De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (37) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Nicolas Bougiere, ma 28 december 2009 12:53 Reageer op Nicolas

  

  Mmmm... eerste keer dat ik op Joop.nl kijk. Erg grappig om te merken dat ondanks een beduidend hoger kennisniveau, er gecommuniceerd wordt a la Nu.nl. Onnodeloos gehak! Maar okay.
  Volgens mij is het nooit de bedoeling van de schrijver geweest om een polemische discussie uit te lokken over het al dan niet revolutionair zijn van de film, dus laten we die dan ook niet voeren. Door alle reacties heen zie ik heel veel voorbeelden van boeken en films, die hetzelfde thema aanraken en volgens mij alleen maar de theorie staven dat in het denken van de mens over zichzelf als bewoner van de aarde - en nu letterlijk van buitenaf door de ogen van de ´ander´ - er pak ´m beet de afgelopen 100 jaar iets revolutionairs aan de gang is.
  Wat mij trof en waar ikzelf ook direct over nadacht is het gegeven uit de eerste alinea:
  ´Science fiction draait steevast om eerbare zielen die de wereld redden uit de klauwen van aliens met slechte zin. Avatar draait dat principe vanaf het begin radicaal om. Nadat de mensheid eerst zijn eigen milieu platgewalst heeft, wordt ook de planeet van de pure Na'vi onder handen genomen met futuristische bulldozers en aanvalsschepen die een gemeen insectachtig voorkomen hebben.´
  
  Het is een combinatie van alles bij elkaar dat maakt dat mensen zoals Tom, ik en vele anderen, nu ineens een gevoel krijgen dat we getuige zijn van een filosofisch omslagpunt. Ik bedoel waarom viel de muur op 9 november 1989 en niet eerder of later? Revolutie kiest een moment uit waarop dingen samenkomen net zoals ze dat in Avatar doen. (Waarmee ik trouwens niet de val van de muur wil vergelijken met avatar, voordat iemand weer daarover begint.) Dat de kiemen daarvoor in het verleden lijkt mij niet meer dan logisch.
  
  Maar het pure gegeven dat we nu, juist nu, geconfronteerd worden met een productie zoals Avatar en de vragen en gedachten die het oproept, vind ik persoonlijk ronduit fantastisch. Een openlijke flirt met de gedachte dat wij mensen niet langer voldoen en hopen op een fijngevoeliger volk, waartoe we met een beetje mazzel kunnen tranformeren. En we vinden het allemaal geweldig. Ik zeg: laat ze maar komen of laten we ze desnoods zelf maken. Wie wil er nou niet zo´n lange blauwe smurf zijn? :)

• Mic New, ma 28 december 2009 17:33 in reactie op Nicolas Bougiere Reageer op Mic

  

  Nicolas Bougiere schreef:
  
  "Wat mij trof en waar ikzelf ook direct over nadacht is het gegeven uit de eerste alinea: ´Science fiction draait steevast om eerbare zielen die de wereld redden uit de klauwen van aliens met slechte zin. Avatar draait dat principe vanaf het begin radicaal om. Nadat de mensheid eerst zijn eigen milieu platgewalst heeft, wordt ook de planeet van de pure Na'vi onder handen genomen met futuristische bulldozers en aanvalsschepen die een gemeen insectachtig voorkomen hebben.´
  Het is een combinatie van alles bij elkaar dat maakt dat mensen zoals Tom, ik en vele anderen, nu ineens een gevoel krijgen dat we getuige zijn van een filosofisch omslagpunt. "
  
  Ten eerste draait het bij Science fiction het helemaal niet steevast om eerbare zielen die de wereld redden uit de klauwen van aliens met slechte zin. Kunt u anders aantonen waar u deze stelling op fundeert? Alleen omdat de auteur van het artikel dit verkondigd betreft een drogreden, dus een soortgelijk antwoord kunt u mij besparen, ik lees liever een concreet feitelijke onderbouwing.
  
  Ten tweede stelt u een retorische vraag, u schrijft, ik citeer: "Ik bedoel waarom viel de muur op 9 november 1989 en niet eerder of later? "
  
  Tja,... waarom zijn de bananen krom? Het antwoord is inmiddels bekend. Net als bij een revolutie is dit het gevolg van een reeks van samenkomende factoren c.q. aspecten die men soms, maar vaak ook gewoon niet, van te voren kan voorspellen.
  Voorspelbaar of niet, achteraf gezien is het natuurlijk een uitgemaakte zaak. Wanneer men namelijk deze verschillende factoren onderzoekt vallen revoluties altijd te verklaren. De val van de Berlijnse muur betreft geen uitzondering.
  Bovendien betreft een revolutie een benoeming van een situatie, meestal sociaal en/of maatschappelijk c.q. politiek gekleurd. Het betreft geen entiteit dat gezegend is met ratio zoals bijna doet voorkomen.
  
  re·vo·lu·tie de; v -s 1 plotselinge verandering in de bestaande toestand; algehele ommekeer:industriële ~ omwenteling op het gebied vd productie, veroorzaakt door toepassing vd stoommachine 2gewelddadige ommekeer in de politieke toestand
  
  Een revolutie 'kiest' dus allerminst een moment uit waarop dingen samenkomen zoals dit in Avatar schijnbaar geschied, het ontstaan van een revolutie is slechts een 'logisch' gevolg wanneer bepaalde factoren samenkomen. Natuurlijk kan men allemaal labels plakken op een film, diens boodschap of vermeend moraal. Ik vind concrete voorbeelden in ieder geval een stuk meer interessanter dan, mijns inziens, vage holle kretologieën.
  
  Misschien dient het de 'discussie' wanneer de auteur en derden, mijns inziens, niet op voorhand onsamenhangende aannames als vermeende 'feiten' poneren. Want nu.nl ten spijt zijn het die vermeende 'feiten' die de toon bepalen, oftewel, c'est le ton qui fait la musique'.

• Nicolas Bougiere, ma 28 december 2009 19:35 in reactie op Mic New Reageer op Nicolas

  

  Haha... wederom met verbazing lees ik de aangebrande reactie op mijn eerdere email.
  
  Niet alleen spreekt u uzelf tegen door te stellen dat u liever een concreet feitelijke onderbouwing leest en even verderop ook zelf aangeeft dat net als bij een revolutie dit het gevolg is van een reeks van samenkomende factoren c.q. aspecten die men soms, maar vaak ook gewoon niet, van te voren kan voorspellen.
  
  Bovendien legt u mij woorden in de mond, die ik niet gezegd heb en stelt u dat ik geen aannames zou moeten doen, terwijl ik juist naar de feiten refereer om een aanloop naar dit filosofisch omslagpunt te duiden.
  
