-
Een man met gevaarlijke ideeën die Rosenmöller. Waar houdt de gewenste bemoeienis van de overheid op in dit land?
-
Als Rosemuller dit vindt, dan moet hij ook kinderen uit huis plaatsen waar de ouders te weinig thuis van zijn, de ouders te weinig emotionele aandacht geven, de ouders kinderen verplichten een geloof aan te hangen, kinderen die niet buiten mogen spelen, kinderen die te laat nog buiten zijn. etc. De gedachte dat overgewicht voor mensen een ernstig probleem is, daar kan ik achterstaan. vervolgens deze conclusie trekken doet mij vermoeden dat Paul niet meer helemaal in de werkelijkheid van de dag staat, en inderdaad zoals velen hieronder al benoemen moet kijken naar het hoe en waarom.
p.s. ik zou hierbij Dik Trom, en Billie Turf, ook verbieden omdat dit slechte voorbeelden zijn. O ja, kinderen die niet sporten of op muziek zitten dat is ook kindermishandeling.
-
Ik vind de insteek wel aardig.
Maar misschien zou het geld ook kunnen worden besteed aan meer speelplaatsen voor kinderen. Meer auto vrije zones zodat kinderen weer buiten kunnen spelen. Ze zullen echt wel meer eten dan vroeger, maar ook zeker minder spelen. Ik betwijfel dat ergens anders, zonder hun eigen ouders, kinderen meer gaan bewegen. Sterker nog; het verdriet is makkelijk weg te snoepen.
Een ( verplichte ) zomerkamp met informatie over gezonde voeding lijkt me ook wel wat. Dat klinkt wel macro-biologisch-veganistisch, maar ik bedoel gewoon de schijf van vijf, wat is een graan, waar dient vet in een lichaam voor, waarom zou je eigenlijk alleen maar eten wat je lekker vind? Wees tevreden dat je te eten krijgt.
Met alle reclame op straat, in bladen, op TV ( tussen de kinderprogramma's op de publieke omroep ) over hoe lekker vet en suiker is doet het er volgens mij niet zo toe waar je die reclame ziet.
Verder ook maar invoeren voor onderwijs.
Wel op vakantie en niet naar hoger onderwijs ook strafbaar stellen, je haalt toch een goede toekomst bij het kind weg.
En roken?
Aan de andere kant is een nationale puber ruil misschien ook wel een goed idee. Om eens te kijken hoe anderen het doen, dat niet alles wat je van huis uit mee krijgt ook zo vanzelfsprekend is als dat het lijkt.
-
Uithuisplaatsen vanwege te dik....
Er zijn bij lange na niet genoeg pleeggezinnen,en ook niet genoeg plekken in inrichtingen.
De enige plek die er dan voor een te dik kind is, is de jeugdgevangenis.
Rosenmoller heeft geen benul wat een ongelofelijk kwalijke invloed een uithuisplaatsing is, op het kind, en op het hele gezin.
Dat zou zelfs al het geval zijn wanneer er *wel* genoeg pleeggezinnen zijn...
Wanneer je er zeker van wilt zijn dat je in de toekomst veel 'Onrendabelen' zult hebben, is dit *de* manier.
-
Uithuisplaatsing gaat veel te ver. Het lijkt me inderdaad veel beter om meer aan sport te doen op de (middelbare) scholen, zo wordt ook meteen het urenprobleem op scholen opgelost, maar dit terzijde.
Maar het lijkt me vooral erg belangrijk om meer aan voorlichting te doen, zodat jongeren meer bewust worden van wat gezonde voeding voor hun lichaam betekent. Zo heb ik ooit eens een jongen horen zeggen: "Waarom zou ik groente en fruit eten, als een hamburger veel lekkerder, maar ook nog eens veel goedkoper is?" Dit lijkt logisch, het probleem is alleen dat een hamburger veel minder voedingstoffen zitten, dan groente en fruit.
Kinderen met overgewicht blijken hierdoor ook vaak ondervoed te zijn. Dit klinkt paradoxaal, maar wanneer kinderen alleen eten om van de honger af te komen, grijpen ze snel naar goedkoop voedsel met veel caloriëen, zoals bijv. cola, chocola, chips en andere snacks. Het probleem is alleen dat hier verder geen nuttige voedingstoffen inzitten, die wel in fruit en groente zitten.
-
Een bemoeizuchtige overheid die steeds verder probeert door te dringen in ons prive leven. Ik dacht dat velen in het Westen zo blij waren toen de Muur viel en het communisme teneinde was. Zo langzamerhand zie ik hier steeds meer parallelen met dat destijds zo verfoeide systeem.
-
John Galt, ma 23 november 2009 16:41
in reactie op Urco de Rufter
Reageer op John
precies, ik vind het maar eng dit.
Een kind ontvoeren en in een ''instantie'' plaatsen omdat overgewicht ''mishandeling'' is. Liever een paar kilotjes te dik dan in een overheidsinstantie opgroeien.
Doet me een beetje denken aan het geval waarbij 2 laagbegaafden een kind kregen, baby Hendrikus, dat direct na de geboorte werd afgenomen doordat een ambtenaar had bepaald dat de ouders niet slim genoeg waren om het kindje op te voeden. Verschrikkelijk dat de overheid zich geroepen voelt zich hiermee te bemoeien.
-
Onze maatschappij is zo ingericht dat ze alleen maar kan bestaan bij economische groei, de consument moet consumeren en de kinderen zijn kleine consumentjes, consumenten in opleiding. Per dag worden er duizenden reclameboodschappen de ether ingeslingerd, sommige zijn dan weer verboden ter bescherming van de kinderen maar reclamemakers zijn slimme gasten, die omzeilen dat kundig. Onze maatschappij is ook zo ingericht dat iedereen moet werken, ook de ouders dus en dan zijn er allemaal plekken waar de kinderen ondergebracht kunnen worden. De kinderen komen zo bij diverse invloedssferen terecht, een kind van tegenwoordig heeft wel 20 opvoeders in plaats van 2.
Er bestaat een trend om de consument verantwoordelijk te maken voor legio foute producten. Wakker dier wil mij schuldig maken als ik een goedkoop stukje kip koop. De groene sinterklaas veroordeelt mij omdat ik bij een bepaald bedrijf chocoladeletters koop. Ik word veroordeeld als ik in een klassieke auto rij en te dikke kinderen worden veroordeeld omdat ze geen afweer hebben tegen die duizenden reclamespotjes, spotjes die uiteraard allemaal, groen, co2neutraal en bewust gemaakt worden. Ik wil in de supermarkt nog wel eens een bepaald soort brood kopen en als ik wat later op de dag kom is dat wel eens uitverkocht, de afdeling snoep en koek is nooit uitverkocht.
Ik kan me maar zo voorstellen dat er ooit een tijd komt dat je een kind krijgt en dat thuisblijft tot de schoolgaande leeftijd, dan komt de overheid dat kind halen en neemt de opvoeding over tot het kind een jaar of achttien is en als modelburger weer bij de ouders wordt teruggebracht.
Angstig dit toekomstscenario?
-
Meer is beter....
Meer consumeren is beter voor de economie.
Maar de consequenties zijn dan dus ook; meer eten is beter.
Meer is beter.
Wat jammer nou dat je daar dik van wordt.
Mijn gymnastieleraar zei eind jaren 60 dat er een explosie van zwakkere dikke kinderen zat aan te komen want'... steeds minder buitenspeelplaatsen, gymnastieklessen geschrapt van het lesrooster. Ouders die vergeten zijn hoe hun moeder kookte...snelle hap naar binnen werken.
Ik eet niets wat mijn moeder niet zou herkennen als voedsel. En daar vaar ik en mijn gezin wel bij.
Mijn zoon kookt vers voedsel...dat heb ik hem geleerd.En hij kookt lekker. Jammie!
-
De Nederlandse bevolking gaat ook wat lichaamsgewicht betreft de Amerikaanse achterna..................
Genieten van "WELVAART"?
Stikken in "WELVAART"?
-
Ik heb het wel gehad met de teneur in de samenleving die verantwoordelijkheden overal zoekt behalve in eigen kring. Of op basis van een enkele uitzondering (als in het geval van Nelma Franke, die roept 'stigmatisering!') een hele maatschappij als debiel te behandelen. We hebben inmiddels aangepaste etiketten als of onbekend was dat chips vet zijn, voeren kinderen fruit op school alsof scholen niet wat anders te doen hebben, maken de overheid verantwoordelijk voor opvoeding van minderjarigen, er kan door doelgroepen niet meer gezwommen worden zonder subsidie, de familiaire of kinderopvang in de buurt is inmiddels zo gebureaucratiseerd dat die effectief de nek is omgedraaid en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Eind van het liedje is dat de overheid in een denkbeeldig gat in de markt springt, de verantwoordelijkheden overneemt en het zeer bureaucratisch - en dus kostbaar - gaat organiseren. Gewone menselijke verhoudingen raken verdrukt onder een staatsmoloch.
