-
---[Uit onderzoek blijkt dat bewoners van verzorgings- en verpleeghuizen over het algemeen tevreden zijn over de plek waar ze wonen. Dat zegt de Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF).]----
Gezien het feit dat de NPCF een dependance (met andere naam) is van VWS moet dit onderzoek worden gezien als een onderzoek van VWS waarmee ze zichzelf een pluimpje willen geven.
Het kritische ondertoontje is vanwege de geloofwaardigheid op aandrang van communicatie-experts erin gebouwd.
De conclusie, ook door diezelfde communicatie-experts erin gebouwd laat bij de burger de indruk achter dat de zorg niet perfect is maar de oudjes toch gelukkig zijn. En uiteindelijk gaat dat erom.
Al zit pa soms te lang in een hoekje, meestal is hij dankbaar dat hij er zit. dat is wat het rapport zegt. gefeliciteerd.
Een slim onderzoek, VWS overtreft zichzelf keer op keer in Orwelliaanse newspeak-methodieken.
-
Je bent nu net zo onguanceerd als de meeste anti-IPCC figuren die stellen dat de klimaatonderzoeken nooit kunnen kloppen omdat er verbanden zijn tussen IPCC en de onderzoekers.
-
Ik draai al een vijftien jaar mee in zorgbestuurlijke omgevingen, ik heb enig recht van spreken, alleen wil jij dat nog niet aannemen, wat ik goed begrijp.
Ik moet er even wat anaforen en hyperbolen en metaforen tegen aangooien, en dan geloof je het wel.
Helaas vind ik het niet zo belangrijk dat ik er een uur voor ga zitten.
Dus laten we er maar van uitgaan dat de mogelijkheid bestaat dat ik gelijk heb, maar dat met onvoldoende gewicht heb aangetoond, en dat jij de eeuwige scepticus bent die nooit iets voetstoots aanneemt.
-
"anaforen en hyperbolen en metaforen"? Dat duidt er op dat je geen argumenten meer hebt. Net zoals dat je je beroept op je ervaring (dat win ik overigens van je, in '83 had ik mijn eerste aanstelling in de zorg) en het feit dat je opeens gaat roepen dat ik de eeuwige scepticus ben, terwijl je dat nooit eerder hebt opgebracht en ik me ook nooit heb gedragen als scepticus.
-
---[Dat duidt er op dat je geen argumenten meer hebt.]---
Een beetje zwak als je dat erin leest. Maar ik had al veel erover geschreven, argumenten waarom de NPCF als een verdachte partij moet worden gezien, een stuk naar beneden.
Daar heb je niet op gereageerd. Misschien kun je dat alsnog doen.
Als je zo lang in de zorg werkt, en je geïnteresseerd bent in EPD-verwikkelingen en de rol van het NPCF daarin dan heb je vast ook wel van Wim Jongejan gehoord.
http://www.google.nl/search?q=Wim+Jongejan+npcf
Wat betreft het EPD is de NPCF geen consumentenvertegenwoordiging maar een onderdeel van de propaganda-structuur van VWS, ze krijgt daarvoor ook veel geld. Meer geld dan welke organisatie dan ook die bij Nictiz aan tafel zit.
Als de NPCF dit vuile werk voor VWS opknapt en zoveel geld daarvoor aanneemt, dan is aannemelijk dat ook andere onderzoeken van NPCF aangeraakt zijn door de lange arm van Klink.
http://www.trouw.nl/achtergrond/deverdieping/article2860912.ece/De_lange_arm_van_Klink_.html
Met andere woorden, we kunnen de NPCF niet vertrouwen.
-
Natuurlijk zijn ze tevreden. Ze durven niet ontevreden te zijn, afhankelijk als ze zijn in hun uitzichtloze situatie.
Mijn ouders hebben er gezeten, ieder op een aparte kamer! want dat kon niet anders.
