De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (37) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Tarak Ook, zo 22 november 2009 18:16 Reageer op Tarak

  

  De auteur begrijpt niet wat solidariteit is. Solidariteit is dat ik als individu op vrijwillige basis geld geef aan een doel / persoon omdat ik dat doel of die persoon ondersteun.
  
  De heer Kalmthout heeft het over staatsdwang die voor solidariteit moet doorgaan, geld afpakken van mensen om het aan doelen / mensen te geven die door een kleine elite ondersteund worden.
  Het is juist dat deze travestie interpretatie van solidariteit die de heer Kalmthout hanteert die tot indvidualisering heeft geleid. Deze walgelijke invulling van het ooit zo mooie begrip "solidariteit" is ooit typisch socialistisch te noemen.
  
  De overheid heeft er immers bewust voor gezorgd dat alle krachten die ooit naast de overheid voor liefdadigheid zorgden door de overheid overgenomen werden, met alle indvidualisering en een soms wat verweesde samenleving tot gevolg. De overheid heeft eerst al haar tegenkrachten uitgeschakeld en klaagt nu dat het resultaat niet goed is.
  
  Kansen geven is wat anders dan elk verschil tussen mensen uitroeien, maar het communisme is helaas nog niet dood zo te lezen.
  
  Zie ook dit prachtige filmpje van schrijver Andrew Klavan:
  http://www.youtube.com/watch?v=sC6MnwknfmU

• Jan Verbeek, ma 30 november 2009 23:31 in reactie op Tarak Ook Reageer op Jan

  

  Helemaal met je verhaal eens. De overheid verstikt eenieder met zorg en regels. Uiteindelijk is niemand daar mee geholpen. Ook het leger van de zogenaamde kansarmen niet.

• Marcel LeCram, zo 22 november 2009 09:00 Reageer op Marcel

  

  De relativering van Hank is op zijn plaats. Ik wil met liefde solidair zijn met mensen die het minder hebben. Ik heb echter een overheid die dat voor mij moet organiseren. Ik betaal genoeg belasting en premies. Het gaat er uiteindelijk om wat de overheid met dat geld doet. Dat de overheid daar forse steken laat vallen lijkt me evident, maar zeg niet dat ik niet solidair ben. Zeg niet dat het me niet raakt. Als ik de film 'de onrendabelen' zie denk ik vooral: wat doen een groot aantal mensen/organisaties hun werk toch slecht!

• Sylvia Stuurman, zo 22 november 2009 10:38 in reactie op Marcel LeCram Reageer op Sylvia

  

  Dat die organisaties hun werk zo slecht doen is niet toevallig.
  
  De oorzaak is dat alles 'volgens de markt' georganiseerd is. Geprivatiseerd, en zo niet, dan toch in ieder geval aangestuurd op geld, met targets.
  
  De mensen om wie het allemaal gaat, zijn daardoor uit beeld verdwenen. Het gaat alleen om regels enom geld, en wanneer er binnen die organisaties al een werknemer is die nog weet om wie het eigenlijk gaat, dan zit die al gauw ziek thuis, vermalen tussen de targets en de regels.
  En dat terwijl die mensen het enige bestaansrecht zijn van die organisaties!
  
  Het markt- en managersdenken (alles transparant, oftewel alles moet op papier kloppen, en liefst in een spreadsheet passen) heeft kapotgemaakt waar het eigenlijk om gaat.

• Winston V., zo 22 november 2009 14:47 in reactie op Marcel LeCram Reageer op Winston

  

  Okay, Marcel, blijkbaar snap jij gewoonweg nog niet helemaal hoe deze economie werkt; misschien is dat een reden bij je reacties wat minder hoog van de toren te blazen waar het je kritiek op je wat linkser georiënteerde medemens. Ik hoop dat de redactie mij toestaat nogmaals uit te leggen hoe geld werkt.
  
  Deze bijdrage schrijf ik in reactie op Marcel Lecram, die stelt: "Geld is helemaal geen schuld. In een goed financieel systeem vertegenwoordigt geld een hoeveelheid productie. Tegenover geld staat dus een waarde." Ik wil een ieder vragen even stil te staan bij de volkomen betekenisloosheid van deze opvattingen, ook al zijn het algemeen aanvaarde, breed gedragen opvattingen. Er is namelijk niets zo destructief voor mens, mensheid en Aarde, en ook voor de door John zo gewaardeerde marktwerking, als deze systematiek van schuldcreatie.
  
  De huidige crisis is een "krediet-" crisis. Van het Latijnse werkwoord "credere," wat "geloven" of "vertrouwen" betekent. Het is dan ook niets meer of minder dan een "vertrouwenscrisis". Je hoort het zo vaak in de journaals: "het vertrouwen moet terugkomen in de (geld)markt, voordat de banken weer geneigd zullen zijn geld uit te lenen." Het is zelfs zo erg, John, dat we tegenwoordig zonder blikken of blozen spreken van een "fiduciaire economie," een economie die VOLLEDIG gebaseerd is op vertrouwen.
  
