-
Commissie samson een grote farce..
En weer worden wij voor de gek gehouden, want ook meldpunt kindermisbruik in pleeggezin/overheidsinstelling blijkt een farce..
Eindelijk dachten ook wij, is er nu een landelijk meldpunt ingesteld waar men melding kan maken over kinderen die seksueel misbruikt worden en of al werden, en die (toen) of nu onder de verantwoordelijkheid van de overheid uit huis werden/zijn geplaats in een pleeggezin, (rijks)jeugdinrichtingen, internaten, kindertehuizen en of aanverwante instelling zitten/zaten .
Hier nog even het bericht waarvan wij dachten super eindelijk een meldpunt.
Bron: http://kinderombudsman.web-log.nl/kinderombudsman/2010/07/eindelijk-is-er-nu-een-meldpunt-kindermisbruik-in-pleeggezinoverheidsinstelling.html
Maar helaas blijkt ook dit weer een grote farce.
Eigen vlees keuren is een farce zo ook dit meldpunt blijkt nu.
Want een van die onderzoekers is: Rieke Samson- Geerlings is een van de onderzoekers"meldpunt misbruik instellingen'' .
Maar helaas is deze niet onafhankelijk (Rieke Samson- Geerlings) ze werkt nog steeds als bestuurslid van de Heldringstichting!!
En juist over deze stichting zijn en komen er ook bij ons veel klachten binnen.
Eigen vlees keuren is,belangenverstrengeling niet onafhankelijk, helaas een grote farce dus.
Hier bvb twee van de vele nevenfuncties van Rieke Samson- Geerlings: 1-Bestuurslid Otto Gerhard Heldringstichting Orthopedagogisch centrum te Zetten.
Zie: http://startgoogle.startpagina.nl/index2.php?start=0&q=heldring%20kinderombudsman
En nummer 2- bestuurslid Dr Wouter Laurensstichting ?De Dreef? te Wapenveld. Z2- http://startgoogle.startpagina.nl/?start=0&q=Dr%20Wouter%20Laurensstichting%20De%20Dreef%20te%20Wapenveld.
Wij worden hier dus weer eens voor de gek gehouden.
Wij houden u op de hoogte.
Mvg
J.Aalders
Kinderombudsman
-
Heb net NOVA gezien.
Ik leerde dat er 350.000 jonge slachtoffertjes geteld zijn waarvan er slechts 20.000 daadwerkelijk geholpen (...) worden.
Ik vraag me welk percentage misbruikte en mishandelde kinderen een trauma voor de rest van hun leven hebben opgelopen? En hoeveel er daardoor een volledige gestoorde persoonljkheid ontwikkelen?
En dat gaat dus maar door? Kind, na kind, na kind na kind, na kind na kind, na kind na kind, na kind na kind, na kind na kind, na kind na kind, na kind na kind, na kind.....................
En er moet bezuinigd worden?
Ik hou m'n hart vast.
-
Hugo Gündel, wo 11 augustus 2010 01:17
in reactie op Joop Schouten
Reageer op Hugo
Ik maak mij meer zorgen over de mentaliteit van de ouders en de halfgare opvoedmethoden die zij hanteren.
-
"Ik maak mij meer zorgen over de mentaliteit van de ouders"
De kans is vrij groot dat die ouders een vergelijkbare achtergrond hebben en hun ellende doorgeven aan een volgende generatie.
-
Een vicieuze cirkel dus.
-
Piet de Geus, wo 11 augustus 2010 08:57
in reactie op Joop Schouten
Reageer op Piet
"Een vicieuze cirkel dus."
Ja. Maar dat betekent niet dat je hem niet kunt doorbreken.
-
Dat geloof ik ook Piet.
Misschien heb jij je gedachte er over laten gaan?
Zelf denk ik dat professionele begeleiding één van de oplossingen kan zijn. Maar zijn er wel genoeg professionals vraag ik me af.
Daarnaast blijkt dat veel organisaties langs elkaar heen werken en niet effectief genoeg zijn gebleken gezien de wachtlijsten en de enorme ellende waar honderdduizenden kinderen nog in zitten.
Nu de Zorg verder dreigt te worden uitgekleed en er de wens is particuliere organisaties dit soort 'klussen' te laten opknappen. (Dat zei Robin Linschoten gisteravond bij Knevel & Van den Brink.)
Naar mijn idee zorgen particulieren bedrijfjes voor nog veel meer bureaucratie. Ik denk dat door marktwerking ze onderling gaan 'strijden om de klanten'. Hun toko moet tenslotte draaiende gehouden worden. Ik vermoed dat hun budget dan belangrijker zal worden dan de hulp die nu zo hard nodig is.
-
Rob Geurtsen, wo 11 augustus 2010 11:15
in reactie op Joop Schouten
Reageer op Rob
Het misbruik van kinderen, in welke situatie dan ook, heeft meer te maken met menselijke beheersing van gevoelens, innerlijke impulsen en hormonaal gedoe, dan met de Katholieke Kerk.