  Maar ja, net als op nu.nl, gaat dit weer helemaal nergens over.
  Het blijft dus discussieren op de man af in plaats van pogen elkaar te volgen in potentieel interessante gedachtengangen. jammer!

• Mic New, di 29 december 2009 18:10 in reactie op Nicolas Bougiere Reageer op Mic

  

  Nicolas Bougier schreef: Niet alleen spreekt u uzelf tegen door te stellen dat u liever een concreet feitelijke onderbouwing leest en even verderop ook zelf aangeeft dat net als bij een revolutie dit het gevolg is van een reeks van samenkomende factoren c.q. aspecten die men soms, maar vaak ook gewoon niet, van te voren kan voorspellen.
  
  Dit betreft geenszins een contradictie, het betrof een antwoord op een door u gestelde vraag, ik citeer: "Ik bedoel waarom viel de muur op 9 november 1989 en niet eerder of later?". U moet de context niet uit z'n verband rukken.
  
  Nicolas Bougier schreef: Bovendien legt u mij woorden in de mond, die ik niet gezegd heb en stelt u dat ik geen aannames zou moeten doen, terwijl ik juist naar de feiten refereer om een aanloop naar dit filosofisch omslagpunt te duiden.
  
  Dit doet u simpel gesteld dus niet. U refereert naar feiten waarvan het zeer de vraag is of het überhaupt feiten zijn. Door naar deze vermeende feiten te refereren maakt u aannames in uw relaas die mijns inziens niet kloppen.
  
  Voor de rest kan ik eerlijk gezegd weinig met uw opmerkingen die gaan over: 'op de man spelen' en de herhaling van facetten, zoals het voortdurend refereren aan nu.nl, weinig relevant en bovendien off-topic.

• Urco de Rufter, vr 25 december 2009 03:27 Reageer op Urco

  

  De bewondering voor deze uiterst oppervlakkig ogende film vind ik tekenend voor de afkalvende kwaliteitseisen van het cinema publiek, dat steeds meer genoegen lijkt te nemen met films die bol staan van de laatste computer-generated snufjes, in plaats van een film met een verhaallijn. Vaak worden bij recensies van dergelijke films ook de produktiekosten ter sprake gebracht. Een dure film moet wel goed zijn, nietwaar? Naar mijn mening is Avatar een film voor kinderen van 6 tot 16 jaar. Het is buitengewoon lachwekkend te vernemen dat Kniesmeijer denkt dat deze knullige Hollywood-film een revolutionaire boodschap zou herbergen.

• I. Wilhelmus, vr 25 december 2009 20:35 in reactie op Urco de Rufter Reageer op I.

  

  Dit is inderdaad lachwekkend, dit is nou het niveau van de redactie van Joop. dances with smurfs, lol.
  
  De film brenkt een uiterst uitgekauwde boodschap, die op amateuristische en voorspelbare wijze wordt gebracht. Het ligt er ontzettend dik bovenop maar de boodschap past in het politiek correcte straatje. Ik moest wel lachen toen ik de militairen uit de film letterlijk de woorden "winning the hearts and minds" hoorde gebruiken.
  
  Wel goeie film trouwens, ongeevenaarde visuals maar het script is afschuwelijk slecht.

• tom kniesmeijer, za 26 december 2009 15:03 in reactie op Urco de Rufter Reageer op tom

  

  De werkelijke revolutie start nu eenmaal niet in een arthousemovie bioscoop. Dan blijft het een academische exercitie. Heel noodzakelijk als voorbereiding en ontwikkeling. Maar voor een revolutie heb je het publiek nodig. En vooral het jongere publiek. Dus stop met afgeven over de kwaliteit van de film en reageer op de inhoudelijke boodschappen.. Leve de reactie van Han van der Horst. Zijn er nog mensen die willen reageren op mijn vraag: "Wat zijn precies de rechten van het virtividu, de persoonlijkheid die mensen ontwikkelen binnen de virtuele wereld? In hoeverre kan de maatschappij gedwongen worden iemands virtuele realiteit te erkennen?"

• Mic New, zo 27 december 2009 17:11 in reactie op tom kniesmeijer Reageer op Mic

  

  Kniesmeijer schreef: "Dus stop met afgeven over de kwaliteit van de film en reageer op de inhoudelijke boodschappen."
  
  Die vermeende niet inhoudelijke boodschappen zijn een direct gevolg van een door u in het leven geroepen titel van uw betoog: "Avatar wordt een icoon van de tijdgeest". U verwijst zelf naar de 'film' avatar en heeft het voorts over een icoon van de tijdgeest.
  
  Bovendien doet u uitspraken die relateren aan inhoud van een film wanneer u schrijft, ik citeer: 'Science fiction draait steevast om eerbare zielen die de wereld redden uit de klauwen van aliens met slechte zin'.
  
  En nu kijkt u raar op wanneer, aan de hand van steekhoudende argumenten en voorbeelden, wordt aangetoond dat dit soort van generaliserende uitspraken kant noch wal raken.
  
  Wat rest dan? Een discussie over twee nieuw in het leven geroepen vragen. Zo werkt een inhoudelijk te voeren discussie toch niet!? Zo springt 'men' slechts van hak op de tak.

• Mic New, zo 27 december 2009 17:52 in reactie op Urco de Rufter Reageer op Mic

  

  Met bovenstaande eens.
  
  Maar nu predikt de auteur opeens dat kritiek op de film zelf opeens geen inhoudelijk kritiek omhelst. Wanneer de auteur zelf begint over de 'inhoud' van science-fiction films in het algemeen worden reacties plots afgedaan als niet inhoudelijk.
  
  Dit alles heeft veel weg van hak op de tak wijze van redeneren en verzand de vermeend inhoudelijke discussie tot een medley van pseudo filosofische en kitscherige sentimentele new-age retoriek.
  
  Het is treurig te concluderen dat Kniesmeijer onnodig en met de nodige dédain nog halsstarrig mompelt over dat een werkelijke revolutie nu eenmaal niet in een arthousemovie bioscoop van start gaat wat op zichzelf al een uiterst vage redenering betreft.
  
  Kniesmeijer zou er goed aan doen om kritische geluiden te zien als een logisch gevolg van hetgeen hij zelf schrijft. En kritische kanttekeningen hanteren heus niet per definitie een Bergman productie als maatstaf binnen deze context.

• Niek G, ma 28 december 2009 13:02 in reactie op Urco de Rufter Reageer op Niek

  

  Helemaal met je eens.
  Het zag er dan wel leuk uit maar de inhoud was echt slecht.