  Welnu, vraag jezelf eens af over welk "vertrouwen" men dan spreekt. Indirect is dat het vertrouwen in de waarde van het geld. De waarde van geld wordt namelijk al lang niet meer afgezet tegen een goud- of zilvervoorraad. Vroeger kon je papiergeld inleveren bij de bank en daar een zelfde waarde aan goud voor terug krijgen. Als je dat nu probeert lachen ze je vierkant uit: het geld is niets waard, enkel het algemeen aanwezige vertrouwen dat ik voor een briefje van tien ook tien euro goederen kan kopen bepaalt de waarde van dat stukje papier.
  
  Dit is natuurlijk niet van de ene op de andere dag gebeurd, maar laat ik je verklappen dat dit spelletje al in de Romeinse tijden gespeeld werd. De Romeinse bankiers hadden al door dat het volk VERTROUWEN bleef houden in de volle waarde van de gouden munten, ook al werd daar een fikse scheut nikkel of ander waardeloos metaal doorheen gemengd. Het is precies ditzelfde systeem dat door de eeuwen heen door de banken zodanig is verfijnd dat zij nu wegkomen met het drukken van waardeloos papier. De truc is natuurlijk dat zij, en hun handlangers, de multinationals en regeringen, met dat waardeloze papier intussen wel alle ECHTE waarde aan het opkopen zijn; het goud, de fabrieken, de grond... etc.
  
  Nu in 2009, Marce, bestaat geld letterlijk pas nadat het geleend is van een Centrale Bank. Laat dat even tot je doordringen, laat het rustig bezinken en bedenk wat daarvan de consequenties zijn. Dat wil bijvoorbeeld zeggen dat zonder staatsschuld, Nederland geen geld zou hebben, of welk land dan ook. Het is toch gek dat jarenlang het rijkste land ter wereld, Amerika, ook het land was met de grootste staatsschuld? Of, nu je weet hoe het werkt (geld = schuld) is het natuurlijk helemaal niet meer zo gek. Het wil ook zeggen dat Bos, of welke minister van financiën dan ook, als hij met een waarschuwend vingertje het volk maant de broekriem aan te trekken omdat de staatsschuld afgelost zou moeten worden, een leugenaar is. Want zonder staatsschuld geen geld.
  
  Uiteindelijk is het "vertrouwen" waar men in deze volkomen op lucht gebaseerde economie zo vaak over spreekt, niets anders dan het vertrouwen dat alle schuldenaars het verschuldigde geld terug zullen kunnen betalen. En dat doen ze in de vorm van arbeid. En ze lossen de schuld af met loonbelasting. Of eigenlijk alleen de rente op de schuld; de schuld is inmiddels een standaard en algemeen aanvaarde startpositie. Iedere afgestudeerde begint de carrière met een schuld. Alles is schuld. Geld is schuld. M.a.w., Als jij een euro hebt, kun je ervan verzekerd zijn dat er ergens op Aarde iemand rondloopt die diezelfde euro aan iemand anders verschuldigd is. Met rente. De hele wereldwijde economie is een piramidespel van schulden waar Madoff jaloers op zou zijn.
  
  Rente is ook tegennatuurlijk, in de zin dat hetgeen geld vertegenwoordigt, namelijk de echte goederen en diensten die je ervoor koopt, minder waard wordt in de tijd. Ik krijg voor een tweedehands ding nooit meer dan voor een nieuw, ongebruikt ding, althans normaal gesproken (wijn, antiek, kunst zijn een paar uitzonderingen). Geld daarentegen heeft vanwege de rente de neiging meer waard te worden, en ook vanwege het aloude "kapitaal genereert kapitaal."
  
  Ik heb al eerder gezegd dat de "loon-prijsspiraal" een belachelijke theorie is als verklaring voor inflatie. Inflatie is niets anders dan het "opblazen" (het Engelse "inflate") van de geldvoorraad door de Centrale Banken. Dit doen zij in opdracht van regeringen, in samenwerking met het grootbedrijf. Door het pompen van geld in de markt, wordt het geld minder waard. Logisch: meer geld tegenover dezelfde productie maakt producten duurder (of het geld minder waard). De gigantische adder onder het gras van deze methodiek is deze: de regeringen en het grootbedrijf hebben geen last van de inflatie omdat zij de eerste leners zijn. Pas nadat zij het geleende geld hebben uitgegeven, en de ECHTE rijkdom ermee hebben opgekocht, komt het op de markt. Wij hebben vervolgens te maken met Euro's die weer iets minder waard zijn.

• Winston V., zo 22 november 2009 14:58 in reactie op Winston V. Reageer op Winston

  

  In mijn knip-en-plak woede heb ik soms de naam "John" laten staan... dat moet natuurlijk "Marcel" zijn... Duizendmaal excuus...

• Marcel LeCram, zo 22 november 2009 22:13 in reactie op Winston V. Reageer op Marcel

  

