-
Ik vraag me af welke naieve psychiater eens economie gaat studeren.
Een bedrijf moet en mag winst maken om te innoveren om zichzelf en de medewerkers brood op de plank te gunnen waarmee ze zich in leven kunnen houden.
Maar omdat iedereen zit te vissen in het geld van het rijke westen, moet je je onderscheiden en dat doe je met de PPPP-mix van de marketing. Maar om de innovatie rendabel te maken moet je je productcyclus doorlopen. Die heeft een bepaalde duur; de kosten van R&D zijn er niet direct uit en voor farmaceuten is de concurrent daarom soms en fixe bedreiging met haar innovaties. Zodanig dat ze patenten van betere medicijnen opkopen, op hun eigen plank leggen, om het eigen product dat nog de cyclus moet doorlopen voordat het winstgevend is, op de markt te houden.
De wetten van de economie zijn inhumaan. Farmaceuten testen bijv. ook in Aziatische landen hun producten, waar test-panel beschermende maatregelen niet bestaan. En het zijn ook nog eens de landen waar de verbeterde medicijnen niet terecht komen.
Waarom zijn medicijnen uitgevonden vraagt perera zich af?
Hij is geen globalist, maar specialist. Niet perse dom, maar onwetend. Die houding komt te weinig naar voren, een beetje gepaste bescheidenheid.
Er is nog een aardige tegenstelling in medicijn land. Zware anti-psychotica worden in het westen toegediend om mensen tot kalmte te dwingen.
In Azie wordt je aan de handboeien van een verpleegkundige meegenomen, omdat rust, reinheid en regelmaat, een flow, wat Ira, helend is voor de kwaal. Vervolgens komt de hormoonhuishouding tot rust, de interpretatie van prikkels weer op orde en kun je de draad weer oppakken. Ik weet wel dat er een maar industrien geen belang hebben bij deze aanpak.
-
Ouders zouden voordat ze met medicatie beginnen eerst hun kind moeten laten onderzoeken op enkele belangrijke waarden in het bloed en lever.
Veel "zieke" kinderen blijken een laag (normale) waarde D3 bv te hebben door het maar insmeren tegen huidkanker waardoor het kind een te kort krijgt.
Daarnaast is er door het de lage D3 spiegel een hogere toxid in het lichaam aanwezig waardoor processen niet goed gaan en het kind "zieker" reageert.
Dan de B12, dit is vaak ook te laag net zoals magnesium en de mineralen waardoor de bijnier en lever verminderen.
De juiste waarden zouden moeten zijn.
D3
-
Toen mijn moeder op zeer hoge leeftijd tegen mij zei: volgens mij zou jij tegenwoordig een ADHD-kind zijn geweest, vermoedde ik in een flits dat ze gelijk had. Zelf had ik dat nog niet gezien, zelfs niet als docent die dagelijks met zulke kinderen wordt geconfronteerd. Hieronder staan ook reacties van volwassenen die nu hetzelfde van zichzelf denken, maar die zich destijds als kind niet begrepen hebben gevoeld. Dat herken ik.
Ik blijf vinden, zie mijn uitgebreide reactie hieronder, dat in het algemeen te negatief wordt gedacht over kinderen met ADHD. Ik proef dat ook in het verweer van de volwassen ADHD'ers. Maar ik beluister in hun reacties ook een m.i. niet gepast cynisme over de huidige diagnostiek en behandelingsmethoden.
Ja, er kan/moet een hoop beter in het onderwijs. Ja, ook ik denk dat er kinderen zijn die eerder nadeel dan voordeel ondervinden van de diagnose. Ja, ook ik denk dat de farmaceutische industrie belang heeft bij een zo groot mogelijk afzetgebied. Ja, ook ik denk dat er iets behoorlijk mis is met de enorme hoeveelheid prikkels die kinderen in het algemeen te verstouwen krijgen. Enzovoorts.
Maar ik ken uit mijn eigen lespraktijk ook kinderen die echt baat hebben bij medicatie. Ik ken als gymnasiumdocent kinderen die daardoor en met ondersteuning van docenten het gymnasium met goed gevolg hebben kunnen doorlopen en hebben geleerd met hun situatie om te gaan. En dat geldt ongetwijfeld ook voor andere schooltypen. Ik zoek er als docent mijn eigen weg in, kritisch, met uitsluitend oog voor het belang van het kind. Sleutelwoord daarbij is voor mij: het kind is en blijft zelf verantwoordelijk. Voor zijn gedrag en voor zijn leren.
Ik vind het echt jammer dat Winston die mogelijkheid vroeger niet heeft gekregen. Ook al zegt hij nu stoer dat het niet jammer is. Ik vind het echt jammer dat Veldman als kind stiekem heeft moeten tekenen en niet is gezien. Ik vind het echt jammer dat niet is gezien welke potenties Anepool als kind had en dat er met hem van het ene naar het andere onderwijstype is gezeuld. Van mezelf denk ik, terugkijkend, dat ik het heb gered op het gymnasium omdat ik het heel graag wilde. En er zelf mijn weg in heb gevonden.
Maar vooral vind ik het jammer dat er nu zo ongenuanceerd en stellig op het onderwerp wordt gereageerd. Het is niet het een of het ander en het ene kind is het andere niet.
-
YggY ..., ma 20 september 2010 18:19
in reactie op clara legêne
Reageer op YggY
Hieronder staan ook reacties van volwassenen die nu hetzelfde van zichzelf denken, maar die zich destijds als kind niet begrepen hebben gevoeld. Dat herken ik.
====================
Ik denk niet van mezelf dat ik ADHD heb, dat heeft de psychiater geconstateerd.
Zwart op wit
-
Natuurlijk ligt de waarheid weer ergens in het midden. Ik ben er ook van overtuigd dat sommige kinderen/ouderen er baat bij hebben, misschien wel heel veel baat.
Waakzaamheid is echter wel geboden. Ik heb zelf (zie beneden) ondervonden hoeveel druk er op je wordt uitgeoefend en daar stond het belang van het kind niet per definitie altijd voorop.
Een stevig tegengeluid is op z'n plaats. Ouders moeten zelf kritisch blijven nadenken, doorvragen, zich laten informeren en vooral niet te snel meegaan met het labelen.
-
Kind is niet in eerste en laatste instantie verantwoordelijk. Alleen al niet omdat hun hersenen tegen hun 20e uitontwikkeld zijn. Daarnaast: iedereen is beinvloedbaar: voor goede en slechte adviezen. Of voor adviezen die manipulatief geformuleerd zijn (expert macht van de psychiater).
Pubers hebben m.n. een herssengroei geeent op risico's nemen.
Mensen worden door vele onbewuste driften geleid; commercie speelt er op in, belang groepsmacht en groepsdruk speelt er op in.
Ik erger me eigenlijk kapot aan die zg. eigen verantwoordelijkheid. Op enig moment is die er wel, je hoeft geen slachtoffer van de situatie te zijn.
Medisch onderzoek en toekomstige generaties artsen zijn niet onafhankelijk. Promovendi zijn loyaal aan hun onderzoeksresultaten, hebben bewijsdrift en stockholmsyndroom tegelijk (aan de subsidieverstrekker van het onderzoek).
Een selectief vinden van bewijslast die eigen onderzoekstelling staaft is al een probleem bij justitie en emperisch onderzoek. (cognitieve dissonantie-probleempje)
En ouders lopen als makke schapen achter autoriteiten aan. (gelukkig niet alle) Een kritische opstelling, autodidactische kennis is not done, op straffe van kinderen weren of andere trial and error behandeling ontzeggen. Het is niet makkelijk om je weg te vinden in dit land van medici waar status en macht en arrogantie samen gaan.
-
....op straffe van kinderen weren ....
Inderdaad. Er is mij meerdere keren verteld dat als we medicijnen zouden afwijzen, mijn zoon naar het speciaal onderwijs zou moeten.
Gelukkig blijkt dat niet nodig te zijn geweest. De onderwijzeres is vertrokken en door de nieuwe wordt er meer rust in de klas afgedwongen. Kinderen met een (latente) aandachtsstoornis varen daar wel bij.
-
clara legêne, di 21 september 2010 17:58
in reactie op Monique Willems
Reageer op clara
Ik kan je niet helemaal volgen, Monique, je haalt er zo ontzettend veel bij.
Mijn 35-jarige ervaring als docent is, dat kinderen zich in het algemeen steeds minder verantwoordelijk (leren) voelen voor hun eigen gedrag en prestaties. Dus is dat voor mij het sleutelwoord. Ik gun ze zo het plezier en de voldoening verantwoordelijk te (leren) zijn voor jezelf. En er wordt geen kind slechter van.
Dus vraag ik me af waar jouw ergernis over die 'zogenaamde eigen verantwoordelijkheid' (jouw woorden) vandaan komt. Wat bedoel je daarmee?
