-
Het dagblad de Limburger is een goedkoop roddelblad.
Door het overnemen van voorgekauwde berichten en afbeeldingen van de PR afdeling van de jeugdgevangenis in Zuid Limburg de J.J.I. Het Keerpunt in haar publicaties laat zij honderden minderjarigen door het vermijden van het stellen van kritische vragen in de steek.
Het is een uiterst verwerpelijke werkwijze, zeker als je weet dat achter de muren van dit gebouw honderden kinderen tienduizenden keren zijn misbruikt en mishandeld.
Een honderd jarig feestje bouwen vraagt om een kritische benadering.
Maar daar laten ze de nu al meer dan 150 minderjarigen in de steek.
-
Mmm, de beide dagbladen zijn toch onderdeel van het Telegraaf consortium? Dat zegt mij al voldoende over de geboden vrijheid van haar redactie!
-
De heer Paulissen heeft een vreemde kijk op de werkelijkheid. Hij zegt in zijn reactie dat ik mijn cartoons tegen de afspraak in geregeld direct ook op andere plekken, bijvoorbeeld Facebook publiceerde. ,,Hij wist dat dat niet mocht, het stond in het contract.”
Dit is pertinent onjuist om meerdere redenen: Ik laat inderdaad mijn tekeningen geregeld aan mijn facebook vrienden zien vóór publicatie, iets wat ik graag doe omdat er nogal eens een tikfoutje uit wordt gehaald en ik soms met het commentaar dat men mij geeft nog iets kan verbeteren vóór publicatie. Er viel wat te zeggen voor het bezwaar dat de Limburger hiertegen maakte, hoewel ik mijn - behalve voor een beperkte groep vrienden - afgeschermde prikbord niet zie als een vrij toegankelijke publicatie. Ondanks de denigrerende toon van de e-mail waarin met maatregelen werd gedreigd wanneer het nog een keer zou gebeuren, stelde ik voor om deze kwestie voor te leggen aan de Nederlandse Vereniging van Journalisten, omdat ik de casus interessant genoeg vond om door de deskundigen uit te laten zoeken. Hiermee ging de hoofdredactie bij monde van de adjunt-hoofdredacteur akkoord en men zou het ook aan de huisjurist van de MGL voorleggen. Ik heb ook hier echter nooit meer wat van vernomen. Als geste heb ik toen toch besloten voortaan mijn tekeningen pas na publicatie op facebook te zetten. Toch werd dit "verschil in inzicht" als één van de redenen genoemd om met mij te breken.
Overigens kon van contractbreuk überhaupt geen sprake zijn aangezien ik al meer dan een jaar zonder contract voor de krant werkte. Begin 2011 heb ik in eerste instantie geweigerd een vernieuwd contract met de Limburger te tekenen waarmee ik mijn volledige auteursrechten voor altijd zou afstaan en waarin ik o.a. moest beloven dat ik mij nooit in media zou uitlaten over de krant op een manier die schadelijk voor de krant zou zijn. "Je mag niet zeggen dat ik een grote klootzak ben." Gaf de hoofdredacteur desgevraagd als voorbeeld van wat een schadelijke opmerking zou kunnen zijn. Na overleg op de redactie ging men akkoord het contract op punten aan te passen, waarna ik het zou tekenen; ik heb echter nooit meer een vernieuwd contract ontvangen "Oh ja, daar heb je wel een punt, dat kwam doordat we met enkele zieken te maken kregen." was de telefonische uitleg van de adjunt-hoofdredacteur begin januari van dit jaar toen mijn weigering om het contract te tekenen wederom als een reden voor het verbreken van de samenwerking werd gegeven.
Dan waar het werkelijk om gaat: het beknotten van mijn vrijheid als tekenaar. Paulissen zegt in zijn reactie: “In enkele gevallen overschreed hij de grenzen die wij nog verantwoord vonden.” Het ging daarbij om cartoons die beschuldigingen bevatten die zo expliciet waren dat Paulissen had gevraagd om een aanpassing.” Ook was het volgens de DDL-hoofdredacteur vaak problematisch als ik een (niet politieke) tekening moest maken bij een langer artikel in de krant. “Zo’n tekening moet dan ondersteunend zijn, maar Ruben maakte er vaak een eigen verhaal van. Dat werkt natuurlijk niet.” Zegt hij.
