-
Erg sneu voor deze mannen.
Maar ik moet eerlijk bekennen dat mijn vriendin en ik bij het uitzoeken van een kinderdagverblijf wel specifiek hebben gevraagd of er mannen werken of niet.
En dat was voor de zedenzaak. De directrice vertelde dat ze niet mocht zeggen dat ze geen mannen aannemen en dat iedereen een gelijke kans heeft maar ze zei er wel bij dat er op dat desbetreffende kinderdagverblijf nog nooit een man had gewerkt en dat zei ze met een blik van "en die komen hier ook niet."
De meeste mannen zullen ongetwijfeld het beste met de kinderen vor hebben maar van de daders is toch 99% man.
-
=De meeste mannen zullen ongetwijfeld het beste met de kinderen vor hebben maar van de daders is toch 99% man.=
Nee, dat percentage slaat alleen op degenen die tegen de lamp gelopen zijn. Als vrouwen jongetjes seksueel misbruiken wordt dat niet als zodanig opgemerkt door de omgeving en klachten erover worden later ook niet serieus genomen, men ziet ze dan eerder als bofkonten die lekker aan hun trekken zijn gekomen dan als slachtoffers.
-
Dat zou best kunnen.
Neemt niet weg dat mannen in alle vormen van criminaliteit, en vooral seksueel geweld, sterk oververtegenwoordigd zijn tov vrouwen.
-
=Neemt niet weg dat mannen in alle vormen van criminaliteit, en vooral seksueel geweld, sterk oververtegenwoordigd zijn tov vrouwen.=
Daarvoor geldt hetzelfde. Vrouwen wordt alles minder zwaar aangerekend, als ze al ter verantwoording worden geroepen. Meestal ontspringen ze de dans. Met name seksueel geweld ziet men vaak door de vingers.
-
Nog afgezien van het feit dat een dergelijke trend slecht is in het kader van rolmodellen is deze hysterie in zijn algemeenheid een aan kindermishandeling grenzende situatie geworden. De huidige generatie kinderen groeit op in een hysterische paranoide maatschappij waarbij van jongs af volwassenen (media,politici,ouders etc.)de illussie opwerpen dat achter iedere deur een Robert M zou kunnen werken en waarbij ouders hun kinderen geen minuut meer los laten en behandelen als prinsjes en prinsesjes.
Vallen en opstaan? Niets ervan. Uit een boom vallen? Een kind mag niet eens meer in bomen klimmen. Vieze kleren van het spelen buiten? Vergeet het maar want binnen spelen vind mama veiliger. Naar school fietsen? O nee hoor met de auto want het regent. Of het vriest. Of het..... laat maar. Papa en mama brengen je wel standaard naar school met de auto. Tegenspraak? Tuurlijk niet, ook al zing je zo vals als de neten papa en mama vinden het mooi. Zullen papa en mama je opgeven 'idols'? En als de jury het vals vind is dat lekker niet waar hoor. Eten wat de pot schaft of niets eten? Nee hoor, als jij geen spruitjes lust eten we wat anders. Heeft mama 3 keer nee gezegd in de supermarkt? Bij de 4e keer krijg je wel je zin hoor en anders gewoon gillen.
Kortom, arme kinderen.
-
Voordat er terechte opmerkingen over gemaakt worden; ik ben her en der een -t vergeten. Dat gebeurt er dus als de onderbuik even spreekt.
-
Ja , wij vrouwen staan te stampvoeten als we leuke baantjes willen in het hogere kader, maar mannen moeten wel even opdonderen als je in ons territorium wil komen. Zo zijn we dan ook wel weer.
-
Het enige recht van de man is het aanrecht, En dat moet ook kunnen. Gelijk kappen gelijk monnikken. Minimaal 2000 jaar moet wij zo door gaan, de vrouw had dat recht 2000 jaar lang, nu de man, even ruilen.
Trouwens, over gelijkkwaardigheid man vrouw!
-
Daarvoor had de vrouw de macht in handen ongeveer 10.000 jaar lang. Dat hele man on top ding is pas gekomen samen met de nadagen van het paganisme. Vrouwen baren namelijk, en zijn dus in dat opzicht veel waardevoller dan mannen.