-
Er valt veel bij te halen en middels helicopterview en belangstelling, en noodzakelijke kennis nodig om tot genuanceerde oordleen te komen.
Bestudeer bijv. transactionele analyse (niet de drama driehoek, maar de constructieve inzet van gedragingen vanuit ego-posities) en u zult zien dat ik totaal voor autonoom eigen verantwoordelijk gedrag ben, met Arbospeerpunten veiligheid, gezondheid en welzijn als universele waarden.
Ieder mens is opebouwd uit die TA bouwstenen, het is alleen aan de ouders en padagogen van kinderen om het allemaal tot constructieve bloei te laten komen. Het model toont echter ook de destructieve kant van gedragingen. Niet voor niets gebeurt er veel stiekum als een ouder overkritisch, overbezorgd en betuttelend wordt, of wanneer uitleg niet meer wordt gegeven maar domme gehoorzaamheid wordt afgedwongen.
Goed voorbeeld doet goed volgen.
Maar onze cultuur is doordrenkt met moraal als; arbeid adelt, ledigheid is des duivels oorkussen, je leeft maar 1 keer, calvinisme tot op de vakantieminuut geregeld. Het heeft veel gebracht, maar er zijn grenzen. Nirvana's: he we are now, entertain us gaat helemaal op. Maar dat ligt aan het doorsijpelen van driften, gevoelens vanuit het reptielenbrein, door het lymbischstelstel naar de cortex (neomammalian). De cortex staat op non-stop-actie. Najagen van behoeftes die de markteting ons aanpraat en waarmee we dus druk bezig zijn. Tevredenheid zoals we met het primitievere limbische stelstel kunnen voelen, is moelijk geworden. Daarvoor gaat iedereen later aan de pillen, drank, meditatie en mindfullness en hartcoherentietrainingen. Kinderen die wel in het nu leven en wat dromerig zijn worden ADD genoemd. Belachelijk. Ze zijn mindfull bezig.
De rastá's hebben een woord voor dat nastrevenswaardige tevreden gevoel. Nl. Ira (i wanna be ira like a lion in zion.)
Marketing speelt in op primitieve driften en kwetsbaarheden. Primaire kleuren op snoep, want dat is attractief voor kinderen, ook nog leggen op zeurterreur hoogte en het ligt al bijna in de winkelwagen. Goed eten is te duur, slecht eten te goedkoop en de southamptonstudie is niet bij iedereen bekend. In Groot Brittanie is bij wet verboden om additieven (kleurstoffen) als E 110, E 104, 122, 129, 102 en E 124 te gebruiken vanwege mogelijk verband met hyperactiviteit. Een zg betrouwbaar keten als Albert Heijn maakt er nog gretig gebruik van, want het is goedkoop en knalblauw snoep verkoopt. (niet nodig, maar ja).
Veel koolhydraatproducten wordt verkocht als vetarm, alsof dat wenselijk is. Koolhydraten zijn zg langzame suikers, dus vgl met vet, relatief snelle bloedsuikerspiegel daling en weer trek voor de consument.
Kinderen die mishandeld worden lopen risico op een genmutatie, hun gestel wordt kwetsbaar voor bij bi-polaire stoornissen of milder, borderline.
En in de separeer wordt een pastel kleur aangehouden om mensen uit prikkels te halen.
Marketing speelt op horen bij een groep (waarvan je geen dissonant mag zijn, want je mag er pas bij als je de kenmerken hebt.)
Onderzocht is dat groepscultuur en rituelen oxytocine aanmaken, je prettig doen voelen, maar dat een bedreiging van de groep, het gevoel, zorgt voor een snel overhellen naar adrenaline en cortisol (veht/vlucht hormonen). En mensen horen er graag bij. Maar je moet er tegenwoordig zoveel voor doen; zelf misdadige arbeidsvoorwaarden eisen als topdirecteur van ING, want iedereen in zijn peer groep doet het. (En daar liggen weer reptielenbrein driften als terrtorium en sex-appeal aan ten grondslag).
Maar wie is verantwoordelijk? Volwassenen zijn voor een groot deel al de weg kwijt en ze moeten hun kinderen volpompen met acties en een goed voorbeeld zijn?
-
Dat medicijn dat meestal wordt voorgeschreven is eigenlijk gewoon speed.. (amphetamine) Ooit zat ik in een bandje met een bandlid dat aan ADHD leedt en dit voorgeschreven kreeg.. een ander bandlid had deze pillen bemachtigd, geplet en opgesnoven... joepie!
sorry, beetje flauwe reactie ( wel waargebeurd!).. Ik wilde alleen even aangeven dat de medicijnen voor ADHD erg sterk en zelfs verslavend spul zijn.. en niet zomaar 1,2,3 voorgeschreven zou mogen worden
-
Probeer eens de documentaire 'Generation RX" te bemachtigen.
Daar word onder anderen duidelijk dat ADHD een 'gefabriceerde' afwijking is. Het is ook volkomen onduidelijk wat het in feite inhoud, en drukke kinderen worden heel makkelijk adhd gediagnostiseerd.
-
"...dat ADHD een 'gefabriceerde' afwijking is."
Inderdaad, en zo zijn er in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw een hele massa nieuwe psychologische aandoeningen bedacht. Men is zelfs zo ver gegaan dat, om ook voor alle andere trekjes die van één of andere vage "norm" afwijken maar een titel te hebben, zelfs de afwijking "Generalized Anxiety Disorder" is bedacht.
De pillendraaiers varen er wel bij. Kijk voor deze zieke ontwikkeling naar "The Century of the Self":
http://video.google.com/videoplay?docid=6718420906413643126#
"De serie vertelt het verhaal van de relatie tussen Sigmund Freud en zijn Amerikaanse neefje, Edward Bernays. Bernays heeft in de jaren 20 van de vorige eeuw het beroep van "Public Relations" uitgevonden en was de eerste die de ideeën van Freud gebruikte om de de bevolking te manipuleren. Hij leerde Amerikaanse corporaties hoe ze mensen dingen konden laten begeren die ze nergens voor nodig hebben, door systematisch hun producten te linken aan hun onderbewuste verlangens." (vrije vertaling van de synopsis van deel 1, op de site van de BBC)
-
ns reiziger, ma 20 september 2010 09:41
in reactie op Tang Li
Reageer op ns
Generation RX is hier online te bekijken:
http://vodpod.com/watch/4436916-generation-rx
http://www.imdb.com/title/tt1355568/
-
Ik had een geweldig alternatief voor ritalin op school;
Ik tekende; dat moest stiekem natuurlijk als ik betrapt werd op tekenen tijdens de les kon ik naar de gang (mijn lagere schooltijd meer de gang dan het schoolbord gezien) of eventueel een ram voor mn bek.
Goed dat ze nu mensen gewoon pillen geven opdat ze niet gaan tekenen of dagdromen
stel je voor dat ze straks kunstenaar of zoiets verschrikkelijks willen worden ; dat wens je je eigen vijand nog niet toe
brrrrr
-
Winston V., zo 19 september 2010 20:34
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Winston
Juist R!!! Ik denk ineens aan een briljante speech op TED.com:
http://www.ted.com/talks/lang/eng/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html
"Ken Robinson says schools kill creativity" is de titel en hij legt exact uit wat jij hier bedoelt :-)
-
Ernst Anepool, zo 19 september 2010 21:59
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Ernst
Tsja maak het maar belachelijk :-(
Ik ben van school naar school gegaan, dat was allemaal niet nodig geweest als ik toen die drukte in mijn hoofd had kunnen sturen met een pilletje, want intelligent zijn is leuk, maar als de processor met 345 taken tegelijk bezig is, is de interactie op school zeg maar gerust "lastig"
Want zo'n schoolboek lezen en dar over nadenken en verder, is toch veel interessanter dan naar die juf luisteren die het over twee appels heeft waar ze er dan 1 bij legt etc...
-
Winston V., zo 19 september 2010 22:41
in reactie op Ernst Anepool
Reageer op Winston
Heb je de video bekeken Ernst? Ik wil niets belachelijk maken, en R volgens mij ook niet. Het is gewoon een feit dat er veel te veel drugs wordt voorgeschreven aan jeugdigen; ik heb er in mijn familie wel een paar voorbeelden van, zoals volgens mij veel te veel mensen zo'n voorbeeld in de familie hebben. Het meisje in de speech van Sir Ken Robinson had ADHD volgens de medische wetenschap, maar was in werkelijkheid gewoon een wereldberoemd balletdanseres en choreografe in spé (als ik het mij goed herinner ik zag de video ongeveer een week nadat hij online stond).
Ik wil ook niet in jouw persoonlijke situatie treden; wellicht ben jij één van de weinigen bij wie medicatie een goede invloed zou hebben gehad. Echter: ik ben ook een dromer, denk altijd aan 1000 dingen tegelijk, kan me niet concentreren, spring van de hak op de tak. Was goed voor Gymnasium... maar ja; geen diploma's dus. Heb ik daar spijt van? Geen seconde! De wereld heeft al veel te weinig generalisten, dromers en idealisten.
-
Ernst jij en ik en kennelijk ook zjen werden op school beperkt in onze ontwikkeling.
Die machine in je hoofd op volle toeren werd niet gevoed die was een hindernis voor je terwijl je iets had in je hoofd met de potentie geweldige dingen te maken of te begrijpen.
Als dat een handicap is dan is er toch iets mis met de school?
Of ben je als kind al beladen met zonde?
Jij kan er toch niks aan doen dat je bent zoals je bent;
nogmaals onze verschillen maken ons sterk.
Wat is het eerste dat je leert op school?
Luisteren! (mond dicht doen wat de juf zegt)
Wat is hetgeen wat je wilt?
Leren! (en leuk met je medemensen ouwehoeren over alles wat je bezig houdt)
-
Iederwijs onderwijs zou een mooie oplossing zijn denk ik;
http://iederwijs.nl/
-
Ritalin is gewoon een heel zwaar middel, en hele zware middelen aan kinderen geven en dat jaren lang lijkt mij schadelijker dan zorgen voor meer begeleiding...
je hebt uitzonderingen, natuurlijk, maar dat heb je overal...
ik heb in een kleine klas (tussen de 9 en 12 kinderen moeilijk lerend met van alles en nog wat aan diagnoses) gewerkt en samen met 2 juffen werd de les gegeven...ieder kind kreeg voldoende aandacht en door spelende wijs en de rust die je het kind geeft (door niet steeds naar de andere kinderen te hoeven gaan maar gewoon blijven helpen bij dat kind die je nodig heeft) heb ik hier veel kinderen zien veranderen, de kinderen met medicijnen, en ook de kinderen zonder medicijnen!
wat ik wil zeggen is er word zo snel gegrepen naar medicijnen, zo snel diagnoses gegeven (depri kinderen krijgen tegenwoordig ook al pillen onder de 18 jaar)...dat is gewoon niet goed voor het kind.
-
Ernst Anepool, zo 19 september 2010 19:51
in reactie op morgaine Le Fay
Reageer op Ernst
Wat ik erg storend vind is dat er geen aandacht werd gegeven aan de mogelijkheid om het medicijn als diagnosemiddel te gebruiken, want feitelijk is het ene milde vorm an Speed.
Normale mensen krijgen er koppijn van hartkloppingen en worden onrustig en krijgen een opgejaagd gevoel.
AD(h)D gevoeligen, die de medicijnen echt nodig hebben weten direct of het zin heeft, de rust in je hoofd, de mogelijkheid om je gewoon op 1 taak te concentreren, en *door* te werken, zonder je steeds te laten efleiden door iedere vlinder die langs wappert...
Zie je geen spectaculaire verandering ten positieve in het gedrag, en word het kind er zelf niet blij van, dan is het dus onnodig om het ritalin/concerta te laten slikken.
Wat ik echt schokkend vond is hoe slordig ouders met de pillen omging, want als je ritalin niet heel concentieus on de x uur slikt (afhankelijk van de dosering/klachten) raakt het uitgewerkt en krijgt het kind juist bounce-back, kortom word het opeens weer overvallen door de drukte in het hoofd.
Net zo dom om opeens met antidepressiva te stoppen.
De kritiek op de idiote prijsstelling van de farma industrie die en passant ook nog eens toegaf gewoon aan kartel vormingte doen was eigenlijk veel te soft...
Gewoon de prijzen noemen, want waarom moet Concerta 70? per maand kosten terwijl het niets anders is dan Ritalin in een langzamer oplossende pil?
-
Wat heerlijk overigens om eens politiekvrij te kunnen discussieren...
-
Ik heb alles eens rustig doorgelezen en tot me genomen waarbij hele, voor mij verhelderende, stukken bij zitten.
Dit is voor mij een wereld waar ik geen enkel inzicht in heb en afgaande op mijn schooltijd 1939 - 1949, ken ik deze gevallen niet.
ADHD zal er best geweest zijn, maar deze kinderen werden naar de BLO gestuurd.
Dat was het enige onderwijs in die tijd dat deze kinderen opnam in hun schoolsysteem.
De diversiteit van de BLO liep van geestelijke achterstand tot kinderen met een aangeboren afwijking, maar ook met opvoedingsmoeilijkheden.
Je kunt je voorstellen dat dit schooltype door de maatschappij al inferieur werd beschouwd. Het zou ook zo kunnen zijn dat de kinderen van tegenwoordig te onregelmatig leven door maatschappelijke veranderingen.
In mijn jeugd was alles gestructureerd, op tijd je bed uit, ontbijten (als er in de oorlog ontbijt was) naar school lopen 5 KM. (brood of wat dan ook mee) na schooltijd direct naar huis en dan buitenspelen maar om, afhankelijk van je leeftijd, op tijd naar bed.
De avond was voor de ouders.
We gingen nog 6 dagen per week naar school met een vrije woensdagmiddag en zaterdagmiddag.
Ik blijf denken, dat bij deze kinderen die nu op school zitten, het gemis aan structuur en regelmatigheid, nog wel eens de hoofd oorzaak van dit probleem kan zijn.
Medicijnen lossen het probleem nooit op, ze onderdrukken alleen maar de klachten.
Ik geef nogmaals toe dat ik mij, in een voor mij, vreemde wereld begeef.
-
Zolang scholen in hun financiering direct profiteren van 'drukke' kinderen, en kinderen met andere labels, is waakzaamheid geboden. Er is m.i. ook een correlatie tussen de onrust die ouders in het leve van hun kinderen brengen, een daaruit afgeleide opvoeding en adhd verschijnselen.
Van te veel tv, computer, nintendo, zoetigheid, vettigheid, aan emotionele verwaarlozing naderende opvoeding, te weinig sport, beweging, frisse lucht etc is een van de uitwegen: adhd achtige verschijnselen. Een label dat een aantal ouders vooral bevestigt in hun overtuiging dat het niet aan hun opvoeding kán liggen.
-
clara legêne, zo 19 september 2010 10:39
in reactie op Zingende Zaag
Reageer op clara
Als docent in het voortgezet onderwijs is mijn insteek al jaren dat ik de diagnose ADHD in beginsel buitengewoon positief vind. Ik merk dat de kinderen zelf daar erg verbaasd over zijn, want ze ervaren zichzelf al helemaal als 'gehandicapt', gelabeld. Een kind met wie wat mis is. Maar ik kan met talloze voorbeelden aantonen dat ADHD-kinderen later uit kunnen groeien tot geweldige kunstenaars, wetenschappers, mensen met snelle geesten. ADHD is m.i. ook niet alleen te beschrijven als een attention deficit, het is een andere manier van met attention omgaan. Het kind reageert heftiger op prikkels dan een gemiddeld kind en moet leren zich te focussen en prikkels te selecteren. De kunst is alleen om per kind uit te vissen of dat kan zonder hulp van medicatie (soms is medicatie een zegen voor het kind zelf), en dat vraagt doorgaans meer van een school dan de school kan en wil faciliteren. Dat is dus ook een kwestie van politieke keuzen.
Het is ook niet elke dag en bij elk vak even erg, die ADHD (of ADD). Er zijn kinderen bij (het kan niet bij allemaal) bij wie ik de verantwoordelijkheid ervoor bij het kind zelf kan leggen. Met die kinderen maak ik een afspraak. Als ze de les binnenkomen, vraag ik bij de deur hoe erg het die dag is, op een schaal van 1-10. Als het antwoord is: vandaag zit ik op 6 (of lager), dan hebben we de afspraak dat ik dat geen ADHD vind. En er dus in de les geen rekening mee houd. Merkt zo'n kind dat hij/zij tijdens de les hoger komt te zitten dan 6, dat kan, dan hebben we de afspraak dat ik direct een seintje krijg en dat het daarna weer een kind met ADHD is en ik er rekening mee houd. Echt waar, zulke kinderen hebben bij mij na een paar weken nooit meer ADHD, omdat ze weten dat ze zelf de verantwoordelijkheid ervoor krijgen, zonder dat ik ze laat zwemmen. Ik heb er wel een paar keer problemen met ouders door gekregen. Die konden moeilijk loskomen van de gedachte dat je als docent altijd rekening met de ADHD van hun kind moet houden. Ik vergelijk het vaak met hospitaliseren. Maar ik vraag me af of dat in het belang van het kind is. Wij leiden ze op voor een leven in een maatschappij die echt geen rekening houdt met hun ADHD. Ze dragen zelf ook verantwoordelijkheid, zullen dat moeten leren en bij sommige kinderen kun je daar al best vroeg mee beginnen.
