Bio Bekijk alles van Liesbeth Verheggen Word fan

Liesbeth  Verheggen

Liesbeth Verheggen Bestuurder Algemene Onderwijsbond

05 november 2013 Reageer (12) 1094 x bekeken Politiek RSS

Beste ouders, lesgeven is echt een vak

Politici en bestuurders die beweren dat educatief partnerschap de taken van de leraar verlichten, hebben een ander belang

Politici en bestuurders doen graag extra hun best om bij ouders in een goed boekje te komen. Op zich is dat begrijpelijk en op veel fronten is die inspanning volkomen terecht, maar het gaat mis als ouders de ruimte krijgen zich te bemoeien met onderwijsinhoud. Dat is namelijk hun terrein niet. Net zo min als onderwijsinhoud het terrein is van politici en bestuurders. Jammer genoeg is die boodschap een stuk minder populair.

Leraren die het inhoudelijke deel van hun werk afschermen, kunnen meer en meer rekenen op onbegrip en krijgen het verwijt dat ze synergie in de weg staan. En dat is gek. In het basisonderwijs zijn we namelijk niet alleen gewend goed en vaak terug te koppelen aan ouders en te overleggen  over het pedagogische onderdeel van ons werk, we vinden het zelfs terecht. Maar als het om het educatieve deel van ons werk gaat, is de rol van ouders toch echt beperkt tot die van toehoorder.

Zo'n opmerking klinkt misschien arrogant, maar voor iedereen die er nog eens over nadenkt is het volkomen logisch. Leraren hebben een voltooide hbo- of academische opleiding nodig om hun werk voor de klas te kunnen uitvoeren en dat vindt iedereen terecht. Het debat over opleidingsniveau gaat eerder richting aanscherping van de kwalificaties dan richting afzwakking. Laten we niet vergeten dat onderwijs geven een complex vak is. Ouders laten helpen aan het educatieve deel van ons werk is zoiets als de bakker helpen bij het maken van broden, of de tandarts willen helpen bij het boren van gaatjes.

Onderwijs geven is een vak met enorme verantwoordelijkheden: de hele maatschappij kijkt mee en heeft een oordeel over het werk dat wij in de klas verrichten. Met die druk leert iedere leraar omgaan. Het wordt echter lastig als een collegevoorzitter of een politicus bij ouders punten wil scoren door ze actief te laten meedenken met de lesinhoud. En dat gebeurt steeds vaker.

Eind oktober verscheen op de website van werkgeversorganisatie PO-raad een brochure over hoe ouders hun kind kunnen bijstaan met rekenonderwijs. Die brochure is gemaakt in samenwerking met de verschillende ouderorganisaties. Onderwijsbonden of vakverenigingen is niets gevraagd. Maar er wordt wel even uit de doeken gedaan wat ieder kind per jaar moet kennen en kunnen. Natuurlijk, bij praktische tips in een brochure voor ouders kan ik me best iets voorstellen. Maar ik vraag me af waarom ouderorganisaties dat regelen met werkgevers: de PO-raad is een werkgeversorganisatie en moet leraren faciliteren om hun werk te doen. Dat is wat anders dan van a tot z vast leggen hoe de les er uit moet zien.

Het kan nog gekker: in Brabant worden ouders voor de klas gezet om hun kroost les te geven, met coaching van een leraar op afstand. In eerste instantie wilde een basisschool in Drunen dat kinderen onder schooltijd thuis les kregen van paps en mams, maar dat bleek juridisch lastig. En dan vinden ze het gek dat er kritiek ontstaat.

Zo zijn er tal van voorbeelden: instructies voor leesmoeders van het ministerie, instructies voor leraren die gaan werken met passend onderwijs die worden geschreven door een ex-vertegenwoordiger van ouderorganisaties; het gaat maar door.

De vraag rijst waar het toe leidt. En laat er nu onlangs een onderzoek gepubliceerd zijn op de site van wetenschapsorganisatie NWO, waaruit blijkt dat ouderbetrokkenheid op zich goed is voor de resultaten van kinderen, maar dat het effect verdwijnt als men doorschiet. Ouders die zich te fanatiek bemoeien met het huiswerk van hun kind of de prestatiedruk opschroeven, tasten de autonomie van hun kind aan. Dat leidt zelfs tot negatieve effecten.