-
Pieter Pan, do 02 februari 2012 12:19
in reactie op Hjalmar Hoort
Reageer op Pieter
Het ging niet zozeer om het baren hjalmar, maar om het feit dat het enorm lang duurde voordat het verband tussen geslachtsgemeenschap en conceptie was gelegd..
De vrouw bracht leven voort en dat was een scheppende daad, omdat de goden immers ook uit het niets leven hadden geschapen?
-
Ach ja, net alsof Vrouwen geen kinders kunnen misbruiken.
-
In een vrij recent interview over seksueel misbruik binnen de katholieke kerk getuigde een man van seksueel misbruik maar niet van een man maar van een vrouw.
Ik hoor enkel verhalen over mannen en kindermisbruik maar nooit over vrouwen en kindermisbruik. Doen vrouwen dat niet of minder misschien.
Of moet ik dit topic toch zien als een vorm van de grote paranoia waar dit land mee worstelt.
-
Ook vrouwen misbruiken kinderen, maar dat schijnt nog niet zo'n gemakkelijk onderzoek te zijn.
Het is ook paranoia en dat wil zeggen angst, angst en nog eens angst.
Dit laatste doet mij denken aan een voorval uit mijn jeugd.
Ik had verkering en had afgesproken dat mijn vriendje mij zou opwachten 's avond buiten bij de sportruimte waar ik toen jazzballet had.
Het was aan de achterkant van een gebouw en vrij slecht belicht.
In die tijd waren er berichten over een aanrander die rondliep in ons dorp.
Mijn vriendje, door de schemering een onduidelijke gestalte, zag dus verschillende meiden naar buiten komen en weer naar binnen vliegen.
Voor mij en later pas voor hem best wel hilarisch natuurlijk, maar vanuit die meiden gezien was het ook wel te begrijpen.
-
YggY ..., do 02 februari 2012 13:17
in reactie op Anja Lodewijks
Reageer op YggY
Ik zat me te bedenken of dit fenomeen iets was van de laatste jaren omdat ik me in eerste instantie uit mijn jeugd niet kon herinneren dat ik wel eens had gehoord van seksueel misbruik, man of vrouw.
Echter toen ik wat langer daar over nadacht toen herinnerde ik me plotseling dat ik door mijn ouders als kind werd gewaarschuwd om nooit met vreemde mannen of mannen die ik niet kende mee te gaan.
Blijkbaar bestonden dat soort wantoestanden toen dus ook al maar ook toen werd ik gewaarschuwd voor vreemde mannen maar nooit voor vreemde vrouwen.
-
Ik denk toch dat het te maken heeft met een uitvergroot beeld dat toch nog steeds bestaat m.b.t. sexualiteit.
Dat mannen dikwijls zo naar buiten gericht zijn wat betreft hun sexuele activiteiten, ze praten er graag over alsof dat hun mannelijkheid nog eens extra benadrukt. Daarbij kunnen sommigen er zo prat op gaan dat ze er wel pap van lusten en dan ook behoorlijk opscheppen. Dat doen mannen dan niet alleen onderling maar ook in het gezelschap van vrouwen en dat wekt dan de indruk dat een man niets lievers doet en bij het zien van een aantrekkelijke vrouw gelijk aan één ding denkt.
Een op een bepaalde manier geklede vrouw en de beweging die zij maakt zijn uitdagend en moeilijk te weerstaan voor mannen.
En als een man te lang niet aan zijn trekken komt, raakt hij gefrustreerd en moet hij op jacht. Gebeurt het dan niet goedschiks dan maar kwaadschiks.
Terwijl vrouwen naar buiten toe meer degene zijn die de sexuele activiteiten ondergaan. Als er iemand geen zin heeft, is het de vrouw. Ze moet wel nu en dan toegeven aan de man, anders gaat hij zijn bevrediging nog elders zoeken.
Het zal afhankelijk zijn van het eigen beeld wat de vrouw over de man heeft, hoe angstig ze is en hoe ze mannen vertrouwt.
Het lijkt erop dat mannen blijkbaar onderling ook dat beeld kunnen hebben van elkaar. Klopt dat?