Het onderwijs zelf zou ook eens beter na moeten denken. Je moet niet raar staan te kijken als de tegenwoordig veel gebruikte activerende werkvormen precies doen wat het woord zegt: activeren. Ik hoor soms van leerlingen dat ze vier lessen achter elkaar zelfstandig in groepen hebben moeten werken en ernaar snakken gewoon stil in hun bank te mogen zitten en te luisteren naar een lekker ouderwets frontaal lesgevende docent. Of in mijn geval naar een muziekstuk, waarover ze al luisterend individueel vragen beantwoorden. Laat ze gewoon op z'n tijd een potje uit het raam staren als ze daar behoefte aan hebben. Sterker nog: ik moet ze letterlijk leren uit het raam te staren, dat kunnen ze elk jaar slechter.
En wat voor het onderwijs geldt, geldt ook voor de leefomgeving van kinderen. Gooi thuis de radio eens uit, verminder het enorme aantal kijk- en luisterprikkels waaraan kinderen dag in dag uit van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat worden blootgesteld, bouw bewust stilte en rustmomenten in, luister eens kritisch naar de akoestiek in je huis (tegelvloeren!), plemp hun dagprogramma's niet zo mudvol. En vooral: geef ze ook zelf niet constant aandacht, laat ze letterlijk eens vaker met rust.
Als je naar de tv kijkt, moet je eens opletten hoe de algemene behoefte aan steeds sterkere prikkels volkomen over de kop aan het slaan is. Het (jeugd)journaal dat hoofdzakelijk uit lichtflitsen, bliebjes en bewegende of ronddraaiende achtergronddingetjes of snelle beeldwisselingen bestaat waar ik (ADHD'er) buitengewoon onrustig van word. Beelden die altijd achtergrondmuziek meekrijgen, waardoor je je bijna niet kunt concentreren op wat er gezegd wordt. Popmuziek die een aantal BPM (beats per minute) en een volume heeft bereikt waar ik ongeveer een hartverzakking van krijg. Presentatoren die in kinderprogramma's niet meer gewoon kunnen praten, maar schreeuwen. Kinderen die niet meer gewoon Jippie roepen als ze iets op tv gewonnen hebben, maar minutenlang hysterisch staan te gillen en te springen en elkaar te kussen, met op de achtergrond een al even uitzinnige zaal. Sterreclames waarin alleen maar op luide opgewonden toon wordt gesproken en enorm snel bewogen wordt, waarbij de muziek standaard luider klinkt dan muziek bij gewone programma's. Google-earth-animaties waarin met duizelingwekkende vaart vanuit de ruimte op de Amandelstraat of de Sahara wordt ingezoomd. Spreektempi die zo hoog worden dat op de bank mijn bloeddruk bijna explodeert.
Ik bedoel: voordat je medicatie gaat geven zijn er nog wel wat andere maatregelen die je als ouders en omgeving kunt nemen. De vraag is waarom we dat niet doen en accepteren dat het een 'disorder' is als onze kinderen in die kermis aan externe prikkels de weg kwijtraken.
-
Pieter Pan, zo 19 september 2010 10:47
in reactie op Zingende Zaag
Reageer op Pieter
Ik vermoed zelfs dat er een verband bestaat tussen de toename van het aantal uren per dag dat kinderen voor de tv doorbrengen en ADHD.
-
clara legêne, zo 19 september 2010 10:50
in reactie op Zingende Zaag
Reageer op clara
Mijn reactie hierboven is eigenlijk geen reactie op zingende zaag, maar het gewone reactiescherm werkt bij mij niet. Als ik op versturen druk, roept Joop dat ik van het reactieformulier gebruik moet maken.
Dit is wel een reactie op zingende zaag:
["Zolang scholen in hun financiering direct profiteren van 'drukke' kinderen, en kinderen met andere labels, is waakzaamheid geboden."]
Je doet hier de suggestie dat scholen er omwille van de centen zelf actief aan meewerken dat er maar zoveel mogelijk gediagnosticeerde kinderen binnenkomen. Als je wist dat de financiële ondersteuning zeer ontoereikend is en dat deze kinderen dag in dag uit een zware wissel trekken op het team en op de klas, zou je zo'n kwaadaardige uitspraak niet doen. Er "profiteert" op mijn school echt helemaal niemand van. Ook het kind in kwestie zelf niet.
-
Het ligt zoals u zelf al beweert niet alleen aan de kinderen. Een prikkelende omgeving, werken in groepjes, je mag computeren als je klaar bent, incapabel personeel; al deze factoren hebben invloed op het kind. Door daar het label ADHD op te plakken wordt alles op het kind geprojecteerd. Tot voor kort kon de school dan een rugzakje aanvragen, waardoor er extra geld voor begeleiding vrijkwam (ik weet niet of die regeling nog steeds geldt). School kan hierdoor meer ambulante begeleiding inzetten, m.a.w. meer aandacht voor het kind. Voorwaarde is wel dat een of meerdere labels op het kind zijn geplakt.
Het verbaasde mij overigens zeer dat op mijn vraag aan school en de kinderpsychater of er alternatieven waren voor medicatie het antwoord ondubbelzinnig nee was, terwijl ik later na 5 minuten googlen erachter kwam dat die er wel degelijk zijn (neuro feedback, dieten e.d.).
Ik ben er van overtuigd dat het huidige onderwijssysteem de genoemde problematiek bevordert. Kinderen raken de weg kwijt in de vrijheid die ze aangeboden krijgen.
Beroepsmatig heb ik veel te maken met projectcontrol. Als ik zie hoeveel problemen teams hebben om een project gestructureerd en gepland af te ronden, dan kun je stellen dat het adsurd is dat we dit van onze kinderen op zo'n jonge leeftijd ook eisen. Ze zijn er nog niet aan toe, ze kunnen het simpelweg nog niet.
-
clara legêne, zo 19 september 2010 15:19
in reactie op Archie Bunker
Reageer op clara
["incapabel personeel"]
Ho ho, niet generaliseren. En bovendien: dat er aan het onderwijs, de zorg, de politie en ga zo maar door het een & ander verbeterd zou kunnen (en moeten) worden, betekent niet automatisch dat ook de docenten, verplegers, agenten niet deugen.
["School kan hierdoor meer ambulante begeleiding inzetten, m.a.w. meer aandacht voor het kind. Voorwaarde is wel dat een of meerdere labels op het kind zijn geplakt."]
Klopt. En de diagnostiek wordt steeds verfijnder, en daarmee neemt het aantal gediagnosticeerde kinderen ook toe. Een trend die niet te keren is, lijkt mij, omdat er ook een niet te onderschatten scheut oprechte bezorgdheid om en zorg voor kinderen achter schuilgaat.
["Het verbaasde mij overigens zeer dat op mijn vraag aan school en de kinderpsychater of er alternatieven waren voor medicatie het antwoord ondubbelzinnig nee was, terwijl ik later na 5 minuten googlen erachter kwam dat die er wel degelijk zijn (neuro feedback, dieten e.d.)."]
Mij verbaast dat niet. Het is een tak van wetenschap die zelf nog in de kinderschoenen staat. Er is nog geen ruimte in het denken over alternatieve behandelvormen, dat wordt nog als bedreigend ervaren.
["Beroepsmatig heb ik veel te maken met projectcontrol. Als ik zie hoeveel problemen teams hebben om een project gestructureerd en gepland af te ronden, dan kun je stellen dat het adsurd is dat we dit van onze kinderen op zo'n jonge leeftijd ook eisen. Ze zijn er nog niet aan toe, ze kunnen het simpelweg nog niet."]
Ook dat vind ik een beetje te kort door de bocht. Bij ons op school (vwo) werken we steeds vaker leerstijlgericht, waardoor rolverdeling en spreiding van taken en verantwoordelijkheden bij groepswerk meespelen. Met verrassend goede resultaten, zowel wat proces als wat product betreft. En ook tot tevredenheid van de leerlingen.
-
Er is geen grammetje kwaadaardigheid in mijn reactie bedoeld, en te lezen in combinatie met de rest van de tekst. Daaruit blijkt dat we het inhoudelijk 99,9 procent eens zijn.
De waakzaamheid is de volgende. Ja, een deel van de financiering stimuleert de vraag. Waakzaamheid is niets negatiefs, Er is meer. Van een label adhd kom je in de praktijk niet meer af, niet als kind, en niet als school, die de aangepaste dienst gaat leveren. Zo hou je elkaar gevangen in een dans die heel macaber is, zeker wanneer de oorsprong van de adhd in de opvoeding en andere impulsen zit (zie uw voorbeeld). Die waakzaamheid blijft dus nodig.