  Winston,
  Ik voel niet zo heel veel behoefte om elk punt van commentaar te voorzien. Laat ik de laatste nemen om te illustreren hoe jouw denktrant werkt.
  Inflatie is in jouw optiek een gevolg van een geldverruiming van een centrale bank. Als ik je goed begrijp is dit DE oorzaak. De enige oorzaak. En dat klopt niet. Is volkomen onzin, maar je stelt het met zekerheid . . . .
  In een moderne samenleving zal er bij stijgende productiviteit altijd inflatie zijn. Ook al doet de centrale bank keurig zijn werk en beïnvloed ze de inflatie niet door de geldhoeveelheid te vergroten. Als de productiviteit stijgt, zal een werknemer met succes een hoger loon bedingen. Dit veroorzaakt geen inflatie, want er staat immers een hogere productie tegenover. Echter: de dienstverlenende sector wil niet achterblijven als het om de loonontwikkeling gaat (verplegers, docenten, buschauffeurs). In deze sector is een loonstijging doorgaans niet te verantwoorden door een productiviteitsstijging, want die is vaak afwezig of in ieder geval marginaal. Toch zullen ze met succes een loonstijging vragen, want anders wil naar verloop van tijd niemand dat werk meer doen. En juist deze laatste loonstijging zorgt voor inflatie, want deze diensten zullen daardoor juist wel duurder worden (en indirect ook de overige productie, want in de prijs van zo'n beetje elk product is een dienst verwerkt).
  Huizenprijzen stijgen automatisch met het hierboven beschreven proces mee.
  Allerlei grondstoffen stijgen in prijs naarmate ze schaarser worden (Olie?).
  Etc.
  Jouw realiteit is dat inflatie alleen (en bewust) wordt veroorzaakt door de centrale banken. Dit klopt van geen kant. Een centrale bank kan inflatie veroorzaken.

• Winston V., zo 22 november 2009 22:41 in reactie op Marcel LeCram Reageer op Winston

  

  "Jouw realiteit is dat inflatie alleen (en bewust) wordt veroorzaakt door de centrale banken." Dat is niet mijn realiteit, maar DE realiteit. Zeggen dat een loon-prijsspiraal de oorzaak is van ontwaarding van het geld is net zoiets als zeggen dat natte straatstenen de oorzaak zijn van regen: een volslagen omkering van de realiteit.
  
  Laten we voor het gemak aannemen dat jouw definitie van productie de juiste is, en dat jouw uitleg gewoon klopt. Zeg je dan niet dat alle arbeid die verricht wordt in de dienstverlenende - en zorgsector de werkelijke oorzaak is van inflatie...? Nou, dan lossen we toch alles ineens op en schaffen die beroepen toch af? Je neemt jezelf iets te serieus, Marcel.
  
  Inflatie is noodzakelijk om de realiteit van de overvloed om te vormen tot een illusie van schaarste. We hebben te maken met een ENORME overproductie, nutteloze overschotten van van alles en nog wat. Maar dat MAG de realiteit niet zijn, want als iets te overvloedig aanwezig is levert het geen winst meer op. Inflatie, het periodiek overspoelen van de markt met geld, om die geldstroom daarna weer genadeloos een halt toe te roepen, is slechts één van de vele mechanismen om de schaarste in stand te houden, en om de gevolgen van die schaarste in bepaalde gebieden te concentreren (derde wereld).
  
  Ook aan productiecapaciteit hebben we zowel landelijk als internationaal enorme overschotten: arbeid is dan ook in ras tempo minder waard aan het worden. Ook dat overschot wordt met vele technieken gecamoufleerd. Kapitalisme, Marcel, dankt zijn bestaansrecht aan het bestaan van schaarste. Zodra we wakker worden en inzien dat deze economie is gebaseerd op het in stand houden van een leugen, is het gedaan met deze vreemde theoriën van jou.

• Marcel LeCram, ma 23 november 2009 07:51 in reactie op Winston V. Reageer op Marcel

  

  Dat is goed. We schaffen alle beroepen in de dienstverlenende sector af. Lijkt me een een enorm goede oplossing. . . . . .
  Oh, maar wacht. Dat kan natuurlijk niet.
  Ik heb het niet over 'de werkelijke oorzaak van inflatie'. Inflatie kan door tal van zaken worden veroorzaakt.

• Winston V., ma 23 november 2009 10:14 in reactie op Marcel LeCram Reageer op Winston

  

  Heb je mijn reacties uberhaupt wel gelezen? Je reageert namelijk niet inhoudelijk. Vertel mij dan maar welke OORZAKEN er nog meer zijn voor het minder waard worden van geld. En vertel mij wat het nut is van het scheppen van steeds meer schulden is, anders dan het in stand houden van een eeuwige afhankelijkheidsrelatie naar de kapitalist? Vertel mij maar wie er profiteert van het BESTAAN van iets als "rente." Zijn wij dat? Of degenen die al heel erg veel hebben?
  
  Je moet niet zomaar wat roepen; onderbouwen graag.

• Marcel LeCram, ma 23 november 2009 11:21 in reactie op Winston V. Reageer op Marcel

  

  Beste Winston,
  Natuurlijk heb ik je bericht gelezen. En volgens mij heb ik een paar posts terug in ieder geval al 3 oorzaken genoemd van inflatie.
  - de loon-prijsspiraal (veroorzaakt door de dienstensector)
  - de huizenprijzen stijgen als gevolg van de eerste
  - het schaarser worden van grondstoffen
  - het verruimen van de geldhoeveelheid door de centrale bank.
  Heb je mijn bericht wel gelezen?
  En nu stop ik ermee.
  Groetjes,
  
  Marcel.

• Hank Williams, za 21 november 2009 02:07 Reageer op Hank

  Armoede is een relatief begrip. Ik zal niet beweren dat er geen mensen zijn die moeilijk rondkomen. Ik zal ook niet beweren dat er geen mensen zijn die buiten de boot vallen. Waar het om gaat is: hoeveel mensen vallen er nu echt uit de boot, en hoe moeilijk hebben ze het dan?
  
