Bio Bekijk alles van Renzo Verwer Word fan

Renzo Verwer

Renzo Verwer Publicist

22 oktober 2012 Reageer (10) 1499 x bekeken Media RSS

USADA-rapport onthult meer over wielerjournalistiek dan over Armstrong

Met het kritiekloos bejubelen van prestaties, maakt de wielerjournalistiek zich ongeloofwaardig

Het is al jaren bekend: er zijn zes urinemonsters met EPO uit de Tour de France van 1999. De wielrenner van wie deze stalen zijn afgenomen, zegt dat hij onschuldig is. Hij klaagde het laboratorium aan, maar verzet zich tegen hertesten. De internationale wielerunie UCI wilde de urinestalen het liefst vernietigen.

Meerdere malen in 1999 werd deze renner betrapt op verboden corticosteroïden. Schorsing zou moeten volgen, maar de UCI stond hem toe een dokterstest na afloop van het positief-zijn in te vullen (iets dat de UCI vaker doet. Zo kun je een dopinggeval ‘onschuldig’ maken).

De ploeg van deze renner dumpte tijdens de Tour de France van 2000 enkele dozen Actovegin, een kalfsbloedextract waarmee je snel bloedwaarden weer op peil kunt krijgen.

Al jaren werkte de renner samen met de omstreden sportarts en EPO-voorschrijver Michele Ferrari, iets waar de dagelijkse volgers van het wielrennen zelf niet achter kwamen; het moest ze voorgekauwd worden. Er waren al zeven in een Amerikaanse rechtbank (2005-2006) onder ede geuite gedetailleerde beschuldigingen van dopinggebruik jegens deze renner.

De bewuste wielrenner maakte er een gewoonte van bij onverwachte dopingcontroles controleurs minstens twintig minuten te laten wachten. Dat is tegen de reglementen.

Deze renner is Lance Armstrong. En de informatie is al jaren bekend, vooral door het onderzoek van David Walsh en Pierre Ballester. Journalisten, maar geen journalisten die dagelijks de wielerkaravaan volgden en de prestaties bejubelden. Bovenstaande informatie is al jaren bekend, en dus niet sinds het USADA-rapport van afgelopen week, zoals menig wielerjournalist meent.

Sterker nog, ik heb een fors deel van deze informatie uit de media. Waar deze feiten werden vermeld, maar dan vaak met de toevoeging dat er geen bewijzen waren. Waarna men verder ging met beschrijven van de prestaties van Armstrong en co.

Ballester en Walsh schreven al eerder over Armstrong in 'LA Confidential' (2004), 'LA Official' (2006) en 'From Lance to Landis' (2007). Zij stortten zich op Armstrong omdat hij als icoon van het wielrennen door wielerjournalisten (die wél hun afschuw uitspreken over dopingzondaars als Richard Virenque en de zijnen), gezien werd als schone renner. “Er is geen bewijs tegen Armstrong”, vonden de gewone wielervolgers. Dezelfde journalisten die dinsdag in NRC-next voor een deel door het stof gingen. Ze verkozen het bewijs niet te zien.

Symptomatisch voor de houding van wielerjournalisten is de visie van Mart Smeets in 1998 - toen er EPO gevonden werd bij de TVM- en Festina-ploeg: “De ophef is ontstaan door de mensen en de gebeurtenissen eromheen. Er is niemand betrapt. Er is geen dopingprobleem, maar een douaneprobleem.”

Voor het gemak vergeten de wielerjournalisten, ook een aantal van het maandag-stuk dat menig EPO-variant, menig groeihormoon, en andere middelen niet opspoorbaar zijn. Voor het gemak vergeten ze ook dat bijvoorbeeld Festina-renners Richard Virenque, Laurent Dufaux, Alex Zülle en vele andere renners nooit betrapt werden, maar wel gebruikten. Evenzo Bernard Kohl in 2008: éénmaal betrapt, maar naar eigen zeggen honderd malen positief. Ook het veelgeprezen bloedpaspoort dat dopinggebruik zou aantonen, is te omzeilen, aldus Kohl - en ook renners van nu. Manipulaties met controles staan minutieus beschreven in het boek 'Prikken en Slikken' (1999) van Willy Voet. Maar een schone dopingtest is geen bewijs, al zeggen wielerjounalisten van wel. Onderzoek doen ze vervolgens zelden.

Nu kropen een aantal door het stof. Dat is mooi. Maar het gaat om meer dan Armstrong. Het zijn ook deze journalisten die in 1999 (na de doping-Tour) riepen dat wielrennen schoon was (en Armstrong tot schone renner uitriepen!) En in 2006, 2007 en 2008 en alle affaires in de jaren erna zeiden en schreven ze steeds weer dat het wielrennen schoon is.

