De Joop, al uw nieuws en opiniesOpinies

Laatste Reacties (12) Reageer Reacties in wachtrij: 0

• Etienne Stekelenburg, wo 16 december 2009 10:59 Reageer op Etienne

  

  Als er in Afrika geen aidsremmers zijn is het misschien wel verstandig dat mensen in Afrika gezond verstand gaan gebruiken. Of is dat ook niet voorradig, of is het in Afrika juist verplicht om seks te hebben wanneer je aan AIDS lijdt?
  
  Of laat die mensen lekker geloven dat de heer hun redding is en laten we ons er verder niet mee bemoeien. Hun geloof in de heer is blijkbaar sterker dan het geloof in Westerse Neokoloniale hulp. We moeten misschien gewoon eens ophouden de betweter te spelen en te denken dat we die mensen moeten redden, terwijl hun politieke en religieuze leiders dat liever ook niet willen.
  
  Af en toe eens een B52 over laten vliegen en een paar miljoen condooms uitwerpen voor diegene die wel begrijpen hoe het moet. Met een leuke print erop zoals: 'Religie maakt meer kapot dan je lief is'.

• Rouane Rabbit, zo 20 december 2009 11:14 in reactie op Etienne Stekelenburg Reageer op Rouane

  

  Beste Etienne, wat jij voorstelt is juist wat het westen al tientallen jaren doet. Volkomen voorbij gaan aan wat de bevolking beleeft, en een smak geld ertegen aan om ons schuldgevoel af te kopen.

• Rouane Rabbit, zo 20 december 2009 11:42 in reactie op Etienne Stekelenburg Reageer op Rouane

  

  Afrika zit niet te wachten op onze hulp. Ze willen eerlijke kansen op de wereldmarkt, en zo lang die er niet zijn is hulp weggegooid geld. je lsot er niets mee op.
  
  Er is geen continent dat in de naoorlogse jaren meer heeft gekregen dan Afrika, honderden miljarden. En toch heeft het niet geholpen.
  Waarom niet? Zijn de Afrikanen minder slag mensen, geldt dat ook voor andere ontwikkelingslanden? Of gunnen wij ze geen kans om iets zinvols te doen met de economie?
  
  Als je Afrika wil helpen moet je je afvragen waarom wij zo rijk zijn en zij zo arm. Die doekjes voor het bloeden werken averechts.
  
  Kijk hoe het met China en Vietnam gaat, landen die het westen de rug toekeerden, die tot de as van het kwaad behoorden. Daar gaat het goed mee, booming economieën. Waarom gunnen wij dat niet aan Afrika? Omdat het nog steeds te makkelijk is om het continent leeg te roven, wrede dictators in het zadel te helpen?
  China heeft het ook door, samen met de miljarden van Amerikaanse weldoeners wordt de Janjaweed bewapend vanwege de olie-belangen. We hebben Afrika zover gecorrumpeerd met onze hulp dat het niet instaat is om zich te verdedigen tegen dat soort buitenlandse inmengingen.
  
  Rijkdom is altijd een vloek geweest voor een Afrikaans land.
  
  Toevallig twee artikeltjes uit de LATimes (toevallig allebei over de Bill & Melinda Gates Foundation).
  Ze bespreken allebei het conflict tussen beleggen met hoog rendement, en goede doelen. Dit conflict gaan wij allemaal uit de weg, want we willen vooral een goed pensioen, en vragen ons niet af waar die honderden miljarden heengaan. En ook al investeer je 5% in goede doelen, die andere 95%, die renderen op het vernietigen van dat zelfde land tellen veel zwaarder
  
  Berkshire wealth clashes with Gates mission in Sudan
  http://www.latimes.com/news/la-na-berkshire4may04,0,6727290,full.story
  
  Dark cloud over good works of Gates Foundation
  http://www.latimes.com/news/la-na-gatesx07jan07,0,290910,full.story
  -------------------------------
  Nu wat betreft het artikel, het gaat om een persoonlijke relatie, en daar tellen politieke standpunten niet, maar wat je voelt. je kan best tegen de politiek van Iran zijn, maar toch bevriend zijn met een Iraniër, het een heeft niets met het ander te maken. het is dan ook verkeerd om het in die context te plaatsen.