-
YggY ..., do 02 februari 2012 15:04
in reactie op Anja Lodewijks
Reageer op YggY
Het lijkt erop dat mannen blijkbaar onderling ook dat beeld kunnen hebben van elkaar. Klopt dat?
==================
Ik geloof niet dat je die vraag aan mij moet stellen hoewel ik als man zijnde wel het onderwerp ben van je bijdrage herken ik me niet in dat gedrag.
In vroeger tijden toen ik nog wel vrienden had en mannelijke collega's kan ik me niet herinneren ooit gesproken te hebben over seksuele prestaties zo je al over prestatie kunt spreken. Ik vind de seksuele beleving dermate intiem dat ik dat graag bij mezelf hou en het is voor mij in de groep al zeker niet bespreekbaar.
Dat jagen uit seksueel oogpunt herken ik ook niet omdat ik van mening ben dat seks een onderdeel is van een liefdesverhouding en voor mijn gevoel is het dan ook niet een éénmalige klinische handeling. Ik verbaas me dan ook steeds weer als ik over mannen hoor die wel eens een prostitué bezoeken want ook daar kan ik me niets bij voorstellen, ik bedoel seks hebben met een wildvreemde vrouw zonder enige vorm van genegenheid dat trekt me niet, alhoewel mij woordkeuze nu even wat minder gelukkig is.
Dat ik van mannen die iets seksueels doen met kinderen geen goed woord over heb moge duidelijk zijn en mannen die betrapt worden dat ze dat gedaan hebben zouden wat mij betreft voor meerdere jaren achter slot en grendel moeten met ernstige psychologische begeleiding want in mijn ogen zijn dat soort mensen echt zwaar gestoord maar om daar nu iedere man voor aansprakelijk te stellen gaat me weer te ver.
Even vanuit een actuele achtergrond ben ik bijvoorbeeld ernstig verbaasd dat websites waar je muziek en films kunt downloaden wordt verboden terwijl websites met kinderporno wel schijnen te kunnen.
Uiteraard heb ik in de werkende omgeving wel de nodige grappen gehoord en ook wel verteld maar nimmer vanuit eigen ervaring, daar heb ik nog nooit met mannen over gesproken, wat van mij is van mij al waren het nog zulke goede vrienden.
Inmiddels heb ik een leeftijd waarbij het allemaal niet meer zo belangrijk is en ik heb nu ook niet meer vriendschappelijke contacten met mannen dus ik ben denk ik niet de man aan wie je de vraag moet stellen.
Nou moet ik trouwens wel toegeven dat ik normaal gesproken ook gemakkelijker communiceer met vrouwen dan met mannen en voor hele intieme vriendinnen is seks voor mij wel bespreekbaar dus ik zou er eerder met vrouwen over praten dan met mannen.
Typisch hoe je me met één ogenschijnlijke simpele vraag zo aan het denken kon zetten.
-
YggY, natuurlijk herken jij jezelf daar niet in, het was ook niet naar iemand persoonlijk gericht of naar iemands privé-leven.
Gelukkig ken ik zelf ook genoeg mannen die ik daar niet in herken, maar ik hoor natuurlijk wel verhalen.
Waar het mij om gaat is het beeld bij het vooroordeel over mannen in de zorg dat niet lijkt te bestaan over vrouwen. Dus het gecreëerde beeld waarom mensen zo wantrouwend zijn of zich gewantrouwd voelen, want het hoeft niets met de werkelijkheid te maken te hebben.
Een antwoord op de vraag waarom mannen zich in de zorg of in de omgang met kinderen steeds vaker ongemakkelijk voelen na al het nieuws over misbruik.
Het is toch ook zo wanneer een man alleen in het bos loopt, die wordt stiekem toch anders ingeschat dan wanneer hij met zijn hond loopt.
-
YggY ..., do 02 februari 2012 17:34
in reactie op Anja Lodewijks
Reageer op YggY
Een antwoord op de vraag waarom mannen zich in de zorg of in de omgang met kinderen steeds vaker ongemakkelijk voelen na al het nieuws over misbruik.
===============
Even een voorafje, ik voelde me ook niet persoonlijk aangesproken want dan zou ik onze eerdere reacties naar elkaar geweld aandoen.
Nu weer even terug naar het topic, ik kan me donders goed voorstellen dat de mannen zoals in het topic zich ongemakkelijk voelen, ik zou mij, zou ik daar werken, ook bijzonder onaangenaam voelen maar als ik even op mijn eigen beeld afga, ik heb geen moment wanneer ik een man zie die werkt in de kinderzorg de link gelegd met mannen die opgepakt zijn wegens kindermisbruik. Ik denk dus geen moment omdat er juist een bepaald soort mannen is opgepakt dat dit opgaat voor iedere man. De mannen die wel opgepakt zijn, zijn wat mij betreft een incident. Een incident wat trouwens in het geval van Robert M. volgens mij voorkomen had kunnen worden omdat de man al niet brandschoon was toen hij begon.
Wat ik me trouwens wel afvraag, hoe ver gaan ouders hierin, wat te doen met kinderen die gaan zwemmen met een badmeester, die pianoles krijgen van een man, die sporten onder begeleiding van mannen en sowieso mannen in het kinderonderwijs.
Aan de andere kant snap ik de ouders ergens ook wel want juist bij kindermisbruik dient voorzichtigheid de moeder van de porseleinkast te zijn omdat in de meeste gevallen kindermisbruik en dan met name het seksuele misbruik een kind zwaar kan traumatiseren en voor het leven tekenen. Dat is ook de reden dat het wat mij betreft echt zwaar bestraft moet worden want wie zo met kinderen omgaat is heel erg fout.
De enige oplossing die ik zie dat de bemensing van welk onderdeel van een kinderdagverblijf dan ook en ook voor andere instellingen die met kinderen werken dubbel moet zijn en dan bij voorkeur door een man en vrouw samen.
-
Inderdaad YggY, een gezonde mix van mannen en vrouwen die samenwerken in de zorg zou niet verkeerd zijn, want dat zorgt voor meer balans.
Maar ja, de zorg is opoffering aan het worden, dus mannen haken nog eerder af dan vrouwen. Behalve dat de organisaties steeds minder te besteden krijgen, hangen de omstandigheden nog wel voor een groot deel af van wie binnen de organisatie het beleid bepaalt .
-
Vreemd.
Iets met natte voeten..
-
Ik heb aan de hand van het kindermisbruik van ’t Hofnarretje een mailtje naar de burgemeester gestuurd, de strekking, plaats camera’s met eventueel de mogelijkheid voor ouders te kunnen meekijken wat er zoal gebeurt op b.v. hun Blackberry, ik kreeg keurig antwoord met de mededeling dat die instellingen het niet zo zagen zitten ondanks de aanbeveling van de ingestelde commissie, men had het liever over 4 ogen op de werkplek, dat is m.i. fundamenteel fout, geeft alsnog de mogelijkheid tot misbruik.
Er is niets mis op zich met mannen in de kinderopvang, door cameratoezicht kan een ieder zich van verdachtmakingen verschonen, nu gaan misschien integere krachten hierdoor verloren, dat het in de meeste gevallen mannen zijn vind ik spijtig, die doen m.i in principe niets onder voor vrouwen, daarbij is er volgens mij een schreeuwend tekort aan krachten, kapitaalsvernietiging door onnodig wantrouwen.
-
Ik hoop dat de geavanceerde, progressieve, zich altijd beter wanende vrouwelijke journalistiek zich hier intensief mee gaat bezighouden.
Ik heb me bijvoorbeeld altijd al afgevraagd waar de frontline vrouwen zijn als het gaat om vraagstukken zoals dienstplicht. En hoe het komt dat de man al duizenden jaren oorlog kan voeren, zonder dat de vrouwen hun talmatige invloed gebruiken om dit te bestrijden. Een vergeten stuk emancipatie ?
-
'k Heb aantal jaren voor de communicatie-afdeling en directie van een kinderopvangorganisatie gewerkt. Hoewel ik geen pedagogisch medewerker was, kwam ik vaak genoeg op locaties om een oordeel te kunnen vellen. Daar waar zorgtaken de boventoon voerden, opvang van baby's en peuters, zijn vrouwen vaak beter op hun plek dan mannen. Echter, bij de BSO deden mannelijke medewerkers het ronduit geweldig. De jongens waren verguld met aanwezigheid van mannen, want dan er lekker worden geravot, maar ook de meiden vonden het prima. Voetballen, skaten, hutten bouwen! Het is ronduit treurig te noemen dat mannen nu worden weggekeken. vervelden bij-effect: niet alleen op school, ook na school krijgen kinderen nog alleen met vrouwen te maken. Werkelijk een ramp voor de ontwikkeling van jongens.