'Bewijzen’ die ze daarvoor geven: de strenge controles, het peloton dat lang bij elkaar blijft, geen renner die erboven uitsteekt. Zo gauw er een renner of ploeg wel boven uitsteekt (Team Sky!), zien ze dat niet als bewijs - want dan zouden ze “te wantrouwig” zijn. “Zo moeten we niet denken”, aldus commentator Maarten Ducrot.

Dat ze daarmee hun eerdere argumentatie onderuit halen, vergeten ze.

De sportjournalisten willen het over de sport hebben: de versnellingen, de demarrages en de gele trui. Ze schrijven over de waanzinnige prestaties van Wiggins en Froome (“komt door zijn nieuwe ploeg”), hoe geweldig Contador is. En dat komt allemaal door 'training' en 'verbeterde technologie'.

De geschiedenis herhaalt zich: in de jaren negentig ontweken ze het woord EPO door topprestaties van Italianen toe te schrijven aan 'training'.

Wielerjournalisten, zo stelde Peter Winnen al tijdens zijn wielercarrière, zijn bovenal fans van de sport. Winnen:“Daarbij riskeren ze door het peloton in de ban gestoken te worden als ze te lastig zijn. En hun kritische houding kwam neer op mij vragen: ‘Vertel eens hoe het zit met die doping’. Het wordt dan in de bekentenissfeer getrokken; dan zwijgt de sporter liever.”

De gemiddelde wielerjournalist zal komend jaar weer over een schone(re) sport schrijven. Goedgelovigheid zit in zijn systeem: 'Een renner die van kanker genezen is, zal toch geen EPO nemen?”, zei er een. Wat een argumentatie. Je gaat als journalist toch ook niet zomaar een politicus geloven, mag ik hopen.

Over wielersport schrijven is lastig. Met het kritiekloos bejubelen van prestaties, maakt de wielerjournalistiek zich ongeloofwaardig. Met het bekritiseren van renners die het niet goed doen, doet ze dat ook: wellicht is de medische begeleiding van die betreffende ploegen niet zo goed en maken de renners gewoon geen kans tegen beter geprepareerden. De wielerjournalistiek zou dus fundamenteel wat bescheidener moeten zijn.

Het is een idee om niet-wielerjournalisten op de sport te zetten. Misschien kunnen de wielerjournalisten vervolgens politieke verslaggeving gaan doen - als ze zich maar niet weer zo laten inpakken als ze deden.

Over het wielrennen is nu meer bekend, maar echt, we wisten al veel. Er is nu vooral meer bekend over de journalistiek.

Renzo Verwer (Woerden, 1972) was jarenlang freelance journalist. Uiteraard werkt ook hij niet foutloos en soms kunnen we hem op fan-zijn betrappen.
Verwer is onder meer auteur van 'Bobby Fischer voor beginners' (Aspekt, 2008) en  'De liefdesmarkt' (Compaan, 2011).

Bezoek ook de blog van Renzo Verwer

Laatste Reacties (10) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Anti Zionist, wo 24 oktober 2012 01:28 Reageer op Anti

    Anti

    Mart Smeets. Mag ik even lachen? Sport, en een babbelkous daarbij... het is een misvatting dat 'journalistiek' te noemen.
    Dat heeft toch niets 'journalistiek' te maken? Zo kun je de Story of GeenStijl ook 'journalistiek' gaan noemen. Terwijl het er weinig mee van doen heeft. Hooguit 'infotainment'. En Mart Smeets is een infotainer. Geen journalist.

  • Reinaert de Vos, di 23 oktober 2012 21:37 Reageer op Reinaert

    Reinaert

    Walsh en Kimmage werden uitgekotsts door het peloton. Armstrong sprak na de aanval van Le Monde op hem over de 'cycling-press' en de 'non-cycling-press', de insiders en de outsiders.

    Als de methoden van de wielerjournalistiek gevolgd zouden worden in de rest van de wereld dan zouden journalisten aan Assad vragen of hij al die mensen heeft laten vermoorden. Hij antwoordt dan nee en dan gaat de journalist weer naar huis, brengt het interview blij als een kind en trots op televisie, zegt vervolgens dat er geen bewijs is en laat zijn interviews met Assad bundelen, verdient er een sloot geld mee en wordt genomineerd voor de NS-publieksprijs.

  • Dr. Strangelove, di 23 oktober 2012 10:43 Reageer op Dr.

    Dr.

    als dit probleem beperkt was tot de sport, gaf ik een knalfuif.

  • Marq Pas, di 23 oktober 2012 09:54 Reageer op Marq

    Marq

    Heksenjacht is maar een woord.

    Als je er even bij stilstaat wat er bij heksenjachten gebeurde, hoe het volk werd geinformeerd en opgehitst met verhalen vol onbegrijpelijke woorden, hoe fanatiek angstig zelfs de naasten de heks begonnen te beschuldigen om zelf uit de vuurlinie te blijven, zie je hoe treffend de vergelijking eigenlijk is.

