Bio Bekijk alles van Hasna El Maroudi Word fan

Hasna  El Maroudi

Hasna El Maroudi Redacteur Joop

22 oktober 2012 Reageer (10) 833 x bekeken Leven RSS

Donor zijn, je voelt er niets van

Als jouw big boss boos wordt omdat je onbaatzuchtig je medemens wil helpen, dan zou ik snel de catalogus doornemen en een andere big boss uitzoeken

Het is weer zover: het is donorweek. Ieder jaar worden we er met behulp van legio BN-ers op gewezen dat het onze burgerplicht is om een donorcodicil in te vullen. Het liefst natuurlijk een 'ja! Ik ben donor, pluk me maar kaal na mijn dood', maar een 'nee, doe maar niet' is ook goed. Zolang we maar een keuze maken zodat na ons overlijden de dokters snel weten wat te doen.

Al jaren voer ik thuis de discussie over of donorschap volgens de islam is toegestaan, of niet. In Marokko werd hier niet over gesproken en ook in Nederland werd het onderwerp stilzwijgend genegeerd. Als je er niet over praat, dan is het er niet. Dat idee. Bovendien wordt een overleden persoon in mijn moederland zo ontzettend snel begraven dat het lichaam waarschijnlijk al lang en breed onder de grond ligt, voordat je überhaupt het woord 'donor' kunt zeggen. Maar met kinderen die opgroeien in een land waar de discussie over donorschap hevig woedt, konden mijn ouders er uiteindelijk niet meer onderuit. De kwestie werd onderzocht, maar een eenduidig antwoord bleef uit. Niemand weet precies hoe het zit.

Toch besloot ik op negentienjarige leeftijd dat ik het wel best vond, gesteund door een imam die mij vertelde zelf ook een codicil te hebben. In een column op de jongerenwebsite Spunk schreef ik in 2005 "Allah krijgt mijn geest, maar mijn lichaam gaat naar de mensen die het echt nodig hebben". Inmiddels heeft iedereen in mijn omgeving zich daar bij neergelegd en zijn mijn organen geen issue meer. Na mijn dood zijn ze van een ander.

Van mijn ouders verwachtte ik toen ik het onderwerp voor het eerst ter sprake bracht veel weerstand en die kreeg ik ook. We voerden discussies over het 'voor wat hoort wat'-systeem en wat het zou betekenen als één van hun kinderen in een noodlottige situatie terecht zou komen en hierdoor geen recht zou hebben op een donor. En wat het voor de wereld zou betekenen als je wel een donororgaan mag krijgen, maar het niet mag geven – het bizarre credo waar mijn moeder heilig in gelooft – voor iedereen zou gelden. Dan zijn we snel uitgesproken.

Nu zal ik nooit pleiten voor een systeem waarbij iemand die een 'ja' heeft aangekruist op zijn of haar codicil voorrang krijgt op iemand die een 'nee' heeft aangekruist. Simpelweg omdat ik vind dat iedereen evenveel recht op (over-)leven heeft. Wie je ook bent, wat je overtuiging ook is. De overtreffende trap van dit idee, dat het geven en nemen is en anders krijg je lekker helemaal niets, vind ik zo mogelijk nog luguberder. Het is gemeen en inhumaan om een hulpbehoevende niet te helpen en aan zijn lot over te laten. De dood dus.

Evenzo vind ik het dus gemeen en inhumaan dat niet-donoren hulpbehoevenden aan hun lot overlaten.

Soms zou ik mensen in mijn omgeving, die geen donor zijn of uit luiheid hun codicil niet hebben ingevuld, toch flink heen en weer willen schudden en tegen ze willen roepen dat ze niet zo egoïstisch moeten zijn. Donor zijn, je voelt er na je dood niets van. Wat weerhoudt je er nog van?

Als je nergens in gelooft is het pure egoïsme om niet het ja-hokje aan te kruisen. Waar ben je bang voor?

Als je in God, Allah, Jahweh of een ander Almachtig Opperwezen gelooft: als jouw big boss boos wordt omdat je onbaatzuchtig je medemens wil helpen, dan zou ik snel de catalogus doornemen en een andere big boss uitzoeken, want dat is natuurlijk onzin. Leef en laat leven.