• R Veldman, wo 30 december 2009 13:53 in reactie op Urco de Rufter Reageer op R

  

  Mee eens
  
  Ik heb m gister gezien (slechte kwaliteit onlie stream) maar genoeg om hem als science fiction freak te kwalificeren als een goedkoop slap verhaaltje dat leuk is voor kinderen. Het verhaal zit dan wel in een science fiction jasje maar zou prima een verhaal kunnen zijn van cowboys en indianen. Waarbij gemene cowboys de wijze indianen van hun land verdrijven.
  Naast het totaal fantasieloze verhaal zijn ook de wezens oncreatief. Zo rijden de 'indianen' gewoon op buitenaardse paarden met hoeven en al en wordt je in het bos aangevallen door honden die zelfs janken als honden als ze een schop krijgen. En ga zo maar door. Het uiterlijk van de buitenaardsen is ook bloedje saai, clichematige puntoortjes overdreven menselijke bouw en gedrag, waar alle dieren op die planeet overbodige extra ogen, poten of vleugels moeten hebben om de saaiheid te camoufleren hebben de mensenachtigen van alles net zoveel als wij en wijken ze qua gewoontes en rituelen amper af van de westerse aardling. Dat gaat zelfs zo ver dat tongzoenen ze niet vreemd is.
  Verder gaat science fiction al sinds de jaren '70 bijna nooit meer over buitenaardsen die de wereld willen veroveren (wat hollywoodbroddelwerkjes daargelaten, die vaak ook nog remakes zijn uit de tijd van de invasiefilms). Grote machtige bedrijven die de boel willen vernietigen uit winstbejag zijn een soortgelijk cliché dat hier gewoon opgevoerd wordt.
  Mijn favoriet van dit jaar was District 9 dat voor mij beter de tijdgeest illustreerd.

• Albert Hofmann, wo 23 december 2009 12:10 Reageer op Albert

  

  Bij wat voor film dan ook is het belangrijk om met beide benen op de grond te blijven staan, een film is een film en dit geldt zeker voor de schitterend gemaakte Avatar. Je ziet dit vaak gebeuren 'film' critici die er allerlei zaken bij gaan halen om de film meer inhoud te geven of omdat ze er lyrisch van zijn. Avatar is het zoveelste icoon in de zin van CGI, marketing en inkomsten en niks meer dan dat.

• Han van der Horst, wo 23 december 2009 11:01 Reageer op Han

  

  Als je het zo bekijkt, Tom, dan is Avatar misschien niet het beste voorbeeld want daar hebben ze nu juist een echt bestaand tastbaar lichaam uitgevonden dat de bezitter vanuit een soort cryogene-slaap-cabine aanstuurt. Onze held heeft het oude lichaam verwisseld voor een nieuw en de film accentueert dat door hem in zijn menselijke lijf tot rolstoeler te maken, terwijl hij als N'avi vrolijk rondspringt. Dat is dus heel wat anders dan de toekomst die Tom Kniesmeijer schetst. Daar zijn de mensen onderdeel van de fysieke wereld en hun avatars van de virtuele.
  
  Ik zit nou ook achter mijn computer te reageren in plaats van boodschappen te doen. Op kantoor doe ik mijn meeste werk vanachter mijn PC en communiceren met anderen via het netwerk is daarvan een essentieel onderdeel. Het is essentieel geen andere stap, als ik mij in het kader van die activiteiten en deze vrijetijdsbesteding manifesteer als avatar. Ik kan mij zelfs een Joop van de toekomst voorstellen, waar ik een bijeenkomst binnentreedt om daar een lezing van Tom Kniesmeijer te volgen met langdurig debat na. Zou ik daar als jonge God verschijnen of als de grijze heer van zestig die ik werkelijk ben? Wat is wijsheid? Of zal ik liever een door mijzelf gecreeerde fantasiewereld betreden, waar ik uiteindelijk alles in de hand heb?
  En als ik elders in een gedeelde ruimte wordt doodgestoken door mijn tegenstander ben ik dan echt dood? Of mag ik dan opnieuw beginnen?
  
  Dit zijn allemaal interessante vragen, maar zij raken niet het wezen van de zaak. Tom wil weten: "Wat zijn precies de rechten van het virtividu, de persoonlijkheid die mensen ontwikkelen binnen de virtuele wereld? In hoeverre kan de maatschappij gedwongen worden iemands virtuele realiteit te erkennen?"
  
  Dat lijkt me niet zo moeilijk. Een individu blijft altijd verantwoordelijk voor zijn daden. Het verschil met onze tijd is, dat het individu van Tom Kniesmeijers toekomst over twee lichamen beschikt, zijn fysieke en dat (die?) voor de virtuele wereld. Meer lichamen, een persoon. Als ik mijn fysieke lichaam in stand kan houden met de winsten die ik boek omdat ik de Jan Smit van cyberspace ben, dan ben ik gewoon de Jan Smit van cyberspace en mr. nobody van Nieuwe NIedorp. Maar ik blijf dezelfde persoon. Ik speel alleen meerdere rollen. Natuurlijk kan ik mij schamen voor mijn pokdalig uiterlijk en mijn schutterige gang, zodat ik liever niet laat merken dat ik de Jan Smit van cyberspace ben, maar dat is wel het geval en het blijkt ook uit de officiele correspondentie van de belastingdienst bijvoorbeeld die mij als een enkele persoon zie.
  
  Verschil met vroeger: ik kan er een geslaagder lichaam bijnemen als ik dat wil.
  
  Nu iets anders: stel je het volgende voor: het is altijd je verlangen geweest om seriemoordenaar te zijn. In het echte leven houd je je kalm, maar op he internet gedraag je je echt als een paranoide crimineel. Je moordt, verkracht en berooft. Omdat in je de virtuele wereld van Tom Kniesmeijer ook kunt werken en er dus echt geld in omgaat, is diefstal een misdaad. Maar de moord op een avatar? Of een verkrachting? Hoe reeel zijn die in de virtuele werkelijkheid? Moeten die gestraft worden en zo ja even zwaar als in de echte werkelijkheid? En moet de straf ook in de virtuele wereld ondergaan worden? Je zet die helm op. Je gaat het net op en de enige plek waar je terecht kunt komen, is een virtueel kamertje van drie bij drie, want je hebt levenslang? Of moet je de fysieke bajes in. Bij die verkrachting kun je je nog voorstellen, dat je avatar-lichaam wordt vastgezet, maar wat als je echt een half miljoen euro's hebt gesnaaid? Moet je dan wel de fysieke bajes in? En wat doen we met de TBS?
  
  Laten we hier eens een boom over opzetten om het ouderwets te zeggen.

• Han van der Horst, wo 23 december 2009 07:36 Reageer op Han

  

  Nog iets: wat Tom Kniesmeijer in het lege Avatar probeert te leggen, is ergens anders wel te vinden, namelijk in de visionaire toekomstroman Snow Crash van Neal Stephenson uit 1992. De held van dat boek is in de echte - volledig geprivatiseerde - wereld pizzabezorger maar in de virtuele werkelijkheid een van de grote helden en rolmodellen. Dit verhaal blijft ook vandaag nog verbijsteren en zou op logs als deze aanleiding kunnen geven tot veel discussie. Even de beroemdste citaten uit dat boek:
  
  This is America. People do whatever the fuck they feel like doing, you got a problem with that? Because they have a right to. And because they have guns and no one can fucking stop them.
  
  When it gets down to it ? talking trade balances here ? once we've brain-drained all our technology into other countries, once things have evened out, they're making cars in Bolivia and microwave ovens in Tadzhikistan and selling them here ? once our edge in natural resources has been made irrelevant by giant Hong Kong ships and dirigibles that can ship North Dakota all the way to New Zealand for a nickel ? once the Invisible Hand has taken away all those historical inequities and smeared them out into a broad global layer of what a Pakistani brickmaker would consider to be prosperity ? y'know what? There's only four things we do better than anyone else:
  music
  movies
  microcode (software)
  high-speed pizza delivery
  
  Voor de anti-Amerikanen hier goedkeurend knikken: er had net zo goed Europa kunnen staan, al moet je dan wat anders verzinnen voor die pizza, want we leggen het af tegen New York en vooral S. Paulo waar ze de lekkerste pizza's ter wereld bezorgen en iedereen die iets anders beweert doet dat t egen beter weten in.

• tom kniesmeijer, wo 23 december 2009 10:17 in reactie op Han van der Horst Reageer op tom

  

  Joop is gezegend met een grote schare kritische denkers. Mooi. Toch een paar opmerkingen bij de commentaren hieronder. Het is irrelevant of iemand Avatar wel of niet leuk, technisch bijzonder of goed geacteerd vindt. Mijn punt is: we hebben het hier niet over een van de vijf arthouse films ? ook ik heb ze ooit bewonderd in een klein theatertje - die in de commentaren direct naar boven komen. Avatar is de duurste film ooit. Dat deze film, die zich vooral op opgroeiende pubers richt, een revolutionaire boodschap heeft, is bijzonder. In de reactie van Rene de Groot staat een fraaie link naar een criticus die eenzelfde ervaring had.
  Dat er al vele jaren Avatars zijn, was mij ook opgevallen, net als een droom inderdaad ook op een bepaald niveau als Avatar beschouwd kan worden. Verschillende films hebben met dat gegeven gespeeld.
  We hebben het hier alleen niet langer over het multividu: een cynische leraar die in zijn avonduurtjes vlucht in een pictogram van een pinguin, om van zijn persoonlijke kennis van zaken ten aanzien van de laatste 50 jaar cinematografie te getuigen. We hebben het niet over 'ontsnapping' of 'meerdere anonieme karakters' maar over de bewuste keuze om het leven te vervolgen als Avatar, over te stappen in een virtuele entiteit en die als basis te nemen voor de rest van het bestaan. Niet als geintje, niet als anoniem profiel, maar als de hoofdidentiteit. Als virtividu. Dáár zit hem de revolutie in.
  Het bijzondere aan de film is dat de hoofdpersoon emigreert richting zijn virtuele wereld. Dus niks pizza boy by day, hero by night!
  Ik zie dat als een opmerkelijke vooruitblik op wat binnen een aantal jaar werkelijkheid kan worden. Personen die de essentie van hun leven aan de virtuele kant gaan leggen. Ze komen alleen nog voor de noodzakelijke fysieke zaken (voedsel, hygiëne) in onze realiteit terug. Dat is helemaal ook zo'n lastige keuze niet meer: veel beroepen kunnen virtueel ingevuld worden. Ze vallen dus niemand lastig op straat, verdienen hun eigen geld, en eisen vervolgens ook hun bestaansrecht op: het recht om te zijn als virtividu. Hun menselijke lichaam is voor hun de Avatar geworden, hun virtuele verschijningsvorm vormt de essentie. Het lijkt me toch wel een kleine revolutie: de eerste rechtszaak van een avatar die van zijn werkgever, de gemeente en de belastingdienst eist dat ze hem als Na'vi aanspreken.

• Mic New, wo 23 december 2009 12:33 in reactie op tom kniesmeijer Reageer op Mic

  

  Tom Kniesmeijer schreef: "We hebben het hier alleen niet langer over het multividu: een cynische leraar die in zijn avonduurtjes vlucht in een pictogram van een pinguin, om van zijn persoonlijke kennis van zaken ten aanzien van de laatste 50 jaar cinematografie te getuigen. We hebben het niet over 'ontsnapping' of 'meerdere anonieme karakters' maar over de bewuste keuze om het leven te vervolgen als Avatar, over te stappen in een virtuele entiteit en die als basis te nemen voor de rest van het bestaan. Niet als geintje, niet als anoniem profiel, maar als de hoofdidentiteit. Als virtividu. Dáár zit hem de revolutie in."
  
  Goed, we hebben het hier inderdaad niet over de vermeende kwaliteit van inhoudelijke punten als acteerwerk, of hoe goed iets in beeld is gebracht of niet. Fair enough. Maar u maakt de denkfout door het woord "revolutionair" te plakken aan de boodschap van deze film.
  
  Het woord revolutionair volgens de VanDale, re·vo·lu·ti·o·nair bn, bw 1 omwentelingsgezind; opstandig 2 een revolutie teweegbrengend.
  
  Punt 1: u kunt niet spreken van een omwentelingsgezind (situatie) omdat de omwenteling al lang heeft plaatsgevonden. U spreekt van een verschil tussen het kiezen van een pinguïn plaatje als 'avatar' om als een vorm van geïllustreerde pseudoniem de schrijver of schrijfster weer te geven. Of als in een 'spel', en dat de 'avatar' waar u over spreekt veel verder gaat. Maar wat dacht u van "second life"? Hierin geven mensen op directe en bewuste wijze 'vorm' aan hun 'avatar' en sommigen, niet allemaal, beleven hun avatar als een directe alter ego of zelfs als een directe weerspiegeling. De enige verschilpunt tussen de 'film' avatar en het voorbeeld dat ik hierboven aangeef is dat de film een stapje verder gaat omdat de persoon middels vergaande technologische ontwikkelingen daadwerkelijk zijn 'avatar' op directe wijze kan besturen.
  
  Dit laatste gebeurde ook letterlijk in de film Avalon (2001) van de Japanse regisseur Mamoru Oshii. Het in beeld brengen van een bewuste transformatie tussen jezelf in de realiteit en het in bezit nemen van een 'avatar' die je volledig kunt besturen is eerder al in beeld gebracht. Het is dus in dat opzicht niets vernieuwend.
  