• Don Tomasouw, wo 16 december 2009 10:47 Reageer op Don

  

  Op zichzelf een interessant verhaal, maar als metafoor voor de verhouding westen/afrika is het niet helemaal geschikt. De verhouding vader/dochter is een andere dan die van bestuurder/burger. Ook lijkt die Augustin niet 'al zijn kaarten op Jezus' te hebben gezet, want hij komt weer aankloppen als het allemaal fout dreigt te gaan, al was de eerdere overeenkomst een andere. Afgaand op het geschrevene lijkt het me dat er nog genoeg ruimte is voor een nieuw gesprek met een - door die laatste gebeurtenis groter geworden - stok achter de deur. Het lijkt me ook niet onoverkomelijk om het gebruik van aids-remmers te laten rijmen met zijn geloof en zijn zelfbeeld. Daar moet toch wel een mooi verhaal omheen te brouwen zijn.
  
  Het is wel goed om te focussen op zo'n particulier probleem, om te laten zien dat er geen grote, overkoepelende verhalen zijn voor 'het probleem Afrika.' Oplossingen zijn lokaal, bottom-up, praktisch, muddy by nature. Kritisch kijken naar hulp, ja. Shock doctrine, for fecks sake, nee.
  
  Zoals hieronder al geschreven is, heeft religie een negatieve rol als het gaat om het bestrijden van aids. Maar de rol van religie is niet eenduidig, het is niet voor niets dat iemand als deze Augustin er zo aan vasthoudt; er zit in de postkoloniale verhoudingen een vacuum dat door die religie wordt gevuld. En dat gebrek aan eenduidigheid geldt voor alle spelers op het Afrikaanse toneel. Er zijn geen makkelijk aanwijsbare daders, de kerk niet, westerse hulp niet, zelfs de corrupte klootzakken aan de macht niet (goed, Mugabe uitgezonderd).
  
  Het is belangrijk om, richting Europeanen, al die nuances te blijven benadrukken en 'morality tales' uit elkaar te rafelen, al moet je daarvoor in een tijd waarin het zwart-wit van Wilders domineert, tegen de stroom inzwemmen.
  
  Richting Afrikanen geldt hetzelfde. Alle informatie die ik krijg is afkomstig van immigranten, ik ben nog nooit op dat continent geweest, maar heb de indruk dat hun sentimenten een uitvergrote versie zijn van wat er op dat continent leeft. Als halve Aziaat -en die achtergrond cultiveer ik een beetje- krijg ik die informatie door een niet-westers filter. En als dat enigszins maatgevend is dan zijn de ressentimenten richting westen gigantisch. Begrijpelijk ook wel, ik kan me geen grotere kloof voorstellen dan de belevingswereld van een Afrikaanse asielzoeker en de belevingswereld van een liberale Europeaan die drie maanden ontwikkelingswerk ziet als een stap omhoog op de eigen Maslowiaanse pyramide. Ik zie dat bij Afrikanen vaak resulteren in een dubbele houding richting Westen. De eigen hulp wordt gewaardeerd, maar alleen als het ingepast kan worden in een verhaal dat de eigenwaarde overeind houdt. Westerse hulp in het algemeen wordt vaak in een grotere, westers-imperialistische context geplaatst. Ook tegenover hen is het dus belangrijk om de nuances te blijven benadrukken.

• Hank Williams, di 15 december 2009 14:59 Reageer op Hank

  Allereerst: wat een onsamenhangend verhaal.
  
  Verder: zijn geloof omschrijven als ´hij heeft zijn kaarten gezet op de Here Jezus´, klinkt nogal spottend. Het geeft mijns inziens aan dat je weinig respect voor hebt voor zijn keuze. Kom jij h-e-l-e-m-a-a-l uit Europa naar hem toe om hem te helpen, kiest hij voor iets anders. Nou zeg! Hij wil je hulp niet, maar onleent zijn kracht aan ene Jezus. Pff. Zit je dat met al je medicijnen, geld en goede bedoelingen.
  