  In ieder sociaal-economisc systeem vallen er mensen buiten de boot. In Nederland, in de VS, voorheen in de Soviet Unie ook. In Nederland valt nog steeds maar een zeer kleine groep buiten de boot. En zij kruipen niet met hongerbuikjes door de straten op zoek naar voedsel. Laten we het probleem niet groter maken dan het is.
  
  Hou nu toch eens op met zeuren dat er meer solidariteit moet komen. We hebben een grote overheid, die al enorme hoeveelheden geld herverdeeld. Ik wil niet méér betalen, ik wil niet nog meer solidair zijn. Laten we daarbij niet vergeten dat solidariteit niet alleen van de overheid hoeft te komen. Er bestaat ook nog zoiets als familie en vrienden. Waarom zou ik nu meer solidariteit gaan tonen, meer belasting gaan betalen, voor mensen die mij op feestjes en internet voor zakkenvuller uitmaken? Met hun oude auto tegen mijn auto aanrijden en maken dat ze wegkomen? Solidariteit moet van twee kanten komen. Mensen die denken dat je onbeperkt tegen 'rijken' kunt trappen en dan ook nog vragen om extra zakgeld hebben een bijzondere kijk op het leven en de wederkerigheid in alle menselijke relaties.

• Frank Schutte, za 21 november 2009 11:52 in reactie op Hank Williams Reageer op Frank

  

  Beste Hank Williams,
  Het aantal doet er niet toe, maar het gegeven dat het aanwezig is moet belangrijk zijn, anders meet je alles in je leven af in cijfers, om het goed te praten. Ook een vergelijk met andere systemen gaat niet op, dat zijn keuzes waar wij nooit voor gekozen hebben. Uit je stuk blijkt dat voor jouw het individu belangrijker is dan het collectief, omdat je vanuit een (ik) gedachten redeneert. Ik wil niet, ik wil niet.
  Het is niet vragen om extra zakgeld, maar vragen om een redelijk bestaan in een land waar de tweedeling steeds groter wordt. Ik gun het niemand om van dag naar dag te leven, maar jij schijnt dat wel te kunnen, misschien kom jij zelf eens aan de andere kant van die lijn te staan.

• Winston V., za 21 november 2009 11:53 in reactie op Hank Williams Reageer op Winston

  

  Ik ben niet rijk, Hank. Althans, vergeleken met jou ben ik niet rijk. Maar ik heb wel een flatscreen. Mag ik nu geen kritiek meer hebben op mensen die in mijn ogen wel rijk zijn? Mag een hongerige Ethiopiër die mij naar mijn flatscreen ziet kijken terwijl ik een hamburger eet niet boos en jaloers tegelijk worden?
  
  Het probleem met de meeste rijkelui is dat ze geen flauw benul hebben wat geld precies is. Ik moet iedere maand de eindjes aan elkaar knopen. Meetsal nog een beetje maand over aan het eind van mijn geld... Maar... Ik besef WEL dat iedere Euro die ik bezit alleen maar een Euro SCHULD vertegenwoordigt. Van iedere Euro die ik bezit kan ik met zekerheid stellen dat iemand anders diezelfde Euro verschuldigd is aan iemand anders. Laat dat even tot je doordringen: geld = schuld.
  
  Dus het maakt helemaal niet uit HOE je aan je geld komt. Feit blijft dat hoe meer je ervan hebt, hoe meer JIJ PERSOONLIJK verantwoordelijk bent voor het bestaan van schulden, tekorten, schaarste, werkeloosheid en honger bij je medemens. Als je weet hoe financiële markten en de economie in het algemaan werken, moet je je SCHULDIG voelen over iedere Euro die je bezit.
  
  Okay, dat van persoonlijk schuldig zijn is wellicht wat overtrokken, maar alle rijkdom in deze wereldeconomie komt van de armen. De top 1% van de wereld bezit meer dan 90% van de rijkdom. En die onderklasse waar je zo op afgeeft is een GEGEVEN binnen deze economie. En hoezo ben jij nu al solidair? Mensen met geld ZIJN niet solidair; hun rijkdom impliceert de armoe van 10 anderen.

• Rob van Koot, za 21 november 2009 19:04 in reactie op Winston V. Reageer op Rob

  

  Vreemde uitspraak zeg: Mensen met geld ZIJN niet solidair; hun rijkdom impliceert de armoe van 10 anderen.
  
  Hoe kom je daarbij? Mensen met geld zijn juist solidair want zij dragen de verzorgingsstaat met hun hoge belastingtarieven.

• Marcel LeCram, zo 22 november 2009 10:08 in reactie op Winston V. Reageer op Marcel

  

  Geld is helemaal geen schuld. In een goed financieel systeem vertegenwoordigt geld een hoeveelheid productie. Tegenover geld staat dus een waarde. De hoeveelheid die ik bezit vertegenwoordigt de waarde die ik heb geproduceerd. Dat centrale banken spelen met die geldhoeveelheid en er bij tijd en wijle wordt afgeweken van bovenstaande stelling doet er niet veel aan af. In essentie staat tegenover elke euro een hoeveelheid productie.