    De Inquisitie had tenminste nog het fatsoen de heks pas na (eventueel niet geheel vrijwillige) bekentenis op de brandstapel te zetten.

    Get the soft cushions, Cardinal Biggles.

  • h hh, di 23 oktober 2012 01:48 Reageer op h

    h

    Uit het hart gegrepen. Onbegrijpelijk ook het commentaar van Smeets bij de tour huldiging van Armstrong waar hij de doping-verdachtmakingen tegen Armstrong tot onzin, zeuren en kinnesinne bestempelde.

    Smeets en Ducrot bij naam genoemd, en heel terecht. Ducrot kunnen we geen journalist noemen, hij is een man uit het vak met een paar prachtige meningen waar ik het heftig mee oneens kon zijn, wat ook wel weer leuk was en is.

    Het zou goed zijn als de NOS een nieuw team verslaggevers neerzet... ze zijn niet meer geloofwaardig in hun ontkenningen. Rabo heeft gelijk het systeem was en is dusdanig rot dat niet verwacht mag worden dat dit tijdig opgelost wordt.

    Toch blijf ik kijken, maar niet meer naar de NOS, tot dat deze mannen weg zijn.

  • REALIST ., di 23 oktober 2012 09:10 in reactie op h hh Reageer op REALIST

    REALIST

    Ducrot heeft in zijn boeken en interviews, gewoon verwezen naar doping en het gebruik, in zijn periode als renner.
    Maar die Smeets dat is gewoon een huichelaar, een arrogante profiteur, die financieel heeft geprofiteerd van het woord doping.

    Volgens mij moeten er TV-beelden bestaan van Erik Breuking, waarin hij zegt dat hij met wielrennen is gestopt, omdat er ineens renners waren die ineens harde konden fietsen dan hij.
    Verder zegt hij in dat interview ik wilde met dat spul niets te maken hebben.
    Dat kan een peildatum zijn.

    Je zit met elkaar, renners en journalisten, steeds op een paar vierkante kilometers en ons kent ons.
    Dan moet het toch opvallen dat er regelmatig, al 25 jaar, wat wazige figuren door het hotel c.q. deze vierkante kilometers lopen.

  • Piet de Geus, di 23 oktober 2012 01:26 Reageer op Piet

    Piet

    "Het is een idee om er niet-wielerjournalisten op de sport te zetten."

    Laten we dat vooral doen. Bijvoorbeeld atletiekjournalisten die juichen om 100-meterfinales, zonder ook maar een woord aan doping te besteden. Terwijl de geschiedenis heeft geleerd dat de kans groot is dat alle finalisten tot aan hun kruin vol met doping zitten. Maar ja, ze kletsen liever over dat korte stukje lopen dan over het systeem dat erachter zit.

  • harry jager, di 23 oktober 2012 09:05 in reactie op Piet de Geus Reageer op harry

    harry

    Zeker en vergeet ook de voetballers niet, Frank de Boer, Jaap Stam, Edgar Davids, Romario, Rodriquez, Smolarek, Maradona of Carl Lewis, Ben Johnson, Marion Jones,Shelly en Fraser Pryce, Franscisico Fernandez, Michael Phelbs, Noryuki Haga (motorsport), ja zelfs het paard Goldfever zijn betrapt op doping.

    Het valt mij op dat niet sportverslaggevers ineens uit haar schulp kruipen om de sport van doping te betichten zoals hier op Joop Karel de Vey Mestdagh dat ook doet.

    Het leuke van het stukje van Karel de Vey Mestdagh is dat hij het gezien heeft dat doping werd aangeboden, maar daar geen aangifte van gedaan heeft, dat maakt hem mede schuldig aan deze praktijken.
    Achteraf huilen is niet meer dan een slap excuus.

  • Gerard Postma, ma 22 oktober 2012 23:48 Reageer op Gerard

    Gerard

    Als alles in dienst staat van winnen of winstmaken dan is dit de uitkomst,
    ook wat betreft de journalisten.
    Renners en journalisten die niet in de reet van Armstrong gekropen zijn,,zijn,,en geen wielrenner meer,,en de kritische journalisten verslaan de tour de france niet meer.
    En wij in Nederland sukkelen door met Smeets die ook nog onbenullige boeken schrijft,terwijl insider Winnen nooit meer wordt geraadpleegd.

  • Anti Zionist, wo 24 oktober 2012 01:32 in reactie op Gerard Postma Reageer op Anti

    Anti

    Juist: Mart Smeets is een gemakszuchtige hoer met evenveel kritische blik als dat mijn moeder sinterklaas is.
    Jammerlijke is dat die corrupte mentaliteit door de hele maatschappij is getrokken.

 

Reageren

Registreren Wachtwoord vergeten

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven