-
Natuurlijk is het getoonde in Zembla vanavond weer een voorbeeld van hoe zaken fout kunnen gaan. Zo zou je het vertrouwen in de zorg kunnen verliezen.
Wat mij (en dat werd maar ten dele belicht helaas) het meest verontrust is het feit dat de zorg-inspectie dus ook niet kan ingrijpen. Iedereen kan en mag zo'n zorgboerderij/zorghuis beginnen en er zijn geen regels waar je aan moet voldoen.
Alleen een gang naar de rechter kan gebruikt worden als je niet de zorg krijgt waar je (in feite de maatschappij via het PGB budget) voor betaald.
Zorgelijke toestanden. Minder regelgeving is niet slecht, maar regels om de minder bedeelden in de maatschappij te beschermen zouden zeer welkom zijn.
-
Een tamelijk eenzijdig verhaal waarbij mij meer dan wat dan ook opvalt dat ouders en familie weliswaar klagen maar hun kind daar toch doodleuk een jaar of langer laten zitten.
Wij hebben een vergelijkbare situatie meegemaakt waarbij twee kinderen die we voor enkele weekends nood-verzorging via Jeugdzorg gaven in een tehuis zaten dat uitermate ongeschikt voor hen was. Wij waren als pleegouders een uitzondering, de meeste ouders waren de echte ouders van de daar in groepen aanwezige kinderen. Ouders met doorgaans moeilijk opvoedbare kinderen die steen en been over de instelling klaagden maar geen poot verzetten omdat ze voor geen goud hun eigen kind weer thuis wilden hebben.
Wij hebben niet geaccepteerd wat daar gebeurde en riepen de hulp van de kinderbescherming in, die de kinderen vrijwel onmiddellijk in ons gezin plaatsten, het papierwerk zou later wel geregeld worden zolang we het niet erg vonden dat er niet direct pleegzorg geld betaald zou worden. Uiteraard waren we dolblij.
Ik denk dat in een reportage als deze minimaal aan ouders zou moeten worden gevraagd:
1. Waarom heeft U Uw kind daar niet onmiddellijk weggehaald toen U zag dat het daar niet gelukkig was?
2. Als er wel 1000 van die zorginstellingen bestaan, waarom heeft U niet alles op alles gezet om Uw kind liefst op loopafstand van Uw woning geplaatst te krijgen zodat U weet wie die mensen zijn en er ook met grote regelmaat kunt toezien of zelfs als vrijwilliger meewerken?
3. Algemene vraag: als er "rugzakjes van 36.000 euro per jaar alleen al voor extra activiteiten ter beschikking staan en daarbovenop nog normaal zorggeld, waarom de gehele zorg uitbesteed? Je kunt met dat soort bedragen twee full-time personeelsleden inhuren die je in je eigen huis bij kunnen staan om je kind te verzorgen. Tenslotte ben je als ouder en ervaringsdeskundige heel wat beter gekwalificeerd dan iemand met een zorgboerderij maar zonder enigerlei opleiding in de gehandicaptenzorg.
4. (Last but not least) Waarom zoek je niet kontakt met ouders in vergelijkbare situaties en zet je dan samen iets op waarbij je als groep van ouders de controle hebt over wat er met je kinderen gedaan wordt en hoe.
Klagen is heel gemakkelijk maar ik denk dat je van ouders en familieleden best een wat minder lethargische, een meer actieve en betrokken houding ten aanzien van het welzijn van je eigen kind mag verwachten.
-
De zorg in Nederland is zo walgelijk slecht. Het feit dat Cuba een beter gezondheidszorg heeft dan Nederland geeft toch heel wat te denken....
-
vertel?
-
Marianne Thieme: 'De beschaving van een samenleving valt af te meten aan de wijze waarop ze omgaat met dieren.'
En hier hebben we het over mensen.
Een broer, zus, neef, nicht enz.
-
maar ook hoe men in staat is om die mensen onderling tegen elkaar te beschermen. Dat wordt vaak over het hoofd gezien. Mijn ervaring in Roemeense kindertehuizen was dat kinderen vaak nog veel banger zijn en ernstiger werden mishandeld door oudere of meer agressievere lotgenoten dan door de mensen die voor hen zorgden.
Juist daar ontstaan vaak nauwelijks oplosbare problemen tenzij je een bijna 1:1 begeleiding kunt regelen, hetgeen zelden of nooit het geval is, ook niet in rijkere landen.
-
Joop Schouten, zo 14 maart 2010 17:48
in reactie op uitgeschreven uitgeschreven
Reageer op Joop
Ja beste Paul het kan altijd erger.
Deze toestanden vind ik al erg genoeg.
Altijd maar die k-centen die de hoofdrol spelen.
-
Beschaving meet ik persoonlijk af aan de mate waarin je als mens een nummer bent.
Ook de mate waarin een volk in harmonie leeft met zijn omgeving.
Volgens deze criteria zijn bewoners van het amazonewoud zeer beschaaft en zijn wij behoorlijke barbaren.
Wat ons wel weer beschaaft maakt is dat we de doodstraf niet kennen.
Maar met dit soort praktijken veroordeel je mensen wel zo dat het tot de dood kan leiden.
Er zijn van die dagen dat ik een tapir zou willen zijn als ik dit soort dingen lees.
Lijkt me wel wat ...lekker door het woud struinen met van die oortjes en een maffe neus.
Al is mijn totemdier zeker de Egel.
-
Joop Schouten, zo 14 maart 2010 17:59
in reactie op Jager Verzamelaar
Reageer op Joop
De 'mate van beschavings vergelijking' is natuurlijk op vele wijze in te vullen.
Die van jou vind ik ook een goeie.
Onze cultuur is inderdaad barbaars te noemen.
Daar kan ik veel voorbeelden over opnoemen.
(Jij ook wel begrijp ik.)
Een daarvan is spreken in een groep.
Kijk eens naar die rondom 10 achtige programma's.
Ze kunnen/willen elkaar niet eens laten uitspreken.
Een gespreksleider(ster) heeft niet alles in de hand.
Ik vind het spreekstokje van de Lakota (Dakota) wel een mooie oplossing.
Ik zou het stokstaartje wel als peroonlijk totum willen hebben.
Of mag dat niet van de zee-indianen?
-
persoonlijk totum bedoel ik.
(Ik maak weer veel spellingsfouten vandaag.
Ik ben moe.)
-
Dat vind ik ook zo'n typische bewerking waar ik mijn vraagtegens bij zet: de opmerking dat we beschaafd zijn omdat de doodstraf hier niet bestaat.
We zijn in toenemende mate mensen levenslange gevangenisstraf gaan geven zonder recht of uitzicht op een vrijlating wanneer je als persoon niet langer een gevaar voor de samenleving wordt gevonden.
Ik weet niet hoe zoiets op U overkomt, maar als iemand tegen mij zou zeggen dat ik mocht kiezen om werkelijk de rest van mijn leven achter tralies in een gevangenis te moeten doorbrengen of het krijgen van een genadespuitje dan kan ik U garanderen dat ik voor dat laatste zou kiezen.
-
Ik heb natuurlijk nog geen idee wat men aan misstanden zal blootleggen, en in principe vind ik dat slaan nooit een optie moet zijn bij opvoeden en verzorgen.
Toch weet ik ook dat een te sterk doorvoeren van dit principe wel vaak een ander gevolg heeft, namelijk dat onder de kinderen of gehandicapten een soort terreur van de sterkste ontstaat omdat diegenen die jegens de zwakkeren agressie uitoefenen niet bang zijn voor autoriteit wetende dat hun handen gebonden zijn.
Een duivelse situatie waarin soms ook ouders terechtkomen. De enige remedie is voldoende toezicht maar juist daar is zo vaak een tekort aan.
-
Als de zorginstellingen winstgevende bedrijven moeten worden die met elkaar concurreren dan is de zorgbehoeftige altijd het kind van de rekening en het sluitstuk op de begroting.
Dit zijn economische wetmatigheden die vooraf bekend zijn dus een regering en die willens en wetens kiest voor marktwerking in de zorg is met voorbedachten rade schuldig aan dit soort praktijken.
-
Werd dit geen marktwerking genoemd?
-
"Verstandelijk gehandicapten opsluiten, lijfstraffen toedienen en intimideren."
Stel je dit nou gelijk aan marktwerking?
-
In essentie is een ver doorgevoerde marktwerking in de collectieve sector een tamelijk middeleeuws principe.
Laat intimideren, opsluiten en lijfstraffen toedienen dat nu ook eens zijn...
-
, zo 14 maart 2010 10:02
in reactie op Willem Mink
Reageer op
Ja, dit werd marktwerking genoemd, evenals het slaan van twee vliegen in één klap:
De gehandicapten onder dak en de noodlijdende boer extra inkomen.
Te weinig kennis van de problematiek bij zo'n boer zorgde verder voor de rest.
-
J. T., zo 14 maart 2010 19:56
in reactie op Willem Mink
Reageer op J.
Dit heet misbruik maken van marktwerking en macht. Een groot verschil volgens mij.
Gebeurt in grote(re) zorg-instellingen trouwens ook. Nederland scoort al jaren goed als het om bv. separeren gaat.
Ik vind concepten als "de zorgboerderij" juiste mooie kansen voor marktwerking binnen de zorg.
Weg van die grote logge instellingen!
Waarom moet je als debiel tussen een stelletje gekken wonen, vroeg iemand mij eens.
-
In grotere instellingen denk ik niet dat het mogelijk is dat iemand doodleuk 400.000 euro die voor speciale zorg voor de gehandicapten is bedoeld naar zijn privé rekening laat overboeken.
Juist dit soort kleinschalige vrije-markt onderneminkjes brengen de mensen die de leiding hebben waarschijnlijk maar al te vaak in de problemen. Hoeveel geld is redelijk voor extra zorg die je zelf verleent? Wanneer ben je oneerlijk of omgekeerd wanneer doe je jezelf tekort?
Voor mijn gevoel is de beste zorg die die in de vorm van een kring van kleinere hulpplekken bestaat maar wel onder de supervisie van een stichting die met name het geld beheert en een goede behandeling garandeert. Ik zou zo'n stichting bij voorbaat willen zien bestaan uit ouders of familieleden van degenen die die zorg krijgen onder begeleiding van bijvoorbeeld een psycholoog en een gespecialiseerd maatschappelijk werker.
Maar nee, GEEN MARKTWERKING, een mens met een beperking is geen handelswaar en behoort dus niet op een markt!
-
wat wil je met de minst betaalde werkkrachten...
Klink houdt zich liever bezig met de sponsor van griepvaccin fabrikanten dan met een reorganisatie van een log instituut dat notabene opgezet is door D66 Borst in de vorige eeuw omdat ''het nu eenmaal was afgesproken vor de paarse coalitie''. Schande voor de politiek en weer eens hulde aan Zembla. Cohen is de aangewezen persoon om even z'n vinger hierop te leggen en op te lossen.
-
Yes we cohen.
Mocht cohen mp worden dan zal hij binnen deze crisis net zo daadkrachtig blijken als Obama...
Maar aan de andere kant zie ik zo'n Cohen wel iets doen dat men over 50 jaar dan weer door een middenweg partijgenootje kan worden afgebroken. Je weet wel: " ik ben realist, en daarom luister ik naar mijn vrouw die zegt dat ik meer thuis moet zijn. ". Zo'n soort partij genoot.
Die op dat soort gronden pemsioen beslissingen neemt.
-
, zo 14 maart 2010 14:03
in reactie op Zeer Voornaam
Reageer op
Ach, sneue man.
Denk je nu echt dat je Cohen kunt vergelijken met Obama??
Sorry, maar hebben we hier te lande niet een beetje een ander bestel dan wat ze daar in de VS hebben?
Ik bedoel, ik mag toch aannemen dat er in dit land geen enkele partij is die fatsoenlijke systemen omver wil werpen??
OF soms WEL??
-
Lang leve de zorg