• Frank Schutte, zo 22 november 2009 10:27 in reactie op Marcel LeCram Reageer op Frank

  

  Beste Marcel Lecram,
  Automatisch staat tegenover elke Euro/gulden uitgegeven door de Nederlands bank schuld, die door de samenleving moet worden opgebracht, rijk of arm. Het BNP bepaald niet de hoeveelheid aan geld, verklaar dan eens waarom overal de persen volop aan het draaien zijn.

• Marcel LeCram, zo 22 november 2009 10:46 in reactie op Frank Schutte Reageer op Marcel

  

  Natuurlijk spelen bij de bepaling van de geldhoeveelheid meerdere zaken een rol, maar op de lange termijn zal het BNP bepalend moeten zijn. Anders gaat het nogal fout met een land (zie Argentinië nog niet zo lang geleden). Als de geldhoeveelheid op enig moment verruimd wordt, zal hij op een ander moment krapper gemaakt moeten worden.
  Overheden (de VS voorop) proppen nu enorme hoeveelheden geld in de economie. Dat geld zal een keer terugbetaald moeten worden. En dat betalen we van het geld dat we verdienen (en dus met productie). Als we dat niet doen is het gevolg evident: enorme inflatie. En die inflatie zorgt ervoor dat de geldwaarde en de productiewaarde naar elkaar toegroeit.
  Ik zeg overigens niet dat dit systeem het probleemloos doet, maar Winston vertelt echt onzin. Ik ben nog aan het uitzoeken welk boek hij heeft gelezen. Het is geen goed boek . . . .

• Frank Schutte, zo 22 november 2009 11:41 in reactie op Marcel LeCram Reageer op Frank

  

  Beste Marcel,
  Als groei nou over een langere periode uitblijft, gaat die vlieger toch niet op. Alle nu genomen maatregelen is om op korte termijn het systeem niet om te laten vallen, daarom worden alle regels over boord gezet. Ze zijn met ze alle aan een bijna dood paard aan het trekken.

• Marcel LeCram, zo 22 november 2009 11:54 in reactie op Frank Schutte Reageer op Marcel

  

  Waarom is groei ineens van belang? Als groei uitblijft moeten we het terugbetalen van ons inkomen op het huidige niveau.
  Als ik geld leen van de bank om een huis te kopen en m'n inkomen groeit niet meer . . . Wat dan nog? Dan moet ik rente en aflossing betalen van het inkomen wat ik wel heb.
  Overigens worden nu niet alle regels overboord gezet. Niet in Nederland. De VS speelt al met vuur sinds Bush aan de macht kwam. Clinton had een redelijke financiële situatie achtergelaten, maar Bush heeft dat in rap tempo weten te 'verkloten'. De VS leeft al jaren boven z'n stand. Daar komen nu ook nog die enorme injecties van Obama overheen. Ik denk dat menig econoom z'n hart vast houdt. Als de dollar instort (en waarom zou hij niet?) dan is het gedaan met de VS.

• Frank Schutte, zo 22 november 2009 23:28 in reactie op Marcel LeCram Reageer op Frank

  

  Beste Marcel,
  Hier schrijf je zelf eigenlijk al waarom groei noodzakelijk is.
  Omdat jij in je eigen verhaal de denkfout maakt dat je inkomsten op het zelfde peil blijft, kun je de overeengekomen hypotheek blijven betalen, maar we spreken hier van een achteruitgang in de economie, dus vergelijk dat met het moment dat jij werkeloos wordt en in inkomsten achteruit gaat, dan zal je dat misschien een korte tijd kunnen opvangen, maar uiteindelijk zal je net als heel veel mensen moeten gang omkijken naar een betaalbaar onderkomen die weer afgestemd is op je inkomsten, of je moet weer werk vinden waardoor je inkomsten groeit naar het oude niveau, dan zou je weer aan je verplichtingen kunnen voldoen. Maar waar hier spraken van is, achteruitgang van inkomsten, met daarbovenop meer uitgaven, dus een steeds hoger schuld, in een gemanipuleerde wereld door het financiële systeem.

• Rob van Koot, vr 20 november 2009 18:38 Reageer op Rob

  

  Toe nou mensen, wat een aandacht hier voor een reclamefilm zeg. Wat zijn we toch snel onder de indruk van beelden. Dat blijft toch een wonderlijk gegeven. Ik denk dat max. 5% van de bevolking niet mee kan komen en daar moeten we goed voor zorgen. De rest moet gewoon een schop onder de kont krijgen.

• Hank Williams, za 21 november 2009 02:23 in reactie op Rob van Koot Reageer op Hank

  Government's view of the economy could be summed up in a few short phrases: If it moves, tax it. If it keeps moving, regulate it. And if it stops moving, subsidize it.
  
  Ronald Reagan

• Winston V., vr 20 november 2009 14:05 Reageer op Winston

  

  Je kunt de beschaving van een land het beste afmeten aan de wijze waarop de zwaksten in die samenleving worden behandeld. Dat is wel de kern van het pleidooi van Anton van Kalmthout, en ik ben het daar wel mee eens. De nadruk op "het individu" en de "eigen verantwoordelijkheid" is in alle opzichten te ver doorgeschoten, getuige ook de ronduit asociale manier waarop onze staatssecretaris van defensie door het pleidooi van Marcel van Dam schreeuwde... Daarom geef ik hier een kort pleidooi voor altruïsme.
  