Wat wel helpt bij de bevordering van het contact met ouders? Heldere communicatie en praktische tips van leraren. Een goede wisselwerking tussen leraar en ouders. En ja, dat kan op veel plaatsen beter. Hoe? Om te beginnen de werkdruk in het onderwijs omlaag moeten. Gun de leraar een kleinere klas en hij heeft meer tijd per kind. Een logisch gevolg is dan dat ouders meer aandacht krijgen.

Politici en bestuurders die beweren dat educatief partnerschap de taken van de leraar verlichten, hebben een ander belang. Die zijn op zoek naar goodwill in een tijd dat het onderwijs er te bekaaid vanaf komt bij het verdelen van het geld. Die zoeken naar middelen om onder de druk van leraren uit te komen door een andere sympathieke groep op het schild te hijsen als hun beste vrienden.

Want echt waar: als we met ons onderwijs willen meedraaien in de mondiale top, dan is de leraar leidend in het klaslokaal en dan houden we op met tornen aan zijn autonomie. We helpen ouders graag en vinden het onze plicht ze bij te praten. Maar het levert eerder meer werk op dan minder.

Het is een fabeltje dat ouders de druk op docenten kunnen verlichten door zich actief te bemoeien met de les. Dat kunnen ze wel door te helpen bij sportmiddagen en schoolreisjes, om maar wat te noemen. Voor kinderen en hun plezier in onderwijs is dat bijna even belangrijk. En daar mag het nou net weer een onsje meer zijn. Kan de juf zich concentreren op de les.

Laatste Reacties (12) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Mostafa Mouktafi, do 07 november 2013 21:01 Reageer op Mostafa

    Mostafa

    Lesgeven is helemaal geen vak, maar een manier.
    Er zijn zoveel manieren om les te geven, een domme manier, slimme manier, flauw manier, duidelijk manier...ect...er zijn zoveel manieren om les te geven, sommige leraren mixen hun lesgeven en hun eigen privee leven.
    Een vak is 1+1 is 2, klaar. Een elektricein moet + bij - gaan aansluiten anders krijgt hij geen licht. De slager gaat vlees snijden met een grote mes en niet met een pen bijvoorbeeld. Maar een leraar mag zelf gaan fantaseren hoe hij de les kan overbrengen. Ik had in mijn studie tijden domme leraren, goede en zeer goede leraren.
    Lesgeven is een vak?
    Ha ha ha....

  • Mw. Oeverloos, do 07 november 2013 12:11 Reageer op Mw.

    Mw.

    Natuurlijk moeten de ouders zich volop bemoeien met de inhoud van de lessen.
    Ik moet er niet aan denken dat mijn kinderen worden geindoctrineerd door een juf of meester die de lessen doorspekt met bijvoorbeeld religie of extreme politieke voorkeuren.
    Vooral vakken als geschiedenis, aardrijkskunde, biologie maar tegenwoordig zelfs wiskunde, worden gebruikt om de kinderen vast te indoctrineren met een voorgekouwde maatschappelijke of religieuze visie.

    Ergo, lesgeven is een vak net als databases beheren, loodgieten, verplegen, varkens fokken.
    Toch zijn er vele leraren, database beheerders, loodgieters, verplegers en varkensfokkers die het vak wel uitoefenen maar er weinig van bakken.
    Die moeten kunnen worden afgerekend op hun prestaties door hun klanten, in Uw geval de ouders.

  • Catherine Jansen, do 07 november 2013 02:15 Reageer op Catherine

    Catherine

    Beste ouders, lesgeven is echt een vak! En zo is het, beste loodgieter, leidinggevende in de zorg, bankdirecteur, verpleegkundige! Geen haar op mijn hoofd, nou ja, een enkele, denkt erover u aan te spreken over hoe u uw werk uitvoert. Laat mij dan ook mijn werk doen, ik heb ervoor geleerd, ik weet wat ik doe. De enige zaken waarover ik met u van gedachten wil wisselen zijn: gedrag in de klas/groep, werkhouding, huiswerk-attitude. En als je als huisman iets wilt weten over kinderverzorging, pak een boek.