  Dan punt 2.
  
  Avatar, de film, speelt slechts in op een reeds bestaande trend zoals ik hier meerdere voorbeelden eerder aangaf. Second Life, virtuele 'game' werelden zoals 'Sims onlone' en menig MMORPG (Massively multiplayer online role-playing game) spel varianten.
  
  Die 'revolutie' is, kort gezegd, allang in ontwikkeling. Avatar revolutionair noemen in z'n boodschap staat gelijk aan het ontkennen van tal van ontwikkelingen die enerzijds op een speelse wijze het fenomeen virtuele ervaring benaderen of anderzijds waar een persoon middels technologische gereedschappen te linken aan een robot en/of apparaat deze elektronische avatars direct de bewegingen en commando's van de persoon ten uitvoer brengen. De NASA is ook hier al in een ver gevorderd stadium beland.
  
  Wat rest is een 'directe' link tussen jezelf als persoon met je avatar, beiden van vlees en bloed, die jouw denkwijze dupliceert en hiernaar handelt. Dit laatste bestaat slechts in de vorm van elektronische ledenmaten die aan een mens persoon worden gekoppeld. Denk aan een elektronische arm.
  
  Resumerend
  
  De film Avatar is 'niet' revolutionair, noch hetgeen wat het uitbeeld. Hetgeen het uitbeeld is slechts revolutionair als het:
  
  - reeds zou bestaan op dezelfde wijze als in de film wordt weer gegeven
  - het de eerste film zou zijn dat dit fenomeen 'virtuele realiteit' in beeld zou weergeven
  - het als film op film technisch gebied een vernieuwende techniek zou presteren die als uniek aangeduid zou kunnen worden
  
  Op al deze punten hangen veel haken en ogen aan. De film Avatar speelt slechts in op datgeen wat al bestaat, veel populariteit geniet en vergoot deze mogelijkheden factor tien aan de hand van, op zichzelf, prachtige animaties. Dat is niet revolutionair, dat noemen we een Hollywood productie.

• To Maat is Links en er trots op!, wo 23 december 2009 16:14 in reactie op tom kniesmeijer Reageer op To

  

  Ik heb de film niet gezien, op wat trailers na en gehoord wat mensen al dan niet enthousiast vertellen over de film, maar na jou uitleg, Tom, voel ik zeker niet de behoefte te gaan kijken. Ik lees liever een lekkere cyberpunk met beide voeten op de grond van onze huidige aarde maar met m'n hoofd in een andere wereld en een ander leven. Tot de laatste bladzij. En daarna ga ik weer aan de afwas.
  
  Wel waardeer ik het dat jij je in de discussie mengt om je mening te verduidelijken.
  
  Heb jij trouwens weleens Otherland van Tad Williams gelezen? Het zou me niets verbazen als de filmmakers daar (gedeeltelijk) inspiratie uit hebben gehaald.

• Han van der Horst, wo 23 december 2009 07:26 Reageer op Han

  

  Avatar is helemaal niet revolutionair. Wat zien wij immers gebeuren? De Na'vi, edele wilden die in harmonie leven met de natuur op een planeet waar al wat leeft onderling verbonden is, zijn reddeloos verloren als de boze sky people (blanke aardlingen) met hun mijnonderneming alles platwalsen. Zij kunnen zich niet effectief verweren.
  
  Dat lukt ze pas, als een van de sky people niet alleen hun partij opneemt maar ook nog de leiding krijgt. Hij toont zijn superioriteit door een of ander lelijk vliegbeest te temmen, dat volgens de Na'vi alleen door hun mythische held en voorvader ooit was onderworpen.
  Onder leiding van deze held, een voormalig marinier, gaan de Na'vi wel het gevecht aan.
  
  Het hele verhaal had net zo goed in het Amazone-oerwoud kunnen spelen met indianen die onmiddellijk de superioriteit erkennen van de edele Amerikaan die zich in hun kringen mengt en onmiddellijk de dochter van het opperhoofd versiert.
  
  Dat, dames en heren, is niet revolutionair. Dat is bevestigend.
  
  Ik heb Avatar woensdag gezien, omdat ik een uur of tien op het station vastzat. Ik heb ook het Museum voor Speeldoos en Pierement gezien. Dat was een aanrader. Avatar moet je ook zien, maar pas als de DVD voor vier euro bij de Blokker ligt, zou ik zeggen, want het is wel een curieus document.
  
  Wat mij ook opviel: het is blijkbaar heel moeilijk om levensvormen te verzinnen die echt afwijken van de mensen en de dieren die wij kennen. In Avatar zijn zowel de Na'vi als de beesten die zij keurig excuus vragen voor ze in hun kookpot belanden, groteske uitvergrotingen van mens en dier zoals wij ze van National Geographic kennen.

• Rob van Koot, di 22 december 2009 13:24 Reageer op Rob

  

  Hmmm, dat klinkt als goedkoop Amerikaans sentiment ten voeten uit. Hoe mooier de techniek, hoe dunner het verhaal. Het zal hier niet anders zijn vrees ik.

• John Galt, di 22 december 2009 12:09 Reageer op John

  

  Ben normaal nooit zo van de sci-fi,maar wil deze toch wel erg graag zien. Is het erg aan de raden om het in imax 3d te kijken?

• René ., di 22 december 2009 12:00 Reageer op René

  Mooie analyse, ga de film zeker zien!
  
  Hieronder een analyse over de film Avatar van J.H. Kunstler, voormalig journalist bij de NYT;
  http://kunstler.com/blog/2009/12/blue-christmas.html#more

• To Maat is Links en er trots op!, di 22 december 2009 11:48 Reageer op To

  

  Als je het verschil tussen werkelijkheid en fantasie niet meer kunt of wilt zien zien, ben je rijp voor de psychiater, want dan schort er iets aan je verstand. Of je leven.
  
  Buiten dat, ik ben gek op SFantasy en SFiction en dan al bijna een halve eeuw. Niet dat de boeken of films vroeger beter waren, ze waren in mijn ogen wel interessanter, zelfs geloofwaardiger en overtuigender, fantasievoller maar zeker vernieuwend en in de tijdsgeest gezien: iconen.
  Het is nu allemaal voortborduren op wat er al is geweest en dat proberen te vervolmaken en met de nodige kunstgrepen en shockeffecten en bombarie nieuw te doen laten zijn/lijken.
  
  Het was net zo'n avontuur om een verhoudingsgewijs rustige psychologische zwart/wit klassieker met een enorme onderhuidse spanning als b.v. The Day The Earth Stood Still (één van mijn favoriete films) te maken en te zien, als de computergegenereerde/-geanimeerde film van tegenwoordig. En je kon - juist omdat het betrekkelijk nieuw was - net zo goed als nu wegkruipen in de fantasie en je voorstellen dat er echt robots en buitenaardsen bestonden. Om daarna weer gewoon verder te gaan met je leven.
  Goed, je speelde dan wel niet "fysiek" mee en de pijn van een "speldenprik" kon je je alleen maar voorstellen maar het was er niet minder om.
  
  Neem als voorbeeld Orson Welles met War of the Worlds, waarin hij een half volk liet geloven dat de Marsianen waren geland. Zij deden dus fysiek mee aan een spel en dat slechts via een hoorspel op de radio. Toen was iedereen die dat geloofde een wanhopige en paniekerige avatar omdat de werkelijkheid volkomen uit het oog was verloren en de fantasie met een ieder op de loop ging.
  
  En uiteindelijk werd de gemene alien overwonnen door de mens, of eigenlijk door virussen die onze aarde voortbrengt. De oorspronkelijk film gemaakt naar het hoorspel is spannend, onderhoudend en met een boodschap. (Alsjeblieft niet dat hijgerige Tom Cruise-geval).
  
  Ik ben er niet zo zeker van dat het nu veel anders is, dat het avatar zijn uitsluitend van deze tijd is, omdat de techniek het toelaat. Je bent al een avatar (wat een woord, maar ja, beter dan schizofreen) als je droomt. Of als een kind indiaantje en cowboytje speelt of prinsje en prinsesje. Met dat verschil dat spel niet meer voorbehouden is aan kinderen. Gelukkig maar.
  
  Alhoewel 3D geen nieuwe cinematografische vorm is,
  zal het 3D gebeuren in deze film ongetwijfeld baanbrekend en adembenemend zijn.
  
  De film zelf lijkt mij trouwens meer een mengeling van Fantasy en SF dan Sience Fiction pur sang. Een soort van SFschrijver Jack Vance - http://nl.wikipedia.org/wiki/Jack_Vance - gekruist met de sprookjesschrijver Hans Christian Andersen. Het lijkt me meer een imaginaire film, een droomwereld (maar dat werd al gezegd), een mythe, een sprookje, een geestesbeleving.
  
  Uiteindelijk is Science Fiction in bijna alle gevallen fantasie, want alhoewel veel gebaseerd is op de hedendaagse wetenschap of daaruit voortvloeiend, het is (nog) geen werkelijkheid. Dus ook de film Avatar.
  
  Maar gelukkig ben ik meer een ouderwetse Sience Fictionfan dan een virtividu...

• Butje de Reus, di 22 december 2009 09:59 Reageer op Butje

  

  ik vind de poppetjes wat op smurfen lijken?

• Derek Groen, ma 21 december 2009 21:09 Reageer op Derek

  

  De eerste virtividu/avatar/online persona fenomenen waren er sowieso al in de jaren '90 in de chatrooms van toendertijd. En daarvoor waren er soortgelijke fenomenen ook in andere vormen (denk aan het oeroude D&D bijvoorbeeld). Ik denk niet dat Avatar daarin perse een icoon is, omdat we teveel in een tijd leven met pluriforme hypes en teveel nicheontwikkelingen om uberhaupt nog van iconen van deze tijd te kunnen spreken. Wel is dit onderwerp altijd interessant om aan te snijden.
  
  Het feit dat de online persona's steeds dominanter worden in onze samenleving is niet perse een revolutie, maar naar mijn idee meer een natuurlijke reactie op een paar onweerlegbare feiten van de offline realiteit:
  1. Een leven in de offline realiteit is minder maakbaar dan eentje online.
  2. Een mens in de offline realiteit wordt onvrijwillig beïnvloedt door de sociale omgeving en handelingen in het verleden. Een online persona kan hier vrijwel altijd aan ontkomen.
  
  Noem het vluchtgedrag of opportunisme, maar het verplaatsen in een online persona geeft voor veel mensen een hoop toegevoegde waarde. Door deze geleidelijke trend verwacht ik dat naarmate mensen hun accenten meer naar hun online persona verleggen (en minder moeite doen voor de offline ratrace), de offline wereld ook geleidelijk aan maakbaarder worden voor de mensen die daar wel iets mee willen.
  
  Zo worden de mensen met een online persona gelukkiger, en de mensen zonder ook. Geweldig toch?

• Mic New, ma 21 december 2009 23:48 in reactie op Derek Groen Reageer op Mic

  

  Ik sluit me geheel bij uw commentaar aan. Bovendien is het fenomeen virtuele realiteit niet iets waar het nieuwe millennia patent op heeft. Men kan ook de lijn virtuele realiteit doortrekken en komen tot oeroude en nog steeds relevante vormen van escapisme; zoals een toevluchtsoord zoeken aan de hand van het consumeren van drug bijvoorbeeld of een dagelijks bezoekje aan de lokale pub.
  
  Er wordt hier net gedaan alsof het een nieuw fenomeen betreft terwijl we eigenlijk slechts kunnen spreken over een kermis attractie dat door regisseur James Cameron op digitaal animatie niveau, inderdaad, is verbeterd.
  
  Waarschijnlijk heeft de film de uitwerking dat de zwaartekracht onder veel toeschouwers de onderkin naar de bioscoopvloer toetrok. Prima, niks mis met verwondering en lof voor de regisseur. Maar revolutionair? Binnen de film industrie voldoet een film, welke dan ook, pas aan die criteria van "revolutie" wanneer men oprecht kan spreken van vergaande vernieuwende elementen die ook nog eens breed worden omarmt. 3D is geen uitvinding van Cameron, de boodschap van zijn film allerminst. Iedereen die een klein beetje know-how van de filmgeschiedenis weet dit.
  
  Tot slot rest dan de obscure 'discussie' over virtuele wereld, de ethiek en wat dit 'doet' met de medemens. Maar ook deze discussie is alles behalve nieuw of baanbrekend te noemen. "google" even op de website van hollanddoc.nl en men treft tal van documentaires aan die nog veel dieper op die materie ingaan dan Avatar.
  
  Maar goed, dit standpunt van Dhr. Kniesmeijer verbaast mij niets. Het is een logisch gevolg van wat past binnen de talrijke discussies over films. Producenten roepen 'steevast' dat deze film serieus een mijlpaal omhelst en enthousiaste kijkers neuriën dit soort mantra's gewillig na. Goed voor de omzet, niks mis met deze vorm van marktmechanismen. Je ziet hetzelfde fenomeen bij uiterst controversiële films. De overeenkomsten zijn 'steevast' dezelfde, men komt superlatieven te kort om een film de hemel in te schrijven, zelfs als die hemel op zichzelf al een illusie betreft.