De laatste tekening die ik voor de Limburger maakte betrof een cartoon voor de krant van 31 december 2011. Mij werd zowel telefonisch als per e-mail een vrije opdracht gegeven die letterlijk luidde: “Hoe ziet Ruben het jaar 2012 voor zich?" Mij werd eerst de vrije hand geven (“We willen je totaal niet sturen; het gaat om jouw visie.”) en vervolgens gevraagd wel aan te sluiten bij een verhaal dat ging over het aflopen van de Mayakalender. Ik heb toen - in overleg - een tekening gemaakt waarin een Maya in het midden van zijn kalender gebukt gaat onder de Euro, terwijl binnen- en buitenlandse politici toekijken. Toen de tekening klaar was, vond men hem ineens toch niet goed. De lezers zouden hem niet snappen en het mocht niet alleen over de Euro gaan. Ik heb toen, verwijzend naar de vrije opdracht, geweigerd om de tekening aan te passen, omdat ik van mening was en ben dat ik aan de opdracht heb voldaan. De tekening werd vervolgens overigens door enkele kranten in binnen en buitenland zonder enig probleem gepubliceerd.
Bij iedere krant wordt wel eens een tekening afgekeurd. Is bedrijfsrisico als je opiniërend cartoonist bent die de grenzen opzoekt. Dat accepteer je. Maar de frequente waarmee dit bij de Limburger gebeurde en het gebrek aan professioneel respect dat uit de daaruit volgende communicatie bleek, maak ik nergens anders - noch in Nederland, noch in Vlaanderen waar ik ook al jaren veelvuldig publiceer, mee. Steeds vaker werd werk van mij afgekeurd, vooral wanneer het ging om (misbruik in) de katholieke kerk "Ik moest de kerk maar in het midden laten" schreef Paulissen mij een keer in een e-mail n.a.v. alweer een afgekeurde tekening. Mijn cartoons moesten ook maar wat minder over Wilders gaan, vertelde hij me tijdens een lunch. Het werd mij voorts verboden om voor het Limburgse opiniemaandblad ZUID of andere Limburgse media te tekenen. "Ik wil het niet hebben, je bent van ons." was de uitleg.
Tevens kon ik mij steeds minder goed vinden in de toon waarop over de lezers van de krant werd gesproken. Als zouden de lezers te dom zijn om mijn tekeningen die vaak gekenmerkt worden door niet meteen voor de hand liggende associaties of meerdere lagen die enig doordenken vereist te begrijpen. Ik ben nooit op voorhand tegen kritiek op mijn werk; ik denk dat het bij de aard van mijn werk hoort dat ik af en toe de grens opzoek en accepteer dat de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor al dan niet publiceren bij de hoofdredactie ligt. Zoals gezegd: bij iedere krant wordt wel eens een tekening afgekeurd of gevraagd om deze aan te passen. Maar bij de Limburger hoorde ik de laatste tijd te vaak dat de lezers mijn tekeningen niet zouden begrijpen of onsmakelijk zouden vinden, hoewel ik uit de vele reacties die ik op mijn werk krijg toch echt anders moet concluderen. Ik vroeg mij dan ook wel eens af of deze opmerkingen niet van een grove onderschatting of belediging van (een deel) van de lezers getuigen en probeerde die discussie met de hoofdredactie aan te gaan. Ik beriep mij er bij eventuele discussies niet telkens op dat het een vrije opdracht betrof zoals Paulissen beweert, maar ik moet helaas concluderen dat de hoofdredactie van de Limburger niet geïnteresseerd is in een inhoudelijke discussie. Ik heb voor geen andere krant zo vaak een tekening moeten aanpassen als voor de Limburger. Dat gebeurt vaak na een discussie waarin je probeert te ontdekken waar de grens ligt en wat dan wèl acceptabel is. Maar als mij een vrije opdracht wordt gegeven, vul ik die inderdaad ook vrij in. Dan is het niet gepast nadien te beginnen over de inhoud van die tekening. "Mensen opvoeden doe je maar bij de NRC." Vertelde Paulissen me een keer aan de telefoon. Die opmerking zegt eigenlijk alles.
-
Mijn Mening, ma 27 februari 2012 00:04
in reactie op Ruben L. Oppenheimer
Reageer op Mijn
Ha Ruben, wat fijn dat jij hier ook bent :))
Heb je al een cartoon gemaakt over de hele situatie?
#benbenieuwd
-
patrick faas, ma 27 februari 2012 02:28
in reactie op Ruben L. Oppenheimer
Reageer op patrick
"Zo’n tekening moet dan ondersteunend zijn, maar Ruben maakte er vaak een eigen verhaal van. Dat werkt natuurlijk niet."
-Wat een onzin zegt die hoofdredacteur. Illustratoren voegen altijd hun eigen verhaal toe, om te beginnen het beeld.
"Je mag niet zeggen dat ik een grote klootzak ben."
-Zulke clausules ruiken naar onbetrouwbaarheid, onkunde en mogelijk corruptie. Blij dat dit voorstel tot medeplichtigheid aan wanbeleid averechts heeft gewerkt. Wat is die hoofdredacteur van De Limburger een klootzak, zeg.
"Steeds vaker werd werk van mij afgekeurd, vooral wanneer het ging om (misbruik in) de katholieke kerk [...] Mijn cartoons moesten ook maar wat minder over Wilders gaan, vertelde hij me tijdens een lunch."
-Niet zomaar een klootzak dus, die hoofdredacteur, maar een echte NSB'er.
"Als zouden de lezers te dom zijn"
-Niet de lezers zijn te dom, maar die hoofdredacteur. Het is al erg genoeg dat Limburgers de reputatie hebben dom te zijn, de hoofdredacteur van De Limburger hoeft domheid niet als een bedrijfsidentiteit uit te dragen of te waarborgen. Integendeel, het zou goed zijn als de krant het domme volk een beetje aan het denken zou zetten. Maar ja, als de hoofdredacteur daar te dom voor is, moet u maar elders uw werk aanbieden. Gelukkig heeft u talent genoeg.
-
D. Bunker, ma 27 februari 2012 09:12
in reactie op Ruben L. Oppenheimer
Reageer op D.
Iedereen heeft een vreemde, eigen kijk op de werkelijkheid Ruben.
-
Het is aan de hoofdredacteur om dingen wel of niet te plaatsen; dat is zijn redactionele vrijheid. Beetje vreemd dus om deze zaak in het kader van 'vrijheidsbeknotting' van de tekenaar te trekken.
En zolang ik geen voorbeelden van tekeningen heb gezien, kan ik er verder vrij weinig van zeggen..
-
Ik mis wat concrete voorbeelden om een mening te kunnen vormen.
-
Concrete voorbeelden graag. Ik zie een artistieke vertaling van Michelangelo's Creation of Adam, met Mohammed -zoals hij wordt geportretteerd althans- in de rol van Adam, uitgerust met pistool. Waren dergelijke gevoeligheden het probleem? Het artikel op Maastricht Dichtbij is me te vaag.
-
Erg goede tekenaar trouwens!
-
Al googelend kwam ik twee tekeningen (geit en jezus aan het kruis) tegen mèt ingezonden bezwaren van christelijke lezers. Zou dat er misschien iets mee te maken hebben?
-
Waarom vinden we dit vreemd. Ook op Joop.nl kun je niet schrijven wat je wilt. De macht bepaalt.
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 11:24
in reactie op Henk Verwoerd
Reageer op D.
Zo simpel is dat.
-
Bij Joop.NL mag je inderdaad niet mensen uitschelden en dat beschaafd.
Zich gedragen als normaal mensen staat hier bij Joop.NL boven alles en dat klopt ook.
Ik zei hier ook rare dingen, maar Joop.NL gooit dat meteen naar prullenbak. Gelijk hebben ze, zei ik altijd achteraf.
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 12:52
in reactie op Mostafa Mouktafi
Reageer op D.
Hoe kun jij een oordeel vormen over de inhoud van bijdragen die nooit geplaatst zijn?
-
Jac Schmidt, zo 26 februari 2012 12:13
in reactie op Henk Verwoerd
Reageer op Jac
Op Joop kun je wel schrijven wat je wilt, alleen beledigingen en haatzaaien is er niet bij.
-
Idem de argumentatie van het Limburgs Dagblad in deze.
-
Ik kan u vertellen dat je lang niet alles kan schrijven. Soms wordt het wel geplaatst, soms niet. Vaak volledig willekeurig. Alle schrijfsels die van mij niet geplaatst zijn, daar stond geen scheldwoord of persoonlijke aanval in. Wellicht viel mijn mening niet in goede aarde.
-
Tekenaars (kunstenaars) zeggen dat dingen ban binnen komen en die worden op een stukje papier vertaald met de hulp van een potloodtje.
Mijn vraag is of de tekenaars zoals mijn idool Adriaan die gevoelens terug kunnen duwen als die eruit willen?!
-
Verantwoorde grenzen worden met hetzelfde potlood getrokken waar het contract mee getekend wordt alvorens het aan de artiest te overhandigen met de opdracht er iets moois van te maken.
D'r is overduidelijk niets veranderd sinds ene R. van Rijn de wacht werd aangezegd.....slaap zacht!
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 10:31
in reactie op Evert van Vliet
Reageer op D.
"sinds ene R. van Rijn de wacht werd aangezegd"
Wat bedoel je daarmee?
-
Ken je het verhaal achter de nachtwacht niet dan?...allemaal ego's die problemen hadden met hoe ze vereeuwigd werden.
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 13:09
in reactie op Evert van Vliet
Reageer op D.