Eerst allebei in een ander huis, dat was knokken om ze bij elkaar te krijgen. Toen in hetzelfde huis maar op een andere afdeling. Dat was weer knokken om ze bij elkaar te krijgen. Toen op dezelfde afdeling maar wel aparte kamers. Zij berustten er uiteindelijk gelaten in, en hun in hun waarde latend heb ik dat ook maar gedaan. Mensen die al ruim vijftig jaar lang geen dag zonder elkaar hadden door gebracht. Ja, ze kregen eten, hadden een dak boven het hoofd, het was er warm, zo warm dat ik de zomer de mensen stierven. Geen airconditioning! Met kerst werd het gezellig versierd idem met Pasen. Als ze jarig waren kregen ze een speciaal diner waarbij ik dan mee mocht eten. De tafel werd gezellig gedekt en er werd een glaasje wijn geschonken. Je moest er wel voor betalen, anders ging het feest niet door.
Er werd desondanks echt wel geprobeerd door de mensen die er werkten sfeer te creëren. Gelukkig ging er weleens iemand dood die weer iets achterliet om aan de muur te hangen of ergens neer te zetten...
Ze zijn er ook overleden, mijn pap en mam, beiden vlak na elkaar en ja, het was er misschien beter dan in de gevangenis, maar niet veel anders.
De verpleging deed best wel hun best, zelfs de koffiedame. De dominee en en maatschappelijk werkster liet zich regelmatig zien. En er kwam regelmatig een vrijwilligster langs om te praten met de mensen die het nodig hadden.
Een vrijwilligster omdat het personeel geen tijd had, terwijl de mensen vaak genoeg urenlang alleen zaten in de gezamenlijke huiskamer, maar als ze eens belden voor hulp lang moesten wachten voor er iemand kwam, die dan vaak ook nog geërgerd was!
Waar was dat personeel dan? In de koffiekamer waar ik ze nauwelijks durfde te storen als ik een vraag of opmerking had. Oók omdat ik wel wist dat hun beroep niet makkelijk en behoorlijk zwaar was/is, en ik veel waardering voor hun zorg had/heb.
Maar ook liet ik iets vaak maar zo, en woog ik de dingen tegen elkaar af of het de moeite allemaal wel waard was. Uiteindelijk waren mijn ouders helemaal volkomen totaal afhankelijk van het personeel. en de instelling waar ze verbleven. En die joeg ik niet graag tegen ze in het harnas.
Het huis waar mijn ouders zaten was nog één van de betere in de omgeving en verhoudingsgewijs kleinschalig.
Ik ben mondig en weet mijn wegen te vinden, dus ik kon voor mijn ouders opkomen. Maar ik heb daar mensen weg zien kwijnen. Letterlijk stervend zien zitten op hun stoel, terwijl er geen mens kwam om te helpen! Want ze was zo lastig...!
Gelukkig was mijn moeder niet lastig en mijn vader nog minder. Bang en afhankelijk als ze waren...
En natuurlijk waren ze tevreden. Konden ze anders? Durfden ze anders? Mijn mentaal en verbaal sterke vader die liever zijn tong afbeet en zich in zichzelf opsloot dan te zeggen dat iets hem niet beviel. Mijn temperamentvolle moeder, die door haar ziekte toch al niet meer kon praten, lief glimlachend om te laten weten dat ze niet lastig was. En toch helemaal alleen stierf!
Dat is nu tien jaar geleden en het is er in de tussentijd niet beter op geworden. Alleen de tweepersoonskamers zijn verbouwd tot eenpersoons. Zodat het nu tweepersoonkamers zijn met een schot er tussen.
Mij zal het niet overkomen. Daar heb ik mijn plan al voor getrokken.
Een verpleeghuis is trouwens iets volkomen anders dan een verzorgingshuis. Die twee worden nog al eens ten onrechte verwisseld!
-
Piet de Geus, ma 28 juni 2010 13:20
in reactie op Fatima Bloodhooft
Reageer op Piet
"Mij zal het niet overkomen. Daar heb ik mijn plan al voor getrokken."
Ook al stel je het niet op prijs: dat is erg verstandig. Tegen de tijd dat wij aan de beurt zijn is de zorg nog schraler.
-
Paula Pop, ma 28 juni 2010 15:28
in reactie op Fatima Bloodhooft
Reageer op Paula
Het verhaal van mijn ouders lijkt sterk op het jouwe, Tomaat. Het vond echter vorig jaar plaats. Ook zij hebben de laatste anderhalf jaar van hun leven apart gewoond. 1 dag voor hun 60e huwelijksfeest, stierf mijn vader. Moe van het gevecht tegen het leven en een ieder die hem, tegen zijn wil, in leven hield.
Ik ben erg geschrokken van de kwaliteit van zorg, die geleverd wordt in verzorgings en verpleeghuizen. Ik werd mij er sterk van bewust dat ik in een luxe positie verkeer, om als verpleegkundige in een Universitair zkh te werken. Ook bij ons gaan de komende jaren veel bezuinigingen plaatsvinden, waardoor ik geen optimale zorg denk te kunnen leveren, maar zoooo erg wordt het vast niet.
In de verpleeghuisbranche verwacht ik dat het heel erg slecht gaat worden. Mijn leerlingen peinzen er niet over, om daar ooit te gaan werken. En velen met hen. Er is straks niemand die ons als we oud en hulpbehoevend zijn (hoop voor die tijd dood te gaan), die ons gaat verzorgen.
Jij denkt, Tomaat, dat je maatregelen kunt nemen, maar ik denk daar anders over. Er zal zelfs niemand zijn om ons te helpen sterven. Behandelingen gaan door tot je diep in de negentig bent, ook al verzet je je daar tegen. Ik zie dat nu al erg vaak gebeuren. Liever een levende bejaarde die niks kan, dan 1 die is overleden omdat de dokter niet heeft behandeld.
Het is wat Piet zegt. De verschraling gaat toenemen, niet in de laatste plaats door overbehandeling.
-
Ik heb het "geluk" dat mijn leven sterk afhankelijk is van medicijnen... zonder die medicijnen sterf ik binnen niet te lange tijd. Met een teveel ook. En ik heb mijn man en kinderen die weten wat ik wil.
-
Paula Pop, ma 28 juni 2010 18:43
in reactie op Fatima Bloodhooft
Reageer op Paula
Joh, toch!
Fijn dat je familie achter je besluit staat en je zal steunen. Als je dan ook nog de juiste arts treft die je leven niet ten koste van alles wil redden, komt het goed.
Ik heb ooit een alleenstaande oude vrouw met een euthanasieverklaring met hand en tand verdedigd tegen een overbehandelende arts. Heb bijna alle nutteloze handelingen geweigerd die hij mij oplegde. En wat voelde het goed toen ze, naar eigen wens, rustig insliep. De arts keek me vanaf die dag minzaam aan. Maar who cares?
-
Wat goed van jou, Paula. M'n diepe respect!
Als ik ooit onverhoopt in zo'n situatie terecht kom, dan hoop ik van harte dat ik zo'n bevlogen mens aan mijn bed krijg om met hand en tand mijn belangen te verdedigen die ik zelf niet meer in de hand heb.
-
YggY ..., di 29 juni 2010 09:15
in reactie op Fatima Bloodhooft
Reageer op YggY
(((Tommie)))
Zo dat was mijn statement voor vandaag.
-
Tomaatje,
Ben het eens met je betoog, je hebt helemaal gelijk dat de mensen afhankelijk van de verzorgers, bovendien is er zoveel op bezuinigd en negatief veranderd dat er geen genoeg tijd en personeel meer voor de patienten!
-
Eind vorig jaar rapporteerde het NVVV (Ned vereniging van Verzorgenden) juist dat de kwaliteit in de verpleegtehuizen sterk te lijden had door de marktwerking.
-
In Trouw staat vandaag op de voorpagina "Verzorgingshuis krijgt te mooi cijfer" met als subtitel "Score te danken aan loyaliteit bewoners, niet aan kwaliteit".
-
Mensen die verzorging nodig hebben, zijn vaak opvallend solidair met ons, verzorgers. Als ik weer zo'n dienst heb, waarbij ik alle zalen in en uit 'vlieg' , verontschuldigen mijn patienten zich voor het feit dat ze gebeld hebben voor mijn hulp. Ik voel me daar niet prettig onder, maar het is niet anders. De baas telt de poppetjes, en daar hoort dan een bepaalde hoeveelheid FTE's bij (lees personeel).
Zo gaat het ook in verpleeghuizen. Toen mijn pa nog leefde, zat hij hele dagen voor het raam in het verpleeghuis. Af en toe racete er een verzorgende voorbij. Hij gaf zijn leven een 7,5. Ze doen zo hun best, zei hij dan. Zelfs mijn moeder, die in een erg slecht verpleeghuis lag (ze werd op de grond gelegd ivm personeelsgebrek), klaagde nauwelijks.
En dan te bedenken dat de zorg in Nederland op een van het hoogste peil staat, in de wereld. Ik voorspel dat het in de toekomst niet zo best meer is! (en het is al matig!)
-
"Toen mijn pa nog leefde, zat hij hele dagen voor het raam in het verpleeghuis. Af en toe racete er een verzorgende voorbij. Hij gaf zijn leven een 7,5. Ze doen zo hun best, zei hij dan. Zelfs mijn moeder, die in een erg slecht verpleeghuis lag (ze werd op de grond gelegd ivm personeelsgebrek), klaagde nauwelijks."
Dat, plus de gevolgde werkwijze door de NPCF, doet wel twijfels ontstaan over de accuratesse van het onderzoek. Ik heb vooral twijfels over het gebrek aan anonimiteit van de respondenten. Ik ga de NPVF vragen stellen via de e-mail over hun onderzoeksmethode. Als ik antwoord van ze heb zal ik het hier posten.
-
Goed idee Prins. Ik heb zowiezo mijn vraagtekens bij tevredenheidsonderzoeken in de zorg. Wij hebben aan het eind van een opname van de patient ook een enquete hierover. Als ik tijdens de opname merk dat een patiente ergens ontevreden over is, dan zeg ik dat ze dat in het ontslagformulier moet zetten. Heel vaak wil de patiente dat niet, want ze wil ons niet in kwaad daglicht zetten, want we werken zo hard. Tja, en dat zijn meestal jonge mensen. Laat staan hoe ouderen hiermee om gaan.
-
Dus hoezo slechte zorg dankzij marktwerking en neo liberalisme. Dat er uberhaupt nog gedacht wordt dat dat slecht zou zijn zegt meer over de mensen die dat roepen dan de realiteit. Blijkt maar eens te meer. Nogmaals, er kan niet genoeg marktwerking in de zorg!
-
Net zo'n stompzinnige reactie als de reactie dat het allemaal aan de marktwerking ligt dat het niet goed gaat in de zorg.
-
Hoezo stompzinnig? Het wordt nu toch aangetoond dat het allemaal wel meevalt. Het zijn vaak mensen langs de zijlijn die het hardst lopen te roepen hoe slecht het allemaal wel niet is. Nou, wat weerhoudt je om dan wat vrije uren bij te springen, dan ben je pas echt solidair.
Mensen moeten eens ophouden met klagen en gewoon dankbaar zijn vvoor wat ze nog hebben. Wees maar eens oud in Afrika, piep je wel anders.
-
----[Mensen moeten eens ophouden met klagen en gewoon dankbaar zijn vvoor wat ze nog hebben. Wees maar eens oud in Afrika, piep je wel anders.]---
Er zijn ook culturen waar oude mensen niet naar een instelling worden gedumpt, maar waar mantelzorg iets vanzelfsprekends is. Dat heeft ook zijn nadelen, dat zeker. Maar de stelling dat ouderen in Afrika het slechter hebben dan hier is te gemakkelijk weerlegbaar.
Solidariteit kun je tonen door bij te springen in een bejaardentehuis, dat gebeurt ook veel, maar die andere solidariteit wordt getoond door een belastingstelsel dat goede zorg mogelijk maakt, en dat is een politieke beslissing.
-
"Wees maar eens oud in Afrika, piep je wel anders."
Vanavond krijg jij twee schepjes rijst als avondeten. En als je wat te mekkeren hebt, wil ik je er graag op wijzen dat menigeen het in Afrika met een schepje moet doen.
-
De lui langs de zijlijn staan vaak het hardst te schreeuwen. Dat geldt zeker voor jou. Ik beledig er pluimvee mee, anders zou ik schrijven dat je kakelt als een kip zonder kop.
Laat ik nou 13 jaar in de ouderenzorg gewerkt hebben. Weliswaar niet in de directe zorg maar wel op een plek waar ik van alles en nog wat zag langs komen. Onder andere inspectierapporten. Ook was ik er 9 jaar lid van de Ondernemingsraad en dan hoor en zie je veel. Niet van mensen die schreeuwen langs de zijlijn, maar mensen die zich 24/7 uitsloven voor een ander. Fysiek is het onmogelijk, maar je lult werkelijk uit je nek.
Mijn partner (maatschappelijk werkende) werkte ook zo'n jaar of 13 in de ouderenzorg, met (licht) dementerende ouderen, onder andere in verpleeghuizen. Je slaat de plank volkomen mis met je geschreeuw.
Ja, in Afrika is het pas echt slecht. Daar heb je gelijk in. Maar dat we hier dan onze mond dicht moeten houden omdat ouderen (helaas in veel te veel gevallen) letterlijk en figuurlijk in de stront zitten, is ronduit stuitend. Nee, hufterig.
-
Volgens mij zegt dat meer over de familie van die mensen!
-
Veel oude mensen hebben niet eens familie! Dus daar kan ook niks over gezegd worden! Of de familie woont te ver weg om een paar keer per week even langs te komen.
Wees maar blij dat jij nu nog wel familie hebt. Ik spreek jou nog wel als je kreupel in je rolstoel heel de dag voor het raam moet zitten teren op je vervlogen herinneringen en 's avonds een oudbakken boterham met zwetende kaas te eten krijg met een kop lauwe thee. Niet veel beter dan een schepje rijst in het meer op volledige families ingestelde Afrika.
En als troost, in de meeste Afrikaanse landen worden mensen niet oud. En straks zonder ontwikkelingshulp (af te schaffen door jou favoriete partij) halen ze hun middelbare leeftijd niet eens.
Behalve de rijke blanken in Zuid-Afrika.
-
William P, di 29 juni 2010 10:17
in reactie op Fatima Bloodhooft
Reageer op William
Nelma,
Je praat echt de grootste onzin van de wereld. Mijn beide oma's zitten in het bejaardenhuis en wijlen mijn opa zat in het verpleeghuis. Gewoon fantastische zorg, overdag activiteiten, lekker eten, want eigen keuken, dus ik weet echt niet waar die mensen het over hebben dat het zo slecht en zwaar zou zijn. Een van mijn beste vriendinnen werkt al tich jaar in het verzorgingstehuis en heeft het nog steeds naar haar zin. Als ik haar vraag of het zwaar werk is, geeft ze aan dat dit natuurlijk niet zo is. In Nederland bestaat geen zwaar werk. Mensen moeten echt eens ophouden met klagen en alles negatiever laten lijken dan het is. Het is gewoon niet waar, alleen maar politieke retoriek en blaaskakerij. Dit onderzoek bevestigt mijn verhaal en mijn eigen observaties.
En daarbij komt misschien ook nog wel dat we gewoon met z'n allen te oud worden. Misschien is de uiterste houdbaarheidsdatum wel een jaar of 80.
-
Je weet werkelijk niet waarover je het hebt.
Ten eerste is iedereen druk, druk, druk en ten tweede woont niet meer om de hoek. Maar in veel, zo niet in de meeste gevallen, balanceren de partner (vaak ook hoogbejaard) en een of meer van de kinderen (mantelzorgers) of vrijwilligers, op de rand van de overspannenheid om te redderen.
Je hebt werkelijk geen sjoege waar je het over hebt, en toch zo lopen fulmineren.
-
Waarom wij dan niet? Of is het iets anders en ervaren veel mensen de zorg voor hun (groot)ouders als last...
Volgens mij gaat het daarom en nergens anders om.
Ga mijn leven maar eens leiden, kijken of je het dan nog zo druk hebt.