-
Idiot proof, zo 19 september 2010 11:15
in reactie op Zingende Zaag
Reageer op Idiot
@ zingende zaag
Een ADHD kind heeft meer aandacht en een andere meer gestructureerde omgeving nodig. Dat ben ik met u eens, maar daarmee ben je er niet. ADHD is niet alleen druk gedrag maar vooral een gebrek aan concentratie. Daar zit de crux. Dat los je niet op met rust, reinheid en regelmaat. Daar is wel degelijk een andere oplossing voor nodig.
Last but not least, een gezin: man, vrouw, zoon en dochter. Zoonlief heeft ADHD en de ouders geven hem maximale aandacht. Wat denkt u dat de dochter te kort gaat komen......... Het is niet zo zwart/wit als u stelt, er zijn inderdaad gezinnen waar een andere houding zou helpen maar het is een deeloplossing.
Een oplossing waar we vijftig jaar geleden met twee TV zenders nog mee weg zouden komen maar vandaag de dag met een overkill aan media niet meer mee uit de voeten kunnen. En al die zaken verbieden of ontzeggen is ook een behoorlijk lastige. Zus en alle vriendjes en vriendinnetjes hebben ook een DS.... ontzeg je een ADHD-er dan zoiets? En wie maak je daar gelukkig mee?
-
Een kind zijn Nintendo geheel ontzeggen is wreed, een kind aan al die impulsen blootstellen is wreder wanneer het kind er niet mee om kan gaan. Dat geldt ook voor 'gluten'. De een doet het niks, de ander heeft er flinke last van, en heeft baat bij een aangepast leven. Niks is makkelijk, maar soms noodzakelijk. Dan is het de kunst een alternatief te bieden in de belangstellingssfeer van het kind. En ook ik weet waarover ik het heb. Medicijnen prima, in zeer bepaalde omstandigheden, waarbij alle andere natuurlijke alternatieven serieus zijn onderzocht. Wat mij enorm verwondert is dat we 25 jaar geleden het probleem amper kenden en er nu een markt ontstaan is die zijn eigen aanbod in stand lijkt de houden. Tussen beide uitersten zal een nieuwe gezonde balans gevonden moeten worden.
-
Wat mis ik generalisten en experts zoals socrates en pytagoras etc waren. Jammer dat er geen aandacht voor de nichemarkt van bio- en neurofeedback was; zie volkskrant aantal maanden geleden met succesvol adhd behandelen. Jammer dat de uitzending van Nova met het CIP en o.m. mindfullness niet is betrokken; een psychiater daarin zei al: we hebben per dag nu meer prikkels te verwerken dan in de middeleeuwen in een heel leven. Tel op de prestatienormen van vandaag de dag. Stress en veel claims p de persoon. Een leraar worstelt er mee, ouders worstelen ermee en kinderen ook. Laatsgenoemde hebben echter een afweermechanisme dat nog mocht: je terugtrekken in je wereld, wat afschermen. Nu schijnt het ADD en afwijkend te zijn. Ritalin- equivalent voor the boys from brazil. Gewoon klonen tot eenheidsworst. Hebben ouders eigenlijk Pedagogische hulpverlening nodig? Nee, Ritalin staat klaar omdat de moeder egocentrisch het nodig heeft dat er direct naar haart geluisterd wordt. Bij trainingen presentatietechniek wordt geleerd om eerst iemand bij de naam te noemen, wachten op een reactie en dan de wens van deur sluiten te uiten. Zo ook trouwens pedagogiek.
En dan het onderzoek dat alleen die mensen die cognitief ondersteuning hebben gehad, dat die het best functioneren op latere leeftijd. Welke conclusies kun je trekken? Verzekeringen die ritalin vergoeden en neurofeedback niet kunnen later weer in de buidel tasten omdat het niet effectief was, dat zg medicijn. Al zou ik met zekerheid niet kunnen uitsluiten dat er mensen echt hun kwaliteit van leven ermee kunnen vergroten. Luie psychiaters en ouders (of nalatig en kortzichtig?).
-
Veel mensen verkeren in de veronderstelling dat Ritalin kinderen altijd rustig maakt.
Dat is onzin, Ritalin is een upper, amfitamine. Een druk kind dat geen ADHD heeft zal onder invloed van ritalin nog veel drukker worden. Mensen zonder de afwijking zullen alleen de opwekkende invloed van Ritalin voelen.
Een ADHD-er heeft een aangeboren afwijking in een deel van de hersenen. Dit hersendeel werkt als filter voor de zintuigelijke waarnemingen. Als dit niet werkt is er geen prioritering waardoor alle waarnemingen evenveel aandacht opeisen. Een overkill aan zintuigelijke ervaringen ontstaat. (omgevingsfactoren kunnen dit versterken maar zijn dus niet de oorzaak) Vandaar het drukke en ongeconcentreerde gedrag. Door Ritalin (wat eigenlijk een merknaam is, de werkzame stof is Metyl Fenidaat) te gebruiken wordt het niet goed werkende deel van de hersenen gestimuleerd. Vandaar dat drukke ADHD kinderen dus rustiger en geconcentreerder worden van een medicijn dat in feite een upper is.
Dat is tevens de reden dat veel onbehandelde ADHD-ers zich op latere leeftijd in drugsgebruik verliezen. Uppers en coke doet iets wat ze nog nooit eerder hebben ervaren, het brengt rust en overzicht. Helaas is dat middel erger dan de kwaal.
Een normaal mens wordt van Ritalin beslist niet rustiger, sterker nog, hij wordt er druk van.
-
Er is een sterke correlatie tussen kinderen met "gedragsstoornissen" en de veranderingen in het onderwijs.
-
Een paar jaar geleden las ik een artikel van de schrijver van het boek Intensieve Menshouderij.
De manier waarop mensen in bedrijven (en leerlingen op scholen) moeten functioneren, lijkt op de manier waarop varkens in de bioindustrie moeten leven.
Ik denk dat dat aan de basis ligt van die steeds toenemende diagnose ADHD of ADD.
In een op *mensen* ingerichte maatschappij zouden slechts heel weinig kinderen ADHD hebben.
In een maatschappij met grote klassen, onderwijzers met te weinig tijd, aan wie zelf ook te hoge eisen worden gesteld, een maatschappij waarin je niet veilig op straat kunt spelen vanwege het verkeer, kunnen kinderen niet meer functioneren zonder drugs.
De "hype" van ADHD/ADD-diagnoses betekent dus dat de maatschappij gewoon niet geschikt meer is voor kinderen.
Mij lijkt de meest logische actie dat, in plaats van BNP te maximaliseren, beleid er op gericht zou moeten zijn om de m,aatschappij weer geschikt te maken voor mensen.
Artikel over intensieve menshouderij:
http://hmestrum.blogs.com/my_weblog/files/de_intensieve_menshouderij.pdf
-
denk dat je hier de essemtie van het verschijnsel ,,en de oplossing te pakken hebt ,,dit is ook de mening van vele wetenschappers die onafhankelijk onderzoek hebben verricht ,,maar de economische belangen en farmacie weten deze bevindingen als onzin weg te zetten en te verdoezelen
-
Wat me opvalt in de comments hier (en ook op andere plaatsen) dat het toch meestal de juffen lijken te zijn die de meeste problemen met voornamelijk die frukke jongetjes hebben. Zou het dan toch met die "feminisering"van het onderwijs te maken hebben??
Ik durf het in de groep te gooien omdat ik toegeef er zelf wel oren nar heb maar ik kan het eerlijk gezegd niet onderbouwen. Jullie????
-
Piet de Geus, za 18 september 2010 23:49
in reactie op Kees Verbruggen
Reageer op Piet
Ik heb zo geen link bij de hand, maar het is inderdaad zo dat door de overmaat aan juffen de jongetjes in de knel komen en er geen begrip meer is voor hun drukkere gedrag. Iemand als Lauk Woltring doet al jaren onderzoek naar dat onderwerp. Je zou eens op zijn site kunnen gaan zoeken voor onderbouwing: http://www.laukwoltring.nl
-
Er wordt - terecht mijns inziens - kritiek geuit op Ritalin.
De helderste uitleg die ik hierover kon vinden:
http://www.psy.nl/index.php?id=88&tx_ttnews%5Btt_news%5D=310&tx_ttnews%5BbackPid%5D=135&cHash=f74a43a3d7
Het probleem is niet zozeer de Ritalin, maar het feit dat de diagnose zo makkelijk wordt gesteld.
-
Ik vindt eerlijk gezegd dat er nogal ongenuanceerd uitgehaald wordt naar de medicatie tegen ADHD. In onze omgeving hebben we kinderen gezien die dankzij medicatie in staat waren een opleiding af te ronden en werk te vinden. Toen ze onder invloed van mensen die medicatie niet noodzakelijk vonden gleden ze in een periode van een aantal maanden weer af naar nul. Einde vervolgopleiding en werk, en ook nog de nodige aanvaringen met de sterke arm der wet. Dus zeg niet dat medicatie niet werkt!