Dat er een enkeling door ziekte te zwaar wordt (zoals NF) is een gegeven. Dat is triest voor betrokkenen. Dat de overgrote meerderheid van te zware kinderen wordt zoet gehouden met té veel en té vet eten en te weinig bewegen naar voorbeeld van hun ouders is ook evident.
Paul Rosenmöller heeft in die zin gelijk door impliciet het vetmesten van kinderen gelijk te stellen aan kindermishandeling. Uithuisplaatsing is niet mijn oplossing omdat ouders dan weer hun verantwoordelijkheid miskennen. Oplossing: verantwoordelijkheid terug leggen bij de ouders en ook niet suggereren dat die wordt overgenomen door de overheid, school etc en via de ouderwetse schoolartsen meldingen doen bij de kinderbescherming indien de bmi een waarde overschrijdt. De kosten van deze behandeling worden natuurlijk ingehouden op de kinderbijslag. Morbide obesitas wordt / is een staatsvijand in de top 3, waarvan we bij kinderen de basis vinden. Daar passen alleen zware maatregelen tegen. Ouder dienen een koekje te ervaren van hun eigen te vette deeg.
Zoals we een canon hebben voor de NL geschiedenis zouden we die ook heel expliciet moeten opstellen voor gedrag in NL, zeker tav kinderen. Algemene positieve regels formuleren, detailregels afschaffen en ouders weer in de rol van verantwoordelijk opvoeder plaatsen. We zijn niet debiel en wensen niet zo behandeld te worden.
-
Als je de verantwoordelijkheid bij de mensen wilt terugleggen, dan hoef je helemaal niks te doen.
-
Ik vind ouders die hun kinderen overvoeren geen ouders die hun kinderen mishandelen. Het zijn eerder mensen die uit onmacht de kinderen hun zin geven als ze om slechte voeding vragen. Een vorm van verwennerij is het ook. Goedmakertje van ouders die denken alles fout te doen. Beetje van deze tijd dat iedereen meekijkt over de schouder van een ouder. Dat maakt een ouder nog onzekerder dan wij vroeger waren. Gelukkig had ik jonge kids in de tijd dat er nog geen internet was.
Dat overgewicht een giga probleem is, is duidelijk. In alle jaren die ik werkzaam ben in de zorg, is het overgewicht van mijn patienten en de daarbij behorende aandoeningen, schrikbarend gestegen.
Goede voorlichting en coaching is heel belangrijk! Zolang mensen denken dat reservevet nuttig is ipv gevaarlijk (sorry, N.F.), is er nog veel nodig aan voorlichting. Een TV programma voor kinderen, dat laat zien wat overgewicht met je lijf doet, is een optie. Dan geen themaprogramma van een uurtje, maar dagelijks een kwartiertje voorlichting, desnoods verpakt in een tekenfilm. Begin dus bij de kids. Als zij niet vragen om slecht eten, hoeft de ouder zich niet schuldig te voelen.
En hardleerse ouders verplicht een coach geven, die ze zelf moeten bekostigen.
-
Reservenut is in mijn geval heel nuttig, Paula. Ik leef daar echt langer door omdat mijn lichaam pas in een veel later stadium aan het opteren van mijn spieren begint.
Dat dik zijn van mij is daarom een geluk bij een ongeluk.
Niet ieder mens is hetzelfde.
-
Jan Verbeek, di 01 december 2009 00:54
in reactie op Paula Pop
Reageer op Jan
Haha...verplicht een coach nota bene! Wel u werkt in de zorg. Dus u heeft er verstand van he? Nou ik hoop nooit bij u op de afdeling te belanden met uw goed bedoelde bemoeienissen. Ik zie de toekomst al voor me. Een ziekenhuis met een ouderwets Oost-Europees regime. Verplichte ochtendgymnastiek en tussen de middag een berg goed bedoelde zuurkool op mijn bord gekwakt. Ondertussen verplicht TV kijkend naar allerlei opvoedingscursussen. En natuurlijk hangen er camera's die in de gaten houden of ik alles wel op de juiste manier kauw. Oh, en dan ook even vastgebonden worden voor de verplicht griepvaccinatie. Wat een heerlijke wereld. Ik kijk er nu al naar uit!
-
Paul heeft een punt. Als een ouder z'n kind vaak slaat, staan we allemaal in de rij om te roepen dat die ouder z'n 'vak' niet verstaat Een uithuisplaatsing lijkt een serieuze optie.
Als ouders hun kind 'bedreigen' met zeer slechte eet en beweeggewoonten is de bedreiging wellicht even groot. De vergelijking met ondervoeding is een sprekende. Het laatste probleem is iets acuter, maar (ik ben geen dokter) beide zijn niet goed voor de gezondheid van het kind.
Ik werk in het onderwijs en zie de slechte eetgewoonten dagelijks voorbij komen.
-
In de jaren vijftig van de vorige eeuw moesten mijn zus en broertje naar een vakantiekolonie. Dit vanwege het feit van te weinig voeding. Ook mij leek dit wel wat maar ik mocht niet, want ik was te dik.
Volgens de redenering van de heer Rosenmöller zou ik nu wel uit huis geplaatst worden.
Een gedegen onderzoek naar de oorzaak van dikte lijkt me dan ook meer op zijn plaats. Om alles op één hoop te gooien is wel heel erg gemakkelijk.
-
Quote: "Tegelijkertijd waarschuwt Rosenmöller voor stigmatisering"
Als er iemand dikke mensen stigmatiseert is het dhr. Rosenmöller het wel.
Als je door ziekte (en echt, dat kan!) dik ben geworden, wordt je onder één noemen geschaard met mensen die dik zijn van echt té ongezond eten en echt té weinig beweging.
Ik ben door een ziekte in één jaar tijd ruim 30 kilo (ik ben maar gestopt met wegen) zwaarder geworden. Van maatje 38 naar 48. En dat terwijl ik al jaren vegetarisch eet, geen snacks lust (mij te vet) en verder redelijk gezond leef en tamelijk gezond eet. Ik wil niet zeggen dat het niet nog beter kan, maar of het ook echt nog beter moet is maar de vraag. Hoe gezond moet je zijn om gezond te zijn?
Door de hetze tegen dikke mensen durf ik in een restaurant bij een kopje koffie geen koekje meer te nemen. Ik ben namelijk wel burgerlijk genoeg om gevoelig te zijn voor achterbakse blikken en achter de rug gemompel. Je moest eens weten wat een vooroordeel "dunne" mensen over "dikke" mensen hebben.
Maar ik heb één troost, mijn bloedwaarden zijn goed en laten niet zien dat ik te dik ben. Onderzoek heeft trouwens uitgewezen dat dunne mensen ook gevaarlijk dik kunnen zijn. Het ligt maar aan de vetverdeling en aan goede en slechte vetten. Maar daar zal ik niet over uitweiden.
En ik troost me met de gedacht dat bij een ernstige ziekte ik in ieder geval reservevet genoeg heb om op te teren, en daardoor kan ik het toch echt langer volhouden dan magere, schriele mannetje á la Rosenmöller. (Ja, mag ik ook een vooroordeel ter compensatie hebben?)
Dus kinderen uit huis plaatsen? Ik mag aannemen dat er toch echt heel erg goed naar de persoonlijke situatie wordt gekeken. Aan een zoveelste heksenjacht en tweedeling heb ik in ieder geval echt geen behoefte meer! Temeer omdat de jeugdzorg het momenteel niet al te best doet, er te weinig opvang is en de begeleiding onder de maat is!
Dank voor de gelegenheid om eens lekker te klaagzangen. Zo, dat lucht op. :)
-
J.D. Boot, ma 23 november 2009 10:30
in reactie op Censuur Joop
Reageer op J.D.
Nelma, extrapoleer je eigen individuele probleem niet naar de hele maatschappij. Je ziet toch zelf ook wel dat we ons vol eten tot gezwollen mensen? En inderdaad, dat doen toch echt die lieve moeders hun eigen zielige kinderen aan. Hoe was dat gezegde ook al weer? Ieder pondje gaat door 't mondje. Ik weiger mee te huilen (laat staan te betalen) met mensen die slappe knieën hebben. Sterker, ik krijg een hekel aan die teneur in onze maatschappij. Paul Rosenmüller is met een prima zaak bezig. Laten we nou eens ophouden om aan de poten van zijn stoel te zagen met individuele (hoe terecht soms ook) klagerijen.
-
Helemaal met Dhr. Boot eens.
-
Heb jij niet goed gelezen, meneer? Kan jij niet zien wat ik schrijf en wat ik daarmee bedoel?