  Misschien heeft hij helemaal niet op jouw hulp gevraagd. Misschien vind hij de lengte van zijn leven minder belangrijk als de betekenis die hij het geeft. Waarom wil je mensen helpen die daar niet om vragen?
  
  Het klinkt spottend, maar ik meen het oprecht. Misschien moet je zelf hulp zoeken.

• Zingende Zaag, di 15 december 2009 16:15 in reactie op Hank Williams Reageer op Zingende

  

  Ik vind dat Marcia Luyten beter verdient dan jouw commentaar, al staat het je natuurlijk vrij dit te vinden. Zij deelt met ons haar dilemma en je kunt - wanneer je ervoor open staat - haar gevoel voor (on)rechtvaardigheid en onmacht lezen. En dan is jouw reactie: zij moet maar hulp gaan zoeken? Ik denk het niet.
  
  Je schakelt zelf wel heel bijzonder, wanneer je ten overstaan van een creperende ouder/kind een zwetsverhaal afsteekt over duur en betekenis van het leven. Dan hang je of te veel aan je centen, of je bent religieus zo van het pad van naastenliefde afgeraakt, dat je er zelfs met terreinbanden niet meer opkomt.
  
  Deze redenering werkt ook alleen in een religieuze omgeving die de almacht van het geloof predikt, maar in concrete gevallen met lege handen staat. Dan is er een hogere, zingevende verklaring nodig, et voila. Daar wordt je al creperend kind niet beter van, maar de CEO's van de kerk hebben er een goed gevoel over en dát telt.
  
  Je hebt ook kunnen lezen dat betrokkene ambivalent is in zijn keuze. Wel 'Jezus saves', maar als het kind crepeert, is een andere variant nodig, te weten "Jesus saves, only if sponsered by Marcia". Het pleit m.i. voor Marcia, dat ze 'm niet laat barsten, zich zelfs laat bestelen, om maar bij te dragen aan een oplossing waar in ieder geval zijn kind mee geholpen is.
  
  Op het grote geheel van de wereldproblematiek is het een druppel op een gloeiende plaat. Een plaat echter, die in ieder geval wetens, maar lokaal ook wel willens en wetens, gloeiend gehouden wordt door religieus gemotiveerden. Zij zijn m.i. de laatsten die in déze context iets over betekenis en duur van het leven zouden mogen zeggen, tenzij ze met een oplossing komen.

• Han Dijk, di 15 december 2009 14:19 Reageer op Han

  

  Misschien had je kunnen zeggen toen z'n dochter op sterven lag; She doesn't need money, The Lord Jesus Christ will save her. Eens kijken hoe sterk z'n geloof dan is.
  
  Aidsremmers zijn trouwens gratis omdat wij ze betaald hebben, met prachtige inzamelingsacties gooien we ons geld naar de farmaceutische industrie.
  Zodat die vervolgens afgekeurde troep dat door moet gaan voor aidsremmers naar Afrika kan sturen, hier zou diezelfde rotzooi niet eens op de markt mogen komen.
  Ik denk dat Augustin meer zou hebben aan schoon drinkwater en voedzaam eten, misschien dat we een beetje van het geld dat we inzamelen voor de farmaceutische industrie daar heen kan?

• Rob van Koot, di 15 december 2009 12:32 Reageer op Rob

  

  Gottegot wat een relifrustratie zeg wow!. Ga je ook eens verdiepen voor je op de geenstijl manier begint te fulmineren. Ik ben het in de kern met je eens maar zo'n toon kan natuurlijk niet. Repectloos omgaan met het geloof getuigt niet van een goede inborst.