  Altruïsme is namelijk evenzeer onderdeel van de menselijke aard als egoïsme, en dat wordt wel eens vergeten. Het bestaan van altruïsme is het makkelijkst te zien binnen de familie en vooral binnen het gezin: welke ouder zou niet zijn of haar eigen leven willen geven als dat voor het overleven van het kind noodzakelijk zou zijn? Maar ook daarbuiten zijn we in staat eigen geluk op te geven ten faveure van andermans geluk. Wie kent de uitdrukking niet "mijn vrijheid houdt op zodra ik jouw vrijheid belemmer;" we zijn nu eenmaal kuddebeesten.
  
  Waarom hebben de neoliberalen het debat dan al die jaren kunnen domineren? Waarom zijn zelfs linkse partijen meegegaan in deze blinde race naar winstmaximalisatie waarbij sociale cohesie volkomen uit het oog werd verloren? Marcel van Dam steekt heel moedig de hand in eigen boezem en bekent schuld. Ja, dat is toch weer te danken aan het blinde geloof in kapitalisme, een punt waar ik in elke discussie op terugkeer. Maar ook de evolutietheorie is misbruikt om deze ontwikkeling naar een overdreven individualisme te promoten...
  
  Want, zo gaat het verhaal, zoals kapitalisme werkt, zo werkt de natuur nu eenmaal. Ook in de natuur overleven de sterksten en de slimsten. God heeft het zo gewild. Of Moeder Natuur, kies maar uit. Darwin zou zich omdraaien in zijn graf... "Survival of the fittest" heeft in de theorie van Darwin weinig te maken met "het recht van de sterkste." "The fittest" is in de ogen van Darwin simpelweg de individuen die, als gevolg van spontaan optredende mutaties, zich het beste aanpassen aan veranderende omstandigheden. Evolutie wordt aangedreven door de wet der grote getallen: geef zoveel mogelijk verschillende, maar minimale variaties een kans om te overleven in de veranderde omstandigheden, en een deel zal overleven. Alles is gericht op het overleven van de GENEN, en niet in eerste plaats op het overleven van de INDIVIDU.
  
  Als het voor het overleven van de genen noodzakelijk is dat een individu daarvoor het leven geeft, dus niet overleeft, dan gebeurt dat gewoon; ik keer weer terug bij de moeder die haar leven geeft voor een kind. Zo bezien is altruïsme net zo belangrijk voor ons overleven als egoïsme. En ik durf zelfs een stap verder te gaan en te stellen dat egoïsme schadelijk zal blijken voor het overleven van de Mens als soort.
  
  Simpel gezegd ben ik van de overtuiging dat het gewoonweg in het belang is voor ons overleven dat we goed met elkaar kunnen opschieten. Bovendien: bestaat "het individu" wel echt? HEBBEN we wel een ECHTE eigen verantwoordelijkheid? Modern neurobiologisch onderzoek toont aan dat de elektrische signalen in onze hersenen al onderweg zijn VOORDAT we een bewuste beslissing hebben genomen. De laatste, mij bekende, stand van zaken is dat wetenschappers al 6 seconden voordat jij een beslissing neemt weten welke beslissing je zult nemen, met een score van 100%...
  
  En bovendien is elk individu voor 99% het product van zijn omgeving; jij bent de som van al jouw ervaringen. Geen enkel idee is origineel; je borduurt altijd verder op de ideeën die je van anderen hebt gekregen. Intellectueel eigendomsrecht is dan ook iets belachelijks... Zelfs de grootste creatieve en wetenschappelijke geesten geven zulks toe. Einstein zal de eerste zijn die toegeeft dat hij verder bouwt op de ideeën van o.a. Maxwell en Newton. Het is dus ook niet correct om prestaties als individuele prestaties te zien; de individu bestaat bij de gratie van het collectief, en niet (zoals de neoliberaal zal beweren) andersom. Ieder individu is het product van een collectief van minimaal twee mensen...
  
  Altruïsme is springlevend en essentieel voor ons voortbestaan. Ik dank Anton van Kalmthout en Marcel van Dam voor de wijze waarop zij dit onder de aandacht brengen.

• Frank Schutte, vr 20 november 2009 13:58 Reageer op Frank

  

  Beste mensen, het is niet teruggaan naar de jaren tachtig, maar een verwijzing naar de jaren tachtig waar de afbraak van de sociale voorzieningen is begonnen. Denk hierbij maar aan het akkoord van Wassenaar.

• Zjen LinksMensch, vr 20 november 2009 11:05 Reageer op Zjen

  

  Als mijn eigen verantwoordelijkheid nemen betekent dat ik tegen de gevestige orde en opvattingen in mijn passie wil volgen en vorm wil geven dan ben ik het haasje.
  
  Verantwoordelijkheid nemen voor mijzelf betekent allereerst en fundamenteel dat ik mezelf niet verraad.
  
  Als ik mijzelf niet verraad dan verraad ik mijn medemens niet.
  
  Marcel heeft begrepen dat hij zichzelf en daarmee zijn medemens heeft verraden en is op zijn schreden terug gekeerd.
  Kijk, dat is eigen verantwoording nemen....en er voor staan en vorm geven.
  
  Chapeau Marcel.
  Ik voelde gisteravond , naar je kijkend en luisterend, weer die "gerechtvaardigde woede"die ik lang niet meer durfde te voelen.
  Bedankt.