-
Eline W, za 18 september 2010 19:22
in reactie op Jan Schutte
Reageer op Eline
Niemand zegt dat medicatie niet werkt, en er zullen vele gevallen zijn waarin medicatie heel nuttig kan zijn. Maar het wordt gewoon te veel voorgeschreven, ook aan kinderen die het niet nodig hebben.
-
Jan Schutte, za 18 september 2010 19:51
in reactie op Eline W
Reageer op Jan
Een van de problemen waar je tegen aan loopt bij ADHD is dat bij een deel van de patiënten de medicatie niet werkt. In het algemeen begint de medicatie bij een lage dosis onder begeleiding van een kinderarts en wordt de dosis langzaam opgevoerd tot de juiste dosis bereikt is. Of dit teveel is, durf ik niet te zeggen en of de diagnose onjuist gesteld wordt durf ik ook niet te zeggen, wel dat wat ik er van heb gehoord het proces behoorlijk zorgvuldig is.
-
Eline W, za 18 september 2010 21:13
in reactie op Jan Schutte
Reageer op Eline
Mijn ervaring is anders.
-
Piet de Geus, za 18 september 2010 20:41
in reactie op Jan Schutte
Reageer op Piet
"In onze omgeving hebben we kinderen gezien die dankzij medicatie in staat waren een opleiding af te ronden en werk te vinden."
En is het in die omgeving ook geprobeerd om die kinderen wat meer kwalitatieve aandacht te geven?
-
Precies. Eenmaal aan de medicijnen gaat het behandelplan alleen nog maar over een paar mg. meer of minder.
-
Jan Schutte, zo 19 september 2010 00:16
in reactie op Piet de Geus
Reageer op Jan
Ja, maar dat hielp niet.
-
Louise A, zo 19 september 2010 19:30
in reactie op Jan Schutte
Reageer op Louise
Tja, dat is een normaal verschijnsel volgens mij van verslaving. Het gaat goed zolang je de drugs gebruikt en als je het niet meer gebruikt zakken mensen af. Maar wat erna?? Dan komen ze weer met beide benen op de grond. Het is toch waanzin dat dat meisje bij de dokter zei, als ik een pil neem dan heb ik twee werkstukken zo af??? Ik ben me echt doodgeschrokken van heel die uitzending. Alle ouders hebben schrik dat hun kind aan de drugs geraakt en een paar geven het gewoon omdat ze kinderen lastig vinden! Ga ermee naar de bossen, laat ze rennen, geef ze de ruimte die ze nodig hebben.
Paar weken geleden sprak ik een bekende van me, die kreeg ook Ritalin voorgeschreven via Novadic en weet je wat ie ermee deed??? Verkopen! Verkopen aan een drugsgebruiker, want als je dat snuift geeft het blijkbaar hetzelfde gevoel als cocaine, maar de Ritalin is goedkoper, zeker als het voorgeschreven wordt door Novadic. Waar gaat dit heen???
-
Ritalin is domweg qua effect hetzelfde als de drugs die op straat Speed heet.
Daar gaan vast mensen over miereneuken maar besef dat mensen die Speed gebruiken heel blij zijn met een strip ritalin bij het uitgaan. Lekker zuiver !!
Ik zou me als ouder in ieder geval achter de oren krabben mijn kinderen die nog vol op in ontwikkeling zijn aan de drugs te zetten. Speed heeft namelijk nogal wat lange termijn gevolgen die helemaal niet zo prettig zijn.
En als AD/HD zo'n veel voorkomend probleem is dan moeten we de conclusie trekken dat het puur menselijk is.
Wellicht dat de problemen liggen in de scholen waar jonge mensen zitten opgesloten en dwangarbeid moeten verrichten zonder ooit een misdaad gepleegd te hebben.
De aard van mensen met AD/HD past domweg niet in zo'n naar geestdodend systeem en in plaats dat we een kritisch naar het systeem gaan kijken stoppen we onze kinderen vol met speed!
Waanzin!
-
Censuur Joop, za 18 september 2010 19:54
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Censuur
Ritalin is pas speed als je het neemt als het niet nodig is.
-
altijd dus!
Nodig is iets nemen waardoor je anders dood gaat of een gevaar voor jezelf of je omgeving bent.
-
Bij sommige mensen is het wel degelijk nodig, hoe de maatschappij ook in elkaar zou zitten.
Maar ik denk dat de maatschappij nu zo in elkaar zit dat absurd veel mensen Ritalin nodig hebben om te kunnen blijven functioneren. Dat is niet gezond.
De ellende is alleen dat je dat wel kunt constateren, maar dat die mensen daar niets aan hebben: zonder Ritalin blijft het moeilijk tot onmogelijk om zich staande te houden.
Je kunt het dus als een teken beschouwen dat "we" op de verkeerde weg zitten, dat mensen ondergeschikt zijn geworden aan geld, en dat er daardoor zo weinig aandacht is, en zoveel tijdsdruk, dat er nog maar weinig mensen zijn die daarin zonder medicijnen kunnen functioneren.
-
Piet de Geus, zo 19 september 2010 03:29
in reactie op Censuur Joop
Reageer op Piet
"Ritalin is pas speed als je het neemt als het niet nodig is."
Het lijkt me niet dat de werking verandert afhankelijk van of het nodig is of niet. Iemand met ADHD speed geven lijkt me overigens het paard achter de wagen spannen.
-
YggY ..., za 18 september 2010 20:25
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op YggY
Ritalin is domweg qua effect hetzelfde als de drugs die op straat Speed heet.
==============
Nee alhoewel, voor een normaal mens werkt Ritalin als speed bij iemand met ADHD precies andersom daar geeft het rust.
Ik ben zelf behept met ADHD en gebruik Ritalin en het werkt.
-
ik heb zelf ook die diagnose ; ik wordt ook heel relax van speed maar mooi dat ik me geen ritalin laat voorschrijven.
Het is drugs en het blijft drugs ; ik moet maar accepteren dat ik anders ben dan de gemiddelde jan met de vikinghelm
En laat je niks wijs maken over dat het niet precies hetzelfde is als speed .
Moleculair een beetje anders qua effect praktisch identiek.
Maar goed als jij graag drugs van de farmaceutische pushers wilt nemen ; beter dan het te kopen van een vaag persoon die er mogelijk allerlei rotzooi door gegooid heeft.
Ik heb geen bezwaar tegen volwassen mensen die wat voor drugs dan ook gebruiken om daar beter van te worden.
Ik heb wel dat bezwaar om dat te doen bij kinderen.
Van jenever gaan baby's trouwens goed slapen
-
Joop Schouten, za 18 september 2010 21:14
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Joop
Ik heb nog wat goeie speed voor je. Hier wordt je heel relaxed van:
http://il.youtube.com/watch?v=VBsTJWv82O0&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=S-E5JkP-Q7U&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=TPrVxX85sDc
Betere drugs bestaan niet.
-
Eline W, za 18 september 2010 22:10
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Eline
Dit verhaal ligt toch iets genuanceerder. Mensen die echt ADHD hebben hebben hebben een probleem met dopamine in de hersenen. Ritalin zorgt voor verhoging van het dopamine niveau. Bij mensen die echt iets mankeren op dat gebied kan het in feite de situatie "normaler" maken. Waar ik me echter zorgen over maak is dat veel mensen die fysiologisch gezien geen ADHD hebben wel een diagnose krijgen. Deze mensen toch medicijnen voorschrijven is uiteraard zeer kwalijk.
-
YggY ..., za 18 september 2010 23:17
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op YggY
En laat je niks wijs maken over dat het niet precies hetzelfde is als speed .
============
Beetje vreemde reactie, ik gebruik Ritalin als medicijn en als ik hoofdpijm heb dan gebruik ik wel eens paracetamol.
Die medicijnen haal ik trouwens bij de apotheek.
-
nogmaals ik heb ook ad/hd
ik accepteer dat ik zo ben
ik leef daar heel goed bij sinds die acceptatie
dat jij een andere keuze maakt is jouw keuze ; veel vrienden van mij gebruiken ritalin en enkelen speed dat ze rustig maakt
Ik heb de keuze gemaakt dat niet te doen ondanks dat ik weet dat ik er rustig van word
Wat je krijgt is afhankelijkheid en dat haat ik en ten tweede allerlei fysieke en geestelijke kwalen als bijwerking
ik en jij kunnen daar voor kiezen
daar zie ik het probleem niet van in
ik zie wel een probleem om dat aan kinderen aan te smeren!
amfetamines beinvloeden je geestelijke en lichamelijke ontwikkeling
net zoals je een kind niet aan de jenever zet hoe gunstig dit ook op korte termijn kan uitpakken zet je je kind ook niet aan de ritalin
Ik zie hen die dat aan een kind voorschrijven als arts of als ouders hetzelfde als zij die jenever voorschrijven aan kinderen
-
Idiot proof, zo 19 september 2010 11:07
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Idiot
Ik zie toch een verschil tussen speed dat je ergens op een straathoek koopt en Metylfenidaat dat je via de apotheker krijgt. Je zegt het zelf al, het is veel zuiverder.