• Zingende Zaag, di 15 december 2009 13:49 in reactie op Rob van Koot Reageer op Zingende

  

  Dit vind ik een vreemde reactie. Nergens verlies ik in mijn tekst het respect voor een individueel beleefd geloof uit het oog. Sterker nog, ik neem het zelfs zo serieus, dat ik de Kerk toch vooral in de gelegenheid wil stellen de verkondigde oplossing waar te maken. Daarnaast neem ik het op voor de minderjarige slachtoffers die geen keuzemogelijkheid hebben.
  
  En de gekozen toon? Ik weiger nog omfloerst te praten over mondiale uitwassen van religies. Bij deze en andere geïnstitutionaliseerde misstanden, behoud ik me dat recht voor.
  Zou een diplomatieker taalgebruik kunnen helpen? Daar weten ze ook in Ierland en de VS het antwoord wel op. Het Vaticaans carpet beweegt eindelijk, mits helder aangesproken.

• Ja Jemig, di 15 december 2009 14:04 in reactie op Zingende Zaag Reageer op Ja

  

  Ik volg het niet meer:
  in de reactie van zingende zaag van di 15 december 2009 13:49, blijt m.i. dat zingende zaag de auteur is. (Er wordt o.a. over 'mijn tekst' gesproken.)
  
  in de reactie van zingende zaag van di 15 december 2009 12:06 geeft zingende zaag een antwoord op de vraag van de auteur Marcia Luyten.
  
  Is zingende zaag nu marcia luyten?

• Zingende Zaag, di 15 december 2009 14:14 in reactie op Ja Jemig Reageer op Zingende

  

  Hoi Matthijs,
  Zingende is niet Maria Luyten. Zo ver heb ik het nog niet geschopt. 'mijn tekst' slaat op mijn inbreng van vandaag op 12.06 uur.
  In mijn tekst van 13.49 reageer ik op Rob Van Koot.

• Zingende Zaag, di 15 december 2009 12:06 Reageer op Zingende

  

  Wat een verschrikkelijk dilemma, al hoort het helaas wel bij het wonen en reizen in ontwikkelingslanden. Deze situatie wordt overigens bewust gecreëerd en in stand gehouden. Als individu kun je maximaal mondjesmaat wat doen.
  
  Zo lang er kerken zijn die voorbehoedsmiddelen, vaccinaties en seksuele voorlichting überhaupt tegenwerken (anders dan onthouding), is er geen kruid tegen gewassen. Zelfs in Nederland heeft Antoine Bodar het onlangs in een televisie programma nog even geprobeerd om de 'oplossingen' van de RK-kerk aan te prijzen (ik meen in de wereld draait door). Daarbij kan hij heel goed weten dat er vanuit de RK foutieve informatie wordt verspreid over condooms die juist HIV zouden doorlaten. Ook zou het gebruik van condooms erger zijn dan hebben van Aids. Want Jezus redt tenslotte! Het is in die visie beter slachtoffers op te vangen dan ze te voorkomen door voorbehoedsmiddelen toe te staan. En dat alles omdat condooms het leven bestrijden, of zo iets.
  
  Het oude liedje geldt m.i. nog steeds: de één houdt ze dom, de ander arm en tegenwoordig liefst ook nog geïnfecteerd als het even kan, want zo hou je macht. In Afrika komen deze 3 m.i. maar al te vaak samen onder bezielende leiding van de kerk, met in het bijzonder de RK-kerk. Dat is misschien iets om over na te denken voor die Kerst-Katholieken, die straks weer eens de mis bijwonen: je zonen en dochters gebruiken wel de voorbehoedsmiddelen, die door jouw Kerk voor Afrika als doodzonde verkondigd worden. Alvast een heel fijne Kerst gewenst!
  
  Terug naar jouw vraag: hoe help je iemand? De tuinman zou ik ontslaan, en naar de kerk sturen, want daar wordt ten slotte 'gesaved'. Voor de kinderen zou ik een maandelijkse voorziening treffen, zodat ze hun voedsel en medicijnen kunnen krijgen. Meer kun je m.i. niet doen, tenzij je zelf een halve missionaris wilt worden.