  • Bogdan Slaapmoe, wo 06 november 2013 01:04 Reageer op Bogdan

    Bogdan

    Het probleem zoals ik dat als ouder op de scholen van mijn kinderen en pleegkinderen heb moeten ervaren is dat het allemaal zo'n eenrichtingsverkeer is. We verhuisden van een kleine plattelandsgemeente naar wat je het best kunt aanduiden als een woning en school aan de rand van een volkswijk in een grotere stad.

    Dat de school enorm achterliep op het onderwijsniveau van de dorpsschool uitte zich in het feit dat onze kinderen in groep 7 en 8 er nagenoeg voor spek en bonen bijzaten omdat ze die kennis al hadden bij aankomst op de school. Maar wat ons enorm stoorde is het gegeven dat ze meermaals per week urenlang bezig waren met onderwerpen als Greenpeace, iets waar ze wekelijks allerlei materiaal over mee naar huis kregen. Onze vraag waarom niet wat meer tijd werd besteed aan de vakken waarin zo'n grote achterstand aanwezig was bleef onbeantwoord.

    Dezelfde autonomie ten aanzien van een thema als vakanties. Als ouder die veel meehielp op scholen kon ik steeds weer waarnemen dat er in de laatste week in het zicht van de grote vakantie feitelijk nauwelijks of geen les meer werd gegeven. Maar o wee de ouder die zijn kind een dagje eerder van school wilde halen, die kon op aangifte en draconische straffen rekenen omdat je je kind niet aan het onderwijs mag onttrekken.

    Voor mij is onderwijs noodzakelijk omdat niet iedere ouder in staat is zijn of haar kind alles bij te brengen dat het later in onze maatschappij nodig heeft. Onderwijs is aanvullend op hetgeen ouders hun kinderen kunnen bijbrengen. Maar het heeft steeds meer de rollen omgedraaid: zij gedragen zich alsof ze de opvoeders van je kinderen zijn en jij als ouder hebt slechts de taak om daaraan mee te werken.

    De motivatie van dat o zo belangrijke diploma wordt dan je steeds als argument voorgehouden. Zowel qua "het alles aan de bevoegde leerkracht overlaten" als de motivatie "waarom er niets van je kind terecht komt" zonder de optimale opleiding. Zelf heb ik daar ook lang in geloofd. Totdat je gaat kijken waar mensen uiteindelijk in onze maatschappij terecht komen. Het begon er al mee toen ik me realiseerde dat de algemeen directeur van Philips, meneer Timmers, alleen maar een MULO diploma had. Later ben ik eens wat meer om me heen gaan kijken en kwam ik tot het besef dat een zeer groot aantal leidinggevende mensen in ons land een opleiding hebben genoten die in geen enkele relatie staat tot het beroep dat ze uitoefenen. Minister May-Weggen destijds had als ik me goed herinner een verpleegsters-opleiding.

    Zelf ben ik academisch geschoold, heb alle wijze raadgevingen om onderwijs voorop te stellen volledig ter harte genomen. Maar daarna kon ik met die prachtige rechtenbul als huisman en free lance schrijver aan de gang gaan omdat de beroepswereld vond dat ik of 10 jaar eerder had moeten afstuderen of 10 jaar beroepservaring had moeten hebben op mijn 36e.

    Onderwijs is een goede en belangrijke zaak maar de obsessie ermee is ver overtrokken. Ik ben dankbaar voor het feit dat ik dankzij de start die het onderwijs me gaf vloeiend viertalig ben maar zelfs dat geldt maar voor een fractie van hen die onderwijs hebben genoten. Voor de rest heb ik ook een ongelofelijk grote hoeveelheid onzin moeten leren die alleen maar in schoolverband belangrijk gevonden is maar in geen enkele relatie tot wat de mens in de maatschappij nodig heeft staat.