Daarbij worden bij kinderen die het voorgeschreven krijgen, als het goed is, iedere half jaar gecontroleerd of ze niet achterlopen in de groeicurve.
Metylfenidaat wordt al meer dan 35 jaar voorgeschreven en er zijn eigenlijk geen lange termijn effecten.
Ik ben het met iedereen eens dat je geen pillen moet gebruiken als het niet nodig is maar er wordt vaak beweert dat Ritalin te vaak te snel wordt voorgeschreven. Dat zou betekenen dat je een druk kind dat geen ADHD heeft een upper krijgt. Ik weet zeker dat je snel ophoudt met het geven van die upper, dat kind gaat van druk naar volledig onhandelbaar. En niet zoals veel mensen denken rustiger.
-
kunt leuk de groei controleren
de geest kun je niet meten
geestelijke gevolgen van deze producten zijn niet mis
[Ook psychische klachten zoals paranoïde wanen zijn beschreven.]
-
Ik had een Surinaamse schoonmoeder die op vijftigjarige leeftijd vanuit Suriname naar Rotterdam verhuisde. Ze ging als onderwijzeres - ze was jarenlang hoofdonderwijzeres geweest in Suriname - werken en werd al gauw op het matje geroepen omdat ze drukke, vervelende kindertjes op ouderwetse wijze in het gareel probeerde te krijgen en meestal met succes...
Haar antwoord op de opmerking van de directeur dat kinderen met ADHD anders moeten worden benaderd dan dat zij deed, werd door haar gepareerd met de onderstaande (legendarische) woorden:
' In Suriname noemen we kindertjes met ADHD gewoon vervelende kindertjes..'
Het gesprek heeft geen vervolg gekregen...
-
Zjen Zen, za 18 september 2010 14:53
in reactie op Pieter Pan
Reageer op Zjen
Ik vind jouw Surinaamse schoonmoeder een heel wijze vrouw.
:)
-
Ik niet.
Vervelende kinderen!
Hebben zij er om gevraagd in die nare klas te zitten?
Je mag dat oordeel niet vellen over mensen
vervelende school!
-
Joop Schouten, za 18 september 2010 22:37
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Joop
Hoi R. Ik zat even na te denken over je antwoord. 'Vervelende kinderen! Over het woord ervelend'.
Volgens mij werd 'vervelend' in dit geval niet als beledigend bedoeld.
Ik denk dat in iedere groep er altijd kinderen zijn die afwijkend/storend gedrag vertonen. Daar daar hoeft niets mis mee te zijn (...)!.
Kinderen hebben liefdevolle begeleiding nodig, wel met strikte afspraken en zonder in hun persoonlijke vrijheid beperkt te worden is mijn ervaring. Ik ben er ook een geweest. ; )
Deze hoofdonderwijzeres kende haar 'vervelende kinderen' erg goed denk ik. Daarom neem ik aan dat deze juf de pestkoppen ook onder controle had.
Op een 'ouderwetse manier'.
Ik ben wel benieuwd wat daar precies mee bedoeld wordt.
'DEF ?'
-
Zoals jij het zegt begrijp ik het
desondanks ben ik een groot tegenstander van 'school' niet te verwarren met een groot tegenstander van 'educatie'
zie http://www.youtube.com/watch?v=PnC4t8pxmKo
-
Pieter Pan, zo 19 september 2010 10:56
in reactie op Joop Schouten
Reageer op Pieter
Precies Joop.
Het ging haar om het feit dat ADHD als een soort van excuus werd gebruikt om elke vorm van druk, vervelend, verstorend gedrag te verklaren.
Deze vrouw, met meerdan dertig jaar ervaring als onderwijzeres kende haar pappenheimers goed. Ze was streng, maar niet gemeen.
Ze was gewoon heel duidelijk naar leerlingen toe.
Daar kan kennelijk geen pil tegenop.
KInderen hebben behoefte aan structuur en duidelijkheid. Consequent reageren als opvoeder is heel erg belangrijk.
Zij deed wat ze dus altijd had gedaan, en kinderen voeren daar wel bij.
-
Kinderen hebben behoefte aan kennis en het volwaardig respect die ook een volwassene ten deel valt.
smoesjes over discipline en orde is juist de smeerlapperij die kinderen aangedaan wordt.
Je moet leren marcheren maar o wee als als je iets wil weten of doen!
-
Nou Joop, ik ben van '74 maar kreeg nog lijfstraffen. Niet met een liniaal maar een pets voor mn kop kreeg ik zeker wel
Ik denk dat dat de ouderwetse manier is
nu ben ik persoonlijk niet zo onder de indruk van lijfstraffen gezien ik de geestelijke mishandeling op scholen vele malen erger vond.
Ik ben dus ook een groot tegenstander van het 19e eeuwse onderwijssyteem dat we door een bizarre speling van het lot nog steeds handhaven (daarom ben ik voor beperkt stemrecht voor kinderen)
Kinderen zijn briljant omdat ze gemaakt zijn om kennis te vergaren dat rammen we er school efficiënt er uit .
En zij hebben nooit een misdaad gepleegd toch zetten we ze in half-open inrichtingen waar ze vragen moeten beantwoorden die ze nooit gesteld hebben. Dwangarbeid naar mijn idee.
Zo is elk mens tot op zekere hoogte traumatiseerd en kortgehouden.
Je wilt niet weten hoeveel genialiteit we op die manier weggooien en hoeveel leed we daarmee aanrichten.
Hoeveel componisten, schilders, wetenschappers, filosofen, uitvinders en schrijvers spoelen we jaarlijks door de WC?
Onze verschillen en eigenaardigheden zijn onze kracht!
En dat moeten we dus nu door pillen om zeep gaan helpen of school an sich als niet dodelijk genoeg is voor de opgroeiende medemens!
-
Piet de Geus, ma 20 september 2010 00:27
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Piet
"ik ben van '74 maar kreeg nog lijfstraffen. Niet met een liniaal maar een pets voor mn kop kreeg ik zeker wel"
Ik weet niet in wat voor omgeving jij bent opgegroeid, maar ik ben van '59 en bij ons wat zeker geen sprake van een pets voor je kop. Thuis niet en op school al helemaal niet: dat was zeker terugslaan geworden. Als ik straf had moest ik daar niet over zeuren, want dat zou ik er wel naar gemaakt hebben. Maar als een leraar ook maar een halve vinger naar me had uitgestoken was hem per kerende post duidelijk gemaakt wat klappen uitdelen is.
-
Na de Prozac-hype de Statine-hype de Ritalin-hype de volgende hype.
-
Eline W, za 18 september 2010 19:41
in reactie op Censuur Joop
Reageer op Eline
Voor zover ik weet speelt dit al minstens 10 jaar, het is niet een nieuwe hype. Maar er komt nu blijkbaar pas grote aandacht voor.
-
Het is dan ook pas een hype als er aandacht voor komt. Anders is het wat niet weet, dat niet deert. ;)
-
Eline W, za 18 september 2010 20:12
in reactie op Censuur Joop
Reageer op Eline
Een hype onder behandelaars, niet een hype onder het publiek.
-
Het verwachtingspatroon dat volwassenen , dus ook ouders, hebben van kinderen is belachelijk overspannen.
Het beeld van het perfecte kind dat hoog opgeleid en maatschappelijk succesvol,boven 2maal modaal inkomen, sportief en aantrekkelijk moet zijn, is volstrekt idioot.
Wat niet in dat beeld past wordt ziek verklaard, heeft psychische problemen of ADHD of...of....of.....
De menselijkheid delft het onderspit en de pillendraaier maakt dikke winsten
-
zo is dat zjen!
mooi gezegd
-
Ik zit op mijn werk, Zjen, maar deze kan wel even snel tussendoor:
Hear hear!!
-
Mijn vrouw en ik zijn door school en andere instanties behoorlijk onder druk gezet om onze zoon (10) met een medicatie te behandelen. Zijn prestaties op school lieten te wensen over. Kreeg het werk niet af, dromerig, afwezig enz. Na een lijstje van ca. 10 vragen te hebben afgevinkt, kwam de diagnose ADD uit de bus. Verificatie bij de kinderpsychiater (gesprek met OUDERS van ca. 20 minuten) leverde hetzelfde resultaat op aangezien dezelfde procedure werd gevolgd.
Thuis merkten we nooit iets bijzonders. Vrolijk, alert kind.
Tijdens de voorstelronde op een door school georganiseerde bijeenkomst voor ouders van kinderen met leerproblemen, viel het me op dat nagenoeg iedereen opgelucht was over het feit dat zijn/haar kind inmiddels een "stempel" had gekregen met ADHD, PDDNOS, ADD, ASPERGE etc..
Mijn intro: "Ik ben , de vader van en krijgt zijn werk niet af op school" werd met een cynisch en afkeurend gemompel ontvangen.
Tevens werd er door school en door de kinderpsychiater ook erg op de emoties ingespeeld. "Heb je er wel eens over nagedacht wat je je kind aandoet als je hem de juiste medicijnen onthoudt?".
Mijn opmerking dat medicatie nu, kan leiden tot een verslaving later (er zijn dan ook weer pillen waarmee je je fantastisch voelt) werd niet serieus op ingegegaan.
Al met al zijn we niet op het voorstel tot medicatie ingegaan (lees over de bijwerkingen). We hebben i.o.m school, bijna een jaar lang 2 middagen/week zelf een leerkracht ingehuurd (noodgedwongen uit eigen zak betaald).
Aangezien er meerdere klachten waren van ouders over het onderwijs op school (lokatie en onderwijzeres), is de onderwijzeres vervangen en zijn ze vroegtijdig uit de noodlokatie vertrokken.
Zoonlief heeft het leerjaar afgesloten met een bovengemiddeld rapport.
Met dit alles wil ik niet zeggen dat ons kind een alert type is dat altijd bij de les is. Wel is het zo dat je zonder medicijnen, maar met de juiste aanpak een heel eind kunt komen. Ik zal niet zeggen dat medicatie nooit toegepast zou moeten worden, maar kinderen drogeren is kiezen voor de makkelijke oplossing.
-
Zjen Zen, za 18 september 2010 13:17
in reactie op Archie Bunker
Reageer op Zjen
Ik sliep in de klas. Dus ik was niet lastig.
Ik verveelde me rot.
Maar ik haalde cijfers die voldoende hoog waren en mijn werk was op tijd af.
Dan lieten ze me met rust.
Zo hobbelde ik mijn schoolperiode door.
Welke diagnose zou ik nu krijgen? Welk medicijn zou ik moeten slikken?
-
Ben je nog goed terecht gekomen?
-
Zjen Zen, za 18 september 2010 14:43
in reactie op Archie Bunker
Reageer op Zjen
Goed terecht gekomen?
Volgens welke verwachting of welk beeld?
-
Doe maar een placebo Zjen.
; )
-
Zjen Zen, za 18 september 2010 14:51
in reactie op Joop Schouten
Reageer op Zjen
Jij krijgt een zoen en een aai over de bol.
Zo goed werkt een "placebo". :::))))
-
"Ik sliep in de klas. Dus ik was niet lastig.
Ik verveelde me rot."
Ik verveelde me ook rot in de klas. Maar ik was een jongetje dus wel lastig (barstend van de energie). Extreem lastig zelfs, want nogal dominant aanwezig. Klieren en vooral overal grapjes over maken. Het waren vaak grapjes waar de leraren meer om konden lachen dan de leerlingen (vooral als ze de stof moeilijk konden volgen), maar verstorend was het natuurlijk wel dus vaak toch maar de les uitgestuurd omdat het anders niet meer mogelijk was om les te geven.
Indertijd werden daar nog geen diagnoses op losgelaten. Enerzijds was dat goed, omdat ik niet apart werd gezet. Anderzijds heeft het me wat jaren gekost, omdat ik een paar keer ben blijven zitten terwijl dat niet nodig was. Het viel niet op dat ik alles de eerste keer al begreep en pas begon te klieren als het (voor mij volstrekt overbodig) nog een tweede keer werd uitgelegd en ik me begon te vervelen. Tegen de tijd dat er een proefwerk was was het bij mij al helemaal weggezakt, want geen uitdaging meer. Het waren ook van die domme proefwerken, waarbij bij bijvoorbeeld geschiedenis de nadruk werd gelegd op het domme stampwerk (jaartallen uit je hoofd leren enzo) en dat vertikte ik. Pas later, toen meer de nadruk lag op begrip (wat was het gevolg van wat en hoe werkte dat uit) kwam het allemaal goed.
Ik twijfel nog steeds of het voordelig of nadelig zou zijn als er hedendaagse diagnoses op mijn lastige gedrag waren losgelaten. Voordat je het weet maakt iemand een fout en word je vol met medicijnen gepropt zodat je lekker duf niemand tot last bent.
-
YggY ..., zo 19 september 2010 13:45
in reactie op Zjen Zen
Reageer op YggY
Welke diagnose zou ik nu krijgen? Welk medicijn zou ik moeten slikken?
=============
1, Hoogbegaafd
2. Geen
Duidelijk zo ?
-
Herstel, stuk tekst weggevallen.
....Vrolijk, maar niet altijd alert kind.
-
Ik geef wekelijks karateles aan een 30tal kinderen waarvan een aantal op advies van de dokter naar karate (of judo oid) wordt gestuurd.
Niet dat we tegen medicatie moeten zijn, maar een gezonde dosis wantrouwen tegen de farmaceuten lijkt me toch wel gerechtvaardigd.
In de praktijk is discipline en duidelijkheid al een grote vooruitgang in het gedrag van deze kinderen, hoewel we niet pretenderen de oplossing te zijn. Helaas zijn er inmiddels ook karatescholen die hierop inspelen en voor de subsidie gaan.......
Maar als je als oudervereniging de belangen van je kinderen moet behartigen en je laat je sponsoren door de farmaceutische industrie dan ben je wel erg onnozel ofwel gewoon dom!!!
En zoals hierboven gemeld is het natuurlijk wel makkelijk om een pilletje in dat drukke kereltje te stoppen. Sowieso een beetje nuchter blijven, een keer nee zeggen tegen de kinderen en laat ze wat meer uitrazen dmv sport. Maar ja, dan moeten de ouders ook eens de stoel uitkomen. Helaas is dit mijn ervaring met veel ouders, gewoon gemakzucht.
-
Piet de Geus, za 18 september 2010 13:47
in reactie op Kees Verbruggen
Reageer op Piet
"Maar als je als oudervereniging de belangen van je kinderen moet behartigen en je laat je sponsoren door de farmaceutische industrie dan ben je wel erg onnozel ofwel gewoon dom!!!
En zoals hierboven gemeld is het natuurlijk wel makkelijk om een pilletje in dat drukke kereltje te stoppen."
Zo'n pilletje erin stoppen is inderdaad veel makkelijker dan discipline en duidelijkheid bieden. Ik kan die ADHD-golf ook niet anders zien dan een verwaarlozingsepidemie. Kwalitatieve verwaarlozing wel te verstaan: niet opvoeden maar vriendjes zijn en conflicten vermijden want dan worden ze zo lastig. In plaats van "nu even niet" en met het daarop volgende gejengel afrekenen stop je er een pil in zodat ze de puf niet meer hebben.
Het is zoals Archie Bunker zegt: het kind een stempel geven lijkt het hoogste doel, want dan ben je van de schuldvraag (en een verbetertraject dat eisen aan jouzelf stelt) af en gaan de sluizen van de farmacie open.
-
Ritalin kan je bovendien psychotische aanvallen geven als je daar gevoelig voor bent. Wordt echt overal te pas en te onpas toegeschreven.
-
Vaccinaties pushen is big & dangerous business en de overheid werkt er maa al te graag aan mee. Bij de baarmoederhalshoax leken er eindelijk wat mensen wakker te worden.
De pharmacie nationaliseren en de commercie er uit halen is de oplossing.
-
, za 18 september 2010 12:24
Reageer op
ADHD wordt namelijk uit een soort van gemakszucht maar al te vaak geconstateerd.
De juf vindt het kind te druk, de ouders vinden het kind te lastig, en dus wordt de behandelaar gevraagd Ritalin voor te schrijven, waarna een doodnormaal kind, dat iets bewegelijker en drukker is dan de andere kinderen(vaak nog een teken van intelligentie ook) de rest van de dag als een lam vogeltje op de bank zit te suffen.
-
Helemaal mee eens.
ZEMBLA volgt het spreekuur van de Rotterdamse kinderarts en ADHD-deskundige dr. R. Rodrigues Pereira. Mannen, vrouwen, kinderen, hele families tegelijk komen bij hem op bezoek. De dokter zweert bij medicatie. Pereira: "Die pillen hebben ze niet gemaakt om mensen te vergiftigen, die zijn nu juist voor de gevallen die een pil nodig hebben en die ontzettend blij zijn dat die pil bestaat."