-
Dus als JIJ niet overbelast bent vanwege de mantelzorg is NIEMAND het. Dat je anderen die wel overbelast zijn (ga eens navragen bij je huisarts of die je bij kan praten) ervan beschuldigt dat ze zich aanstellen, is zeer beneden peil. Ik merk overigens wel vaker op dit forum dat er mensen zijn die zo zijn afgehard (= hufterig) dat ze zich niet in een ander kunnen/willen verplaatsen. Sommigen verheffen dit zelfs tot een politieke ideologie.
Mijn moeder woont zelfstandig en haar gaat het naar omstandigheden goed. Ze is alleen sinds het overlijden van mijn vader. Dat is moeilijk na meer dan 50 jaar huwelijk. Zij woont aan de andere kant van Nederland en ik rij geregeld op en neer.
Dank voor de warme belangstelling. Mij hoor je niet klagen, maar gek genoeg trek ik me wel wat aan van mensen die het minder gemakkelijk hebben. Het zal aan mij liggen.
-
YggY ..., di 29 juni 2010 09:24
in reactie op William P
Reageer op YggY
Wees maar eens oud in Afrika, piep je wel anders.
============
Oud worden in Afrika is sowieso al een hele klus.
En er zijn er maar weinig die dat lukt.
-
Gelukkig een positief geluid. Wel van degenen die de laatste jaren het meeste hebben moeten inleveren. En die ook het langst gewerkt hebben. En Bravo voor al die jongeren en ouderen die elke dag weer klaar staan voor de bewoners van die verpleeghuizen, voor het dagsalaris dat ze verdienen 'werkt' Minister Klink een uurtje de hele boel de vernieling in:
.....
[merken veel bewoners wel dat de werkdruk voor het personeel hoog is en dat ze daarom lang moeten wachten op verzorging]
........
De lieverds, incontinentie materiaal in plaats van naar het toilet kunnen, er is 's nachts maar één verzorgende op 30 bewoners en dat is al veel. Niemand klaagt over het swashen ( droogwassen) iedereen is blij met de wekelijkse (net als voor 1950) douchebeurt. Er wordt gelachen , gekroeld en nooit eenzaam gestorven als het aan de verzorgers ligt.
En nu? Geen PGB's meer, Klink heeft het stop gezet, op=op. Zorg in natura is de laatste optie. Op de wachtlijst!
Een 'nieuwe' patiënt ( het is verpleeghuis en de bewoners zijn patiënten) kan zelfs die ene douchebeurt in de week wel even vergeten. Kleinschalige verzorgingsunits moesten er zo nodig komen, lekker progressief iedereen een eigen kamer.....maar die units zijn duur in (onverkrijgbaar) personeel en de verpieterende eenzame bewoners hebben niet eens een gezamelijke ruimte..... sociaal contact wordt nog minder! Bovendien is de subsidiepot voor het opzetten van die kleinschalige verzorgings units al lang op ( zou lopen tot september, geloof ik en was in maart al leeg). Ik ben blij dat bewoners tevreden zijn met het kleine beetje dat ze krijgen.
Wanneer gaan de managers, de interimmanagers, de projectleiders, de unithoofden, de klustermanageres, de directeuren, de overkoepelende directies, de Raden van Bestuur en de Raden van Toezicht en de ambtenaren die maatregelen verzinnen op zaterdagavond bij de BBQ zich nu eens schamen over de ontbrekende douchebeurten van verpleeghuisbewoners, die in hún salaris zitten?????????
-
zo; dat heeft de NPCF maar mooi onderzocht en kan derhalve afgevinkt worden van het knelpuntenlijstje tussen D66 en PvdA. Weer een stapje verder dankzij deze ''onafhankelijke'' federatie.
-
----[Weer een stapje verder dankzij deze ''onafhankelijke'' federatie. ]---
Dat is wat ik ook bedacht, zonder een oordeel te willen vellen over verpleeg tehuizen, want daarmee heb ik goede ervaringen.
Mijn vader, kortgeleden overleden, heeft de laatste jaren in een verpleegtehuis doorgebracht. Hij had geen cent te makken, hij zat op de allergoedkoopste schaal. Ik heb veel lof voor het verplegend personeel die een moeilijke taak vervullen, en daarvoor een relatief laag loon incasseren.
Maar wat betreft de NPCF, die staat goed bedeeld in de subsidiepot, en heeft haar hart en ziel verkocht sinds ze in de Hoogervorst-periode bij Nictiz aan tafel schoof. het nationaal EPD moest worden doorgedrukt, en de NPCF was een van de werktuigen. Nu is het EPD, grotendeels mislukt, maar het NPCF heeft de buit binnen, en een goed betaalde directeur.
Het is alweer jaren geleden dat dit gebeurde. Kennelijk is er in Nederland geen dringende behoefte aan een onafhankelijke patiënten-belangen-vereniging, anders zou die er wel zijn.
Je ziet geen boze kinderen op straat demonstreren tegen de wantoestanden in de zorg. Integendeel, ze verdringen zich op de wachtlijsten om hun bejaarde ouders geplaatst te krijgen.
We zouden af en toe toch eens moeten beseffen hoe goed wij het in Nederland hebben.
Wat mij betreft, mag gerust de subsidie-stekker uit deze afhankelijke belangen-vereniging getrokken worden. Een afhankelijke NPCF is nutteloos, want die zal de hand die haar voedt niet bijten. Je gaat ook geen subsidie aan vakbonden geven, of de Consumentenbond door de industrie laten onderhouden.
Als er behoefte is aan een onafhankelijke NPCF, dan komt die er. We wachten dat af.
-
Helemaal met je eens, in de plaats van gesubsidieerde onderzoeken met uitkomsten als "de bewoner is tevreden" gevolgd door "het deugt voor geen meter", gefinancierd uit de subsidiepot, zijn er wel andere, nuttigere zaken te financieren voor patiënten.
-
condoleances Rouane,
aan de zichtbare vogelaarwijken wordt (gelukkig) heel wat gedaan; De onzichtbare Klinkwijken klagen niet en worden weggemoffeld.
De stap van ''er moet meer blauw op straat'' naar ''er moet ook meer wit aan bed'' heb ik nog niet horen maken ... zelfs niet in de verkiezings josannah tijd.
met 1 JSF minder gaat de waardering van 7,5 naar 8 !
-
Het is inderdaad belangrijk dat de NPCF onafhankelijk is en dat de onderzoeken van de NPCF de waarheid boven water halen, dat ze accuraat zijn.
Ik heb wel twijfels over de accuratesse van het verpleeghuisonderzoek, zie daarvoor de draad die Paula Pop startte, maar dat de NPCF niet onafhankelijk is, daarvoor wil ik meer onderbouwing dan die je gegeven hebt.
Het feit dat ze vóór het electronisch patiëntendossier was vind ik heel normaal van een patiëntenbelangenorganisatie. Immers, het doel ervan was om fouten te voorkomen door gegevensuitwisseling tussen verschillende behandelaars en instellingen. Het is mislukt omdat het waarschijnlijk een datakerkhof vormt (veel te veel informatie, niet op gewicht gerangschikt en dus moeilijk te doorgronden) en omdat er problemen zijn met de toegangsbeveiliging ervan.
En het feit dat de club gesubsidieerd wordt vind ik ook geen overtuigend argument. Greenpeace en Milieudefensie krijgen toch ook subsidie en die zijn toch (meer dan) kritisch? En als ze al nu geen subsidie meer krijgen, dan kregen ze die wel en waren toch (meer dan) kritisch.
-
---[maar dat de NPCF niet onafhankelijk is, daarvoor wil ik meer onderbouwing dan die je gegeven hebt. ]--
Het speelt al jaren, het kost veel tijd om dat allemaal op te graven.
Ik hou het bij een paar links en citaten, en dan kun je zelf het verhaal erom heen verzinnen. Ik ben bij deze materie dichtbij betrokken, ook van het EPD op technisch/standaarden verhaal weet ik een en ander, en hoe ambtenaren binnen VWS en Nictiz een plan door proberen te drukken dat vooraf al voorspeld was tot falen.
Van de NPCF zou je een kritische houding verwachten, is de beveiliging wel goed, is de medische informatie wel goed? Zijn er oplossingen voor de problemen?
Niets van dit alles, de NPCF verkeert al een jaar of zeven in een gesubsidieerde Hallelujah-stemming, waar deskundigen zoals LHV afhaakten.
De lange arm van Klink
-----------------------------
Hoe onafhankelijk is de NPCF? Hoe áfhankelijk is de patiëntenbeweging van de overheid?
Financiële documenten, subsidieverzoeken en communicatieplannen van de patiënten- en consumentenfederatie NPCF ademen dienstbaarheid aan het beleid van minister Klink (volksgezondheid).
http://www.trouw.nl/achtergrond/deverdieping/article2860912.ece/De_lange_arm_van_Klink_.html
Alwéér zwak EPD-onderzoek van NPCF
--------------------------------------
De NPCF is extreem gezagsgetrouw naar het Ministerie van VWS. Dat hoeft niet te verbazen. Met bijna ?8 miljoen op jaarbasis (2008) is de NPCF volstrekt afhankelijk van het Ministerie van VWS.
Indirect is ook dit onderzoek dus door VWS betaald.
De miljoenensubsidies vanuit Den Haag verschillen per jaar. In 2007 kreeg de NPCF van VWS bijna ?9 miljoen op de bankrekening.
Telkens als het Ministerie van VWS een nieuw onderwerp tot ?speerpunt? heeft benoemd, komt de NPCF met rommelig en gemanipuleerd onderzoek, voor politieke ondersteuning.
http://www.qure.nl/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=3543
'Evaluatie Elektronisch Patiëntendossier' staat er best serieus op de voorkant. Maar al drie kleurenplaatjes verder, in de samenvatting staat: ,,Een kwart heeft wel eens gehoord van de afkorting EPD; een op de vijf van het totaal weet ook waar deze voor staat.?
Een kwart weet wat het is, 20% weet waar het voor staat, en toch juicht een overgrote meerderheid van consumenten en patiënten de komst van het EPD toe. ,,Verderop: Zes van de tien hebben wel eens iets gehoord, gezien of gelezen over het EPD in de media.?
Ter verduidelijking volgt een zin die bij herlezing raadselachtig blijft: ,,Zes van de tien zijn geholpen bekend met het EPD en weten ook wat het in grote lijnen inhoudt.?
Maar een ,,Grote meerderheid denkt dat door de invoering van het EPD de kwaliteit van de medische zorg zal verbeteren.? En 85 procent denkt dat het EPD betrouwbaar is. Hahaha. Hoe kan dat?
http://weblogs.nrc.nl/opklaringen/2009/05/25/94-voor-epd-actievoeren-met-een-opiniepeiling/
Ook NPCF zet druk op de Eerste Kamer, en dus..
-----------------
PR-oorlogjes over de rug van de patiënt?
Volgens patiëntenfederatie NPCF is 6% van Nederland tegen het landelijke EPD. Maar slechts 25% weet wat het EPD inhoudt. Vreemd. Zeer onlangs meldde Maurice de Hond dat 37% tot 44% van de Nederlanders tegen het EPD is.
Broodnodig: een onafhankelijke NPCF
Het is uiterst belangrijk dat de patiënten bij belangrijke discussies goed gehoord worden. Maar de NPCF is met bijna ?8 miljoen op jaarbasis (in 2008, bijna ?9 miljoen in 2007) met handen en voeten gebonden aan het Ministerie van VWS. Indirect is het onderzoek dus ook door VWS betaald.
Op bijna elk gebied draagt de NPCF al jaren bijna slaafse standpunten uit. Zou het niet beter zijn om de NPCF vanuit een wettelijke voorziening jaarlijks een fors geldbedrag te geven, zodat men een écht onafhankelijke rol kan spelen? Momenteel is de NPCF volstrekt afhankelijk van broodheer VWS.
Niet voor niets werd de vorige NPCF-directeur Iris van Bennekom na haar vertrek met open armen als topambtenaar bij VWS binnengehaald.
De subsidies die de NPCF jaarlijks ontvangt, zijn met veel geduld en speurzin in kaart gebracht door de Woerdense ex-huisarts Wim Jongejan.
http://www.qure.nl/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=3478