  • Truus Beek, wo 06 november 2013 10:01 in reactie op Bogdan Slaapmoe Reageer op Truus

    Truus

    Bogan goede aanvulling op het goed stuk van Liesbeth.

    Scholen die achterlopen in basisvakken als rekenen en taal zullen hier extra werk aan moet besteden. Ik weet dat scholen dat doen en de wekelijkse lesuren daarvoor soms ook uitbreiden.

    De basis school legt het fundament voor de latere scholing, vooral in de wat "zwakkere" streken of wijken.

  • roher vogel, wo 06 november 2013 13:58 in reactie op Bogdan Slaapmoe Reageer op roher

    roher

    Kan je van dat laatste een voorbeeld geven?

  • Bogdan Slaapmoe, wo 06 november 2013 18:30 in reactie op roher vogel Reageer op Bogdan

    Bogdan

    Legio. Ik heb op alle vormen van middelbaar onderwijs die ik genoot (gymnasium, daarna MULO, HAVO-top en VWO-top het vak biologie in mijn pakket gehad. Daar heb ik de meest gekke dingen uit mijn hoofd moeten leren. op het gymnasium de namen van de meer dan 200 botten die het menselijk lichaam telt, op de MULO van alles over bestuiving, de HAVO dan dingen over diertjes die 2000 meter diep onder de zeespiegel leven, bacteriën en cellen.

    Maar toen ik als huisman onze baby's moest verzorgen realiseerde ik me dat ik nooit ook maar iets geleerd had over de vraag hoe je beoordeelt wanneer je kind ziek genoeg is om er een dokter bij te halen, hoe je kunt zien of het veel voorkomende ziekten als mazelen, de bof of geelzucht heeft. Ik ben niet in staat één enkele vogelsoort behalve misschien de mus in mijn tuin te herkennen, en over de vraag hoe je met planten en bomen om moet gaan, bijvoorbeeld het snoeien daarvan weet ik even weinig als over de vraag hoe je een mooi gazonnetje krijgt.
    Er was maar één adagio: we leren je uitsluitend die dingen waarvan we zeker weten dat je ze in je leven nooit en te nimmer nodig zult hebben.

    Lange tijd heb ik nog gedacht dat dat allemaal ten dienste stond van die paar leerlingen die later biologie wilden gaan studeren, maar van een biologie student aan de universiteit waar ik rechten studeerde hoorde ik dat zelfs dat niet het geval was: omdat eerstejaars studenten zo'n uiteenlopende en vaak incomplete of zelfs foute achtergrond in het vak hadden werd op de universiteit gedaan alsof ze er nog helemaal niets over geleerd hadden en werd gewoon bij het begin begonnen. Iets wat ik van meer vakken weet dat het zo gaat.

  • Piet de Geus, do 07 november 2013 03:26 in reactie op Bogdan Slaapmoe Reageer op Piet

    Piet

    "Totdat je gaat kijken waar mensen uiteindelijk in onze maatschappij terecht komen. Het begon er al mee toen ik me realiseerde dat de algemeen directeur van Philips, meneer Timmers, alleen maar een MULO diploma had."

    Dat is een beetje flauw. Om te beginnen is Jan Timmer van 1933. In zijn jeugd was het niet vanzelfsprekend dat je ging studeren en veel mensen konden zich dat ook niet permitteren. De opleiding die je toen meer met je achtergrond te maken dan met je capaciteiten, dus er ging toen nogal wat talent verloren. Vanaf de jaren 60 is daar geen sprake meer van en geldt dat excuus dus niet meer.

    Bovendien is de MULO natuurlijk niet de enige opleiding die Timmer heeft genoten. Reken maar dat hij toen hij bij Philips werkte de nodige cursussen en andere onderwijstrajecten heeft gevolgd voordat de top ook maar een beetje in zicht kwam.