• Sylvia Stuurman, vr 20 november 2009 09:47 Reageer op Sylvia

  

  Het toverwoord van de individualiseringsgelovigen is 'eerlijke kansen' en 'je bent zelf verantwoordelijk voor je geluk'.
  
  Dat zijn erg makkelijke kreten als je gezond geboren bent, met een goed stel hersens, zonder armoede.
  
  Die eigen verantwoordelijkheid bijvoorbeeld. Hoe zit het met die stijgende werkeloosheid van dit moment? Zijn al die werkelozen daar zelf verantwoordelijk voor?
  Of hebben de banken en de crisis die ze teweeggebracht hebben daar enige verantwoordelijkheid in? Is het dan eerlijk om alles af te wentelen op de individuele verantwoordelijkheid van die werkelozen?
  
  Of de 67 jaar voor de AOW. Zijn mensen er zelf verantwoordelijk voor om tot hun 67sye te blijven werken? Ooit een werkgever tegengekomen die mensen van boven de 50 wilde hebben?
  
  Als je werkelijk voor eerlijke kansen bent, dan graag ook *echt* eerlijk. Dan worden mensen die buiten hun verantwoordelijkheid om pech hebben gesteund.
  
  Alleen al economisch gezien is dat veel slimmer dan om armoe in stand te willen houden vanwege die individualiseringsideologie: armoede kost de gemeenschap heel veel geld.

• De VVD, vr 20 november 2009 08:36 Reageer op De

  

  Ik sluit me aan bij Paul de Jong. Voorzover ik de documentaire vooraf heb kunnen zien, komt hij op mij over als een opgewarmd verleden. Frits Niessen die een gepeperde uitspraak doet in een trailer, waarvan blijkt dat hij ruim tien jaar oud is (die uitspraak dan).
  
  Feitelijk klaagt Van Dam het verleden aan dat hij zelf mee heeft vorm gegeven. Als ik zijn pleidooi bij P&W goed inschat, pleit hij nu opnieuw voor een houding die juist in de jaren 70 en 80 de kiem voor vandaag heeft gelegd.
  
  Twee uur documentaire is erg lang. Ik weet nog niet of ik hem opneem om hem later geheel, gedeeltelijk of in partjes te bekijken. Eigenlijk zit ik vooral met de vraag: "wat moeten we hier mee?".

• Jac Gerritsen, vr 20 november 2009 10:20 in reactie op De VVD Reageer op Jac

  

  Het individualisme (egoisme) viert weer hoogtij.
  Ik zie toch meer in de visie van de heer van Kalmthout.
  Overigens, ik loop al lang genoeg mee om ervaren te hebben dat, veel dingen na verloop van tijd weer terugkomen misschien ook wel de visie van de jaren 80. Wat toen goed was hoeft nu niet slecht te zijn en andersom.
  
  Take care of yourself, that means take care of each other.
  
  (Steve Earle)

• Gracchus Babeuf, le Tribun du Peuple, za 21 november 2009 14:20 in reactie op De VVD Reageer op Gracchus

  

  Opgewarmd verleden? Het gaat om het hier en nu. Het gaat om échte mensen die nú leven. Ze leven niet aan de andere kant van de wereld, maar bij wijze van spreken om de hoek van de straat waar je woont. Je moet wel blind zijn om ze niet te zien, armoede kun je ook ruiken.
  
  Wel eens in een verpleeghuis geweest? Dat is een verzamelplaats van onrendabelen. Ga daar gerust een kijkje nemen. Lijkt me handig, we worden immers allemaal oud en krijgen Alzheimer bijvoorbeeld en dan ben je zwaar de pineut. Over de zorg in een verpleeghuis zei een verpleeghuisarts ooit tegen mij dat het de goedkoopste manier van 24 uurszorg is die er bestaat, de dood is goedkoper. En zo zijn er meer voorbeelden van hoe dingen geregeld zijn onze samenleving.
  
  Zo lang het goed gaat, klagen over de hoogte van de belasting en mensen (uitvreters)die thuis zitten te 'genieten' van een uitkering en eigenlijk een schop onder een kont moeten krijgen als 'prikkel'. Als het fout gaat door ziekte, ongeluk of werkeloosheid... dan het handje ophouden bij vadertje staat, die zegt: 'zoek het zelf maar uit'. Het gejeremijeer is over de overheid en de samenleving is dan niet van de lucht.
  
  Wat je kunt doen? Het kan nooit kwaad om bij jezelf te rade te gaan, dan komt het vanzelf.

• P. Luckor, vr 20 november 2009 07:49 Reageer op P.

  

  Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik de film nog niet heb gezien, maar ik vond het optreden van Marcel van Dam bij P&W tenenkrommend. Het is geen 1980 meer en dat gaat het ook niet worden. Het gaat niet om meer geld of betere woningen. Het gaat om eerlijke kansen. Hoe krijg je deze groep weer in het arbeidsproces, en welke inzet mogen we van deze mensen zelf verwachten. Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk, niet de overheid, 1980 is voorbij, wen eraan.

• Dead Rising, vr 20 november 2009 09:58 in reactie op P. Luckor Reageer op Dead

  

  Ik vond Van Dam gisteren bij P&W ook een beetje sneu. Kwam op mij over als een wat verwarde oude man. En maar praten over 1980. Dat is dertig jaar geleden, meneer van Dam. We leven nu in 2009, de tijden zijn veranderd.
  