• Joeri Kassenaar, di 22 december 2009 01:34 in reactie op Mic New Reageer op Joeri

  De 3D ( niet de stereo maar de cgi ) van deze film is verbluffend.
  Ik hoop dat de volgende cinefax daar wat meer over zal uitleggen. Het is voor een leek denk ik onbegrijpelijk wat Cameron hier doet. Houd final fantasy er maar naast om het verschil te zien. Maar goed, dat is puur filmvak techisch.
  Het psychologische van Tom vind ik een beetje zwak.
  Er zijn twee kanten aan de avatar. Een of je zelf geloofd dat je avatar bent en twee of de ander geloofd dat jij de avatar bent.
  Wij zijn al heel lang avatars, al sinds we bellen, nee, al sinds we brieven schrijven sturen we onszelf de wereld in. Een afspiegeling van onszelf de wereld in. We zijn het nooit zelf geweest, het was altijd al een afspiegeling van wie wilde tonen, en het was alleen zaak dat de ander geloofd dat we het ook zijn. Er zijn vast verhandelingen genoeg over wie we nou eigenlijk zijn. Tom heeft het over emancipatie van de avatar. Het lijkt mij meer een persoonlijk inzicht dan een algemeen geldend inzicht ( plus weer een plug van z'n boekje ). alle posters op alle fora zijn allang avatar en willen allang dat hun getypte mening serieus word genomen, zonder dat iemand ook maar weet wie er achter die vreemde nickname schuilgaat. Het is allang niet meer het domein van de gamers. Elke beller toont alleen zijn stem en de verwoording. Elke post de letter en z'n volgorde. Wie is überhaupt wie Tom. Tijd dat de psychologen eens naar de lente gingen.

• eva surga, ma 21 december 2009 20:38 Reageer op eva

  

  de achtste tot en met elfde post van deze link:
  
  http://catsociety.nl/esa/viewtopic.php?t=14&start=5190
  
  toont de codische duiding van de meest voorkomende natvie woorden welke in camerons meesterwerk gebezigd worden. ik heb a val tear inmiddels vijf keer gezien en kan er niet genoeg van krijgen! pure ma jake!
  
  eva, tsaheylu.

• Joeri Kassenaar, ma 21 december 2009 19:21 Reageer op Joeri

  Heel goed stuk Tom, ik ben bang dat het nog een decenium duurt voordat Joop lezers het stuk over multividu/virtividu gaan snappen.
  Je hoeft geen gameverslaafde te zijn om onder een schuilnaam op Joop/Twitter/Facebook of imvu een avatar te wezen.
  Dat je schuilnaam gewoon een naam uit het telefoonboek kan zijn schijnt zelfs anno 2010 nog vele te schockeren.
  
  Verdere aanrader: Orson Scott Card; Ender wint.
  http://nl.wikipedia.org/wiki/Ender , virtividu uit 1985.

• Mic New, ma 21 december 2009 23:32 in reactie op Joeri Kassenaar Reageer op Mic

  

  In reactie op hetgeen Joeri Kassenaar schreef, ik citeer: "Heel goed stuk Tom, ik ben bang dat het nog een decenium duurt voordat Joop lezers het stuk over multividu/virtividu gaan snappen."
  
  Misplaatst dédain. We spreken hier over een helder en duidelijk geschreven opvatting niks ingewikkelds aan, je doet voorkomen als we hier ethica van Spinoza beschrijven hetgeen tamelijk ridicuul overkomt.
  
  Ik begrijp maar al te goed waar Dhr. Kniesmeijer het over heeft. Alleen getuigd het mijns inziens van gebrek aan know-how over de geschiedenis van de film.
  
  Ik kan net als u stellen dat u dit pas begrijpt als u verstand van deze materie heeft en weet waarover u spreekt. Daar kom ik, noch de discussie, een stap verder mee. Ik wijs alleen daarom op film titels zoals: 'The Day the Earth Stood Still' (1951), '2001: A Space Odyssey' (1968), Soylent Green (1973), Silent Runnig (1972), Stalker (1979) enz.
  
  Alleen al de bewering die wordt gemaakt door Dhr. Kniesmeijer: "Science fiction draait steevast om eerbare zielen die de wereld redden uit de klauwen van aliens met slechte zin." klopt gewoon van geen kant. Films zoals: The Lawnmower Man (1992), Avalon (2001), eXistenZ (1999), allemaal films gerelateerd aan hetzelfde onderwerp die de bewering 'steevast' onderuit halen.
  
  Je moet mijns inziens dan ook geen boute uitspraken doen als je deze niet kunt onderbouwen, daar is hopelijk geen decennia voor nodig om dat te kunnen begrijpen.

• To Maat is Links en er trots op!, di 22 december 2009 01:27 in reactie op Mic New Reageer op To

  

  Ik ben het eens met wat jij zegt en hoef er niets aan toe te voegen.
  
  Wel makkelijk, zo'n ghostwriter... ;)

• Mic New, ma 21 december 2009 17:53 Reageer op Mic

  

  Tom Kniesmeijer overdrijft schromelijk en doet voorkomen alsof Avatar een fenomeen op zichzelf betreft. Niets is minder waar. Kniesmeijer struikelt al direct in de inleiding waarin hij het volgende stelt, ik citeer: "De film is al een succes en verdient dat, omdat hij op verschillende niveaus een revolutionaire boodschap brengt".
  
  De boodschap van de film Avatar is allerminst revolutionair, men kan hooguit spreken dat een regisseur, in dit geval James Cameron, inhaakt op een populair gegeven; het in beeld toveren van een virtuele wereld waarbij de mens als zodanig de vijand blijkt te zijn. Maar deze aspecten zijn allerminst origineel laat staan revolutionair.
  
  De mens als 'slecht' wezen is niet bepaald opzienbarend in de wereld van de film, de mens als vernietigende kracht achter de teloorgang van moeder aarde en 'de' oorzaak de milieu problematiek is een alledaags thema waarbij een soortgelijke boodschap naar voren wordt gebracht. Dan de mens als virtuele avatar waar het zijn/haar individuele 'realiteit' inruilt voor die van de virtuele wereld; de vermeende 'Virtividu'. Wat is hier opzienbarend aan?
  
  Opmerkelijk dat Kniesmeijer schijnbaar nog nooit eerder gehoord heeft van het fenomeen rollenspel. Al ver voor de spelcomputer deed het fenomeen (virtuele) rollenspel al haar intrede, in de jaren zeventig ontstond zo het spel 'Dungeons & Dragons' waarbij je als speler indirect opging in de rol van een denkbeeldige 'avatar'; soms zelfs hand in hand met het gebruiken van hallucinerende middelen. Het enige 'vernieuwende' element aan het opgaan in een virtuele of verzonnen karakter in de decennia die hierna volgden is de wijze waarop. De introductie van de elektronische spelcomputer is hier een voorbeeld van. Maar de basis was en bleef ongewijzigd; een virtuele karakter in een virtuele wereld waar deze met vergaande vrijheden kan doen en te laten wat jij als 'eigenaar' voor hem of haar bepaald. Game computers en/of rollen spellen op schrift gelden slechts als de exponenten voor deze 'virtuele' ervaring.
  