    Een oom van mij had op dezelfde manier alleen maar LTS. In die kring was het al heel wat als je de technische school had afgemaakt in plaats van dat je na de verplichte jaren lagere school al ging werken. Hij is toen bij de telefoonafdeling van de PTT gaan werken en in de loop van zijn carrière heeft hij het geschopt tot de technische top en gaf hij daarbij les aan mensen die met veel meer papiertjes waren begonnen. Maar wel omdat hij decennia lang iedere mogelijke cursus heeft gevolgd en zijn kinderen amper zag opgroeien omdat hij 's avonds in de studieboeken gedoken zat of ergens les moest volgen. Om dan te zeggen dat hij alleen LTS had klopt natuurlijk niet.

    "Later ben ik eens wat meer om me heen gaan kijken en kwam ik tot het besef dat een zeer groot aantal leidinggevende mensen in ons land een opleiding hebben genoten die in geen enkele relatie staat tot het beroep dat ze uitoefenen. Minister May-Weggen destijds had als ik me goed herinner een verpleegsters-opleiding."

    Geen verpleegster maar verpleegkundige, dus HBO. Daarna heeft ze (op eigen kosten!) nog wat universitaire studies gevolgd maar niet afgemaakt. Daarna is ze het onderwijs in gegaan, heeft tal van nevenfuncties vervuld en is vervolgens in de politiek beland. Ook niet bepaald iemand die na een papiertje gehaald te hebben is gestopt met leren. Ze is overigens van 1943.

    Dat je opleiding niks te maken hoeft te hebben met wat je uiteindelijk gaat doen (ik kan erover meepraten) is niet zo vreemd. Er zijn functies waarbij de vakinhoudelijke kennis doorslaggevend is (doorgaans geldt dat voor bèta's) en het vele jaren kost om je daarin te specialiseren.

    Maar er zijn ook veel functies waarbij het denkniveau veel belangrijker is en als je daarover beschikt is wat je vakinhoudelijk moet weten makkelijk bij te spijkeren. Het kan dan zelfs een aanbeveling zijn dat je een heel andere achtergrond en een heel andere blik op de wereld hebt. Dat kan een verrijking van het team zijn, net zoals het een verrijking is wanneer een team niet alleen uit mannen bestaat.

    In dat soort functies zijn zaken als denkniveau, analytisch vermogen, creativiteit, flexibiliteit en het vermogen je zaken snel eigen te maken veel belangrijker dan welke opleiding je precies hebt genoten. Ik ken nogal wat mensen die afgestudeerde -logen, -gogen en weetikwatnietnogwatogen zijn en die er na hun opleiding achter kwamen dat er in hun vakgebied geen banen (meer) waren. De meesten zijn desalniettemin goed terecht gekomen. Maar wel omdat ze aan genoemde kwalificaties voldeden.

    "Voor de rest heb ik ook een ongelofelijk grote hoeveelheid onzin moeten leren die alleen maar in schoolverband belangrijk gevonden is maar in geen enkele relatie tot wat de mens in de maatschappij nodig heeft staat."

    Die relatie tot wat je in de maatschappij nodig hebt is alleen relevant bij soorten onderwijs die op de praktijk gericht zijn. Dat loopt van de meisjes die vroeger op de huishoudschool leerden koken en jongens die op de LTS leerden lassen tot de bekende stampvakken op de universiteit, zoals een rechtenstudie die je ook kunt doorlopen zonder wetenschappelijk talent maar door simpelweg te blokken.

    Maar voor het ontwikkelen van je denkniveau en je analytische vermogen dondert het niet wat voor opleiding je precies volgt. Wel is het niveau van de opleiding van belang, omdat dat het niveau is waarop je tegenspraak krijgt. En dus ook het niveau waarop je je ontwikkelt, als het tenminste geen studie is waar iedereen dom dingetjes en formuletjes uit het hoofd aan het leren is.

    Ook al heb je het als "mens in de maatschappij" niet nodig, als dat je passie is moet je vooral een exotische studie met een baangarantie van nul komma nul volgen. Als je dat met volle inzet doet en tijdens je studie je brein blijft scherpen, kun je altijd wel ergens terecht. Omdat wat je leert zoveel meer is dan de toevallige inhoud waar je je op stort. Die inhoud mag dus inderdaad "de grootst mogelijke onzin" zijn, want dat is kortzichtige prietpraat die past bij een heel ander denkniveau dan het academische.