  Een reden dat de verzorgingstaat steeds meer onder druk staat is niet zo moeilijk: nu blijkt dat alleen de 28.000 mensen die hier 'generaal pardon' hebben gekregen al 100 miljoen per jaar aan uitkeringen opslurpen. Tel daarbij de wat ze nog meer kosten en wat de rest van de kansloze immigranten opslokken - dan weet je het wel.
  
  Was het maar 1980, nietwaar meneer van Dam; toen hadden we nog niet zo'n geimporteerde kansloze geldverslindende onderlaag.

• Joeri Kassenaar, vr 20 november 2009 11:07 in reactie op Dead Rising Reageer op Joeri

  Ze waren toen niet geimporteerd? Of waren ze toen niet de onderlaag?

• Joeri Kassenaar, vr 20 november 2009 11:25 in reactie op Dead Rising Reageer op Joeri

  Ik ben het vaak met meneer Van Dam eens, maar deze docu lijkt mij veel te deprimerend om te gaan zien.
  
  Ik heb Michael Moore eens gezien over wapens. Grappige film, waar je als spaaractie bij een bank een geweer kan krijgen. Ging over kinderen die iedereen op school overhoop schieten, dat is dan weer minder leuk.
  Hij doet een uitstapje naar Canada waar iedereen ook een geweer heeft maar waar ook iedereen zijn voordeur niet eens op slot doet.
  Met de vraag: Hoe komt dat verschil toch? Toronto ligt immers slechts een steenworp van New York.
  
  Ik hoop dan altijd dat dat komt omdat ze in Canada delen en in Amerika vrijheid hebben.
  Vrijheid om aan de top te komen betekend nu eenmaal andere naar beneden duwen. De top "bevechten" dus. Je geluk "bevechten" levert mensen op die dat dan ook gaan doen. Andere die reeds dat geluk hebben voelen zich dan weer onveilig en bedreigt. De geluk bevechters voelen zich zelf ook onveilig en bedreigt. Meer politie op straat word er dan geroepen...
  Echter, delen kent al deze nadelen niet.
  
  Blijft de vraag of er genoeg is om te delen, hoe we meer te delen creeeren, en wat te doen met mensen die niet willen delen. Ik zou daar graag wat meer antwoorden over horen van politici ipv elk jaar maar weer die nota rond zien te krijgen.

• Zjen LinksMensch, vr 20 november 2009 11:48 in reactie op P. Luckor Reageer op Zjen

  

  Het nabauwen van neoliberale opvattingen getuigt van weinig persoonlijke verantwoording nemen voor de wereld waar je onlosmakelijk deel van bent. Door dit niet zelfstandig te onderzoeken en de info die voorhanden is zelfstandig te analyseren en aan de werkelijkheid te toetsen, dat is mij wat te makkelijk en te oppervlakkig.

• P. Luckor, vr 20 november 2009 17:03 in reactie op Zjen LinksMensch Reageer op P.

  

  Het nemen van de door jou genoemde persoonlijke verantwoording geld voor iedereen in deze maatschappij. Wij moeten kansen scheppen, voor dubbeltjes en voor kwartjes, maar het ligt in ieders eigen verantwoording om die te grijpen.

• Gracchus Babeuf, le Tribun du Peuple, za 21 november 2009 14:55 in reactie op P. Luckor Reageer op Gracchus

  

  Ontwaak uit je neo-liberale sprookje. Het hele verhaal van gelijke kansen gaat niet op als je in het 'verkeerde' land geboren bent, de 'verkeerde' huidskleur hebt, niet slim, goed gebekt of hufterig genoeg bent, de 'verkeerde' ouders hebt, in de verkeerde buurt opgegroeid bent ....enzovoorts. Er zijn mensen die een steun in de rug nodig hebben, soms ook een schop onder hun kont, maar kanslozen iedere kans afpakken op een redelijk leven is onmenswaardig.
  
  Dankzij gemotiveerde ouders, die het niet breed hadden, studiebeurzen en natuurlijk eigen doorzettingsvermogen konden veel van mijn generatiegenoten bijvoorbeeld een HBO- of universitaire opleiding volgen. Helaas zijn er nogal wat van deze generatiegenoten die dit vergeten zijn, of anders hun kinderen wel. Sommigen slaan (neo-)liberale taal uit, kijken neer op hun (gewone) afkomst en op mensen die de kansen niet hebben gekregen of ze niet konden pakken, om allerlei redenen.
  
  Neen, het is geen 1980. Ik was toen een jaar of 25 en had wat kleine baantjes in die tijd van grote (jeugd)werkeloosheid en ben ook een tijd zonder werk geweest enzovoorts. Het was geen fijne tijd. Gelukkig kwam ik eruit, anderen hadden beduidend minder geluk. Die economische crisis hakte er toen harder in dan nu. Ik tel mijn zegeningen, want morgen kan ik weggesaneerd worden of een hersenbloeding krijgen en wordt het verhaal anders.
  
  Ja, het is 2009, maar de wereld is niet gisteren geschapen en veel van de zaken die we nu zien zijn eerder gebeurd. Mensen hebben een slecht geheugen, of willen dingen niet zien of horen omdat het ze niet uitkomt. Slaap rustig door, de markt doet zijn werk wel.