aanvankelijk succesvol een baantje te hebben gegenereerd als gevolg van allerlei sanctionele dreigementen, verviel deze groep alweer in werkloosheid en bleek nog moeilijker bemiddelbaar.
Groep 2 kreeg ondersteuning die op de persoon geschreven was, met aandacht voor persoonlijke verworvenheden en kwaliteiten. 75% was nog steeds succesvol aan het werk.
De weg tot werk was wat langer. De winst groter. Op alle terreinen.
Hoe kunnen wij, als rijke samenleving tolereren en accepteren dat ménsen als onrendabel worden gezien. Wat zijn we dan arm!
Is Balkenende dan óók onrendabel omdat ie niet president van europa is geworden? Is Bos ook onrendabel omdat ie de kredietcrisis niet heeft zien aankomen? Is het leger des heils onrendabel omdat ze de vraag niet aankan omdat er capaciteit tekort is? is jeugdzorg onrendabel omdat er nog steeds treurige wachtlijsten zijn? Is geloven wel rendabel?
Zijn we als mensen wel rendabel, met oorlogen, hongersnoden, graaiers en plukkers, vervuilers, egoïsten, drammers, beterweters, machtshebbers?
We hebben geld bóven het menselijke gezet.
Een verarmende, koude ontwikkeling.
Dan heeft de ontwikkeling van de CV ketel het beter gedaan!
Wat een mooi geschreven stuk.
Prachtige metaforen.
Bedankt.
Deze film heeft me erg aan gegrepen. Ik heb echt te doen met de mensen die gefilmd zijn en ik vind het heel dapper van ze dat ze voor de camera hun verhaal vertellen. Want weet je...ik voel me vaak ook een "onrendabele". Alleen bij mij is het niet te zien. Ik heb nu een man die een redelijk inkomen heeft. Maar voordat ik mijn partner leerde kennen ben ik ook geruime tijd een alleenstaande bijstandsmoeder geweest die niet aan de eisen van het arbeidsproces kon deelnemen. Niet dat ik geen opleiding of andere vaardigheden mis maar ik ben nu eenmaal niet tegen alle druk van uit de maatschappij opgewassen. Ik hou het gewoon allemaal niet vol. Waar dit zich allemaal in uit doet er even hier niet toe.
Ik ben dus geen financieel onafhankelijke vrouw wat de maatschappij zo graag van mij wil maken. Ik ben ook een "onrendabele" dus.
Zolang mijn partner werk heeft is er niks aan de hand. Maar o wee als er wat gebeurd dan gaat de maatschappij mij dus weer onder druk zetten. Erg triest allemaal. En zo denk ik dat er sluimerend veel meer "onrendabele" zijn.
Al vanaf 1980 worden wij gekort op al die zaken welke onze ouders vlak na de oorlog wel kregen. Korting op de kinderbijslag, WAO - uitkeringen die werden bevroren. Wij vielen telkens in de prijzen. In 2015 krijgt alleen nog de "kostwinner" een WAO. De jongere partner krijgt niks tot het moment dat zij of hij ook 65 jaar wordt of 67.
Het is toch pure diefstal wat ons al die jaren is overkomen?
Wij resp. 8 en 9 jaar na de WO ll geboren.
Mijn man is al meer dan 20 jaar in de WAO omdat hij een ongeneeslijke ziekte heeft. Wij hebben al die bezuinigingen meegemaakt. Ja, je went er wel aan om iedere keer met wat minder rond te komen maar wij hebben toch ook nieuwe kleren nodig? De eerste keer dat ik een stapel afdankers van iemand anders kreeg, heb ik staan janken. Want ik wilde graag zelf mijn spullen verdienen. Zo ben ik opgegroeid. Nu weet ik al niet anders meer, het is een sport geworden om zo voordelig mogelijk rond te komen. Ik wil mijn hoofd hoog houden, wij hebben er niet om gevraagd dat mijn man ziek is. Dat is ons overkomen.
Ongewild zijn wij ook bij de "onrendabelen" gaan horen, hoe vaak ik al heb moeten aanhoren dat ik van andermans belasting centen profiteer en maar aan het werk moet gaan om een bijdrage aan de maatschappij te leveren.
Mijn bijdragen zijn dat ik collectes heb gelopen en af en toe nog wel doe, ik ben vrijwilliger in een museum. We brengen ouderen naar hun soos en doe boodschappen. Als dat betaald werk zou zijn, dan moeten die mensen een taxi nemen voor een ritje drie straten verder. Voor de maatschappij is dat veel te duur.
In die film was een jonge vrouw met een kind te zien Ze woont in Limburg, ze kan geen rijles betalen om het werk te kunnen doen wat zij graag wil. Aan die gemeente waar ze woont zou ik willen zeggen, investeer dan in die vrouw zodat zij een betere kans heeft om bij te dragen aan de maatschappij. Want het levert u alleen maar geld op.
Want dat zie je in Nederland, dat de mensen eerst helemaal mwurm worden geslagen en dan wordt er beweerd dat je niet wilt.
Jannie
Hoe nu verder?
Gisteren in het filmhuis in Leeuwarden 'De Onrendabelen' gezien en de film laat me niet los.
Niet zo zeer omdat de film mij de ogen geopend heeft, want die waren al geopend. Ik ken de mensen waar het in de film omgaat. Binnen mijn eigen nabije familie zijn er die jaren geleden de pech hebben gehad om buiten het arbeidsproces te vallen en als gevolg daarvan langdurig op het sociale minimum hebben moeten leven. De gevolgen als armoede zowel direct als indirect door het ontbreken van pensioenopbouw en een slechte gezondheid achtervolgen hen nog steeds. Het ergste is misschien wel het negatieve zelfbeeld wat het hen heeft opgeleverd. Zelfs de betaalde baan die er op een gegeven moment kwam heeft al deze gevolgen niet weg kunnen nemen. Het treurige van dit alles is dat dit vaak generaties lang doorgaat.
Ik herken het helaas ook vanuit mijn werk. Jaren geleden heb ik vanuit idealistische motieven voor het personeelswerk gekozen. Ik was en ben van mening dat 'werken en het hebben van werk' zo een cruciale rol in iemands leven speelt, dat ik een rol wilde spelen in het creëren en behouden van een goede werkomgeving en arbeidsvoorwaarden. Helaas is het personeelswerk geëvolueerd in Human Resources en zijn we de werkende mens gaan zien als een menselijke bron die geld kan opleveren. Human Recources/personeelszaken is m.i. verworden tot slechts een managementstool om mensen (beter) te laten presteren. Zolang medewerkers hun investering opleveren en dus rendabel zijn, is er geen enkel probleem en kan het niet op. Elke behaalde target wordt ruim beloond met een bonus. Hoe riant deze bonus is, hangt overigens af van hoe hoog je in de hiërarchie van een organisatie staat. Hoe hoger in hiërarchie, hoe hoger is de bonus. Het principe van prestatiebeloning is hetzelfde. Medewerkers worden opgejaagd om steeds maar meer en beter te presteren.
Anders wordt het wanneer we niet meer mee kunnen in de strijd en ziek worden. En echt dat kan ons zo maar allemaal overkomen!
Dit in combinatie met het afbreken van onze verzorgingstaat door de politiek (ziektewet, WAO, AOW enz. )en de gevolgen zijn niet te overzien.
Ik zie te veel om mij heen hoe zieke en oudere medewerkers opgejaagd en gemanipuleerd worden om uiteindelijk terecht te komen in een ontslagprocedure. Hetzij in een individuele ontslagzaak hetzij een door middel van collectief ontslag. Ook de recente economische crisis is door veel organisaties aangegrepen om van menselijke ballast af te komen.
Helaas zit ik niet in een positie waarin hier ik enige verandering kan aanbrengen. Mijn kritische opstelling wordt waarschijnlijk als negatief ervaren in een omgeving die voornamelijk bestaat uit ambitieuze twintigers en dertigers die maar één doel voor ogen hebben, namelijk: hun eigen carrière Een begrip als solidariteit wordt als uitgesproken negatief ervaren. Alleen het eigen belang telt .
Dit laatste klinkt niet alleen gefrustreerd, maar is het ook. Ik voel me machteloos, ik heb het gevoel dat het ons door de vingers glipt.
Daarom heeft de film van Marcel van Dan mij op een vreemde manier optimistisch gestemd. Optimistisch omdat ik hoop dat met deze goed onderbouwde film hopelijk een beweging op gang komt die het tij kan keren.
Rest mij één prangende vraag: hoe nu verder ?
Eindelijk weer eens iemand, die het opneemt voor de meest kwetsbaren in onze nederlandse samenleving. De onrendabelen, zijn zij die niet in de gelegenheid zijn of gesteld worden om een bijdrage te leveren aan de opbouw en het onderhoud van de samenleving. Ze zijn niet alleen \"onrendabel\", maar ze mogen niet deelnemen. Velen van hen zijn uitermate aangepast, maar ze mogen zich niet manifest aanpassen. Ze worden naar de rand en de onderkant van de samenleving gedreven. In de heersende (neo)liberale politieke conjunctuur, is de onderlinge solidariteit verre te zoeken. Hooguit kan men die bedrijven via de zogenaamde goede-doelen-filosofie.
Marcel van Dam, hartstikke bedankt voor je programma. Maak er meer in deze stijl.
Beste mijnheer van Dam,
Waarom spelen miljoenen mensen mee in een loterij en wat is vaak het eerste dat ze zeggen als ze winnen?
?Nou kan ik lekker stoppen met werken?
Waarom willen mensen rijk worden?
Om te kunnen stoppen met werken.
Wanneer worden wij eens eerlijk?
Echt, mindblowing eerlijk?
Wie werkt er echt met plezier?
Wie staat er echt voor zijn lol de halve dag in een stinkende file om vervolgens acht uur achter een beeldscherm te zitten?
Om dan snel, snel, de kinderen weer op te halen, gauw, gauw, nog een boodschap, en hup, hup, iets in de magnetron en dan pffff?..lekker op de bank?..
En wie droomt er niet van een huisje met een tuintje?
Gewoon, een huisje met een lapje grond met wat bomen en een moestuin en wat kippen.
Wij zijn natuurwezens, wij zijn denkende dieren en daar wordt volledig aan voorbijgegaan.
Wij gebruiken de natuur alleen nog maar als medicijn, als we gek geworden zijn van die andere wereld.
En wij laten wetenschappers onderzoeken waarom mensen toch zo opknappen van de natuur.
En die komen dan tot de ontdekking dat de kleur groen een rustgevende werking heeft, evenals het geluid van ritselende blaadjes en ze ontdekken dat er in de bossen meer negatieve ionen hangen.
En wat doet de wetenschap dan?
Die maakt een apparaatje dat negatieve ionen verspreidt op geestdodende kantoren in afschuwelijke betonnen gebouwen, schildert de muren lindegroen, laat geluid van ritselende blaadjes horen en plaatst een geurpaal met ?authentieke dennengeur?.
?Zo jongens, nou kunnen jullie er weer tegen?
Jullie hadden de ?onrendabelen? beter de ?onaangepasten? kunnen noemen.
De ?onkneedbaren?.
Jullie doen aan symptoombestrijding.
Het echte probleem, Het Systeem, het monster dat wij zelf gecreëerd hebben, laten jullie onberoerd.
En ook jullie hangen het ?Arbeit macht frei?-principe aan.
Shocking.
http://www.vkblog.nl/bericht/233725/Wij_zijn_niet_op_aarde_om_te_werken
Wat nu als je als onrendabel word beschouwd terwijl je dat niet bent ? Dit is mij overkomen.
Voorheen ben ik ziek geweest. Ik heb een psychose gehad,maar heb mezelf daar van genezen door onder ogen te zien waardoor ik de psychose heb gekregen. Ik kon geen neen zeggen als mensen mij slecht behandelde. Ik kon niet weg gaan. Ik heb mezelf helemaal opnieuw opgebouwd naar mijn eigen innerlijk licht. Ik ben door een arts volledig gezond verklaard. En dan komt de sociale dienst alle grond onder mijn voeten wegmaaien.
Ik werd volledig goedgekeurd voor werk, maar ik mocht niet reintegreren d.m. v. een cursus of bijscholing. Ik moest van de ene op de andere dag 40 uur per week stokjes prikken. Ik heb toen bezwaar gemaakt tegen het schrikbewind van de gemeente Almere bij de burgemeester. Ik was erg geschrokken. Daarna werd ik tot mijn grote schrik ineens als psychisch niet inorde beschouwd. Heel beangstigend is dat,
want een mens wil over zichzelf beschikken. Uiteindelijk moest ik onder (vijandige) begeleiding onvrijwillig vrijwilligerswerk doen als arbeidsgehandicapte. Bezwaarschrift afgewezen. Ik heb het vol proberen te houden voor mijn zoon. Uiteindelijk kon ik het gewoon niet meer en heb de sociale dienst geschreven dat ik niet meer wou meewerken. Sinds augustus hebben ze mijn uitkering ingetrokken en ik heb ik dus geen inkomen meer en geen werk kunnen vinden wat ik kon volhouden. Ik ben een alleenstaande vrouw van 53 jaar. Mijn zoon van 20 jaar heeft gelukkig per 1 december een kamer kunnen vinden. Ik leef nu van thee en bruinbrood. Nog een maandje en ik word uit huis gezet.
Er bestaan geen onrendabele mensen, wel worden zij onrendabel gemaakt !
Ik sta er helemaal achter, ik heb veel met deze groep mensen te maken en ze worden heel vaak niet geholpen zoals het zou moeten. Er zijn veel mensen in deze groep die willen vechten voor een betere toekomst maar gewoon de kans niet krijgen.
Nu zitten wij hier in Helmond ook met zo'n probleem want in het kader van de bezuinigingen wordt er ook bezuinigd op het armoedebeleid en daarvan zijn wij o.a. de dupe.
Lees hieronder de brief die ik uit heb laten gaan naar alle gemeenteraadsleden.
De wethouder heeft besloten om voor de Lets Ruilwinkel de subsidie niet te continueren in 2011.
En? dat in het ?Europese Jaar van de Armoedebestrijding?.
Het besluit houdt in dat de subsidie per 31 december 2010 zal worden beëindigd.
In het jaar van de armoedebestrijding is het streven om zoveel mogelijk landen armoedevrij te krijgen.
En natuurlijk willen wij: Helmond armoedevrij! Ieder jaar worden concrete stappen gezet om dat doel dichterbij te brengen. Juist in de komende tijd van recessie, crisis en bezuinigingen is het van belang die stappen zo concreet mogelijk te formuleren en zoveel mogelijk mensen, groepen en instellingen uit te nodigen enkele stappen mee te zetten. En niet om partijen, die al jaren werken met en aan de armoedeproblematiek en preventie, uit te schakelen en het wiel weer opnieuw te gaan uitvinden.
2010 ?Europese Jaar van de Armoedebestrijding?:
De Europese Unie heeft 2010 uitgeroepen tot Europees jaar voor de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. Een goede aanleiding om het armoedebeleid van gemeenten tegen het licht te houden en om lokale initiatieven te stimuleren.
Op wereldniveau zijn er door de VN in 2000 millenniumdoelen gesteld voor armoedebestrijding.
De EU heeft 2010 uitgeroepen tot Europees jaar voor de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting.
Vanuit het ministerie van SZW is aan maatschappelijke organisaties gevraagd mee te denken over de invulling van het Europees Jaar tegen de armoede.
Er komt een door de EU verplicht gestelde subsidieregeling ten behoeve van de organisatie van activiteiten op nationaal, regionaal en lokaal niveau. Deze regeling is vooral gericht op NGO-initiatieven op het lokale vlak. In de pot zit ? 350.000. Daarin staan lokale initiatieven rond de sociale agenda centraal. (Onder NGO's vallen alle organisaties die geen bedrijven of overheden zijn)
Waar staat de Lets Ruilwinkel o.a. voor:
Een mens in nood help je (eerst).
De Ruilwinkel heeft heldere criteria voor hulp.
De Ruilwinkel laat zien wie ze zijn en wat ze doen. Ze zijn goed . Zoeken de publiciteit vertellen wie ze zijn, wat ze doen, wat ze tegenkomen, wat hun mening is.
Signaleren actief armoede in hun omgeving en helpen niet alleen met het probleem maar is er ook voor de mens.
Heeft oog voor armoede en wijs tevens anderen niet af.
Bevordert de sociale participatie van allochtone Helmonders.
Respecteert en bevordert het besef van eigenwaarde van de hulpvrager.
Laat mensen in hun waarde.
Maakt gebruik van het bestaande aanbod van sociale zekerheid en hulpverlening en werkt daar actief mee samen zo nodig.
Staat klaar voor alleenstaande moeders met problemen/schulden deze vormen een doelgroep met specifieke problemen die om een specifieke benadering vraagt. Deze groep heeft niet alleen te maken met een problematische schuldsituatie maar ook met een opeen stapeling van andere problemen.
Zorgt dat doorverwijzen geen afwijzen wordt. Geeft een seintje aan de persoon naar wie ze doorverwijzen en vragen later na of er een contact is ontstaan.
Houdt een anonieme registratie bij van hulpvragen. Registreert de hulpvraag, waarom en wat de hulp is geweest.
Staat voor samenwerking.
11% leeft onder de armoedegrens, 12% van de kinderen groeit op in een armoede situatie.
Mag de Ruilwinkel dan niets meer betekenen voor deze mensen?
Het spreekt vanzelf dat het stopzetten van de subsidie gevolgen zal hebben voor de Lets Ruilwinkel. De Lets Ruilwinkel kan de openstelling niet volhouden zonder de subsidie van de gemeente Helmond. Er zal dus gezocht moeten worden naar structurele alternatieven. Als deze niet gevonden worden zal dit uiteindelijk leiden tot sluiting op 1 januari 2011 en dat de leden voor een gesloten deur komen te staan (nu 1310 leden, over een jaar waarschijnlijk een kleine 2000).
Er is de afgelopen maanden al volop gezocht naar oplossingen voor een doorstart in 2011. Er is met heel veel partijen gepraat over een mogelijkheden maar tot nu toe zonder resultaat. De tijd begint te dringen bv. door verlengen/niet verlengen van huurcontracten etc. etc.
Wij doen nu dringend een beroep op de gemeenteraad, is er dan helemaal niemand die onze kar wil trekken en wil voorkomen dat er veel mensen in de kou komen te staan??
Moet de Ruilwinkel na 10 jaar nu verdwijnen??
Dank voor het lezen, misschien kan er iemand iets voor ons betekenen, met vriendelijke groet http://www.ruilwinkelhelmond.nl
De onrendabelen zijn dus feitelijk mensen zonder stem. Noch de politiek, noch de vakbonden hebben deze ontwikkeling in de gaten gehad. Marcel van Dam - als sociaal democraat - ook niet zegt hij op tv. Maar welk belang heeft hij en de andere elite dan wel behartigt. Welk belang heeft van Agt toen gedient als MP met zijn bestek 81 beleid en de omarming van het neo-liberalisme. In ieder geval dat van de BV Nederland die bestuurbaar en betaalbaar moest zijn en ook kon vliegen zonder ideologiese veren. Dan verloopt alles sneller en efficienter Waarom ziet Marcel van Dam nu wel de problemen van de maatschappelijk onderlaag en waarom ziet van Agt nu wel het leed van de Palestijnen en niet toen ze er wat aan konden doen. Toen zaten zij op het pluche er waren blind voor de effecten van hun beleid en nu zit een andere generatie van de elite op datzelfde pluch en is nog steeds blind. Misschien moet er weer verzet komen maar dan beter dan die van de PVV. Misschien dat de overheid wat meer tegen kritiek moet kunnen en zien dat er meer is dan het pluche en kapitaal. Er moet gewoon weer ouderwets verzet komen.
Ik vond in een werkstuk de doelstelling van het randgroepenwerk uit de jaren 80. Gefinancierd door de overheid hadden zij de volgende doelstelling. Dat zou je nu niet mee aan moeten komen. Voedselbanken organiseren mag maar meer niet.
De centrale doelstelling in het randgroepenwerk is: verbetering van de maatschappelijke positie van de randgroep. Vanuit deze doelstelling heeft het randgroepenwerk te maken met twee 'tegengestelde poolen' van de maatschappelijke werkelijkheid:
Enerzijds de randgroep, die - vanwege haar slechte sociaal-economische positie en haar andere cultuur - door de samenleving wordt uitgestoten en achtergesteld. Tengevolge hiervan ondervindt de randgroep problemen op verschillende terreinen van het leven.
Anderzijds de samenleving, die de randgroep achterstelt en uitstoot. Tengevolge hiervan ondervindt de samenleving overlast van de randgroep.
In de relatie randgroep - samenleving is dus geen sprake van harmonie of evenwicht. Integendeel: de randgroep en de samenleving 'botsen' met elkaar: de randgroep ondervindt onderdrukking vanuit de samenleving en de samenleving ondervindt overlast van de randgroep. Toch kan de randgroep niet zonder de samenleving en de samenleving kan evenmin zonder de randgroep. De professional heeft dan ook altijd met beide 'poolen' te maken; voor het bereiken van het doel (positieverbetering) kan hij noch om de samenleving, noch om de doelgroep heen.
Mooi he.
Ik ben geen fan van Marcel van Dam, maar vind wel dat het wat solidairder mag in Nederland. De hypotheekrenteaftrek is ronduit raar geregeld, en, wat ik me nooit zo gerealiseerd heb, de pensioenen ook. Dit verse persbericht legt het uit:
Pensioenstelsel is niet solidair
Promotie Emilie Schols-van Oppen 1 december
Over de verhoging van de AOW-gerechtigde leeftijd is uitgebreid gedebatteerd. Maar volgens pensioenjuriste Emilie Schols, die 1 december promoveert, is het hele stelsel toe aan een grondige revisie. De huidige inrichting van het Nederlandse pensioenstelsel werkt in het nadeel van sociaal zwakkeren en is zelfs in strijd met de Europese wetgeving rond gelijke behandeling.
Ons pensioenstelsel bestaat uit drie pijlers: het pensioen van de overheid (de AOW), het werknemerspensioen en alles wat iedereen privé kan regelen voor zijn oudedag. Het is de gewoonte om bij de berekening van het werknemerspensioen rekening te houden met de AOW. Daarom bouwt een werknemer niet over het hele inkomen pensioen op, maar wordt er een bedrag afgetrokken: de franchise. Toepassing van die franchise heeft onder andere tot gevolg dat werknemers met een laag salaris ten opzichte van hun inkomen minder (soms zelfs veel minder) pensioen krijgen dan werknemers met een hoog salaris. In die groep mensen met lage salarissen zijn migranten, vrouwen, jongeren, gehandicapten en werknemers met een dienstverband voor bepaalde tijd oververtegenwoordigd. Ons omringende landen doen het op dit punt veel beter. Vanwege het denivellerende effect oordeelt Schols dat de toepassing van een franchise in strijd is met de wetgeving over gelijke handeling.
Het feit dat de werknemer met een laag salaris niet alleen in euro's maar ook in procenten minder pensioen krijgt dan een werknemer die meer verdient, is moeilijk te rijmen met het principe van solidariteit. Er is integendeel sprake van 'omgekeerde' solidariteit. Daarom kan worden betwijfeld of een bedrijfstakpensioenfonds dat een dergelijke pensioenregeling uitvoert, wel voldoet aan de vraag vanuit de markt.
AOW gerelateerd aan arbeid?
Schols concludeert dat de meest eenvoudige oplossing is de franchise zonder meer weg te laten. Dan is er gelijke behandeling en geen omgekeerde solidariteit meer. Het kost ook niet meer. Het betrekken van de AOW bij de berekening van het werknemerspensioen op solidaire wijze is alleen mogelijk bij een andere inrichting van de AOW: de omvorming van de AOW tot een pensioen dat gerelateerd is aan arbeid. Bij alle huidige discussies rond de AOW is het jammer dat die optie niet is overwogen. Dan zouden werknemers die vroeg aan het werk gaan (vaak met een lager salaris) eerder AOW opbouwen dan werknemers die later aan het werk gaan (vaak met een hoger salaris). Op die manier is er meer solidariteit in de AOW en hebben werknemers met een laag salaris ook beter de mogelijkheid om wat eerder te stoppen dan de werknemer die minder lang gewerkt heeft.
Emilie Schols-van Oppen promoveert op dinsdag 1 december om 16.15 uur in de aula van de Universiteit van Tilburg. Titel proefschrift: De Franchise in pensioenregelingen.
Links wordt voortdurend aangeduid als "slinks", het zijn louter dogma's en leugens die van de linkerzijde worden verkondigd. Aldus Wim "Vrijheid" die tevens een overeenkomst ziet tussen onrendabele Nederlanders die 'niets' presteren en louter geld kosten en werkzaam zijn in de zogenoemde 'Asiel' industrie waar ook gemeenschapsgeld in wordt gepompt.
Wim Vrijheid is hierin niet uniek. Dit soort mantra's hoort men overal; in cafés, tijdens voetbalwedstrijden of thuis aan het ontbijt. De boodschap is vaak eenduidig: "ze", de politici, vullen altijd hun zakken, zijn egocentrisch, zijn niet te vertrouwen en luisteren niet naar 'het volk'.
Hoe kolderiek het ook allemaal klinkt, burgers die zich zo ziedend uiten over hoe geraffineerd de vermeende demonen van 'links' wel niet te werk gaan vergeten telkens opnieuw de essentie van hun relaas; de onrendabele zijn u en ik. Wie namelijk niets overheeft voor de minder bedeelden binnen onze samenleving heeft niets over voor zich- of haarzelf. En als mensen zoals Wim "vrijheid" denken patent te hebben op "zekerheid" dan bedriegen zij zichzelf en daar moeten deze potentiële onrendabele nu juist tegen beschermd worden.
Marcel van Dam ziet dit inderdaad goed.
De echte onrendabelen
Marcel van Dam kwam weer eens voorbij als het geweten van de Pravda met een boek en een pseudo docu over het socialisme en de verloren generaties en kansarmen die door de arbeiderspartij zouden zijn vergeten, niets is minder waar, alleen piest van Dam tegen de wind in en zijn de echte onrendabelen zijn oude strijdmakkers.
Laat ik me nader verklaren, want menigeen beschouwt rechts als asociaal en bekrompen, mensen die alleen op eigen geluk en welvaart aansturen en maatschappelijk en sociaal egoïsten zijn. Sociaal en solidair is uiteraard alleen voorbehouden aan links evenals het milieu, dierenwelzijn en opkomen voor minderheden, aldus de sprookjes, (leugens) en dogma's van links.
De echte onrendabelen zijn zij die NIETS presteren maar alleen geld kosten, sterker nog zij zijn diegenen die uit de schier onuitputtelijke bron van staatsinkomsten de meeste pegulanten opstrijken en de burgers opzadelen met nieuwe premies, opcenten, legeskosten, al dan niet meer of minder onvrijwillige bijdragen en uiteraard de belastingen.
Het systeem van van Dam en zijn soortgenoten is gebouwd op de wildgroei van clubjes, activisten, belangenbehartigers, controle organen, toezichthouders, regelneven en subsidie slurpers zonder weerga, want bedenk of creëer een probleem en van Dam en de zijnen waren er als de kippen bij er een commissie voor in het leven te roepen, dikke lijvige rapporten te laten produceren om vervolgens dure externe (bevriende) ?deskundigen? in te huren die de door henzelf aangeboorde problematiek moesten gaan bezweren.
Het resultaat is een spekkoek van clubjes, organisaties, en stichtingen die op staatskosten miljarden rondpompen in hun vriendjescircuit, wie regelmatig de beeldbuis aanzet en de ?discussie? programma's volgt ziet een keur van selecte dames en heren voorbij komen die allemaal BN'rs zijn geworden op staatskosten en riante salarissen, bonussen en premies opstrijken om aan het volk solidariteit en sociale betrokkenheid te verkondigen.
We zien in allerlei controle organen en toezichthoudende overkoepelende organisaties oud vakbondsbonzen, PvdA prominenten en andere politieke mislukkingen opdraven die als ware orakels het stemvee kneed en masseert met hun doemscenario's, steeds maar meer stijgende lasten vanwege milieu, schaarste, ontwikkelingen, instroom, uitstroom, opvang, doorstroom, opleiding, herscholing, nascholing, integratie noem het maar op en ze zitten wel ergens.
Tegelijkertijd worden al die belangenorganen opgetuigd met stafleden, kantoorpersoneel en duur glossy drukwerk en als het even kan sponsoring van clubs en stadions en groeit het ambtelijke apparaat zowel op Nationaal, als Provinciaal en Lokaal niveau als een soort van wonderbaarlijke bonenstaak, of voor de tuinders onder ons als een bruidssluier of wilde wingerd alles verstikkend met hun regels, voorschriften, rapporten en plannen.
Ondertussen hebben duizenden mensen een baan gevonden in de Asiel industrie en opvangwereld, waardoor ook daar gemeenschapsgeld royaal en totaal ondoorzichtig wordt rondgestrooid en rondgepompt, waarvoor de gewoon werkende burgers meer en meer lastendruk opgelegd krijgen om maar te kunnen voldoen aan kosten van de echte onrendabelen.
Doorwerken tot je 67 of straks je 70e is er een prachtig voorbeeld van, want de staat weet dat hun beleid totaal onbetaalbaar aan het worden is, de staatsschuld mega vormen gaat aannemen en dus moeten de werkende burgers langer werken om de kosten te kunnen dragen van het wanbeleid van decennia lang opbouwen van een reuze piramide aan onrendabelen.
Een beschaafd land laat zijn ouderen in verzorgingshuizen niet letterlijk in hun nachthemd staan, laat zijn jeugd niet verkommeren in cellen omdat er onvoldoende opvang is in reguliere opvangcentra, terwijl tegelijkertijd het bos van organisaties zelfs voor ministers niet meer te doorschouwen is en alles vastloopt door het en vooral afschuiven van dossiers en verantwoordelijkheid, want leg het probleem gewoon op het volgende bordje, dan ben jij en jouw organisatie ervan af en is het probleem voor een ander.
Dit mijnheer van Dam is de ware onrendabele octopus die het land ter gronde richt, die miljarden verspillen aan het ontwikkelen van ongewenste Industrieterreinen voor leegstand, winkelcentra in natuurgebieden plannen, dorpen en wijken onbewoonbaar maken door alle voorzieningen te centraliseren en scholen sluiten om ze onder te brengen in mega leerfabrieken.
Al die zogenaamde kostenbaners leveren GEEN enkele bijdrage aan de economie, sterker ze leggen een zware wissel op het huishoudbudget van iedere regering, die als kippen zonder kop steeds oreren dat ze de overheidsuitgaven gaan saneren, hetgeen inhoud dat er weer een advertentie voor nieuw personeel in de dagbladen te vinden is, die oproepen om vooral bij diezelfde overheid een toekomst op te bouwen in het bedenken van nieuwe saneringen, die vervolgens weer door nieuwe ambtenaren opgetuigd dienen te worden.
Milieu, verkeer, infrastructuur, gezondheidszorg, waterschappen, alles maar dan ook alles is een dikke opgetuigde kerstboom geworden vol met versierselen en vullen aannemers en toeleveranciers hun zakken omdat er nauwelijks deskundigheid of in- en overzicht is op de aanbestedingen, behoudens dat men bij het overschrijden van de budgetten, gewoon nieuwe lastenverzwaringen doorvoeren.
Kijk mijnheer van Dam , alsmede politici en politieke geëngageerde pluche zitters en toezichthouder, controleurs en adviseurs, daar in die welhaast bodemloze put verdwijnen de centen van de hardwerkend burgers, in wijken die door het beleid van UW beleidsmakers zijn verpauperd, door mensen die NIET willen participeren maar wel willen profiteren.
Maar ja dat willen jullie maar niet zien of horen, schelden tegen rechts is veel makkelijker, ageren tegen nimmer geuite doembeelden van transporten van uitgezette zielige mensen, terwijl ieder normaal land criminelen en profiteurs de deur wijst, is jullie beleid er alleen om jullie eigen clubje bevoorrechte onrendabelen te voorzien van een vet betaalde baan, macht en invloed om zo iedere vorm van oppositie in de kiem te smoren.
Je zal maar werkzaam zijn in de rondpomp industrie, ergens bij de staat, gemeente of provincie of één van de vele semi overheden een leuke baan hebben gevonden of betaald worden uit één van de vele subsidie potjes, dan sta je niet te popelen om dat waanzinnige beleid te veranderen, want het kan je eigen baan wel eens worden.
Kijk dat is het perfide van uw systeem, u en uw slinksche mensen propageren solidariteit vanuit jullie kapitale villa's en vetgevulde jaarsalarissen en schnabbel inkomsten als commissariaten om over boeken en lezingen maar te zwijgen, jullie weten wel hoe je anderen solidariteit moeten verkopen, zolang jullie maar over de rode loper mogen blijven lopen.
Hoezo onrendabelen? Deze wildgroei aan kostenbanen kost de gemeenschap pas echt meer dan gezond is en met een doelgericht beleid, een afgeslankte overheid, kortwieken van de wildgroei aan subsidies en clubjes, zou pas echt zoden aan de dijk zetten, of wat dachten we van een nieuwe Betuwelijn, HSL lijn, Metro, of ander leuk miljoenen consumerend object zoals banken en het vullen van bodemloze putten van obscure dictators in ontwikkelingslanden.
Sterk hoor. Alle schuld in de schoenen van een ander schuiven. Je kunt het links kwalijk nemen, dat zij enthousiast hebben meegewerkt aan de liberalisering. Maar hetzelfde geldt voor rechts.
Vrijwel alle verwijten die je maakt, kun je herleiden naar de gevolgen van een terugtredende overheid.
"...Deze term suggereert dat de afstand tussen overheid en gemeenschap groter wordt, tot er wellicht een kloof ontstaat.
De overheid is meer en meer een autonoom instituut geworden dat vanaf een afstand de samenleving sturend tracht te reguleren.
Het wordt voor de overheid een uitdaging om weer aansluiting te krijgen bij maatschappelijke ontwikkelingen en om de relatie met gemeenschappen opnieuw vorm te geven.
De overheid hoeft dit echter niet alleen te doen: ze krijgt hierbij te maken met verschillende partijen ? privaat, profit en non-profit ? die ook op de veranderende verhoudingen inspelen.
De taken, die de overheid niet meer voor haar rekening wil of kan nemen, zullen zo worden overgenomen door andere instanties die daarvoor zelf de benodigde middelen gaan zoeken.
Op deze manier zal de verzorgingsstaat omgebogen worden naar een Angelsaksisch model met geringere overheidsuitgaven en een grotere non-profit sector."
Zelf ben ik van ver gekomen.
Ik ben na mijn scheiding in de bijstand terecht gekomen. Ik heb twee kinderen, beiden met behoorlijke ernstige problematiek. De ene heeft een verbale ontwikkelingsdyspraxie, het andere kind heeft onder meer een autistische stoornis. Ik wilde wel werken, maar het ging niet.
Uiteindelijk ben ik zelf naar mijn contactpersoon gestapt met de vraag: 'Hoe nu verder?' Inmiddels was het duidelijk geworden dat ik hoogbegaafd ben. Er moest toch nog iets van mij te maken zijn?