    Gisteren (woensdag) stond er twee pagina's onderzoeksverslag over o.a. werk en opleiding in de Volkskrant. Daar stond een mooi staatje bij over de gemiddelde verdiensten per opleidingsniveau en daaruit blijkt dat los van alle anekdotische bewijs opleiding zich keihard uitbetaalt, hoe veel (of tegenwoordig: weinig) uitzonderingen er ook op de regel zijn.

  • Bogdan Slaapmoe, do 07 november 2013 09:42 in reactie op Piet de Geus Reageer op Bogdan

    Bogdan

    Sorry maar je mist mijn pointe volledig. Ik probeerde absoluut niet "flauw" te doen jegens Timmer en dat hij naderhand de nodige combinatie van cursussen en ervaring opdeed lijkt me voor de hand liggend.

    Ik probeerde alleen maar aan te geven dat te zeer wordt gedaan alsof hetgeen je qua niveau tijdens je adolescentie behaalt bepalend is voor je hele toekomst. Als dat zo was dan had meneer Timmer die plek nooit bereikt omdat je ook in zijn tijd voldoende jongeren had die een HBS of gymnasium opleiding volgden om van universitair onderwijs nog maar niet te spreken om een van 's lands grootste bedrijven te kunnen leiden.

  • Piet de Geus, do 07 november 2013 13:24 in reactie op Bogdan Slaapmoe Reageer op Piet

    Piet

    "Ik probeerde alleen maar aan te geven dat te zeer wordt gedaan alsof hetgeen je qua niveau tijdens je adolescentie behaalt bepalend is voor je hele toekomst."

    Dan zijn we het grotendeels eens. Want het scheelt anderzijds natuurlijk enorm als je al vroeg op een bepaald niveau leert denken. Dat bepaalt in grote mate of je door gaat met het verdiepen van je denkniveau of dat je je verdere leven alleen maar feitjes stapelt.

    "Als dat zo was dan had meneer Timmer die plek nooit bereikt"

    Maar er waren in zijn tijd wel veel meer mensen voor wie hoger onderwijs niet was weggelegd. Dat excuus bestaat nu niet meer. Dus de kans dat talent onontdekt blijft is enorm afgenomen. Hooguit heb je nog te maken met laatbloeiers die de boot dreigen te missen.

    Daarom ben ik ook een groot voorstander van het openhouden van zoveel mogelijk U-bochten in het onderwijs, zodat zelfs wie op mbo-niveau begint via het hbo door kan stromen naar de universiteit als hij daar de capaciteiten voor heeft.

    Er moet sowieso veel meer ingespeeld worden op ieders mogelijkheden en het is werkelijk te zot dat degenen met de minste jaren onderwijs tijdens hun carrière na een inwerkperiode vaak helemaal geen scholing meer krijgen aangeboden.

    Dat werd overigens ook nog benadrukt in een rapport dat deze week verscheen: Nederland blijft op dat gebied enorm achter en is sowieso zijn voorsprong op onderwijsgebied aan het verliezen. Terwijl onderwijsniveau in de steeds sneller veranderende wereld alleen maar in belang toeneemt: dan gaat het niet om het leren van vakspecifieke kennis maar om het aanleren van vaardigheden die je flexibeler maken, waardoor je als dat nodig is heel ander werk kunt gaan doen in plaats van met overbodig geworden kennis aan de kant te blijven staan.

  • Bogdan Slaapmoe, do 07 november 2013 20:31 in reactie op Piet de Geus Reageer op Bogdan

    Bogdan

    Ik bezit dus naast mijn rechten bul een MULO, een HAVO en een VWO diploma. En om je eerlijk de waarheid te zeggen, van de drie middelbare school diploma's is mijn MULO diploma de meest waardevolle geweest voor mijn verdere leven. Sterker nog, ik herinner me hoe ik na het behalen van het HAVO en later het VWO diploma tot de conclusie kwam dat het steeds gemakkelijker werd. En daarbij duidde ik niet op mijn ervaring met leren maar op het niveau waarop voor mijn gevoel lesgegeven werd.