Lees meer over orgaandonatie:
Karim Khaoiri: Donor? Mag ik er éven over nadenken?

Joost-Jan Kool: Kanttekening bij de donorweek

Guido Bik: Het orgaandonatiebeleid moet echt anders

Dit artikel staat ook op de website van Hasna El Maroudi

Laatste Reacties (10) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • Wout Berlinck, wo 24 oktober 2012 00:37 Reageer op Wout

    Wout

    Nu is de orgaandonormarkt er ook één van vraag en aanbod.
    Waar El Maroudi zich inzet om het aanbod te vergroten, zou ik aan de vraag kant eens een ballonnetje willen oplaten ..
    Zonder baan geen orgaan.
    Om maar eens wat te noemen.

  • Bas Grootel, di 23 oktober 2012 23:55 Reageer op Bas

    Bas

    Eline: De meeste mensen die doodgaan zijn oud. Wat moet je nou met zo'n orgaan. Dat is ook oud. Het zijn de jongere mensen die ineens doodgaan wiens organen goed zijn. Maar wie denkt op die leeftijd nou na over orgaandonatie.

  • Raven 63, di 23 oktober 2012 13:55 Reageer op Raven

    Raven

    Ik ben donor vanaf het begin en ik vertik het om eisen te stellen aan een eventuele ontvanger. Als ik de pijp uit ga en er is een zware roker die longen nodig heeft, dan heb ik daar geen probleem mee. Mijn lever mag naar een alcoholist, mijn hoorvliezen naar wie ze nodig heeft en mijn huid naar het Brandwondencentrum. Alles mag weg. Dan wordt mijn verpakking tenminste nog hergebruikt. Verder vind ik het vooral egoïsme, als je eisen gaat stellen. Maar misschien is het eerder angst? Nou en, dan ga je dood. So What? Is DOOD dan erg?

  • Bijstandskoning van GeenStijl, ma 22 oktober 2012 23:23 Reageer op Bijstandskoning

    Bijstandskoning

    Zelf ben ik ook liever niet dan wel donor, want je weet maar nooit. Vorige week dat met die Deense in coma die vlak voordat besloten werd de organen weg te halen, toch nog wakker werd. "Hallo ik ben nog niet dood!" Maar... als je geen orgaan geeft kom je wat mij betreft ook onderaan de lijst terecht. Eerlijk is eerlijk.

    De problemen met de islam kunnen we op die manier voor zijn. Als ze volgens hun boek geen organen mogen afgeven, prima, maar dan kom je ook ónderaan de lijst terecht. Ik vind het onverteerbaar als mensen die principieel donatie weigeren, wel een orgaan zouden krijgen ten koste van een ander.

  • Vergilius Neptune, ma 22 oktober 2012 22:15 Reageer op Vergilius

    Vergilius

    "Als je nergens in gelooft is het pure egoïsme om niet het ja-hokje aan te kruisen. Waar ben je bang voor?"

    Zou de schrijfster van dit stukje het egoïstisch vinden als ik geen vertrouwen heb in het algemene beleid voor gebruik van donororganen in Nederland? Ten voorbeeld, ik zou niet willen dat mijn organen worden doorverkocht aan rijke mensen door één of andere 'goedwillende' constructie. Tevens zou ik het niet op prijs stellen dat zogeheten welfare toeristen een kans zouden maken op mijn organen.

    Wellicht zou ik er anders over denken als ik meer zeggenschap zou krijgen over wat er met mijn organen zal worden gedaan.

    Daarnaast zou ik de optie willen hebben om bepaalde doelgroepen te kunnen uitsluiten, e.g. de doelgroep waar jouw moeder toebehoort -- oftewel de godsdienstwaanzinnige. Daarnaast zou ik ook een namenlijst willen maken met specifieke mensen die uitgesloten zijn. Men moet een speciaal plaatsje reserveren voor persoonlijke 'rancune' natuurlijk. ;)

  • Hans Puntnl, di 23 oktober 2012 09:43 in reactie op Vergilius Neptune Reageer op Hans

    Hans

    U verzint zaken.
    Er worden in Nederland geen organen verkocht.
    Uw redenatie volgende, zault U nooit een donorcodicil invullen, omdat U altijd wel iets zult vinden waar U het niet mee eens bent.

    Ik ken U verder niet, maar als ik dood ga mogen mijn organen gebruikt worden voor degene die ze op dat moment nodig heeft.
    Als U dat bent, mag U ze hebben.
    En ieder ander persoon die er op dat moment geholpen mee is.
    Daar moeten vooral geen voorwaarden aan gaan stellen zoals "niet bij hoofddoekjesdragers".

  • Vergilius Neptune, di 23 oktober 2012 11:23 in reactie op Hans Puntnl Reageer op Vergilius

    Vergilius

    Gelooft u dat werkelijk? Leest u dit berichtje maar eens:

    http://www.trouw.nl/tr/nl/4516/Gezondheid/article/detail/3297898/2012/08/08/Duitse-artsen-frauderen-met-organen.dhtml

    "Het lijkt het script voor een aflevering van de politieserie 'Tatort': twee artsen laten zich door patiënten betalen om hoger op de wachtlijst voor een orgaantransplantatie te komen."

    Met Nederlandse artsen zal dat nog erger zijn. Die zullen zich nog geeneens bewust zijn dat zij iets fout doen. Het moreel besef bij deze beroepsgroep is iets waar ik een paar nodige vraagtekens bij zet. En als het dan eenmaal ontdekt wordt dan moeten wij vertrouwen hebben in het corrigerend optreden van raden van bestuur zoals bij het VUmc? Eerst een patiënt laten doodgaan, en vervolgens afwachten tot één van de betrokkenen het recht in eigen handen neemt om de zaak aan te kaarten bij derden, vanwege de nalatigheid van het bestuur.

    http://www.nu.nl/binnenland/2887094/patientenzorg-vumc-in-gevaar.html

    Verder had ik ook een paar jaar terug gelezen dat de NHS van het Verenigd Koninkrijk organen beschikbaar stelde aan rijke buitenlanders.

    En verder vind ik het uitsluiten van bevolkingsgroepen die vanwege hun 'religieuze redenen' (onwetendheid en gemakzucht om te leunen op de meningen van onderontwikkelde religieuze figuren zoals de vele import-imams in NL) hun organen niet beschikbaar stellen maar wel al te graag open staan voor het ontvangen van donororganen een volkomen legitieme actie. In mijn ogen is dat toch echt een vorm van parasiteren op andere bevolkingsgroepen.

  • Klaas Blondeman, ma 22 oktober 2012 19:11 Reageer op Klaas

    Klaas

    Prima redenatie. Waarom moeten we bij de Islam altijd op onze tenen lopen bij dit soort kwesties? Waarom moeten we als seculier land altijd overdreven rekening houden met de regels van een bepaalde profeet uit de 8e eeuw? Als christelijke trouwambtenaren niet in de rij staan voor het sluiten van een homo-huwelijk worden ze met harde hand in het gareel geschopt. Maar als moslims alleen donororganen wensen te ontvangen, maar niet te geven, moeten we daar vooral begrip voor hebben.

  • Peter Draman, ma 22 oktober 2012 20:02 in reactie op Klaas Blondeman Reageer op Peter

    Peter

    We hebben als seculier land besloten aan ieder die keuze te laten, ik snap het nut van je betoog ook niet echt. Er wordt niet overdreven rekening gehouden met welke religie dan ook wat betreft het donor codil. Het is een ja of nee formulier, niet ja of nee want god/allah/vul aan..

  • Eline W, di 23 oktober 2012 09:19 in reactie op Klaas Blondeman Reageer op Eline

    Eline

    Het punt is dat iedereen die in de situatie is dat hij een donororgaan nodig heeft vast wel inziet dat dat niet juist is. Alleen mensen moeten blijkbaar in de situatie zitten dat ze een donororgaan nodig hebben om dat in te zien. Het heeft dan ook weinig redenen om mensen die toch tot inkeer gekomen zijn zomaar te laten sterven vanwege een mening die ze in het verleden hadden.

 

Reageren

opiniemakers

Populair

Scroll naar boven Scroll naar boven