Door de welwillendheid van mijn contactpersoon ben ik toen gaan studeren aan een lerarenopleiding. Binnen werktijden en vakanties, zoals binnen scholen gebruikelijk is, was werk voor mij met mijn 'zorg'kinderen te combineren.
Inmiddels ben ik bijna afgestudeerd en werk ik als docent. Ik ben sinds kort officieel uitgestroomd uit de bijstand. Tijdens mijn studie bleek ik zelf ADD te hebben. Ik kon nu in elk geval begrijpen waarom het vroeger allemaal niet zo wilde lukken, ondanks dat ik dan zo 'slim' bleek te zijn.
Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik het heb weten vol te houden. Naast studeren moest ik namelijk ook nog werken, onbetaald, om werkervaring binnen het onderwijs op te doen. Ik heb echt vaak gehuild, van pure vermoeidheid, soms zelfs uit een soort van wanhoop. Ik heb heel vaak het bijltje er bij neer willen gooien. Het is me uiteindelijk dus toch gelukt. Ik ben zelfs heel emotioneel geworden toen ik mijn propedeuse overhandigd kreeg. Hoe dan ook, ik zou mijn opleiding af kunnen gaan maken.
Tja, het zou nu gemakkelijk zijn, gezien mijn 'succes' om te zeggen: "Zie je wel, als je maar echt wilt, dan lukt het ook." Ik ben daarvoor echter te realistisch en juist door mijn werk in het onderwijs weet ik dat het geen kwestie van willen is.
Maatschappelijke uitval begint vaak al op school. Scholen moeten steeds meer eenheidsworst produceren. Ieder kind moet maar hetzelfde kunnen en als dat niet het geval is, wordt er een batterij aan -logen en -peuten bijgehaald.
Marcel van Dam, dank je voor deze reportage. Ik hoop dat bij velen de ogen eindelijk eens worden geopend.
Ik heb al eerder gereageerd op dit artikel en de documentaire "De Onrendabelen". Maar toch wil ik nog kwijt dat het onderwerp blijkbaar heel sterk leeft gezien het enorme aantal reacties hier en elders. Ik hoop van harte dat het daar niet bij blijft dat de politiek, de vakbeweging, de hulpverlening/zorg, misschien de werkgevers zich het probleem aantrekken en er werkelijk iets aan gaan doen. Het is gewoon een kwestie van beschaving zou ik zeggen. Ik hoop ook dat wij als "volk" wat strijdbaarder gaan worden in het "bevechten" en behouden van een rechtvaardige, humane maatschappij. We dreigen uiteen te vallen door tweedeling als gevolg van een rat race waarin de sterkste, de slimste, de gezondste, de gewiekste, de geraffineerste, de rijkste het winnen van de zwakkeren en armen.
We dreigen ook nog eens te vervallen tot een klik- en annoniem- melden, big brother watching you maatschappij.
Een beschaafde samenleving werkt vanuit goed vertrouwen is solidair/zorgt voor de minder bedeelden (en daar hoef je echt geen christen voor te zijn). De bestaande politieke partijen laten het afweten; zitten horende doof en ziende blind gevangen in de waan van de dag. M.a.w. wie bindt de "onrendabelen" strijd aan.
Mooie bijdragen van u. Net als ik vinden zovelen het al jarenlang onacceptabel hoe onze ?democratische-rechtstaat? laat horen, zien en voelen hoe fnuikend dit systeem werkt op de algehele gezondheid van mensen, op alle niveau's: fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel.
De huidige denkpatronen zullen dan ook niet werken, als we het roer daadwerkelijk willen omgooien.
Van belang lijkt mij dat alle knelpunten eerst opnieuw gedefinïeerd moeten worden.
Wat verstaan we eigenlijk onder arbeid en wat is ZINvol.
Veel mensen die een vaste baan hebben en daarmee hun eigen broek kunnen ophouden zijn absoluut niet zinvol bezig, om over de uitlaatkleppen daarnaast die dat volgens henzelf behoeft maar te zwijgen. Met het vliegtuig de wereld over reizen, omdat men dat verdiend heeft, om maar eens wat te noemen, is in wezen een zeer kwalijke zaak, maar iedereen is het normaal gaan vinden. En zo is het met heel veel verworvenheden.
Wat normaal was is bijzonder geworden (fatsoensnormen bijvoorbeeld) en andersom.
Moeten we niet terug naar de allerbelangrijkste vraag: is wat ik doe niet schadelijk voor mijn omgeving? En hoe kan ik met wat in mijn beste vermogen ligt daaraan bijdragen?
Als iedereen daar dan ook volledig de kans voor krijgt ontstaat er een totaal andere invulling van werken.
Dan wordt het meer een samen-werken aan een beter leefklimaat. Dichtbij huis, in je eigen directe leefomgeving, want dat is de belangrijkste basis om vanuit zorg te dragen.
Vanuit dat kleinschalige niveau, waarin je meer voelt dat je gewaardeerd wordt om wie je bent, ontstaan als vanzelf de mooiste ideeën.
Daarmee wordt ook de eigen verantwoordelijkheid gestimuleerd, want van een regering moeten we het niet hebben.
Van onderaf, moeten we weer gaan opbouwen. Met elkaar.
Zoals prof. Heertje ook al zei: ?Waar blijft de verontwaardiging??
Het is zo moeilijk om mensen nog te motiveren om zich positief in te zetten en de eigen unieke stem te laten horen. Het vuur moet opgepord!
Ik hoop ook echt dat deze documentaire een werkelijk verschil gaat maken en dat alle soorten van mensen de kans krijgen van zich te laten horen. En dat nieuwe ideeën niet instant onderuit worden gehaald door het met onmogelijkheden te benaderen, maar dat er met een open geest gekeken wordt naar mogelijkheden.
De tijd is meer dan rijp en kan ook rijpender gemaakt worden!
Zijn sommige Onrendabelen eigenlijk niet de Verwenden?
Hier doelende op het feit dat naar je werk gaan elke dag niet altijd leuk is en dat er motiverende en stimulerende triggers zijn waarom mensen dat toch doen. Als er te weinig 'trigger' is om te gaan werken waarom zou je dat dan doen?
Mensen die heel hard moeten werken om 10% meer dan hun uitkering te krijgen leidt er toe dat mensen dit niet doen.
Het zou naar mijn idee verboden moeten worden om langdurig niets te doen. Laag of hoogopgeleid, zwak of sterk begaafd maakt niet uit. Langdurig niets doen leidt tot geestelijk en lichamelijk lijden. Dat zou een beschaafd land niet mogen gebeuren. jammer dat dit aspect door Marcel niet wordt belicht.
Leuk indianenverhaal.
Dat is precies de reden waarom in de meeste voormalige Oostblok landen de opvolger-partij van de toenmalige communistische partij zelfs nu, 20 jaar later nog steeds bij de grootste parijen en vaak zelfs de grootste partij van het land is.
Mensen die nu op geen enkele manier nog kans op een baan hebben hadde in de communistische tijd de plicht om te werken en de meesten kijken er met weemoed naar terug.
Er zijn maar heel weinig mensen die niet willen werken, maar we doen er alles aan om mensen het gevoel te geven dat ze niet (meer) welkom zijn in het arbeidsproces. Het begint al bij eindeloos vele sollicitatieprocedures waarbij juist die mensen keer op keer worden afgewezen. Als je maak vaak genoeg krijgt te horen dat men je niet lust dan komt voor veel mensen het moment dat ze zich schouderophalend bij dat feit neerlegt.
dat werk alleen nog maar gewaardeerd wordt in geld is natuurlijk nogal een blijk van de bewustzijnsvernauwing van het land.
er is zoveel werk dat niet financieel beloond kan worden, neem mantelzorg, vrijwilligerswerk op scholen, vluchtelingenwerk, buurthuizen ed en dat blijft liggen. ik vind dit een verschraling van de maatschappij.
Dat Marcel een betweter is ja, tevens een vurige hekel aan zijn manier van draaikonterij, echter heeft hij wel een punt.
Deze flatscreen maatschapij is gezonken.
Vleespet Joling op de buis, een 60+er in de playboy, Nieuwe kerncentrales,Wilders,Popstars, belastingfraude-onderricht koningshuis, rekeningrijdersvoordeel, uggs, gezonde maaltijd bij
MC Donalds, de narsistische nu toch maar gekozen voor alle tvzenders zichzelf vol gespoten, belangrijk zijn onzer eeuwig griepjeonderdeleden hebbende griepprikkendokter Rohinjo, die 26 veel meer vind dan 1000, Balkeneind wellus/nietus EU terwijl ik lekker met 17 graden op 20 november genietend van een wijntje, door mijn dochter van 8 ff laten halen bij de super op mijn terras zit, dwase vaders, de klonen legaal geworden Henkjan met zn owatzegtienouweer tegen vrijwillige tvslachtoffers, onzer lingoballenverkoopster die met haar dromen op mijn gezicht zit, cocqiulle (schrijf ik het goed? smaakt het nog beter!), je niet meer geboren kunt worden omdat je door kanker doodgaat, nogsteeds Pechtoch-t!!, mijn nu definitief over zijnde verliefdheid Monique vdr Ven, Taaldokterstotter het nieuws laten voorlezen, Mts vn Nkrkn die iets te snel dwdd raast opdat de klinker niet meer voorkomt in de dkkvndln, bij een internetstoring middels een mailtje de oplossing krijgen, een crisis er voor zorgt dat het beter gaat (Amazone, gebruik fossiele brandstof), de hamburgergigantliefhebbende dochter in de rimboe moet huilen als een varken dood gemaakt wordt voor compsumptie, een pak melk komt van de super, Papua nieuw guinnee en japan, high-tech asimo honda vs stammen met peniskoker, hemelsbreed een vliegtuigtrip zonder maaltijd, brengt ons terug bij de bewering M v Dam in Nederland.
Wat mij opvalt is dat de mensen met peniskoker lachen!
Geweldig Cor...fantastisch!
De Rotterdamse dichter is aangekomen...of niet?
scheldwoorden als "draaikonterij" zou je op zijn minst moeten onderbouwen, zo klinkt het alleen tamelijk kinderachtig.
Beste Paul,
Iemand die toch bijna de pvda heeft uitgevonden, en bij afzwaaien zn lidmaatschap opzegt (omdat hij er achter komt dat door mede verantwoordelijk zijn voor het beleid, we nu zo ver zijn gekomen, en getuigt tevens niet van standvastigheid) is voor mij een draaikont! Het woord Draaikont is door De allelintjesverdienende Heren Koot en Bie in het woordenboek gezet en is beslist geen scheldwoord. U heeft mij kennelijk nog nooit horen schelden!
Vandaag heb ik de onrendabelen bekeken. Ik vind het erg goed dat meneer van Dam hier aandacht aan besteed. Ik weet wat het is om jaren en jaren van een uitkering te leven en als uitschot te worden behandeld. Toch heb ik wel kritiek op de uitzending. Ik vond het jammer dat de onrendabelen allemaal uit dezelfde groep kwamen. (en ook nog eens allemaal uit het zuiden) Het waren allemaal laag opgeleide mensen. Dat werkt vooroordeelbevestigend naar mijn mening. Ik had medelijden met hen. Ik denk dat de documentaire nog harder was aangekomen als er onrendabelen waren gefilmd met een hogere opleiding. Die iets sterker in het leven staan. Want die zijn er genoeg. Zodat iedereen zich realiseert dat het hem of haar ook kan overkomen. Nu lijkt het toch weer of alleen de laagopgeleide de kans loopt buiten de boot te vallen. Niets is minder waar.
@Janssen die zegt: 'Wat is dan de oplossing? Meer belastingen, meer overheid, meer overlap, meer bureaucratie, waardoor deze "onrendabelen" niet meer weten waar ze aan toe zijn? Zeg het maar.'
Heel simpel:
Een basisinkomen voor iedereen.
Geen controlerende overheidsinstanties meer nodig, geen reïntegratiebureaus, geen UWV, geen AOW, een enorme berg regels en een grote hoeveelgeid ambtenaren kan verdwijnen.
Minimumlonen kunnen worden losgelaten, en het zal voor bedrijven veel gemakkeliker worden om mensen aan te nemen voor werk dat niet veel kan kosten.
Bovendien zal het veel gemakkelijker worden om een eigen bedrijf te starten, want je hebt sowieso een basisinkomen.
Het is een win-sin situatie: veel plezieriger voor iedereen, veel minder bureaucratie en bevoogding, en omdat elk klein beetje inmomen direct een voordeel is, zal er allerlei werk ontstaan dat nu nooit rendabel kan zijn, maar dat het leven van iedereen zal veraangenamen.
Beste Sylvia,
Een basisinkomen voor iedereen is niet zo simpel als het lijkt.
Wie betaalt dit basis inkomen? Hoe hoog dient het basisinkomen te zijn? Hoe is dit inkomen opgebouwd? Ik kan nu 3 manieren verzinnen hoe je dit basisinkomen opbouwen en die zijn allemaal nadeliger dan het huidige systeem van uitkeringen.
Zou je me kunnen vertellen hoe jij dit zou opbouwen en wie dit gaat betalen, dan ga ik er daarna wel dieper op in.
Verder zeg je dat er geen controlerende overheidsinstanties nodig zijn. Baseer je dat op het feit dat iedereen die een basisloon krijgt hier voldoende aan heeft en er ook verstandig mee om kan gaan?
Er zullen altijd mensen zijn die niet met geld weten om te gaan. Daar zul je dan in een sociale maatschappij, die we nou ook hebben, moeten bijspringen en dat kost weer geld en ambtenaren die betaald dienen te worden. Over het nut van instanties als het UWV kan ik nog weinig zeggen want ik weet niet hoe jij voor je ziet hoe het basisloon opgebouwd dient te worden.
Bij deze wacht ik dan op je uitleg.
Een paar cijfers en argumenten voor een basisinkomen:
http://jult.net/txt/nl/basisinkomen.htm
Sylvia,
Bedankt voor de link.
Een positief punt waar ik me in kan vinden is dat een basisinkomen de sociale zekerheid vereenvoudigd.
Er wordt in het rekenvoorbeeld uitgegaan van een basisinkomen van 1000 Euro per maand. Dat is rond de 100 euro meer dan een bijstandsuitkering en 300 euro minder dan het minimum loon.
Ik heb het even nagerekend. Als je uitgaat van een werkloosheidspercentage van 5%, dan dient de werkende bevolking iets meer dan 2000 euro bruto uitbetaald te krijgen door werkgevers. Mensen verdienen dan dus 3000 euro bruto met een belastingvrije voet van 1000 euro.
Dan ga je er van uit dat de volledige inkomsten belasting naar de financiering van het basisloon gaat.
Op zich klinkt het niet verkeerd. Modaal salaris is 2500 euro per maand, en Nederland heeft nog andere inkomsten. Dus daar is nog het een en ander van te betalen.
Ik ben trouwens geen econoom dus waarschijnlijk zal er vast wat op te merken zijn aan mijn berekening.
Er blijft nog een puntje over en dat is dat jij er vanuit gaat dat iedereen met een basisloon voldoende heeft om rond te komen. Dat is niet zo. Er zijn mensen met een inkomen van 125% van het minimumloon die naar de voedselbank gaan. En op den duur zul je ook mensen weer aan het werk dienen te zetten om dit systeem betaalbaar te houden. werkloosheidspercentage van 9%, wat voorspelt is voor volgens jaar, wordt het allemaal een stuk lastiger.
Er is nog een financierings oplossing en dat is om de werkgeversbelasting flink omhoog te trekken. Probleem daarmee is dat bedrijven minder snel hoogopgeleid personeel gaan aannemen om die relatief een stuk duurder worden.
"Ik kwam uit een socialistisch land waar de regering de economie reguleert.
Een land waar jongeren van 18 al bezig zijn met hun pensioen.
Maar ik...ik wilde meer.
Ik wilde de beste zijn.
Dat soort individualisme verdraagt zich niet met socialisme.
Dus ik moest naar Amerika.
Ik had geen geld.Maar ik was hier wel vrij om het te verdienen.
Hier kon ik mijn grote spieren omzetten in klinkende munt en 'n filmcarriere"
De woorden van Arnold Schwarzenegger in de film de Onrendabelen
Schwarzenegger is republikein, wat in de Amerikaanse filmindustrie zeer ongebruikelijk is. Hij steunde president Ronald Reagan, de vroegere gouverneur van Californië.
In 2003 besloot Schwarzenegger een poging te doen om gouverneur van Californië te worden. Daartoe moest hij echter eerst de juist verkozen zittende gouverneur Gray Davis (een democraat) verslaan in een zogenaamde "recall election". Een dergelijke verkiezing kan volgens de wetten van Californië worden gehouden als 12% van het aantal stemmers dat aan de voorgaande verkiezingen had deelgenomen een petitie tekent om een recall election te houden. Schwarzenegger verweet Gray een gebrek aan leiderschap en stelde de deplorabele staat van de Californische economie aan de orde. Vanwege zijn grote bekendheid en populariteit lukte het Schwarzenegger inderdaad het benodigde aantal handtekeningen bij elkaar te krijgen. Hij stelde zich kandidaat voor de gouverneursverkiezingen in Californië op 7 oktober. Schwarzenegger werd gesteund door een campagneteam met onder andere de Amerikaanse oud-minister van Buitenlandse Zaken George Shultz. Enkele dagen voor de verkiezingen raakte hij in opspraak door beschuldigingen van vroeger seksueel misbruik en van sympathieën voor Adolf Hitler, maar desondanks versloeg hij zittend gouverneur Davis.
Op 7 november 2006 werd Schwarzenegger herkozen voor een nieuwe ambtstermijn als gouverneur van de staat Californië.
En nu?
Californië failliet....onder leiding van diezelfde Arnold Schwarzenegger
Eindelijk wordt er weer stem en gezicht gegeven aan de zwakkeren in onze samenleving. Hun geluid was verstomd, ze leken niet te bestaan; althans niet voor de politiek en niet voor de media. Men is vooral bezig hypes en verdachtmakingen neer te zetten en daar op te reageren: zoals de vakantiewoning van Willem Alexander, of Zalm weet van de praktijken van de DSB, vertrekt Balkenende wel of niet naar Europa, Wilders die boos is omdat de autonummerplaten niet de PVV letters mogen hebben. Kortom het lijkt alsof bewust het hoofd wordt afgewend van de werkelijke problemen: zoals armoede en twee-deling. Woorden zoals: mededogen, solidariteit, medemenselijkheid die in de documentaire "de onrendabelen" worden gebruikt leken uit ons woordenboek te zijn verdwenen. Ik hoop alleen dat dit een vervolg krijgt. Ik hoop dat de bestaande politieke partijen dit oppakken. Wie is zo moedig?: SP, Groen Links, PvdA (kunnen ze weer terugkomen op hun schreden zoals Marcel van Dam dat nu heeft gedaan). Verder zou het ook goed zijn als wij betrokkenen ook wat strijdbaarder werden. Als ik zie hoe matig de opkomst was afgelopen weekend bij de FNV protesten tegen de verhoging van de AOW leeftijd, kunnen we onszelf ook iets verwijten. Er lijkt en soort berusting te zijn ontstaan waarin de politiek de vrije hand krijgt om ons sociale stelsel op te offeren aan de vrije markt economie; het recht van de sterkste (en we hebben kunnen zien nu met de kreditcrisis waar dit toe leidt). Ik hoop dat er een soort beweging opgang komt die hand in hand, zonder uitsluiting van wie dan ook, wil gaan strijden voor een rechtvaardiger samenleving waar het onze plicht is op te komen/te zorgen voor de zwakkeren.
Ies Janssen.
Ies, Je slaat de spijker op z'n kop!
"Mensen met een minimuminkomen hadden na bijna 25 jaar, nog steeds ongeveer 5 procent minder te besteden dan in 1980"
We leven nu met meer mensen, en de grondstoffen beginnen op te raken. Het is geen wonder dat mensen dan minder te besteden hebben.
Het zien van de documentaire was een bijzondere ervaring. In het weekend heb ik Marcel van Dam's "Niemands land" gelezen. Het is een zeer lezenswaardig en indrukwekkend boek geworden dat verplichte literatuur voor PvdA (kamer)leden zou moeten zijn. Vanmorgen een citaat in de Volkskrant van een deelnemer aan de AOW demonstratie:
Het gaat de dames uit Hoek van Holland vandaag niet alleen om hun boosheid over de AOW-plannen. Het ontevreden gevoel zit dieper.
'We zijn woedend vanwege van alles', zegt Auke. 'De zorgpremie gaat telkens omhoog', noemt ze als voorbeeld. 'En waarom worden wij de dupe van de crisis?' Politici nemen hen niet serieus, vinden ze. 'Ze hebben mij ook al een arbeidsongeschiktheidsuitkering door de neus geboord', zegt Judith. 'Ze naaien je waar je bij staat.'
Erg indringende reportage. Graag een bijpassend stemadvies!
Weet iemand welke achtergrond muziek er speelt op 28:45 tijdens de zin; "je moet je gedragen alsof je een winnaar bent!" Ook erg mooi!
Heel vaak lees ik hier dat de onrendabele geen goede benaming is .
Hoe zo , klinkt het te hard? Het geeft toch aan hoe er gedacht wordt en dat de mens niet meer zichtbaar is . Ik dank de makers van deze documentaire , er wordt nu tenminste gepraat.
Dat het zo ver is gekomen is mensen werk , het herstellen zou ook mensen werk moeten zijn. Daar is een mentaliteit verandering voor nodig, ik vrees dat er niets verandert. Ik hoop dat het gesprek nog heel lang duurt , dat steeds meer mensen zich bij het gesprek zullen voegen .Er zal een bewustwording moeten plaats vinden en dat kan alleen met documentaires als deze .
Marcel van Dam opent ogen die voor velen gesloten blijven vanwege oogkleppen!
En dan zie je net op Ned 1 dat programma van Jort Kelder "Bij ons in de PC"
Die mensen die daarin te zien zijn weten van gekkigheid niet wat met hun geld te doen,zijn dezelfde mensen die op feestjes zitten te klagen over al die onrendabelen,dat die mensen niets willen en allemaal maar flatscreens kunnen kopen van hun uitkering,want die mensen willen niets is hun mening,want alles kan toch volgens hen als je maar wilt werken.
Nee,die onrendabelen zijn de schuld van alles.....en weet je waarom ze zo tegen deze mensen aantrappen?Omdat hun eigen weerzinwekkende gedrag daardoor niet opvalt,zij misbruiken in wezen met z'n allen die onrendabelen.
Van die mensen die zo met hun geld smijten wordt ik werkelijk à la minute onpasselijk.
En...bedenk één ding,Wilders komt uit de VVD,die man denkt echt niet anders,die probeert macht te krijgen en zal in heel veel zaken hetzelfde handelen als hij macht heeft,,,ze kijken neer op die onrendabelen en laten ze aan hun lot over.
'Onrendabelen' is niet zo'n goede benaming, 'lage arbeidsproductiviteit' zou passender zijn. Iemand met een lage arbeidsproductiviteit produceert weinig en kan dus ook weinig consumeren - niets mis mee.
Waar wel wat mis mee is is met de overheid die huisvestingskosten opdrijft en mensen met een lage arbeidsproductiviteit uit de derde wereld hier naartoe laat komen.
Een lage arbeidsproductiviteit zal niet veranderen in een hoge arbeidsproductiviteit, ook al denkt de overheid daar gemakkelijk over.
Lage arbeidsproductiviteit?
Geen arbeidsproductiviteit, of negatieve arbeidsproductiviteit zou nog passender zijn. De schrijnende gevallen waar de meeste ophef over is kosten de maatschappij. Lage arbeidsproductiviteit impliceert dat er op zijn minst *iets* bijgedragen wordt. De "onrendabelen" zoals gedocumenteerd in het filmpje van Marcel van Dam ontnemen alleen maar: Schuldsanering, voedselbank klant, bijstandstrekker, ziektekosten, subsidies, vrijgesteld van gemeentelijke heffingen, etc. Er wordt niks bijgedragen. Niks, helemaal niks.
Los van de discussie of en hoe er voor deze mensen gezorgd moet worden (daar ze -al dan niet door eigen toedoen, eigen beperkingen of onfortuinlijke omstandigheden- niet voor zichzelf kunnen zorgen), moeten we het beestje toch op zijn minst bij de naam kunnen noemen. Onrendabelen is wat dat betreft een heldere en treffende benaming.
Heer/mevrouw Sprins ik citeer: ?De "onrendabelen" zoals gedocumenteerd in het filmpje van Marcel van Dam ontnemen alleen maar?
en
?Er wordt niks bijgedragen. Niks, helemaal niks? Einde quotes.
Wat een hardvochtige en harteloze opmerkingen.
Wat is uw voorstel?
En wat draagt u verder dan bij als mens? Behalve als belastingbetaler, consument, neo-liberaal, werknemer/werkgever, vader/zoon of onverdraagzame mopperaar? Misschien zult u zeggen dat u veel bijdraagt, dat mensen van u afhankelijk zijn, dat u een liefhebbende zoon bent, een perfecte vader, een fantastische minnaar, een modelechtgenoot, een fijne buur en een goed mens.
Geldt dat niet voor de minder bedeelden? Of moet alles in geld uitgedrukt worden?
En wat als u door onverhoopte omstandigheden in een zelfde soort omstandigheid komt te verkeren? Of denk u dat u niets kan overkomen?
Denkt u dat mensen aan de onderkant van de samenleving geen trots, eer en gevoel hebben? Zich niet verdrietig of wanhopig voelen? Denkt u dat alles langs hen afglijdt? Immers, als je ?niks? bijdraagt zal je ook wel niks betekenen. En als je niks betekent tel je niet mee. En als je niet meetelt raak je afgestompt. En als je afgestompt bent, verlies je je interesses. En als je je interesses verloren hebt, wordt je murw. En als je murw bent kan niets je meer verschelen. En als niets je meer kan verschelen, voel je niets meer behalve fysieke pijn, misschien.
Hoe vaak moet het nog gezegd worden. Soms kan je niet, soms is er niets, soms wil men je niet. En dan is de afgrond akelig dichtbij. Want er is altijd een andere kant aan het verhaal, en er zijn vele verhalen, alleen wil niet iedereen die horen.
De Geit en Sprins u beiden hebt een walgelijk denkpatroon, zoniet crimineel. Echte neo-liberialen. Niet de onrendabelen ontwrichten de maatschappij, maar lieden die denken zoals jullie doen ontwrichten de samenleving. Neo-liberalisme vond ik in stilte, maar bestempel ik na het zien van deze documentaire als CRIMINEEL gedachtegoed en zet ik daarmee op het niveau van het het nazisme.
Welja joh, nazisme. Is er iemand onder de neoliberalen die voorstelt om de 'onrendabelen' dan maar te deporteren en te vergassen?
Precies, dat dacht ik ook niet.
Zo boud is het nog niet Kees, maar het is wel groepen mensen wegzetten en we weten wat daar uit is voortgekomen. Ik baal daar echt van, want het wordt zo langzamerhand als normaal beschouwd. Ik ervaar het als schaamteloos om zo over je medemensen te schrijven. Toegegeven dat ik het hard en ontactisch heb geschreven, moet ik wellicht niet doen. Laat ik het dan corrigeren in: deze mensen hebben een blinde vlek het medemenselijkheid betrachten.
nee, we doen dat eerst met Islam fundamentalisten en met pedofielen. Pas lang daarna komen de onrendabelen pas aan de beurt...
Hitler besloot tenslotte ook pas bij Wannsee Konferenz van 1943 dat alle Joden moesten worden omgebracht. En toen was hij al 10 jaar aan de macht.
Ik vrees dat we de opkomst van dictatoriale "bewegingen" die zich onterecht met het woord "partij" sieren onvoldoende serieus nemen.
beste Nico, als er mensen zijn met een lage arbeidsproduktiviteit dan zijn dat de topinkomens. De Nederlandse Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen (1903-1994) heeft dit getest. Voor een aantal westerse landen berekende hij de bijdrage van diverse beroepsgroepen aan het nationaal inkomen. Voor lager geplaatste werkers bleek dit positief te zijn, maar voor het management was het nihil, in vakjargon: niet significant van nul te onderscheiden.
Daarmee is de claim van topmanagers weerlegd, dat hun inkomen hun toekomt vanwege de markt. Er is immers geen relatie met hun productiviteit. Het is wel degelijk zo dat zij zich hun topsalarissen toeëigenen op basis van hun machtspositie.
Marktconform inkomen betekent inkomen gerelateerd aan productiviteit. Dit is ook een geaccepteerd beginsel bij het bepalen van de loonruimte voor lager personeel. Het valt niet in te zien waarom dit niet ook zou gelden voor topmanagers, die immers ook werknemers zijn.
Hiermee ligt dan ook de bal bij de topmanagers. Laten ze maar aantonen dat hun productiviteit hun topsalaris rechtvaardigt. Ze zullen het niet kunnen.
Men wijst erop dat de salarissen ook elders worden getoucheerd. Inderdaad, het is elders ook niet best; het onderzoek van Tinbergen was dan ook internationaal.
Je vergeet er wel bij te vermelden dat deze managers ook nog een zekere verantwoordelijkheid hebben waarvoor zij betaald worden.
Een zekere verantwoordelijkheid? Verantwoordelijkheid voor het vooraf bedingen van oprotpremies die buitenproportioneel zijn? Torenhoge salarissen en evenzo torenhoge oprotpremies, daar zijn ze mee bezig. Jij zult dat bonussen noemen. Welke verantwoordelijkheid hebben deze lieden? Bedrijven ruïneren en met puinhopen achterlaten en de problemen doorschuiven naar de gewone werknemers, want die krijgen uiteindelijk de zak. Als die pech hebben worden ze de aanvulling op de bestaande onredabelen. Ja en dat allemaal onder verantwoordelijkheid van die topmanagers. Dat is de enige verantwoordelijkheid die ze hebben, maar ook daar hebben ze schijt aan.
Hulde voor deze documentaire. Het laat een deel zien van de zaken waarover de SP al jaren over schrijft in de Tribune en over spreekt in de Kamer en in het land. Een deel van de gewone burgers die er naar luisteren, maar de politici houden zich doof. Hopend dat deze documentaire kan dienen als gebarentaal voor het Haagse. Dan moeten ze natuurlijk wel kijken. Vooral PvdA'ers, want als de PvdA niet zo in haar eigen nest had gescheten, had het nooit zover kunnen komen. Nu gaat steeds erger stinken in die club.
Eindelijk eens een ander geluid dan meedoen, meedoen, meedoen aan 'onze' maatschappij. Want die maatschappij houdt niet met iedereen rekening. Er is geen plek voor 'rare snuiters', en ook niet voor mensen die iets te ver onder het gemiddelde presteren. Er zijn geen langzame banen meer want dat is te duur. Tegenwoordig draait alles om efficiency, targets en winst. Het werd ook pijnlijk duidelijk wie daar beter van worden. Ik heb respect voor Marcel van Dam die de hand in eigen boezem steekt, hij heeft meegewerkt aan het beleid zonder de volledige impact ervan te zien. Ik nodig de huidige politici op tijd de hand in eigen boezem te steken en wel nu meteen.
Kunnen we hiervan aangifte doen?
Goede maar bovenal onthutsende documentaire. Opvallend is dat het commentaar van critici vaak van mensen komen die de documentaire niet eens hebben gezien en niet verder komen dan de eeuwige mantra: "links is boe, links is slecht".
De onderbouwde grafieken in deze documentaire liegen er niet om. Het is ernstig gesteld met onze samenleving waar de armoede in toenemende mate om zich heen grijpt en waar de PVV de onvrede uit weet te destilleren en deze in zetels weet om te zetten.
En de ironie is dat de documentaire laat zien dat het geen bal uitmaakt welk kabinet plaats neemt, het vergt een vergaande mentaliteitsverandering om deze neerwaartse spiraal te doorbreken. Doch vrees ik dat menig schaapachtig gewillige kiezer zich laat verleiden door de zoete snoepjes die hun 'leider' beloofd uit te delen wanneer hij of zij op de peeveevee zal stemmen.
Hulde aan Marcel van Dam!
Dit is de werkelijke TABOE dat doorbroken moet worden: de sociale ongelijkheid. Wie daarover praat wordt weggezet als 'ouderwets' enz.
Het probleem van 'linkse mensen' is dat ze of allang niet meer links zijn en zijn gaan geloven in de mythe 'er is geen alternatief - leve de vrije markt' of niet de moed hebben om in te gaan tegen het geschreeuw van rechts die met de hetze tegen allochtonen/migranten/moslims de aandacht afleidt van de werkelijke problemen.
Het is tijd voor solidariteit! Niets mis met deze boodschap zo luid mogelijk de wereld inbrengen. Noem om het maar 'linkse propaganda'. Ik zou zeggen, daar wordt het tijd voor als tegengas voor de rechtse prietpraat over 'weg met de buitenlanders', 'ikke, ikke, ikke'.
klopt wel wat je zegt
Allereerst een punt van kritiek: grafieken behoeven altijd gedegen uitleg. De snelheid waarmee deze in beeld werden gebracht verlangden een extra hoge concentratie voor het erbij gesproken woord. Juist die items werden met een hoog tingeltangel-gehalte zeer moeilijk verstaanbaar gemaakt, waardoor de belangrijke inhoud goeddeels verloren ging.
Het is een onbegrijpelijk en onuitroeibaar fenomeen in tv-land.
Het gevoel bij het zien van de documentaire was er een van grote herkenning: triest stemmend omdat het gezwel van tientallen jaren nu pas een begin van aandacht krijgt, verheugend, omdat de mensen in kwestie zo kwetsbaar en mooi hun verhaal mochten doen.
Zodra iemand zijn/haar ware aard toont, zie je zijn/haar unieke schoonheid. Ieder mens heeft een verhaal en leeft vanuit zijn/haar beste kunnen.
Hartverscheurend en ?verwarmend tegelijkertijd.
Zolang we geregeerd worden door het bedrijfsleven en de commercie, die de regering bij de kladden heeft, zal de terugkeer van de menselijke maat geen enkele kans maken.
Die verschijnt pas aan de onderkant, omdat er geen dubbele agenda's kunnen worden gevoerd. Geld speelt daar letterlijk geen rol meer.
De politieke lieden die pretenderen ons te vertegenwoordigen in een bizar partijenstelsel proberen vooral hun eigen positie in het leven veilig te stellen, waarbij het machtige veeleisende bedrijfsleven maakt dat ze hun ziel aan de duivel moeten verkopen, waarvoor ze dan weer verantwoording naar de kiezer moeten afleggen.
Die snapt als geen ander dat een systeem gebaseerd op list en bedrog nooit werkelijk iets goeds kan opleveren.
Zolang de hokjesgeest regeert zal de wet- en regelgeving alleen maar toenemen en daarmee dus ook het apparaat dat dat moet controleren. Ook dat is een toenemend op zichzelf staand werkverschaffingsproject geworden.
Frappant hierbij ook weer hoe de communicatiemiddelen die daarvoor in het leven werden geroepen precies het tegenovergestelde hebben opgeleverd.
Men is alleen maar onbereikbaarder geworden.