-
Mee eens!
-
Pieter Pan, wo 01 februari 2012 22:32
in reactie op Semolina Pilchard
Reageer op Pieter
En net zo goed een ramp voor de ontwikkeling van meisjes
-
Ook weer een uitvloeisel van de angst-cultuur en conservatisme die momenteel in Nederland heerst.
Natuurlijk gebeuren er dingen, maar die hysterie is echt Amerikaans.
Alles wat niet helemaal standaard is (bv man in een vrouwenberoep) is bij voorbaat verdacht.
-
Toen ik pas begon als jong psychiatrische verpleegkundige werkte ik op een rehab afdeling. En een van de daar verblijvende vrouwen, een cliente dus, had een serieuze klacht over mij ingediend. Ik zou seksueel getinte opmerkingen en avances hebben gemaakt. Ook zou ik zomaar zonder te kloppen bij haar binnen zijn gestapt toen zij net naakt op bed lag. Toen zij dit vertelde tegen de teamleidster strekte ze haar arm ook uit alsof ze aan het poseren was. Het zag er bespottelijk en lachwekkend uit. Maar de realiteit was nog niet zo lachwekkend.
Want haar verhalen speelden zich allemaal af zonder getuigen, dus haar woord tegen het mijne. Normaliter zorg je bij dit soort cluster B vrouwen, dat er altijd een derde aanwezig is om dit soort toestanden te vermijden. Maar dat kan niet altijd in de praktijk van alle dag.
Maar je voelt je wel erg lullig, zo in de positie van aangeklaagde. Allerlei dingen schieten door je hoofd, tja je begint je carriere net, weet jij veel. Dus je denkt: Ohh als ik mijn onschuld niet weet te bewijzen, dan krijg ik de zak en kom ik nooit meer aan de bak. Of als ik wel mijn onschuld weet te bewijzen, blijf je dan toch niet besmet??Zo van 'waar rook is, is vuur'.
Maar goed, het werd een echt onderzoek, waar uiteindelijk die cliente heeft toegegeven het allemaal uit haar duim te hebben gezogen. Maar ik heb er best een tijdje om in de rats gezeten, ook al weet je van jezelf dat je niks gedaan hebt.
Zomaar beschuldigt worden van een seksueel delict, in mijn geval stelde dat niet zoveel voor, is dus echt niet grappig.
Onschuldig beticht worden van diefstal ofzo, stelt lang zoveel niet voor als zoiets.
En als ik hier nu lees dat er zomaar zonder reden goede kinderbegeleiders weggestuurd zijn, alleen maar omdat ze man zijn, dan moet ik nog wel eens aan mijn eigen ervaring denken. Deze mannen komen hoogstwaarschijnlijk nooit meer aan de bak, wan ter hang teen luchtje aan ze. Niks gedaan, maar toch de lul.
En dan lees ik hier ook zo'n domme reactie van: prima!
Ik vind het een schande! Zo ga je niet met mensen om.
-
Pieter Pan, wo 01 februari 2012 22:26
in reactie op Gaius S. Tranquilles
Reageer op Pieter
Heb hetzelfde meegemaakt..jezelf altijd zichtbaar houden voor collega's als je een interactie met een kind aangaat en het heeft met wassen e.d. te maken. Dan weet je zeker dat je nergens van beschuldigd kan worden maar het haalt de spontaniteit van het werk af.
Het werk is bijna niet meer te doen voor mannen.
-
Ja precies, dat is de kern: het werk is bijna niet meer te doen als man. Je bent bijna alleen nog maar bezig met jezelf in te dekken tegen eventuele verdachtmakingen.
Ten eerste gaat het ten koste van de kwaliteit van de zorg. Want je kunt niet altijd maar meteen helpen, want er moet ook nog een collega bijkomen.
En ten tweede gaat het ten koste van je eigen plezier en voldoening.
Slechte ontwikkeling.
En ten aanzien van kinderopvang is het ook belangrijk dat er mannen rondlopen, net als in het basisonderwijs, en de rest van de maatschappij overigens.
-
Wees blij dat er een onderzoek gestart is waardoor het niet boven de markt is blijven hangen, binnen de clientèle bestaat er een categorie die er op uit is de therapeut “onschadelijk” te maken, dit is zo’n geëigende methode.
-
Anja Lodewijks, wo 01 februari 2012 22:50
in reactie op Gaius S. Tranquilles
Reageer op Anja
Ik heb het anders meegemaakt, binnen de instelling waar ik ooit werkte beschuldigde een verstandelijk beperkte jonge vrouw een vrijwilliger van aanranding.
Die vrijwilliger stond bekend als een sympathieke en betrouwbare man en de bewoonster als een lieve behulpzame vrouw. Ikzelf kon met allebei goed opschieten en voor zover ik weet iedereen wel toendertijd.
Men heeft vanuit de instelling voor de vrouw gekozen, en voor de vrijwilliger heeft het grote gevolgen gekregen. Gewoon een man van middelbare leeftijd, uit een gewone buurt, getrouwd en trotse vader van zijn zoons.
Wie moet je geloven? Hier was ook geen derde bij, maar je weet dat één van de twee liegt. Ik vond het zelf te moeilijk om te oordelen, maar ik merkte aan de geruchten wel dat je als man al snel aan het kortste eind trekt.
-
Ja, precies.
Als het aankomt op het woord van de man vs het woord van de vrouw, neigt men vaak naar de vrouw. En ik weet donders goed waar dat vandaan komt, ik heb daar ook wel 'begrip' voor in die zin, maar men moet er wel voor waken, dat dit niet te vaak gebeurd op onredelijke, of afwezige, gronden. Iemand is al heel snel aangeschoten wild.
-
Kinderen nemen om in de opvang te stoppen?
-
Zorgelijke ontwikkeling.
Ik kan me nog heel goed een grap herinneren van Youp in 1 van zijn conferences. Dat was vlak na de "clowns" in Oude Pekela.
Mijn dochter knuffelen terwijl ik voor het raam sta? Voor je het weet staat de wijkagent voor de deur.
-
Kinderen baren en opvoeden is een taak voor vrouwen. Tot een jaar of 5 vinden mannen kinderen sowieso saai. Wantrouw mannen die anders zeggen.
-
Wat insinueert u hiermee eigenlijk?
Wat is het volgende, ook geen leraren meer voor de kleuterkassen?
Ik vind deze bijdrage echt van een schandalig niveau.
-
Jan Jansen, do 02 februari 2012 01:35
in reactie op Henk Verwoerd
Reageer op Jan
U zou dus inderdaad niet voor mijn kinderen mogen zorgen.
-
het werd tijd!!
-
Het werd tijd?
Pardon? Hoezo?
-
het is misschien wel goed om te weten dat het beeld ook nog eens verkeerd is
in een aantal van de grootste zaken (waarbij kinderopvang ook betrokken was) waren vrouwen de daders. Ruwe schatting is dat een minderheid maar een aanzienlijke minderheid van de daders gewoon vrouw is, in de praktijk zal het percentage nog hoger liggen immers de pakkans is veel kleiner.
-
Ouders moeten niet zo zeuren. En al helemaal niet gaan klagen bij de leiding.
-
Je hebt vast geen jonge kinderen...
-
Wel of geen jonge kinderen, doet niets af aan het feit dat Peet gelijk heeft! Als je zo bovenmatig bezorgd bent over je kind, moet je 'm niet in de opvang stallen, maar gewoon net als vroeger bij die 'lieve oom', if you catch my drift.
-
Piet de Geus, do 02 februari 2012 00:47
in reactie op Gaius S. Tranquilles
Reageer op Piet
"gewoon net als vroeger bij die 'lieve oom'"
Je bedoelt zo'n lieve uncle Ernie?
http://www.youtube.com/watch?v=hFhO7EU08Tg
-
johan n., do 02 februari 2012 16:54
in reactie op Pieter Verschuren
Reageer op johan
Ik vermoed dat hij er geen een heeft, ja.