Natuurlijk ken ik dat verhaal. Alleen was dat geen reden om Rembrandt de wacht aan te zeggen. Dat gezever kwam pas achteraf. Dat weet jij toch ook? Of heb jij een eigen geschiedenisboekje?
-
Of je nou vooraf e/o naderhand de wacht wordt aangezegd doet er toch niet toe?
-
"Ruben heeft [sic] is in mijn ogen meer een vrij kunstenaar dan toegepast illustrator"
Als je (ook) ondersteunende tekeningen maakt, maak je werk in opdracht. Net als een fotograaf, die werkt ook deels in opdracht en deels vrij. Alleen is Oppenheimer een beetje naast zijn schoenen gaan lopen en hij voelt zich tegenwoordig te goed voor opdrachten. Dat was wel onderdeel van zijn contract.
Dus wat jij concludeert is exact de valkuil van Oppenheimer geweest.
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 10:27
in reactie op D. Bunker
Reageer op D.
Deze was voor Freutel bedoeld.
-
Vroeger bestond de vrije kunstenaar niet, er werd altijd in opdracht gewerkt. Wie in opdracht werkt moet afspraken maken en die met wederzijds gevoel interpreteren.
Afspraken zijn nooit objectief sluitend en beeldmateriaal is voor subjectieve interpretatie vatbaar.
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 18:39
in reactie op Hugo Freutel
Reageer op D.
Ook vroeger werkten kunstenaars heel veel aan vrij werk. Misschien nog wel meer dan tegenwoordig.
-
"niet nagekomen afspraken"
Huib Paulissen denkt zeker dat als je iemand een opdracht geeft dat dat dan een afspraak is. Maar zo zot het niet, een afspraak is iets waar beide partijen in overeenstemmen.
Het feit dat Paulissen dit graag vertroebelt geeft toch te kennen of je zijn huis aan huis blaadjes wel moet blijven lezen, blijkbaar neemt hij het niet zo nauw met de waarheid.
-
Limburg! Verkopen aan België.
Het wordt steeds minder leuk om ook een achterlijke provincie te hebben.
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 09:52
in reactie op Artois Arnhem
Reageer op D.
Dat is een idee. Alleen zitten we dan met Noord-Holland opgescheept als nieuwe achterlijke provincie.
-
Gedeeltelijk met je eens, maar dan wel alleen het gedeelte boven het Noord-Zee kanaal en het 't IJ. Laat maar onderlopen. Hebben we er een mooi stukje recreatiegebied bij.
-
D. Bunker, zo 26 februari 2012 11:26
in reactie op Social Darwinist
Reageer op D.
Je gaat me toch niet vertellen dat die stad van junks, hoeren en zakkenrollers een smeltkroes van intellect is?
-
Als je in loon/contractdienst werkt wordt je per definitie in je vrijheid beknot, je werkt binnen grenzen die iemand anders voor je bepaalt.
Life with it of start voor jezelf :)
-
Interessante zaak. Cartoonisten hebben door de nieuwe digitale en sociale media een enorm breed en razend snel bereik. Cartoonisten zijn de nieuwe ( toegepaste ) kunst avangarde met een zekere macht. Musea zijn uit, digitale media zijn in. De Limburger heeft een belang, maar de kunstenaar illustrator Ruben L ook. Ruben heeft is in mijn ogen meer een vrij kunstenaar dan toegepast illustrator. Cartoons moeten scherp zijn en de randen zoeken. Overdrijven voor de boodschap, diagnose, analyse en beeldvorming. Droge humor verbindt. Agressie vernedering en belediging zetten aan tot " andere emoties..." censuur of erger. RubenL heeft een duidelijke eigen en herkenbare stijl. Hij zoekt graag
het randje op. Lang niet alles wat hij maakt vind ik goed, wel heeft heeft af en toe geweldig mooie vondsten en kan photoshop verrassend inzetten.
-
Beste Hugo Freutel,
Waarom zijn musea niet meer van deze tijd, ik heb van de week in het persmuseum genoten van zijn cartoons en die van alle andere cartoonisten, het zijn en blijven kunstwerkjes.
http://www.persmuseum.nl/wisselexpopolitiekinprent2012
-
Hugo Freutel, zo 26 februari 2012 12:40
in reactie op Frank Schutte
Reageer op Hugo
Materieel moet je kunst fysiek beleven. Museums zijn tempels van fysieke beleving. Prima, niet weg te denken.
Fysieke believing is bepaalt tot de plaats waar het museum staat en heeft de beperking van het volume en openingstijden van het gebouw.
Digitaal delen kan over de hele Internet wereld, 24 uur per dag. Voor de kunstenaar die een groot publiek wil bereiken, is Internet geweldig.