De werkelijke oplossingen liggen in het intermenselijke contact. Terug naar de kleinschaligheid, op alle belangrijke niveaus van het dagelijkse bestaan. Rust en aandacht, zonder teveel afleidingen en de verstikkende deken aan onnodig lawaai en gekte waarin het gesproken woord en de ruimte voor kleine ontmoetingen verloren gaan.
Dan leren we weer werkelijk omkijken naar elkaar en een luisterend oor hebben voor elkaar.
Hopelijk gaat het vanaf nu alleen nog maar over de terugkeer van het fatsoen in ons leefklimaat. Geen verwijten en wijzen naar elkaar, geen opgeblazen ego-strijd, geen nietes-welles en vijand-denken. Dat dat ons niets oplevert moet toch onderhand wel duidelijk zijn.
We zijn allemaal uniek verschillend maar ook allemaal gelijkwaardig. Ieder mens is even belangrijk en verdient een menswaardig bestaan.
Daar moet iedereen zijn schouders onder zetten en dat heeft niets met macht, kracht, geld of positie te maken. Dus iedereen kan dat ook.
De "onrendabelen" zijn daarom onze leermeesters!
Begrijp ik het nu goed uit alle reacties?
Invoering van een basisinkomen is gewenst en werken met de talenten die je hebt. Weg met de excessen, een nieuwe vorm van communisme! en we spreken daarbij allemaal Nederlands. Dit spreekt me wel aan. Maar omdat dit nooit gerealisseerd zal worden, zie ik Nederland van na 21 december 2012 somber in en ben blij dat ik geen kinderen heb! PS Ik ben ook een zelfbenoemde "onrendabele", maar integer en geen verkwanselaar.
Ik schrijf dit commentaar als reactie op de veel gehoorde kritiek dat "De Onrendabelen" een propagandastuk zou zijn van "de linkse kerk." Het zal niemand verwonderen dat deze kritiek mat name afkomstig is uit de hoek van onze gewaardeerde liberalistische medemens, in deze en andere, gerelateerde discussies. Ergens werd zelfs gewezen op het gebruik van achtergrondmuziek, en steeds verzet men zich heftig tegen het spelen op de emoties van de kijker...
Laat ik maar meteen de knuppel in het hoenderhok gooien en zeggen dat deze lieden volkomen gelijk hebben. Het IS een propagandastuk van de linkse kerk. Maar ik zeg daar meteen bij dat niemand buiten deze linkse kerk het recht heeft daar kritiek op te uiten. Iedereen die nog steeds achter de kapitalistische consumptie-economie staat heeft in dezen geen recht van spreken. Deze economie is er namelijk voor verantwoordelijk dat communicatie is verworden tot psychologische oorlogvoering. In naam van de heilige consumptie worden wij dagelijks bestookt met beelden, geluiden, kleuren en geuren, ENKEL gericht op het losmaken van emoties.
Marketing- en reclamebureaus huren hele legers aan psychologen in om de consument te vangen, en tegenwoordig ook om de kiezer te vangen. Vanwege het feit dat alles gericht is op het maken van winst, het doen groeien van de economie, is ons dagelijks leven één grote leugen geworden. Ik heb 1 kind. Laat me deze vraag stellen aan meelezende ouders: hoe moeilijk vindt U het om aan uw kind te leren dat eerlijkheid goed is, en dat het verkeerd is om te liegen? Elk reclamefilmpje is een leugen. Het Journaal is al sinds jaar en dag spreekbuis van de zittende regering, en als zodanig een leugen. In soaps zijn de huizen waarin de hoofdpersonen wonen altijd veel duurder dan ze in het echt zouden kunnen betalen, afgezet tegen het beroep dat ze in de serie beoefenen (als ze al een beroep hebben); het huis van de vrienden in "Friends" bijvoorbeeld...
En nu "de linkse kerk" dezelfde technieken een keer gebruikt om DE WAARHEID te vertellen, schieten de liberaaltjes ineens in de verdediging; die waarheid zijn ze niet gewend en komt op een bepaald niveau toch hard aan, schijnbaar. Grow up people!
Dacht ik even te kijken hoe er bij de PvdA en de SP op de uitzending gereageerd is, blijken die er allebei uit te liggen?
Is Geenstijl weer bezig met een DDOS aanval, na de demonstraties van gisteren?
Socialisme of de Amerikaanse Barbarij die alleen sociaal is voor de upperclass dat is strijd waar voor wij staan.
De enige kritische kanttekening die ik zou willen maken bij De Onrendabelen, al overweegt mijn grote bewondering, is dat door alleen mensen aan het woord te laten die laag zijn opgeleid of helemaal niet, er de suggestie ontstaat dat alleen deze groep in de knel zit of komt.
Helaas biedt een hoge opleiding lang niet altijd een garantie. Ook mensen die een hoge opleiding hebben genoten of heel begaafd zijn kunnen niet altijd hun weg vinden in de maatschappij. Juist hun intelligentie of originele, creatieve manier van denken zit in veel organisaties de rechtlijnige aanpak en de fixatie op winst in de weg, terwijl juist deze groep werknemers een verrijking kan zijn. Dat wordt zelden gezien door de baas of de afdeling HRM.
Wie holle praatjes van managers of beleidsmakers doorziet of in de gaten krijgt dat men het in het bedrijf met normen en waarden of zelfs wetten niet zo nauw neemt, komt in conflict met het eigen geweten en de eigen waarden. Zie de klokkenluiders die in de bijstand belanden of elders op een zijspoor worden gerangeerd. Het huidige neoliberale systeem (of 'kapitalisme' zoals we vroeger gewoon zeiden) schept ook voor de denkende, kritische medemens een onherbergzame wereld die tot armoede kan leiden en een verlies aan kapitaal, doordat de meerwaarde aan inzicht en kennis niet wordt benut en gewaardeerd.
Beste Lin,
Je beschrijft mijn ervaring met de werkgever.
Maar ook met de opleiders op de diverse HBO opleidingen die ik niet afgerond heb dankzij de opleiders en door de wisselvalligheden van het leven;mijn echtgenoot verongelukte.
Anekdote; op de Pabo werd door de pedagogen een Profiel ingevoerd waar de leerling aan moest voldoen. Ik voldeed niet. Ik paste niet in het profiel. Ik stopte vanwege de dood van mijn man.Mijn rouwen betekende dat mijn concentratie weg was.
Mijn ouders begrepen te laat dat ik naar de universiteit had gemoeten want ik verveelde me kapot. Ik betwijfel of dat geholpen zou hebben.
Onderwijs wordt afgestemd op de middenmoot en koste wat kost dat diploma halen dus worden de eisen steeds verder verlaagd...Ik hoor het van de oudere leraren...steeds weer.
De middelmaat die makkelijk te manipuleren is , dat is de werknemer van nu.Dat is de werknemer die gemakkelijk werk vind.
Op HBO opleidingen leer je vooral om de procedure te volgen en de formulieren juist in te vullen. Het ambacht is verkwanseld.
Mijn blik en expressie alleen al voorkomt dat een werkgever mij aanneemt.
Ik schijn te helder uit mijn ogen te kijken. En te oud? Dat ben ik al sinds het jeugdloon werd ingevoerd..toen was ik 24.
Intussen leid ik een leven dat gevuld en nuttig is..naar eigen inzicht en passie. Dat laat ik me nooit meer afpakken.
Dank voor je reactie!
Misschien is dat gedaan omdat juist mensen in die groep het meest onder vuur liggen wanneer ze door wat voor omstandigheden dan ook van een uitkering of andere sociale voorzieningen afhankelijk zijn?
Ja, dat zou goed kunnen, al gelden regeltjes van ambtenaren voor iedereen en heeft verzet tegen onredelijke regels meestal weinig effect. Ik vind De Onrendabelen een documentaire van uitzonderlijke kwaliteit. Wat ik aan de discussie zou willen toevoegen, is dat de beperking van talent die de huidige arbeidsmarkt aan iedereen oplegt, niet alleen tot persoonlijke drama's leidt, maar ook tot verlies van denkvermogen en creativiteit op grotere schaal. Een maatschappij die haar critici niet koestert, doet zichzelf mogelijkheden te korten om zichzelf te verbeteren.
Met een objectieve bleek bekeken viel in het prograam op dat het leed van de onrendabelen vooral de schuld was van anderen. Zelfrefelectie was ver te zoeken in het programma. Moraal van het verhaal: Links is klaar met het verheffen van de arbeider. Wat rest is het aan de kaak stellen van de onrendabelen. D
Nou het is veel erger als van Dam zegt
je krijgt van de WMO in een dorp niks bijna
behalve een punthoofd en buikpijn
maar dat laatste heb ik al
ik heb een aangeboren nierafwijking, maar je ziet er niks van
100% afgekeurd voor betaald werk
Maar fisio kan ik niet krijgen al heb ik veel pijn
was ooit Vara /PvdA, maar ben in 85 SP lid geworden
tegenwoordig help ik zo goed en kwaad als het gaat Groep v bergen als fractie in gelderland en ben lid bij DPS dps.web-log.nl
ze moeten gewoon een Basisinkomen invoeren,want er is toch geen commerciele baan voor iedereen beschikbaar,dat houdenze de mensen maar voor, om ze tegen elkaar op te jutten.
ik wil u wel een verhaal mailen
henk123miedema@hotmail.com
Drie generaties geleden gingen er veel nederlanders naar Canada. De eerste generatie, voor spreekt misschien nog wat nederlands, maar leerde engels. De meeste van hun kinderen en kleinkinderen spreken helemaal geen nederlands meer. Engels is daar de taal, daar moet je je op concentreren, dat heet aanpassen
Hun geloof hebben ze behouden, maar vallen er niemand mee lastig, en vragen geen extra faciliteiten. Dat heet aanpassen.
Hun aandeel in de criminaliteitscijfers zijn niet hoger. Dat heet aanpassen
Ze halen geen huwelijkspartners uit nederland, die in Canada een uitkering zouden krijgen, maar zijn zo geassimileerd dat ze gewoon iemand uit Canada trouwen. Dat noemen we: aanpassen
Hun kinderen heten niet meer Klaas, Jan of Piet, maar Pete, Steve of Scott. Dat noemen we aanpassen.
Hun kinderen tremmen geen canadese homo's in elkaar of bijvoorbeeld de Inuit Indianen van Canada. Dat heet aanpassen.
Hun kinderen hebben geen nederlands EN canadees paspoort. Ze hebben alleen een canadees paspoort. Dat heet aanpassen. Ze luisteren niet naar de nederlandse overheid, maar volgen de canadese regels. Dat is natuurlijk, dat heet aanpassen.
Met andere woorden het nieuwe Nederlanderschap moet je verdienen ! Allemaal die linksmensen willen het woord allochtoon afschaffen, maar dat kan pas als men zich aangepast heeft. Want gezien het feit dat de integratie voor het overgrote deel mislukt is
Per saldo is het nu wel duidelijk dat de term allochtoon voorlopig niet afgeschaft kan worden, hoe lullig ook voor de minderheid die zich in nederland wel aangepast heeft.
En dan te bedenken dat ik per definitie n(voorlopig) niet eens een PVV stemmer ben, maar eigenlijk van linkse signatuur, kan eenieder begrijpen dat het niet lekker zit in nederland
Waarom pik jij één groep uit de Nederlandse samenleving? En dan met name de buitenlanders, de immigranten, de allochtonen, de Nieuwe Nederlanders, geef het een naam. Heb je ook nog iets daadwerkelijks toe te voegen aan deze discussie over de Onrendabelen die niet alleen allochtoon zijn, of blijf het bij rechts nageblaat?
Ik ken mensen die links praten en rechts stemmen. Die kunnen beter nuanceren dan jij doet.
Is iedere vorm van commentaar direct 'rechts geblaat'. Links is per definitie goed?
Nee, zeker niet. Behalve als de tekst bijna woordelijk uit rechtse kokers komt.
Dat valt me gewoon op. Net als u andersom, blijkbaar.
Lei, heb je ooit in het buitenland gewoond? ik denk van niet maar dat is mijn conclusie.
Ik wel met en zonder gezin, maar ik loop ook al iets langer mee op deze aardkloot. (75 jaar).
Ik ken de emigratie naar Australië, Nieuw Zeeland, Canada, Amerika en nog andere landen.
Maar ik ken ook de redenen waarom men toen ging en daar ga je aan voorbij.
De armoede vanuit de oorlog, geen huisvesting, geen werk, geen of achterstand in scholing of opleiding.
Bovenal weg van Europa omdat daar in "korte" tijd 2 wereldoorlogen hadden plaats gevonden.
Dan de taal, Engels was voor die generatie net zo moeilijk als voor de nieuwkomers de Nederlandse taal.
Wij spreken het gemakkelijk en communiceren op een redelijke manier maar het "echte" Nederlands spreekt nagenoeg niemand.
Deze naoorlogse emigranten hebben tot op de dag van vandaag nog steeds moeilijk met de taal, of het nu Nederlands of Engels is.
Ik heb diverse vrienden die in de jaren na de oorlog met ouders zijn weggegaan en waar ik nog contact mee heb, die me dat ook eerlijk vertellen.
Aanpassen aan een land valt soms niet mee en vraagt een inspanning.
Toen ik met gezin in België woonde en werkte heb ik mij moeten aanpassen aan de Belgische gewoonten en gebruiken, denkende dat wij Nederlanders niet zo veel verschillen, daar zat ik dus goed naast.
Ook mijn verblijf op Curaçao met gezin vroeg dat. Het enige in die tijd (1960-63) was dat mijn echtgenote geen werk mocht accepteren, wat in België (1970-73) ook het geval was.
Je ziet alle landen werpen een drempel op, ook al is het verblijf "tijdelijk"
Dat zal altijd wel zo blijven maar probeer niet alles af te wentelen op een bepaalde bevolkingsgroep en laat je niet meeslepen door de waan van de dag.
Als je werkelijk links bent dan moet je door de façade van de dag kunnen kijken.
Is soms moeilijk, dat geef ik toe maar neem van mij aan de de "onrendabele" niet alleen bij jong voorkomt maar dat de groep van ouderen die moeten leven van hun AOW in dezelfde positie zitten en daarbuiten ook nog in eenzaamheid hun dagen moeten slijten.
Mijn schoonvader zei altijd:" Iemand die zijn geschiedenis niet kent, mag niet over de toekomst oordelen".
Prettige zondag.
Wat voegt jou bijdrage aan -De Onrendabelen- toe??
dat de" ziende blinden ", niet kunnen ontkennen dat ze het niet hebben geweten
gelijk in WO2
Beste Lei, jouw kennis van de geschiedenis lijkt mij niet zo bijster groot. Dat is al terecht opgemerkt. Je gooit van alles door elkaar en trekt vergelijkingen die niet correct zijn. Overigens bestaan er geen Inuit Indianen, volkenkundig zet je er ook al de mixer in.
Inuit is wat men vroeger Eskimo noemde.
Innu is een Indiaans volk in Labrador bij Goose Bay.
En maak je geen illussie over het beoordelen van de Natives. Canada doet het beter dan de VS en heeft de Inuit een zekere autonomie gegeven, maar het is nog steeds geen pretje om als Native in de maatschappij te moeten meedraaien. Worden ook gezien als de Onrendabelen, omdat ze zich niet aanpassen aan de kapitalistische leefgewoonte en een sterke hang hebben naar hun traditionele leefwijze. Of dacht je dat Nederlanders daar beter zijn dan de rest?
Een niet te onderschatten aspect in dit hele verhaal is de toenemende complexiteit van onze samenleving. We wisselen steeds meer informatie uit. Dit biedt de mogelijkheid om steeds meer `beleid op maat` te maken. Consequentie is wel dat daarvoor steeds meer complexe regels opgesteld moeten worden.
Wie kan zijn/haar eigen salarisstrook nog narekenen?
We willen alles geregeld hebben en elk groepje dat buiten de boot dreigt te vallen moet opgevangen worden. Dat is een nobel streven, maar trekt wel een zware wissel op de samenleving.
Toen ik een jaar of tien geleden een hypotheek wilde aanvragen, bleek dat mijn persoonlijke situatie niet in het computersysteem van de bank paste.
De achterkant van de sigarendoos had al laten zien dat ik voldoende inkomen had, maar helaas: einde verhaal, feest ging niet door. Gelukkig was een andere bank bereid gewoon naar mijn verhaal te luisteren en mij een hypotheek te verschaffen.
Deze problematiek vind je natuurlijk in alle hoeken van de samenleving terug. We willen elk risico afdekken en overal een vangnet voor optuigen. Je kunt je verzekeren voor:
- de aanschaf van een bril
- het vullen van je kiezen
- een krasje op je auto
- de kosten voor je begrafenis (interessante kansberekening!)
- de studiekosten van je kind(eren).
- .....
en overal moeten weer voorwaarden en regeltjes voor worden bedacht, die vervolgens in een computersysteem ondergebracht moeten worden omdat we het zelf niet meer kunnen bevatten.
We hebben destijds de premiebetaling voor aow-/pensioendeelname verplicht gesteld. De samenleving wil niet het risico lopen dat er massa's mensen in de goot terecht komen, omdat ze voor zichzelf geen voorzieningen hebben getroffen. Basisgedachte is prima, maar vervolgens schiet het door in allerlei details (zie huidige AOW discussie).
Misschien moeten we als samenleving meer accepteren dat risico's bij het leven horen. Dit brengt mensen dichter bijelkaar aangezien je dan weet dat de overheid niet alles regelt en je als burger de morele plicht hebt om naar je naaste om te kijken i.p.v. apathisch af te wachten tot de overheden iets doen.
Quote: "Je kunt je verzekeren voor:
- de aanschaf van een bril
- het vullen van je kiezen
- een krasje op je auto
- de kosten voor je begrafenis (interessante kansberekening!)
- de studiekosten van je kind(eren).
- ....." Einde quote
Net wat je zegt. Je kunt je... je hoeft niet.
Dat jij deze dingen erbij sleept als zijnde (in mijn woorden) een schuld van de armoede en de daar vaak uit komende murwheid, die jij apathie noemt, en het niet durven nemen van eigen verantwoordelijkheid, doet mij aannemen dat jij op z'n minst twee zo niet drie van die verzekeringen hebt.
Dus: Als je arm bent mag je je niet ergens tegen verzekeren want dan ben je apathisch en neem je geen eigen verantwoordelijkheid. Als je rijk bent mag je alles verzekeren want dan heb je toch geld genoeg en dan hoef je geen eigen verantwoordelijkheid te nemen.
Indrukwekkend, ontluisterend en deprimerend, 'De Onrendabelen', Marcel.
Na driekwart vluchtte ik ervan weg. Mailde mijn vriendin: "We gaan emigreren naar Spanje. Hier wil ik niet meer wonen".
Echter. Niet alleen (ex-)drugsverslaafden, laagopgeleiden of veelplegers zijn afhankelijk van dat 3e-wereldminimum hier ten lande. Ook midden- en hoogopgeleide mensen die - om welke redenen dan ook - vastliepen in hun carrièrre, kunnen kiezen voor cd's inpakken of de voedselbank. Hmmm, ok, ik hoor menigeen al denken. Gá dan cd's inpakken...
Enfin, mijn enige hoop is nu gevestigd op Wilders.
Zodra hij premier wordt - met Bos of Balkenende als vice-premier? - wíl ik niet meer zozeer naar Spanje, maar vlucht ik. Waarheen dan ook...
(hopelijk via Spanje; mijn vriendin heeft er wel oren naar...! ;-)
"En de markt schiet tekort in het produceren van menselijkheid en mededogen."
Dat is een understatement. Cultuur is wat mensen onderscheid van dieren.
Neanderthalers maakte beeldjes in hun "vrije tijd" om met andere neanderthalers te kunnen binden en zo een succes van hun soort te maken.
Nederlanders, vooral Hollanders hebben de handycap vooral een financiele cultuur te hebben. Geld verdienen lijkt hun hobby te zijn.
Daar kun je grote vraagtekens bij zetten. Als je cultuur geld verdienen is dan word je een heel aantrekkelijk immigratieland, over normen en waarden zeuren word een lege huls als je normen en waarden bestaan uit rendabel zijn, mee komen ( financieel gezien ), werken, arbeid.
Maar als je cultuur bestaat uit: schone dans, gevoelig lied, sterke bouw, strak beeld. Dan wordt integratie wel iets meer dan "nederlands leren".
Rendabel worden is een verschraling en verarming van onze samenleving. Jammer dat onze politiek dat maar niet wil inzien. Wel begrijpelijk, de meeste zijn immer economen en managers.
Afstand tussen rijk en arm maakt niet dat arm harder wil werken.
Het geeft een onveilig gevoel. Blijf ik wel aan het werk, en als ik geen werk meer heb kan ik mijn huis dan nog wel betalen? Als ik arbeidsongeschikt wordt doordat ik voor mijn rijke baas hard werk kan ik dan nog wel op vakantie? Als mijn baas mij op straat zet omdat hij zijn huis in Spanje dit jaar wil afbetalen in deze economische crisis waarom worden ontslag regels dan versoepeld?
Blijf ik "achter" omdat ik niet mijn best doe of omdat er gesjoemeld wordt in de politiek? Omdat een aandeel meer waard is dan een mens.
Het zou me niets verbazen als het onveiligheidsgevoel grafiek identiek is over dezelfde periode als het grafiekje hierboven.
Ik heb de documentaire ook gezien en was best onder de indruk. Het enige punt van kritiek dat ik heb is dat de film nogal gefocust was op de 'ergste gevallen'. Het is niet zo dat iedere uitkeringstrekker zwakbegaafd is, een crimineel verleden of psychische stoornis heeft. Maar erge gevallen doen het beter op TV natuurlijk, hoewel het boomerang effect zich al doet gelden.
Wat ik nav de reacties hier vermoed is dat deze hoogstwaarschijnlijk zijn geschreven door niet-uitkeringstrekkers, die ook denken dat uitkeringstrekkers zielig zijn en alleen maar depressief thuiszitten.
Zo is het dus niet per definitie. Ik ben in de jaren tachtig uitkeringstrekker geweest, heb in de jaren negentig een leidinggevende functie gehad en ben sinds een aantal jaar weer werkeloos. Twee vrienden van mij, waaronder een manager, zijn de afgelopen jaren ook werkeloos geworden. Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat dit iedereen kan overkomen, en dat dit niet alleen de "kneusjes" overkomt.
Het probleem is dat je als werkeloze wel als "kneus" wordt gezien door zo ongeveer iedereen, inclusief de medewerkers van UWV, SoZaWe, en potentiele werkgevers. Dat is een beroerde beeldvorming waar deze documentaire helaas aan meehelpt.
Verder is het in deze prestatiemaatschappij - die voor de gemiddelde werkgever echt alleen maar om geld draait, wát hun goedbetaalde HRM personeel je ook probeert voor te liegen - ontzettend moeilijk om aan werk te komen als je de veertig bent gepasseerd. Je bent dan te duur, te veeleisend, en niet kneedbaar genoeg. Ook hier spreek ik uit ervaring, na meer dan honderd sollicitaties (jawel) en tientallen gesprekken. Ik ben GEEN ongeschoolde uitkeringstrekker, en wel HBO'er, maar wat werkgevers tegenwoordig willen is een goedkoop jong ventje die net van de TU afkomt en ook nog eens ervaring heeft. Als werkgevers aangeven dat ze een werknemer met ervaring willen dan liegen ze dus dat ze barsten, want dan zouden er veel meer zogenaamde "ouderen" (lees: 35+) een baan kunnen vinden.
Wanneer die leeftijdsdiscriminatie-trend nog een beetje doorzet is die hele discussie over de verhoging van de AOW leeftijd niet meer nodig, want dan leven we over twintig jaar dus in een land van "kneusjes" van boven de vijfendertig jaar waarvan een behoorlijk deel dan sowieso al een uitkering heeft.
Het zogenaamde "recht van de sterkste", waarmee mensen hier hun egocentrische instelling probeert te vergoelijken, is enigzins doorgeschoten in deze tijd. Als het recht van de sterkste het nog enige zou zijn dat het gedrag van de leiders en werkgevers mag bepalen bij resp. sociale vraagstukken en het werven van personeel dan zijn we nu in Nederland officieel afgedaald naar het niveau van een apenkolonie.
Ik heb gelezen op de site van de PvdA dat naar aanleiding van de film een motie is ingediend voor het congres van de PvdA van 12 december, ter bestrijding van de armoede, ook in crisistijd!
Goede documentaire! Klasse, Hans & Marcel!
Ze zijn medeverantwoordelijk voor de huidige ellende.
Op het congres mag er even worden geprutteld en verder is het business as usual. Wedden?
Ze kunnen beter de regerings-stekker eruit trekken.
Ik ben nog niet in de gelegenheid geweest om de documentaire te bekijken, maar ik lees veel reacties van mensen die de 'onrendabelen' zielig vinden of die zoiets hebben van eigen schuld.
Maar je moet wel bedenken, dat het ons allemaal kan overkomen. Afzakken van de maatschappelijke ladder kan zich heel snel en vrijwel ongemerkt voltrekken, tot je met een harde klap onderaan de maatschappij neervalt.
Wie namelijk echt naar de verhalen van de 'onrendabelen' durft te luisteren en niet meteen het idee heeft dat het hem of haar niet aangaat, zal merken dat het scheiding tussen rendabel en onrendabel heel dun is. Een ziekte, ontslag, een scheiding, te veel uitgegeven, een domme beslissing genomen, niet goed opgelet, een probleem op het werk, wat overspannen geraakt en als de omstandigheden dan net ongunstig uitvallen kan het je treffen dat je geen greep meer hebt op je leven en er niet meer bovenop komt.
Volgens mij is de prijs om deze mensen aan hun lot over te laten veel hoger dan wanneer we ons als samenleving inzetten om ze er weer bovenop te helpen, zodat ze weer op eigen benen kunnen staan.
&Mark Mark die zegt; 'Mij bekruipt altijd een beetje t gevoel alsof ik me zou moeten schamen dat ik jaren heb gestudeerd. Dat ik me rot zou moeten voelen omdat ik destijds geld geleend heb om in mezelf te investeren en t nu beter heb.'
Natuurlijk hoef je je niet te schamen; hoe je dat uit de documentaire haalt is me een raadsel.
Maar je zou er wel bij stil kunnen staan hoeveel geluk je hebt dat je de hersenen en de 9geestelijke) gezondheid hebt meegekregen om te *kunnen* studeren.
Dat is jouw geluk.
Wanneer je dat beseft, wordt het misschien mogelijk voor je om te beseffen dat je mensen die dat geluk niet hebben, wel eens zou kunnen bijstaan in plaats van ze te vertellen dat ze dan maar zo slim hadden moeten zijn om te gaan studeren.
Een docu als deze zal je nooit van de rechtse partijen zien, staatssecretaris de Jager gaf (in Pen W) met zijn uiterst intelligente opmerking: een mindere baan willen ze niet aannnemen, met andere woorden, korten en aanpakken die mensen, een opmerking die je (ik in ieder geval) al je hele leven van politici, en mensen hoort die zich storen aan mensen die, zoals ik het niet kunnen, maar volgens hun niet WILLEN functioneren.
Het zal hen altijd een doorn in het oog blijven dat je niet werkt.
En geld daar aan uitgeven, aan mensen die er niets voor "doen"zal hun altijd een doorn in het oog zijn.
Zonde van onze belastingcenten, die kunnen beter in Mozambique besteedt worden, aan iemand die ook nauwelijks werkt.....!
Hoewel ik veel heb gezien, vind ik het nu ook weer schokkend om te zien hoe deze mensen behandeld worden.
Triest dat men hier hun ogen voor sluit, onder het eeuwige motto van de politici: ze willen gewoon niet!
Als je deze documentaire ziet, vraag je je af wie er nou zielig zijn...
Misschien dat het geld in deze maatschappij nu domineert, maar met Friedman wordt al aangegeven dat het niet van deze tijd is.
Het is verschil er altijd geweest, al eeuwen, en het zal nooit veranderen.
De oplossing weet ik absoluut niet, maar van onze politici hebben we het nooit moeten hebben ( sorry Marcel!).
Ik hoop alleen dat alle politici ooit tot het inzicht komen van dhr marcel van Dam, alleen ik hoop ietsjes eerder, maar het zal alleen maar een nobel denken blijven!
Het onbetaalbare dure brood, huisvesting, medische kosten, tandartsbezoek, medicijnen etc. etc.
Vergelijk bv. de kosten van een brood van 1 euro bij een inkomen van 10.000 euro, geldend voor de onderbetaalde klasse ten opzicht van de balkende norm, ( dat is circa 160.000 exclusief verborgen toelagen). Het brood kost dan opeens i.p.v. 1 euro; (16 x 1) = 16 euro. Het zelfde geldt voor andere zaken zoals een krant e.d. of lidmaatschap (dus onbetaalbaar), en alle kosten zoals eten, verzekering etc. etc. dus eigenlijk is vrijwel alles hiermee onbetaalbaar en dit kan zelfs ten koste gaan van de geestelijke en lichamelijk gezondheid.
V.b. Huisvesting bij 400 euro p/mnd. (ik denk uitzonderlijk laag) x 16 = opeens 6.400 euro en dat is schrikken! Over de tandarts kosten e.d. zullen we het maar niet hebben.(Dus de kwaliteit van het gebit, en daarmee de gezondheid gaat met sprongen achteruit)
Dezelfde soort vergelijkingen gaat op voor alle onderbetaalden.
Bij het voorbeeld bij een netto inkomen van 10.000 per jaar is dat 833 per maand netto.
Het voorbeeld van het Mc.Donald inkomen 500 per maand x 12 = 6.000 per jaar hiermee wordt het brood (gesteld op 1 euro) alweer veel duurder: 26 x 1 = 26 euro (i.p.v. 16 euro (bij inkomen van 10.000 euro))
Het betekent vanzelfsprekend dat naarmate men minder inkomen heeft de levensbehoeften, inclusief alle verplichtingen extreem duur worden.
Bij onthouding van deze levensbehoeften kunnen deze mensen hierdoor zowel geestelijk (psychisch) als lichamelijk (gezondheid ondermijnend) uit balans kunnen raken. (psychotisch=onberekenbaar) Gezonde voeding staat in relatie met lichamelijke en geestelijke balans. (Kwaliteit van het leven)
Anderzijds naarmate men meer inkomen heeft en zelfs excessief kunnen stijgen (zelfverrijking, verregaande overwaardering ), dus men zich allerlei andere zaken kan permitteren en zich over de basale zaken zoals kosten van brood en verplichte volksverzekeringen en huishuur niet zo druk meer hoeft te maken. Dat is prettig voor je zelf maar zorgwekkend voor de ander. Want het gevolg is wel dat men daarmee aan de noden van de zwakkeren in deze huidige maatschappij voorbijgaat omdat daarmee de inkomensgroepen steeds verder uit elkaar groeien voorbijgaat omdat de koopkracht, van de financieel zwakkeren steeds verder wordt uitgehold.
Er is dan niet alleen sprake van een inkomenskloof maar ook van gebrek aan inlevingsvermogen. Zodat getwijfeld kan worden of er wel de juiste bestuurders op die plaats zitten. Zo niet dan dienen zij zo snel mogelijk hun zetel beschikbaar te stellen zodat wat menselijker types de plaatsen in gaan vullen.
De inkomenspolitiek moet weer zo worden omgebogen, bij dat de inkomensverschillen minimaal zodanig verkleind worden zodat de basale levensbehoeftes aangeschaft kunnen worden en sociale vaardigheden gestimuleerd worden en dat alles weer voor iedereen betaalbaar wordt en gelijktijdig daarmee de geestelijk en lichamelijke gezondheid in kwaliteit toeneemt.
Een goed streven zou zijn veel oude, wegbezuinigde beroepen weer in ere te herstellen. En het teveel aan managers lagen sterk terug te brengen.
http://www.trouw.nl/nieuws/politiek/article1851680.ece/Het_koopkrachtplaatje__een_typisch_Nederlands_verschijnsel.htmlb
http://www.volkskrant.nl/economie/article138548.ece/Het_koopkrachtplaatje_is_versplinterd
http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article553909.ece/Koopkrachtplaatjes_bieden_geen_houvast
Hoi Wim,
Ik wilde bijna precies dezelfde reactie geven als jou, muv 'menselijkere types in de politiek. Mij is opgevallen doordat ik vrienden heb die hbo gingen doen, dat studenten eerst menselijk de studie ingaan en na een tijdje is daar niet veel menselijk meer aan, eigen schuld methodiek komt er ineens op en een zakelijke manier van naar mensen kijken is ineens de norm. Misschien omdat het volgen van een hbo opleiding zwaar is en dat hierdoor frictie ontstaat, maar hoe hoger een student komt qua ontwikkeling (universiteit), hoe minder de realiteit toeslaat.
En dat zie je bij politici ook, mede gestuurd door 'mediatrainingen'en meer. (waarschijnlijk door meer afhankelijkheid van het systeem?)
Gisteren bij 'ik hou van holland': de meeste mensen die geld doneren wonen in arme(re) wijken. in chique wijken wordt het minst gegeven aan goede doelen. Ook weer frappant he?
(uitgezonderd van de mensen uit hoge klassen die vanwege belastingtechnische en economische redenen shoppen, zij houden de economie draaiende mede door dit verplichte koopgedrag (ooit een documentaire over gezien).
De wereld is nu eenmaal niet vriendelijk en lief jegens mensen, het zou veel schelen als de mensen dat wel zouden proberen.
Helaas is deze wereld een wereld van de sterksten vs de zwakkeren. Wij laten met zn allen miljoenen mensen in afrika sterven en de armoede in eigen land laten we flink oplopen. Iets klopt hier niet!
Wat is het dat niet klopt? Zou de bijbel dan toch gelijk hebben over wie hier de baas is in de wereld? (christenen (= christenunie, het cda heeft niks christelijks meer) in de politiek, een mooi idee maar je ziet het, bijna even slecht).
'Er is niet één rechtvaardige (mens)..niet EEN'. (bron: bijbel)
Mijn kind is wat men noemt "onrendabel".De medische wetenschap kweekt in onze ogen deze mensen .Zo is het in ons overkomen.
Veertig jaar terug zou ons kind gewoon in de maatschappij kunnen meedraaien.Wel onderaan de ladder maar zelfstandig.
Maar 40 jaar terug kon men dit soort kinderen met deze problemen bij de geboorte niet in leven houden.Maar ja nu kan het.
Wij wilden niet dat ze bleef leven maar ja wij hadden niets te zeggen.Zo onzeker was de prognose die ze eigenlijk niet gaven. Ze deden maar wat.
Bij haar broer (tweeling) was wel de bedoeling dat hij zou sterven en zo geschiedde.
Echt behandelen kon niet, alleen wat proberen, zei men tegen mijn man.Experimenteren dus.
En ja, na 17 maanden krijg je het experimentje thuis.
Gaat waarschijnlijk nooit lopen of praten, en zoek het maar uit.Daar kwam het op neer.
Hoe laf is de medische wereld.
De rest slaan ik maar over, is een verhaal zonder eind en heel lang. Het is dat wij het echt meemaken want een buitenstaander zou het niet geloven. Ik wens iedereen een kind met handicap toe,die zeggen dat het allemaal zo goed geregeld is Nederland.
De stand van zaken nu:
Wajong onder de 25%, dus in de bijstand en al jaren op de wachtlijst.
Je wordt van hot naar her gestuurd en niemand wil haar.
Niet gewenst in deze maatschappij.
Ik zei tegen haar een aantal jaren terug: Je bent alleen goed genoeg voor het leger, dat ze jouw gebruiken als doelwit om op te oefenen.En je bent gelijk opgeruimd. Weg met de rotzooi.
Maar ja het leger kwam niet. Nee, die gaan naar Afghanistan om zelf
afgeschoten te worden.
Ze zijn lastig, te duur, met alle instanties ,sociale werkplaatsen en zorg. Alle gedoe wat de rendabelen hebben met deze mensen. Ze moesten er niet zijn!
Maar als wij ze allemaal opruimen is dan het probleem opgelost?
Oei wat moeten de rendabelen gaan doen die hier hun geld voor krijgen door hun werk met de "onrendabelen" .
Ach ja die gaan in de WW of bijstand. Goh, maar dan heb je weer "onrendabelen".
Zouden wij niet beter dankbaar zijn dat ze er zijn!
Wat een werkgelegenheid ze creëren voor de rendabelen.
En de rendabelen kunnen lekker hun frustraties en stress op de "onrendabelen" uiten en ze kleineren.Want ze zijn niets waard!
En wat te denken van de pest cultuur bij de WSW.
Nogmaals wees dankbaar dat ze er zijn!!!
Wij kunnen hier wel gigabytes vol typen maar er zal nooit iets opgelost worden.
De maatschappij is hard, bikkelhard. Vreten of gevreten worden.
Wat de Limburgse meneer tegen zijn buurman zegt is waar.
Het loopt gigantisch fout in de hele wereld.Ik ben het met deze meneer eens. En wij zijn er dichter bij dan wij denken.
Alles staat op zijn kop en de mensen zijn geen mensen meer maar product eenheden.
Heel veel "onrendabelen" overkomt het gewoon dat ze in deze situatie terecht komen. Of ze worden door de medische wetenschap gekweekt
zoals ons kind is overkomen.
Wel hebben wij twee, ja twee hele fijne mensen in deze wereld meegemaakt. Ze wilden helpen waar ze konden.
Maar een stopte met het werk en de andere gaat dat waarschijnlijk in de loop van de jaren ook doen.
Zo stressvol,teleurstellend en vermoeiend is het werk, als je om "onrendabelen" geeft.
Ik hoop geen kleinkinderen te krijgen. Deze wereld is daar voor te onleefbaar vind ik. En mijn "toekomstige kleinkinderen" zijn te goed voor deze wereld.
Het feit alleen al, dat deze documentaire zoveel emoties losmaakt is al een veeg teken. Dat er wat fundamenteel mis is met onze samenleving is duidelijk. Ik herinner me nog de documentaire van Pier Tania "85 gulden schoon". Die heeft toen ook een hoop losgemaakt. Hopelijk gaat dat ook gelden voor "De Onrendabelen"
Geachte heer Van Dam, beste Marcel,
Wanneer kan ik met u eens een heerlijke kop koffie, of iets anders drinken en de wortel van deze hele problematiek onder de loep nemen: ons huidige geldsysteem met haar obsessieve groeidwangstoornis? Met de rentepomp die de kloof tussen arm en rijk exponentieel doet groeien en oplossingsrichtingen in de vorm van vrijgeld?
Sprokkel eens door http://aardbron.nl/cat/geld/
Op de uitkijk naar uw reactie.
Succes en plezier,
Martien van Steenbergen
Ecosoof
Ook ik was aangenaam verrast te merken dat 't op z'n ouwe dag toch nog goedgekomen is met Marcel v. Dam.
Had eerst niet willen kijken want vond hem altijd een arrogante, zelfingenomen, eigenwijze, betweterige kwal.
O.K. de voorbeelden in de documentaire waren zwakjes maar inmiddels weet ik uit eigen ervaring dat het geen pretje is om d.m.v. "dwangarbeid" op je 59ste "rendabel" gemaakt te worden.
Van dag in dag uit zakkies plakken, dozen vouwen en brochures in enveloppen stoppen temidden van de "mentally challenged" raakt niemand gëinspireerd of gemotiveerd. Ja, hoogstens om een sterk touw te kopen en een mooie sterke boom uit te zoeken in het park.
Gelukkig ben ik (niet dankzij het CWI, de Sociale Dienst of het "re-integratie bedrijf"), nu verlost van dat geteisem en mag ik kleedkamers bij een voetbalclub schoonmaken.
Niet echt zoals ik het einde van mijn carriëre (film cameraman) had voorgesteld, maar alles beter dan overgeleverd zijn aan die door de overheid in het leven geroepen afvalverwerkers.
Ik moet zeggen dat in tijden niet zo'n tenenkrommende documentaire heb gezien als "de onrendabelen". Wat een ongelooflijk trieste aaneenschakeling van "zielige" mensen.
Mensen die vinden dat ze n recht hebben om op vakantie te gaan. Mensen die vinden dat ze t recht hebben op mooie sportschoenen. Dit soort documentaires geeft wat mij betreft alleen aan dat we VEEL te ver zijn doorgeschoten. Meer niet.
In de documentaire worden vaak vergelijkingen gemaakt met de Scandinavische landen waarbij NL misschien vaak onderdoet. Wat is hier mis mee? Dit zijn landen die op sociaal vlak de absolute wereldtop zijn. So what als NL op de 4e plaats zou staan? So what als NL Noorwegen moet laten voor gaan vwb de hoogte van de sociale voorzieningen? Noorwegen is een van de rijkste landen ter wereld en kan t zich simpelweg veroorloven om haar 5 (vijf) miljoen inwoners meer te geven. (Een beetje zoals Marcel van Dam het zich nu kan veroorloven om dit soort documentaires te maken - maar dat is een andere discussie) Waarom kijken we niet naar die kleine 200 landen bij wie t stukken minder is? Zo n beetje de rest van de wereld...
De veranderingen die worden geregistreerd (winners en losers, haves and have nots etc) zijn m.i. juist. Het wordt echter zo gebracht alsof dit alleen geldt in NL en dat is niet correct. Dit is iets globaals. I.e. ook in Zweden en ook in Denemarken.
De beelden van de miljonair fair waren te verwachten. Ik ben hier zelf geen fan van maar vond t wel een cheap shot. Makkelijk scoren door een leuk voor de hand liggend contrast.
Mij bekruipt altijd een beetje t gevoel alsof ik me zou moeten schamen dat ik jaren heb gestudeerd. Dat ik me rot zou moeten voelen omdat ik destijds geld geleend heb om in mezelf te investeren en t nu beter heb.
In plaats van blij te zijn dat er zoiets bestaat als de "bijstand", de "schuldsanering" of de "voedselbank" blijven dit soort mensen klagen als kleine kinderen die niet genoeg krijgen. Tenenkrommend...
Mij bekruipt altijd een beetje t gevoel alsof ik me zou moeten schamen dat ik jaren heb gestudeerd. Dat ik me rot zou moeten voelen omdat ik destijds geld geleend heb om in mezelf te investeren en t nu beter heb. einde quote
Goh En omdat jou die mogelijkheid wel is gegund Ben jij meer en beter ?? En dat geeft jou ook het recht op meer salaris ?
Denk je dat mijn inzet lager is ???
Is de reden van jouw studeren alleen maar meer geld verdienen of ook jezelf te ontwikkelen?
We zijn toch allemaal mensen, kijk naar de geschiedenis, arme mensen moeten er nu eenmaal zijn. En armoede is vaak erfelijk (niet gestimuleer worden iets van je leven te maken, ik ken die mensen. ze bestaan echt en dit is gecultiveerd. deze mensen komen uit voorouders die keihard moesten werken en hun kinderen nauwelijks zagen), mensen die meer capaciteiten hebben moeten deze ook zeker gebruiken!
Natuurlijk is het fijn om loon naar werken te hebben, maar val niet in de fantasieleven-leugen. Daarmee bedoel ik dat je nu dus leuk werk hebt ipv fabriekswerk of ander vervelend werk omdat je kon studeren. Wees trots op jezelf dat het je is gelukt om te studeren! Maar jouw trots en andermans trots moet niet in het salaris zitten (de leugen).
Moet; ik bedoel dat dat mijn manier van kijken is.
Joke je hebt het tegen de verkeerde helaas ik quote iemand ! mijn bovenganger
Een vergelijking maken met landen waarin de sociale zekerheid minder of afwezig is heeft geen zin. Op die manier hoef je nooit een oplossing voor een probleem te zoeken omdat dan "alles bij ons beter is". Zo'n vergelijking dient alleen maar om jezelf op de borst te kunnen kloppen: "wat doen wij het toch goed". Arrogantie, ijdeltuiterij en zelfverheerlijking.
Ik pik maar even één klein zinnetje uit jouw betoog om op te reageren want dat zegt al genoeg over de arrogante houding die jij uitstraalt naar de minder bedeelde mens toe.
Quote: "Mensen die vinden dat ze n recht hebben om op vakantie te gaan." Einde quote.
Mensen die vinden dat ze recht hebben...
Vind jij dat jij het recht heb om twintig jaar achtereen in de armoede en oneindige sleur te zitten en niet eens één dagje mag/kan bijkomen van die ellende?
Vind jij het een recht dat jij misschien wel twee keer per jaar op vakantie gaat, of anders regelmatig een weekendje uit om even bij te tanken?
Of vind jij het een onrecht dat jij dat wel mag en een ander er alleen maar over mag dromen?
Ik vrees dat U het doel van de documentaire niet heeft begrepen. Niemand zegt dat wij wereldkampioen op sociaal gebied moeten zijn. Maar het is wel schokkend om te zien dat we van 4% naar 11% mensen onder de armoedegrens zijn gegaan. En dat dat voor veel mensen een zeer lange zo niet levenslange lijdensweg betekent. Het percentage kinderen dat onder de armoedegrens opgroeit is nog hoger! Hoezo gelijke kansen?
De smoezen waarom dat economisch gezien noodzakelijk zou zijn worden gelogenstreft door de Skandinavische landen die deze rampweg niet hebben afgelegd en er in plaats van slechter beter aan toe zijn op economisch vlak.
Mij valt op dat de critici van dit programma vaak óf helemaal niet inhoudelijk reageren óf maar half hebben geluisterd zodat hun commentaren grotendeels de pointe missen. Jammer want dat maakt een zinvolle discussie onmogelijk.
Ik raak een beetje de kluts kwijt. De VN hebben de armoedergrens toch gelegd bij 1 dollar per dag? Waar ligt die grens dan voor Nederland als het percentage hier met twee cijfers geschreven wordt? Met selectieve criteria blijft deze discussie een beetje onbevredigend.
Nee, niet opnieuw een discussie over criteria want het probleem van de onrendabelen is er. Maar gelukkig zijn er mondiaal (zowel absoluut en zeker relatief) steeds minder mensen die in armoede leven. Bron: VN.
Joop,
Is het misschien een idee dat Marcel van Dam nav deze lange reeks reacties een soort evaluerende visie geeft?
Hoezo ?zielige? mensen??? Waarom die aanhalingstekens??? De portretten van de mensen die in deze documentaire zijn gemaakt, komen in Nederland maar al te vaak voor. Mensen die door hun achtergrond, hun handicap, hun ziekte en combinaties hiervan niet mee kunnen draaien in de maatschappij.
Een paar cijfers:
- In Nederland zijn er 112.000 mensen met een intelligentie-quotiënt onder de 80 (bron: http://www.medicalfacts.nl/2005/08/23/aantal-gehandicapten-stabiel-tot-2020/ )
- Schattingen van het totaal aantal behandelde en onbehandelde volwassenen met schizofrenie in enig jaar in Nederland komen uit op 60.000 tot 80.000 (bron: http://www.trimbos.nl/default1608.html )
- In 2005 leefde 9 procent van de Nederlandse kinderen onder de armoedegrens (bron: http://www.rivm.nl/jeugdgezondheid/onderwerpen/gezondheidsbedreigingen/Eerstemilieu/ )
Een groot deel van de genoemde voorbeelden hebben door een achtergrond onvoldoende bagage in huis te voldoen aan de eisen van de huidige tijd en zijn (deels) aangewezen op de sociale voorzieningen. Degenen die werken, hebben vaak laag betaalde (deeltijd)banen. Vaak hebben zij niet de mogelijkheid om te studeren. Vaak moeten zij noodgedwongen gebruik maken van bijvoorbeeld de gezondheidszorg, met steeds hogere eigen bijdragen.
Vrijwel dagelijks zie ik in mijn werk (hulpverlener binnen de GGZ) schrijnende voorbeelden van mensen die niet mee kunnen komen in de maatschappij. Mensen die aangewezen zijn op een uitkering, een Wajong bijvoorbeeld van netto zo'n ? 900 + 8 % vakantietoeslag (bij 80 ? 100 % Wajong), eventueel ?aangevuld? met ziektekosten- en huurtoeslag. Het is geen kwestie dat zij niet zouden willen werken, maar dit (onvoldoende) kunnen. Vaak moeten zij noodgedwongen gebruik maken van aanvullende voorzieningen, met steeds hogere eigen bijdragen, als deze al te vinden zijn in een wirwar ?keuzemogelijkheden?. Degenen die in de Wajong zitten hebben nog ?geluk? gehad, want het wordt steeds moeilijker hier in te komen, ook voor chronisch psychiatrische aandoeningen om voor een Wajong in aanmerking te komen, de criteria worden steeds strikter (gehanteerd).
Wanneer zij die Wajong hebben, geeft dit een rechtszekerheid, maar in de Nederlandse verhoudingen toch wel een heel minimaal bestaansniveau. Vanuit de Wajong is het mogelijk een re-integratietraject te volgen, een vaak moeizaam proces. Als ze toch al (aangepast) werk krijgen, zijn het vaak laagbetaalde (deeltijd)banen. In veel situaties is zo'n re-integratie al helemaal niet haalbaar en zijn de mensen aangewezen op een blijvende uitkering. Dat betekent in de praktijk dat zij hun hele leven elk dubbeltje moeten omdraaien, waardoor zij bijvoorbeeld veel minder gebruik kunnen maken van sociale activiteiten (een sportvereniging kost nu eenmaal geld).
De documentaire had zeker een paar aspecten die wat mij betreft achterwege hadden kunnen blijven, zoals de miljonairsbeurs en de stemmige muziek, de werkelijkheid is al hard genoeg vind ik. In de grafieken had ook vergelijking kunnen worden gemaakt met de gemiddelde koopkrachtontwikkeling. Maar sinds lange tijd is er eindelijk weer eens aandacht voor deze groep in de media, die alleen in het nieuws lijkt te komen bij misbruik van de voorzieningen en bij overlast (althans zoals dat tegenwoordig wordt ervaren).
Vergelijkingen met allerlei ontwikkelingslanden gaat mank, de verschillen in bijvoorbeeld leefomstandigheden en levensonderhoud zijn daarvoor te groot. Als je vergelijkt moet je dat doen met vergelijkbare welvaartslanden. In de documentaire wordt niet alleen een vergelijking gemaakt met de Scandinavische landen, maar ook met de Angelsaksische landen. Dus iets evenwichtiger als je doet voorkomen.
En nee, je hoeft je niet te schamen dat je jaren hebt gestudeerd. Menigeen zou wensen dat hij / zij die mogelijkheid zou hebben gehad. Waarvoor je je wel mag schamen is hen neer te zetten als klagers omdat zij gebruik maken van bijstand, schuldsanering en / of voedselbank, dat is geen keuze, maar vaak bittere noodzaak.
Wij Onrendabelen gaan gemiddeld 17 jaar eerder.
Waardoor we uiteindlijk weer rendabel zijn.
Wat een geweldig goede documentaire. Diepe buiging voor Van Dam en Heijnen. Onderkant van samenleving wordt veel te weinig belicht door de media. Dat wij steeds verder opschuiven naar het Amerikaanse model evenmin. Ik hoop van harte dat de politiek dit oppakt. Vooral het inzicht dat een economie niet zwakker wordt door een sociale staat, maar sterker, moet toch minstens leiden tot kamervragen, evenals de idiote straffen en het gebrek aan werkelijke interesse en inspanning bij instanties die daar wel voor zijn opgericht.
Hartelijk dank Marcel van Dam,
Ik ben al 25 jaar deze mening toegedaan, ik ben blij dat u nu dit ook eindelijk inziet en uw bekendheid gebruikt om dit in de publiciteit te brengen. Complimenten. Ik had niet gedacht dat ik nog eens een medestander van u zou worden, omdat ik altijd fel opposant van u ben geweest, met als dieptepunt voor u, het debatje met Steve Stevaert, weet u nog? Maar zand erover: ga zo door, gebruik uw intellect op deze positieve manier en niet zoals in het verleden, want dat is zinloos. Met vriendelijke groet,
Hans Hilberink
Hartelijk dank Marcel, professor Heertje en alle anderen voor deze documentaire. Na het zien hiervan kreeg ik een idee voor een ander onderwerp, met name na mijn zeer recente bezoek aan de Haagse gemeenteraad en m.b.t. het beleid en burgergerichtheid van de PvdA: " De Verkwanselaars". Soms zing ik de Internationale en de Socialistenmars om het oude gevoel toch vast te houden. Hoe is het toch mogelijk dat ook (salon)socialisten ervoor gezorgd hebben dat onze maatschappij verworden is waar een groot deel van de mensen tot "de Onrendabelen" worden gecategoriseerd. In Den Haag onderhoudt de PvdA in persoon van wethouder Norder nauwe contacten met projectontwikkelaars (poen, poen, poen,poen). Zijn ego heeft laatstelijk wel een schopje gekregen. De burgers zijn "het crapuul" volgens PvdA-wethouder Kool hebben het nakijken http://daandeligt.blogse.nl/log/den-haag/wethouder-kool-onder-vuur.html. Wat heb ik heimwee naar wethouder Piet Vink en de tijd dat de gemeente nog een Dienst voor de Volkshuisvesting kende en GEB; deze werden geprivatiseerd met goedkeuring van de PvdA.
De menselijke maat is in zijn algemeenheid weg. Door invoering van automatiseringssystemen, een soort koehandel waar veel bobo's miljoenen aan verdienen en constante reorganisaties worden de laagste functies wegbezuinigd omder het mom van efficiency. Ik weiger pertinent te telebankieren, aankopen te doen via internet etc, waar in feite mensen werk voor kunnen verrichten. Ik heb twee leerkrachten van VMBO-scholen gesproken in mijn buurt (een krachtwijk) .. Ach mevrouw, maak u niet druk, deze kinderen komen later allemaal in de bijstand terecht.... Ik heb thuis eerlijk gezgd gehuild. Deze kinderen zouden later werk kunnen vinden in functies die nu overal worden weggeautomatiseerd. Hoe ziet Nederland er over twintig jaar uit?
@Linda van Twist
Ik begrip voor uw standpunt dat u het jammer vindt dat een deel van de laagopgeleiden straks geen baan kan vinden. Maar uw redenering om zelf niet te internetbankieren en aankopen via internet te doen is natuurlijk volstrekte flauwekul: Denkt u dat dat deze technieken uit de lucht zijn komen vallen? Juist dit soort ontwikkelingen schept ook weer voor honderden zo niet duizenden mensen werkgelegenheid. En ja, soms moet je daar iets langer voor doorleren of meer je best voor doen maar in Nederland mogen we wel wat meer ambitie hebben met z'n allen. Het is onderhand tot het land vna middelmatigheid verworden.
Het verbaast mij hoeveel mensen hier sympathie hebben voor de mensen uit de docu. Meneer van Dam begint met het aanhalen van de bekende econoom Friedman die natuurlijk als neo liberaal het grote kwaad vertegenwoordigt. Vervolgens vertelt Friedman dat in een links systeem mensen lui en initiatiefloos worden gemaakt. Vervolgens laat meneer van Dam mensen aan het woord die in een uitkering zitten en het verschrikkelijk slecht zouden hebben. ALs kijker verwacht je vervolgens vreselijke toestanden.
Het tegendeel is echter waar. De ene persoon is zogenaamd zwak begaafd en kan daardoor niet werken.(vroeger noemde men dat gewoon niet zo intelligent) De ander is ziek zwak en misselijk maar heeft wel een peperdure brommobiel voor de deur staan. En weer een ander is rond de twintig heeft al een kind en zou best in busjes willen rijden maar heeft geen rijbewijs en andere baantjes zijn te min voor haar. En wat bij vrijwel alle personen uit de docu opvalt is dat ze allemaal dezelfde mentaliteit hebben. Alles ligt altijd aan een ander en nooit aan jezelf. Kortom feitelijk precies de mentaliteit die Friedman beschrijft.
Uiteindelijk schiet meneer van Dam zichzelf in de voet door eerder het beeld van de luie uitkeringstrekker te bevestigen dan het te weerleggen. En ik ben ook bang dat, afgezien van de velen hier op deze website, er onder de rest van de bevolking weinig extra sympathie voor deze groep gekweekt is met deze docu.
Ik ben bang dat je de boodschap gemist hebt.
De documentaire ging niet over sympathie kweken voor de mensen die net te veel hebben om te sterven maar over de mentaliteit van de neoliberaal die steeds meer mensen in de armoede en de overlevingsmodus stort.
Het ging erover dat die aantallen stijgen omdat de eisen steeds verder opgeschroefd worden en iedereen een "Winner"mentaliteit moet hebben,succes moet hebben, resultaat gericht moet zijn, afgerekend wordt op opbrengst versus baten als was een mens een boekhoudkundige post. De "Loser"verdwijnt uit beeld en wordt onzichtbaar.De docu richt de schijnwerper op de onzichtbaar geworden medemens.
Het ging over rendabel zijn versus ONrendabel zijn en waar meet je dat dan aan af? Het gaat over opgeven van de menselijke maat ten behoeve van winstmaximalisatie.
Het gaat over de rendabelen en of die niet juist ONrendabel zijn als je kijkt wat die ons als samenleving kosten....financiële crisis en bonussen....bezuinigingen afgewenteld op iedere belastingbetaler...dus ook U. Het ging over de kosten daarvan afgezet tegen wat de zogenaamde losers/onrendabelen kosten..
Het gaat ook over de medogenloosheid en de wreedheid van diegenen die stilletjes angst voelen onverhoopt ook in die categorie te vallen en maar blijven afgeven op de losers als waren zij de winners.
Het leven en politieke keuzes van onze volksvertegenwoordigers komen als een hamer neer op mensen die geen verweer en geen spreekbuis meer hebben in de Tweede Kamer en in de regering.
Behalve de SP en nu Marcel van Dam gelukkig weer.
Ik zal wel een andere docu hebben gezien want volgens mij was het gewoon weer een typische klaagzang over de zogenaamde zwakkeren in de maatschappij van de bekende "linkse kerk".
Overigens is het heel leuk dat je allemaal mooie marxistische theorien aanhangt en vooral alle problemen in de maatschappij maar in de schoenen van het liberalisme wilt schuiven. Maar mensen die echt weten wat er speelt in de maatschappij die weten ook dat de meeste problemen in dit land niet worden veroorzaakt door de markt maar eerder door die fantastische monsteroverheid die maar de burger blijft leeg trekken met steeds hogere belastingen.
Dat is ook wat ik het schandalige vind aan de vergelijkingen die meneer van Dam maakt tussen de hogere inkomens en de laagste inkomens. Neem dan ook even de mensen mee die werken voor een loontje van 1700 bruto per maand. Maar nee dat doen we niet want die mensen zijn niet zielig want die hebben werk.
En het is ook leuk om als communist weer te gaan wijzen naar die gemene graaiende topmanagers om daarmee maar te bewijzen dat communisme veel beter is maar zo werkt het natuurlijk niet. Het graaien in het bedrijfsleven staat in geen verhouding met het graaien van de overheid. Een grote overheid wat uiteraard wel een typisch marxistisch ideaal is.
EN als laatste zou het leuk zijn als bepaalde figuren hier eens zouden ophouden met te leven in het verleden. De jaren 60 en 70 zijn al een tijdje voorbij, laat staan dat we nog in de 19e eeuw leven. De arbeider van vroeger is de kapitalist van vandaag. En de "goede oude tijd" was niet zo goed als velen hier willen doen voorkomen. De jaren 80 waren jaren van crisis en mega werkloosheid. Zelfs de werkloosheid nu tijdens de grootste recessie sinds de jaren 30 is nog vele malen lager dan dat deze in de jaren 80 was.
Dus zet je roze communistische bril eens af. Is het kapitalisme perfect? Nee. Is een absolute vrije markt iets wat je moet na streven? Nee ook niet. Maar moeten we terug naar Keynes uit de jaren 70 of nog erger naar het communisme van de DDR en de Sovjet Unie? Absoluut niet dus. In de DDR was er een heel klein verschil tussen arm en rijk. Maar dat is ook niet zo moeilijk als niemand iets heeft. De armen hier zijn rijker dan de rijken op Cuba.
Beste Leeuw,
Mocht U onverhoopt in een tentenkamp eindigen, zonder geld en met schulden, zonder verwarming of iets te drinken, ziek, zwak en misselijk, in angst en beven voor de politie die U zal wegjagen na U alweer bekeurd te hebben....
, dan wees ervan verzekerd dat ik U dagelijks zal verzorgen met warme verse voedzame tomatensoep en rechtsbijstand en medische verzorging. En Uw leeftijd doet er niet toe. En Uw carriere die voorbij is doet er niet toe.Uw intelligentie doet er niet toe.
Uw vrienden zijn uit het zicht verdwenen en familie schaamt zich voor U. Maar ook dat doet er niet meer toe. U overleeft....
Wat er toe doet is dat U een mens bent die respect verdient simpel en alleen omdat U geboren bent.
Dat is namelijk het voorland, tentenkampen, net als in de US of A.
De tekenen aan de wand....kijk om U heen.Zet de egocentrische bril af.
Dit heeft niets meer te maken met welke politieke stroming dan ook...dat is gewone medemenselijkheid.En die voel je. Die construeer je of bedenk je niet..die voel je.
ik voel dat.
Ja meneer De Leeuw,
U heeft gelijk, we zijn niet "terug in de jaren 70". Maar we zijn wel heel hard bezig om "terug naar de jaren 30" te gaan. Inclusief de hang naar totalitaire bewegingen, en inclusief het wijten van de economische crisis aan de "luie arbeider" die teveel wensen op zijn lijstje heeft staan maar er niet voldoende voor wil doen.
Twaalf en dertienjarigen verdienen nu geld in supermarkten, maar misschien kunnen kinderen van 8 of 9 ook wel met dozen sjouwen, dan zijn we echt terug in de jaren 50. 1850 om precies te zijn.
Beste A de Leeuw,
Hoe komt u er in vredesnaam bij te concluderen dat de vrouw in de film 'zogenaamd' zwakbegaafd is. Bent u psycholoog? Heeft u haar onderzocht? Dat moet haast wel als u zo stellig de conclusies van degenen die haar daadwerkelijk hebben onderzocht kunt weerleggen.
En dan de jonge vrouw van wie u schrijft dat die 'baantjes haar te min zijn'. Ze had het over een baan bij de MacDonalds waar ze 500 euro kon verdienen. Alleen al de kinderopvang kost meer. Dan heb ik liever dat ze de kans krijgt zelf haar kind op te voeden.
En dan moet u misschien iets duidelijker zijn over de 'brommobiel' die u noemt, we hebben er namelijk twee gezien in de film. Bedoelt u degene waarop de man uit Nijmegen rijdt? Als dat het geval is dan heeft u ook gezien dat hij inmiddels een baan heeft, waarvan hij die 'brommobiel' heeft kunnen betalen. Of bedoelt u de 'brommobiel' voor de deur van die man uit Limburg? Als u goed kijkt zult u zien dat het de buurman is die op straat aan zijn 'brommobiel' sleutelt.
De vrouw verteld bij mijn weten zelf dat er geconcludeerd was dat ze zwak begaafd is. En 400 euro als je bij de mac werkt? Hou nou toch op zeg.
Je haalt twee mensen door elkaar.
De een heeft inderdaad een beperking zoals 10.000 anderen (neoliberale aanhangers niet meegerekend).
De ander is het slachtoffer van de schandalig asociale veel te laag betaalde pulpbanen.
Je mist het punt.
De situatie is zo veranderd dat er ook geen uitweg meer is.
Onderzoek anders zelf eens uit wat de huidige regelingen inhouden.
Zet je oogkleppen af en leer nadenken.
Je moet je schamen voor zo'n kortzichtige mening.
Je trapt honderduizenden op hun ziel.
In plaats van dat je nou eens leest wat ik zeg in plaats van dat je meteen weer emotioneel begint te reageren, dan had je ook gelezen dat de problemen in dit land niet liggen bij te lage lonen. De lonen zijn enorm gestegen in dit land de laatste 10 jaar. Het probleem zit bij de lasten en de kosten voor de werkgevers. En laat het nou die lasten zijn die door de overheid worden verhoogd door middel van belastingen. Dus links Nederland heeft hele bergen boter op het hoofd. Ze knijpen zelf de laag betaalde arbeider uit.
De lonen er in vergelijking met de gestegen onkosten alleen voor modaal en hoger gestegen. Zelfs tot 60%.
De rest is er gemiddeld 5% op achteruitgegaan.
En wat de werkgevers aangaat.
Sinds de jaren 80 wordt het bedrijfsleven enorm gestimuleerd met allerhande voordelen. Zoals afknijpen van lonen, slappere wetgeving, aandelenvoordeeltjes, belastingvoordeel etc..
Emotioneel?
Zeker.
Ik miste wat, AOW-ers die alleen maar AOW hebben en daarom aan huis gekluisterd zijn, gezinnen waar iemand werkeloos is geworden en daarom tot de bedelstaf zijn veroordeeld, omdat ze geen ander werk kunnen vinden, of niet op zelfde niveau, waardoor ze er in inkomen op achteruit gaan.
Cijfers over het aantal schuldhulp aanvragen, juist omdat de laatste tijd in de media daar veel over verschenen is, steeds meer mensen die modaal en zelfs daarboven verdienen, melden zich daarvoor aan.
Het vergelijk tussen begin jaren tachtig, een verloren generatie jongeren die niet aan het werk kwamen, en de huidige economische crisis, die weer een groep onrendabele oplevert.
Misschien moet er een tweede deel van de onrendabelen worden gemaakt.
Ik denk ook dat er een tweede deel moet komen. Over inderdaad mensen die slechts een AOW hebben om van te leven, over ouderen in verpleeg- en verzorgingshuizen, over mensen die met hun dementerende partner die nog thuis woont, over gehandicapten en psychiatrische patiënten die in instellingen wonen of begeleid wonen en dat eigenlijk niet kunnen.
Er zijn zovele groepen onrendabelen, met hun eigen problematiek, maar het is goed dat Van Dam het topje van de ijsberg in het volle daglicht zet. Helemaal fantastisch vind ik dat hij het lef heeft om zijn hand in eigen boezem te steken en dat hij het meent. Ik zie dat Balkenende, Rutten en consorten niet doen.
Het is goed dat eindelijk de (politieke) discussie weer gaat over de wezenlijke problemen van ons land, namelijk het voortwoekerende neo-liberalisme heet. Marcel van Dam kan het nog!
Zeer goede boodschap ! Maar hoe nu verder ? Wat zijn de oplossingen ?
Het is namelijk niet te accepteren dat we weer zonder garanties op verbetering in de financiele sector miljarden in ABN steken en tegelijkertijd het fenomeen voedselbank in Nederland zien groeien. Zouden de heren Bos en Balkenende zich niet heimelijk schamen voor deze situatie ? Wat houdt ze tegen ? Zouden ze niet weten hoe ze de verhoging van de bijstandsuitkering moeten financieren ? De oplossingen zijn er wel: 1) spreek de welvarende Nederlanden rechtstreeks aan op solidariteit en 2) de overheid en de politieke partijen dienen duidelijke prioriteiten te stellen bij de besluitvorming. Concreet: maak kinderbijslag inkomens-afhankelijk; maak hypotheekrente-aftrek inkomensafhankelijk; bepaal opnieuw een reeel minimum uitkeringsnivo dat een acceptabel leven mogelijk maakt en pas het huidige nivo daarop aan; betrek de "onrendabelen" actief in de maatschappij (vrijwilligerswerk, sport, overige ondersteunende werkzaamheden; breng de thuiszorg op een hoger nivo, zodat de mensen die echt niet kunnen een verbinding houden met de maatschappij); kies in het beleid voor een scherp geformuleerd evenwicht tussen economie, zorg, sociale voorzieningen, energie en milieu; beperk het aantal speerpunten vanuit de gedachte dat een paar dingen goed doen, beter werkt dan veel dingen half; leer van de dingen die goed gaan en leer van de dingen die mis gingen (teveel geld wordt verspild aan herstellen van fouten en onnodige burocratie). Stop met rekening rijden voor het te laat is. Laat niet weer gebeuren dat er tot "Noord Zuid lijnen" worden besloten. Er ligt zo gigantisch veel geld voor het oprapen als mensen beter nadenken over de bestedingen.
Toets elke mogelijke besteding aan het positieve effect op genoemde speerpunten. Als de evaluatie een minnetje oplevert: niet doen. Als het een plusje oplevert: wel doen.
Zo dat lucht op.......binnenkort verder.
Beste Jan Hendrik Annema,
Wat mij tegenvalt, is dat mensen vaak roepen laten we ze(vrijwilligerswerk, sport, overige ondersteunende werkzaamheden) verrichten.
Uiteindelijk veroordeel je ze dan nog tot een levenlang op bijstandsniveau of daar net iets boven, dat lost structureel niets op aan het probleem, dat hebben alle gesubsidieerde banen van de afgelopen jaren wel laten zien.
Wie is daar beter van geworden, JA, veel welzijnsorganisaties die daardoor de loonkosten op de werkvloer tot een mimimum zagen teruglopen, waardoor mensen aan de top konden graaien.
Hallo Frank,
je hebt gelijk dat mijn suggestie te beperkt is. Zo was deze niet bedoeld. Ik bedoel te zeggen dat we meer moeite moeten doen om mensen die buiten de maatschappij vallen of dreigen te vallen weer in de maatschappij te helpen zodat ze zich weer deelgenoot gaan voelen. Uiteraard is een betaalde baan, verantwoordelijkheid en uitzicht op een betere tijden het beste wat je kunt bieden. Maar hoe ? Daar heb ik zo geen antwoord op.
Onrendabel want financieel en economisch interresant voor de huidige maatschappij.
Ze leveren geen winst want ze consumeren niet en omdat er geen betaalde arbeid wordt verricht wordt er geen belasting opgebracht.
Betekent dit nu dat onrendabel? Is wat een onzin, dit zou betekenen dat huisvrouwen, opa's en oma's en andere oude vandagen en (geestelijk/lichamelijk) gehandicapte mensen geen enkele betekenis zouden hebben.
Wordt een keer wakker !
http://www.nieuwbewustnederland.nl
Wordt ook bewust van de onzin die de maatschappij ons probeert op te dringen, de maatschappij zijn wij allemaal rijk en arm.
Wat herkenbaar en goed! Al vind ik wel dat we niet door moeten slaan in het 'daar kunnen mensen helemaal niets aan doen' en het 'ach, hij heeft toch zo'n moeilijke jeugd gehad'. Respect voor mensen betekent ze - voor zover mogelijk - aan te blijven spreken op hun eigen verantwoordelijkheid. Ik ben zelf meer dan 12 jaar werkzaam in de reintegratie en zit nu werkloos thuis. Dat komt door een combinatie van recessie, pure pech en een andere visie op hoe je met mensen omgaat. Ik hou niet van standaardprocedures en standaardtrajecten. Ik hou er van om mensen echt verder te helpen. Daarnaast ben ik zelf bescheiden, dienstbaar en gedreven. Hopelijk komt er nu een veranderingsproces op gang!
Geachte heer van Dam,
Een prachtige documantaire die op een mooie ingetogen wijze in beeld brengt hoe het er met sommige mensen voorstaat. helaas is deze groep groter dan menigeen denkt. De verscillende aanvullende commentaren waren spits en to the point. De cijfers indrukwekkend. Op zich werd er voor mij niets nieuws vertoond, omdat ik werkzaam in de sociale psychiatrie dag en dagelijks omga en optrek met mensen zoals die voorkomen in de documantaire. Idere dag opnieuw ben ik erover verbaasd en kwaad dat mensen niet worden benut op basis van aanwezige talenten en kundigheid maar steeds weer moeten voldoen aan een veelal te hoog gegrepen theoretisch uitgangspunt. Je telt pas mee als je volledig werkt. mijn voorbeeld is sinds jaar en dag; als iemand in staat is en het prettig vindt om een kopje van links naar rechts te verplaatsen, laat die persoon dat doen en waardeer die inbreng. Wat mij betreft is zo'n inbreng niet meer of minder waard dan de mijne of welke dan ook.
Het sociaaldemocratische uitgangspunt; allen verantwoordelijk voor allen is weg, net als het christelijke uitgangspunt; zie om naar de ander, naar elkaar. Oponenten zoals dhr samson pakken u aan op de wijze waarop u cijfermateriaal hanteert in uw documantaire. Ik zou willen zeggen heer Samson zelfs al heeft u gedeeltelijk gelijk reagger nou eens op de inhoud van de film op de boodschap zoals die door gefilmde personen en deskundigen wordt geboden. PVDA keer terug naar oorspronkelijke beginselen.
Heer van Dam nogmaals dank voor film en laten we hopen een begin van een lange diskussie, die wel tot verandering moet leiden.
Vriendelijke groet,
Peter Destombes
Beste Peter,
Ook ik heb gespannen gekeken naar die prachtige documantaire en omdat jij in jouw woorden ook mijn gevoelens hierover fantastisch heb verwoord bedank ik je hiervoor en natuurlijk ook de Hr.van Dam.
Hartelijk dank voor uw prachtige documentaire, Marcel van Dam, ik ben diep onder de indruk.
De vraag is hier al een paar keer gesteld: "Wie is er nu eigenlijk onrendabel?"
Een mooi antwoord kwam van de hoogleraar sociologie uit Nijmegen, als ik me niet vergis - ik ben slecht in het onthouden van namen/functies. Hij zei, vrij geciteerd, dat er kamelen en paarden zijn, maar dat we tegenwoordig van iedere kameel een paard willen maken, en waarom we niet proberen in te zien dat kamelen ook heel leuke dieren zijn.
Ik vond dat zo'n mooie vergelijking. Waarom niet gewoon accepteren dat we allemaal mensen zijn, dat iedereen zijn kwaliteiten heeft en dat we in een beschaafd land voor elkaar moeten zorgen.
Heertjes opmerking over de managerssalarissen was ook heel sterk, en eigenlijk ook wel een eye opener. Hij vindt dat die salarissen gebaseerd zijn op een drogreden. Ze zouden noodzakelijk zijn omdat de bewuste managers anders weggekocht worden door bijv. Amerika. Op Rüding na, is er volgens hem vanuit Amerika nooit van enige interesse voor Nederlandse managers gebleken.
Zoals mijn oude moedertje altijd zegt: "Het zijn zakkenvullers." Aangezien het in haar mond bestorven ligt, heb ik me daar nogal eens aan gëergerd, maar na uw documentaire kijk ik er nu toch anders tegenaan. Ze heeft gewoon gelijk.
Uw optreden bij P&W heeft maar weer eens aangetoond via de blaaskakerige CDA staatssecretaris van Defensie hoeveel compassie het CDA met de 'onderlagen' van de samenleving heeft: nul, komma, nul.
Ik heb gisteren al gereageerd op P&W. Wat mij frustreert is het motto "eigen schuld dikke bult" dat in allerlei onderwerpen zo populair lijkt te zijn. Of je nou kanker krijgt of werkeloos wordt, niet die vaardigheden hebt om je staande te houden in deze dol gedraaide "ikke - ikke - en - de - rest - kan - stikke" maatschappij. Ik zie in mijn dagelijks werk ook mensen met academische opleiding in de knel raken en uitgespuugd worden, omdat ze niet aan bepaalde normen voldoen. Gevoelige en gedreven mensen worden vermalen omdat ze nèt iets anders denken en doen dan wat die ene leidinggevende met meer macht had bedacht. Ik zie dat mensen die helemaal onderaan de ladder staan, geprezen worden om hun gouden handjes, ook kapot gemalen worden, omdat ze als buitenlander die even anders reageert op werkopdrachten en dus niet begrepen wordt, en er een of andere subsidie stopt, die ooit iets met Melkert banen van doen had. Ze doen hetzelfde werk als anderen, maar krijgen veel minder betaald. BAH! Ik ontmoet mensen die een hele dag achter de computer zitten om dingen "in te kloppen" en als ze naar de zin van de chef onvoldoende in kloppen, dan deugen ze niet. Want zo'n chef wordt ook weer afgerekend (ja zo heet dat!) op de productie... Werk is geen mensenwerk meer; werk is productie en cijfers en collega's worden niet gestimuleerd tot samenwerking maar gemanipuleerd tot afgeven op die collega die net wat minder presteert. De slangenkuil is overal, van hoog tot laag.
Mensen verworden tot productie. Heb je kanker? Sorry, maar er is een wachtlijst voor de Scan. Heb je kinderen? Sorry, maar dan kom je niet in aanmerking voor die en die huur.woning, want dan zijn je financiële lasten te hoog. Bent u al 15 jaar werkeloos? Nou, dan wordt het hoog tijd dat u solliciteert, maar ja u bent al 59. Als u niet solliciteert wordt u gekort. Als u niet op onze (onzin-) sollicitatie training komt dan wordt u gekort op uw uitkering, hoor! (zegt juf van zo'n als paddestoel uit de grond verrezen bureau, die dik honorarium vangt voor die zogenaamde reïntegratie van moeilijk bemiddelbaar werkeloze).
Hoe komt het toch, dat mensen zo idioot "gewogen" worden en ze al naar gelang en believen te licht bevonden worden? Want je kan er geen peil op trekken. Wat vandaag waardevol is beoordeeld, is morgen waardeloos bevonden. Wie bepaalt dat? Die lieden die maar graaien en grijpen? En alsmaar rijker worden. En hoe benutten ze die rijkdom?
We moeten het toch samen doen?
Ik heb een goed betaalde baan, een heel leuke en interessante baan. Ik heb prachtige kinderen en kleinkinderen. Een paar vrienden en vriendinnen. Ik ben niet rijk in geld en dat hoef ik ook niet. Ik woon mooi en van dat alles geniet ik. Ik heb voor veel moeten knokken en ik had het geluk dat ik dat kon. Anderen konden dat niet, die hadden niet die mogelijkheden / kansen /vaardigheden die ik had.
Wat nu? Hoe verder met de beelden, de mensen vooral die hun woordje deden in de film van Marcel van Dam?
Want ik kan daar wel vanalles over vinden en denken en eindeloos analyseren, maar wat DOEN we ermee? Wat doen we met de teloorgang van solidariteit en met betrokkenheid?
Beste Marcel, we hebben ooit in Holten aan een tafel een allebei een uitsmijter gegeten. Jij als voorzitter van de Vara en ik als lid van regiobestuur. Ik herinner me je optreden in de Kamer met: zo komt Jan Splinter door de Winter. Mijn vader heeft ooit verbitterd de P.v.d. A vaarwel gezegd, omdat hij als kleine zelfstandige geen kinderbijslag kreeg, want hij was in de ogen van die socialistische partij geen arbeider. Verbitterd heeft hij later op de VVD gestemd waarover hij en ik ooit een heftige discussie hadden....Zijn vader die zo hevig socialist was, dat hij liever een armoedig bestaan had als kleine zelfstandige en in begin 20ste eeuw mede oprichter was van een muziekvereniging, dan dat hij in dienst trad van een "textiel-baron" want daar waren mensen niks anders waard, dan productie.
Nu: 100 jaren later, ervaar ik - zijn kleindochter - nagenoeg hetzelfde. Op andere wijze, zeker. Vooral anders verwoord.
Ik noem dat in mezelf de "textielbaronnenmentaliteit"
Marcel, mijn dank voor deze documentaire. Ik heb al sinds 1980 het gevoel dat Nederland gek is geworden, en er lijkt maar geen eind aan te komen. Het constante afbreken van alles waar we samen voor gevochten hebben, de steeds maar hogere lasten voor mensen aan de onderkant van de samenleving, het domweg afschaffen van sociale zekerheden, en nu ingrijpen in een volksverzekering, waar mensen die er tientallen jaren voor betaald hebben, ineens twee jaar minder gebruik van kunnen maken. En een minister-president die het uit pure arrogantie verdomt om er met het parlement over te praten.
Zijn we nou echt allemaal zo idioot geworden in dit land, dat we het normaal vinden dat er ambtenaren zijn die tonnen per jaar betaald krijgen voor een luizenbaan, terwijl de mensen die het echte werk doen voor een prikje moeten werken en dan ook nog zelf alle risico's dragen (kijk naar de zzp-ers in de zorg!), zijn we echt zo achterlijk met elkaar dat we het volkomen acceptabel vinden als bankiers tientallen MILJARDEN euro's aan gemeenschapsgeld naar de bliksem helpen en dan evengoed nog een BONUS verdienen van vele malen meer dan werkende mensen in een jaar verdienen? En dan ook nog de mensen die met heel veel moeite van een schamele uitkering rondkomen, beschimpen?
Het wordt tijd, dat er weer eens gezond verstand gaat regeren. Negenentwintig jaar (vanaf 1980) afbraak van ons land is te veel. Het is ook geen wonder, dat veel mensen in dit land kwaad zijn en uit pure frustratie op de eerste de beste relschopper willen stemmen. We hebben een goed werkende ziektekostenverzekering ingeruild voor een belachelijk ingewikkeld systeem dat veel meer kost en minder zorg levert, en er is NIEMAND in heel Nederland, die die fout terug durft te draaien.
Ga terug, voer het ziekenfonds weer in, betaal ambtenaren een gewoon ambtenarensalaris, houd banken strak in de gaten opdat ze niet al ons geld weg gooien, en zorg voor je medemens. Is dat nou zo moeilijk? En het kost nog minder ook dan nu, dus dat is in ieder geval rendabel.
Even voor de duidelijkheid, ook ik ben een ex-ondernemer, verder heb ik bijna 30 jaar ervaring in het internationale bedrijfsleven (multinationals), en ja, ik weet ook hoe het in de VS toe gaat, want ikheb er gewoond en gewerkt. Vandaar dat ik zo graag een einde aan deze waanzin zou zien.
Sjouke.
Uit mijn hart gegrepen. Je zou eigenlijk een groep moeten vormen van mensen zoals wij. Ik voel me precies zo vanaf de ellendige tijd dat Van Agt-Wiegel begon met ons land de asociale hoek in te sturen. ik woonde in de VS dus wist waar dat naar toe zou leiden en dat is intussen al ten dele gebeurd.
Maar vaak voel ik me alsof ik de enige ben die dit nog waarneemt, een heel deprimerend gevoel. Ik voel me zeer opgebeurd door jouw bijdrage!
Hallo Marcel,
Mijn moeder en ik hebben je documentaire met met pijn in ons hart gekeken. Zo herkenbaar en toch ook weer niet.
Ik zou willen dat je nog een documentaire maakte over gewone mensen die gewoon pech hebben, ondanks al hun ploeteren, akkeren en doorzetten. Dat de werkelijke cijfers genoemd worden waar men van rond moet komen en wat alles kost.
De impact die het heeft op je psyche als je als kind opgroeit in een bijstandsgezin. Wat het voor je hele leven betekent als je nooit mee kunt doen en er niet bijhoort en het allemaal eigenlijk niet kan. Het eeuwig en altijd onder controle staan van een instantie die zo het geld af kan pakken, omdat zij de macht daartoe hebben. Het heeft verstrekkende gevolgen voor je persoonlijkheid, je omgang met mensen, de ruimte die bang bent om in te nemen; het beste niet op kunnen vallen...en later, volwassen en wel, in je werksituatie gelden al die zaken nog. Het zit ingebakken, getekend voor het leven in het niet voor jezelf op durven komen, omdat daar altijd sancties op staan die je niet kent. Ja, ik heb gestudeerd, en ja ik heb "carriere" gemaakt en ja voorlopig hou ik nog vol, maar het lijkt een vicieuze cirkel..als er ontslagen vallen zit ik erbij.
Mijn verhaal is nog zoveel langer en complexer dat ik het er nu bij laat.
Marcel, je kunt zo'n documentaire niet vrijblijvend maken met al dat verborgen leed in Nederland. Ik vraag me af of je werkelijk beseft welke verantwoordelijkheid je op je hebt genomen en wat je in al die huiskamers aan verdriet hebt losgemaakt.
Ik hoop dat dit geen eenmalige actie is geweest, maar de aanzet tot daadwerkelijke actie om de uitzichtloze situatie in zoveel gezinnen en bij zoveel alleenstaande moeders en vrouwen aan de kaak te stellen; zodat de uitkeringen eindelijk echt fatsoenlijk verhoogd worden.
Het is super-duidelijk waar dit neo-liberale beleid toe leidt.
Sedert de val van de muur is het sociale beleid in een vrije val beleid. Immers, toen er nog socialistische staten waren, moest de politiek wel compromissen sluiten met de arbeidersklasse. Nu hoeven ze dat niet meer. Ze laten de vrije-markt haar gang gaan, en daarin draait het puur en alleen om het rendement van het kapitaal. De sociale voorwaarden en het arbeidsloon zijn slechts onkostenposten; in de regel maakt de kapitalist alleen winst door op deze kosten posten te bezuinigen, en voorzover wetgeving dat niet tegenhoudt, tot de hongerdood erop volgt.
Terecht dient er ook op te worden gewezen dat door het beleid om van Nederland een financieel belastingparadijs te maken, ruim 16 miljard aan belastinginkomsten niet worden geind. In feite wordt daarmee de hand gelicht met de Nederlandse wetgeving.
Naast de vele andere corruptie, fraude en zelfverrijkings schandalen die we in Nederland kennen, is het hoog tijd dat de werkende en uitkeringsafhankelijke bevolking zich gaat organiseren tegen dit a-sociale regerings beleid, en afdwingt dat ook de rijken (die de wereldwijde crisis hebben veroorzaakt) mee gaan betalen, en arbeidslonen en uitkeringen fors omhoog gaan.
Normaal gesproken wenst niemand een teruggang want terug is achteruit. Maar ligt daar niet gewoon de oplossing, terug naar wat was? We weten immers hoe zekere zaken voorheen wel werkten of beter verliepen dan tegenwoordig. Zorg was beter voor er marktwerking ingevoerd werd, evenzo voor openbaar vervoer, energie en de post. Gemeentes functioneerden beter voor decentralisatie omarmd werd. Een scala aan reintegratiebedrijven en cursussen zijn bewezen niet werkzaam maar kosten voornamelijk bakken vol met geld - dusdanig dat ik me wel afgevraagd heb of uitkeringen vrijwel betaald zouden kunnen worden uit al die reïntegratiepotjes. Eerder werkte het beter, waarom willen we dan toch niet terug?
Verder lijkt het me een mentaliteitskwestie die moeilijker op te lossen is. Het is frappant hoe het gros van de burgers zich neerlegt bij allerlei, demonstratielust totaal verdwenen en daarmee elk ideaal. Het is frappant hoe normaal we het vinden rot behandeld te worden. Het is heel gewoon dat internet/telefoon maanden afgesloten blijft na verhuizing, instanties de burger frequent behandelen als onwelwillend (tot het tegendeel bewezen is), klachtenbrieven en mails onbeantwoord blijven en problemen steeds moeilijker opgelost worden. daar kan een overheid vrij weinig aan doen, dat zit in de samenleving waar vele burgers debet aan zijn.
Eindelijk eens iemand die het begrijpt, dacht ik gisteren toen ik Marcel hoorde praten. Mensen met bijvoorbeeld een uitkering kunnen niet genieten zoals door iedereen maar beweert word. Het is eerder een strijd om te overleven. Het belangrijkste voor deze mensen is, om hun rekeningen te betalen, omdat je anders op straat komt te staan of afgesloten word van gas, stroom of water. Het kleine beetje wat nog over is, als er tenminste nog over is, moet gebruikt worden voor eten, drinken, kleding e.d. Hoe langer je erin zit, hoe moeilijker het word. Er is geen geld voor het maken van je wasmachine, nieuwe vloerbedekking, sport of iets dergelijks. Als je goed kijkt en dat gaf Marcel ook al aan, dan zijn de uitkeringen stil blijven staan, terwijl de prijzen zijn gestegen. Elk jaar huurverhoging, stijgende energiekosten en de zorgkosten zijn bijna al 20% van het netto inkomen. Te gek om los te lopen. Met het verplichte ziekenfonds waren we veel minder kwijt. En om deze mensen nu te gaan bedreigen, want ja, dat is het echt, om te gaan korten op hun uitkering of om het stop te zetten, geeft al aan, dat de uitvoerende instanties het uitvoeren omdat het zo op papier staat, maar zelf geen flauw idee hebben of sommige mensen wel in staat zijn om te gaan leren of om te gaan werken. Na alle eerlijkheid moet dat dan eerst maar onderzocht worden. Een prive leven heb je eigenlijk toch al niet, om dat je alles moet opgeven wat je bezit, je kunt controleurs verwachten, die je huis mogen doorzoeken. En mocht je in staat zijn om een baantje te vinden, dan mag je van geluk spreken als je net zoveel verdient als de hoogte van bijstand. Je boekt dus absoluut geen vooruitgang. Het zijn op dit moment niet alleen mensen met een uitkering die het moeilijk hebben, maar ook mensen die het minium loon verdienen. Ook werkgevers houden de hand op de knip en willen goedkoop uit zijn. Met de name de zorgverzekering moet anders, in plaats van dat mensen een eigen risico hebben van 165 euro per persoon, moeten we terug gaan naar het systeem dat mensen geld terug krijgen als ze geen gebruik maken van de zorg.
Dat is een betere stimulatie. Nu wil iedereen iets terug zien voor die hoge premie.
Ben heel benieuwd naar de film.
Marcel, heel erg bedankt voor deze documentaire.
Ik zie al zo lang met verbijstering de ontwikkelingen in onze maatschappij aan, en hier en daar kom je wel iemand tegen die er hetzelfde over denkt, maar tot nu toe leek het alsof politici, journalisten, beleidsmakers en anderen er allemaal een blinde vlek voor hadden.
Met je documentaire heb je laten zien dat er nog meer mensen zijn die zien hoe fout het is gelopen, hoe er vergeten is dat we allemaal mensen zijn, en geen cijfers op een begroting.
Prachtige uitspraken van experts (ons justitieel beleid als kwakzalverij), en prachtige portretten van *mensen*.
Beste Marcel,
Ik voel me diep bewogen door je film. Loop al jaren rond met de gedachte een boek te schrijven in een soort weerwoord tegen de waanzin waarin we leven en wat er in onze maatschappij allemaal doelbewust kapot is gemaakt door van Agt-Wiegel en wat daarna kwam. Maar het is zo omvangrijk en de leugens die ons zijn ingeprent ziojn zo talrijk dat me de moed ervoor ontbreekt. En eerlijk gezegd, in alle fairness krijg ik toch een opstandig gevoel dat ik het best kan uitdrukken met de vraag "waar was je verdomme de afgelopen 25 jaar? Hoe hebben we het in godsnaam zover laten komen?"
IK wanhoop naar een weg terug naar een beschaafdere maatschappij waarin de hersens en het medemenselijkheids principe regeren in plaats van de vraag hoe een kleine groep zo snel mogelijk rijk gemaakt kan worden.
Deze film zou minstens 20 keer herhaald moeten worden om er zeker van te zijn dat iedereen in ons land hem minstens een keer gezien kan hebben. En vervolgens een groep mensen vormen die met name maar niet alleen de feiten genoemd in deze film verder zou uitwerken. Als enige hoop opdat onze kinderen en kleinkinderen later nog een leefbaar Nederland (excusez le mot) over zouden hebben. Want dat we zo regelrecht richting afgrond aansturen dat moge duidelijk zijn,
Beste Marcel,
Gefeliciteerd met je wedergeboorte,Toen jij minister van Volshuisvesting was, was ik voorzitter van een PvdA afdeling. Ik hoorde jou gisteravond zeggen dat je in hart en nieren een sociaal-democraat bent. Ik ken je niet en ik heb je niet gevolgd, maar in jouw jaren bij de Vara was je voor mij iemand van de sociaal-democratische in-crowd, die alles was behalve sociaal en democratisch. Gisteravond gebruikte je het excuus dat je het niet wist. Over de deplorabele toestand van de door ons gemaakte onderklasse. Niet weten is voor iemand zoals jij hetzelfde als niet willen weten. Je was er niet mee bezig in die jaren met je "gutfeeling" in je hart en nieren. Dus welkom terug want je hebt een zeer leerzame verhandeling geschreven over het wanbeleid van onze goede bedoelingen. Je documentaire heeft me tot tranen geroerd en was zeer verhelderend. Wordt weer lid van de PvdA en maak het je opdracht om de naam te veranderen in PvdO. Partij die opkomt voor de Onrendabelen.
Je doet me denken aan Dries van Agt die ook bij zinnen kwam toen hij er niet meer toe deed.
Trek je niks aan van al die zeurpieten hierboven die hetzelfde doen als Jack de Vries gisteravond, namelijk zeggen dat het die mensen hun eigen schuld is. De volgende keer mag je hem van mij de CDA-grimlach van zijn gezicht timmeren, maar wel beschaafd blijven aljeblieft.
Ga door met je nieuwe werk. Solidariteit moet terug in de samenleving. Alleen dan kunnen we het redden.
En ga eens een middag praten met die Witteman want die snapt er niks van.
Goed gedaan jochie.
Anne Woltjes
Heb net gekeken en vond het niet zozeer een documentaire maar meer een politiek pamflet, en in die zin zeer geslaagd. Maar die titel: de onrendabelen. Aan het einde van de documentaire wordt terecht de vraag gesteld, o.a. door dhr. Heertje en Raf Jansen, wie er in deze samenleving nu eigenlijk 'rendabel' zijn. Rendabel zijn, dat betekent sec: wat opbrengen. Geld, dus. Wat brengen bankiers op die medeschuldig zijn aan een financiële crisis waardoor Nederland de komende 10, 20 jaar een enorm begrotingstekort moet bijvullen? Wat brengen vastgoedbezitters op die en masse de belasting ontduiken en hun bezit tegen woekerprijzen verhuren? Ik durf de stelling wel aan dat onderbetaalde schoonmakers of thuiszorgwerkers rendabeler zijn dan bankiers of vastgoedmagnaten. Veel mensen die zwaar en nuttig werk doen, worden doorgaans schandalig onderbetaald. Mensen die afhankelijk zijn van een bijstandsuitkering worden tegenwoordig beschouwd als gemakzuchtige profiteurs, die op allerlei manieren uitgeknepen, gekort en opgejaagd kunnen worden. Goede zaak dat Van Dam deze zaken eens aanzwengelt.
De mensen met een uitkering, ongeacht welk soort uitkering , zijn van slachtoffer tot dader gemaakt.
Aldus Heertjes.
Dus mag je ze pakken waar je maar kan, ontneem je ze hun eigenwaarde, maak je ze het leven onmogelijk en zet je ze zoveel mogelijk onder druk.
Ze verbergen zich achter groothouden, dapper door vechten en lachen als een boer met kiespijn. Tot de stress hun letterlijk en figuurlijk de nek breekt.
Daar komt het wel op neer, de documentaire.
En weet je?
Ik ken al die verhalen. Het klopt.
Als een zwerende vinger..
Wel jammer dat professor Heertje dt soort inzichten niet liet zien in de lesboeken die ik van hem moest doorwerken op HAVO en Universiteit. Mede daardoor heb ik me nooit te zeer voor economielessen geïnteresseerd.
net de documentaire gezien: 'De onrendabelen' van Marcel van Dam, tranen en diep onder de indruk .. daarna de aankondiging van het programma: 'Eigen schuld - dikke bult' met Paul Witteman, dat alles lijkt het grote bedrog van die zogenaamde 'winnaars' ten opzichte van ons 'gewone' mensen verder te gaan blootleggen .. de ontmaskering is volop gaande - de uitvreters dat blijken hele andere mensen te zijn dan de onrendabelen. vandaar de woede en al het humeur .. echt bedankt Marcel en alle medewerkers. als ménsen verder groeien, ons ontwikkelen zonder de spreekwoordelijke ellebogen, woekerwinsten en exhibitionistische zelfverrijking .. truth is in the air: er bestaat geen 'passende' financiele beloning voor je ego. je hebt recht op een menswaardige levensstandaard inclusief medemenselijkheid zonder aanziens des persoons, om de eenvoudige reden dat je bestáát en mag zijn zoals je bent. nogmaals bedankt voor deze televisie
Wanneer komen de tegenreacties aan het woord in deze docu?
ga je gang! Daar is dit forum toch voor????
Dit was de tegenreactie tegen de neoliberale afbraak van onze samenleving, Catherina. na al die jaren van stilzwijgen...is het nu wel klaar en genoeg.
Ik geef het nu maar toe, ik heb gehuild van opluchting...het komt boven tafel...eindelijk...
uitstekend thema Marcel,
maar zwak verhaal
.
De markt kan de economie veel beter regelen dan een overheid, maar als de overheid de sociale zekerheid steeds verder afschuift op die markt, dan krijg je altijd een tegenreactie.
Dus binnenkort exit vaste baan voor alle lager opgeleiden en dat levenslang uitgezonderd (semi) overheid/zorg.
Ga maar eens een staatje maken van vaste banen versus flexbanen naar jaartal.
Prikkels?, je prikkelt aan de verkeerde kant.
voorbeeld van afschuiven:
2 jaar inkomen bij ziekte voor rekening wg
kinderopvang
AOW na 30 jaar licht werk
Je bent lekker geïndoctrineerd Har. Er zijn talloze situaties waarin marktwerking werkelijk rampzalige gevolgen heeft gehad zowel qua effectiviteit als sociaal als maatschappelijk. Ik woonde in de VS toen in 1974 de Amerikaanse posterijen werden geprivatiseerd. Tot dat moment een 100% betrouwbare service met personeel dat een hoge standaard van werken erop na hield en met een zeer laag prijskaartje voor kaarten, brieven en pakjes. Het duurde nog geen half jaar of volle postzakken werden teruggevonden in de Los Angeles River, de tarieven vlogen omhoog naar het dubbele en driedubbele en nog meer en de salarissen van de mensen die de post rondbrachten werden zo laag dat een fatsoenlijk en plichtsgetrouw mens er niet meer voor wilde werken. Het gevolg is dat tegenwoordig geen enkel Amerikaans bedrijf het nog aandurt om belangrijke post met de US Mail te sturen, bodediensten die wel 10x zoveel vragen voor eenzelfde dienst worden standaard ingehuurd.
Maar wij in nederland zijn te dom om dit soort dingen echt te onderzoeken voor we zo'n stap maken. Dus gebeurt precies hetzelfde hier, met als pikant bijverschijnsel dat ons milieu nog een stuk extra belast wordt omdat nu minstens vier verschillende bedrijven parellel naast elkaar de post in elke stad en dorp moet gaan ophalen en verspreiden.
Ik kan nog met vele andere voorbeelden komen waar marktwerking ons als mensen zeer ernstig benadeeld heeft, maar goed, als onze media ons dag in dag uit het omgekeerde proberen wijs te maken en daarbij doen alsof ze zelf bij die marktwerking geen belang hebben terwijl in elk geval de commerciële zenders daar vanaf hangen kun je niet van de doorsnee van onze bevolking verwachten dat ze de onwaarheden van dit alles nog doorzien.
Je hebt het niet helemaal door geloof ik.
Kort samengevat:
Delen moet je leren. Desnoods met dwang.
Sociaal ingestelde groepen overleven altijd.
Dictators worden uiteindelijk altijd uitgekotst.
En lest best:
Het is beter met wijsheid het 'goud' te kopen dan met 'goud' de wijsheid.
Succes met je opleiding.
pff.. deze mensen zijn ook niet snel tevreden hoor.. Als je baantjes die je niet aanstaan niet aanneemt moet je niet zeuren...
Ik vind t opvallend hoe snel mensen klagen en naar anderen ( overheid) wijzen.
Cathelina
behalve een redelijke intolerantie ,die je tentoonstelt. heb je zelf wel eens een paar maanden aan een lopende band gestaan ?
Ik heb wel eens bij een fritesbedrijf gewerkt , je moest je hand opsteken als je wou plassen. Ik maakte meer dan 20.000 bewegingen per dag .Na 3 maanden draaide het voor mn ogen
Mag ik hieruit concluderen dat je productie werk minderwaardig vindt?
Ik heb dat werk ook gedaan, voor 6 jaar, en het is idd niet leuk. Er zijn echter talloze banen die veel zwaarder zijn. Bekijk het verder positief; je weet dan precies waarom je cursussen gaat doen of gaat studeren.
Het lijkt er af en toe een beetje op dat iedereen een kantoorbaan wilt die goed betaald zodat iedereen ook die flatscreen kan kopen.
Zo werkt het gewoon niet.
Nee dat mag je niet concluderen
ik doe bijna niet anders
Bij documentaires zoals deze wordt vaak gebruik gemaak van riedeltjes door de gesproken tekst heen. Hierdoor is het voor slechthorenden nauwelijks meer te volgen helaas. Vooral als er ook nog eens geen ondertiteling is...
''Werk, werk en nog eens werk'''riep de ex-minister president Kok vóór en tijdens zijn beleid, de jaren 90 in Nederland waren in mijn oog een halve paradijs, religie bestond niet!!
Om te beginnen moet Nederland op coalities en hun standpunten kunnen stemmen en niet op een poltiek partij die met links als rechts kan regeren en beleid maken. Is dat logisch?
Zo nee, wat voor nut heeft stemmen, hier?Ik mis de logica tussen stemmen en regeren in Nederland.
Het kan ook, dat ik uit mijn nek iets klets.
Nee dat is ook wel gek Moustafa , daar ben je zowie niet allen in ;-)
Persoonlijk vindt ik ook wel, dat er eens een discussie mag komen, wat de taak van de overheid is .Want die hebben ondertussen ,veel te veel kapot gemaakt en tegen een veel te hoge prijs.
Ik heb heel veel (niet alle) reacties gelezen. Ik heb alleen bijna geen enkele concrete oplossing voorbij zien komen.
Met de abstracte uitspraak "Het afschaffen van het neo-liberalistische systeem" en "de werkgevers moeten meer verantwoordelijkheid nemen" schiet echt helemaal niemand wat mee op. Ik zou bijna zeggen, dat is net zoveel onderbuik als Geert Wilders zijn "Stop de islamisering van Nederland".
Aan jullie de uitdaging om eens met oplossingen te komen.
En ja de allerrijksten "graaiers" ervoor op laten draaien klinkt leuk als je onderaan de ladder hangt, maar daar los je dit probleem dus ook niet volledig mee op.
Klopt.
Nu de veroorzakers zijn ontmaskerd zou je ze voor een tribunaal moeten brengen.
Ik weet zo honderdduizenden getuigen a charge.
Er zijn oplossingen plenty maar je moet er wel voor open staan. Wat betreft de bank crisis hoorde ik enkele weken geleden dat Zweden het probleem zou hebben opgelost door het bankwezen te nationaliseren. Iets wat overigens Frankrijk ook enkele decennia geleden deed.
Toen ik in een heel ander forum iemand steen en been zag klagen over de banken, antwoordde ik dat ik pas hoorde dat Zweden dit had gedaan en dat het volgens de berichten zeer goed had uitgepakt voor dat land.
Onmiddellijk alsof voorgeprogrammeerd werd me verweten dat ik op een communistische heilstaat aan wilde sturen.
Natuurlijk kun je niet alles in een keer oplossen, maar ik denk dat er bijzonder veel redenen zijn om de privatiserings hype van de laatste decennia eens kritisch te bekijken. En mocht het zo zijn dat wat men wel als voortschrijdend inzicht betitelt gebiedt dat sommige of misschien wel alle van die privatiseringen teruggedraaid zouden moeten worden valt zoiets te overwegen. Tenslotte was Nederland anno 1980 ook geen communistische heilstaat, of wel?
Ik weet het, de problemen gaan veel verder dan dat maar zonder diepgaand objectief onderzoek naar oorzaken en gevolgen komen we nergens. Ik kan nog veel meer thema's bedenken maar zal het hier even bij laten.
Dank voor je reactie Paul.
Ik ben het met je eens dat de privatisering voor bepaalde onderdelen terug zou willen draaien.
Ik denk dan vooral aan de spoorwegen en de energiemaatschappijen. Je zou ook eens kritisch kunnen kijken naar de gezondheidszorg.
De nationalisatie van banken lijkt me echter niet een goed plan.
Wat jij voor je ziet, and correct me if I am wrong, is dat door de nationalisatie van banken het probleem voorkomen wordt dat de banken extra "onnodige" risico's gaan nemen.
Dat zou kunnen, maar zoiets kan je ook door de toezichthouders kunnen laten opvangen. Je zou het zelfs zo kunnen regelen dat de banken geen beslissing kunnen nemen zonder goedkeuring van de toezichthouder.
Dat gaat misschien ver, maar het is een mogelijkheid.
De reden waarom ik tegen nationalisering ben is dat de overheid de minst efficiente organisatie is die we hier in Nederland hebben.
Als freelancer heb ik vaak voor de overheid opdrachten gedaan en ik verbaas/irriteer me er steeds over op de manier waarop er beslissingen worden genomen en net zo makkelijk weer teruggedraaid.
Het is af en toe schandalig hoe makkelijk er belasting geld doorheen wordt gejaagd.
Als we de banken gaan nationaliseren dan wordt het ook ongeveer zo'n soort organisatie. We betalen dan met zijn allen verplicht mee aan die onzin ipv een tijdelijke investering in ING en de ABN.
Dank je voor je reactie Janssen,
Laat ik voorop stellen: ik ben geen econoom en spreek dus alleen maar als gewone burger. En vanuit die positie merk ik dat er heel veel dingen zijn die ik, hoewel jurist. niet of niet voldoende kan doorzien. Banken die door allerlei ingewikkelde constructies mensen geld afhandig maken is er een van. Een ander is de chaos in de ziekteverzekeringswereld. Ik koos een paar jaar geleden voor OHRA, kwam er een jaar later achter dat de meeste redenen waarom ik voor hen had gekozen uit het pakket gehaald zijn en daarna dat ze het hele handeltje aan CZ hebben overgedaan, een club waar ik nou net niet verzekerd had willen zijn. Het is maar een voorbeeld.
Voor heel erg veel gewone mensen zou het fijn zijn als je gewoon standaard voorzieningen had die we samen binnen overheidsverband afspreken. En als dan de overheid met iets een tikkeltje duurder zou zijn dan weet je dat het geld naar ons als gemeenschap terugvloeit of het nu is dat het mensen betere kwaliteit banen biedt of dat een eventuele winst de schatkist ingaat om dan voor als allemaal weer te worden uitgegeven.
Wat mij betrfet zou ik me heel graag GEEN kopzorg meer willen maken om vragen als:
- krijg ik wel een redelijk percentage op mijn spaarcenten en betaal ik niet bovenmatig veel voor mijn hypotheek?
- Heb ik wel een redelijke ziektekostenverzekering dwz wordt gedekt wat de doorsnee mens nodig heeft en voor een redelijke prijs?
- gas, water, electra, graag weer als nutsbedrijven onder de overheid. En als het staatsbedrijf dat electriciteit inkoopt te klein zou zijn zou het met vergelijkbare bedrijven van buurlanden kunnen fuseren.
Ik hoef niet het onderste uit de kan, ben best tevreden met datgene wat iedereen krijgt of betaalt. In de huidige chaos heb je wat slimme jongens die hier en daar net een procentje meer meepikken en een grote massa die daar de tijd, de zin of de hersens niet voor heeft.
De vrijheid van die kleine groep wordt duur betaald door de veel grotere groep die tegen een dergelijke chaos gewoon niet opgewassen zijn en uiteindelijk het slachtoffer worden van de Scheringa's van deze wereld. Een genationaliseerd banksysteem kan betekenen dat je dingen vastlegt. Je kunt natuurlijk niet vastleggen hoeveel rente men krijgt of betaalt omdat er een buitenwereld is die daar dan grif misbruik van zou kunnen maken. Maar je zou wel kunnen stellen dat noem maar een dwarsstraat bij een Europees rentepercentage (dus wat banken aan elkaar vragen) van 2% je zou kunnen vastleggen dat hypotheken bij de genationaliseerde Nederlandse bank daar bijvoorbeeld 4% boven zouden liggen en persoonlijke leningen 6% boven zouden liggen terwijl rente op spaargeld er standaard 3% boven ligt.
Uiteraard volstrekt fictieve getallen en waarschijnlijk verkeerd, maar het gaat om het idee: je zorgt ervoor dat iedereen weet waar hij aan toe is. Je kunt het een beetje vergelijken met de vroegere Boerenleenbank, door boeren opgezet om zich af te schermen van de woekerpraktijken van de gewone bankwereld. Maar laten we dat nu eens doen voor ons Nederlandse volk met dezelfde achterliggende gedachte? Je hoeft je geen zorgen meer te maken of je geld wel veilig is, en of het wel genoeg rendement opbrengt want de bedragen zijn gestandardiseerd zodat een ieder eerlijk aan zijn trekken komt en niet wordt beduveld. De enigen die er niet blij mee zullen zijn zijn zij die menen dat ze altijd een beetje beter behoren af te zijn dan hun buren.
Beste Paul,
"Krijg ik wel een redelijk percentage op mijn spaarcenten en betaal ik niet bovenmatig veel voor mijn hypotheek?"
Redelijkheid kan je volgens mij afleiden uit de verschillende rente percentages van de verschillende banken in Nederland. Als de staat de enige bank zou zijn die spaarrekeningen aanbiedt, hoe kan je er zeker van zijn dat dit een normaal, hoog of laag percentage is. Voor hypotheken geldt dat nog zwaarder, aangezien je de buitenlandse huizenmarkt niet kan vergelijken met de onze. Het wordt dan denk ik vertrouwen op de blauwe ogen van de staatssecretaris.
Als je je niet wilt verdiepen in de verschillende hypotheekvormen of het is gewoon te moeilijk voor sommige personen (en dat is echt geen schande), dan is huren misschien een betere optie.
"Heb ik wel een redelijke ziektekostenverzekering dwz wordt gedekt wat de doorsnee mens nodig heeft en voor een redelijke prijs?"
Ik ben hier nog niet over uit. Er is op dit moment 30% marktwerking en ongeveer 70% overheid in de gezondheidszorg. Voor zover ik het kan zien is de basisverzekering, met in acht neming van de inflatie de afgelopen 3-4 jaar verminderd.
Als de overheid dit allemaal moest bekostigen dan werd het op den duur onbetaalbaar.
"gas, water, electra, graag weer als nutsbedrijven onder de overheid. En als het staatsbedrijf dat electriciteit inkoopt te klein zou zijn zou het met vergelijkbare bedrijven van buurlanden kunnen fuseren."
Fuseren met het staatsenergiebedrijf in Duitsland en Frankrijk bedoel je? Zodat je op den duur een hele grote staatsmonopolist op de energiemarkt hebt, waar je onmogelijk iets tegen kan inbrengen.
Het probleem dat je beschrijft is natuurlijk dat je geen zin/tijd hebt om bovenstaande zaken op jaarbasis uit te gaan zoeken. Heb ik ook namelijk.
Maar het idee dat ik hier wel een keuze in kan maken en dus er invloed op kan uitoefenen spreekt me veel meer aan dan het keurslijf van de overheid.
Verder hebben heel veel mensen idd de capaciteiten niet om onderscheid te maken tussen de diverse partijen. Als dat echt veel te moeilijk is, steun ze hier dan bij. Je zou kunnen zeggen dat je met een uitkering de mogelijkheid hebt om door een bepaalde instantie uit te laten zoeken waar je de ziektekosten het goedkoopst onder laat brengen.
Ik betaal liever belasting voor zo'n systeem, wat volgens mij niet veel extra hoeft te kosten. in ieder geval beter dan meebetalen aan gigantisch inefficiente staatsbedrijven.
Ja, ik begrijp je argumenten. Aleeen is het zo dat in de laatste pakweg 30 jaar we uit anglo-amerikaanse hoek hebben overgenomen dat "de staat" bij definitie iets is waartegen je je moet indekken.
En dat is in de tijd waarin we nu leven zeker terecht. Als je ziet hoe vaak het voorkomt dat individuele ambtenaren, politiemensen en leden van het OM het een welhaast sadistisch genoegen de levens van mensen verwoesten krijg je dat wij-tegen-zij gevoel.
Ik wil graag een overheid die van ons allemaal is, waar het ook voor bedoeld is: een overheid dat een organisatievorm is waarbinnen we al die dingen samen doen die we niet individueel kunnen regelen.
Uiteraard vereist een positief gevoel naar zo'n overheid dat er veel kortere en betere lijnen komen om mensen in de overheid die vergeten zijn dat hun salaris uit onze zakken komen eruit te smijten. Daar is een enkele ombudsman in Den Haag zeker niet voldoende voor.
Glasnost en Perestroika zijn begrippen die niet alleen in de voormalige Sowjet Unie hadden moeten worden gerealiseerd (maar dat niet zijn). Hier hebben we er ook een enorme portie van nodig.
Als je open en eerlijk kunt zien hoe prijzen tot stand komen en er desnoods middels inspraak fora me kunt spreken over beleid dan is een echt vertrouwen in de eigen overheidsorganisatie geen illusie.
In een geprivatiseerde wereld MOET iedere organisatie een hoop extra kosten aan de burger berekenen omdat het niet alleen gaat om het betalen voor de kosten van inkoop maar ook omdat er een reeks aandeelhouders zijn die er winst op moeten maken. Je betaalt dus per definitie meer dan nodig is. Om van de gigantische advertentiekosten en de ergernis die dat veroorzaakt maar te zwijgen.
PS - je spreekt van gigantische inefficiente staatsbedrijven. Dat zijn de standaard kreten die je steeds hoort. Het grappige is dat juist in het bedrijfsleven diezelfde gigantische en inefficiente dingen gebeuren als ze groot worden. Philips heeft de laatset 25 jaar met dit probleem in Eindhoven gezeten, de Amerikaanse auto industrie is een wel heel groot voorbeeld van gigantische inefficienten prive bedrijven en ga zo maar door. Wellicht is de bancaire crisis van het afgelopen jaar er ook wel debet aan.
Daarentegen denk ik dat de PTT een best redelijk functionerend staatsbedrijf was. En ook de NS, de nutsbedrijven enzovoorts. De meeste mensen die relatief weinig geld hadden waren zeer tevreden met hun Rijkspostspaarbankboekje. Dat alles is niet afgeschaft omdat mensen het niet meer wilden maar omdat we een reeks van rechtse regeringen hadden die de asociale economische visie van Milton Friedman aanhingen en het liefst nog mijn schoonmoeder wilden privatiseren ;-)
Ik ben geboren in 1960
In 1976 kreeg ik een rww uitkering die was 1045 gulden , in die tijd was er nog geen jongeren korting. Met dat geld kon je behalve de huur , en electriciteit en dergelijke.Ook nog kleding en eten kopen en ja zelfs uitgaan .
In 1981 werkte ik, ik werkte voor een onderaannemer , en had 1440 gulden in de maand .Ik kocht een huis in de pijpstraat voor 27.000 gulden de netto hypotheek was 340 .
In 1991 , werkte ik als proces operator in de chemie, vijf ploegen dienst .Netto 3200 gulden .Ik kocht een groot pand in Vlissingen 600M3 voor 121.000 euro het was bruto 725 per maand.
Ik verdiende goed , ik kon uitgaan , kleren kopen ,cds kopen eten en had het prima .
Nu : Ik verdien met zwaar werk en echt de werkdruk is vele malen hoger geworden 1900 euro netto inclusief reisgeld
Ik betaal voor mijn huurhuis 611 euro
ziekenfonds 120
electriek 130
gemeente belastingen 50 eurp
tv/internet/tel 50 euro
water 11 euro
wegenbelasting 65 euro corsa diesel
auto verzekering 22 euro
mob tel: 12 euro
diesel 2200 km per maand 120 euro
met nog wat dingen zit ik op bijna 1200 euro
Mijn auto moet gekeurd worden voor apk en grote beurt .
En de koppeling gemaakt gaat waarschijnlijk 7 tot 800 euro kosten.
Ik ben nu bijna 50 .Ik moet en veel harder werken . Mijn vaste lasten zijn vele malen hoger geworden. Ik kan niet even naar een restaurant, of een dure broek kopen
En nee mijn jaar contract wordt niet verlengd na 3 keer .dus verhuizen is geen optie
De posite van de Arbeider is alleen maar naar beneden geholt
JA !
Wat ik nooit zo heb begrepen aan sociaal democraten is wat er nou zo erg is aan mensen die heel veel verdienen. Ik heb persoonlijk geen problemen met hele rijke mensen. Wel heb ik er problemen mee wanneer mensen zo weinig verdienen dat ze bijna niet rond kunnen komen. Dus waarom vergelijk je dan de minima met de 10% hoogste inkomens? Maak dan een vergelijking tussen de minima en de middengroepen qua inkomen.
En wat ik al helemaal niet begrijp aan pvda ers is waarom de pvda altijd alleen maar praat over mensen met een uitkering. Of denkt de pvda dat mensen die wel werken en een karig loontje verdienen tegenwoordig wel makkelijk rond kunnen komen? Het probleem ligt dan ook niet bij de hoogte van de uitkeringen maar bij het feit dat de kosten voor het levensonderhoud in Nederland de afgelopen tien jaar dramatisch zijn toegenomen. En helaas is het vaak die grote monsteroverheid waar veel socialisten een fan van zijn de veroorzaker van de sterk toegenomen lasten voor burgers. Of het nou gaat om een ecotax op energie, locale gemeentebelastingen die maar blijven stijgen, of gemeenten en woningbouwcorporaties die schaamteloos over de ruggen van huurders en woningbezitters de woningmarkt verzieken en daarmee kunstmatig de huren en prijzen van koopwoningen op drijven, in alle gevallen dupeert de overheid zelf mensen die in een uitkering zitten en uiteraard ook de werkenden.
Dus als we daadwerkelijk armoede willen bestrijden dan lijkt het mij handiger om eerst eens het graai gedrag van de diverse overheden onder de loep te nemen.
Ben het er mee eens.
Ik heb gisteren de documentaire gekeken. Behalve dat ik best sympathie heb voor de mensen die als "onrendabel' door moeten gaan, zie je bij elk geval toch dat de overheid een grote rol speelt bij de frustraties die bij deze mensen leven.
Wat is dan de oplossing? Meer belastingen, meer overheid, meer overlap, meer bureaucratie, waardoor deze "onrendabelen" niet meer weten waar ze aan toe zijn? Zeg het maar.
Staande ovatie voor Marcel van Dam.
Het is schandelijk dat we deze waarheid zo weinig te horen krijgen en dat zo weinig mensen zich sterk maken om deze problemen in beeld te houden en te verbeteren. Daarin spelen ook de media een rol, die vaak weinig meer doen dan politici volkomen kritiekloos citeren of ze zelfs ampel gelegenheid geven ideologisch gezwatel te verkopen.
Ik denk dat alleen de SP (zoals vaker) eerder al aan de bel trok.
Nu is gelukkig (...) alles overzichtelijk in kaart gebracht en geeft het mensen een handvat zich te verdedigen tegen leugens die de aanhangers van het neoliberalisme rondbazuinen.
De veroorzakers van deze ellende dienen zich eigenlijk te verantwoorden voor een rechter.
Marcel zou kunnen optreden als getuige a charge.
En anders zijn er nog honderdduizenden anderen.
Lin je bedoelt dan wel de waarheid van Van Dam natuurlijk. Van Dam is representant van het oude socialistische denken maar de wereld ontwikkelt zich inmiddels verder. Maar respect voor stilstand. Dat is een keuze en op zijn leeftijd zal ik ook wel het oude denken prediken. Zo gaan die dingen.
Ik geloof dat je nogal makkelijk iemand in een bepaalde hoek zet, Marcel van Dam ken ik al heel lang en weet dat hij niet van het "oud sociaal democratisch denken" is.
Hij is net als ik meegegroeid in de tijd.
Het is voor ons (ik ben van 1934) ouderen niet altijd terug kijken naar de zogenaamde "goede oude tijd" maar proberen de "nieuwe tijd" aan te passen aan de sociaal democratische beginsel.
Bij de begrafenis van Prins Claus werd vermeld dat het woord "solidariteit" in de maatschappij niet meer voor kwam en dat Claus daar mee worstelde.
Ik geloof dat dit woord de grote makke is in deze neo-liberale afkalvings maatschappij.
De goede ouwe tijd had Nutsbedrijven zonder winstoogmerk waardoor de onrendabele mens nooit te veel betaalde en als het moeilijk werd waren er gas- en elektriciteits munten.
Was ook niet alles maar je hield de rekening wel in de hand.
We hadden het ziekenfonds waarvoor 1 maal in de week door de kwitantieloper geld werd opgehaald.
We hadden conducteurs op de bus, conciërges op scholen om maar een paar voorbeelden te noemen (overigens waren dit arbeidsplaatsen voor de nu genoemde onrendabelen)
Ik ben een kind van de crisistijd en de steun, mijn vader zat in de "werkverschaffing"
Daarna de oorlog en geen goede scholing, honger, koude, bezetting.
Dat verhaal hoef ik verder niet te vertellen want dat moet je weten, het enige is dat ik in mijn volwassentijd de scholing in eigen tijd heb moeten inhalen.
Toch zijn er veel goede aspecten uit die tijd die verloren zijn gegaan en dat is spijtig.
Ik sta nu aan het laatste traject van mijn bestaan, ben redelijk gezond dus kost de ziektekosten verzekering nagenoeg niets, kan me financieel redelijk redden, heb geen schulden maar mis de samenhang en solidariteit om me heen want ook de ouderen voelen zich in de steek gelaten.
We hebben gezorgd dat ons nakomelingen op de goede weg zijn gekomen zonder dat we van onze eigen jeugd hebben kunnen genieten want direct werd ons verantwoordelijkheid opgelegd zodat een onbekommerde jeugd aan ons voorbij ging.
Dat is wellicht de reden dat ik zowel als Marcel ons zijn blijven richten op de toekomst en niet zijn blijven stilstaan.
Toch een fijn weekend toegewenst.
Een paar keer per week, kom ik in de kleedkamer van de sportschool, een groepje werkeloze vrouwen tegen. Zij sporten onder leiding van een trainer en deze probeert hen weer in het arbeidsproces te krijgen.
Wat mij bij hen opvalt is het grote gebrek aan motivatie. "Het sporten is te zwaar en dan wil de trainer ook nog een gesprek. Solliciteren is zwaar, want dan moet je brieven schrijven. Werken kan niet, want mijn kind moet naar school. Ik heb voldoende aan mijn uitkering, dus waarom moet ik aan het werk?" Dat is eerlijk waar wat ik ze regelmatig hoor zeggen. Ik kan niet goed uitmaken of ze niet kunnen of niet willen, maar de andere sporters en ik, met een kleine betaalde baan, kunnen er niet zoveel begrip meer voor opbrengen.
Er is altijd een groep mensen die verschrikkelijk buiten de boot valt, buiten hun schuld om. Dat is helaas ook de groep die we niet horen, gewoonweg omdat ze geen middelen hebben om zich te laten horen. Die mensen verdienen ondersteuning.
Arm en rijk zal er altijd zijn. Als iedereen hetzelfde verdient is de stimulans tot presteren weg. Sommigen moeten van een uitkering rondkomen. Het is niet anders.
Velen gaan tot: ik verdien genoeg om van te leven. (Daar ben ik er 1 van.)
Anderen willen meer, studeren daarvoor, werken zich omhoog, verdienen meer. Ook goed.
Hallo,
Ronduit beschamend?
Ja, het is maar hoe je armoede bekijkt. In het totale plaatje zijn wij in Nederland niet snel 'echt' arm.
Maar wat is arm zijn? Ik vind dat er sprake is van armoede wanneer je geen of amper (zonder gaten) kleren hebt (mijn situatie vroeger), als je niet elke dag te eten hebt (ja, ook dit kwam voor. Mijn ouders hebben 6 kinderen..), als je niet mee kunt doen aan en in de maatschappij (ook hier weer een vette ja), als je in een slecht onderhoude/gebouwde woning woont of geen woning hebt/dak boven je hoofd hebt (ons huis was en is een slooppand, vochtig, het team van 'droomwens' of eigen huis en tuin mogen heel graag langskomen. kunnen ze ff iets schokkends zien) er is geen cv ketel, en in de winter is het ijs en ijskoud.
Vooral als je niet mee kunt doen door de armoede.... dat vind ik erg.
Gelukkig krijg ik studiefinanciering en werk ik daarnaast nog 3 of 4 dagen (drie dagen per week school, plus gemiddeld vier dagen nog werken. ik heb soms een dagje vrij, ik doe het met liefde, want ik wil ff kunnen sparen om voorgoed uit de schulden te geraken).
Dag Joke,
Als rechtenstudent heb ik het destijds ook jarenlang "arm" gehad. Maar ik heb in die tijd ook iets geleerd: armoede is iets wat je voelt in relatie tot de mensen om je heen.
Toen ik in die tijd met vrouw en jonge kinderen in de DDR kwam hadden we daar plotseling te maken met een hele bevolking die zich ongeveer net zo weinig konden permitteren en geloof me of niet, het voelde heerlijk om even "normaal" in plaats van arm te zijn.
Nu kom ik met regelmaat in huisjes die weinig meer inhouden dan een gat onder de grond met wat hout en lappen erover, de armsten van de Rroma (zigeuners) in Roemenië leven zo. En dan schaam ik me voor de gedachte dat ik me ooit arm heb gevoeld in onze goed verwarmde flatwoning in 1979.
Armoede in Nederland is relatief, niet abstract. En als je ouder bent doet het pijn om tegen te kinderen te moeten zeggen dat zij niet kunnen krijgen wat de meeste van hun klasgenootjes wel hebben. Of mensen niet uit te kunnen nodigen omdat je interieur er niet uitziet of je geen geld hebt om een koekje bij de koffie te kopen. En geloof me, dat bestaat in Nederland en wel steeds meer. Jij junt je studiebeurs aanvullen want je bent jong, maar vraag je eens af of je die baantjes ook zou hebben gekregen als je een vrouw van 57 jaar oud was geweest?
Mensen die zelf nooit langdurig in een sociale (??) uitkering hebben gezeten vinden altijd dat het aan jezelf ligt en je te lui zou zijn om wat dan ook aan te pakken. Die mensen weten kennelijk niet hoe de arbeidsmarkt (markt?) werkt. Je ziet het aan de Polen en anderen die hier onderbetaald en uitgebuit worden die lonen verdienen onder het minimum. Zij concurreren de gewone werkenden gewoon weg. Niet overal natuurlijk maar de druk op de lonen is er en groeit. Je ziet het nu al bij TNT en elders.
Ik heb met bewondering gekeken naar Marcel van Dam en met afgrijzen naar de aso-houding van Jack de Vries van het CDA. Ben ik een socialist? Nee hoor, een ex-ondernemer die de klappen van de zweep wel kent. Er is in de vrije markt maar een enkel wet: de is de wet van de jungle. Wie niet sterk genoeg is op de markt gaat kapot. Meer weten over hoe armoede aanvoelt? Kijk maar op de website van de Sociale Databank Nederland: www.sdnl.nl
Ik wens niemand een sociale (??) uitkering toe behalve de AOW of bij invaliditeit. Pas wanneer de burger zelf inspraak krijgt in de Tweede kamer zoals met Kamerzetel-151 wordt voorgesteld, dan kan ook de wetswijziging m.b.t. het functioneren van incassobureaus en deurwaarders aangepast worden aan een systeem van beschaving. Nu is het vanwege het disfunctioneren daarvan voor tienduizenden gezinnen een ramp zoals nu bij de met opzet onderuit gehaalde DSB bank gebeurt.
Slachtoffers van misleiding bij de banken , waaronder DSB, worden bij schuldsanering voor een lange periode tot verpaupering veroordeeld. Breng eens een bezoek aan een voedselbank en kies dan of u met die mensen wilt ruilen. www.sdnl.nl/voedselbanken.htm
R.M. Brockhus
Westkade 227
1273 RJ Huizen
E-mail: sdn@planet.nl
Website: http://www.sdnl.nl
Tel. 035-5268153
Wat van Dam niet doet is onderscheid maken tussen hen die niet kunnen(gehandicapten) en zij die wel kunnen.
Mijn zoon is 24 en wil nog door studeren, dus krijgt hij een beurs, maar kan er niet van leven en z'n huur betalen, dus werkt hij er 2 dagen per week bij en heeft na aftrek van woonkosten nog 600E over om te spenderen. gelukkig vinden wij dat heel normaal.
Ik heb geen enkel mededogen voor hen die kunnen, zielig doen, en (mede) door overlevering in de bijstand geraken.
Vind wel dat de overheid een taak heeft deze mensen te scholen en aan het werk te krijgen, maar na 5 jaar bij onvoldoende resultaat zou de bijstand zelfs afgebouwd mogen worden.
Het stokpaardje van van Dam om uitkeringen gelijke tred te laten houden met de loonontwikkeling zou zo snel mogelijk begraven moeten worden.
Het gebrek aan mededogen is een in het oog springend kenmerk van elke rijke die geen armoede ervaren heeft.
Typisch.
U geeft een goed voorbeeld van dit gebrek aan mededogen.
Kijk, daar voel ik nu mededogen voor.
Er zijn mensen die niet kunnen studeren, nooit hebben kunnen studeren, geen kans maken of hebben gehad op een dure carrière en toch minder hebben te spenderen dan die schamel ? 600,00 per maand!
Uw zoon is 24, wil nog verder studeren en krijgt een beurs. Hij werkt 2 dagen per week. Sjonge, jonge wat een bijdrage aan de maatschappij. Al 24 en dan maar 2 dagen werken.
Wie denkt u moeten er opdraaien voor de (soms) vele studies van een student? Als er moet worden bezuinigd en er moet worden gekozen tussen een bezuiniging op het onderwijs of op de uitkeringen? Wat denkt u wat de keuze van de politiek is? 1 x raden moet voldoende zijn.
Mijn dochter is 26, afgestudeerd en werkt al 5 jaar fulltime in de jeugd/gehandicaptenzorg. Ze rent van crisis naar crisis en poogt te voorkomen dat jongeren die misbruikt zijn of nu eenmaal geboren zijn met een laag IQ, later in de groep van onrendabelen terecht komen.
Een studie snel afronden en iets terug doen voor de maatschappij, kan dus wel. Gelukkig vinden wij dát heel normaal.
@ Dino
Niet iedereen heeft de capaciteiten om te studeren. Het gaat daarnaast niet alleen over werklozen, maar ook over werkenden die vanwege gebrek aan die capaciteiten laagbetaald werk doen. Hun reële inkomen is sinds 1980 vrijwel gelijkgebleven.
Momenteel is het minimumloon 1.381,20 bruto en de bijstand 1283,86 bruto. Het verschil is dus minder dan 100 euro bruto (ca 70 euro netto) in de maand. Ook werken sommige mensen noodgedwongen parttime en verdienen daardoor nog minder. Volgens de website van SZW zit ca 10% van de huishoudens op een dergelijk inkomen.
http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?VW=T&DM=SLNL&PA=71013ned
Daarnaast verdienen werknemers die jonger zijn dan 23 niet het volledige minimumloon, maar minder(414,35 als 15 jarige tot 1.174,- bruto als je 22 bent). Net zo min als alleenstaanden het bovenstaande bijstandsbedrag ontvangen, maar minder (641,93 bruto).
De bovenstaande minimumloon 1.381,20 is inclusief vakantiegeld, en vervolgens begint de lijst met betalingen; eerste de belastingdienst en de premies (ca -350), dan de huur (ca -350, de ziektekostenverzekering (vergeet het eigen risico niet)(ca-150), gas-water-licht(ca-175), en dan houd je 80 euro per week over, zonder dat ik bijvoorbeeld het schoolgeld voor eventuele kinderen heb meegerekend of vervoerskosten.
Deze berekening gaat over het minimumloon en dus over werkende Nederlanders.
Heeft 600? na aftrek kosten....
Je hebt duidelijk niet gekeken, of wilt het gewoon niet zien.
Mensen aan de onderkant van de samenleving mogen blij zijn als ze 150? overhouden, en die vinden geen werk, want in deze teruglopende markt druken de slimmeren de minder briljante medemens uit de arbeidsmarkt...
Kortom jouw zoon die dus kennelijk een goed stel hersens heeft, drukt met zijn bijbaantje iemand met een minder stel hersens uit de markt, want waar jouw zoon werkt kan dus jan met de pet het vergeten.
Feitelijk is jouw zoon dus juist de oorzaak dat en minima geen werk vind omdat hij die baan gekaapt heeft.
Denk daar maar eens over na !
Een a-sociaal systeem is het, dat "werk maar onder je niveau" want daardoor blijft er voor de ongeschoolden gene vacature over...
Ik wens u een zoon die na huurbetaling en 2dagen werken 6E tekort komt zoals vele onderbetaalde werkenden en dat u behandeld wordt zoals u de anderen behandeld en veroordeeld.
Marcel van Dam doet het voorkomen dat werkloosheid of een slechty betaalde baan een keus is. In werkelijkheid hebben mensen geen keus, er is te weing goed betaald werk.
Bedrijven kiezen liever een jongere. Leeftijd discriminatie is overal.
Ook in werkgemeenschappen, zoals bedrijven. Daar krijgen jongeren wel opleidings kansen en ouderen niet.
Al s werkloze kun je op zijn best kiezen voor een baan onder je niveau.
Beter en beter passende banen, zijn niet beschikbaar.
Alleen al door de " frictie" werkloosheid krijgen we op deze manier steeds slechter betaalde banen, en bezorgen we onszelf deze armoede.
Wat ik zo vreemd vind aan mensen die met kreten als eigen verantwoordelijkheid komen, die alleen in economische termen denken, is dat ze niet *door*denken over economische gevolgen.
Want armoede kost de samenleving heel erg veel geld. Armoede levert gezondheidsproblemen op, levert criminaliteit op, levert laaggeschoolde mensen op.
Economisch gezien is het dus veel slimmer om ervoor te zorgen dat het verschil tussen de hoogste en de laagste inkomens niet al te groot wordt.
Er worden vaak economische argumenten gegeven als dat het goed voor iedereen zou zijn als 'we' rijker worden (lees: de hoge inkomens), omdat dat werkgelegenheid zou opleveren. Mensen met een uitkering zouden dan moeten worden afgeknepen om ze te dwingen te gaan werken, en dan zouden ze meeprofiteren van die welvaart.
In praktijk werkt dat niet. Hoge inkomens zorgen niet voor werkgelegenheid (zie de bankiers), en of mensen werkeloos zijn of niet hangt samen met het aantal banen en de stand van de economie; niet met hoe ze op hun uitkering worden gekort.
Het enige gevolg van die manier van denken is dus dat er armoede ontstaat, en moedeloosheid.
Zoals gezegd is dat economisch gezien gewoon niet slim.
Joke, Hanna,
Zonder jullie situatie te willen bagatelliseren of te willen ruilen, ik vind het ronduit beschamend om het woord 'armoede' in de mond te nemen als we het hebben over Nederland. Leg maar eens uit aan een arme Filippijn, Thai, Braziliaan, Somaliër enz. dat de alleramsten hier wel eten, overdekt slapen, naar een WC met riolering kunnen, geen 14 uur per dag hoeven te werken tegen $1 per dag.
Armoede bestaat niet in Nederland en daar mogen we trots op zijn.
Het is dus toch waar...: "De mens meet zijn geluk af aan het ongeluk van een ander."
Ik word ook zoooo moe van al die domkoppen die maar blijven roepen dat de armen hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen en hun eigen broek moeten ophouden... Die rechtse rakkers die denken dat een uitkeringsgerechtigde wel dom of lui of crimineel zal zijn... Dat iedereen, desnoods met dwang, moet deelnemen aan het arbeidsproces, en dat degenen die dat niet doen maar genoegen moeten nemen met een leven zonder kans op echt geluk...
Snap nu dan eindelijk eens dat een kapitalistische economie EIST dat een deel van de beroepsbevolking NOOIT aan 't werk komt. Ook de arbeidsmarkt is een MARKT. En ook deze markt antwoord aan de ombuigbare regels der SCHAARSTE. Dat wil zeggen, mensen, dat ook op de arbeidsmarkt het aanbod nooit gelijk aan, of groter dan de vraag kan zijn. Werkeloosheid is een ESSENTIEEL onderdeel van, een onmisbare conditie voor het bestaan van een kapitalistische economie.
"Maar kunnen mensen met een inkomen dan niet meer consumeren?" Ja, maar om überhaupt een inkomen te KUNNEN verdienen, moet jouw arbeid wel iets WAARD zijn; als er teveel aanbod is, kun je als arbeider geen eisen stellen en gaat het loon omlaag ("voor jou tien anderen...").
Zo zijn ook FAILLISSEMENTEN ingecalculeerd en .... verkeersongelukken! Elk verkeersongeluk betekent een ENORME impuls voor onze economie, en dan het liefst een ongeluk met dode slachtoffers. Ga maar na wat er dan allemaal wordt ingeschakeld: verzekeringsmaatschappijen, justitie, gezondheidszorg, begrafenisondernemers, sleepbedrijven, garages... en zo kan ik wel even doorgaan. En vergeet niet alle administraties en het beheer van alle geldstromen die ermee gepaard gaan. Verkeersongelukken zijn een ZEGEN voor het bruto nationaal product, net als werkeloosheid, milieuvervuiling en faillissementen.
Je verwijst naar anderen als zijnde 'dom'.
Mag ik dan opmerken dat ik zelden een dommer stukje gelezen heb als dit?
En ik lees vrij veel.
Wnston zegt precies hoe het zit.Hij maakt de samenhang zichtbaar.
Als jij dat niet weet dan stel ik voor dat je nog wat meer gaat lezen...doelgericht dan wel. Met focus.
Het is gewoon je huiswerk doen.
Ik vind het ronduit beschamend dat jij een peer met een appel vergelijkt en dan tegen die peer zegt dat hij zich moet schamen omdat 'ie niet rond is.
Dat vind ik arm van geest. Dat vind ik nog erger dan sociale armoede. Waar dan ook ter wereld.
Armoede wordt gemeten aan de cultuur en omgeving waar je in leeft.
Armoede is in die zin relatief.
De volstrekte wrede armoede waar jij naar verwijst is pure misdaad en nee, gelukkig zijn we die fase in ontwikkeling voorbij...alhoewel...
Beste Kees
Jou kommentaar is gelijk aan je achternaam. Vergelijkingen met andere landen kan je niet maken.
Een vriend van me, 55 jaar, kwakkelde gezondheid, werkloos, zijn vrouw enigszins minder begaafd ook werkloos. Ze proberen toch nog hun 2 zonen (een 2-ling van 15 jr.) volgens goede normen en waarden op te voeden. Ondanks dat ik altijd klaar voor hun sta, zie ik ze langzamerhand afglijden. Hebben een koop-huisje met een (hoe raad je het) DSB hypotheek. Inkomen 1227 E.netto. Hypotheek van 295.000E. terwijl verkoopwaarde huis rond de 180.000. E. zit. Moeten van 84.E. p/w. rond zien te komen. HOEZO GEEN ARMOEDE IN NEDERLAND !!!
Ik blijft toch echt bij mijn mening, en ik ben niet 'Maf' of 'dom'. Ik heb gewoon een andere mening.
Overigens weet ik echt wel waar ik over praat, ons gezin heeft ook in de bijstand gezeten. Daar zijn we uit gekomen omdat mijn moeder omscholingscursussen is gaan volgen. Zelden heb ik haar zo gelukkig gezien als toen ze een nieuwe baan vond en de bijstand kon opzeggen.
Zelf heb ik op eigen kracht m'n studie moeten bekostigen. Met leningen en werken.
Hoe dan ook: als met armoede wordt bedoeld degenen die tot de onderste 10% behoren qua inkomen, tja, dan zullen we tot in de eeuwigheid armoede houden.
Ik vind het heel vervelend dat die vriend van jouw in zo'n situatie is beland. Maar als ik het heel zwart wit bekijk dan is het natuurlijk wel voor een deel zijn eigen schuld. Het is bekend dat wanneer je bij alle banken werd afgewezen omdat je niet kredietwaardig was, kon je nog altijd bij de DSB terecht. Dan kan je twee dingen doen.
Of je neemt genoegen met die kleinere hypotheek of je gaat alsnog voor die DSB-hypotheek omdat je perse dat grotere huis wil hebben.
Vind je het dan heel raar dat mensen met een aardig salaris die gewoon redelijk sober leven en geen uitgaven doen die ze niet kunnen betalen, totaal geen begrip hebben voor de "armoede" die je hier beschrijft.
Verder vind ik de vergelijking die Kees maf trekt is helemaal niet zo vreemd. In ongeveer 80% van de wereld zul je nooit de kansen en overheidssteun krijgen die we hier in Nederland hebben.
Wat is armoede?
Toen ik een tiener was, had ik niet een broek die niet kapot was. Mijn andere kleren naaide ik weer goed tot ik erbij neerviel.
Pas toen ik begon met werken kocht ik een nieuwe broek, dat maakte het werken weer wat gemakkelijker. langzaam kocht ik een garderobe bij elkaar. een echte garderobe. Met schoenen die niet stuk waren!
Ik voelde me koning te rijk.
Maar toen raakte ik zwanger (had een operatie gehad en een antibiotica kuur gehad, dus ik was niet dom ofzo) en toen begon de ellende pas echt. Ik had natuurlijk nog niet kunnen sparen, want alles wat ik verdiende ging naar de aflossing van de schulden van mijn ouders en ik bouwde langzaam mijn spullen op. Mijn ouders konden mij ook niet helpen, want ze hadden het zelf ontzettend krap.
Ik kreeg een flut uitkering van maar 700 GULDEN. Natuurlijk kon ik daar niet van leven (huur: 300 gulden) Want: mijn ouders verdienden teveel! In mijn leven heb ik vooral de rug van mijn vader gezien. ZIJN RUG. Want hij is en was constant aan het werk. Geld verdienen, geld verdienen...om maar niet ten onder te gaan.
Op vakantie gaan hebben we slechts 2 keer gedaan (Camping)
Armoede heeft absoluut gevolgen voor kinderen! Het geluksgevoel is er bijna niet omdat jij als kind ook moet werken, je moet niks vragen en je vraagt dus ook nergens meer om. Het enige wat je een beetje kunt kopen is snoep. Vind je het gek dat arme kinderen vaak dikke kinderen zijn?
dus...armoede, waar hebben we het over???
En dat gebeurt gewoon onder jullie ogen, maar andere mensen vinden arme mensen dom, vies en willen er niet mee gezien worden.
En je zult zien, er zal weer niks veranderen. Arme mensen zijn een outcast en dat is in het systeem ingebouwd. Er moeten dus arme mensen zijn.
Fijn om te zien dat Marcel van Dam wat menselijker is geworden. Mijn beeld van hem is bepaald niet goed, hij was een fikse frustratie voor mij tijdens het kijken naar het discussieprogramma van een aantal jaren geleden.
Alles wat hij zegt, had ik jaren geleden hem al kunnen vertellen. Toen ik een kind was nog! Want wat hij zegt is voor mij realiteit.
Natuurlijk konden de armen niet delen, dat snapt iedereen toch!
Dat ga ik dan ook niet uitleggen.
Ikzelf kom uit een gezin waar door politieke redenen twee boekenwinkels van mijn ouders om zeep geholpen zijn (Christelijke boekenwinkels en de bevolkingssamenstelling veranderde zodanig dat er eerder behoefte was aan een moslimboekenwinkel).
Mijn ouders zijn dus failliet gegaan en tot op de dag van vandaag betalen ze hun schuld af.
Mijn hele leven heb ik in armoede doorgemaakt. Ik heb altijd gewerkt (krantenwijk lopen ipv plezier maken met andere kinderen) en geloof me, het is geen pretje.
Ik heb vele vaardigheden niet ontwikkeld die andere kinderen in rijkere gezinnen wel aan konden werken. overleven, dat was mijn leven.
Dat had ik iedereen kunnen vertellen dus, maar denk je dat er iemand luisterde?
Dit interesseert helemaal niemand.
In de media zijn mensen zoals ik de 'minima' en woonachtig in achterstandwijken. Altijd hoor ik opmerkingen over mensen in achterstandwijken en je weet dat deze mensen gewoon niet belangrijk zijn. de mate waarop andere mensen deze mensen bekijken is eigenlijk puur economisch. Van geen waarde.
Gelukkig heb ik leuk werk nu en ik ga naar school (heb geen computer, dat is een onwerkbare situatie, ik leen de pc van mijn moeder totdat ik geld genoeg heb voor mijn eigen pc). Ik kan wat meer nu en dat is fijn.
Het leven is minder aangenaam soms.
En het zou minder frustrerend zijn als de politici niet zelfgenoegzaam praten over jouw lot (in ieder geval toen ik een kind was, was dat mijn lot). Als zij zeggen 'er is voor iedereen werk', weet je dat ze uit hun nek lopen te @!#. 'een schuld hebben is jouw eigen schuld' is ook zo'n bull kreet.
Een beetje meer compassie graag!! Dat doe ikzelf ook zo veel mogelijk.
Beste Joke, ik wil jouw situatie niet bagatelliseren, maar even wat kanttekingen: hoezo moet een boekwinkel vanwege "politieke redenen" verdwijnen? Met vraag en aanbod heeft de politiek weinig van doen. Verder vind ik dat je wel heel zielig doet over "niet dezelfde vaardigheden ontwikkelen als kinderen van rijke gezinnen". Mijn ouders hebben alleen lagere school, maar waren wel van de oude emancipatoire arbeidersklasse, dus zorgen dat je je hersens gebruikt om verder te komen. Ik heb ook pas fatsoenlijk met vork en mes leren eten toen ik op kamers ging, en ja, allerlei sociale vaardigheden die andere kinderen al vroeg leren kwamen bij mij later, maar dan moet je maar wat harder werken en studeren..
Daarbij denk ik dat de koopkrachtcijfers van het CBS soms wat positief gekleurd zijn, voor meer groepen in de samenleving dan de minima. Veel achteruitgang of kwaliteitsverlies wordt zwaar weggeredeneerd in cijfers, percentages of simpele ontkenningen. Regelmatig wordt met name in de politiek vergeten dat vooruitgang in procenten, absoluut gezien enorme verschillen opleveren en voor laagverdienenden frequent niet meer is dan een schijntje, een schijnvooruitgang. Wordt vergeten dat beschikbaarheid van middelen iets anders is dan ze werkelijk kunnen verkrijgen - en dat strekt ver als het gaat om medicatie of hulpmiddelen bijvoorbeeld. Wordt vergeten dat iets voor de helft of minder compenseren nog steeds een achteruitgang is die opgevangen moet worden. Vooral wordt vergeten dat er mensen achter de nummers zitten.
Een mooi gegeven van Marcel met een veelzeggende grafiek.
Als we spreken over onrendabelen moeten we onderscheid maken tussen onrendabel zijn voor de maatschappij en onrendabel zijn voor de eigen persoon. Wat blijkt dat de "erg rendabelen" voor eigen persoon onrendabel zijn voor de maatschappij. Rendabiliteit van veel opiniemakers, politici. en b.v bankdirecteuren zijn in het geheel niet rendabel voor de maatschappij.
Het probleem van de onrendabelen die Marcel bedoeld wordt nu gepresenteerd als een "eye opener'. Wel dit is het beslist niet. Reeds decenia geleden was het bewustzijn aanwezig dat door de computer en mechanisatie alleen de heel knappe koppen niet onrendabel zouden worden. Het bedrijfsleven wenste toen al niet hiervoor de rekening te betalen en dat kan men ze ook niet kwalijk nemen. De verantwoording voor een mogelijke maatschappij ontwrichting ligt derhalve geheel bij de overheid en politieke leiding. Nu de ontwrichting steeds duidelijker vormen aanneemt, is Marcel de eerste die het boetekleed aantrekt. Leiders van dit land doe iets wat er toe doet. Toon inzicht en daadkracht, laat het land niet verder afglijden. Maak de "erg rendabelen" rendabel voor de maatschappij.
Maak dat de echte maatschappij rendabelen, de werkbeien, niet strijdend ten onder gaan. '
Eigenlijk voor mij wel een eye-opener: De zgn "erg-rendabelen" blijken helemaal niet zo rendabel te zijn.
Beste Jan van Brummen, je zegt: "Een flink percentage van de mensen beschikt over beperkte vaardigheden." En dat vind ik nu een mooie illustratie van de mate waarin onze economie onze normen en waarden aan het bepalen is, en niet andersom... Met "beperkte vaardigheden" doel je niet op motorisch - of anderszins gestoorde mensen, neem ik aan. Daarmee doel je op mensen die vaardigheden bezitten die door de economie als nuttig worden beschouwd op de korte termijn. Jij laat de kwaliteit van de vaardigheid door de economie dicteren.
Eén van de meest ondergewaardeerde vaardigheden is het opvoeden van een kind: moeders krijgen geen salaris, worden door de economie niet gewaardeerd, terwijl ze ongelooflijk belangrijk zijn voor het voortbestaan van die economie. Iet Sist heeft dan ook recht op meer waardering dan ze krijgt van de samenleving. Ook ik en mijn vriendin hebben er bewust voor gekozen dat we er altijd voor ons kind willen zijn: en DAT zou de norm moeten zijn, Wilma, daar krijg je stabielere kinderen en een gezondere samenleving door. Ook daar zouden we onze manier van leven minder door de economie moeten laten voorschrijven...
En overheidsregulering, Jan van Brummen, is een onrealistische wens... Of laat me het anders formuleren: ook de overheid is volledig overgeleverd aan de economie, en de instanties die de economie sturen: de multinationals en de centrale banken. Zij vormen de drie-éénheid die verantwoordelijk is voor de Marcel van Dam besproken problemen. Terwijl ik dit schrijf is Pauw en Witteman net afgelopen, met de heer van Dam als één van de gasten. Jammer genoeg heeft hij zich een beetje laten overrompelen door de staatssecretaris van defensie, maar is er desondanks in geslaagd de belangrijkste cijfers op tafel te leggen; Dank daarvoor!
Ik ben het eens met Marcel van Dam. Een flink percentage van de mensen beschikt over beperkte vaardigheden. Dat zijn kwetsbare mensen en het stelsel van de markteconomie heeft de neiging juist deze mensen te misbruiken. Van Dam heeft daarom gelijk als hij zegt dat Adam Smith ongelijk heeft. Markteconomie pur sang is de jungle, waar ieder voor zich vecht met alle middelen.
Daarom moeten we terug naar meer overheidsregulering. En natuurlijk niet naar allerlei onzinnige reguleringen, maar wel naar regulering, die de kwetsbaren in staat stelt ook deel te hebben aan de gegroeide welvaart. Economische groei en toenemende welvaart moet er zijn voor iedereen en niet alleen voor degenen, die het spel het best kunnen spelen. Ook als de welvaartsgroei voor de meest succesvollen onder ons wordt gehalveerd door correctieve belastingen bijvoorbeeld, blijft er nog genoeg prikkel over om de markteconomie te laten werken. Het verhaal dat dan het talent uit Nederland zou weglopen, een vaak gebruikt argument, is een fabeltje en een drogreden. Het minimumloon moet weer omhoog, de laagste uitkeringen idem: de hoge inkomens mogen best meer worden belast, de lage vennootschapsbelasting in ons land is een gotspe; ook is er geen enkele rechtvaardiging voor ongebreidelde persoonlijke of collectieve bezitstoename, dus financieringsmogelijkheden zijn er genoeg voor een betere verdeling van de welvaart.
Natuurlijk mag daar wat tegenover staan. Aan deze mensen kunnen tal van banen worden geboden, die er nu niet zijn omdat ze "onrendabel" zijn. We hadden die banen al, de zgn. "Melkertbanen". Daar was niets mis mee. Dus politiek, overheid aan de slag er mee!
Ik ben het volledig met je eens.
Allen de Melkertbanen waren een gotspe.
Geen van de mensen die daar gebruik van Moesten maken heeft ooit een vatse aanstelling gekregen of een betere vergoeding/loon.
Dit is he land waar de werkgever bepaald of er kluiven over de schutting Mogen worden gegooid. En Als je er een krijgt toegeworpen moet je wel eerst hun kunstjes nadoen, braaf zitten en pootje geven.
Anders ben je een uitvreter...
Exact Jan! Precies hoe jij het zegt. Maar ja, er blijven mensen roepen dat er "werk zat is" voor iedereen die wil, zoals Wilma in reactie op mijn eerste bijdrage hier. Dat het alleen maar een kwestie is van "je eigen verantwoordelijkheid nemen". Ik zal je eerlijk zeggen, de familie van mijn vriend praatte ook altijd zo. Tot het mijn vriend ook overkwam. Een jaar lang werkloos, niet op zijn eigen niveau aan het werk, maar op een lager niveau ook niet aangenomen worden "omdat je zoveel meer in je mars hebt". Nou, die zijn hier ook weer van teruggekomen. Je weet het pas tot het je overkomt. Gelukkig is hij uiteindelijk wel degeljik *rendabel* gebleken. Maar ik beschouw ons als "bofferds", omdat ik zo vaak heb meegemaakt en om me heen gezien dat het beslist ook heel fout kan aflopen...
kijk trouwens nou eens goed naar die grafiek mensen, hoe duidelijk wil je het hebben? De armeren hebben gewoon niet gedeeld in de groei van de economie, en zijn verder en verder in een isolement gekomen, voedselbanken en echte armoede tot gevolg.
En wat zijn nou de gevolgen van dit gebrek aan koopkracht bij de minima? Juist, een MKB die zijn volledige bloei niet kan bereiken. Koopkracht = geld dat rolt, en dan vooràl dat van de armeren. Het geld van de rijkeren gaat in de regel rechtstreeks naar het buitenland in dure reizen, of naar schimmige bankrekeningen of beleggingsfondsen. (verdampt, weet u nog wel?)
Als je de economie ècht wil stimuleren, dan zorg je dat de onderklasse iets te besteden heeft. En wie niet wil werken terwijl hij het wel kàn, of zich niet wil laten scholen terwijl hij het wel kan, natuurlijk, áánpakken! Korten op die uitkering! Maar scheid hierbij alsjeblieft de niet-willenden van de niet-kunnenden!
Het spijt me wel mensen, maar de grafiek laat niet alleen een landelijke, maar een globale ontwikkeling zien. Er is, met andere woorden, geen enkel punt op Aarde of in de geschiedenis aan te wijzen waar de welvaart van de bovenlaag niet exponentieel sneller groeide dan die van de minima. Economische groei, nogmaals, IS er alleen voor de kapitalist in een kapitalistische economie.
Jullie zullen echt moeten stoppen met dat blinde geloof dat het überhaupt MOGELIJK zou zijn de taart eerlijker te verdelen zolang de economie wordt aangedreven door winst en schaarste. Echt, als ik het mijn zoon van 12 uitleg, snapt hij het ook. NERGENS ter wereld groeit de economie net zo hard voor de armen als voor de rijken. OVERAL wordt de kloof tussen arm en rijk groter, synchroon met het groeien van de beursindexen.
Na de Tsunami gebeurde er iets opmerkelijks. Althans, opmerkelijk als je nog steeds gelooft dat een groeiende economie gepaard zou gaan met een meer tevreden volk. Een paar dagen na de ramp, die ontelbare mensenlevens ruïneerde, stonden de beursindexen van alle getroffen landen die een beursindex hebben op historische HOOGTEPUNTEN... Nu kun je dat heel rationeel weg verklaren door te zeggen: "geen wonder! met al die heropbouwcontracten enzo..." Maar feit blijft: economische voorspoed gaat gepaard met misère voor het gewone en het arme volk.
Wanneer gaat links progressief Nederland nu eindelijk inzien dat het "beteugelen" van het kapitalisme een verloren strijd is die we al een eeuw aan het verliezen zijn... Ontwaakt alstublieft...
Prikkende titel. Goed bedacht. Volgens het boekje. Het zou de strenge schoolmeester Van Dam oneigen zijn als een dergelijk woord ontbreken zou. Gelukkig is het maar een politieke moraal die erachter schuil gaat, en niet die van een vrije geest.
"Freedom" is een woord waarmee je in de VS wordt doodgegooid. De beste vertaling zou zijn "Vrij dom". Als je ziet hoeveel miljoenen mensen in de VS alle vrijheid ontnomen is omdat ze buiten eigen schuld gewoon wat pech in hun leven hebben gekregen. Bedelend en zwervend, soms kreperend in een oude auto tijdens een koude winternacht omdat ze al langer dakloos zijn. Mannen, vrouwen en kinderen treft dit lot.
Stel je maar eens voor hoe je je zou voelen als je zelf met een wat te laag IQ op de wereld zou zijn gekomen, of met een chronische ziekte. Allemaal redenen om in een "vrije maatschappij" niet meer mee te mogen tellen. Je leven door anderen als waardeloos zou worden ingeschat. Eigen schuld, dikke bult???
"Er is niets mis mee om mensen te stimuleren aan het arbeidsproces deel te nemen." Hmmm... Ooit werkte 40% van de beroepsbevolking in de agrarische sector. Nu is dat nog een procent of 3. Ooit werkte 30% van de beroepsbevolking in de industriële productiesector. Nu is dat een procent of 6. De rest, bijna 80% van de beroepsbevolking werkt nu in de dienstverlening; en ook die tak van arbeid wordt in ras tempo geautomatiseerd (voice response systemen als telefonist, zelf grootschalig wetenschappelijk onderzoek wordt geautomatiseerd).
Hierboven heb ik in een notendop de opkomst van onze welvaart beschreven. Dit heeft ertoe geleid dat we tijd over hebben voor kunst, wetenschap, hobbys, vakanties, de 8-urige werkdag etc... Steigende welvaart gaat hand in hand met culturele en wetenschappelijke progressie, en ook met lagere geboortecijfers: wil je de "overbevolking" een halt toe roepen, is er geen beter middel dan de derde wereld welvarend maken.
Maar wat ik ermee wil zeggen is dat het simpelweg TEGENNATUURLIJK is de nadruk te blijven leggen op arbeidsparticipatie; er IS gewoon veel minder werk te doen dan vroeger en het is een ontkenning van de vooruitgang als je steeds grotere en steeds meer bevolkingsgroepen dwingt aan het arbeidsproces deel te nemen.
Maar ja, de kapitalistische economie EIST dat we dat wel doen: zonder werk geen inkomen, zonder inkomen geen consumptie, zonder consumptie geen economische "voorspoed" (groei dus). En ook van Dam blijft steken in de mogelijkheden die deze tegennatuurlijke economie biedt. Ik dacht dat Joop.nl er was voor PROGRESSIEVE ideeën...
Natuurlijk ben ik het grotendeels met van Dam eens; ik ben één van zijn bewonderaars. Maar hier schetst hij mijns inziens heel mooi het dilemma van links progressief Nederland; hij ziet drommels goed dat diezelfde economie verantwoordelijk is voor de groeiende kloof tussen arm en rijk, maar kan die economie toch niet de rug toekeren.
Helemaal mee eens. Ook Marcel kijkt niet buiten het huidig economisch systeem.
Dit systeem dwingt ons te groeien, en dwingt ons steeds meer te consumeren. Om te kunnen consumeren, verrichten wij allerlei flutwerk, dat wel heel erg afstaat van voorzien in behoeftes als wonen, kleding, voeding, lichamelijke en geestelijke gezondheidszorg.
Ons huidig "vrije" economische systeem dwingt ons nu nog langer gezond te blijven, zodat we nog twee jaar langer kunnen doorwerken om .......... nog meer te kunnen funshoppen en gadgets te verzamelen. Je zou er depressief van worden.
Ik ben het wel eens met je commentaar, en ik zou er niet verbaasd over zijn als Marcel van Dam dat ook zou vinden. Maar als hij de totale zinloosheid van ons huidige systeem waarin mensen bedolven worden onder reclame opdat ze maar alsjeblieft allerlei rommel aanschaffen die ze zonder die reclame nooit zouden kopen waardoor mensen zo idioot lang moeten werken dat er van een redelijk onbezorgd leven zoals dat zou kunnen geen sprake meer is, en bovendien in record tempo ons milieu tot op de grond toe afgebrand wordt ook nog eens in dit verhaal zou proberen mee te nemen dat zou hij zijn doel, het stoppen van de groei van het aantal mensen dat onder de armoedegrens terecht komt ver voorbij schieten.
We zitten nu eenmaal in een overgecommercialiseerd land waarin commerciële media en rechtse partijen "das gesunde Volksempfinden" representeren. Mensen zouals jij en ik zijn al decennia geleden als "geitenwollensokkentypes" afgeserveerd. We zullen eerst een totale ineenstorting van de manier waarop we nu leven en verkwisten moeten meemaken voordat de meerderheid van onze burgerij tot de omtdekking komt dat we al heel veel jaren op een totaal verkeerde weg zijn. Ik ben alleen wel bang dat de schade tegen die tijd onherstelbaar zal zijn.
Wat je dus ziet is dat het PvdA/VVD kabinetten met PvdA desastreus waren voor de minima. Hier zien we het verschijnsel dat ?linkse? leiders een rechts beleid kunnen uitvoeren en rechtse kabinetten er veel voorzichtiger mee zijn. Nixon beeindigde de Vietman oorlog, de Gaule de koloniale oorlog in NoordAfrika en Reagan de koude oorlog terwijl de sociale Johnson de oorlog in Vietnam uitbreidde. En was het kinderwetje van van Houten niet uit liberale hoek? En wie had ooit gedacht dat onder onze rechtse regering de geneesmiddelengraaierij aangepakt zou gaan worden?
Een beetje wishful thinking ... ik woonde in de VS toen Nixon "de oorlog beëindigde". En ik garandeer je dat dat absoluut niet zijn bedoeling was. Maar Amerikaanse troepen hadden zoveel misdaden in Vietnam uitgevoerd dat alle steun in de VS bevolking kwijtgespeeld was. De laatste Amerikanen zijn er letterlijk uitgesmeten of herinner je je de beelden niet van die helicopters op de Amerikaanse ambassade in Saigon? Een overhaaste en totaal onvoorbereide vlucht was het.
En terecht, de VS gooide meer bommen op Vietnam dan er tijdens de hele Tweede Wereldoorlog zijn gegooid, ze verwoestten grote delen van het land met chemische wapens als Agent Orange en napalm (daar waren de misdaden van Saddam Hoessein twee decennia later maar heel klein bier bij vergeleken), enzovoorts enzovoorts. Nee, Nixon beëindigde niets behalve zijn eigen malafide regime, de Vietnamezen beëindigden de oorlog door hem en daamee hun eigen vrijheid te winnen.
Precies meneer van Dam, laten we weer inzetten op "iedereen aan het werk", zo veel mogelijk! Mensen die willen en kùnnen werken moeten gewoon aan werk geholpen kunnen worden. En dan niet van die halfzachte subsidiebaantjes die na een jaar weer ophouden, nee gewoon, werk. Zodat niemand zich meer buitengesloten hoeft te voelen van de maatschappij. En wie weet krijg je van dit type "gecreëerde banen" op den duur een werkomgeving die ook echt *functioneert* en zichzelf kan bedruipen.
En, laten we het werk ook vooral beter verdelen. Geef zorgende ouders van schoolgaande kinderen die éérst ouder willen zijn en dan pas werknemer, de kans om alleen tijdens schooltijden te werken, waarbij je de middaguren opvult met scholieren, studenten, ouderen, mensen die liever wat later gaan werken. Ga eens uit van de wensen van de werknémer in plaats van altijd van de werkgever, die steeds flexibiliteit *eist* maar hem nooit gééft... of hooguit aan de werknemer die al bij hem in dienst wàs. Er moeten *juist voor bijstandsmoeders en herintredende ouders na de kleutertijd, ouderbanen worden gecreëerd! En verruimde thuisstudiemogelijkheden voor zorgende ouders met kinderen die nog niet op school zitten.
Zie hiervoor a.u.b. http://ouderbanen.nl
Hoezo moeten mensen aan het werk geholpen worden? Ik ben het daar niet mee eens. Iedereen heeft zelf ook een verantwoordelijkheid. Als je echt wilt dan is er werk. In de zorg springen ze om mensen, krijg je vaak nog een interne opleiding ook. In de schoonmaak idem. Als iedereen eens ophoudt met banen te weigeren omdat ze niet bij hun opleiding passen maar gewoon aan het werk gaat. Mijn kind moest ook naar oma en de opvang omdat ik moest werken en hij is daar niet slechter van geworden. Ooit riep in het lagerhuis een bijstandmoeder: "Ik heb het recht om bij mijn kind te zijn". Ik denk dat het kind liever gewoon een moeder heeft die werkt en die wel normale cadeaus kan kopen en normale kleding i.p.v. een moeder die in een of andere uitkering zit waardoor er nooit iets kan thuis. Als je niet kan werken dan moet je een behoorlijke uitkering krijgen maar als je maar enigszins kan doe het dan. Ga kantoren schoon houden, zorg dat je je eigen broek ophoudt. Daar is de overheid echt niet voor nodig. Als vrouw moet je zowiezo zelfstandig kunnen functioneren en niet afhankelijk zijn van wie dan ook.
Wilma,
Hou es op te denken dat er altijd voor iedereen werk is. Dat is misschien toevallig bij jou zo, òf je hebt veel geluk gehad. Toen ik er alleen voor kwam te staan met mijn schoolgaanden kinderen heb ik na óveral gezocht te hebben (vroeger ook ondanks VWO-niveau gewoon schoonmaak gedaan maar daartoe fysiek niet meer in staat door symfysiolyse), door goed opletten een baan gevonden in de verpleging: Opleiding + Zorg, exact wat je zegt. Jaar theorie met hoge cijfers afgerond, een leuk begin van de stage: Prima contacten met collega's, patienten en leidinggevenden. Het was moeilijk om mijn nog jonge dochtertje om 6 uur al uit bed te helpen en hen alleen naar school te laten gaan, maar er was geen keus: Om 7 uur begon de vroege dienst en dat was voor mij een half uur rijden. Voor de late diensten (waarbij mijn kinderen dan opgevangen moesten worden) was buitenschoolse opvang nodig.
En guess what? De bijdrage die *ik* moest betalen met mijn inkomen van 850 (!) euro per maand was maar 22 euro, maar de werkgever betaalde maar liefst 800 euro !! aan de BSO voor mijn kinderen. En wat dacht je wat ?? Binnen een maand werd ik op straat gezet, "zonder opgaaf van redenen". Tsja, voor mij met mijn kids wel DRIE zeventienjarigen in de opleiding. Mijn directe chef had ook tranen in haar ogen toen ze mij wanhopig in tranen zag uitbarsten:
Zonder deze baan zou ik nl. alles gaan kwijtraken, het huis (eigen huis) dat ik nu juist voor mijn kinderen had willen behouden). Ik weet zeker dat zij me niet had willen ontslaan, maar ze had geen keus: Ze zat net zelf vlak voor haar pensioen, en werd vast ook in de tang gehouden op die manier, door háár baas, die mij koud en hard de deur wees. Toen ik aandrong om mij te vertellen wat ik dan in godsnaam verkeerd had gedaan, kreeg ik te horen "euh euh... nou je had de wc gepoetst zonder handschoenen aan, bij voorbeeld". (en let wel, dit was MBO-4 niveau he!)
Jij hebt makkelijk praten gehad, dat jij nog een oma had die de kinderen kon opvangen. Ik heb geen moeder en schoonmoeder meer. En jouw werkgever ging blijkbaar *niet stuiteren van de hoge kosten voor kinderopvang, nou PROFICIAT !!!
Dat je thuis wil blijven als je kinderen nog niet op school zitten, daar lijkt me *niets* mis mee, integendeel, de eerste drie jaar zijn essentieel voor de binding met hun ouders. En ja, ik dacht ook zoals jij toen ik de eerste keer zwanger was; Ik zou mijn HBO opleiding afmaken en mijn man zou vooral de thuiszorger worden. Alles liep anders, mijn kindje bleek ziek en overleed na drie maanden. Nou ik verzeker je, als je dat overkomt dan WIL je wel elke minuut meemaken van de kinderen die je daarna dan nog mag krijgen!
Maar ik stond ook te popelen toen de jongste 4 werd om weer aan de slag te gaan, liefst in de ochtenden maar in ieder geval tijdens schooltijden. Ik was toen nog getrouwd dus die luxe van keuze had ik toen nog. Maar nooit meer vast werk gevonden. âveral gesolliciteerd, zelfs bij een opleiding voor fabrieksmedewerker, buschauffeur, taxichauffeur, inpakwerk op de veiling, NIETS NIETS NIETS... ook niet toen ik al lang geen 'eisen' meer stelde aan werktijden omdat ik geen keuze had. Ook niet toen ik besloot mijn kinderen dan in godsnaam maar alleen thuis te laten middagen en avonden. En tot op de dag van vandaag, nu mijn dochter 13 is, niets meer gevonden.
Dus beste Wilma, walk a mile in my shoes. En hou es op met mensen te veroordelen en te denken dat iedereen wel werk kan vinden als die maar WIL. Ik ben ZZP-er geworden, tegen wil en dank, en ook daarin niet erg succesvol door de huidige markt en mijn onvermogen de acquisiteren. En ik ben het hartgrondig ZAT dat mensen maar blijven roepen dat er best werk is "als je maar wil". In het vrijwillgerswerk zie ik hoe mensen gedrild worden met sollicitatietrainingen en sociale vaardighedentrainingen. Daar wordt *bendes* geld in gestoken, en aan het eind van het verhaal is er voor al deze mensen, en aan hèn ligt het meestal niet want die vaardigheden hebben ze meestal al lang (!) domwege GEEN werk! Een medewerkster van het UWV die mijn brieven zag zei eens "ik zou jou meteen aannemen, met deze brieven"... maar mooi niks.
Ik koos ooit voor mijn kinderen toen ze klein waren, en als dank kan ik nu niet meer voor ze zorgen. Fijn he, lucky Wilma.
Marcel van Dam heeft gelijk als hij zegt dat veel mensen door
dit neoliberale systeem in ernstige moeilijkheden komen.
De hoofdreden is dat mensen er alleen voor staan terwijl alles aan de markt ten grabbel wordt gegeven, mensen worden tegen elkaar opgezet, mensenrechten worden opzij geschoven voor privebezit, alles alleen maar doen om grote winst te behalen, verzekeraars die op de stoel van de rechter, politie, dokter gaan zitten met alle problemen van dien en ook niet te vergeten bedrijven die veel te weinig
belasting betalen om maar zo hoog mogelijke winst te behalen.
Het neoliberale beleid levert versnippering op wat het bedrijfsleven en de machthebbers goed uitkomt want er mag geen cent bij hun weglekken.
Die versnippering is heel gevaarlijk want het zorgt ervoor
dat mensen elkaar niet meer zien staan en dat er steeds meer mensen ontsporen zonder enig uitzicht op hulp.
(te kostbaar door de huidige zorgvorm, marktwerking, epd, dbc, enz)
Laten we nu niet gaan zeuren over communisme want toen
de landen met dit systeem met de billen bloot moesten waren
er ook elites die zichzelf extreem hadden verrijkt.
Dat communisme is niets meer dan een vernislaagje over een
nog vervelender soort van kapitalisme.
Neoliberalisme of kapitalisme zo je wilt is op extreme tegenstellingen gebaseerd en die tegenstellingen gaan gepaart met de afbraak van vele voorzieningen die van iedereen zijn zoals bv sociale voorzieningen en zorg.
Willen we uit de problemen komen dan moet er een systeem
op menselijke maat komen ipv van autoritair en repressief.
Een politiestaat met geweld en uitsluiting is dan ook uit den boze.
Ik denk dan ook dat een basisinkomen en er naast mogen werken voor iedere burger een stuk minder problemen geeft
dan het zo te laten als het is er is geld zat het is een kwestie
van goed verdelen immers hoe minder mensen er moeten stelen om te kunnen wonen en eten hoe beter het is.
De kwaliteit van een land kan je afmeten aan hoe ze met de
onderkant (onrendabelen) omgaat.
Dat gezeur over kapitalisme is de natuurlijke orde of norm
is echt flauwekul want in de natuur komt alles naast elkaar voor en bovendien gaat overleven beter als je met meer bent omdat je in je eentje zeer kwetsbaar bent.
Het valt me op dat veel mensen denken dat de voortdurende afbraak van de verzorgingsstaat alleen "de onderkant" en "de laagopgeleiden" zal raken, terwijl de hoogopgeleiden gedurende hun hele leven de eigen broekriem wel kunnen ophouden. Volgens mij geldt dit in werkelijkheid alleen voor de hele succesvolle ondernemers en creatieven, en de top in het bedrijfsleven en overheid (de 10% uit de grafiek dus).
Iedereen kan te maken krijgen met tegenslag in het leven. Je kan ziek worden, een ongeluk krijgen, je baan en vaardigheden kunnen op je vijftigste overbodig worden enzovoort. Overschat jezelf niet, iedereen kan onrendabel worden!
Vraag je eens eerlijk af of je nou echt zo intelligent, creatief, en talentvol bent dat je je in iedere omstandigheid zelf zal kunnen redden...
En wie denkt dat hij zichzelf wel kan verzekeren tegen financieel onheil, zodat de onrendabelen niet mee kunnen "profiteren", moet eens kijken naar de miljoenen gezinnen in de VS waar beide hoogopgeleide partners zich echt helemaal krom moeten werken om de inkomensverzekering, de ziektekostenverzekering en de studie van de kinderen te kunnen betalen.
Een kleine zelfstandig ondernemer of zzp-er is in Nederland ook vele honderden euros per maand kwijt aan een een karige inkomensverzekering als ze het al kunnen betalen.
Collectieve verzekeringen en voorzieningen zijn het uiteindelijk het goedkoopst en het eerlijkst, omdat de risicos over zoveel mogelijk mensen gespreid worden.
De noordwest-europese verzorgingsstaten scoren in vergelijkende onderzoeken naar tevredenheid en geluksgevoel keer op keer het hoogst van de wereld, en dat komt door sociale zekerheid en sociale rechtvaardigheid.
Ik ben het helemaal met je eens. Doordat de vlakken ingevuld zijn ziet men het misschien niet maar het dunne oranje lijntje is de koopkrachtontwikkeling van de minima en de blauwe lijn is de koopkrachtontwikkeling van de rijken van Nederland. Daar zit een zeer scheve verhouding in waar Marcel van Dam terecht tegen protesteerd. Dit is wat maakt dat Nederland zo boos is. Topbestuurders strijken topsalarissen op met kapitale bonussen en de gewone werkende massa wordt verteld dat loonmatiging de oplossing is voor alles. Het is toch niet te geloven dat managers er in de afgelopen tien jaar gemiddeld 10 tot 15% aan bonussen per jaar opstrijken naast hun gemiddeld 5 tot 10% salarisstijging terwijl de gemiddelde werknemer er in 8 van de 10 jaar tevreden mee moest zijn als hij de inflatie gecompenseerd kreeg en de overige twee jaar een miezerige 3% gepresenteerd kreeg. Ik vind het een schande dat dit zo gegaan is en zal blijven gaan de komende jaren. Lang leve de marktwerking,hoezee. Het liberale gedachtengoed is zo fijn, mensen z ijn geen mensen meer maar finaciele kostenposten. Waar komt toch de boosheid van Nederland vandaan? De VVD heeft onze gulden verkwanseld voor de Euro en sindsdien heeft de helft van het land moeite om rond te komen. Ik werk keihard en heb nog nooit een uitkering gehad maar ik ben wel elke maand bezig om de eindjes aan elkaar te knopen. En iedereen die denkt dat Wilders dit gaat oplossen is echt gek want die is voor nog veel meer marktwerking,net als Pechtold trouwens. Als de welvaart niet eerlijker verdeeld wordt dan komt dat ooit tot een uitbarsting. Dit systeem is niet langer vol te houden. De graaiers aan de top zullen hier rekening mee moeten houden.
Net zo als je rijkdom verdeelt, zo verdeel je armoede.
Het punt is dat men blijft strijden POLITIEK over wat in dit verband dan sociaal rechtvaardig is.
Linkse politiek legt nadrukkelijk in het zoeken naar de politieke balans: individuele vrijheid/sociale gerechtigheid, de nadruk op het tweede.
Miljoenen mensen sterven van de honger en gebrek aan gangbare medicijnen én thans leven volgens de FAO-norm 1 miljard mensen onder de armoedegrens.
"Ja, ja, mijn heeft toch de vrijheid om onder de brug te slapen", dat was een klassiek antwoord op de opmerking, dat iemand vooral vrij moe(s)t zijn.
Dat strijden om die belans, dat vindt plaats in onze politieke democratie.
Zonder economische politiek, dat wil zeggen het geheel van regeling dat een overheid inzake de economie treft, was het gebleven zoals het was: 'een dubbeltje wordt nooit een kwartje.
Gelukkig kwam er een economische politiek.
Wie in economische termen niet of minder rendabel is of kan zijn kan op maatschappelijk gebied wel super rendabel zijn en daardoor indirekt ook weer economisch rendabel. Waar zouden we blijven als al die mensen, die niet meer in het arbeidsproces (kunnen)participeren zich niet meer bekommeren over hun medemensen (mantelzorg,vrijwilligerswerk,kinderopvang etc. etc.)
De tijd dat wij op deze superplaneet mogen vertoeven zou voor iedereen gepaard moeten gaan met een goed leven en in ieder geval een redelijk bestaansminimum. Dat materiële rijkdom geen synomiem voor geluk is zien we elke dag om ons heen.
Dat de rijken steeds rijker worden en de armen armer of hooguit gelijk blijven zien we fraai in de grafiek. Eigenlijk is het een slecht rapportcijfer voor de achtereenvolgende regeringen sinds het toenmalige kabinet Den Uyl.
Want al hun fraaie woorden (lees er de troonredes van de afgelopen 30 jaar maar eens op na) ten spijt hebben ze eigenlijk een wanprestatie geleverd.
Wordt het beter? Ik vrees van niet gelet op de enorme ombuigingen die voor de deur staan. Laten we alleen hopen dat nu eens echt de sterkste schouders de zwaarste lasten gaan dragen. De grafiek toont aan dat ze dat uitstekend kunnen hebben. Hun rentabiliteit kan best flink lager , zonder dat ze ook maar iets tekort zullen komen en het maatschappelijk rendement zal met sprongen omhoog gaan.
Rendabel dus.
Quote: "Laten we alleen hopen dat nu eens echt de sterkste schouders de zwaarste lasten gaan dragen.".
De sterkste schouders dragen al lang de zwaarste lasten. Een progressief belastingstelsel noemen ze dat.
Ik herinner me een onderzoek waaruit bleek dat van de miljonairs in dit land 80% geen of nauwelijks belasting betaalt, door fiscale constructies. Het toptarief bedraagt in Nederland 52% en dat betekent bij inkomens vanaf ca 60000 Euro dat men nog 48.000 euro overhoudt van ieder ton die zij meer verdienen.
En dan al die zwaar overbetaalde europeesche ambtenaren en poltici die geen belasting behoeven af te dragen. Nee het fiscale systeem kan nog best eerlijker.
Neoliberalisme en kapitalisme zijn springlevend. En gelukkig maar. Want armoede kun je niet verdelen, rijkdom wel. Dat is voor iedereen uiteindelijk beter. Daar is bijna iedereen het wel over eens. Ook ter rechter zijde van het politieke spectrum wordt er doorgaans zo over gedacht.
Maar wat een rechtvaardige verdeling is, daarover verschillen de meningen. Links roept al heel snel: dat is niet sociaal, dat is geen solidariteit. Maar volgens mij moet solidariteit van twee kanten komen. Blijven roepen dat je meer wilt lijkt me niet rechtvaardig. Wat rechtvaardig is is arbitrair, maar ik neem het standpunt in dat ik genoeg belasting betaal. Genoeg vanuit mijn perspectief, en genoeg voor vanuit het perspectief van de mensen die het (het meest) nodig hebben.
De armen in NL gaan niet dood van de honger, ze kunnen naar school, ze hebben een platte televisie, etc. Er is een bescheiden maatschappelijk tweedeling, en wat mij betreft is die meer dan acceptabel van omvang.
Werken moet lonen.
Wat een drogredenen.
Ga naar school man.
Zo Joop, dank voor joúw goed onderbouwde en intellectueel stimulerende reactie.
Kapitalisme is inderdaad populair, en gelukkig maar. Dan boedoel ik niet het overheidsgestuurde kapitalisme, maar laissez faire kapitalisme.
Sociaal zijn is niet afpakken van anderen waarvan jij vind dat je er recht op hebt, imo is dat gewoon verkapte diefstal.
Sociaal zijn is vrijgevigheid en liefdadigheid, vanuit vrije wil in plaats van coercie.
Hallo John,
Een inburgeringscursus? Iets voor jou?
"Een platte televisie" - dat hoor ik wel vaker van mensen die zelf een muurscherm hebben.
Ik vind dat een uit zijn verband getrokken term. Jij werkt dus jij mag een muurscherm. Hij werkt niet dus hij mag geen platte televisie.
Jouw televisie gaat stuk dus jij mag wel muurscherm kopen, zijn televisie gaat stuk en hij mag geen platte tv kopen.
Want wat kosten die platte dingen vandaag de dag? Kan je trouwens nog wel ergens een ouderwetse tv kopen en dan liefst zwart/wit want dat is helemaal een teken van armoe? Of juist weer trendy.
Ik vind die "platte televisie" uitdrukking zo'n vreselijk drogreden om af te geven op mensen die het minder hebben (dan jij). Het klinkt zo afgunstig en zo niemand iets gunnen. En het is ook zoooo jaren negentig.
Jaja, je hebt gelijk, hadden al die mensen met een lichamelijke of geestelijke handicap maar gezond op de wereld moeten komen. Da's toch zeker hun eigen schuld? Moeten ze maar voor boeten! Gelijk heb je.
wie denkt dat je armoede kan oplossen door middel van de overheid moet toch zichzelf eens nalaten kijken
de overheid kan compenseren maar niet oplossen
een werknemer of zelfstandige is een netto belastingbetaler die heb je nodig
Laten we eerst maar eens beginnen bij het zogenaamde "flex-werken", uitentreuren gepropageerd en gestimuleerd door minister Donner van het CDA.
Vooral jongeren en werkelozen zijn daar de dupe van en die hebben het al niet breed. Nooit weten als je contract afloopt of je weer een baan zult vinden, is fnuikend voor een loopbaan maar vooral voor de geestesgesteldheid van mensen.
Er zijn bedrijven die voornamelijk kortlopende contracten afsluiten. Beval je niet mag je na je eerste contractperiode van drie tot zes maanden weer weg, beval je dan buiten ze je nog twee contractperioden uit en lozen ze je alsnog om de volgende goedkope contractant te strikken.
Die dus niet de mogelijkheid heeft om zijn/haar inkomen te doen groeien. Word je "te oud" en dus verhoudingsgewijs te duur, dan willen ze je al niet eens meer oproepen voor een sollicitatiegesprek.
Ik kan me voorstellen dat na de zoveelste afloop van een tijdelijk contract en het zoveelste moeizaam gevonden baantje daarin, je er een beetje met de pet naar wil gooien omdat de motivatie niet meer opgebracht kan worden. Je raakt uitgeblust en depressief, je voelt je ongewenst en eenzaam. Er zijn er maar weinig die de tering voldoende naar de nering kunnen zetten, dat ze zich goed en gezond ene tevreden blijven voelen.
De onzekerheid van een zwaar afgezwakt sociaal bestaan maakt dat mensen hard en bitter worden. Die tendens zie je overal om je heen en zal naar gelang de sociale zekerheid nog zwakker wordt, toenemen.
Sociale zekerheid bestaat niet alleen uit een fatsoenlijke uitkering bij werkeloosheid of na een (bedrijfs)ongeval of ziekte, het bestaat ook uit o.a. een goed zorgstelsel, goede en betaalbare scholing, voldoende goede stageplekken voor jongeren, betaalbare en goede huisvesting, leefbare woonomgeving, je veilig en gewenst voelen in de maatschappij.
Maar het bestaat vooral uit een betrouwbare, vooruitziende en sociale (sociaal hoeft niet per se links te zijn) regering die oog heeft voor de belangen van rijk en arm, man en vrouw, jong en oud, werkgever of werknemer, zelfstandige of uitkeringsgerechtigde.
En niet een regering die alleen oog heeft voor het heilig zelfbelang, en een plaatsje in het "regeringsblaadje", met een eervolle vermelding wegens stug doorgedrukte plannen, ondanks een grote sociale onrust. Maar een regering met oog voor ieders belang. Dat verdienen we allemaal.
Het is een begin, nou de rest nog.
Quote M. van Dam: "De recente kredietcrisis heeft het neoliberalisme inmiddels flink onderuitgehaald".
Dat hoor ik vaker. Maar het klopt niet. Het kapitalisme heeft voor een enorme welvaart gezorgd, óók voor de 'onderkant van de samenleving'. Één recessie, die nu overigens alweer ten einde lijkt te zijn, is geen reden het hele systeem bij het grof vuil te zetten.
Experimenten met socialisme en communisme, hoewel geboren uit idealisme, hebben geleid tot dicatuur. Mijn tweejarige dochter pakt speelgoed af van m'n éénjarige zoon en blèrt "mijn"! De mens is van nature kapitalistisch. Voor sommigen misschien een vervelende conclusie, maar het is niet anders. Het kapitalisme is het minst slechte systeem dat we hebben.
Geweldig! Het peuter gedrag van je kind als norm nemen voor de morele graadmeter.Fantastisch!
Ben je van plan je peuter verder op te voeden?
Waar sta jij zelf? Op dat niveau of ergens anders?
Zjen,
Ik geef aan dat kapitalisme niet tegennatuurlijk is. Dat wil niet zeggen dat dochterlief opgevoed wordt met het idee dat zorg voor een ander onbelangrijk is. Integendeel.
Graag hoor ik nog van je of je het met me eens bent dat het kapitalisme het minst slechte systeem is dat we tot nu toe hebben uitgeprobeerd.
Dan ge ik nu weer aan het werk (voor om 52% van mijn tijd om inkomen te kunnen afdragen aan de 'onrendabelen').
Jawel Kees, dochterlief wordt (vast niet door jou) in deze kapitalistische maatschappij klaargestoomd om een goede consument te worden, met de daarvoor benodigde hebzucht, egoïsme en angst datgene verworven weer kwijt te raken. Het kapitalisme valt en staat namelijk bij een zo ongebreideld mogelijke consumptie. De term consument (consumer) te gebruiken in plaats van inwoner (citizen) is ook (bewust) ingezet in het prille begin van het Kapitalisme. Angst doet consumeren. Vandaar al dat geblaat over slechteriken die van je af willen pikken ;-) Check het verhaal van Bernice, neef van Freud die met zijn gedachtegoed in dienst van de Amerikaanse overheid marketing heeft uitgevonden. Interessante kost. Sellaint: Speer heeft destijds Hilter aan de macht geholpen, met het boek van Bernice.
Overigens: zou een overgroot deel van die 52% van dat wat jij afdraagt niet gaan naar..... het wegennet, de gezondheidszorg (deels noodzakelijk om al die mensen met longaandoeningen, veroorzaakt door al wat op het wegennet rijdt), de politie, het leger en niet te vergeten het koningshuis gaan?
respect!
Beste Sam, je gaat voorbij aan het feit dat het kapitalisme ons allemaal, dus ook de minder bedeelden, een enorme welvaart heeft verschaft. En er is een directe correlatie tussen welvaart en geluk. In Nederland hoeft niemand honger te lijden, om maar eens iets te noemen. Natuurlijk heeft het kapitalisme ook zijn kwalijke uitwassen, zoals de graaiers. Daar moet uiteraard wel tegen worden opgetreden, zeker waar het fraude betreft. In Amerika draaien frauderende graaiers zelfs de bak in, daar kunnen we hier nog iets van leren.
Mijn 52% belasting wordt gelukkig ook aan belangrijke zaken besteed. Maar wanneer ik 's ochtends vanuit de auto die dure nieuwe hoogbouw in Den Haag zie, vol met beleidsambtenaren en externe adviseurs, denk ik toch 'kan dat nou niet wat minder?'. Om over de bijna 1 miljard voor de publieke omroep nog maar te zwijgen, maar ik dwaal nu af geloof ik.
Hoe kom je erbij da de minder bedeelden een enorme welvaart hebben gekregen?Het enige wat de dubieuze geldverstrekkers zoals de DSB ze gegeven hebben is *schulden* waar ze alleen maar verder van in de ellende komen...
Ga eens kijken in de keukenkastjes van een achterstandswijk, of je daar zou willen eten...
Beste Ernst,
Ik leef ook van een WAO-uitkering, je mag een keer bij me komen eten. En in mijn keukenkastjes kijken. Jammer dat ik er geen foto van bij kan plaatsen, anders zou ik het laten zien. Ook al heb ik dan minder te besteden dan Gerrit Zalm, mijn kasten zijn schoon.
Jannie
Hi Kees,
Ik persoonlijk heb de overtuiging dat met het vallen van de Muur 20 jaar geleden en het uiteen vallen van de Sovjet staten het kapitalisme zijn tegenhanger kwijt is geraakt.
Ik zie het beeld voor me van een wip of een balans die zichzelf in evenwicht houdt, niet statisch maar dynamisch.
Als de ene kant van de wip plotseling leeg is dan klapt de andere kant hard omlaag. Weet je nog hoe dat voelde.
Nu het Russische communisme weg gevallen is en het Aziatische communisme persoonlijk winst maken accepteert is de tegenhanger van het kapitalisme verdwenen en klappen we hard naar beneden en dat doet pijn.
Er is een nieuwe/ oude? tegenhanger nodig..
Ik voorspel voor komend voorjaar een revolutie als tegenhanger.
Hoe zie jij dat ?
Ik niet. Als jij er met mijn auto vandoor gaat roep ik ook 'MIJN'!
Oké, niet helemaal. Ik heb inderdaad opvoeding gehad. Waarschijnlijk wordt het "hé kljo, waar ga je met MIJN auto naar toe?" De strekking is overigens dezelfde.
Samenleven doe je niet alleen.
Delen moet je leren. Desnoods met dwang.
Sociaal ingestelde groepen overleven altijd.
Dictators worden uiteindelijk altijd uitgekotst.
Het is beter met wijsheid het 'goud' te kopen dan met 'goud' de wijsheid.
Mooi gezegd, Joop :-) Heb je die zelf bedacht?
Ja.
Misschien moet het maar bewaren.
Tja Kees, als je in Nederland woont of in een ander land met een rijk koloniaal verleden dan klopt wat je zegt. Het kapitalisme heeft ons tot ongekende rijkdom gebracht.
De laatste 10 jaar heb ik voor een groot deel in Roemenië doorgebracht en tevens een hoop ontwikkelingen in met name Hongarije gezien. Die landen zijn al 20 jaar kapitalistisch, in feite zelfs kapitalistischer dan wij dat zijn. Toch heeft dat maar aan een heel kleine groep mensen welvaart gebracht. De gewone arbeider die die tijd bewust heeft meegemaakt kijkt met heimwee terug naar de tijd van het communisme. En dat is heus niet omdat ze allemaal dement zijn geworden of zich de werkelijkheid niet herinneren zoals hier vaak wordt gesuggereerd.
Ik heb veel nagedacht over de vraag waarom kapitalisme in verschillende landen tot heel verschillende resultaten heeft geleid. Het is zeer zeker niet zo dat arme landen in de wereld allemaal arm zijn omdat ze een links beleid zouden voeren, verre van dat.
Maar het zou interessant zijn om eens een studie te maken van de vraag WAAROM wij zo relatief rijk zijn. Een suggestie: je kunt in geen land ter wereld komen of je ziet reclame borden van Nederlandse multinationals zoals Unilever, Philips of Shell. Roemeense multinationals bestaan niet. Verder zijn Nederlandse bedrijven de grootste of bijna grootste aandeelhouders in heel veel landen waaronder de VS maar ook in landen als Roemenië.
Wat houdt dat in feite in? Mensen daar die niet bepaald welgesteld zijn werken in bedrijven die deels of geheel ons eigendom zijn, en uiteraard zijn we eigenaar om op die bedrijven dus op de werkkracht van de mensen die daar werken te verdienen.
Ik zou wel eens willen weten of we nog zo welvarend onder het kapitalisme zouden zijn als we niet zo'n volstrekt oneerlijke voorsprong hadden als je Nederland en Roemenië vergelijkt. Hoe je het wendt of keert, er zijn miljoenen arbeiders wereldwijd die mede werken opdat wij er profijt van trekken, maar omgekeerd gebeurt dat niet.
Het komt me voor dat het kapitalistisch systeem primair als resultaat heeft dat wij op grote schaal blijven profiteren van de arbeid van mensen in andere vaak veel armere landen waarbij we hen beloven dat ze door hard werken net zo rijk kunnen worden als wij dat zijn. Ik ben geen econoom en misschien zie ik iets over het hoofd, maar voor zover ik kan beoordelen zijn de kansen op het waar worden van die belofte nagenoeg nihil.
Maar natuurlijk willen we niet van een systeem afstappen dat ons zoveel oneerlijke voordelen geeft ten opzichte van mensen in arme landen die voor onze bedrijven daar werken. En dan maar hard roepen dat we vooral niet teveel ontwikkelingshulp (terug) moeten geven....
Kees Maf kapitalisme is niet menseneigen, hoe kom je daarbij. Je kennis van de recente geschiedenis is niet bijster. Het mislukken van sociale experimenten is grotendeels ook maar het verhaal van de "overwinnaar". Natuurlijk moet het socialisme binnen de Sovjet staten belachelijk worden gemaakt, maar kijk eens goed nu het kapitalisme het in zijn greep heeft. Gaat het nu goed in de voormalige Sovjetlanden? Wist je dat de Duitsers na de oorlog massaal hebben gekozen voor een socialistische maatschappij, maar dit door het Angelsaksisch monster onderuit is gehaald? Dat is nu het probleem met neo-liberale papagaaien, ze weten zo verdomd weinig van wat er werkelijk speelt en heeft gespeeld. Oppervlakkigheid is wat de klok slaat. Niet echt verheffend om vergelijkingen met je kinderen te maken. De arme drommels..............
@Rob van Koot: helemaal met je eens.
Het grafiekje lijkt trouwens te laten zien dat het gunstig is voor de koopkrachtontwikkeling als de VVD in de regering zit. Een nieuw Paars lijkt mij prima.
@Benjamin,
Uitspraken over de gemiddelde koopkrachtontwikkeling kun je helemaal niet doen op basis van deze grafiek. Dat staat er niet in. En zelfs als dat zo was kan de relatie wel eens andersom zijn. Dwz dat mensen anders stemmen als het economisch mee zit.
Nee, daar heb je gelijk in. Maar het is toch frapant om te zien dat de koopkracht (nogmaals: volgens deze grafiek voor zowel minima als hoogste 10%) twee maal duidelijk stijgt midden in een regeerperiode met de VVD.
Je hebt het stuk niet goed gelezen* of je hebt gebrek aan mededogen met hardwerkende mensen die met een hongerloontje thuiskomen.
*zie:
'De koopkrachtontwikkelMensen met een minimuminkomen hadden na bijna 25 jaar, nog steeds ongeveer 5 procent minder te besteden dan in 1980. De koopkracht van de hoogste 10 procent is in dezelfde periode met ongeveer 60 procent gestegen.'
Wat we werkelijk zien is een asociaal hard beleid waar het recht van de sterkste geldt.
Ja, dit is dus dat oude socialistische denken van Van Dam waar ik me tegen begin te verzetten. Ik denk dat we juist veel te veel menselijkheid en mededogen hebben getoond. En dit land is er enorm lui door geworden. Ik kan bv eenvoudig niet geloven dat in dit land zoveel mensen ziek zijn als er in de WAO zitten. Dat is statistisch onmogelijk. We worden een land van kneuzen en huilers. Ik ben met Marcel voor rechtvaardigheid en veel minder focus op dat ellendige geld en groei. Maar wat we in dit land weer moeten uitvinden is de mouwen opstropen. Ik omarm wat dat betreft het Angelsaksich model waarbij ik de rol van de Overheid minder ver terug wil dringen dan in bv Amerika. Maar de verzorgingsstaat MOET wel deels worden afgebroken want net zoals bankiers graaien, maken de 'onrendabelen' er gretig gebruik van. Zo komt het geld niet bij hen die er werkelijk recht op hebben. Laat de mensen eerst eens hun plicht doen voordat ze om rechten komen zeuren. Daar zou Nederland enorm van opknappen. 'Publieke ondeugden' zoals Marcel ze noemt zijn niet voorbehouden aan bankiers. Ook op marktplaats staan dienstenaanbieders die naast een uitkering gewoon zwart bijklussen. Wat dat betreft zijn die zwakkeren van Marcel natuurlijk geen haar beter of slechter dan de bankiers. Dat zou ook vreemd zijn trouwens.
Beste Rob,
Ik had jouw stukje ook kunnen schrijven! Ben het helemaal met je eens!
Grt
Wauw Jesse,
met name jouw argumentatie...!
Je beneemt me de woorden uit mijn mond...!
;-))))
Kom maar op met je cijfers Rob.
Het CPB geeft andere antwoorden.
Daar wil ik het wel eens mee vergelijken.
In vergelijking met Angelsaksische landen zijn we hier doelmatiger, zuiniger, socialer en ijveriger.
Waar baseer je je idee op dat er zo'n grote groep uitbuiters is. Goed er zullen altijd mensen zijn die sjoemelen met een uitkering. (Flink aangemoedigd door het schaamteloze stelen van bankiers en managers) Maar buiten dat je er af en toe eentje tegenkomt op Marktplaats (staat er dan overigens: Loodgieter wil graag bij klussen met behoud van uitkering?), hoezo zouden dit er zo velen zijn? Zou het idee dat er legio niet willen werkende zakkenvullers, rondlopen in Nederland en dat deze allemaal in de watten gelegd worden van de belastingcenten die de hardwerkende Nederlanders met bloed zweet en tranen bij elkaar hebben gesprokkeld, er niet moedwillig en stelselmatig door angst en hetze schreeuwende media samen met de politici die hier wel bij varen, worden ingepompt? Kijk uit: Straks pakken ze af waar jij recht op hebt! Stem op mij, ik zal 'ze' leren.
Anekdote: Laatst een hotemetoot vvd burgemeester van Noordwijk geloof ik, in zijn afscheidsspeech. "Ben er trots op me voor deze gemeente te hebben mogen inzetten. Het is dan wel geen Amsterdam, maar ach wat had ik moeten doen in een stad die uitpuilt van de uitkeringstrekkers"
Woon en werk in Amsterdam, mensen met een lager inkomen worden er weliswaar langzaam maar zeker steeds meer naar de stadsrand gedwongen, maar er wordt keihard gewerkt in Amsterdam. Door links en rechts door onder en boven, door mensen met roots in allerlei culturen.
Zie dan dat je wordt opgejut! Open je ogen, ga eens naar de Diamantbuurt en zie daar de kinderen heerlijk buiten spelen. Sluit dan je ogen en stel je voor dat Wilders of Eerdmans z'n tanks om de hoek komen. Zie dan hoe absurd totaal onbruikbaar dit geblaat is. Geloof die schreeuw politiek niet. Ze doet niets anders dan angst, ontevredenheid en frustratie zaaien én veel door hun zelf veroorzaakte situaties in de schoenen van de sociale partijen te schuiven. Louter en alleen omdat ze willen scoren en zodoende een model (zoals jij dat noemt) in stand te houden waarin 5% van de mensen 95% van het kapitaal in handen heeft. Waarin er ruimte is voor mensen met macht te stelen wat er te stelen valt. En daarmee zijn burgers als jij en ik mee gediend. Laten we ervoor waken niet in slaap te worden gesust. Dat we ons niet druk maken over opgeklopte en bewust verdraaide voorvallen. Er loopt geen horde nietsnutten rond die op jouw zak leven. We hebben geen regering die erop uit is van je af te nemen wat je toekomt. Er lopen hordes witte boorden criminelen rond die van je jatten. Dat zou een issue moeten zijn, met een hogere prioriteit dan die anderhalve bij beunende uitkeringstrekker, dan een toch niet zo zieke WAO'er.
Iedereen roept toch dat veiligheid een aandachtspunt is in Nederland. Nou waarom dan geen geld uitgeven en zorgen dat jongeren zich aan die aan de rand van de samenleving bevinden, omdat ze in een spagaat tussen twee culturen leven en door eerder genoemde media en politici tot potentiële terrorist worden gestigmatiseerd, niet in een crimineel circuit belanden. De poen die hiermee gediend is, is overigens een fraaaaaaactie van de poen die door ons (zo gewaardeerde) bouwgoed ondernemers is ........... sjuust gejat!
respect
Het gaat volgens mij niet zozeer om de uitbuiters, die heb je altijd en overal. Het gaat mijns inziens om een mentaliteitskwestie. Ik denk dat we als het ware lui zijn geworden in Nederland mede door onze verzorgingsstaat. Bij het minst geringste wordt er gewezen naar de overheid die het wel even moet oplossen voor ons. Je bent in eerste instantie zelf verantwoordelijk voor het ophouden van je eigen broek. Ik vind dit een heel belangrijk principe. Voor alle duidelijk, ik ben hartstikke blij dat wij in Nederland ervoor gekozen hebben om elkaar te helpen in tijden van nood, maar ik krijg een beetje het gevoel dat we te ver zijn doorgeschoten.
Jaja, dat is het standaard VVD verhaal.
Maar ga nu eens solliciteren, en dan niet met al je diploma's op je CV, maar gewoon als ongeschoolde...
Daarna spreek ik je wel weer, okee?
Want je kletst vanuit een bevoorrechte luxe positie, kom maar eens kijken hier in Kerkrade ofzo, daar is geen werk voor ongeschoolden, sterker nog de Universiteit van Maastricht is er pas sinds op 9 januari 1976 toen nog Rijksuniversiteit Limburg geheten, puur als compensatie van de mijnsluiting.
Je zou het programma echt eens met *aandacht* moeten bekijken, een keer of 3 minimaal, want je hebt nu duidelijk over de kern van het probleem heengekeken :-(
Ik laat liever de WAO-cijfers spreken dan me te laten opjutten. En ik zeg je: in een land waar de files om 1500 al beginnen wordt grosso modo niet gewerkt. Dus mij overtuig je niet. We zijn een verwend volk dat veel eist maar vergeten is wat werken is. Voor dat beeld hoeven de media mij niet op te jutten, ik werk al 30 jaar en zie de verschillen met de jaren 80 zelfs al. Incidentele voorbeelden uit de Diamantbuurt of welke buurt dan tellen niet. Ik zet er zo een voorbeeld tegenover. Het gaat om de grote lijn natuurlijk.
Volstrekte onzin. Als we in onze werksituatie een veel groter stuk menselijkheid zouden inbrengen en een ieder naar eigen vermogen zou laten meewerken dn garandeer ik je dat het aantal uitkeringstrekkers zou smelten als sneeuw voor de zon. Ik werk met zeakbegaafde jongeren in Roemenië die op zich heel gewetensvol en serieus werk verrichten maar doordat ze niet aan de maatstaven van opjagende personeelschefs kunnen voldoen geen betaald werk kunnen krijgen, ook niet tegen een zeer gereduceerd tarief waarbij je moet denken aan enige tientjes per maand. Levens worden verwoest en gevoel voor eigenwaarde in de grond getrapt door die relatief kleine verschillen in potentiéle arbeidsprestatie. De ene mens is nu eenmaal met andere eigenschappen geboren als de andere!
Beste Rob (en Jesse),
Stel dat je gelijk hebt. Dat die 'onrendabelen' net zozeer misbruik maken als die 'graaiers'...? Denk je werkelijk dat die 'onrendabelen' ooit in staat zouden zijn een wereldeconomie ook maar een beetje te laten wankelen?
Je houdt kennelijk van statistieken en cijfers, getuige jouw vaststelling dat er 'nooit zoveel mensen ziek kunnen zijn als er in de WAO zitten'.
Weet je? Ik ken veel - met name 'gastarbeiders', inderdaad, 1-e generatie - die NIET in de WAO zitten. Hun rug is kapot, omdat die verruïneerd is door jarenlange zware arbeid. Maar ze zijn afgeschat voor de WAO. Dat wil zeggen, ok, uw rug is weliswaar kapot, maar u kunt nog best zittend werk verrichten. Weet je? Die leven nu van het bestaansminimum. Ja, ze zijn nu al over de 60 en zouden jou nog aanspreken met "Ik u niet begrijp".
Opdat jij je prietpraat kunt delibreren over de incongruentie tussen ziek zijn en WAO-statistieken, over 'handen uit mouwen steken'.
Ik vrees dat jouw handen uitsluitend tekeningen zetten...
Rob, please, kijk eens verder dan je grachtengordelneus of Vinexwijkfok lang is, ok...? Ik heb er niks op tegen dat je een witte boord aan hebt. Heb ik vaak ook. Maar lul godverdomme niet over zaken waarvan de reikwijdte jouw horizon te boven gaat. OK...?
Ok, ik ben wellicht een ouwe lul (59) - Marcel van Dam is nóg ouder - maar Rob en Jesse, dat wil niet per se zeggen dat wij in die oude sjablonen denken. Wél nemen wij iets mee waar jullie slechts naar kunnen gissen...
Beste Rob (en Jesse): het ga jullie goed!
Shoarma Is Döner Dan Kebab
Rob van Koot je mag je wat mij betref helemaal kleurenblind verzetten tegen het socialistisch denken. Ik zal mij blijven verzetten tegen het criminele neo-liberale denken dat de hele westerse maatschappij aan het ontwrichten is. De domheid lijkt te zegenvieren als je de graaicultuur van bankiers gaat vergelijken met de "onrendabelen". Zou het niet kunnen zijn dat die zgn. onrendabelen bestaan, omdat er onbeschofte graaiers in de maatschappij zijn? Een voorbeeld is toch wat Scheringa en andere liberalen zoals Zalm, hebben geflikt met de DSB, waardoor nu mensen aan de grond zitten. Zou het ook niet zo kunnen zijn dat mensen maatschappelijk worden afgeschreven, omdat zij niet kunnen of zelfs willen voldoen aan de eisen die worden gesteld om het groot kapitaal in stand te houden en inderdaad zoals Van Dam stelt steeds verder achterop raken? Hoe ver sta je af van mensen in de bijstand als je denkt dat deze mensen voor hun lol in de bijstand zitten en iedere dag de eindjes aan elkaar moeten knopen. Een situatie waar je zelf blijkbaar nooit mee te maken hebt gehad. Ik geniet een zekere welvaart en dat zie ik niet als mijn verdienste, maar als domme mazzel. Dat geldt voor iedereen! Het is een zege als het je goed gaat, want niemand heeft het verdiend ook jij niet al verbeeld je dat. Zo wordt het al een stuk makkelijker om te delen en socialistisch te denken en te handelen. Ik wens je toe ooit het licht te zien ook te genieten van een gevoel van mededogen met mensen die minder mazzel hebben dan jij en ik.
Ik heb lang moeten wachten op een onderzoeker die dit alles in één overzichtelijk in kaart kon brengen.
Ik hoop dat het boek en de film eindelijk eens een zuiver inhoudelijke discussie oplevert gebaseerd op deze waarheidsvinding.
Ik ben u zeer erkentelijk!
Hartelijk dank.
Weet je Marcel, wat ik nu niet begrijp is dat dat uit de historie steeds weer bewezen werd en nu weer en alsnog bewezen is.
Word je er niet een beetje moe van om het nogmaals te moeten uitleggen?
Ik ken dat grafiekje hierboven...de werkende arme, zo heet dat toch?
Hoe vaak moeten we in dezelfde val tuinen voordat we eindelijk eens leren?
Ik heb het niet nodig om mezelf waar te maken om daarmee respect en een goed leven te verdien.
Dat is om te beginnen stomweg en gewoon mijn geboorterecht als vrij mens van deze aarde. En rendabel zijn heeft daar geen barst mee te maken.
Ik ga je film kijken hoor Marcel!
DUIM.
Update: Onverkorte versie interview met Nova … Noodoproep van Cees Veerman ondertekend door zestig CDA'ers in NRC … Verzet tegen formatie veel breder dan 'oude garde'
7528 x bekeken Korte Scan
Reageer (646) Politiek Twitter
Paniek bij rechts groot, Telegraaf doet noodoproep: Ab, geef ons een kans! … Klink wilde na verkiezingen fractieleider worden … 'serieuze minderheid' in fractie heeft onoverkomelijke bezwaren tegen PVC-coalitie … Belgische krant De Standaard: 'Droom van Wilders voorbij'
6595 x bekeken Korte Scan
Reageer (510) Politiek Twitter
Job Cohen Of dit kabinet Wilders echt tot stand komt valt nog te bezien. Voor het CDA ligt dit allemaal het moeilijkst, getuige het debat in die partij.
4914 x bekeken Korte Scan
Reageer (255) Politiek Twitter
Update 2/9 08:15: Ab Klink wordt als onderhandelaar vervangen door Ank Bijleveld ... PVC onderhandelingen om 12.00 hervat
4705 x bekeken Korte Scan
Reageer (516) Politiek Twitter
Update: CDA-voorzitter is aangeslagen: 'Stop met brieven schrijven!' ... 'Prominenten weggezet als 'net kleine kinderen' … Middenkader uit de provincies blijft Verhagen trouw
4072 x bekeken Korte Scan
Reageer (302) Politiek Twitter
Peter Kee Voor Ab Klink, Kathleen Ferrier en Ad Koppejan worden het straks bange uren
3843 x bekeken Korte Scan
Reageer (94) Politiek Twitter
Francisco van Jole De voorstanders in het CDA van een PVV-coalitie gaan al meer op Wilders lijken dan ze zelf beseffen
3588 x bekeken Korte Scan
Reageer (126) Politiek Twitter
'Het verbieden van de moskee in New York is een cadeautje voor ons'
2808 x bekeken Korte Scan
Reageer (106) Wereld Twitter
SPD-lid brengt boek uit over 'dreigende ondergang Duitse volk'
2527 x bekeken Korte Scan
Reageer (183) Wereld Twitter
Wilders speelt z'n 'gouwe ouwe' af op Australische tv, met het bekende effect
2518 x bekeken Korte Scan
Reageer (164) Politiek Twitter