    Vandaar dat ik zeer zeker niet neerkeek op meneer Timmer, hij zal hoogstwaarschijnlijk capabeler zijn geweest dan een eventuele concurrent met een HAVO of VWO diploma op zak. Gewoon, omdat alleen de MULO een echt totaal praktijkgerichte opleiding gaf, een gereedschapskist zonder flauwekul waar je in het leven mee vooruit kon.

  • Piet de Geus, vr 08 november 2013 02:23 in reactie op Bogdan Slaapmoe Reageer op Piet

    Piet

    "Gewoon, omdat alleen de MULO een echt totaal praktijkgerichte opleiding gaf, een gereedschapskist zonder flauwekul waar je in het leven mee vooruit kon."

    Dat maakt dat nu juist het minst waardevolle diploma. Omdat het zo praktijkgericht is: het is een gereedschapskist en het zal altijd een gereedschapskist blijven. Verliest het gereedschap zijn waarde omdat er ineens heel ander gereedschap nodig is, dan heb je er geen donder meer aan.

    Het hangt er natuurlijk vanaf hoe je HAVO en VWO hebt doorlopen en hoe goed daar werd lesgegeven of het je iets meer opleverde dan nog een gereedschapskist, alleen minder rechtstreeks praktijkgericht. Dan wordt het inderdaad steeds makkelijker omdat het uit je hoofd leren je steeds beter afgaat. Ook een rechtenstudie kun je op zo'n weinig wetenschappelijke manier doorlopen: met simpel stampwerk kom je er ook. Dan heb je er alweer een gereedschapskist bij, zonder dat dat naast wat vakkennis veel toevoegt of daarbuiten praktisch nut heeft.

    Maar dan is het niveau van die diploma's in mijn ogen ook niet hoger dan die van de MULO. Je hebt alleen heel veel meer uit je hoofd moeten leren, zonder dat dat leidt tot meer algemene vaardigheden. En dat is zonde.

    De echte waarde van een opleiding zit in mijn ogen namelijk in heel andere dingen: abstract leren denken, analytisch leren denken, kritisch leren denken (en daarbij vooral je eigen stellingen falsificeren) en op steeds hoger niveau tegenspraak organiseren.

    Dus niet in een praktijkgerichte gereedschapskist maar in een gereedschapskist voor je hersenen. Daar kun je in het leven pas echt mee vooruit, want de inhoud van die gereedschapskist behoudt altijd zijn waarde en raakt i.t.t. inhoudelijke kennis nooit achterhaald.

    Onderwijsniveau gaat m.i. dan ook niet sec over de vakinhoud van wat je leert (dan blijft het hangen bij beroepsonderwijs) maar over het leren om te leren. Dat is minder praktijkgericht maar je kunt het wel op alle mogelijke gebieden toepassen.

    Een simpel voorbeeld: op een beroepsopleiding leer je waarschijnlijk wat statistische gegevens kennen op je vakgebied. Op een gegeven moment raken die data achterhaald en moet je je nieuwe statistische data eigen maken, wil je tenminste voorkomen dat je kennis niet achterhaald raakt en je gereedschapskist zijn waarde verliest. Maar die inspanning leidt er niet toe dat je denkniveau toeneemt: je actualiseert slechts je kennis.

    Op academisch niveau daarentegen leer je als het goed is geen statistieken uit je hoofd maar leer je iets over statistiek, met daarbij de nodige methoden en technieken. Die kennis raakt (ook al ontwikkelt die zich) nooit achterhaald en kun je gebruiken om op alle mogelijke gebieden betrouwbare statistieken te produceren. En hou je op dat vlak de ontwikkelingen bij dan neemt het niveau van je kennis wel toe, omdat je je in de diepte ontwikkelt in plaats van in de breedte.

 

Reageren

Top 10 Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven