-
Je kan je beroepen op portretrecht. Als je daar geld uit kan slaan zou ik zeggen probeer het.
-
Wat opvallend is, en tegelijkertijd sneu en dom, is het volgende:
De 'rechts' en 'conservatief' (want hetzelfde !) "angehauchte" reflectanten steunen deze volkomen absurde contract-suggestie.
Wanneer echter links en progressief (want ook nog steeds hetzelfde) hun vraagtekens stellen bij de veel idiotere privacy-inbreuken, schrijft men dat "wie niet te verbergen heeft, ook niet te vrezen heeft".
Vreemd..... heel erg vreemd..... ! PIGS: Persistent Inconsequente Gedoog Sujetten...
-
Gelet op de vrijheid die de media zich vaak permitteert om schaamteloos te knippen en plakken met materiaal, geef ik het ziekenhuis groot gelijk. De communicatiemanager heeft zijn zaken voor elkaar en weet hoe de hazen lopen in Hilbersum. Netjes geregeld. Zo hoort het. Daar is helemaal NIETS mis mee. Het getuigt van professionaliteit. Voor hetzelfde geld gaat de NOS knippen en komt er een andere reportage tot stand. Het zou niet de eerste keer zijn. Respect voor dit contract! Dat zouden meer mensen meoten doen die op TV komen. Laat niet met je beeldrecht sollen.
-
Enige portretrechterlijke bescherming kan op zijn tijd geen kwaad.
Als je beelden maakt binnen een bepaalde journalistieke context dan zijn die beelden vaak heel acuraat. Gebruik je diezelfde beelden in een andere journalistieke context, dat kan dat een verkeerde uitwerking hebben.
Een voorbeeld: als een arts geïnterviewd is vanwege een positieve prestatie en ze gebruiken de beelden met een voice over als het ziekenhuis negatief in het nieuws komt, dan kan de arts op de beelden in verband worden gebracht met het negatieve nieuws en dat lijkt me niet zo kies.
-
Zoals de waard is......
Geen wonder dat de rechtenopleidingen uitpuilen.
En wie betaalt dat allemaal? Psies!
-
Ik ben nu iets van 15 jaar (vak)journalist en ik heb nog nooit zo'n contract voorgeschoteld gekregen. Je weet dat bepaalde zaken gevoelig liggen en daar kunnen we in informele sfeer over praten. Een dergelijk contract zouden ik noch mijn collega's tekenen. Dat houdt dus in dat we (in dit geval over dat ziekenhuis) zouden schrijven zonder wederhoor maar met de vermelding dat het ziekenhuis alleen onder voorwaarden wilde meewerken.
Dat zou overigens wat mij betreft niet betekenen dat we het ziekenhuis nooit meer zouden benaderen: voor een nieuw - of vervolgonderwerp zou ik (pogen) met schone lei te beginnen.
-
En dat alleen maar omwille een 'leuk plaatje' tijdens het gesprek met die meneer of heb ik iets gemist?
Over de vragen zie ik geen voorwaarden, is de meneer dan in dienst van dat ziekenhuis?
-
Ik denk niet dat het Reinier de Graaf ziekenhuis kan worden verhinderd om een dergelijk contract voor te leggen aan journalisten. Medewerking aan mediaproducties is altijd vrijwillig. Ook dat is een aspect van het feit dat Nederland een vrij land is.
Vers twee is of het zo verstandig is om op een dergelijke manier de media te behandelen. Het bestuur van het Reinier de Graaf ziekenhuis geeft hiermee blijk van een zekere paranoïde houding ten opzichte van de media en van de openbaarheid. Bij nader inzien vraag ik me trouwens af of dat wel kan van die boeteclausule, maar ik ben geen advocaat.
Het contract geeft hoe dan ook blijk van de bestuurlijke mentaliteit in het Reinier de Graaf ziekenhuis. Ze dekken zich tegen alle mogelijke gevolgen van openbaarheid in en - redeneer ik dan - daar zal dit ziekenhuis dan ook wel een goede reden voor hebben.
Ze moeten eens een behoorlijke voorlichter in dienst nemen of nee - nou doe ik hun voorlichters onrecht, want die hebben deze flauwekul vast niet verzonnen - ze moeten eens naar hun voorlichters luisteren, die baasjes en bovenbaasjes in de bestuursvleugel van dat ziekenhuis dat voor het overige is gevuld met hardwerkende mensen.
-
Nou ik erover nadenk: in dat Reinier de Graaf Ziekenhuis werkt een kinderarts die vaak de publiciteit zoekt om te waarschuwen tegen het overmatig alcoholgebruik onder pubers. Die zal er nu zeker meer moeite mee hebben om zijn boodschap in de media kwijt te raken als het allemaal gepaard gaat met dit soort contracten of gezijkstraal met voorlichters die je dit soort papiertjes onder de neus houden.
-
Rob van Koot, wo 25 mei 2011 15:09
in reactie op Han van der Horst
Reageer op Rob
[geeft hiermee blijk van een zekere paranoïde houding ten opzichte van de media en van de openbaarheid]
Een gezonde paranoide houding want de media zijn kampioen in verdraaien van feiten voor een impactvol shot. Ik zou het ook zo doen. Vertrouw nooit de media.
-
Patient heeft het recht om nee te zeggen. Ziekenhuis heeft het recht om nee te zeggen. Iedereen heeft dat recht.
-
Als iets onredelijk is in een contract kun je nog wel onder protest tekenen en dat later, als het er op aankomt, via de rechter nietig laten verklaren. Een journalist moet in principe zijn werk integer kunnen doen. De eis om hun eigen waarheid zonder kritiek te laten optekenen is totaal onredelijk.
-
Eigenlijk zo gek nog niet. Artsen hebben bijvoorbeeld ook hun beroepsgeheim en mogen ook geen vertrouwelijke of privacy gevoelige informatie uit hun eigen praktijk aan de grote klok hangen.
-
Inderdaad Florian,
een ziekenhuis is geen publieke ruimte, je mag er niet in- en uitlopen als in een café of winkel.
Ik vind normaal dat niemand zonder toestemming komt filmen.
Daarvoor kun je volgens mij ook een café uitgezet worden.
Van de andere kant is zijn de meeste ziekenhuizen ook geen bedrijf, maar een publieke dienst.
De eis dat de film geen materiële of immateriële schade opleveren mag, vind ik daarom niet moreel gerechtvaardigd.
Maar als het juridische toegestaand is, moet een journalist gewoon het interview bij de arts thuis, in het café, of op de stoep vóór het ziekenhuis doen.
-
En arts of andere medewerker in loondienst mag niet zomaar met de pers praten over zaken die het ziekenhuis al of niet zou kunnen schaden. Dt zal bij bv een gemeenthuis niet anders geregeld zijn.
-
Niets mis mee!!
ik denk dat elk ziekenhuis wat qua informatie verstrekking en publiciteit een beetje bij de tijd is een dergelijk contractje zal opstellen.
Storm in een glas water
-
Enige fout die ze gemaakt hebben in betreffend ziekenhuis om de vrijgevestigde artsen ook een document te laten tekenen
dat zij alleen na overleg met Bureau Communicatie met de pers praten
en indien zij , zonder afstemming met BC, dit wel doen worden aangesproken en aansprakelijk worden gesteld voor alle eventueel opgelopen schade!! Ik mag van mijn ziekenhuisbaas ook niet als medewerker van het ziekenhuis zomaar met de pers over ziekenhuis gerelateerde zaken praten.
-
Dan geen interview. En is het recht op wederhoor ook verbeurd.
-
Dit gebeurt in de USA tegenwoordig ook. Zelfs patiënten wil men daar het recht op zorg ontnemen als ze niet de rechten op al hun uitingen over de arts of het ziekenhuis aan de arts of het ziekenhuis overdragen. Dit is uitermate onethisch gedrag.
-
, wo 25 mei 2011 12:30
in reactie op Ruurd Pels
Reageer op
Dan wil ik als patiënt ook geld zien wanneer ik onverhoopt ergens in beeld kom.
-
En patient vind ik hierin een andere plaats hebben dan een medewerker , een eis dat een patient zou moeten tekenen vind ik met jou onethisch.
-
Waarom zouden we hier verbaasd over zijn? We zijn steeds meer bezig om onze geschillen via de rechter uit te vechten, dus ik begrijp dat ziekenhuis wel. Als we denken verkeerd behandeld te zijn door een arts staan we toch ook vooraan om schade te claimen?
-
Ik begrijp de consternatie niet helemaal: een ziekenhuis is geen publieke ruimte!
Het is toch niet vreemd als een ziekenhuis voorwaarden stelt voordat ze meewerken met de zoveelste rapportage?
Journalisten zijn niet heilig en hoeven wat mij betreft echt niet overal en altijd maar toegang te hebben.
-
Niet te filmen!
-
Dat lijkt een beetje op de UK wet dat journalisten aangeklaagd kunnen worden voor smaad als ze publiceren over een persoon, bedrijf, thema.
Of de Hongaarse wet die journalisten verbiedt het imago van het land te beschadigen.
Maar goed dat er internet is. De MSM (main stream media) wordt steeds onbeschaamder in het spreekbuis zijn van gevestigde belangen.
Integere journalisten kunnen maar beter een ander vak gaan uitoefenen.