De kracht van dit soort berichten is dat we alert kunnen blijven op de Rechten van het Kind! Een belangrijke les bij pleeggezinnen en instituten maar ook bij ons allemaal die met kinderen en scheidingen te maken hebben. Zo blijkt een ouderschapsplan ook te werken in de zorg voor kinderen.
http://www.nd.nl/artikelen/2010/augustus/10/ouderschapsplan-bij-scheiding-werkt
De kwaliteit van het leven en de opvoeding van kinderen zou een belangrijkere rol moeten spelen in de definitie van plichten enr echten van volwassenen.
-
Mee eens Rob.
Kinderen eerst.
-
Hugo Gündel, wo 11 augustus 2010 13:04
in reactie op Joop Schouten
Reageer op Hugo
Zorg, hulpverlening, kinderopvang, jeugdzorg en ga nog maar even door is een totaal topzwaar instrument geworden. Foute ambitie, eigenbelang en laksheid voeren de boventoon. Dar geldt ook voor het onderwijs. Nee ... niet gaan piepen over de weinigen die het wel goed doen.
Buiten het feit dat de Nederlandse jeugd, iemand zei dat onlangs wel mooi, tot een patatgeneratie is veworden is elke vorm van discipline bij de jeugd verdwenen. Pubers blinken uit in het opzetten van een gigantisch grote bek, hebben teveel vrijheid waar zij niet mee om kunnen gaan, missen motivatie, hebben weinig of geen respect voor wie of wat dan ook en zijn gekant tegen gezag. De belangstelling van de gemiddelde puber gaat uit naar "genieten", ook zo'n woord, en "zuipen". Dat zuipen schijnt onlosmakelijk verbonden te zijn met genieten.
Gedurende het overschot aan vrije tijd laten jongeren zich gelijk prehistorische inboorlingen tatoeëren en doorboren vrijwel ieder lichaamsdeel om daar ijzeren rotzooi doorheen te steken. Waarom doen zij dat? Zij zijn op zoek naar identiteit. Daar gaat het mis omdat teveel ouders verzuimen die jongeren discipline en verantwoordelijkheidsgevoel bij te brenegn. In de betere klasse ontaardt dit in het creëren van verwende krengen en in de maatschappelijk wat lagere klasse krijgen zij als voorbeeld een op een krat bier levende getatoeëerde papa die met zijn piercings overal achter blijft hangen en de hele dag loopt te kankeren over het feit dat zijn uitkering zo laag is. Het voorgaande is ietwat gechargeerd natuurlijk. Over de problemen van immigrantenkinderen is al genoeg geschreven.
Wat die kindertjes nodig hebben om gelukkig te worden is duidelijkheid, meer uniformiteit, goede voorbeelden en zoals gezegd discipline. Dat bereik je dus niet door die kinderen los te laten in een bureaucratische maatschappij met een miljoen organisaties die allemaal afzonderlijk hun stokpaardjes uitdragen en in eerste instantie maar voor een ding gaan ..... het existeren en de groei van de eigen organisatie. Bij die organisaties staan zeer belangrijke zaken op de agenda. Salarissen en emolumenten, een luxe kantooromgeving, huisstijl incl. een mooi logo, een gelikte website met ladingen onbegrijpelijke clichéteksten, slogans en motto's. De rij wordt gesloten met vergaderingen waar met oeverloos slap lullen het wiel dagelijks opnieuw wordt uitgevonden. Het eigenlijke werk bestaat uit het starten van onderzoeken, bij voorkeur door externe bureaus, omdat men absoluut niet weet waar men mee bezig is. Dat geldt voor onderwijs, jeugdzorg, de meest uiteenlopende adviesorganen tot simpele voetbalclubs toe. Lieden die met de hakken over de sloot ooit eens een titeltje bij een Hogeschool of op een Universiteit hebben gehaald, en dat zijn er heel veel, voegen zich in het grote leger van adviseurs, bestuurders en commissarissen om de doorgaans amateuristische bende zwalkend door de tijd te loodsen. Maar genoeg daarover.
Best heel lang geleden, in de jaren '60 / '70 ben ik een aantal jaren beroepsmilitair geweest. Ik mocht daar ook een tijdje instructeur spelen. De militaire dienstplicht was toen nog een onderdeel in het leven van gasten die uit de puberteit kwamen rollen. Ik kan mij herinneren dat er eens een joch van een jaar of 19 voor de eerste oefening op kwam. Het was zo'n bebaarde hippievogel, op blote voeten, rafelige de kleren met een hoed op. Op die hoed had hij een dode mus geprikt en een briefje waarop stond: ?Ik ben een Texas Ranger?. Normaal gesproken loodsten wij zo'n kwabbernoot de volgende dag weer naar buiten want maak maar eens een militair van zo'n gast. Ik heb hem toch maar binnen gehouden. Het kostte mij een week om de vent schoenen aan zijn voeten te krijgen, die hoed af te krijgen en de mus te begraven. Hoe dan ook ?.. na veel vijven en zessen ging het licht bij de vogel aan en tegen alle verwachtingen in werd hij na 8 weken nog de beste rekruut van de opleiding ook. Hij was er blij mee en overwoog ook beroepsmilitair te worden. Ik wil hiermee niet beweren dat militair worden de meest gezegende toekomst garandeert maar het geeft aan wat motivatie en discipline zoal kan doen met iemand en op wat voor simpele manier dit te bereiken is.
Tsk tsk ? het is nog een heel verhaal geworden meneer Schouten.
-
Ik lees dit met Hugo. Inderdaad en lang epistel
Bedankt. (Zo leer je elkaar meteen een beetje beter kennen.)
Kortom, ik destilleer uit jouw stuk en aantal waardes die ik ook belangrijk vind in de opvoeding:
Reinheid (opgeruimd en schoon), Rust (relaxte omgeving) en Regelmaat (planning en discipline).
Het wordt inderdaad tijd voor een betere aanpak.
Met oeverloos vergaderen en een mooie huisstijl kom je inderdaad niet ver.
(En zeg alsjeblieft gewoon Joop i.p.v. 'meneer'.
Wederzijds respect heeft geen titel nodig naar mijn idee.)
: )
-
Heerlijk ouderwets, het is alsof ik mijn ouders hoor spreken. Of misschien wel mijn grootouders ware het niet dat ze al overleden waren toen ik geboren werd.
Maar alle kinderen en pleegkinderen die mijn vrouw en ik grootbrachten zij nu al pakweg 8 - 17 jaar volwassen en nog steeds blij en dankbaar voor de heerlijke anti-autoritaire wars-van-regelmaat en stomme-regeltjes vrije opvoeding die ze hebben genoten. Veel ervan zou tegenwoordig niet meer kunnen in ons extreem intolerant geworden land.
En even voor de duidelijkheid: ze zijn niet naar de verdommenis gegaan: ze hebben allemaal een hogere opleiding, hebben nooit aan de drugs gezeten, en allemaal een prima partner/gezin en een prima baan c.q. carrière.
Helaas, mijn woorden zullen niet voldoen om de steeds verdergaande vertrutting een halt toe te roepen. We kunnen hooguit hopen dat de repressie zo langzamerhand zo onleefbaar wordt dat er een nieuwe "generatie '68" opstaat.
-
Hugo Gündel, do 12 augustus 2010 13:13
in reactie op uitgeschreven uitgeschreven
Reageer op Hugo
Respect ....... het kan niet anders of u bent een gelukkig mens.
-
Actueel of niet het moet serieus behandeld worden. Als we gaan verzanden in al bij voorbaat zo neer te zetten dat zon meldpunt niet nuttig is dan wordt er nooit niks aan gedaan'
Tuurlijk moet je goed uitzoeken wat waar is of niet maar dit moet niet een drempel opwerpen
-
Tsja, voor mij wel de vraag in hoeverre dit actuele zaken zijn, in hoeverre de meldingen ook op feitelijkheden zijn gecontroleerd, welke jeugdzorg instellingen het betreft, mensen het verschil zien tussen de zorginstellingen en de diverse Bureaus jeugdzorg, en of de media het deze keer gaat lukken wel genuanceerd de feiten weer te geven.
-
Ik denk dat dit niet veel aandacht gaat krijgen. De ene helft van dit land verwacht niet anders van clubs als de jeugdzorg, de andere helft beschouwd dit als een tragische uitwas van een systeem dat toch het beste is voor kinderen met problemen.
-
P. Luckor, wo 11 augustus 2010 08:07
in reactie op Flipje Tiel
Reageer op P.
En daar gaan we weer. Er bestaat niet zoiets als "de jeugdzorg". Als er in de gezondheidszorg iets mis gaat wordt ziekenhuis en internist met naam en faam genoemd. Als er iets mis gaat met een jeugdige hebben we het over "de jeugdzorg". De jeugdzorg bestaat uit een keten van zorgaanbieders (ziekenhuizen) daar zitten hele goede tussen maar ook zwakke broeders. Idem voor de diverse Bureau Jeugdzorg (de huisarts) ook hier werken zeer gedreven collega's en ,helaas, ook slechte.
De Pers meldt dat het meldingen betreft van misbruik van kinderen die onder verantwoordelijkheid van de overheid in jeugdzorginstellingen en pleeggezinnen zijn geplaatst. Een woordvoerder van de commissie meldt dat het opvallend is dat er zoveel meldingen binnen komen, vooral omdat het vakantietijd is.