Dacht jij dat iemand het verschil ziet? Dacht jij echt dat alle dikke mensen slecht eten? Mag dan zo'n Rosenmöller wel een oordeel vellen zonder dat hij onderliggende oorzaken volledig kan overzien? Weet je wat een uithuisplaatsing met gezinnen kan doen?
Kijk eens naar de film de Onrendabelen en vergelijk dat eens met wat Rosenmöller van plan is. Waar stopt het, welk kind is de volgende? Kinderen die niet naar een voetbalclubje mogen omdat pa en ma er geen geld voor hebben en daardoor de kinderen te weinig bewegen omdat op school gymnastiek ook al afgeschaft is? En dat midden in een buurt wonen waar meer auto's en uitlaatplaatsen voor honden zijn, dan fatsoenlijke speelplaatsen? Of is een wipkip al voldoende beweging?
Er moet gewoon veel meer nagedacht worden in plaats van maar direct met knokige vingertjes te wijzen! Ik moet je eerlijk zeggen dat ik Rosenmöller er maar behoorlijk ondervoed uit ziet! Mag ik dat niet zeggen? Mag hij dan wel zeggen dat iemand behoorlijk dik is?
Ik ontken in mijn litanie nergens dat er geen dikke kinderen/mensen van ongezond eten zijn. Ik probeer alleen maar de andere kant van een verhaal te vertellen. Dat het niet alleen en en is, maar heel vaak en of, zelfs of of. Moeilijk hè, omdat te begrijpen?
Het is net als met de Onrendabelen. Er wordt vaak alleen maar naar de hoe-geweldig-ik-ben-situatie gekeken en alles daaromheen is eigen schuld dikke bult!
Ik heb niet om uw onterechte en bevooroordeelde kritiek gevraagd. Ik wil alleen maar duidelijk maken dat er een hetze tegen groeperingen aan de gang is. Rokers, dikke mensen, moslims, (hang)jongeren, wie volgt?
Ik spreek niet voor mezelf, mijn kinderen zijn volwassen en weten heel goed wat en hoe ze eten. Het gaat om de buitenwereld die alleen maar ziet wat hun ogen ze laten zien en dan direct hun conclusies trekken. En daardoor kinderen en ouders heel hard op het hart trappen!
Maar ik zie het al: Ik voer een verloren strijd als ik pleit om de dikkemensenhetze iets genuanceerder en subtieler aan te pakken.
Je hebt namelijk ook kinderen die niet van vet eten dik zijn!! Uit huis plaatsen dan maar?
-
J.D. Boot, ma 23 november 2009 12:27
in reactie op Censuur Joop
Reageer op J.D.
Ga nou niet op de persoon spelen. Ook binnen mijn mogelijkheden probeer ik goed te lezen en te begrijpen. Nog een keer:
Men registreert een toenemende verontrustende Body Mass Index in de westerse wereld. Hoe kan dat nou toch? Paul Rosenmüller maakt zich daar nogal zorgen over en heeft de opdracht die trent te keren.
Probeer toch anderen niet te legitimeren hun zelfdiscipline te negeren. Zelf heb ik mijn BMI onder de 25 gekregen, niet omdat mijn omgeving met mij meehuilde, maar omdat ze mij hielpen mijn eigen kracht aan te spreken. Zachte heelmeesters . . . . . Tegeltjeswijsheden zijn zo gek nog niet.
-
Degene die begon met op de mens spelen was jij, goede vriend. Ik werd door jou verhoudingsgewijs onevenredig hard en m.i. onrechtvaardig aangevallen op het verhaal dat ik vertelde. Dat er namelijk ook een ander kant is die zwaar onderbelicht blijft en onderschat is.
Let wel:
Ik kan daarin alleen maar vanuit mezelf spreken en dat doe ik dan ook, terwijl ik daar toch op wordt aangevallen!
Ik kan niet uit andermans naam spreken maar ik kan wel opkomen voor degenen die altijd de underdog zijn en in dit geval toevallig ook ikzelf. Die verketterd en ja, inderdaad meneer/mevrouw Zingende Zaag gestigmatiseerd worden (woorden van Paul Rosenmöller zelf, die blijkbaar toch niet zo heel zeker van zijn zaak is)!
Ik zou willen dat iedereen elkaar in de eigen waarde liet. Hoe iemand ook is, wat iemand ook doet, het blijven mensen en mensen zijn niet ideaal, voldoen niet aan het maakbare photoshopbeeld, zijn niet allemaal zoals u of meneer Rosenmöller. Ik zou willen dat mensen die afwijken van het maatschappelijk ideaal, gewoon hetzelfde respect krijgen als u en u en u verwacht van een ander.
Maar die utopie is net zo onwaarschijnlijk als alle mensen laten voldoen aan één norm, de norm van de grote en veroordelende mond.
Ik wil nog wel eens herhalen dat ik wel de broodnodige nuance aan kan brengen en me heel goed bewust ben dat er mensen/kinderen zijn die dik worden van vet, ongezond, slecht, minderwaardig eten. Alhoewel je dat ook weer kan onderverdelen in allerlei redenen en situaties.
Maar gezond of ongezond dik is niet aan de buitenkant te zien en daarom lijdt elk dik persoon onder de afgrijselijk vooroordelen van de voedingsraad, de regering en Rosenmüller, die toch allen een voorbeeldfunctie hebben voor het "gewone" volk, dat gewend is na te praten en hun oordeel te vast te pinnen op wat hun rolmodel ze voorpreekt. En daar doet men veel mensen mee tekort, je trapt ze op hun ziel. Maar dat schijnt te mogen, als het maar een meerderheid is die dat doet!
Het is niet en/en, zoals ik al eerder zei. De wereld is niet grijs maar vol kleuren. Een weg gaat niet alleen rechtdoor maar kent vele afslagen. Kijk verder dan wat anderen u eenzijdig belicht voorhouden, dan ziet u veel meer dan u zou verwachten. En zult u milder en meer begrijpend naar iemand die niet aan uw beeld voldoet kunnen kijken. En dat geldt dan niet alleen voor uw "dikke" medemens.
Goed dat was het laatste dat ik hierover zal zeggen naar u toe. Ik heb mijn punt gemaakt, als u dat niet kunt of wil begrijpen, zegt dat meer... goed, ik zal niet op de mens spelen.
Eet smakelijk.
-
Olav L, ma 23 november 2009 11:56
in reactie op J.D. Boot
Reageer op Olav
En daar gaan we weer hoor. Lekker even een potje dikke mensen verketteren. Hoe minder mededogen hoe beter.
We hoeven er niet allemaal hetzelfde uit te zien. Een béétje dik mag best en is géén probleem. We hoeven er niet allemaal bij te lopen als fotomodellen of Olympische atleten. Trouwens, die lopen op hun manier ook grote medische risico's.
Zeer ernstig overgewicht is natuurlijk wel een probleem. Het wordt met uitzondering van de somatische gevallen m.i. vaak veroorzaakt door hopeloosheid en fatalisme. Het is wel erg makkelijk om te spotten met (veel) te dikke mensen en om ze voor slap en dom uit te maken. Als je dat doet, moet je weten, dat je zo iemand waarschijnlijk alleen maar dieper de depressie injaagt. Iemand zijn eigen kwetsbaarheid verwijten is zelden productief.
Wat betreft die veel te dikke kinderen: ik zou het ook de ouders niet automatisch verwijten, want het ligt vaak veel ingewikkelder dan men hier denkt. Obesitas bij kinderen komt bijvoorbeeld vaak voor in relatief arme, laagopgeleide gezinnen. Ook hier is het de uitzichtloosheid van het bestaan dat een rol speelt.
-
Helemaal mee eens, Olav,
Zonder het probleem van mensen die ongezond dik zijn te bagatelliseren, moeten we niet doorschieten. Een beetje mollig, een beetje dun, het moet kunnen en is absoluut niet ongezond.
Zojuist hoorde ik Rob Oudkerk op de radio het volgende advies geven: zet op elk produkt hoeveel je moet bewegen om het produkt weg te werken. Ik heb juist geleerd dat een dergelijk gedrag tov voeding "anorectisch denken" is.
Vrijwel direct daar achter aan kwam in radio Kassa het (enthousiast gepresenteerde) nieuwe plan van Albert Heijn om er voor te zorgen dat mensen de supermarkt verlaten met méér produkten dan er op het boodschappenlijstje staan.
Tussen bovengenoemde twee "uitersten" moet een gezond gemiddelde bestaan, waarbij je gewoon ongedwongen je boodschappen kan doen en gewoon kan genieten van een maaltijd.
-
Uithuisplaatsing moet je alleen doen bij acuut en ernstig gezondheidsrisico, anders mishandel je het kind alleen nog meer.