  Voorts komt Kniesmeijer met een wel zeer opzienbarende veronderstelling, ik citeer: "Science fiction draait steevast om eerbare zielen die de wereld redden uit de klauwen van aliens met slechte zin". Deze opvatting getuigt van een wel zeer gebrekkige kennis over de filmgeschiedenis.
  Neem nu de film 'The Day the Earth Stood Still' uit 1951 van regisseur Robert Wise, dan spreken we niet over een boodschap waarbij Aliens de boosdoeners zijn maar nu juist het omgekeerde, de mensheid wordt door een niet menselijke beschaving op de vingers getikt en gewezen op hun agressieve en niet rationele wijze van handelen dat uiteindelijk alleen zal leiden tot vernietiging van de mens als zodanig. Het moraal is overduidelijk, de mens als soort is egocentrisch, een gevaar voor zichzelf en manipulatief. Stanley Kubrick's '2001: A Space Odyssey' uit 1968 doet hier nog een schepje bovenop met een fantastische apotheose dat op technisch vlak nu wel als mijlpaal in de filmgeschiedenis betreft. Science fiction films zoals Soylent Green (1973), Silent Runnig (1972), Stalker (1979), allemaal beroemde science fiction films waarbij negatieve aspecten van de mens zoals zelfingenomenheid, een destructief houding, geweld, egocentrisme enz. de basis vormen. Alles behalve films waarbij je kunt spreken over de mens als eerbare zielen de wereld redden uit de klauwen van aliens met slechte zin of deze hier nu in voorkomen of niet.
  
  De boodschap van de film Avatar wordt door Kniesmeijer, maar zeker ook door anderen, schromelijk overdreven. De ironie is echter dat de vermeende originaliteit waar Kniesmeijer over spreekt zich met name manifesteert als een decoratieve slogan op een Blu-ray en DVD verpakking van de film die straks, samen met het spel, in menig winkel te koop zullen worden aangeboden. Het zal vast iets omhelzen zoals de koptitel van dit artikel: "Avatar, een icoon van de tijdgeest".
  
  Het enige vernieuwende aspect, dat deze film wel degelijk naar voren brengt, zijn de vernieuwende 3D animatie technieken waar menig animator, terecht, gretig naar kijkt. Voor de rest betreft het slechts een mega productie van Amerikaanse bodem dat inspeelt op de populariteit van (virtuele) werelden en de hunkering naar heftige actie scènes vol mooie special effects. Over de tenenkrommende acteer prestaties en de talloze uitgekauwde clichés zullen we maar niet spreken.
  
  Resumerend
  
  Nee, Avatar is allerminst een revolutionaire film en het enige vernieuwende element die James Cameron wist te verwerken in deze film zijn 'vernieuwende' animatie technieken, niets meer en niets minder, of zoals film recensent Manohla Dargis, van The New York Times, het prima verwoord: "He hasn't changed cinema, but with blue people and pink blooms he has confirmed its wonder". M.a.w. blijf vooral met de voeten op de realistische aardbodem staan, maak er niet meer van dan het daadwerkelijk is.

• Marie-Bernadette Engering, ma 21 december 2009 14:12 Reageer op Marie-Bernadette

  

  Een nieuwe illusiebubbel
  
  in de reeds bestaande.....
  
  door de massa in stand gehouden
  
  heeft nog minder kans te overleven!

• Joop Schouten, ma 21 december 2009 12:23 Reageer op Joop

  

  Dit is een denkbeeldige communicatiemethode waar 'je' geen verantwoording hoeft af te leggen.
  Erg leuk concept voor filosofen en wetenschap om stellingen uit te proberen.
  Ik hou niet van het idee met een denkbeeldige persoonlijkheid te communiceren.

• Zjen LinksMensch, ma 21 december 2009 11:57 Reageer op Zjen

  

  De psychologie van de virtuele wereld is net zo echt als de echte werkelijkheid.
  Hersenen maken geen onderscheid tussen virtuele input of input vanuit de realiteit..de ervaring is dezelfde.
  NLP maakt daar intensief gebruik van om verandering te bewerkstelligen.
  
  Gamen en leven in een virtuele wereld is heel echt in die zin en heeft diepe impact op het zelfbeeld.
  Geloven heeft daar niet zo veel mee te doen...ervaren wel.

• Jacobus Herculaas de la Rey, ma 21 december 2009 11:50 Reageer op Jacobus Herculaas

  

  Tom Kniesmeijer is behoorlijk aan het doordraven. Avatar is een goede sf-film, maar afgezien van de visuele effecten werkelijk niet revolutionair of vernieuwend. Een geëngageerd sf-verhaal zoals er daar in de jaren 50 tientallen van waren.
  
  Ik bedoel dit niet beledigend, maar dit artikel is typisch het werk van iemand die te oud is om de recente ontwikkelingen op ?computergebied?, zoals ik het maar even breed beschrijf, écht meegekregen te hebben, ze daarom niet écht begrijpt en er vanuit deze positie op los fantaseert.

• Jan van Ginkel, ma 21 december 2009 12:58 in reactie op Jacobus Herculaas de la Rey Reageer op Jan

  

  Helemaal mee eens. Als je iets beter de filmgeschiedenis bestudeert, blijkt er maar heel erg weinig "nieuws" in Avatar te zitten. De computeranimatie is beter geworden (hoewel je zelfs daar over kunt twisten..), maar het verhaal, de motieven (zoals mensen als `de bad guys', de menselijke drang natuur te vernietigen, zelfs de virtuele persoonlijkheid) en de uitwerking van die motieven zijn erg `oudbakken'.
  Wat betreft de virtividu zie de The Matrix, waar het lichamelijke helemaal verdwijnt en de virtuele wereld de dominante is geworden (zie ook Davied van Berlo) of Star Trek, de oude serie, ("The Cage" en "The Menagerie")...
  De essentie van de mens (los van het lichamelijke) is al een filosofisch onderwerp sinds de oudheid ... (voor zover we het kunnen traceren).

• Davied van Berlo, ma 21 december 2009 11:20 Reageer op Davied

  

  Om het kringetje rond te maken: in The Matrix is de mens niet meer dan een avatar in een schijnwereld, terwijl zijn werkelijke lichaam in een cocon ligt te vegeteren ...